Βασισμένο σε αληθινή ιστορία.
Κάποιοι χαρακτήρες, γεγονότα και διάλογοι άλλαξαν
για δραματουργικούς σκοπούς ή για προστασία όσων
μετείχαν στην ιστορία.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις δεν είναι σκόπιμη.
Εγώ & ο Εθισμός 6. Το Αντίο
Δεν είναι τρελό; Τώρα που πήρα εξιτήριο, δεν θέλω να φύγω.
Δεν θέλω να φύγω.
Είμαι χαρούμενος εδώ.
Ειλικρινά…
Ποτέ δεν θες να φύγεις όταν είσαι έτοιμος. Μα όταν έρχεσαι, είσαι δυστυχισμένος.
Καλύτερο αυτό, έτσι;
Όταν οι άνθρωποι φεύγουν χαρούμενοι και σίγουροι…
Δεν είναι καλό.
To ξέρεις αυτό.
–Επέστρεψαν πολλοί. –Ναι.
Δεν έχει να κάνει με τα ναρκωτικά.
Ξέρεις.
-Τι νομίζεις ότι είναι; -Εγώ; Είναι για να μάθεις πώς να ζεις.
Να μάθω πώς νιώθω και τι λέω στον εαυτό μου.
Για να μη με διαλύσει.
Να δέχομαι περιορισμούς.
Να μη με εγκαταλείπω.
Να συγχωρώ τον εαυτό μου. Ναι.
Να μάθω πώς να ζω.
Είσαι καλή. Κοίτα να δεις.
Με βοήθησες πάρα πολύ, Αναΐς.
-Ναι. -Σε οδήγησα στον σωστό δρόμο.
Λοιπόν…
είχες εκπληκτική ανάρρωση, Χάβι.
Έχεις δουλέψει πολύ για αυτό.
Πάρα πολύ.
Τώρα ξέρεις τι έχεις καταφέρει
και τι χρειάζεται ακόμα να δουλέψεις.
"Στόχος το ταξίδι". Μισούσα τη φράση.
-Πολύ. -Πάρα πολύ.
Τώρα μου φαίνεται λογικό.
Αναΐς, είχες δίκιο για όλα από την πρώτη κιόλας μέρα. Από την αρχή!
Δεν είναι τρελό;
Με ενοχλούσε πολύ. Μα τώρα πια όχι.
Τώρα έχω συμφιλιωθεί με…
Με το να μην τα ξέρω όλα.
Φοβάμαι πάρα πολύ.
Ξέρεις να διαχειριστείς τον φόβο.
Έτσι δεν είναι;
Τον ξεπερνάς αν τον αντιμετωπίσεις.
Δεν μπορείς να τρέχεις μακριά του. Θα σε φτάνει.
Πάντα θα σε φτάνει.
Αυτή η γνώση αλλάζει τα πάντα.
Πότε θα έρθει η Ζοάν;
Σε δύο ώρες περίπου.
Πρέπει να σου δώσω τα πράγματα και τα φάρμακά σου.
Εντάξει. Αλλά κοίτα, Αναΐς…
Θέλω να σε μάθω λίγο καλύτερα πριν φύγω.
Εσύ ξέρεις τα πάντα για μένα.
-Αναΐς! -Τι;
Έχεις αγόρι ή σύζυγο;
Σου αρέσει να κάνεις βόλτες με το ποδήλατο;
Έλα, πες μου κάτι.
Όλα θα πάνε καλά, Χάβι.
Ο Χάβι που βλέπω δεν έχει καμία σχέση με αυτόν που γνώρισα πριν τέσσερις μήνες.
Λες να σε άφηνα να φύγεις αν δεν ήσουν έτοιμος;
Με τίποτα.
Χάβι, δεν έχεις τίποτα να αποδείξεις.
Το να ζεις και να έχεις ηρεμία αρκεί
για να αποδείξεις ότι ξέφυγες απ' τα σκατά.
Θα σου δώσω μια συμβουλή πριν φύγεις.
Αν έχεις προβλήματα,
ζήτα βοήθεια.
Θα είμαι εδώ.
Μην ντραπείς.
Δεν είσαι αποτυχημένος.
