1929
Η παγκόσμια οικονομία κατέρρευσε μετά τον A' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο φασισμός βρίσκεται σε έξαρση.
Οι άνθρωποι αναζητούν απεγνωσμένα μια διέξοδο.
Ο Δρ Φρήντριχ Ρίτερ και η Ντόρε Στράουχ αφήνουν τη Γερμανία και ταξιδεύουν
στο ακατοίκητο νησί Φλορεάνα, στα Γκαλαπάγκος.
Ο κόσμος μαθαίνει για την απομόνωση του Ρίτερ απ' τα γράμματά του, που περισυλλέγει
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΚΟΥΤΙ
Η αποστολή του Ρίτερ:
Να γράψει μια ριζοσπαστικά νέα φιλοσοφία που θα σώσει την ανθρωπότητα απ' τον εαυτό της.
Ποιο είναι το αληθινό νόημα της ζωής;
Ο πόνος.
Στον πόνο βρίσκουμε την αλήθεια.
Και στην αλήθεια,
τη λύτρωση. 16 00:27,974 --> 00:02:34,307 Εμπνευσμένο απ' τις μαρτυρίες των επιζώντων.
Αγαπημένη μου μαμά, μέχρι να λάβεις αυτό το γράμμα, θα 'χουμε πουλήσει τα πάντα
και θα 'χουμε πληρώσει το ταξίδι μας για τα Γκαλαπάγκος.
- Χάρι! - Η υγεία του Χάρι παραμένει εύθραυστη,
αλλά δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα για το προτεινόμενο σανατόριο.
Κι ο Χάιντς έχει παρασυρθεί απ' το όραμα του Φρήντριχ Ρίτερ για μια καλύτερη ζωή.
Αυτή είναι η Φλορεάνα;
Και τι περιμένατε;
Τον παράδεισο;
Δυστυχώς, έφυγα χωρίς να σ' αποχαιρετήσω.
Αλλά δε θα άντεχα άλλο κήρυγμα
που παντρεύτηκα έναν άνδρα τσακισμένο απ' τον πόλεμο.
Επιτέλους!
Κάνω αυτό που μ' έμαθες. Να στηρίζω τον άνδρα μου.
Είναι αλήθεια. Δεν είχα φανταστεί έτσι τη ζωή μου.
Αλλά ποτέ δε σκέφτηκα ότι θα 'πρεπε να διαλέξω ανάμεσα στο νοίκι και στο φαγητό.
Όχι πια.
Και να θυμάσαι, Χάρι:
- Ο Δρ Ρίτερ δεν έχει δόντια, μην τον καρφώνεις. - Εντάξει.
Πάμε ν' αλλάξουμε.
Σύμφωνα με την αναφορά, είναι 45 λεπτά πεζοπορία στην ανηφόρα.
Ίσως νομίζεις ότι τρελάθηκα, και μπορεί να ισχύει.
Ή ίσως ο κόσμος έχει τρελαθεί κι η φυγή είναι η μόνη λογική επιλογή.
Ο χρόνος θα δείξει.
Για πάντα δική σου, Μάργκρετ.
ΧΕΙΜΩΝΑΣ 1932
- Προσεύχονται. Πρέπει να φύγουμε. - Βλακείες, είναι άθεοι.
Συγγνώμη...
Χαμογελάστε! Κι εσύ, Χάρι.
Με συγχωρείτε. Είμαι ο Χάιντς Βίτμερ.
Αυτή είναι η γυναίκα μου, η Μάργκρετ, κι ο γιος μου, ο Χάρι.
Εσείς πρέπει να 'στε ο Δρ Ρίτερ.
- Κι εσείς η γυναίκα του, η Ντόρε Στράουχ; - Όχι.
- Δεν είστε η Ντόρε; - Είμαι, αλλά δεν είμαι γυναίκα του.
Ο γάμος είναι αρρώστια.
- Τι σας φέρνει στη Φλορεάνα; - Εσείς, φυσικά!
Μας εμπνεύσατε για ένα νέο ξεκίνημα.
Μαζί με τα κοστούμια σαφάρι και την απόχη για πεταλούδες;
Συγγνώμη, αλλά έτσι έγραφαν οι εφημερίδες.
- Ποιες εφημερίδες; - Δημοσιεύουν τα γράμματά σας.
Είστε διάσημος στη Γερμανία. Εδώ και έναν χρόνο περίπου.
Έγραφαν αυτά τα γράμματα ότι θέλω να είμαι μόνος μου εδώ;
Με ζωγράφισαν σαν καμπούρη.
- Έχει κι άλλα; - Ω, ναι. Πολλά.
Εδώ...
Ελάτε!
Θα σας δείξω τον κήπο μου.
Ευχαριστώ.
Επειδή είμαστε αυστηροί χορτοφάγοι, αυτή είναι η πηγή τροφής μας.
Το συρματόπλεγμα κρατάει τα γουρούνια μακριά.
- Υπάρχουν γουρούνια; - Αγριόχοιροι, αγελάδες, σκύλοι.
Υπάρχουν πολλά παράσιτα.
Πολλά παράσιτα.
- Παιδί-νύφη, ε; - Παρακαλώ;
Σας βλέπω, βλέπω τον γιο σας και κάνω τους υπολογισμούς μου.
Ο Χάρι δεν είναι γιος μου. Η μητέρα του πέθανε. Είμαι η δεύτερη γυναίκα του Χάιντς.
Θέλεις να τον χαιρετήσεις;
Θεέ μου, τι επιπολαιότητα!
Είναι σκανδαλοθηρικές φυλλάδες, αλλά αποτυπώνουν τη γοητεία της ζωής εδώ.
Δεν υπάρχει τίποτα γοητευτικό στη ζωή μας. Ξέρετε πόσο καιρό μου πήρε αυτό;
Για να φτιάξω τον κήπο; Δώδεκα μήνες.
- Και μετά το πρόβλημα με το νερό. - Πρόβλημα;
Δεν υπάρχει.
Ούτε λίμνες, ούτε ποτάμια, τίποτα.
Μόνο δύο μικρές πηγές που συλλέγουν το νερό της βροχής.
Μην ξεγελιέστε απ' την επιτυχία μας!
Κανείς άλλος δε θα επιβιώσει εδώ, γιατί η ζωή είναι σκληρή και απογοητευτική.
Η αποτυχία είναι αναπόφευκτη.
Φέρατε φαγητό μαζί σας;
Όχι, μην την τρομάξετε. Είναι ταραντούλα Γολιάθ.
