Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta</c
ΛΑΜΠΕΣ
ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ
Καλώς ήρθες πίσω, Μαξ.
-Νόμιζες ότι θα μας ξέφευγες; -Άφησέ με!
Μην πεις ότι δεν έχει να κάνει με τα λεφτά για το κολατσιό μου.
Είναι απλά ένα μαθηματικό πρόβλημα.
Αν παίρναμε όλα τα λεφτά
ενός σπασίκλα στο πάτωμα, θα μας έφταναν;
Δύο δολάρια και 70 σεντ;
Μ' αυτά θα περάσουμε φίνα.
-Αν θέλετε όμως πραγματική μπάζα... -Ναι;
Στην υπαίθρια αγορά. Πέμπτη και Μπρόντγουεϊ.
Ρόλεξ, χρυσές αλυσίδες, ποιος ξέρει τι άλλο.
Τρίτος όροφος, αποθήκη 882.
Θα χρειαστείτε μόνο... Αυτό.
-Θα τα ξαναπούμε. -Τα λέμε... Χαμένε.
Έλα, πάμε.
-Πάμε. -Τι φλώρος!
Άλλη μια απαγωγή από εξωγήινους, Μάξγουελ;
Ήθελαν το οπτικό μου φλοιό, αλλά δεν πήραν τίποτα.
Τα κλειδιά για το ντουλάπι του εξοπλισμού, Μάξγουελ.
Τα κλειδιά;
Για το ντουλάπι του εξοπλισμού.
Τα άφησα στην πόρτα, κυρία Ντιουκ.
Και δεν μας άφησες ούτε χρόνο να ακούσουμε την παρουσίασή σου.
Αλλά θα την ακούσουμε, μετά το σχολείο σήμερα!
-Γύρισα! -Μην μου το λες.
Σε άρπαξαν τσιγγάνοι και σε πούλησαν σε τσίρκο.
Φταίω εγώ που η κυρία Ντιουκ είναι στην πραγματικότητα
ένας πολύ θυμωμένος άντρας παγιδευμένος σε γυναικείο σώμα;
Μάλιστα. Άλλη μια αποτυχία στα μαθήματα.
Και ουάου, τι έκπληξη, κράτηση.
Αλλά τα καλά νέα είναι...
ότι δεν ήσουν εδώ
όταν μας έκλεψαν.
Τι είδους τρελός κλέβει τη μηχανή της ηλεκτρικής μας σκούπας;
Σου είχα πει σήμερα να γυρίσεις σπίτι
και να με βοηθήσεις με την καθαριότητα, το θυμάσαι;
-Είναι απλώς ο Τράβις. -Τι εννοείς;
Εσύ δεν είπες ότι οι άντρες είναι σαν τα λεωφορεία; Πάντα έρχεται κι άλλο;
Δεν το είπα ποτέ...
Ξέρεις, είναι η μόνη μέρα που δεν έχω διπλοβάρδια,
και ήθελα να είναι όλα έτοιμα για τον Τράβις.
Μαμά, δεν μένει καν εδώ.
Τα πόδια σου; Τι είναι αυτό;
Τι είναι; Τι έχεις εκεί, ράστα;
Όχι, περίμενε. Είναι ένα μικρό, ζωντανό πλάσμα.
-Γιατί φέρεσαι έτσι; -Μαξ...
Γλυκέ μου, προσπάθησε να μοιάσεις σ' αυτόν εδώ.
Μισώ αυτή τη φωτογραφία.
Μαξ, πρέπει να μιλήσουμε.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια. Είμαστε εδώ.
Δείχνεις ωραία, Μαξ.
Κι εσύ δεν δείχνεις και τόσο χάλια.
Μαξ, έχεις ακούσει ποτέ για έναν τύπο που τον λέγανε Μπάστερ Κίτον;
Δεν είναι εκείνος ο πεθαμένος, ασπρόμαυρος τύπος;
Προφανώς.
Μα είναι αστείος πεθαμένος τύπος. Το έχεις πει;
Έχω πει τι;
Έλα;
Μαξ...
Ο Τράβις κι εγώ θα αρραβωνιαστούμε.
Νόμιζα ότι ήρθε μόνο για τα παϊδάκια.
Θέλαμε να περιμένουμε μέχρι να υπογραφούν τα χαρτιά.
-Τα "χαρτιά"; -Τα χαρτιά του διαζυγίου.
Υπήρχαν πράγματα που ο πατέρας σου δεν υπέγραψε.
Ο πατέρας μου;
Νόμιζα ότι δεν ήξερες πού είναι.
-Δεν ήξερα... -Άκου, Μαξ,
το σημαντικό τώρα είναι να προχωρήσεις με τη ζωή σου μαζί με τη μαμά σου.
Γι' αυτό θέλουμε να αρραβωνιαστούμε.
Και τι γίνεται με μένα;
-Γιατί δεν με ρωτήσατε; -Μαξ...
Τι γίνεται με μένα;
Μαξ.
Τώρα το ξέρει.
Θέλω να σου μιλήσω!
Πιάστε τον! Πάμε!
Πιάστε τον! Εδώ!
-Ναι, πιάστε τον! -Πρόσεχε!
Έλα δω, μικρέ απατεώνα!
Δεν υπήρχαν χρυσά ρολόγια, ούτε Ρόλεξ!
Θα σε πιάσουμε! Τον έχουμε!
Να ξέρεις... Πας να τα βάλεις με τον αδερφό μου.
Μην το πεις...
Δεν μπορούσαν να βάλουν το κλειδί στην κλειδαριά;
-Δεν υπήρχαν ντουλάπια. -Και η κάρτα σου ήταν χάλια.
Άρα υπάρχει μόνο ένα μέρος που ταιριάζει.
Και σίγουρα δεν είναι το ντουλάπι της κυρίας Ντιουκ.
Πάμε!
Πού πας;
Τι κάνετε εκεί μέσα;
Μακριά από κει!
Πού πήγε;
-Πάμε! -Θα πάω από γύρω!
Από γύρω! Πάμε!
Πάμε να τον πιάσουμε, αγόρια!
Όχι!
Τέλος.
Πάμε. Τον έχουμε τώρα.
Πώς σβήνει αυτό το πράγμα;
Γεια.
Μικρέ σκατό!
Νομίζεις ότι είσαι μάγκας;
Να το ξεχάσουμε, τη λες;
Ποιος τολμά να με ξυπνά;
Δεν θα στο κάνω μυστήριο.
Δεν σκοπεύω να περιμένω να μου πεις τα τρία σου όνειρα.
Πρόσεξε, μικρέ! Μη γίνεσαι αγενής!
Αλλιώς θα σκορπίσω συμφορές.
Ποιος είναι ο δύσμοιρος που τάραξε τον ύπνο μου;
Πάμε να φύγουμε! Έλα, γρήγορα!
Κάνε άκρη!
Αν θες να ’σαι πρώτος, λυπάμαι, αλλά έχει ήδη γίνει!
Αν όμως θες πολλά λεφτά,
όσο άπληστα κι αν τα θες,
εγώ είμαι ο τύπος που πραγματοποιεί ευχές!
Μην μου γυρνάς την πλάτη!
Είμαι πλάσμα αρχαίο, βγαλμένο απ’ τα βιβλία της Ιστορίας!
Πρόσεχε! Είμαι μεταδοτικός, σκάνδαλο, απρόβλεπτος!
Δεν μπορείς να με συγκρατήσεις!
Είμαι ο Καζάαμ!
Χάρηκα πολύ.
Πού νομίζεις ότι πας;
Πες μου τρεις ευχές, κι εγώ θα της κάνω,
πίσω στο κουτί μου και μακριά από δω.
Άκου, κύριε Υπόγειε-Τρελό-Καραγκιόζη,
μην προσπαθείς να κάνεις κουμάντο!
Ξέρεις ποιος είμαι; Είμαι το τζίνι σου!
Τότε εύχομαι να ήμουν τόσο ψηλός όσο εσύ, αλλά όχι τόσο χαζός.
Αυτό δεν είναι ευχή, είναι προσβολή!
Και δεν πραγματοποιώ τέτοιες ευχές. Μόνο υλικά πράγματα κάνω.
Κατάλαβες; Πράγματα! Αντικείμενα! Κάτι θα θες κι εσύ.
Άκου, αν θες να κοροϊδέψεις κάποιον,
βρες κανέναν χαζό, εντάξει;
Άκου, μόνο επειδή ο κόσμος αυτός με στρεσάρει,
θα κάνω κάτι που συνήθως δεν κάνω.