Αν μη τι άλλο, ο χρόνος σου εδώ απέδειξε ότι αξίζεις την ευτυχία.
Μπορώ να σε αγκαλιάσω;
Φυσικά.
Πίστεψε στον εαυτό σου.
ΝΙΚ ΦΛΙΝ Άλλη μια κωλονύχτα στη σκατοπόλη
Ο Χαβιέ Χινέρ είναι έξαλλος
ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ
ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ
Γαμώτο…
Δεν διαβάζω.
Αν τυχόν βαρεθείς.
Ένα μικρό δώρο.
Έλα.
Λόλα.
Δεν δανείζω σε κανέναν τα βιβλία μου.
Δεν μου αρέσει να τα χάνω.
Αποθησαυριστής που φοβάται τον άδειο χώρο. Πολύ σημαντικό.
Ο Γαβριέλ μού έστειλε ένα email και άγγιξε ευαίσθητη χορδή.
-Μάλιστα. -Γι' αυτό είμαι έτσι.
Ποιος είναι αυτός;
Ήταν ηρωινομανής. Τώρα είναι φιλόσοφος.
Μιλάμε πολύ.
Κάνουμε σεξ μέσω email.
Πώς είναι αυτό;
Δεν θες να ξέρεις. Περίπλοκο.
Τώρα είπε ότι είναι ερωτευμένος μαζί μου.
Όλοι με ερωτεύονται. Εγώ τα θέλω όλα με τον δικό μου τρόπο.
Είναι επιδημία, γαμώτο μου.
Λέω σε όλους να μην ερωτευτούν, αλλά…
δεν τους νοιάζει.
Και…
Αυτός που πηδιέσαι εδώ;
Τι θα κάνεις με αυτόν;
Θα συνεχίσω. Και βλέπουμε.
Κι ο εκπαιδευτής αλόγων;
Θα γαμήσω κι αυτόν.
-Μα αφού φύγω από δω. -Καλύτερα.
Σου είπα ποτέ ότι μια φορά πάτησα γκάζι ενώ έστριβα
για να αναποδογυρίσει το αυτοκίνητο…
επειδή είχα νεύρα με το αγόρι μου;
Ήθελα να πάω σε ρομανικές εκκλησίες κι εκείνος όχι.
-Τι; -Ήταν άσχημο τροχαίο.
Σοβαρά;
Το λέω σε όλους, αλλά δεν τους νοιάζει καθόλου.
Εσείς οι άντρες είστε απίστευτα αφελείς.
Μόνο να γαμήσετε θέλετε.
Τους παρατάω για να μη με παρατήσουν πρώτοι.
Δεν με νοιάζει καθόλου για τίποτα. Δεν ξέρω…
Ήμουν έτσι όλη μου τη ζωή.
Μα δεν το θέλω πια.
Θέλω να κρατήσω μόνο τα καλά για μένα.
Τα πας πολύ καλά, Λόλα.
Σε νοιάζομαι.
Κι εγώ σε νοιάζομαι.
Πολύ.
Πάρα πολύ.
Είσαι ο καλύτερός μου φίλος.
Φοβάμαι ότι ξαφνικά… δεν ξέρω…
Έλα.
Μπορεί να μην είμαι πια εδώ, αλλά πάντα θα είμαι κοντά.
Εντάξει, άσ' το.
Δεν πάω πουθενά, Λόλα.
Εντάξει. Έχεις δίκιο.
-Ανησυχώ υπερβολικά. -Δεν θα σε αφήσω.
Εντάξει, καλά.
Ο ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΑΒΙ
Είμαστε όλοι εδώ.
Χάβι;
-Αυτό μόνο; -Τι εννοείς;
Πες "Είμαστε εδώ. Σ' αγαπάμε, Χάβι…"
Το ξέρεις ήδη αυτό. Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Αλήθεια…
Εντάξει.
Είναι λίγο μεγάλο, εντάξει;
Μην αποκοιμηθείτε.
Λέγεται "Μια Μέρα Μαζί Μου".
"Την Παρασκευή, έφυγα από δω.
Είχα έναν κύριο στόχο από την αρχή.