Το δάγκωμά της μπορεί να σε σκοτώσει. Τα πάντα εδώ μπορούν να σε σκοτώσουν.
Δεν είμαστε εδώ για διακοπές.
Κι εσείς γιατί ακριβώς είστε εδώ;
Ο γιος μου είχε φυματίωση.
Έπρεπε να πάει σε σανατόριο, αλλά ακόμα κι εγώ, ως κυβερνητικός υπάλληλος, δεν το άντεχα οικονομικά.
Ο Φρήντριχ μισεί που του δίνω τόση σημασία.
Γιατί;
Λέει ότι η αγάπη για ένα ζώο είναι απλώς μια ασήμαντη επιθυμία για συνεχή στοργή.
Ο Γαϊδαράκος.
- Πόσο άσχημα είναι τα πράγματα στη Γερμανία; - Τραγικά.
- Όχι, είναι αναπόφευκτο. - Ε, δεν ξέρω.
Όλοι αγωνίζονται για την ελευθερία. Και μετά γινόμαστε νωθροί.
Δημοκρατία, φασισμός, πόλεμος. Δημοκρατία... φασισμός... πόλεμος.
Επανάληψη.
Και οι κότες μας.
Κι η Ντόρε θεραπεύτηκε απ' τη σκλήρυνση κατά πλάκας;
Θα θεραπευτεί.
Αυτό είναι υπέροχο! Μπορώ να ρωτήσω πώς;
Εσείς και ο υπόλοιπος κόσμος θα το μάθετε,
μόλις ολοκληρώσω το χειρόγραφό μου.
Ντόρε!
Δάνεισε στους Βίτμερ τον γάιδαρό σου!
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
Μπορείτε να κοιμηθείτε στις σπηλιές. Είναι από πειρατές.
Εκεί θα 'στε κάπως στεγνοί. Και το νερό...
Η πηγή είναι από 'κει.
Ο γάιδαρος πρέπει να γυρίσει απόψε, αλλιώς η Ντόρε θα σας πάρει το κεφάλι.
Αυτή είναι η πηγή νερού μας;
Δε μου αρέσουν.
Μια απλή νοικοκυρά, ένας αφελής γραφειοκράτης και ο γιος τους... Θεέ μου.
Θα χρειαστούν τεράστια βοήθεια.
Ήρθαμε εδώ για τη μοναξιά, και τώρα αυτή η οικογένεια!
Είναι άδικο για την ανθρωπότητα που περιμένει το έργο σου.
Τι λέει ο Νίτσε γι' αυτό;
- Αυτό είναι χάος... - «Σου συνιστώ να αγαπάς τον πλησίον σου;»
- Καθόλου. - Όχι. «Φύγε μακριά απ' τον γείτονά σου».
- Τους έβαλα στις σπηλιές. - Ω, Θεέ μου...
- Δε γίνεται να καλλιεργήσεις εκεί πάνω. - Ναι. Είσαι ιδιοφυΐα.
Θα εξαφανιστούν πριν τελειώσει η περίοδος των βροχών.
Μισώ αυτό το μέρος!
Ανάσαινε!
Ανάσαινε.
Έλα!
Πάλι το ίδιο όνειρο;
Χάιντς, μου 'χει αργήσει.
Πάνω από τρεις κύκλους.
Είσαι σίγουρη;
Συγχαρητήρια, αγάπη μου.
Έξω! Εξαφανίσου!
Έξω!
Όλα θα πάνε καλά.
Για πολύ καιρό κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας,
ότι ένας καλύτερος κόσμος υπάρχει μόνο πέρα απ' την κατανόησή μας.
Οι Χριστιανοί τον λένε παράδεισο, οι Ινδουιστές νιρβάνα, οι Μουσουλμάνοι τζάνα.
Εγώ το λέω ψέμα.
Ο Θεός είναι νεκρός.
- Υπάρχει μόνο ο άνθρωπος. - Γεια σας!
Γεια σας, Δρ Ρίτερ!
Αν θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει...
Συγγνώμη, αλλά θα μπορούσα να δανειστώ τον γαϊδαράκο σας;
Πρέπει να μεταφέρουμε τις υπόλοιπες προμήθειες. Οι σκύλοι μάς έφαγαν τα πάντα.
Λυπάμαι, ο γαϊδαράκος έχει δουλειά.
Πρέπει να βελτιώσουμε τον κόσμο σε αυτήν τη ζωή, όχι στην επόμενη.
- Πώς πάει η συγγραφή; - Βγαίνει αβίαστα από μέσα μου.
Χαίρομαι που το ακούω.
Σίγουρα υποφέρουν.
Να πηδηχτούμε;
Το πονεμένο σου πόδι;
- Ναι, δεν πειράζει. - Ωραία.
Έλεγξε την αναπνοή σου. Συγκεντρώσου.
- Όχι, Ντόρε, μάτια κλειστά. - Το ξέρω.
- Στη σιωπηλή σκέψη. - Στη σιωπηλή σκέψη.
- Ολόκληρο το σύμπαν... - Ολόκληρο το σύμπαν.
- Παραδίνεται! - Σου παραδίνομαι.
Συγγνώμη.
Μείνε ακίνητη.
- Ντόρε. - Πρόσεχε!
- Τι έγινε; -Το δόντι μου... - Τι; - Έχει πάθει φλεγμονή.
- Ντόρε. - Δεν είναι τίποτα.
- Κοίταξέ με! - Σε κοιτάζω.
Ανάσαινε.
Ηλίθιοι.
Σενιορίτα... Η αποβατική λέμβος είναι έτοιμη και η παραλία επίσης.
Έρχομαι.
Είμαι η επιτομή της τελειότητας.
Κύριοί μου...
Σας παρουσιάζω τη Χασιέντα Παραντίσο.
Εδώ θα χτίσουμε.
Είναι τέλειο, αγάπη μου.
Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι το κατάφερα.
Τα καταφέραμε! Είμαστε εδώ!
Είμαστε πειρατές.
Είμαστε πειρατές!
Ελάτε!
Χασιέντα Παραντίσο!
Είμαστε εδώ, τα καταφέραμε!
Μπράβο...!
Λοιπόν, ήρθαν.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Βαρόνη Ελοΐζ Βέρμπορν ντε Βάγκνερ-Μπουσκέ.
Ντόρε Στράουχ.
Βαρόνη...
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Και πού είναι ο περιβόητος γιατρός;
Εγώ είμαι ο Ρίτερ.
Οι εφημερίδες σάς αδικούν.