Θα σε παρακαλέσω.
Κάνε μια ευχή. Σε παρακαλώ.
Εντάξει. Θέλω ένα αμάξι.
Ένα μαύρο Jaguar XKE.
Ναι!
Jaguar; Μαύρο;
Jaguar, μαύρο. Καλύτερα να κάνεις στην άκρη.
Είμαι ο Καζάαμ!
Jaguar, μαύρο, σωστά;
Σωστά. Καζάαμ!
Εντάξει, εσύ μείνε. Εγώ φεύγω τώρα.
Καζού;
Έλα εδώ, γατούλα.
Καζού;
Πες καληνύχτα, Καζού.
Έλα, πρέπει να φας κάτι. -Όχι, εγώ...
Έλα τώρα, είναι νόστιμο. -Όχι, στ’ αλήθεια... Τράβις, όχι.
Είναι πολύ εύκολο. Έλα.
Απλώς κράτα τα έτσι, με τα δάχτυλα.
Τράβις, το ξέρω πώς γίνεται... -Πίεσε λίγο.
Γύρισε σπίτι. -Αγάπη μου, εσύ είσαι; Μαξ;
Μαξ, τι έπαθε το πρόσωπό σου;
-Είμαι καλά, εντάξει; -Ποιος σου το ’κανε;
Μαξ, τι έγινε με... -Άσε με ήσυχο!
Μαξ.
Θα το φροντίσω εγώ.
Όχι, καλύτερα εγώ.
Μαξ;
Μαξ, μπορώ να μπω;
Ωραίο. Το τελείωσες.
Δεν φτιάχνεις καμιά νετρονική βόμβα, έτσι;
Μπορεί να ’ναι επικίνδυνο. -Μην το αγγίζεις.
Είσαι καλά;
Θες να μου πεις τι έγινε;
Δε με συμπαθείς, ε;
Άκου, Μαξ, δεν θέλω να πάρω τη θέση του πατέρα σου.
Αγαπάω τη μαμά σου, και θέλω να την παντρευτώ.
Θέλω να γίνω φίλος σου.
Όποτε θες να μιλήσεις, εγώ θα είμαι εδώ.
Μαμά;
"Τόνος. Σπίτι στις τρεις." Σίγουρα, ναι.
ΕΠΙΣΗΜΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ
Τι στο...
Δεν ήθελες ένα τέτοιο;
Εσύ... Μήπως νιώθεις μοναξιά ή κάτι τέτοιο;
Κάτσε μια στιγμή.
Είμαι τζίνι εδώ και περίπου πέντε χιλιάδες χρόνια.
Πολύ υπερεκτιμημένη φάση. -Δεν αμφιβάλλω.
Άκου όμως.
Ας ξεκινήσουμε με κάτι μικρό,
κι ας πάμε σιγά-σιγά στα μεγάλα.
Αλλά ας το τελειώνουμε.
Εντάξει;
Γιατί νιώθω ότι δεν θα φύγεις;
Μένεις εδώ;
Ναι, το έφτιαξα μόνος μου.
Ρε μικρέ! Το μαγαζί έκλεισε!
Τι έχεις πάθει; Δεν ξέρεις να διαβάζεις; Έξω!
Έξω!
Να τον κάνω σκύλο ή γάτα, λες;
Οι ευχές σου είναι τόσο θεαματικές,
που δεν ξέρω αν αντέχω άλλη αυτή τη στιγμή.
Αυτό πριν; Η πρώτη σου ευχή;
Θα μπορούσε να συμβεί σε κάθε τζίνι.
-Ήμουν λίγο σκουριασμένος. -Ξέρεις,
σίγουρα σου λείπει το τρελάδικο.
Ένα, δύο. Έλεγχος.
Ένα, δύο. Έλεγχος, έλεγχος.
Τζούλι, θέλω κι άλλα καρφιά!
Γιο, γιο. Ένα, δύο.
Μπάσος, μπάσος.
Συγγνώμη, κύριε. Θα ήθελα να μιλήσω με τον κύριο Ματέο.
Ποιον;
Τη μάνα σου.
Είπα να είναι γεμάτο το μπαρ πριν τη δοκιμή ήχου!
Πόσα;
-Έλα. -Κάνε γρήγορα!
-Με ποιον μιλάω; -Πολ Σι, γραμμή τρία.
Κύριε Σι, Νικ Ματέο. Πώς πάει;
Βοήθησέ με, κύριε Σι.
Λοιπόν, σου λέω ότι έχεις
την καλύτερη θέση του μαγαζιού απόψε, κρατημένη ειδικά για σένα.
Θα σε περιποιηθούμε, Πολ. Ναι, τα λέμε το βράδυ.
Αν ήθελα πατημένη γαλοπούλα, θα την πατούσα ο ίδιος.
-Έχει κανείς τσίχλα; -Εγώ.
Ποιος είσαι εσύ;
Μαξ.
Τεό, παρήγγειλες Κούριερ;
Όχι.
Κατέβα κάτω, μικρέ.
Μου αρέσει! Σοβαρά!
Είναι το στυλ του δρόμου.
Πες μου, έχεις ραντεβού
ή ήρθες απλώς να μας τρομάξεις;
Είθε οι ψύλλοι χιλίων καμήλων να κάνουν στα απόκρυφά σου συμπόσιο.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, έξυπνε, ποιος ήταν αυτός ο άχρηστος;
Ήταν ο πατέρας μου.
Ήταν στ’ αλήθεια ο πατέρας σου;
Φάνηκε να μη σε γνωρίζει.
Έχει να με δει χρόνια.
Ήμουν δύο, εντάξει;
-Πού πήγε; -Έφυγε.
Πολύς καιρός για να φύγει.
2-3.000 χρόνια δεν είναι, αλλά είναι καιρός.
Τώρα γύρισε, εντάξει;
-Και τα πράγματα θα αλλάξουν. -Σούπερ.
Τότε γιατί δεν του είπες ποιος είσαι;
-Γιατί το νοιάζεσαι τόσο; -Ποιος είπε ότι νοιάζομαι;
-Άφησέ με ήσυχο! -Αυτό είναι ευχή;
Μόνο σ’ αυτό σκέφτεσαι;
Άκου, μικρό ψοφίμι,
εσύ με τράβηξες σ' αυτή τη χαώδη ζωή.
Δεν κάλεσα κανέναν.
Άνοιξες το κουτί, οπότε κάνε μια ευχή!
Ευχήσου ένα παλάτι, μια χρυσή άμαξα.
Δε με νοιάζει. Πρέπει να τηρώ τους κανόνες.
Δεν μπορώ να δείχνω μαγεία σε άλλους εκτός από σένα,
και δε γυρνάω στο κουτί αν δεν κάνεις τρεις ευχές.
Συνηθίσου το!
Συνήθισε και εσύ αυτό!
Η σειρά μου.
Τι να κάνω, μικρέ;
Έλα! Εδώ εγώ παίζω εντός έδρας!
Θα το μετανιώσεις!
Γύρνα πίσω!
-Μαξ. -Όχι!
Με θυμάσαι; Πες τις τρεις ευχές σου.
Θα ήθελα να εξαφανιστείς! Άφησέ με ήσυχο!
-Θα σε λιώσω! -Συνέχισε να ονειρεύεσαι, χαμένε!
Δε χάνω εγώ σ' αυτόν τον αγώνα, φίλε.
Καζάαμ!
Γύρισα! Κάνε διάλειμμα, μικρέ. Θα το χρειαστείς.
Μην πανικοβάλλεσαι.
Πες ευχαριστώ για το θαύμα.
Είσαι στ’ αλήθεια τζίνι!
Τι έπαθες; Κατάπιες τη γλώσσα σου;
Τώρα θα 'πρεπε να πετάς από τη χαρά σου.
Ξέρεις τους κανόνες. Υπάκουσε.
Ο Καζάαμ έχει αστείρευτες δυνάμεις!
Θα μου δώσεις ό,τι ζητήσω;
Έλα, μικρέ. Δε θα πεθάνεις.
Άνοιξε τα μάτια. Μην ρωτάς γιατί.
Απλώς δοκίμασε.
Εύχομαι να έχω σαβούρες μέχρι τον ουρανό.
Γιατί όχι; Ψηλότερα κι από ψηλά.
Ορίστε σαβούρες μέχρι τον ουρανό!
Είμαι ο Καζάαμ!