Να περάσω μόνος μια μέρα στη Βαρκελώνη.
Για κάθε φυσιολογικό άτομο, αυτό θα ήταν κάτι συναρπαστικό.
Για μένα, ήταν ένα τεράστιο πρόβλημα.
Εξευτελισμός. 'Δεν μπορείς να είσαι μόνος' είπαν.
Είναι αλήθεια.
Πραγματικά, δεν μπορώ να είμαι μόνος.
Και όχι μόνο αυτό. Φοβάμαι τρομερά. Τρομοκρατούμαι.
Πραγματικά.
Φαντάζομαι να τα παρατάω και να πηγαίνω σινεμά, στο Fnac,
στο Ραβάλ ή οπουδήποτε ξέρω
ότι για μερικά λεπτά δεν θα νιώθω μόνος.
Όλα είναι αποδεκτά.
Πάνω από τρεις μήνες ψυχικής ταλαιπωρίας
στο κέντρο αποκατάστασης θα ήταν αρκετό για τον οποιονδήποτε.
Μπορώ να διασκεδάσω και να ξεχάσω τι κάνω
και πού βρίσκομαι. Όλα καλά.
Το σκέφτομαι όταν κοιτάω έξω απ' το Habitat.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μετά σκέφτομαι τον Φεράν,
έναν συνάδελφό μου, και τι μου είπε ένα ηλιόλουστο πρωινό.
Όταν τον είδα, είπα
'Δεν αντέχω τη γιόγκα. Τέλος'.
Μου χαμογέλασε
και με αυτήν την ανησυχητική και προσβλητική αυτοπεποίθηση, είπε
'Υποτάξου στη θέλησή σου.
Τώρα είναι η στιγμή'.
Κι εγώ αμέσως, σαν τηλεχειριζόμενο ρομπότ,
γύρισα χωρίς δεύτερη σκέψη
και έκανα σάντνα.
Αφού τελείωσα, ένιωσα ανανεωμένος και ικανοποιημένος, οπότε έφαγα πρωινό.
Εκείνη την Παρασκευή φαντάστηκα τον Φεράν σαν ολόγραμμα από τον Πόλεμο των Άστρων
μπροστά από το Habitat να χαμογελάει και να λέει
'Υποτάξου στη θέλησή σου, Χάβι. Τώρα είναι η στιγμή'.
Χωρίς δεύτερη σκέψη, όπως έκανα εκείνο το Σάββατο,
κατευθύνθηκα προς το μετρό.
Προορισμός, Μοντζουίκ.
Έχω την τσάντα μου. Πάντα κουβαλάω κάτι…"
Η ζωή μπορεί να συνοψιστεί και να δραματοποιηθεί.
Μα η σύγχυση και η πολυπλοκότητα της ζωής δεν μπορούν να αποτυπωθούν.
Οι άνθρωποι δεν είναι χαρακτήρες.
Δεν είμαστε πρωταγωνιστές ή ανταγωνιστές, αλλά τα πάντα ταυτόχρονα.
Δεν είμαστε ήρωες ή κακοί με δραματουργικά τόξα.
Είμαστε άμετρες υπάρξεις γεμάτες μικροδιαφορές.
Συναισθήματα. Ανασφάλειες. Ανοησίες.
Πάθη. Ένστικτα. Φόβους. Θάρρος.
Δεν υπάρχει αιτία.
Κανείς δεν είναι ένοχος.
Δεν υπάρχουν μαγικές θεραπείες για να ξεμεθύσεις κάποιον
που να μπορούν να διδαχθούν. Δεν υπάρχει οδηγός.
Είναι ένα προσωπικό ταξίδι εκ νέου ανακάλυψης,
μάθησης και συμφιλίωσης
που πρέπει να το περάσεις.
Ο περιορισμός του εθισμού και της ασθένειας σε μία μόνο αιτία
είναι αδύνατο να γίνει.
Το σύμπαν είναι γεμάτο από αριθμούς.
Αλλά εμείς όχι.
Οι άνθρωποι που βλέπετε,
αυτοί που έχετε δει,
δεν είμαστε απλά τοξικομανείς.
Δεν είμαστε μονάχα άρρωστοι και στατιστικά.