Περίμενα καιρό για να βρεθώ με τον άντρα που δάμασε τη φύση...
...και έχτισε το βασίλειό του.
- Ένα ταπεινό σπιτικό. - Ω, όχι.
Αυτό το μέρος σημαίνει τόσα πολλά για τους πιστούς σας οπαδούς.
Όπου κι αν πάω, Βιέννη, Λονδίνο, Παρίσι...
Πρόεδροι, υπουργοί, φιλόσοφοι στα σαλόνια...
Όλοι μιλούν για τον ιδιοφυή άντρα,
που έβγαλε τα δόντια του για να αποφύγει τις φλεγμονές.
Και για τη γυναίκα με την ατσάλινη θέληση.
Ο Φρήντριχ και η Ντόρε.
Ο ήλιος και το φεγγάρι του.
Μαζί, θεμελιώνουν το μέλλον του πολιτισμού.
Μια απόδειξη αγάπης. Κι όλοι χρειάζονται μια μεγάλη ιστορία αγάπης.
Με συζητούν στα σαλόνια;
Μα ναι!
Συζητούν επίσης το πόσο σύγχρονος είναι ο πολιτισμός στην αυτοκαταστροφή του;
- Το πιστεύετε αυτό; - Φυσικά.
Απ' τις στάχτες της καταστροφής θα αναδυθεί η αληθινή δημοκρατία,
που δε θα κυβερνάται πλέον απ' το χρήμα, αλλά απ' τη λογική.
Η λογική.
Αλλά, χρυσό μου, με τη λογική δε διοργανώνεις καλό δείπνο.
Πού θα κατασκηνώσετε;
- Στην παραλία, φυσικά. - Όχι, εκεί δεν έχει πόσιμο νερό.
Θα σας δείξω την πιο κοντινή πηγή.
Συγγνώμη!
Με συγχωρείτε...
- Βγείτε έξω! - Μένω εδώ με την οικογένειά μου...
...και κάνετε μπάνιο στη μοναδική μας πηγή πόσιμου νερού!
- Τι διάολο συμβαίνει εδώ; - Ρούντι, άσ' το.
Δεν πειράζει.
Χίλια συγγνώμη. Είχα απόλυτη ανάγκη να ξεπλύνω την αλμύρα απ' το σώμα μου.
Βαρόνη Ελοΐζ Βέρμπορν ντε Βάγκνερ-Μπουσκέ.
Εμείς είμαστε οι Βίτμερ. Χάιντς, Μάργκρετ.
Σε τι οφείλουμε...
- ...την τιμή; - Είμαι η νέα σας γειτόνισσα. Ευχαριστώ, χρυσό μου.
Όχι εδώ πάνω, φυσικά.
Πολύς δρόμος!
Όχι, χτίζω τη χασιέντα μου στην παραλία.
Αλλά ο Ρούντι, ο μηχανικός μου... πες γεια, Ρούντι!
Ο Ρούντι λέει ότι θα πάρει λίγο καιρό να σκάψουμε το δικό μας πηγάδι.
Κι ο Ρόμπερτ, ο σωματοφύλακάς μου, το επιβεβαιώνει.
Οπότε, προς το παρόν μπορούμε να χρησιμοποιούμε τη δική σας, σωστά;
Έχω αλληλογραφία.
Κάποια είναι για σας, τα υπόλοιπα για τον Δρ. Ρίτερ.
Μπορείτε να του τα δώσετε;
Θαυμάσια.
Γεια σας!
- Χάιντς... - Τι σημαίνει αυτό;
Είναι ανοιχτά. Ντόρε, η αλληλογραφία είναι ανοιχτή.
Εγώ δεν την άνοιξα.
- Σας την έδωσε εκείνη η γυναίκα; - Τη γνωρίζετε;
- Ήρθε χθες, αμέσως μόλις φτάσαμε. - Γιατί δεν τα έδωσε σε σας;
Για να νομίζουμε ότι ο εισβολέας είστε εσείς.
- Την υποτίμησα. - Ήμασταν όλοι γενναιόδωροι...!
Πολεμήσατε στον πόλεμο;
Βερντέν.
Στα χαρακώματα.
Πεζικό.
- Τότε θα 'χετε δει πολλά. - Τη χειρότερη πλευρά της ανθρωπότητας.
Την πιο αληθινή πλευρά της ανθρωπότητας.
Όχι, Ρούντι.
Αν θέλουμε επενδυτές, χρειαζόμαστε 14 δωμάτια, όχι 12.
Όλα με θέα στη θάλασσα, κανένας συμβιβασμός.
Θέλω ιδιωτική βεράντα, αιώρες και ψυγείο για τη σαμπάνια.
Ο πάγος απαιτεί ψύξη,
αλλά...
...αλλά όλα είναι δυνατά, αγαπημένη μου.
Βαρόνη;
- Κύριε Βίτμερ, τι ευχαρίστηση. - Μπορώ να σας μιλήσω;
Ιδιαιτέρως;
Φυσικά.
Μαρκήσιε, κάτσε!
Κάτσε!
- Καλό αγόρι. - Είναι άγριος αυτός ο σκύλος;
Ήταν, αλλά τώρα είναι χρυσάφι.
Πάρε, το γεύμα μου.
Τον ονόμασα Μαρκήσιο ντε Σαντ. Μαρκήσιος... Χάιντς.
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω, κύριε Βίτμερ;
Μην στρέφετε τους γείτονές μου εναντίον μου.
Ανακατεύετε την αλληλογραφία του Δρ. Ρίτερ, για να νομίζει ότι ήμουν εγώ. Γιατί;
Γιατί νομίζετε ότι ο Δρ. Ρίτερ σάς έδειξε τη δική σας πηγή αντί για τη δική του;
Ναι, κι αυτός θέλει να σας στρέψει εναντίον μου, για να μας διώξει κι τους δυο απ' το νησί.
Πιστέψτε με, σε έναν χρόνο ένας από μας δε θα 'ναι εδώ.
Ελπίζω να μην είστε εσείς.
Χάιντς.
Θα σας δείξω κάτι.
Τα μεγαλεπήβολα σχέδιά μου είναι πρωτοσέλιδο στο Εκουαδόρ.
Η ΒΑΡΟΝΗ ΧΤΙΖΕΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΣΤΑ ΓΚΑΛΑΠΑΓΚΟΣ Θέλετε να χτίσετε ξενοδοχείο εδώ;
Όχι όποιο κι όποιο ξενοδοχείο. Το πιο πολυτελές θέρετρο στον κόσμο!
Μόνο για εκατομμυριούχους.