Αυτό ήταν; Ένα χάπι μιλ;
Ωραία.
Φεύγω!
Πρόσεχε!
Πού είναι η ζεστή σοκολάτα;
Άλλες δύο. Κάν’ το βράδυ που θα θυμάσαι για πάντα.
Περίμενε.
Μην μου πεις ότι αυτό ήταν ευχή;
Σαν τον τύπο με τα ψωμιά και τα ψάρια.
Όχι! Και κόψε τα στιχάκια!
Θα ήθελα...
Θα ήθελα η μαμά και ο μπαμπάς μου να ξαναερωτευτούν.
Να ερωτευτούν; Σου 'πα ότι ο Καζάαμ δεν κάνει αφηρημένα.
"Αφηρημένα;"
Ναι, καταλαβαίνεις... αγάπη, ελπίδα, να μιλάς με τον Θεό, να ανασταίνεις νεκρούς.
Άυλα πράγματα. Εγώ όμως είμαι κύριος Υλιστής. Μου αρέσουν τα χειροπιαστά.
Ένα αρχοντικό τριώροφο,
ένα σακί με χρυσό, μια χώρα με γάλα και μέλι,
αν είναι ακόμα της μόδας.
Μέχρι πότε μπορώ να ευχηθώ;
Θα ήταν φρόνιμο να το κάνεις τώρα.
-Έλα, λοιπόν. -Αλλά μπορώ να περιμένω, σωστά;
Άρα, μέχρι να πω τις άλλες δύο ευχές...
σε κατέχω, έτσι;
Τεχνικά, ναι.
Καλωσόρισες στη ζωή μου. Και μια συμβουλή:
παράτα τα μυτερά παπούτσια.
-Πεινάω. -Εγώ όχι.
-Ώρα για φαγητό. -Όχι, σύμφωνα με το ρολόι μου.
Το ρολόι Fossil μου!
Πώς έγινε αυτό;
Τι;
Άκου, Γκοτζίλα, θα ήθελα...
Τι; Είναι ευχή αυτό;
Άκου καλά! Αν το ξανακάνεις,
θα χαρίσω τον εγκέφαλό σου στην επιστήμη, εντάξει;
Άκου, το μόνο που πρέπει να κάνεις...
είναι να μου δώσεις τις άλλες δύο ευχές,
κύριε Μοχάμεντ Άλι,
και μετά φεύγω. -Εντάξει.
Εντάξει, ως εδώ! Έλα εδώ!
Έλα, τώρα αμέσως!
Όλος αυτός ο τρόπος σκέψης σου
με εκνευρίζει πολύ, μικρέ. -Έλα!
Δεν με λένε "μικρέ". Με λένε Μαξ.
Και κάτι ακόμα: θα κάνεις ό,τι λέω.
Και τότε, μόνο τότε, θα πάρεις την ευχή μου.
Κατανοητό;
Ωραία.
Αυτό με το να βρω το θάρρος να μιλήσω στον πατέρα μου
θα πάρει χρόνια, έτσι; -Άντε γεια.
Εννοώ για το φαγητό.
Νιώθω λες και μικραίνω.
Μείνε εδώ και μην πάθεις τίποτα.
Αυτό θα ζωντανέψει το ραδιόφωνο.
Μπι Τζέι! Γραμμή δύο!
Οκ.
ΑΝΩ ΜΕΡΟΣ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟ
Δεν είναι μαγαζί με παιχνίδια.
Εκτός αν θες να παίξεις...
Το δικό μου παιχνίδι.
Εντυπωσιακό.
Κυρίες και κύριοι, η Da Brat!
Τι κάνετε; Πώς πάει;
Ετοιμάζουμε την πιο τρελή ηχογράφηση που έγινε ποτέ!
Ναι! Πώς είστε;
Σπάνκι, έλα εδώ. Έχεις κάποιον να γνωρίσεις.
Θα γνωρίσεις τον σωματοφύλακά μου.
Ναι; Σωματοφύλακας;
Τι έγινε; Λίγο μικρός δεν είναι;
-Δεν χρειάζομαι προστασία. -Θα δούμε.
-Κύριε Ματέο; -Άσε με!
Κύριε Ματέο, βρήκα αυτόν τον μικρό να τριγυρνάει στα παρασκήνια.
Εσύ; Τι κάνεις εδώ; Πώς σε λένε;
Μαξ.
Ποιος τον άφησε να μπει; Τσίρκο γίναμε;
Μακ, η ξενάγηση τελείωσε.
Δεν με λένε Μακ. Μαξ με λένε.
Μάξγουελ.
-Καλά, Μάξγουελ. -Κόνορ.
Μάξγουελ Κόνορ.
Είσαι ο γιος μου.
Ησυχία όλοι. Ακούστε.
Αυτό είναι το αγόρι μου, ο Μάξγουελ Ματέο.
Πρέπει να γνωρίσεις όλους. Αυτή είναι η Σίντι.
Γεια σου, Μαξ.
Κι αυτός είναι ο Φράνκι.
Κι αυτός ο Θίο. Κι αυτόν τον ξέρεις.
-Τι κάνεις, μικρέ Μαξ; -Έλα εδώ.
Και αυτό το πλάσμα είναι η Άσια Μουν. Μα τι λες τώρα.
Δεν το πιστεύω! Κοίτα πόσο μεγάλωσες! Είναι ο γιος μου.
-Σαμπάνια; -Τι λες, βρε ανόητη; Είναι παιδί.
Πάρ’ το από δω. Παραγγείλαμε πίτσες;
Σου αρέσει η πίτσα;
Έλα, να σου δείξω κάτι.
Σ’ αρέσει η μουσική; Έλα εδώ. Κάθισε. Άκου αυτό.
Πώς σου φαίνεται; Ωραία εδώ, ε;
-Πόσο χρονών είσαι; -Δώδεκα.
Πού είναι η πίτσα, διάολε;
Τρεις μεγάλες, δύο μεσαίες. Η Pizza Zaam διώχνει την πλήξη.
Τον ξέρεις;
-Τι; -Ίσως μια μπάλα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ;
Δεν νομίζω ότι είναι σωστό να τον επιβραβεύσουμε.
-Δεν είναι επιβράβευση. -Γεια, παιδιά.
-Είναι για να τον συνετίσουμε. -Πού ήσουν;
Όχι στο σχολείο. Είσαι τιμωρημένος!
-Ως εδώ, Μαξ! -Περίμενε.
-Δυο μέρες τώρα δεν... -Περίμενε λίγο.
-Περίμενε, Άλις. -Τι;
Να καθίσουμε να μιλήσουμε;
-Γιατί δεν τελείωσα. -Έχω δουλειά.
Όχι, όχι. Ένα λεπτό, κύριε Κόνορ.
Ώρα να αλλάξουμε
πώς λειτουργούν τα πράγματα εδώ.
Από 'δω και πέρα θα γυρίζεις απ' το σχολείο
και θα αρχίσεις να κάνεις δουλειές στο σπίτι.
-«Δουλειές στο σπίτι»; -Ναι, δουλειές στο σπίτι.
Τι εννοείς; Να αρμέγω αγελάδες; Να ταΐζω κότες;
Δεν το πιάνω.
-Μαξ, αυτό ακριβώς... -Εντάξει, εντάξει.
-...με κάνει να φρικάρω. -Άστο. Ξέχνα τις δουλειές.
Ξέχνα τις δουλειές στο σπίτι.
Αυτό που θέλουμε να πούμε είναι πως θέλουμε να σε βοηθήσουμε.
Θα σου βρούμε δάσκαλο,
κι εγώ θα έρχομαι να σε παίρνω μετά το σχολείο.
Δεν θέλω να με παίρνει εκείνος απ' το σχολείο. Δεν θέλω να σ' ακούω!
Δεν είσαι ο πατέρας μου και δεν θα γίνεις ποτέ!
-Πρόσεχε πώς μιλάς. -Εσύ πρόσεχε! Μου είπες ψέματα.
Μου είπες πως ο πατέρας μου δεν είναι εδώ, μα είναι! Τον είδα!
Μαξ.
Σε παρακαλώ. Περίμενε.
Έχεις δίκιο.
Σου είπα ψέματα.
Ο πατέρας σου εμφανίστηκε πριν μερικούς μήνες,
κι εγώ δεν ήξερα πώς να το χειριστώ.
Γιατί έφυγε;
Μερικές φορές τα πράγματα απλώς δεν πάνε όπως τα σχεδιάζουμε.
Ξέρω πως δεν είμαι η καλύτερη μητέρα του κόσμου, Μαξ,
μα χρειάζεσαι έναν πραγματικό πατέρα,
που θα είναι δίπλα σου και θα μπορείς να βασίζεσαι σε εκείνον.
-Το καταλαβαίνεις; -Όχι.
Για πες, σκληρέ τύπε...
Τι είναι "κατ' οίκον περιορισμός";
Κάτι που εγώ δεν έχω!
Ο πατέρας μου λέει πως η δουλειά μετράει.
Θα βρω δουλειά! Θα τους δείξω εγώ!
Ίσως να γίνω προσωπικός βοηθός! Θα τους δείξω!
Κι άμα μάθω τη δουλειά, θα φτιάξω και δικό μου συγκρότημα.
Ο πατέρας μου θα είναι ο μάνατζερ μας.
Και λοιπόν; Ζω σε μια κασετόφωνο. Και τι μ' αυτό;
Πού και πού με ξεθάβουν.
Κι έτσι βλέπω πράγματα.
Βλέπω πολλούς αστείους τύπους
που βασίζουν τα πάντα σε αστείες ευχές.
Κι άφησέ με να σου πω πρώτος πως το μέλλον σπάνια πάει όπως το σχεδιάζεις.
Γιατί τα σχέδια είναι για τα σκουπίδια!
Άκου να δεις, Καζ. Εγώ φτιάχνω το δικό μου μέλλον,
και το επόμενο βήμα
είναι δύο εισιτήρια με πρόσβαση παντού για τη συναυλία απόψε.
Έλα, κάντε φασαρία!
Κι αν θέλετε πάρτι, σηκώστε τα χέρια ψηλά!
Σας βλέπω όλους, τους Μπιλ, τους Μπομπ και τις Τζέιν!
Αυτό είναι όλο που βλέπω!
Δεν έχει τίποτα εδώ, τίποτα για μένα!
Μην πείτε πως δεν σας προειδοποίησα.
Λέω να περιμένω έξω, Μαξ.
Όχι, είναι φοβερά!
Ρόκι, Μπούλγουινκλ, πάμε;
Έλα, Ρόκι.
Αυτό είναι όλο που βλέπω!
Δεν έχει τίποτα εδώ, τίποτα για μένα!
Άντε, κάντε ό,τι πρέπει, αν θέλετε κάτι, κύριε Γρανίτη!
Κυρία δίπλα μου, σήκω αν μπορείς να σταθείς!
Ποια είναι αυτή η καυτή που ήρθε από άλλον πλανήτη;
Μην στέκεσαι, έλα εδώ και δείξε μας πώς το κάνεις!
Είναι σαν να προσπαθείς να κρύψεις ένα τάνκερ πίσω από μια βαρκούλα.
Κι αν δεν τους αρέσω;
Ήδη δεν τους αρέσεις.
Η ερώτηση είναι, τι θα κάνεις γι' αυτό;
Ετοιμάσου για τη μάχη μου.
Βλέπεις τι έχω, τώρα δείξε μου τι μπορείς να πάρεις!
Αυτά που 'χω δει θα σ' έκαναν να ιδρώσεις!
Βασιλιάδες και τρελοί, όλοι στο δίχτυ μου!
Γιατί είμαι ο Καζάμ!
Είμαι περισσότερα απ' όσα φαίνομαι, βλέπω όλα σας τα όνειρα!
Είμαι η κρέμα στον καφέ σας, μια ευχή και φτάνω στα άκρα!
Κύριε Μαλίκ.
Η λέσχη σας... τι μέρος!
Ήξερα πως θα γινόταν επιτυχία. Πάντα δίνω...
Περισσότερα απ' όσα υπόσχομαι.
Κι εγώ το ίδιο.
Έχω πολλούς πελάτες...
Όπως είπε ο Ρωμαίος στην Ιουλιέτα,
πάρε τέσσερις φίλες σου, να κάνουμε σεξτέτο!
Δεν ξέρω, με κάνει να ιδρώνω!
Σε βλέπω να ιδρώνεις, μα αυτός το 'χει το θέμα!
Κι αν πεινάτε, κορίτσια...
Για πάμε έναν γύρο!
Ψάχνω τον κύριο Ματέο.
Εντάξει.
Δέχτηκες τη δουλειά χωρίς να ρωτήσεις τίποτα!
Όχι! Με προσέλαβαν να βιντεοσκοπήσω τη συναυλία,
όχι να φτιάξω πειρατικό άλμπουμ! Παραιτούμαι!
Έλα εδώ!
Το τελευταίο απ' αυτά τα βίντεο έφερε εκατομμύρια στον Μαλίκ.
Η πειρατεία είναι έγκλημα. Δεν θέλω να μπλέξω.
Τι κάνεις εδώ; Φύγε!
-Άσε με να σου εξηγήσω. -Εντάξει, για πες.
Τώρα μπλέχτηκες.
-Δεν μπλέχτηκα. -Είπα φύγε!
-Παραιτούμαι, Νικ! -Μπαμπά...
Δεν είναι πια δικό μου θέμα.
Περιμένω 50.000 CD να έρθουν.
Να 'χεις την κασέτα έτοιμη στις τρεις.
Άσε το. Σου είπα να φύγεις!
Σου λέω ότι φεύγω! Κλείσε το στόμα σου!
Μείνε εδώ.
Τι στο διάολο κάνεις εδώ; Ψάχνεις για φασαρία;
Νόμιζα πως ήμασταν εμείς οι δύο.
Δεν υπάρχει "εμείς οι δύο".
Μπαμπά.
Φύγε και μείνε μακριά!
Μα, μπαμπά, δεν καταλαβαίνεις.
Σου είπα πως η Spinderella θα κάνει sold out.
Έκανες τη δουλειά σου. Μπράβο.
Αλλά αυτό που με ενδιαφέρει στ’ αλήθεια είναι εκείνος ο άντρας.
Δεν ξέρω ποιος είναι. Απλά ένας τύπος.
Πρέπει να προσέχεις τέτοια άτομα.
Να προσέχεις τα νέα ταλέντα.
Ψάξε για τη σπίθα.
Ο Νικ λέει πόσο καλός άντρας είσαι.
Το πιστεύω.
Τι κάνεις εδώ;
Δεν ήξερα ότι η Spinderella ξεκινούσε με κοντούληδες.
Από πού το βρήκες, σκουπίδι; Όχι, ήμουν εκεί μέσα, εντάξει;
Έχεις το κλειδί του στούντιο.
Ήμουν παντού. Στην VIP ζώνη τους.
Πηγαίνω όπου θέλω. Έχω επιρροή.
Τώρα έχει επιρροή.
Ναι. Είναι αλήθεια.
Κάνουν μια ζωντανή ηχογράφηση για ένα εκατομμύριο.
Τη γυρίζουν τώρα.
Αν ήθελα, θα πήγαινα απευθείας εκεί,
στο δωμάτιο ηχογράφησης και θα έβαζα τη κασέτα στα χέρια σας.
Το εννοείς;
Ναι.
Έχεις κάτι καινούργιο στο πρόγραμμα;
Αυτός; Είναι ψηλός, Μαλίκ.
Μην το μπερδεύεις με το να είναι ενδιαφέρον.
Με έχουν μάθει να βρίσκω τα πάντα ενδιαφέροντα.
Έχει ένα μυστικό, που είναι μεγαλύτερο από αυτόν.
Όταν ξέρεις το μυστικό κάποιου, τον έχεις υπό έλεγχο.
Βρες μου το δικό του.
Καζάμ! Καζάμ!
Ο Μαλίκ θέλει να έρθεις μαζί μας απόψε.
Θέλεις να υπογράψεις το μου;
Η αλήθεια είναι πως ψάχνω τον Μαξ.
Είναι με τον Νικ. Και νομίζω απλά ότι ενοχλούμε.
Ορίστε, το αγαπημένο μου.
-Νουβιανά τυριά κατσίκας; -Φαγητό των βασιλιάδων!
Δεν έχω φάει τέτοια εδώ και 3.000...
Μέρες.
Έχεις παλιομοδίτικη γεύση.
Δεν βγαίνω πολύ έξω.
Αυτό μπορούμε να το αλλάξουμε.
Όχι, πήγαινε από την άλλη πλευρά.
Άργησες! Έλα!
Βιάσου!
Είσαι τρελός; Εντάξει.
Σεπ, φέρε αυτό εδώ!
-Κίνηση στις δύο τη νύχτα; -Ναι.
Έλα τώρα. Έπρεπε να είσαι εδώ.
Σου είπα, ήταν εδώ πριν πέντε λεπτά.
Κύριε Ματέο, έχω την κασέτα! Είναι έτοιμη!
Περιμένετε εδώ. Έρχομαι αμέσως.
-Κλείσε την πόρτα. -Ποια πόρτα;
Την πόρτα της αποβάθρας φόρτωσης. Πάτησε το κουμπί.
-Ποιο κουμπί; -Αυτό δίπλα!
Περίμενε!
Κάτω! Έλα!
-Φύγαμε! -Εντάξει!
Εντάξει, φύγαμε!
Έλα εδώ!
Σταμάτα εκεί!
Γύρνα πίσω!
Μαμά;
Γιατί είμαι ο Καζάμ
Άσε με!
Είμαι η κρέμα στον καφέ σου
Άσε με, διεστραμμένε βρωμιάρη!
Φύγε από το κρεβάτι μου!
Είχες δίκιο που μου είπες να βγω χτες βράδυ.
Με αγάπησαν.
Τι κάνεις εδώ;
Κοίτα, Παρθένε. Αυτό δεν υπήρχε χτες.
-Τι είναι αυτό; -Τι κάνεις εδώ;
-Τι ψάχνεις; -Τίποτα!
Καλό. Είναι φυσική;
"Οι αντίθετοι ομοιοπολικοί δεσμοί έχουν ιοντική..." Το ξέρεις;
Η μαμά μου θα το ήθελε.
Είσαι κι εσύ πνεύμα.
Έπρεπε να μας δεις να χαλαρώνουμε στη λιμουζίνα του Μαλίκ.
Περάσαμε καλά και φάγαμε τυριά κατσίκας.
Τι είναι αυτό;
Μυρίζεις σαν ιπποπόταμος!
Άστα αυτά.
Ο μπαμπάς σου είναι τυχερός που δουλεύει με τον Μαλίκ.
Λέει ότι έχω μέλλον στη βιομηχανία.
Θα μ’ αγαπήσει η Asia;
Ειδικά τώρα.
Είχατε κι εσείς μια ωραία βραδιά με τον μπαμπά;
-Μια ωραία βραδιά; -Μαξ!
Άθλιες φραντζόλες!
Το λατρεύω πολύ, πάρα πολύ, πάρα πολύ!
Μαξ.
Είναι αλήθεια. Είναι δηλητήριο.
Σκέφτηκα, αν τελείωνα τα δικά σου βάσανα, θα έληγαν και τα δικά μου.
Μαξ. Χτες το βράδυ...
Μην το ξανακάνεις.
Έφτιαξα το αγαπημένο σου πιάτο με κομμάτια σοκολάτας και φυστικοβούτυρο.
Δεν πεινάω. Να το φάω αυτό...
Μαξ! Να είσαι καλός τώρα!
Άσε με να πω την τελευταία κουβέντα, για μια φορά.
Εντάξει;
Συγγνώμη. Ο Μαξ επέμεινε.
Μου έχει μιλήσει πολύ για σένα.
Συγγνώμη. Έχουμε γνωριστεί;
Όχι, κυρία, δεν είχα την τιμή.
Είμαι ο Τζέφερσον Άλενσγουορθ Λάμπ.
«Τζέφερσον» από αυτόν που έγραψε το ωραίο μας Σύνταγμα,
«Άλενσγουορθ» από εκείνον που ίδρυσε κοινότητα ελεύθερων μαύρων,
και «Λάμπ» γιατί λατρεύω τα αρνίσια παϊδάκια.
Και είσαι φίλος του Μαξ;
Είναι γλυκό να με λες φίλο,
αλλά η σχολική περιοχή με θεωρεί περισσότερο δάσκαλο.
Δάσκαλο;
Σου έδωσε το σχολείο δάσκαλο;
Συγγνώμη. Δεν άκουσα την πόρτα.
Έκανες τα μαθήματά σου;
Ναι, τα έκανα, σχέση ύψους με ευφυΐα ανάποδη.
Αυτό το γνώρισμα το πήρε από μένα.
Κύριε Λάμπ, φάγατε πρωινό;
Φραντζόλες με σοκολάτα και φυστικοβούτυρο; Θεϊκό.
Καθίστε, παρακαλώ.
Τι κάνεις εδώ; Φύγε.
-Φτιάχνω περισσότερα. -Όχι. Δεν πεινάω.
Καβγάδες για πρωινό. Πεινάς, ναι.
Ούτε λίγο;
-Μαξ; -Τι;
Μαξ, περίμενε!
Τι έκανες εσύ και ο πατέρας σου χτες το βράδυ;
Έκανα; Πολλά πράγματα.
-«Πράγματα» είναι καλό. Τι πράγματα; -Πράγματα, εντάξει;
Έκανα και εγώ πράγματα πολύ παλιά.
Δεν πρέπει να πας σχολείο;
-Δεν θέλω. -Τι;
Όχι, δεν πάω σχολείο!
Τι λες για το πουκάμισο; Δεν φαίνομαι κουλ;
Τι είναι το χειρότερο που έχεις δει στη ζωή σου;
Η καταστροφή της Πομπηίας.
-Ήταν επιθυμία; Ήσουν εσύ; -Δεν είχα επιλογή.
Και τιμωρήθηκα κάτω από την τέφρα.
Δοκίμασε 342 χρόνια.
Εσύ;
Έχεις πάρει ποτέ κάτι που δεν έπρεπε;
-ή κάτι τέτοιο; -Εγώ;
Ναι. Το χειρότερο που έχεις κάνει;
Μπορούμε να το αφήσουμε για μετά;
Έχω δουλειές, ραντεβού.
-Τι; -Πρέπει να ετοιμαστώ.
-Για τι; -Για απόψε.
-Απόψε; -Θα τραγουδήσω.
-Εσύ; -Ναι, είπες πως είμαι κουλ.
Για τι θα ραπάρεις;
Έχεις δίκιο. Όλα αυτά με αγχώνουν.
Δεν μπορώ ούτε να αποφασίσω τι να φορέσω.
Δεν πειράζει.
Αλλά πρέπει να ραπάρεις για κάτι.
Πρέπει να έχεις κάτι να πεις.
-Τι ξέρεις για ραπ; -Λίγα πράγματα.
Σίγουρα.
Με λένε Μαξ Άσε να το μάθεις
Κάνω BMX Και φτιάχνω δίσκους που
Είναι χάλια.
-Φρικτό. Τραγικό. -Κάνε το εσύ καλύτερα.
Με λένε Καζάμ Έχω ένα μεγάλο σχέδιο
Άκουσέ με, φίλε
Είμαι ο σουλτάνος της άμμου
Αυτό είναι όλο; Είναι αυτό;
Αν θες να γίνεις επιτυχία Τράβα μπρος
Είχα φίλο το 1000 π.Χ.
Βρήκαμε μια ομάδα γυναικών να κολυμπούν
Ο Χμπουρ με κοίταξε Και του είπα
Ας πηδήξουμε στον παλιό Ευφράτη
Αυτή είναι όλη η ιστορία Αυτό είναι ό,τι πρέπει να πεις
Άκου το ραπ μου Από την αρχή ως το τέλος
Τα θησαυροί είχαν λύσσα Και μετά βρεθήκαμε στον Άδη
Κλέψαμε το χαρέμι Που ανήκε στον πρίγκιπα Ακμπα ντ Καρέμ
Ήταν εσύ κι ο Χμπουρ Το 1000 π.Χ.
Θάφτηκαν ως το λαιμό Σε μια θάλασσα άμμου
Από έναν σουλτάνο με σπαθί Και κλειδί και κλειδαριά
Είναι βαθιά θαμμένοι Και δεν θα ελευθερωθούν ποτέ
Ήταν εσύ κι ο Χμπουρ Το 1000 π.Χ.
-Προσεύχονται στους θεούς -Τι βλέπεις;
Έναν άντρα με φωτοστέφανο Και κακή είδηση
Σώζω το τομάρι σου Αλλά πρέπει να μου υπηρετήσεις
Κάνω νεύμα στον Χμπουρ Κι εκείνος σε μένα
Και όταν η μαγεία τελειώσει Δεν είμαστε πια άνθρωποι
Είμαστε πνεύματα
Να κουνήσεις το κεφάλι, Μαξ
Θάφτηκαν ως το λαιμό Σε μια θάλασσα άμμου
Από έναν σουλτάνο με σπαθί Και κλειδί και κλειδαριά
Κι εγώ κοιτάζω τον Hbur Κι εκείνος μου λέει
Κι όταν η μαγεία τελειώνει
Δεν είμαστε πια άνθρωποι Είμαστε πνεύματα
Τι είμαστε, Μαξ;
Είμαστε πνεύματα
Δεν σε ακούω, Μαξ!
Δεν σε ακούω! Τι είμαστε;
Είμαστε πνεύματα
Φίλε, πρέπει να είναι ωραίο να είσαι πνεύμα.
Ναι, εκτός από το ότι είσαι φυλακισμένος.
Λίγες χιλιετίες αργότερα το λυχνάρι σπάει.
Νομίζεις πως είσαι ελεύθερος, αλλά σε ρουφάει η πυξίδα.
Βυθίζεσαι με το πλοίο. Μια μέρα σε σώζουν.
Καταλήγεις σε ένα καλοριφέρ, μια τρομπέτα. Ναι, σε μια χαλασμένη κασέτα.
Αλλά μπορείς απλά να κάνεις έτσι και να έχεις τα πάντα.
Ναι, αλλά δεν μπορώ να απελευθερώσω τον εαυτό μου.
Ούτε να κάνω κάποιον να ερωτευτεί.
Ούτε να κάνω κάποιον να ερωτευτεί εμένα.
Ούτε καν την μοίρα δεν μπορώ να αγγίξω.
Φίλε...
Απλά εύχομαι να μπορούσα να αλλάξω τα πράγματα, έτσι;
Να κάνω τα πράγματα αλλιώς.
Δεν μιλάς για πνεύματα. Μιλάς για τζίν.
Τζίν; Τι είναι τζίν;
Ένα τζίν είναι ελεύθερο. Ένα τζίν μπορεί να κάνει τα πάντα.
Έρωτας, μέλλον, μοίρα.
Το πρόβλημα είναι ότι τζίν υπάρχουν μόνο στα παραμύθια,
και εγώ δεν πιστεύω σε παραμύθια.
Ναι, κι εγώ δεν πιστεύω σε παραμύθια.
Αλλά ούτε σε ευχές πιστεύω.
Κοίτα τι πήρες.
Δεν έχει το σχολείο σου κουδούνι;
Έχει. Εντάξει. Πρέπει να φύγω.
-Τα λέμε. -Τα λέμε.
-Ε, επιχειρηματία. -Τι γίνεται;
-Πώς πάει; -Διασκεδάζεις, Μαξ;
Έχεις κότσια, ε;
Πρέπει να μιλήσεις με τον πατέρα σου.
Πες του ότι αν θέλει το κασετόφωνο πίσω, θα του κοστίσει.
Είναι η μεγάλη σου ευκαιρία. Κάν’ το και όλα αλλάζουν.
Αν έχεις χρήματα, οι άνθρωποι σε βλέπουν διαφορετικά.
Αν δεν το κάνεις,
δεν θέλεις να πεις όχι.
Είσαι καλά;
Ναι.
ΑΠΟΘΗΚΕΣ
Σήκω!
Νικ, να είσαι καλός.
Νικ.
Ήξερες ότι η κασέτα άξιζε ένα εκατομμύριο δολάρια.
Τι σκεφτόταν;
Ήθελε να το δουλέψει;
Ξέρω πόσο άξιζε. Θα το βρω.
Αλλά τι θα βρω; Τον πιστό μου φίλο...
Ή έναν άντρα στον πάτο της λίμνης;
Θα την πάρω πριν τα μεσάνυχτα.
Αλλά μου φαίνεται ακόμα περίεργο.
Στο βίντεο παρακολούθησης
φαίνεται σαν να μας έκλεψε μια ομάδα μικρών παιδιών.
Πώς γίνεται αυτό;
Δεν ξέρω.
Ούτε εγώ.
Καζάμ!
Ο Ρίβερ είναι έτοιμος, αλλά δεν έχει άλογο.
Καζάμ!
Οπότε εύχεται το πιο γρήγορο άλογο που υπήρξε ποτέ.
Και εκεί βλέπεις να γεννιέται μια χώρα.
Πού έμαθες όλα αυτά, στο Χάρβαρντ;
Χάρβαρντ; Είμαι πολύ έξυπνος για το Χάρβαρντ.
Έζησα την ακαδημαϊκή μου γνώση στην άνω Μεσοποταμία.
Αλλά τίποτα δεν είναι μεγαλύτερο από τις σπουδές μου στην Ασία.
Καζάμ!
Πώς κατέληξες να δουλεύεις για κάποιον σαν τον Μαλίκ;
-Δεν θα ήθελες να ξέρεις. -Ναι. Πες μου.
Με ένα ταλέντο σαν το δικό σου θα τον μάθεις καλά.
Αλλά θα μάθω εσένα;
Έρχομαι αμέσως.
Καζάμ!
-Τι στο... -Κατέβα από το τραπέζι.
Καζάμ, έχω μια ευχή!
Τι κάνεις; Κατέβα από το τραπέζι.
-Καζάμ, έχω μια ευχή, εντάξει; -Τώρα;
Όχι, σε 250 χρόνια, ηλίθιε! Χρειάζομαι μια κασέτα.
Όχι, εύχομαι να είχα την κασέτα.
Τι κασέτα;
Η αυθεντική εγγραφή της παράστασης από χθες το βράδυ.
Ο πατέρας σου δεν μπορεί να σου τη δώσει;
Όχι! Έχεις πρόβλημα με μια ευχή;
-Όχι, απλά είναι η δεύτερη ευχή σου. -Και λοιπόν;
-Θες να τη σπαταλήσεις σε μια κασέτα; -Ακριβώς αυτό θέλω, εντάξει;
Μόνο φέρε μου την κασέτα! Ξέρεις τη ρουμάντα.
"Είμαι ο Καζάμ..." Έλα τώρα!
Το μπορούμε αυτό.
Όχι!
-Γιατί είμαστε εδώ; -Σε γλιτώνω μια ευχή.
-Δεν είναι εδώ. -Πώς το ξέρεις;
Απλά το ξέρω, εντάξει;
-Γιατί δεν είναι εδώ η κασέτα, Μαξ; -Γιατί διστάζεις;
Το μόνο που ήθελες ήταν να μου δώσεις τις ευχές μου!
Επειδή σπαταλάς μια ευχή! Κάτι δεν πάει καλά.
Έχω μύτη για τέτοια.
Μίλα μου, Μαξ. Είμαι φίλος σου.
Δεν χρειάζομαι φίλο, αλλά πνεύμα!
Δώσε μου λοιπόν τη δεύτερη ευχή μου! Σε διατάζω!
Η επιθυμία σου είναι νόμος για μένα.
-Φεύγω. -Άσε με να σε βοηθήσω.
Τέσσερις από τις δημοκρατίες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης...
Unocal; Unistan;
Πακιστάν; Μάντεν Σταν;
Αποβολή!
Πες ότι έφαγες ένα υπέροχο πρωινό.
Πες ότι δεν μπορούσες να φας άλλο.
Πες μου τα πάντα.
Απόφοιτος του LSU,
επαγγελματίας καλλιτέχνης από οκτώ χρονών.
Όπως είπα, είναι τόσο ενδιαφέρον όσο η υπόφυση του.
Έλα τώρα, Άσια.
Δώσε μια ακόμα ευκαιρία στον Καζάμ, ναι;
Ξέρω πως έχει κάτι αυτό το κασετόφωνο,
και ανυπομονώ να το ανακαλύψω.
-Γεια, Τζέικ. -Δύο ώρες αποβολή. Σπαστικό.
Η κυρία Ντιουκ μυρίζει άσχημα.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Τα λέμε μετά.
Έλα, στο αμάξι.
Περίμενε. Μαξ.
Αγάπη μου, κατέβα από το αμάξι.
Νικ, τι στο διάολο κάνεις;
-Είναι ανάμεσα σε μένα και το παιδί μου. -Το παιδί σου;
Δεν τον έχεις δει δέκα χρόνια. Δεν έχεις δικαίωμα εδώ.
-Δεν σε αφορά. -Να καλέσω την αστυνομία;
Μαξ, δεν είναι όπως νομίζεις. Κατέβα από το αμάξι.
Άσε.
-Μαξ. -Πήγαινε σπίτι στον Τράβις!