Είμαστε πολύ περισσότερα από τα ψιθυρίσματα που μας ντροπιάζουν
και τα μιμίδια που μας κοροϊδεύουν.
Είμαστε πολύ περισσότερα απ' όσα είπαμε ή κάναμε.
Είμαστε πολύ περισσότερα απ' ό,τι βλέπεις τώρα σε εμάς.
"Το να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου δεν είναι εύκολο. Αλήθεια.
Είναι επώδυνο, δεν υπάρχει αμφιβολία,
αλλά αρχίζω να σκέφτομαι ότι αξίζει τον κόπο.
Εκείνη την Παρασκευή στο Μοντζουίκ, μια μέρα που πέρασα μόνος…
Εκείνη την Παρασκευή στο Μοντζουίκ,
μια μέρα που πέρασα μόνος,
κατάφερα να είμαι μόνος για λίγο.
Αυτά τα λίγα λεπτά άξιζαν που ήμουν εδώ για πάνω από τρεις μήνες
με όλους εσάς.
Με όλους.
Σας ευχαριστώ πολύ από τα βάθη της καρδιάς μου.
Σας αγαπώ πάρα πολύ".
-Ορίστε. -Άσ' το, Ζοάν.
Μπορώ.
Θα σε περιμένω εδώ.
Να πάρει! Μπορώ να σε βοηθήσω;
-Όχι! Μην ανησυχείς. -Θα μου αναθέσουν κάποιον.
Έχω ενθουσιαστεί. Ο Λουίσμι είναι μεγάλο όνομα.
-Φυσικά. -Ναι.
Το 'χεις. Ας δούμε πώς θα πάει.
Θα σκίσω.
Φυσικά. Είσαι απίθανος.
Κι εσύ συνέχισε έτσι. Εντάξει; Δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ.
-Εντάξει. -Εντάξει.
-Αντίο. -Αντίο.
Πώς τη λένε;
Άνοιξε τα μάτια σου.
Σφίξε το χέρι μου αν με καταλαβαίνεις.
Εντάξει. Πίεσε τα χείλη σου μεταξύ τους.
Πιο δυνατά.
Γεια. Θα πάρω εγώ την τσάντα σου.
Ωραία τα τατουάζ σου.
Αυτό ήταν.
-Σε έπιασα. -Μια στιγμή.
Ναι.
-Εντάξει, Αϊνάρα. -Ναι.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Πάμε, Ζοάν.
-Λίγο πιο ανοιχτά. Τώρα τα χείλη σου. -Είμαι έτοιμος.
Λίγα χρόνια αργότερα, θα δω ξανά την Αναΐς.
Θα ξαναβρισκόμαστε.
Όχι ως θεραπεύτρια και ασθενής, αλλά ως φίλοι.
Και οι συνάδελφοί μου
ήρθαν και έφυγαν απ' τη ζωή σου όπως και απ' τη δική μου.
Κάποιοι, όχι πολλοί, θα τα καταφέρουν.
Θα ζήσω την υποτροπή και τον θάνατο πολλών απ' όσους είδατε.
Αυτοκτονία, υπερβολική δόση.
Αυτές θα είναι δύσκολες στιγμές
γεμάτες πόνο, αναμνήσεις και θλίψη.
Άλλοι θα καταλήξουν στη φυλακή για λόγους που είναι άσχετοι τώρα.
Ο κόσμος μπορεί να είναι πολύ σκληρός
σε όσους δεν έχουν εφόδια να τον αντιμετωπίσουν.
Οι μόνοι που θα παραμείνουν αληθινοί, κοντινοί φίλοι
είναι η Λόλα, o Σέρζι και εγώ.
Η Λόλα θα σωθεί από τον εαυτό της.
Θα αφιερώσει τη ζωή της σε γυναίκες με ΟΔΠ, όπως τη βοήθησαν εκείνη.
Και ο Σέρζι… Εντάξει, φτάνει. Τελειώσαμε.
Δεν χρειάζεται να τα ξέρετε όλα για όλους.
Δεν ήθελα να το κάνω έτσι.
Θα τους προστατεύσω.