- Εδώ; - Θα το ονομάσω Χασιέντα Παραντίσο.
Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στη σουίτα νεονύμφων.
- Εδώ; - Ναι, εδώ!
Γιατί με ρωτάτε συνέχεια το ίδιο πράγμα;
Η υπομονή μου με τους άντρες που αμφισβητούν τους στόχους μου έχει εξαντληθεί.
Καλημέρα σας, γιατρέ!
- Σκύλα. - Τι είπατε;
Είπα «Καλημέρα σας, γιατρέ» και «Σκύλα».
Πώς τολμάτε! Επαναλάβετε! Στα μούτρα μου.
Πείτε το στα μούτρα μου! Έλα! Πέστε το!
- Εδώ είμαι. Πέστε το! - Σκύλα, σκύλα, σκύλα...
Σκύλα. Θεέ μου, Ντόρε, σκύλα!
- Όχι! Έξω...! - Μην τον πειράζεις!
Τα λαχανικά.
Έξω...!
Μάργκρετ!
Πέτα τον σωλήνα!
Τον σωλήνα!
Απ' τη μέση!
Έξω, καταραμένη σκύλα! Σήκω φύγε!
Έχουμε γάλα.
Γαμώτο.
Φανταστείτε μόνο ότι ο Δρ. Ρίτερ δεν έχει τουφέκι.
Τρέχα!
Χάιντς!
Τι;
Κοίτα...
Τα πρώτα μας λαχανικά.
Έκπληξη!
Τώρα είμαστε πραγματικοί γείτονες!
Άσ' το πάνω μου.
- Εδώ πάνω έχει πολλή περισσότερη δροσιά. - Εδώ, κοντά στο νερό, Ρούντι.
Ο σύζυγός σας δεν πρέπει να ανησυχεί. Είναι μόνο μέχρι να χτίσω τη χασιέντα μου.
Ο μηχανικός μου, ο Ρούντι, κάνει ό,τι μπορεί για να βρει πηγή.
- Κι εγώ χάνω την υπομονή μου. Έτσι δεν είναι, Ρούντι; - Ναι.
Γιατί τον παντρευτήκατε;
Είστε τόσο νέα και...
...αθώα.
Αυτός είναι...
...σαν βρασμένο παντζάρι.
Υπάρχουν μόνο δύο λόγοι να παντρευτείς έναν μεγαλύτερο άντρα.
Ή είναι πλούσιος ή... ξέρετε, καλά προικισμένος.
Άρα, καλά προικισμένος. Μπράβο σου!
- Δεν είπα αυτό. - Δε χρειάζεται...
Αυτό είναι εντελώς ανάρμοστο!
Μεταξύ μας, ξέρετε ο Ρόμπερτ τι...;
Μου έκανε πρόταση γάμου!
Αχ, καημενούλα.
Καμία λύπηση, χρειάζομαι ησυχία. Είμαι έγκυος.
Περιμένετε παιδί; Εδώ;
Ναι.
Αυτό σημαίνει ότι χρειάζομαι ξεκούραση.
Και ησυχία.
Και συντροφιά.
Είστε τυχερή που η φιλοξενία είναι η ειδικότητά μας. Το υπόσχομαι!
Θα κάνουμε μωρό!
Συγχαρητήρια!
- Θα κάνουμε μωρό! - Λατρεύω τα μωρά!
- Μην το ξανακάνεις αυτό! - Ωχ, όχι! - Έλα εδώ!
- Χασιέντα, το καλύτερο ξενοδοχείο στον κόσμο! - Στη βασίλισσα της Φλορεάνας!
- Πού το κρύψατε; - Πάλι σκαρφαλώνει!
Ντόρε!
Ο αγριόχοιρος επέστρεψε!
Όταν χτίζεις μια κοινωνία απ' την αρχή, υπάρχουν πισωγυρίσματα.
Μην τα παρατάς!
Γιατί ο απελπισμένος άνθρωπος είναι αξιολύπητος.
Ο απελπισμένος άνθρωπος δεν μπορεί να κρίνει. Δεν μπορεί να σκεφτεί.
Δεν μπορεί...
Γαμώτο.
Θεέ μου, τα κατάφεραν.
Καλημέρα, Βίτμερ.
Μπράβο!
Τι ευχάριστη έκπληξη!
Συγγνώμη, σίγουρα αυτό σας ενοχλεί.
Θα πάρω το κεφάλι της αγελάδας;
Θα σας το ανταλλάξω με αυτά τα κοτοπουλάκια.
Λοιπόν;
Γιατρέ;
Δεν θέλω να σας ενοχλήσω, αλλά θα μου κάνατε την τιμή να με ξεγεννήσετε;
- Φοβάμαι πως όχι. - Παρακαλώ.
- Όχι. Και τώρα τι; - Ξανασκεφτείτε το...
- Ποιο είναι το νόημα της ζωής; - Τι είπατε;
- Κάνετε παιδί. Υπάρχει λόγος γι' αυτό. - Ναι.
- Γιατί το θέλουμε. - Γιατί;
Γιατί η οικογένεια για μας είναι το παν.
Γιατί;
- Γιατί έτσι είναι. - Έτσι λέτε εσείς.
- Όχι, γιατί έτσι λέει ο κόσμος. - Α, ο κόσμος.
Είστε ακόμα μέρος του κοπαδιού.
Ένα πρόβατο που δεν καταλαβαίνει ότι ο κόσμος...
...και οι παγκόσμιες αξίες του είναι μια μαλακία.
Εγώ δεν είμαι πλέον μέρος αυτού του κόσμου και δεν είμαι πια γιατρός.
Πάρτε το.
Παιδιά γεννιούνται κάθε μέρα.
Οι πιθανότητες να πάει καλά είναι 3 στις 5.
Δεν είμαστε πια χορτοφάγοι;
Ένας χορτοφάγος, Ντόρε, χρειάζεται λαχανικά, τα οποία πρέπει να καλλιεργηθούν.
- Το παίρνεις πολύ καλλιτεχνικά. - Έχουμε αυγά και φρούτα απ' τα δέντρα.
- Κι εσύ έχεις τη «θέληση για ζωή». - Άσε τον Σοπενχάουερ.
Η θέληση για ζωή!
- Ναι, θέλω να ζήσω! - Όχι, είναι...
- Θέλω να φάω! - Όχι, είναι...
Έπρεπε να δεις τον κήπο τους.
Απίστευτο τι κατάφεραν. Αλλά δεν είναι περίεργο...
Η Μάργκρετ είναι σωματικά υγιής.
Δουλεύω σκληρά για μας.
- Όχι, για το μπαστούνι. Για την πατερίτσα. - Ναι.
Πρέπει να διαλογιστείς. Η σκλήρυνση κατά πλάκας δε θα θεραπευτεί από μόνη της.
Εσύ συγκεντρώσου στο χειρόγραφό σου. Ο κόσμος δε θα θεραπευτεί από μόνος του.
Ή ξέχασες γιατί είμαστε εδώ;
Αχ, Ρόμπερτ...
- Χάρι, θα μας φέρεις ξύλα για τη φωτιά; - Έχουμε ήδη.
Μην αντιμιλάς.
Κάνε σε παρακαλώ ό,τι σου λέει η μαμά σου.
Καλά, εντάξει.
Ναι!
Ρούντι, κάνε το καλό αγόρι και ζέστανέ μου μια κονσέρβα μοσχάρι.
Γίνε τώρα καλό αγόρι, εντάξει;
Γαβ-γαβ!
Δεν υπάρχουν άλλες.
- Μοσχάρι; - Δεν έχουμε άλλες κονσέρβες.
Ούτε ρούμι δεν έμεινε.
Πώς το επέτρεψες αυτό;
- Ξέρεις ότι τρώω μόνο πράγματα απ' την ενδοχώρα! - Δεν έχουμε τίποτα.
Δεν έχουμε φαγητό, κήπο, ξενοδοχείο, σπίτι.
Μας γαμούσες και μετά μας την έφερες!
Στη γενναία μας ηγέτιδα!
Είναι όλα καλά;
Ναι, περνάω καλά εδώ.
Είστε λυπημένη.
Και ποιος από μας δεν είναι;
Αλλά, Μεγαλειοτάτη, νόμιζα...
Η εξουσία είναι άχρηστη...
...χωρίς σεβασμό.
Γι' αυτό ήρθα εδώ.
Οι άνθρωποι σε σέβονται μόνο όταν σέβεσαι τον εαυτό σου.
Κι εσείς το κάνετε;
Σέβεστε τον εαυτό σας;
Θα ήθελα.
- Ακολούθησέ με! - Πού πάτε;
Δεν μπορώ να τρέξω.
Μπορείς.
Η μόνη διαφορά ανάμεσα στον φόβο και στο θάρρος είναι η πεποίθηση.
Επανάλαβε μετά από μένα: Είμαι η επιτομή της τελειότητας.
- Είμαι η επιτομή της τελειότητας. - Πάλι! Και τρέχα!
Τρέχα!
Είμαι η επιτομή της τελειότητας.
Θα γίνω καλά!
Όχι «θα γίνεις», «είσαι»! Πες το!
Είμαι καλά!
Συνέχισε!
Σχεδόν έφτασες!
Συνέχισε!
Μπορώ ν' ανασάνω!
- Μπορώ ν' ανασάνω! - Σ' το είπα!
Μπορώ να δουλέψω στο ξενοδοχείο σας;
Αγάπη μου, μπορείς να γίνεις η μετρ μου.
Δεν ξέρω τι σημαίνει, αλλά δέχομαι.
Θα μπορούσα να κάνω ξεναγήσεις για πουλιά.
Σ' αρέσουν τα πουλιά;
Τα λατρεύω!
Τρώτε πουλιά από αυτό το νησί;
Θεέ μου, όχι!
Έχουμε κότες.
Φυσικά.
Και οι κονσέρβες;
Πού πας;
Για κυνήγι με τον πατέρα.
- Ξέρει ο πατέρας σου ότι πας μαζί του; - Είμαι καλά, αλήθεια.
Πάρε τον σκύλο.
Λαμπ!
Έι, έλα!
Λίγη κίνηση!
Έλα!
Υπομονή, μικρά μου.
Λίγες βδομάδες ακόμα.
- Τι είναι; - Όχι, τίποτα.
Χάρι!
Χάιντς!
Βαρόνη!
Είστε εκεί;
Είναι κανείς εδώ;
Βαρόνη;
Ναι, τι είναι;
Είναι κανείς εδώ;
Μανουέλ;
Ρούντι;
Σιγά, σιγά...
- Έρχεται, έρχεται! - Άσε με!
Χάιντς;
Χάιντς!
Χάιντς, το παιδί έρχεται!
Χάρι!
Βοηθήστε με!
Χάιντς!
Όχι!
Αυτό είναι όλο;
Αυτό μας φτάνει μόνο για λίγες βδομάδες.
Η Σενιόρα Βίτμερ γεννάει.
Μόνη της!
Χρειάζεται βοήθεια!
- Βοήθησε! Βοήθησε! - Αχ, Μανουέλ!
- Πάμε! - Σταμάτα!
- Μπορεί να πεθάνει! - Σταμάτα!
Είσαι εδώ για μένα!
Όχι γι' αυτήν!
Θα βοηθήσεις εμένα!
Κατάλαβες;
Σήκω φύγε!
Όχι!
Έλα!
Φέρ' το, Λαμπ, φέρ' το!
Εξαφανιστείτε!
Ω, Θεέ μου!
Μάργκρετ!
- Ω, Θεέ μου... - Χάιντς;
Έλα!
Χάιντς...
Ξύπνα!
Συγγνώμη.
Ξύπνα!
Πήγαινε φέρε ψαλίδι, επιδέσμους και κλωστή!
Μάργκρετ...
Αυτός θα βοηθήσει.
Δρ. Ρίτερ!
Η γυναίκα μου γέννησε, αλλά είναι άρρωστη.
Λυπάμαι γι' αυτό.
Αλλά σας είπα ότι η Φλορεάνα δεν είναι μέρος για παιδιά.
Το παιδί είναι καλά, είναι για τη Μάργκρετ.
Σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ!
Φρήντριχ.
Πότε γέννησε;
Δεν ξέρω, πριν από έξι ώρες.
- Δεν έχετε εργαλεία; - Όχι, δεν ήρθα εδώ για να κάνω τον γιατρό.
Μάργκρετ.
Εγώ είμαι, ο Φρήντριχ.
Πονάει, έτσι;
Νιώθετε ακόμα συσπάσεις;
Εντάξει.
Ο πλακούντας έχει κολλήσει στη μήτρα. Χρειάζομαι ζεστό νερό κι ένα κουτάλι.
Ναι... ορίστε.
Καλά.
- Τι συμβαίνει; - Κάτι με τη μητέρα. Ήρθε ο Δρ. Ρίτερ.
Γιατί δεν τον σταμάτησες, δεν του έστησες ενέδρα;
Παρακαλώ; Υποτίθεται ότι θα 'χτιζα ξενοδοχείο.
Ηλίθιε!
Τώρα θα γίνουν φίλοι! Εξαιτίας σου!
Είσαι αξιολύπητος. Είσαι ο διάολος!
Απολύεσαι.
Φύγε από 'δω!
Εντάξει, Μάργκρετ. Χαλαρώστε.
Ακριβώς έτσι.
Κρατήστε την. Μάργκρετ, χαλαρώστε.
Θα προσπαθήσω να τον απελευθερώσω. Τώρα...
...θα μπω μέσα... στη μήτρα...
...και θα τραβήξω τον πλακούντα. Κρατήστε την, Χάιντς!
Εντάξει.
Έτοιμο, αγάπη μου.
Τώρα πρέπει να το... καθαρίσω.
Να το ξύσω με το κουτάλι.
Αγαπημένη μου μαμά, δεν ξέρω πότε θα το λάβεις αυτό,
γιατί δεν έχει έρθει καράβι εδώ και μήνες.
Αλλά έχω συναρπαστικά νέα για σένα.
Η υγεία του Χάρι σταθεροποιείται.
Ο καθαρός αέρας στη Φλορεάνα κάνει δουλειά, προς μεγάλη μου ανακούφιση και του Χάιντς.
Και με μεγάλη χαρά σού ανακοινώνω τον ερχομό του εγγονού σου, του Ρολφ.
Φαίνεται ότι η παραμονή μας στα Γκαλαπάγκος τελικά μας βγαίνει σε καλό.
Σε παρακαλώ, μοιράσου αυτά τα καλά νέα με την οικογένεια.
Η κόρη σου που σ' αγαπά, Μάργκρετ.
Θέλαμε να σας συγχαρούμε για τον γιο σας και φέραμε ένα μικρό δώρο.
Αυτό είναι...
...πολύ ευγενικό.
Έτσι πρέπει να γίνεται μεταξύ γειτόνων.
Ζητώ επίσης συγγνώμη για τις παρεξηγήσεις
μεταξύ της διοίκησης του ξενοδοχείου και των ντόπιων.
Αποδείχθηκε ότι ο υπάλληλός μου ήταν κλέφτης.
Τέλος πάντων, έχει εξοριστεί απ' το νησί. Αντίο!
Περιμένει στην παραλία μια ψαρόβαρκα.
Και ποιος άλλος θα έπρεπε να εξοριστεί;
Εσύ.
Επειδή είσαι τόσο αξιολάτρευτος.
Μπορώ;
Είσαι το πιο τυχερό αγόρι στον κόσμο, το ξέρεις;
Ο πρώτος ιθαγενής της Φλορεάνας!
Να τον θυμάστε!
Θέλω να γιορτάσω το μικρό σας θαύμα με ένα γεύμα.
Φέρτε την οικογένειά σας, θα καλέσω και τους Ρίτερ.
Θα έρθετε, έτσι δεν είναι;
Όχι.
- Είναι γειτόνισσά μας. - Ακόμα κι αν ήταν η αυτοκράτειρα Βίλμα η Δ'!
Μας έκλεψε το φαγητό, ενώ γεννούσες! Μόνη σου!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, μας χαρίζει τις δικές μας νιφάδες βρώμης;
Σκέψου τις συνέπειες αν πούμε όχι...!
Είναι επικίνδυνοι, Χάιντς.
Ένα γεύμα είναι μόνο. Ένα.
Μπράβο.
Καλώς ήρθατε, φίλοι.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε σ' αυτή τη μνημειώδη γιορτή...
...στη μελλοντική Χασιέντα Παραντίσο.
Ας πιούμε...
...στον Ρολφ...
...στη χασιέντα μου... και...
...σ' ένα νέο ξεκίνημα!
- Στην υγειά μας! - Στην υγειά μας!
Και καλή όρεξη.
Αυτό είναι...
...τεράστια ποσότητα φαγητού.
Είμαι πολύ περήφανη για τις προμήθειές μου.
Αχ, Ρίτερ, τι υπέροχα δόντια είναι αυτά.
- Θα πάρεις κάτι; - Όχι.
Μάργκρετ, πείτε μας για τη γέννα! Ήταν απόλαυση;
- Απόλαυση; - Ναι.
Όχι ακριβώς.
- Πώς προχωρά το βιβλίο σας, Δρ. Ρίτερ; - Γράφετε βιβλίο;
Πόσο αγαπώ τα βιβλία!
Ρόμπερτ, αγάπη μου, φέρε το αγαπημένο μου βιβλίο.
Νόμιζα ότι ο Λόρεντς ήταν ο αγαπημένος σου.
«Το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι» του Όσκαρ Ουάιλντ.
Το παίρνω παντού μαζί μου. Το λατρεύω, το λατρεύω, το λατρεύω.
Φανταστείτε την ικανότητα να μένετε για πάντα νέοι.
Αυτό δύσκολα θα 'ναι το μήνυμα.
- Το βιβλίο σας, γιατρέ; - Δεν είναι βιβλίο,
- είναι ένα εντελώς νέο παράδειγμα. - Όχι.
Συνδυάζει την ανατολική και τη δυτική φιλοσοφία. Θα σώσει την ανθρωπότητα απ' τον εαυτό της.
- Άρα είναι βιβλίο. - Η Αγία Γραφή είναι βιβλίο;
Ναι.
Όχι.
Μου δίνετε, παρακαλώ, αυτό το κλεμμένο κρέας;
Γιατί παντρευτήκατε έναν τόσο βαρετό τύπο;
Α, ναι. Σας έκανε πρόταση γάμου.
- Ανυπομονώ να διαβάσω το βιβλίο σας. - Κι εγώ ανυπομονώ να το τελειώσω.
Χωρίς τη συνεχή παρενόχληση από τουρίστες.
Όχι ακόμα, χρυσό μου, αλλά θα έρθουν.
Και τότε θα χρειαστώ εργάτες.
Ίσως θα μπορούσα να σας προσλάβω ως τοπικό φιλόσοφο.
Σας προσέβαλα κάπως;
Νομίζετε ότι είστε κάτι παραπάνω.
Ότι οι προθέσεις σας είναι πιο ευγενείς απ' τις δικές μου.
Αλλά εσείς κι εγώ, λοιπόν...
Είμαστε ίδιοι.
Είμαστε πόρνες.
Όταν έφτασα, κύριε γιατρέ, δώσατε στον καπετάνιο μου αλληλογραφία.
Ήταν για την οικογένειά σας;
Για φίλους; Όχι, ήταν για τους συντάκτες των Times, της Herald...
...της Herald...
...και της Berliner Morgenpost.
Και γιατί το κάνετε αυτό άραγε;
Διψάει για αναγνώριση, όπως κι εγώ.
Χτίζοντας το πιο πολυτελές ξενοδοχείο στον κόσμο.
Με το οποίο, απ' ό,τι φαίνεται, τα πάω πολύ καλά.
Πώς είστε, Ντόρε;
Προσωπικά;
Καλύτερα από ποτέ, ευχαριστώ.
Τι κάνει ο πολύτιμος γαϊδαράκος σας;
Είναι σαν παιδί σας, έτσι δεν είναι;
Είναι κατανοητό, αφού δεν έχετε δικά σας.
Προσωπικά, ποτέ δεν ήθελα παιδιά.
Όχι, είναι βρώμικα.
Εκτός, φυσικά, απ' τους αγαπημένους μας Χάρι και Ρολφ.
- Ντόρε, θέλετε παιδιά; - Δεν ενδιαφέρεται.
- Εσείς δε θέλετε. Αλλά η Ντόρε... - Άλλο θέμα. - Τι;
Δεν προσπαθήσατε;
Α, άρα προσπαθήσατε. Είναι στείρος!
Αυτό είναι γελοίο.
- Αυτό θα εξηγούσε πολλά. - Έκανε υστερεκτομή.
- Σε κάποιον χασάπη. - Γιατί το λες αυτό; - Τι;
- Δεν πειράζει. - Μην το λες.
- Δεν πειράζει. - Αυτό είναι...
Αυτό είναι πραγματικά ανοησία. Εντελώς ανοησία. Όλο αυτό.
Αυτό το φαγητό, αυτό το ξενοδοχείο, τα πάντα. Φεύγω.
- Ω, Ντόρε! Καθίστε...! - Υποκριτή.
Μαρκήσιε! Φέρ' το!
Τι κάνετε; Τι σημαίνει αυτό;
- Σταμάτα! Σκάσε! - Τον έχω εκπαιδεύσει εγώ.
Έλα!
Καλός.
Οι σκύλοι είναι σαν τους άντρες. Πρώτα πρέπει να τους πληγώσεις,
...μετά να τους γιατρέψεις.
Κι αυτό ήταν!
Θα σας αγαπούν για πάντα.
Εξαφανιστείτε απ' το νησί μου!
Αν δε φύγετε οικειοθελώς,
θα σας δέσω προσωπικά και θα σας σύρω έξω!
- Βουλώστε το! - Βαρόνη!
Όσο σαγηνευτικά κι αν είναι τα δεσμά,
πρέπει να σας ενημερώσω ότι αυτό το νησί δεν σας ανήκει,
...ανήκει σε μένα.
- Ποιος το λέει αυτό; - Ο κυβερνήτης των Γκαλαπάγκος.
Γοητευτικός άντρας.
- Πλαστογραφία. - Διαβάστε το!
Όχι.
«Δια του παρόντος, παραχωρώ στη Βαρόνη Ελοΐζ Βέρμπορν ντε Βάγκνερ-Μπουσκέ...
- ...1.000 εκτάρια... - Πλαστογραφία.
...για την ανέγερση της Χασιέντα Παραντίσο σε γη της επιλογής της στη Φλορεάνα».
Αδύνατον.
- Σε μένα ενέκρινε μόνο 16 εκτάρια. - Γιατί δεν έχετε όραμα.
Ό,τι βλέπετε, απ' την παραλία μέχρι εδώ πάνω στη μικρή σας ιδιοκτησία, μου ανήκει.
Πάμε.
Θέλετε να πείτε κάτι;
Ευχαριστούμε για το νόστιμο φαγητό.
Χρειάζομαι το τουφέκι.
Σας δίνω 4,5 κιλά ρύζι.
Δεν κυνηγάτε.
9 κιλά.
Είναι αλήθεια ότι με παντρεύτηκες μόνο γι' αυτό;
- Την αφήνεις να σου πάρει τα μυαλά. - Απάντησέ μου.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Γιατί έχει σημασία.
Ήμουν 23, Χάιντς.
Έμενα ακόμα στο σπίτι.
Με... τη μικρότερη αδερφή μου, που ήταν ήδη αρραβωνιασμένη.
Με μια μητέρα που μου υπενθύμιζε συνέχεια ότι...
...ήμουν πολύ ιδιόρρυθμη,
πολύ ντροπαλή, πολύ φοβιτσιάρα, για να γίνω ποτέ σύζυγος.
Κανείς δε με είχε φιλήσει ποτέ πριν.
Οπότε ναι, σε παντρεύτηκα γιατί μου έκανες πρόταση.
Αυτός ο διάολος.
Φρήντριχ...
Μη χρησιμοποιήσεις αυτό το τουφέκι.
Δεν είναι...
Μην τρέχεις μακριά απ' τον πόνο.
Αποδέξου τον.
Ο πόνος μας δίνει σκοπό.
Ο πόνος μας δίνει νόημα.
Ο πόνος μας λέει ότι ζούμε.
Μην παρασύρεστε απ' τους λεγόμενους ψευτοάγιους ανάμεσά μας.
Είναι ψεύτικα είδωλα που θέλουν να μας ελέγξουν με την ηθική τους.
Δε θα τους περάσει.
Μην παραπλανηθείτε ούτε απ' τις βακχικές ορδές.
Ο μόνος τους σκοπός στη ζωή είναι να μας αποσπούν την προσοχή.
Να μας μετατρέψουν ξανά σε άψυχα ζώα.
Όχι!
Να μας καταστρέψουν με τη φθορά, γι' αυτό πρέπει να τους καταστρέψουμε πρώτοι.
Γιατί ο στόχος μας είναι πιο ευγενής.
Όχι.
Γιατί ο στόχος μας είναι η αυτο-υπέρβαση. Όχι, αυτό είναι Νίτσε.
Ο στόχος μας είναι να ανατρέψουμε το σύστημα.
Ο πόνος είναι ο σκοπός μας.
Γαμώτο, πολύ κοινότοπο, πολύ σχολαστικό.
Ο στόχος μας είναι...
Μόνο αυτό βρήκα.
Συγγνώμη.
Δε θέλω να σας ενοχλήσω...
Μπορείτε να μου δώσετε ένα κομμάτι; Έχω μέρες να φάω. Σας παρακαλώ!
Τα έχει πάρει όλα απ' τις ταινίες.