Μαξ, όχι! Σταμάτα!
Δεκαπέντε χρόνια!
Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω δει κάτι τόσο ηλίθιο.
Αλλά πατέρα, εγώ...
Ξέρω τι έκλεψες, εσύ και οι φίλοι σου.
Πατέρα, σε παρακαλώ...
Σου το είπα...
Θεέ μου.
Γιατί ήρθες τώρα;
Η μαμά θα παντρευτεί τον Τράβις.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα σε ξαναδώ.
Πρέπει να νόμιζες ότι ήμουν κάτι ξεχωριστό.
Δεν ήξερα τι να πιστέψω. Έλειπες.
Άκουσέ με.
Μην γίνεις όπως εγώ.
Δεν θα ήθελες να ζήσεις τη ζωή μου.
Έχεις επιλογή. Εγώ όχι. Το καταλαβαίνεις;
Ένας σαν εμένα δεν μπορεί απλά να φύγει σα να μη συμβαίνει τίποτα.
Ξέρεις πόσοι αστυνομικοί θα με κλείσουν φυλακή;
Εντάξει, άκου. Θα σου πω κάτι.
Η ζωή δεν δίνει δεύτερες ευκαιρίες.
Δεν δίνει δεύτερες ευκαιρίες.
Να το θυμάσαι.
Άντε φύγε.
Φύγε τώρα!
-Κοίτα! -Τι κασετόφωνο.
Δεν έχει σχέση με αυτό.
Αν ψάχνεις αυτό, το βρήκα.
-Ξεκίνα την παραγωγή. -Εντάξει.
Θέλω την πρώτη παρτίδα συσκευασμένη και έτοιμη την αυγή.
Νικ...
Μείνε εδώ.
Θέλω να μιλήσω για τον γιο σου.
<ί>Άντρας των αιώνων
<ί>Βγαλμένος από τα βιβλία της ιστορίας
<ί>Περίμενε! Με μολύνει
<ί>Είναι σκάνδαλο, αυθόρμητος <ί>Δεν μπορείς να τον κρατήσεις
<ί>Εγώ είμαι ο Καζάμ
<ί>Τι λέτε, γλεντζέδες;
<ί>Χειροκροτήστε την Κλας Κ!
Ναι! Χίλιοι άνθρωποι εκεί έξω, και με λάτρεψαν!
Φαίνεσαι υπέροχη!
Ναι.
-Καζάμ! Τον έχω! -Τι είναι;
Καζάμ! Θέλω να ευχηθώ την τελευταία μου ευχή!
-Τι; -Την τρίτη μου ευχή!
Να είχε ο πατέρας μου μια δεύτερη ευκαιρία.
-Σε πιέζει το παιδί; -Άσε με.
-Τι είναι αυτό; -Δεν τον θέλεις;
-Δώστε ένα χειροκρότημα! -Θέλω ο πατέρας μου να είχε άλλη μια ευκαιρία.
Θέλω ο πατέρας μου να είχε άλλη μια ευκαιρία.
Μια άλλη ζωή.
Όχι, δεν γίνεται.
Καζάμ, πρέπει να με βοηθήσεις!
Το έχουμε πει. Νέες ζωές, μοίρες.
-Δεν μπορώ το άυλο... -Καζάμ!
Το χρειάζομαι πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο!
Δεν μπορείς ούτε να προσπαθήσεις;
-Πίστεψέ με, προσπάθησα όλη μου τη ζωή. -Προσπάθησε πιο πολύ!
Δεν μπορώ!
Καζάμ, χρειάζομαι αυτή την ευχή!
Πότε θα το καταλάβεις; Η ζωή δεν είναι για ευχές και όνειρα.
Είναι για όσα έχεις, και τι κάνεις με αυτά.
Καζάμ, σε παρακαλώ! Όλα είναι δικό μου φταίξιμο!
Δεν είμαι τζίνι. Δεν μπορώ να χτυπήσω τα δάχτυλα και να σε χαροποιήσω.
Απλώς δεν θες να μου δώσεις την τρίτη ευχή, έτσι;
Έχεις όλα αυτά,
και τώρα δεν θες να μπεις πίσω στο κουτί σου!
Νόμιζα ότι ήσουν φίλος μου!
Φίλος; Δεν θυμάσαι; Είμαι απλώς το τζίνι σου!
Εσύ...
Δεν είσαι τίποτα!
-Μαξ! Τι συμβαίνει; -Τίποτα!
-Τι έχεις; -Άσε με ήσυχο!
Μαξ!
Συγγνώμη. Τι έχει ο Μαξ;
-Είναι εντάξει. -Ήταν πολύ στενοχωρημένος.
Το ξέρω, αλλά άκου το κοινό. Με λατρεύουν. Είναι δικοί μου.
-Δεν είναι δικοί σου! -Τι;
Δεν καταλαβαίνεις, έτσι;
Βλέπεις τι έχεις;
Ξέρεις πόσο με κάνεις να ζηλεύω;
-Απλώς λέω την ιστορία μου. -Όχι, είναι πολύ περισσότερα.
Εσύ είσαι... Έχεις μια...
Υπάρχει μια παλιά έκφραση.
«Ο χρυσός του σουλτάνου».
Μπορείς να μιλήσεις!
Ξέρεις...
Είσαι «ο χρυσός του σουλτάνου»!
Έχεις δύο λεπτά.
Το κασετόφωνό μου!
-Πού είναι; -Μην ασχολείσαι με λεπτομέρειες.
-Άκου. -Θέλουμε κι άλλο!
Το κοινό φωνάζει. Πίστεψέ με.
Αυτός είναι ο κόσμος μου.
Και τώρα είσαι το μεγαλύτερο κομμάτι του.
Ο χρυσός μου του σουλτάνου...
Ζει μέσα σε ένα λυχνάρι.
-Πήγαινε από 'δώ! -Μπαμπά, τι έγινε;
Φύγετε!
Επιτέλους.
Σου φαίνεται γνώριμο;
Ο πατέρας σου ήταν πολύ διακριτικός για τα κατορθώματά σου, Μαξ.
Ακριβώς.
Έχω το κασετόφωνο και είσαι στην τρίτη και τελευταία ευχή σου.
Μαλίκ, άσε τις γελοίες απειλές.
Δεν ξέρω τι λες κι ούτε αυτός ξέρει.
Δεν μπορείς να μου κρύψεις όλα τα μυστικά.
Έχεις τον σύνδεσμό σου. Είναι παιδί!
Μπαμπά! Τι κάνεις; Δεν μπορείς...
Κάνε την ευχή, για να πάρω το τζίνι.
Και ό,τι ποθεί η καρδιά μου!
Κι αν τολμήσεις κάτι...
Ο αγαπητός Νικ θα ξυπνήσει...
νεκρός.
Κλάση Κ!
Η τρίτη σου ευχή πρέπει να είναι: και παραθέτω:
«Θέλω ο Μαλίκ να αποκτήσει όλα τα λεφτά του κόσμου».
Το ευχήθηκα, αλλά δεν γίνεται.
Αν το κάνεις, όλοι οι άλλοι χρεοκοπούν
και τα λεφτά δεν αξίζουν τίποτα!
Τότε θα πάρω όλα τα λεφτά και θα τα μοιράσω!
Ευχήσου τώρα την ευχή μου!
Δεν μπορώ απλώς να πω «Καζάμ, χρειάζομαι βοήθεια»,
και να εμφανιστεί. Δεν μπορώ απλώς να πω: «Καζάμ!»
Πάμε, Κ!
Κάνε την ευχή ή ο πατέρας σου πεθαίνει.
Μετράω μέχρι το τρία. Ένα, δύο, τρία!
Κλεισμένος σε κουτί
Σαν να 'σαι θαμμένος ζωντανός
Συνήθισα τα μνήματα
Φύγε!
Έξω!
Μια κατάρα με έπληξε χειρότερη απ' την ελονοσία
Έζησα σαν φάντασμα εκπληρώνοντας ευχές
Υπηρέτησα θεούς και ανθρώπους
Βοήθεια!
-Τρέξτε! -Τι να κάνουμε;
Έλα!
Δεξιά!
Μείνε εδώ!
Πρόσεχε!
Αν νομίζεις πως ήταν άσχημα δες τώρα τα γεράματα
Η τετραγωνική ρίζα του 80
Τα 'χώ δει όλα και τα 'χω ζήσει όλα
Από τον Νείλο ως τους λόφους του Νεπάλ
Ζωγράφισα με τον Πικάσο και δείπνησα με βασιλιάδες
Απέκτησα πλούτη και υλικά αγαθά
Τι μέρος είναι αυτό;
Από 'δώ. Έρχονται.