Κι εγώ…
δεν θα έχω ορατά σημάδια.
Δεν θα μπορείτε να με ξεχωρίσετε στο πλήθος.
Θα είμαι σαν εσάς, ένας απλός άνθρωπος.
Πρέπει απλώς να ξέρετε ότι θα τα καταφέρω. Δεν θα ξανακυλήσω.
Θα ξεπεράσω την αρρώστια μου
και θα αλλάξει τη ζωή μου
με απρόβλεπτους τρόπους. Θετικούς.
Δεν θα έχω την πίεση να τα παρατήσω,
αλλά θα ζω με το δώρο μιας ευκαιρίας.
Θα χαμογελάω ξανά. Θα διασκεδάζω, θα ερωτεύομαι,
θα πάψω να αγαπώ. Θα ψάχνω τη χαρά και τη διασκέδαση παντού.
Μην αγχώνεστε. Δεν θα γίνω κούπα με ατάκες για αυτοβοήθεια
και δεν θα αρχίσω το κήρυγμα.
Δεν θα μπαίνω στις τουαλέτες των κλαμπ να βλέπω τι κάνουν οι άλλοι,
δεν θα λέω σε κανέναν πόσο χάλια είναι τα ναρκωτικά.
Το αντίθετο.
Θα μιλάω ακατάπαυστα,
θα γελοιοποιώ τον εαυτό μου
μην ξέροντας πως να φλερτάρω
ή πως να φτιάχνω τσάι.
Όπως εσείς, θα υποφέρω από μοναξιά, αβεβαιότητα,
φόβο, βαρεμάρα,
αποτυχία, εγκατάλειψη, άγχος, στρες και απώλεια.
Αλλά τα θετικά θα υπερτερούν όλων των απογοητεύσεων.
Θα συγχωρήσω τον εαυτό μου και δεν θα ντρέπομαι πια.
Θα καταλάβω ότι έκανα ό,τι μπορούσα.
Το άτομο που θα γίνω είναι αυτό που ήμουν.
Μάλιστα. Πώς να το τελειώσω αυτό;
Ναι. Μια μέρα,
κάποια στιγμή στο μέλλον, θα λάβω ένα τηλεφώνημα
και θα γράψω ένα βιβλίο με τον τίτλο αυτής της σειράς.
Αργότερα, θα λάβω ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα
και το βιβλίο θα διασκευαστεί… Ναι. Βλέπετε;
Αντιφάσκω. Παρασύρθηκα…
Εντάξει, φτάνει.
Ακόμα δεν ξέρω τίποτα απ' όλα αυτά.
Μπορεί να φαίνεται πως τα έχω υπό έλεγχο,
μα δεν είναι αλήθεια. Μπέρδεψα…
Μπέρδεψα τους χρόνους.
Αυτό που σας είπα μόλις δεν έχει συμβεί ακόμα.
Και τα υπόλοιπα…
Όλα αυτά που θέλετε να μάθετε, τα κουτσομπολιά…
είναι προσωπικά.
Αφήστε να προστατεύσω και τον εαυτό μου.
Ναι, υπάρχουν πολλά που δεν σας έχω πει
κι ακόμα περισσότερα που δεν θα σας πω.
Δεν έχετε το δικαίωμα να τα μάθετε όλα.
Αν η μυθοπλασία αυτή είναι χρήσιμη,
θα σας ευχηθώ ένα ευτυχισμένο ταξίδι. Όποιο κι αν είναι αυτό.
Αν μου επιτρέπετε, εγώ θα εστιάσω
σε αυτό που πρέπει να κάνω τώρα.
Να αναρρώσω, να συμφιλιωθώ με τον εαυτό μου
και με τον κόσμο. Να καταλάβω πως, ναι,
η ζωή έχει πόνο
και μπορεί να είναι αδίστακτη,
αλλά αξίζει. Εντάξει.
Αυτό ήταν.
Θα τα ξαναπούμε. Είμαι σίγουρος.
Δεν είσαι μόνος. Αν εσύ ή κάποιος που ξέρεις
θέλει στήριξη, υπάρχουν μέσα να βοηθήσουν.
Επισκεφθείτε το findahelpline.com
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη