Βασισμένο σε αληθινή ιστορία.
Κάποιοι χαρακτήρες, γεγονότα και διάλογοι άλλαξαν
για δραματουργικούς σκοπούς ή για προστασία όσων
μετείχαν στην ιστορία.
Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα ή καταστάσεις δεν είναι σκόπιμη.
Να με. Ο πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας.
Είμαι το "εγώ" στον τίτλο.
Μπορεί να μη φαίνεται, αλλά αυτή η άδεια πισίνα όπου κάθομαι
είναι σε ένα κέντρο αποτοξίνωσης.
Αυτήν τη στιγμή, δύο βενζοδιαζεπίνες, λοραζεπάμη και αλπραζολάμη
κυλούν στις φλέβες μου.
Μισό λεπτό. Καλύτερα να τα μάθετε απ' την αρχή.
Είμαι ένα χαζοχαρούμενο, ένα βάσανο, υπερβολικός.
Αλαζόνας. Φλύαρος.
Επιπόλαιος. Ένας εγωκεντρικός και κυκλοθυμικός μαλάκας.
Καλημέρα, Χώρα Πρεζονιών!
Άντε, παλιολεχρίτες, μπάσταρδοι!
Βλέπετε; Με φαντάζεστε χωρίς φάρμακα;
Νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσουμε από δω.
Το πρωί που έφυγα από το κέντρο
μετά από παραμονή τριών εβδομάδων.
-Σκάσε, μαλάκα! -Σκάσε!
Τη στιγμή που έκανα ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής μου.
Έπαιζα με το κουδούνι για αντίο, Αναΐς.
Αυτό είναι όλο.
Ενοχλούσες τους άλλους.
Έπρεπε να σηκωθούν για παρουσίες. Χάρη τούς έκανα.
Να πάρω τα πράγματά μου;
Έλα, πάμε λίγο. Θα χάσω το τρένο για τη Βαρκελώνη.
Γαμώτο, Αναΐς.
Νομίζεις ότι είσαι έτοιμος;
Ναι. Δεν ξαναγυρίζω ούτε για όλο το κρακ του κόσμου.
ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ
Αν ήταν στο χέρι σου, θα ζούσα εδώ. Δεν αμφιβάλλω.
Αλλά δεν είμαι σαν κι αυτούς.
Είμαι ενήλικας, σύμβουλε.
Δεν μένω ούτε ένα λεπτό σε αυτόν τον σκουπιδότοπο.
Ξέρεις πώς μυρίζει;
Δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Βρομάει.
Δεν βρομάει. Μυρίζει λιβάνι και παλίσανδρο.
Σκατά μυρίζει. Και ιδρωμένα πόδια. Βρομάνε εδώ μέσα οι άνθρωποι.
Δες αν είναι όλα.
Βλέπεις τη φωτογραφία και λες "Πολύ σέξι!" Θα με φλέρταρες;
Διάβασα πέντε βιβλία. Κανένα αυτοβοήθειας. Πόσα τον μήνα εσύ;
Ούτε ένα, σίγουρα.
Αν δεν πάει καλά.
Το εσωτερικό και το email μου.
Ξέρεις πού θα με βρεις.
Μάλιστα.
Πρέπει να είσαι λίγο τρελή κι εσύ για να δουλεύεις σε ένα τέτοιο μέρος.
Χρειάζεσαι κάτι άλλο;
Όχι, αυτά. Μην τσιτώνεις τόσο. Όλα καλά.
Ασθενής
Τώρα που το σκέφτομαι, ίσως δεν έπρεπε να ξεκινήσω έτσι.
Η κρίσιμη ερώτηση, λοιπόν,
που δεν μπορείς να απαντήσεις γιατί δεν ξέρεις ποιος είμαι.
Από πού ξεκινάς να διηγείσαι την ιστορία της ζωής σου;
Από το διάχυτο άγχος και την ανησυχία;
Τις ανέφικτες αξιώσεις και τους στόχους που εν αγνοία μου κληρονόμησα;
Τον υπερπροστατευτισμό;
Να σας δείξω μάλλον πόσο συνηθισμένη παιδική ηλικία είχα.