-Έλα! -Μας ξέφυγαν!
-Δεν μπορούμε να τους βρούμε... -Αριστερά!
Κατάλαβα το παιχνίδι και το έκανα δικό μου
Ρουφώ τη ζωή σαν μοσχαρίσια μπριζόλα
Τι κάνουμε;
-Οκ, περίμενε εδώ. -Τι είναι αυτό;
CD για τη μαύρη αγορά. Πάμε.
Μπαμπά, πρόσεχε!
Τρέξτε! Φύγετε!
Μυστηριώδης και μαγικός
Κύριος Υλικός χωρίς κορν φλέικς
Πραγματικά μυστήριος και απίστευτα μαγικός
Μαγικός, μαγικός
Εγώ έχω τη δύναμη. Εγώ ελέγχω το πνεύμα.
Ο Καζάμ είναι το πνεύμα μου.
Κι όσο είμαι εδώ, θα κάνει ό,τι του λέω.
Ένα κλικ και μια κουταλιά παγωτό
Ζω χλιδάτα Μα πρόσεχε τις αρτηρίες
Μη με βαραίνεις Με άυλες ιδέες
Ξέρω ποιος είμαι
Άρα το μόνο μου πρόβλημα είναι...
ότι εσύ ακόμα στέκεσαι!
Είμαι...
Καζάμ!
Είναι ο κύριος Υλικός
Λένε πως είναι άπιαστος Ω, κύριε...
Δούλεψε!
Γίνε καλό πνεύμα
και μπες στο κουτί.
Δεν καταλαβαίνω.
Σε κάλεσαν.
-Πού είναι ο Μαξ; -Ο Μαξ...
Διέκοψε το συμβόλαιό σας.
Έχεις νέο αφέντη.
Λοιπόν... Άντε, μέσα.
Μα δεν εκπλήρωσα ακόμα την τρίτη του ευχή.
Πίστεψέ με, δεν θα στη ζητήσει.
Τι του έκανες;
Άρχισε.
Όχι.
Ναι.
Το κεφάλι του μοιάζει ακόμα βαρύ.
Δεν είσαι ο εαυτός σου, Κλας Κ;
Έλα!
Δεν μπορείς να μου κάνεις κακό.
Είμαι ο αφέντης σου!
-Τι; -Δεν θα γίνω ποτέ σκλάβος σου!
Τώρα...
-Πού είναι ο Μαξ; -Ναι, ναι...
Έπεσε στον καταρράκτη!
-Τι; -Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα!
Κατέβασέ με. Φοβάμαι τα ύψη.
Η ευχή δεν έχει εκπληρωθεί.
Ναι, εκεί είναι καλά.
Έλα εδώ. Μετακίνησέ το.
Βάλε τους στην άκρη, εντάξει;
-Εκεί. -Μαξ...
Πού πας; Δεν επιτρέπεται εκεί.
-Ο γιος μου είναι εκεί. -Δεν πρέπει...
-Ο γιος μου είναι εκεί. -Δεν πρέπει να μπεις.
Πρέπει να βρω τον Τράβις. Είναι πυροσβέστης.
-Τράβις; -Τράβις Ο’Νηλ.
Ο Τράβις Ο’Νηλ είναι μέσα.
Γεια σου, σκληρέ.
Όχι!
Σε 5.000 χρόνια...
Εσύ ήσουν ο μόνος μου φίλος.
Κι όταν με χρειαζόσουν πιο πολύ,
δεν ήμουν εκεί.
Κι αν χρειαστεί να περάσω άλλα 5.000 χρόνια...
Σε λάμπα, πυξίδα...
Ή στο χαζό γκετομπλάστερ,
δεν με νοιάζει.
Μόνο να μπορούσα να σου είχα εκπληρώσει την ευχή.
Μόνο να μπορούσα να γεμίσω την καρδιά σου.
Είσαι το χρυσάφι του σουλτάνου, Μαξ.
Εγώ...
Είμαι ο Καζάμ.
Πρέπει να με στραβώνεις έτσι;
Ζεις!
Κατέβασέ με!
Το ευχήθηκα και το έκανα!
-Κατέβασέ με! -Ζεις!
Τι ήταν αυτό; Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω. Δεν μου έχει ξανασυμβεί.
Εξαφανίζεσαι. Μην το κάνεις.
Δεν πήρα την τρίτη μου ευχή.
Μα την πήρες.
Ευχόσουν για μια δεύτερη ευκαιρία με τον πατέρα σου.
-Μα περίμενε, εγώ... -Ήταν τέλεια ευχή.
Ήταν ευχή απ’ την καρδιά σου.
-Και τώρα εκπληρώθηκε. -Μα... Όχι, δεν καταλαβαίνεις!
-Τι συμβαίνει σε σένα; -Δεν ξέρω. Νιώθω...
Νιώθω...
Ελεύθερος!
Είσαι...
-Εσύ... -Είμαι τζιν,
και είμαι ελεύθερος.
Όχι.
Καζάμ, δεν μπορείς.
Δε με χρειάζεσαι πια.
-Μη φύγεις! -Μέσα μας είμαστε όλοι τζιν,
και όλοι ελεύθεροι.
Καζάμ, σε παρακαλώ.
-Μη μ’ αφήσεις. -Η δύναμη...
Είναι στην καρδιά σου.
Σε πιάνω έτσι και δεν λες ούτε ένα «μπράβο»;
-Τι έγινε; -Έλα.
-Μαξ; Είναι καλά; -Ναι.
Είναι καλά;
Μαξ, είσαι καλά; Μαξ;
Είσαι καλά. Τα πήγες υπέροχα.
-Τράβις, φέρε μια κουβέρτα; -Ναι.
Ήμουν στο κτίριο, και ο Καζάμ
ήταν εκεί και με πήρε... -Εντάξει, Μαξ.
Και πέταξε, και μετά... -Είναι εντάξει.
Σε κρατάω τώρα. Εντάξει; Είσαι ασφαλής.
Δεν ξέρω τι έγινε. Ξαφνικά ήμουν ελεύθερος.
Ο φίλος σου ήταν εκεί.
Είπε κάτι για μια δεύτερη ευκαιρία.
Είσαι καλό παιδί, Μαξ.
Έχεις καλή καρδιά.
Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να φροντίσω.
Κάποιοι άνθρωποι στους οποίους χρωστάω. -Συγγνώμη.
Είναι εδώ κάποιος Νικ Ματέο;
Εγώ είμαι.
Μπορείτε να μου δώσετε ένα λεπτό;
Όταν επιστρέψω, θα ήθελα να σε ξαναδώ.
Μπορούμε να βρεθούμε και, δεν ξέρω,
να πάμε για ψάρεμα.
Ακούγεται καλό.
Αν είναι εντάξει για σένα.
Ευχαριστώ.
Είναι εντάξει για σένα, Μαξ;
-Μαμά. -Ναι;
-Μπορούμε να πάμε σπίτι τώρα; -Φυσικά.
Έλα.
Θα έρθεις ή όχι;
Σε μένα μιλάς;
Εντάξει.
Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να τον παντρευτείς;
Αυτό είναι το σχέδιο.
Άκου κάτι.
Τραβιέμαι με αυτή τη γυναίκα 12 χρόνια.
Τρία μπάνια την εβδομάδα,
σακούλες σκουπιδιών, καθάρισμα δωματίου. -Περίμενε.
-Τρία μπάνια την εβδομάδα; -Με σαπούνι.
Αυτό είναι σκληρό.
Παρεμπιπτόντως, νομίζω πως χρειαζόμαστε μια ζεστή σοκολάτα.
Δεν το καταλαβαίνεις. Είμαι ελεύθερος!
-Ελεύθερος να κάνεις τι; -Έχω σχέδια.
Το μόνο σου σχέδιο είναι να γεράσουμε και να πεθάνουμε μαζί.
Μάλλον δεν ξέρεις ποιος είμαι. Αν ανοιγοκλείσεις τα μάτια, χάθηκα.
-Σοβαρέψου. Πρέπει να πιάσεις δουλειά. -Δουλειά;
Δουλειά;
Περίμενε. Δουλειά; Έχω 5.000 χρόνια να δουλέψω.
Για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά.
Δεν δουλεύω.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta</c