Δεν έφαγα ποτέ ξύλο.
Δεν κακοποιήθηκα ποτέ.
Δεν αναγνώρισα το πρόσωπό του, αλλά αναγνώρισα τη φωνή του.
Πίστευα πάντα ότι ήμουν διαφορετικός κι ελαττωματικός.
-Μα δεν το είπα ποτέ. -Ένιωσα έναν σπασμό.
Θυμήθηκα όλες τις φορές που μου το είχε πει.
Έμαθα να μιμούμαι και να δημιουργώ μια ψεύτικη ταυτότητα
για να με προστατεύω και να γεμίζω το κενό που με έπνιγε.
Να εξηγήσω ότι ένιωθα αποκομμένος απ' τον κόσμο
από μια αόρατη κουρτίνα και δεν συνδεόμουν;
Να πω για την πρώτη φορά που μέθυσα με συμμαθητές;
Να σας δείξω το βράδυ που δοκίμασα κοκαΐνη για πρώτη φορά;
Να πω τι έκανα με το πρώτο μου αγόρι,
με το οποίο ήμουν τρελά ερωτευμένος,
για να δω πώς είναι χωρίς να σκεφτώ τις συνέπειες;
Ή είναι πιο σοκαριστικό να πάω τότε
που όλα έγιναν ακραία κι ανησυχητικά,
και η άβυσσος ήταν τόσο κοντά
που όλοι εκτός από εμένα θα το υποψιάζονταν;
Πώς να πω με ειλικρίνεια
την ιστορία για το πώς έγινα ένα άγριο κι άθλιο πλάσμα;
Όταν είσαι πρεζόνι, η ζωή σου διαλύεται.
Χάνεις κάθε σκοπό,
απόλαυση, αφθονία, ελπίδα και τάξη.
Υπόψιν, δεν έγινα αλκοολικός και κοκαϊνομανής
εν μιά νυκτί.
Μεταξύ αυτής της σκηνής και της αρχής της ιστορίας,
μεσολαβούν δύο πόλεις και πολλά χρόνια. Δέκα περίπου.
Όλο αυτό το διάστημα, έκανα περιστασιακή χρήση,
όπως κάνουν πολλοί, όπως κάνετε πολλοί.
Μα τότε, κάποια στιγμή, δεν ξέρω πότε, χάθηκα.
Το μεγάλο πρόβλημα; Τα τελευταία βήματα προς την κόλαση
έγιναν ανελέητα γρήγορα.
Κάτι με έπιασε. Αποσυνδέθηκα.
Βγήκαν το προσωπείο, το ψέμα, η απομόνωση.
Αυτό πήρε τρία χρόνια.
Χρόνια στα οποία ουσιαστικά…
έχασα τον έλεγχο.
Ελπίζω να πεθάνω.
Έτσι θα τελειώσουν όλα.
Αυτό σκέφτηκα, κι η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή.
Εκείνη τη μέρα φοβήθηκα πολύ.
Εκείνη τη μέρα έπιασα πάτο.
Ινιάκι. Όχι. Ινιάκι, έλα. Έλα εδώ.
Έλα. Ναι, σοβαρά. Έλα. Στο σπίτι είμαι. Έλα στο σπίτι μου, σε παρακαλώ.
Πόσα έκανα, έλεγα και σκαρφιζόμουν
για να μη δει κανείς ότι ήμουν διαλυμένος.
Μου ήταν τόσο εύκολο να κρυφτώ σε κοινή θέα.
Σήκωσέ το. Έτσι.
Πάνω. Πάμε. Λίγο ακόμη.
Είσαι ο κολλητός μου, εντάξει;
Είναι η τελευταία φορά, το ορκίζομαι.
Θα πεθάνεις στο τέλος.
Και έτσι απλά, χωρίς καν να το καταλάβω,
πήγα στην τρέλα.
Έτσι, χωρίς να το καταλάβω, έγινα ναρκομανής.
ΕΓΩ & Ο ΕΘΙΣΜΟΣ 1. Ο Εθισμός
Χάβι.
Γεια, μαμά.
Είσαι στο σπίτι;
Ναι, έφτασα.
Πώς είναι που γύρισες;
Χάβι.
-Χάβι. -Ναι, τι; Συγγνώμη.
Πώς είναι το διαμέρισμα;
Καλά. Τα φυτά μου ξεράθηκαν.
Δεν πήγε να τα ποτίσει κανείς;
Θα αγοράσεις άλλα.
Μαμά, πρέπει να κλείσω. Θα βγω για φαγητό με τον Ινιάκι, εντάξει;
-Καλά. -Εντάξει.
-Εντάξει, γεια. -Γεια.
Δεν σου έδωσαν εξιτήριο, δηλαδή.
Όχι. Δηλαδή, ναι. Έκανα όσα έπρεπε να κάνω.
Πήγα για 21 μέρες με εισιτήριο μετ' επιστροφής.
Ακολούθησα τις συμβουλές της ψυχολόγου.
Πιστεύει ότι είσαι καλά;
Δεν ξέρω. Δεν την έχω δει. Είναι…
στην Κρήτη ή σε κάποιο άλλο ελληνικό μέρος, με μπικίνι.
Άλλωστε αυτά τα καθάρματα σε πείθουν πάντα να μείνεις.
Σου ρουφούν το αίμα.
Τόσα πληρώνεις κάθε βδομάδα. Πρέπει να πειστείς.
Είναι μηχανή παραγωγής χρήματος.
Οι ξεδιάντροποι.
Γεια, κουίν! Πώς είσαι;
Τι λέει;
Τι λουκ. Και μουστάκι;
Θα έρθω. Φυσικά. Γίνεται να μην έρθω;
Θα τα πούμε εκεί!
Θα έρθω!
Έλα! Μη με πρήζεις! Εντάξει!
Καλή, απλώς αλλού για αλλού.
Τι;
-Τι; -Αυτό είπα εγώ.
Τίποτα.
Μη λες "τίποτα". Ήθελες να μείνω κι άλλο.
Χάβι, έλα. Θέλω να είσαι καλά.
Καλά είμαι.
Μια χαρά.
-Δεν φαίνεται; -Εντάξει.
Κόφ' το. Φτάνει. Όχι.
Δεν θα αντέξω τέτοια μούτρα όλη μέρα.
Βγήκα με τον φίλο μου να περάσω καλά,
όχι να με κάνεις χάλια.
Απλά ρωτάω.
Σταμάτα να ανησυχείς και να είσαι τόσο σοβαρός.
Έναν αιώνα έκανε αυτή η μαγιονέζα.
Συγγνώμη, το ξέχασα.
Κρύωσαν οι πατάτες μου.
Σου έκανα νόημα και με έγραψες. Τι παίζει μ' εσένα;
Μαγιονέζα.
Μαγιονέζα, σε παρακαλώ.
Χρόνο για να βαφτεί σαν κλόουν είχε.
Το είπες στο πρακτορείο;
Όχι, ούτε καν. Μόνο εσύ το ξέρεις.
-Εσύ δεν το είπες, έτσι; -Σε ποιον;
Εντάξει.
Το καλό είναι ότι κατάλαβαν πόση δουλειά έχουμε
και μου ανέθεσαν δυο ασκούμενους που θα εκμεταλλευτώ.
Θα έρθεις στην πρεμιέρα; Θα είναι όλη η Βαρκελώνη. Οι παραγωγοί…
Πότε είναι;
Σε τρεις βδομάδες, την Πέμπτη.
Φτάνουν;
Τι διάολο;
Γιατί γελάς;
Το ξέρω. Είναι το ίδιο για όλους.
Να πάνε να γαμηθούν. Τι θέλεις να πω;
Όχι!
Να κλείσουμε την πόρτα, αγάπη;
Όχι, αγάπη, δεν θα βγει στις ειδήσεις. Πεντάλεπτα θα είναι.
Τι λες;
Με την πρωταγωνίστρια; Έχεις αρκετό για ένα πλήρες.
Έχεις δέκα δεύτερα μετά.
Η οικειότητα γεννά περιφρόνηση. Ναι.
Εντάξει. Άντε γαμήσου, λεχρίτη.
Εντάξει. Σε φιλώ. Γεια.
Θα σου στείλω τα μέιλ με τα αιτήματα για συνέντευξη
γιατί δεν έχω χρόνο.
Εντάξει. Να απαντήσουμε;
Ίδια απάντηση.
"Θα το προγραμματίσουμε".
"Θα επικοινωνήσουμε. Μπλα μπλα".
Εγώ θα αναλάβω τα σημαντικά.
Κι αιτήματα από κωλοσταθμούς να είναι,
θα τα χειριστούμε σαν να είναι από τον Έβολε.
-Καταλάβατε; -Ναι.
-Εντάξει.
Πάρτι και δημοσιογράφοι πρεμιέρας.
Πολύ καλά.
Μεγαλώστε τα λογότυπα.
Τελικά φόντα και φωτογραφίσεις;
Θέλω να δω τα αρχεία AutoCAD.
Πέμπτη το πρωί.
Δώστε τα
και θα τα στείλω στους παραγωγούς για έγκριση,
γιατί, όπως είναι φυσικό, δεν έχουμε καθόλου χρόνο.
-Εντάξει; -Ναι.
-Ναι; -Ναι.
Ελάτε, πάμε! Δουλειά τώρα. Ο χρόνος είναι χρήμα!
Μπράβο, Ρικάρδο.
Οι δυο πολυλογάδες.
Μαμά, ελπίζω να πέθανε κάποιος σημαντικός.
Γιατί το λες αυτό;
Γιατί με πήρες 500 φορές, και το έκλεισα κάθε φορά.
Κι εσύ συνέχισες.
-Τι θέλεις; -Είσαι καλά;
Ναι. Πολλή δουλειά. Ξέρεις πώς είναι.
Δεν προλαβαίνω ούτε τουαλέτα να πάω.
Να σε πάρω το βράδυ;
-Πώς πάει; -Ποιο πράγμα;
Ξέρεις, το θέμα σου.
Φανταστικά, μαμά. Φανταστικά.
Δεν καταλαβαίνω γιατί νευριάζεις αν ρωτήσω.
Θυμώνεις κιόλας. Δεν καταλαβαίνω…
Δεν την ακούω καν. Άλλο λαχταράω.
Συμβαίνει.
Ένα απρόβλεπτο ερέθισμα φέρνει επιθυμία.
Λαχτάρα. Παρόρμηση για χρήση. Πείτε το όπως θέλετε.
Χάβι, μ' ακούς; Χάβι;
Γιατί με πήρες, μαμά;
Να μάθω τι να κάνω με τον σκύλο.
Θα την προσέχαμε όσο έλειπες,
αλλά γύρισες εδώ και βδομάδες.
Άκου. Φέρε τη σκυλίτσα και μείνε μαζί της.
Γιατί εγώ θα έχω πολλή δουλειά.
Θα είσαι και μαζί μου.
Θα μιλήσω με τον πατέρα σου.
Ίσως να μη θέλει να μείνει τόσο καιρό μόνος.
Τέλος πάντων, μαμά. Δεν μπορώ να έρθω στο Μπιλμπάο να πάρω το σκυλί.
Όλο το ίδιο πράγμα.
Πρέπει να κλείσω. Έχω γραμμή.
-Είναι δικιά σου. -Γεια. Σ' αγαπάω.
Όχι.
Λαβύρινθος για σένα, παιχνιδάκι για μένα.
Η Εύα θα έχει τους διάσημους στο κόκκινο χαλί.
-Θα… -Τα λέμε αύριο!
-Τα λέμε, κούκλα! -Γεια.
Θα χειριστώ εγώ τις πόζες μπροστά απ' τα γραφικά.
Οι φωτογράφοι φωνάζουν.
Φωνάζουν;
Σαν τρελοί. Είναι μουρλοί.
Θα είσαι με τηλεοράσεις και κουτσομπολίστικα.
Εντάξει.
Θα βγούμε ζωντανά στις ειδήσεις;
-Ναι. -Ωραία.
Βρήκες τι θα φορέσεις στην πρεμιέρα;
Σκεφτόμουν ένα απλό μπλε κοστούμι.
Σαν χωριάτης σε γάμο; Όχι.
Δεν έχω πολλά…
Θες να ζητήσω ένα κοστούμι απ' την Άνα Λόκινγκ; Καλύτερα;
Εντάξει.
Δεν έχεις ιδέα ποια είναι.
Όχι.
Είσαι γλύκας.
Κορυφαία σχεδιάστρια και φίλη μου.
Εντάξει. Λαμπρά. Είναι σαν να το κάνεις μια ζωή.
Καταπληκτικά.
-Ευχαριστώ πολύ. -Άλλαξε ό,τι είπα.
Ναι. Αμέσως.
Τι ώρα είναι; Πεινάς;
Εγώ;
Όχι, αυτός με τα ακουστικά.
Κερνάω φαγητό σε ωραίο μέρος.
Κοντά στο σπίτι μου.
Τίποτα κυριλέ. Για την πρώτη σου συνέντευξη Τύπου.
Εντάξει.
Ναι; Ωραία.
Αναΐς Λόπεζ Γεια Χάβι
Όλα καλά; Αναΐς Λόπεζ - ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
Έτοιμος;
Ναι.
Τα λέμε.
Γεια.
Σε αυτόν τον χώρο, είναι πιο σημαντικό για ποιον δουλεύεις παρά ποιος είσαι.
Μαζί του τα ξεκίνησα όλα.
Δούλεψα σε όλα, στο γύρισμα, στο μοντάζ. Τα είδα όλα.
Αλήθεια; Φοβερό.
Δεν το ήξερα. Πώς ήταν;
Πολύ ωραία. Καταπληκτικά.
Το καλύτερο μεταπτυχιακό.
Κι ήθελα να κάνω ταινίες. Φαντάζεσαι.
-Ήθελες να κάνεις ταινίες; -Ναι.
Αλλά τα παράτησα.
Τα παράτησα γιατί…
Κοίτα,
ήθελα δουλειά μετά και μέσω μιας επαφής στη Μαδρίτη…
αγόρασα σπίτι εδώ.
Και…
Μετά από λίγο, είπα "Βαρέθηκα τη Μαδρίτη, γεια"
και μετακόμισα εδώ πριν δύο χρόνια.
Κι είμαι ακόμη εδώ.
Και σ' αρέσει;
Η δουλειά, εννοώ. Σου αρέσει;
Σου πάνε όλα πρίμα.
-Αμέ. -Έχεις τα πάντα.
Ναι.
Τέλεια.
Είμαι ευγνώμων. Ναι.
Μπορούμε να έχουμε ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί, παρακαλώ;
-Φυσικά. -Κόκκινο; Κόκκινο.
Και δύο ποτήρια.
Γίνεται γιορτή χωρίς πρόποση;
-Φυσικά. -Φυσικά.
Μόνο δύο ποτήρια. Έχουμε πολλές δουλειές αύριο.
Θα φροντίσω για όλα, αφεντικό.
Μη με λες αφεντικό. Σαν μωράκι είμαι. Για όνομα.
Θα μας έλεγε συνομήλικους. Δεν είμαστε;
-Ναι. -Βλέπεις; Κέρδισε φιλοδώρημα.
Να κάνω εμφύτευση μαλλιών;
Δείχνω μεγαλύτερος έτσι.
-Όχι. -Όχι;
Στην καταπληκτική δουλειά σου.
Ευχαριστώ.
Στην πρώτη σου πρεμιέρα.
Και στη γνωριμία μας!
Θυμηθείτε την εικόνα.
Είναι η αρχή του τέλους.
Και τώρα, το δεύτερο.
Το δεύτερο, όπως είπαμε.
Ένα ακόμη.
Είναι ωραίοι, χίπστερ
και τρελοί που κάνουν ό,τι θέλουν.
Κι αυτοί που πίνουν στους δρόμους γιατί είναι βρόμικοι.
Τέλειος αυτός ο δρόμος.
Είναι στο κέντρο.
Είσαι τυχερός.
Εσύ πού μένεις;
Μένω με έναν φίλο…
Μπαρούφες. Δεν είσαι γκέι!
Ναι. Ναι, είμαι. Είμαι γκέι.
Τότε;
Δεν σε φτιάχνω;
Είσαι το αφεντικό μου, Χάβι.
Κόφ' το με το αφεντικό. Δεν πειράζει.
Κι εγώ έχω αφεντικό. Και αυτός έχει συνέταιρους.
Είναι μια πολύ μεγάλη σκάλα που φτάνει ψηλά.
Κι εγώ είμαι στα χαμηλά, μαζί σου.
Τι; Σ' αρέσουν οι χοντροί;
Οι γυναικωτοί;
Σ' αρέσουν τα σκληρά;
Έλα.
Δεν σε κρίνω. Θέλω μόνο να μάθω. Δεν πειράζει.
Δεν με νοιάζουν αυτά.
Και τότε;
-Έκανες έτσι. -Κλείνει το μετρό. Περνάει η ώρα.
Τι σου αρέσει, λοιπόν;
Πήγα να σε φιλήσω και τραβήχτηκες.
Τι σου αρέσει;
Έχεις αγόρι;
Είναι αυτός στις φωτογραφίες του Instagram;
Το έχεις δημόσιο και το είδα.
Όχι.
Όχι. Χωρίσαμε πριν μερικούς μήνες.
Μένω με έναν φίλο στο Νου Μπάρις.
Εντάξει.
Κανένα πρόβλημα, τότε. Μπορείς να ανέβεις.
Χάβι, κοίτα…
Δεν είναι δίκαιο να κάνω κάτι αν δεν είμαι καλά.
-Σωστά. -Καταλαβαίνεις, έτσι;
Εντάξει, κατάλαβα.
Σίγουρα;
-Ναι. -Σίγουρα;
-Σίγουρα. -Ναι;
-Ναι. -Ναι;
Εντάξει, ξεκουράσου.
Τσάο.
Μηνύματα ΜΑΜΑ
Θα έρθω την άλλη Τετάρτη στις 12:30
Όλα καλά; Αναΐς Λόπεζ - ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
Προς: Αναΐς Λόπεζ Γεια! Μια χαρά όλα
Μαμά.
-Ναι; -Κοίτα.
Σ' αρέσει;
Σ' αρέσει, Λίζα; Ναι, έτσι;
Δεν θέλω να μάθω πόσο κάνει.
-Μα έχεις λεφτά; -Το δανείστηκα, μαμά.
Είναι Ισπανής σχεδιάστριας κι είναι πανάκριβο.
-Αφού το λες εσύ. -Το λέω.
Μη με περιμένεις.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Σου άρεσε; Ναι, έτσι;
Υπέροχα.
Είσαι οπτασία.
Ωραίο παπιγιόν.
Χάβι!
Όλα καλά; Θες βοήθεια;
Βοήθεια σε τι;
Νιώθω ότι με αποφεύγεις.
Ανησυχώ λίγο. Αν θες να μιλήσουμε…
Όχι. Δεν έχουμε να πούμε κάτι.
Έπρεπε να κάνεις τη δουλειά σου, Ρικάρδο.
Εντάξει;
Και να μεγαλώσεις τα λογότυπα για το κόκκινο χαλί, όπως είπα.
Μη με κοιτάς έτσι.
Όχι. Δεν θα χρειαζόταν να εξηγώ για 40 λεπτά
στον χαζό παραγωγό που θέλει μεγαλύτερο το όνομά του.
Θα το κάνεις την επόμενη φορά χωρίς να τα σκατώσεις
σαν να είσαι μωρό που θέλει σπρώξιμο;
-Ναι ή όχι; -Ναι.
Τέλεια. Σ' ευχαριστώ, Ρικάρδο.
Γεια, αγάπη.
-Γεια! -Πώς είσαι, γλυκέ μου;
-Πώς τα πας; -Πολύ καλά.
Πω, σε παρακαλώ!
Γεια σου! Γεια!
Ένα σφηνάκι!
Εκεί.
Τα σκάτωσα όλα.
Δεν υπάρχει γυρισμός.
Ποιος είσαι;
Πάρε.
Έχεις ραντσέρας; Ή Ιταλίδες ντίβες.
Έχεις πολύ γέλιο.
Πού πάμε; Πού στον διάολο πάμε;
Δεν είσαι πολύ κυριλέ για κάτι τόσο άγριο;
Με έφερες σε πιάτσα ναρκωτικών;
Τι κάνουμε;
-Έλα. -Ηρέμησε.
Πιάτσα ναρκωτικών είναι; Έλα, πάμε.
Τι κάνεις;
Μη μ' ακουμπάς!
Είσαι χαζός; Κάτσε εδώ!
Κάτσε εδώ και κλείδωσε τις πόρτες.
-Μη μου φωνάζεις εμένα. -Άκου.
Θα σε λιανίσουν, πριγκιπόπουλο!
Εδώ είναι μεγαλέμποροι. Καταλαβαίνεις;
Μοιάζεις με λεφτάς έτσι.
Θα σε δείρουν ή θα σε αρπάξουν.
Πόσα είναι;
Εκατόν εξήντα.
Έλα, φίλε. Τσόνταρε.
-Τόσα έχω. -Τι είναι αυτά;
Εγώ πάντα πληρώνω με κάρτα, αγάπη.
Θέλεις λίγο;
Ναι!
Πρόσεχε, όμως.
Φρόνιμα.
Έλα, πάμε.
Δώσε τσιγάρο!
Οδηγείς!
Ωραία γραμμούλα.
Ας γαμηθούμε.
Πολύ ωραία κοκαΐνη, παιδιά!
-Πολύ ωραία κοκαΐνη. -Σου άρεσε;
Πολύ ωραία.
Ανοίξτε την πόρτα!
Βγείτε έξω, καθάρματα!
Τα σπάσατε όλα, έτσι;
Τι κάνετε εκεί μέσα;
-Ελάτε! -Έρχομαι!
Δέκα λεπτά. Θα ντυθούμε και θα φύγουμε.
Γρήγορα, έκφυλοι.
Μη φύγετε χωρίς να πληρώσετε. Θα πάρω την αστυνομία.
Δέκα λεπτά.
Ποιος θα μας πληρώσει;
Αυτός.
Αυτός θα πληρώσει.
Είναι 600, νομίζω.
Όχι.
Φεύγουμε. Τι κάνεις, φίλε;
-Πού πας; -Αυτός θα πληρώσει.
Έχει λεφτά. Στην τσέπη του.
Δες στην τσέπη.
Λοιπόν. Όλη μέρα κι όλη νύχτα, συν η κόκα.
Είναι 1.600. Από 800. Έλα.
Δεν έχω λεφτά τώρα.
Δεν έχεις λεφτά… Τα φιλαράκια σου την έκαναν.
Δεν είναι φιλαράκια μου.
Ξύπνα, γαμώτο μου!
Έλα!
Δεν μπορείς ούτε να μιλήσεις!
Δεν έχει λεφτά ο καριόλης!
Γαμημένο πρεζόνι! Πού έχεις λεφτά;
Στην κάρτα μου.
Έλα, ρε φίλε!
Θα σας κόψω επιταγή.
Τι είναι αυτά που λες, ρε μαλάκα;
Άκουσέ με! Κοίτα με!
Όλη νύχτα σού γλείφαμε τον πούτσο και δεν σου σηκώνεται.
Γαμώτο μου!
Πρέπει να μας πληρώσεις! Τώρα!
Έλα! Σκέψου γρήγορα, που να πάρει!
Σκέψου!
Φώναξε τον Πορτογάλο. Δεν θα βγει ζωντανός από δω.
Άντε στον διάολο, καθίκι.
Το κινητό μου.
-Το κινητό μου. -Πού είναι;
Το κινητό μου.
Εκεί πέρα.
Έλα.
Χάβι.
Μαμά.
Χάβι.
Μαμά…
Μα πού είσαι;
Θα έρθεις, σε παρακαλώ, εδώ που είμαι;
Μα τι έγινε, Χάβι;
Τίποτα δεν έγινε.
Θα σου πω μετά, μαμά.
Έχω ένα πρόβλ… Μπορείς να έρθεις τώρα
σε μια διεύθυνση; Είναι ένα μοτέλ.
Ναι, αλλά πού είσαι, Χάβι;
Θα σου στείλω τη διεύθυνση τώρα. Θα έρθεις αμέσως;
-Γιατί είσαι σε μοτέλ; Είσαι καλά; -Εντάξει.
Μια χαρά είμαι.
Γιατί δεν γύρισες;
Καλά είμαι.
-Τι κάνεις στο μοτέλ; -Όλα καλά.
Στείλε μου τη διεύθυνση.
Εντάξει.
Ναι. Θα έρθω.
Εντάξει, μαμά. Ευχαριστώ.
Έρχεσαι, έτσι;
Είσαι καλά, Χάβι; Είσαι καλά;
-Εντάξει. -Μείνε εκεί. Έρχομαι.
-Λοιπόν; -Έρχεται η μητέρα μου.
-Χάβι. -Γεια, μαμά.
-Είσαι καλά; -Καλά είμαι.
Σε έπαιρνα όλη νύχτα. Τι κάνεις εδώ;
Ποιοι είναι αυτοί;
Μαμά…
Θέλω να τους πληρώσεις.
Είναι 800 ευρώ ο καθένας.
Ναι, σε παρακαλώ.
Μαμά, κάν' το. Μη ρωτάς.
Γιατί τους χρωστάς από 800 ευρώ;
Και το δωμάτιο, κυρία.
Δεν έχω τόσα λεφτά πάνω μου.
Μπορείς να πας σε ATM…
Μη με αγγίζεις!
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου, κάθαρμα!
Φυσικά. Του τηλεφωνούσα συνεχώς, και τίποτα.
Τι να κάνω; Να ψάχνω στους δρόμους;
Αύριο. Θα πάρω το λεωφορείο για το Μπιλμπάο αύριο.
Σε ένα αηδιαστικό μοτέλ.
Θα κάνω χρόνια να εκφράσω με λόγια την ανάμνηση.
Πώς θα το πω στον πατέρα του;
Να με συγχωρήσω για ό,τι έκανα στη μητέρα μου.
Θα βλέπω σε εφιάλτες τα μάτια της.
Ποιος ξέρει…
Πόσον καιρό τον προσέχουμε;
Πρώτα στη Μαδρίτη, μετά στη Βαρκελώνη. Όλο τα ίδια!
Τι να κάνω;
Να τον πλακώσω στο ξύλο να τον αφήσω ανάπηρο;
Να τον δέσω σε τραπέζι;
Να πεθάνει, Μπέγκο. Πρέπει να πεθάνει.
Μόνο έτσι θα ησυχάσουμε όλοι.
Εκείνη τη μέρα κατάλαβα ότι ο εθισμός είναι μια επίθεση που τα καταστρέφει όλα.
Ένας ανικανοποίητος στρατός,
αμείλικτος, θανατηφόρος.
Κατάλαβα ότι η μόνη του διαταγή
είναι η απόλυτη εξόντωση.
ΕΜΑΝΟΥΕΛ ΚΑΡΕΡ Άλλες Ζωές απ' τη Δική μου
Αναΐς;
Ναι; Ποιος είναι;
Ο Χάβι.
Ο Χάβι Χινέρ.
Χρειάζομαι βοήθεια.
Δεν είσαι μόνος. Αν εσύ ή κάποιος που ξέρεις
θέλει στήριξη, υπάρχουν μέσα να βοηθήσουν.
Επισκεφθείτε το findahelpline.com.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Σιαμέτη