Ο τίτλος της Βαρόνης, η ξενική προφορά, οι τρόποι, οι ιστορίες της, όλα είναι ψέματα.
Μου είπε ότι η μητέρα της ήταν μια πόρνη που την εγκατέλειψε στα 7 της.
Είπε ψέματα.
Οι γονείς της την πέταξαν έξω, γιατί είναι σαν μαύρη τρύπα.
Γύριζε την Ευρώπη, πουλώντας την ομορφιά της,
μόνο για να αφήνει πίσω της καμένη γη.
Στο τέλος, της έμεινε μόνο το Παρίσι.
Αναγκάστηκε να δουλέψει ως φτηνή χορεύτρια με βεντάλιες σε βαριετέ.
Και εκεί εμφανίστηκε στη ζωή μου.
- Πώς κολλάει ο Φίλιπσον; - Ήταν υπάλληλος στο μαγαζί μου.
Όταν ξόδεψε τα λεφτά μου,
διάβασε για τον Δρ. Ρίτερ. Ότι αυτό ήταν το πεπρωμένο μας.
- Και την πιστέψατε; - Ναι.
Το ξέρω.
Ξέρω ότι ακούγεται ηλίθιο.
Αλλά όταν...
...σ' αγαπάει η Ελοΐζ,
είναι μεθυστικό.
Η ζωή σου ξαφνικά έχει...
...μια θεϊκή αποστολή.
- Πού διάολο είναι τα τσιγάρα μου; - Έχουν τελειώσει εδώ και βδομάδες.
- Μάζευα πάντα τις γόπες σου. - Τι έκανες εκεί πάνω;
Τι τους έλεγες; Τι ψέματα τους σκάρωνες;
Κοίτα ποια μιλάει.
Ζητιάνευες και σε τάισαν!
- Θέλουν να μας χωρίσουν. - Δε με νοιάζει, πεινάω.
Δεν μπορώ να ελέγξω τη βροχή, δεν είμαι Θεός!
Αυτό είναι το πρόβλημα, δεν είσαι τίποτα.
Θεός από μηχανής.
Κύριοί μου,
καλώς ήρθατε στον παράδεισο!
Ω, Θεέ μου.
- Συμμάζεψε τα πάντα! - Ναι.
- Αυτό περιμέναμε. - Ναι, σίγουρα.
Ρούντι!
Βοήθησέ μας να συμμαζέψουμε!
- Γιατί; - Γιατί θα 'χουμε επισκέψεις.
Ίσως το μοναδικό σου εισιτήριο για να φύγεις από 'δω.
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω, Δρ. Ρίτερ! Δύο χρόνια απ' την τελευταία μου αποστολή!
Όλα στο πλάνο;
- Ναι, κύριε. - Θαυμάσια.
Τώρα, θα πάρουμε ένα απ' τα ταχυδρομικά βαρέλια κι ανεβαίνουμε στον Φρήντριχ.
Διάβασα για την τρομερή ξηρασία, γι' αυτό έφερα νερό, σιτηρά, λάδια,
σπόρους και κονσέρβες κρέατος...
Άλαν Χάνκοκ.
Χαίρω πολύ.
Ένα τόσο σύντομο όνομα για ιδιοκτήτη τόσο μεγάλου γιοτ.
Ε, υποθέτω έτσι τα κάνουμε στην Αμερική.
Καταλαβαίνω.
Και με τι ακριβώς ασχολείστε στην Αμερική, Άλαν Χάνκοκ;
Λοιπόν, είμαι μάλλον πολυτεχνίτης. Το αληθινό μου πάθος είναι η εξερεύνηση.
Αλλά είμαι και μεγιστάνας του πετρελαίου, κατασκευαστής και σκηνοθέτης.
Μένετε στο Χόλιγουντ;
Το Χόλιγουντ μου ανήκει, κυρία μου.
Ένα σπίτι στο Χόλιγουντ;
Λοιπόν, μου ανήκουν τα πάντα απ' τη Λα Μπρέα μέχρι το Λόρελ Κάνυον.
Πάνω από 2.500 εκτάρια, πάνω-κάτω.
Ω, αυτοί είναι οι Βίτμερ;
- Υπέροχα. - Μπράβο!
- Ευχαριστώ.
- Καταπληκτικά! - Κυρίες και κύριοι!
Τι προνόμιο να βρίσκομαι σε μια τέτοια εξαιρετική συντροφιά.
Με τους καλύτερους βιολόγους, βοτανολόγους, θαλάσσιους ερευνητές στον κόσμο,
καθώς και με τους πιο γενναίους ανθρώπους που γνωρίζω.
Δρ. Ρίτερ, είστε πρωτοπόρος.
Όλοι ανυπομονούμε για το έργο σας.
Κύριε και κυρία Βίτμερ,
καταφέρατε το αδιανόητο. Το πρώτο παιδί της Φλορεάνας.
Εσείς ενσαρκώνετε την έννοια «επιβίωση του ισχυρότερου».
Και τέλος...
...η Βαρόνη.
Ο Δρ. Ρίτερ μπορεί να 'ναι ο λόγος που ο κόσμος πρόσεξε αυτό το νησί.
Αλλά εσείς... εσείς είστε ο λόγος που δεν μπορούν να ξεκολλήσουν.
- Σε όλους όσους τολμούν να ονειρεύονται! - Σε όλους όσους τολμούν να ονειρεύονται!
- Μπράβο. - Καλή όρεξη σε όλους!
Κοιτάξτε!
Θεέ μου!
Θα τον διαφθείρει.
Πρέπει ν' ανεβάσουμε στον Φρήντριχ όσο περισσότερα τρόφιμα μπορούμε. Έλα!
Πάρε ό,τι μπορείς, θα γυρίσω για τα υπόλοιπα τα ξημερώματα.
Φρήντριχ, σταμάτα το αυτό!
Σταμάτα το αμέσως!
- Τι; - Σταμάτα.
- Ξέρω ότι πεινάμε, αλλά δεν είμαστε έτσι. - Προτιμάς να τα πάρουν αυτοί;
Όχι. Προτιμώ να ζω σύμφωνα με τις αρχές που μου δίδαξες εσύ.
Τι στο καλό έπαθες;
Θέλω να φάω.
Ποτέ δε σε 'χω δει να πανικοβάλλεσαι.
Άλαν, αγαπητέ, ήθελα να σας δείξω τα σχέδια. Δε γίνεται να μείνετε περισσότερο;
Δυστυχώς, για αύριο έχουμε προγραμματίσει θαλάσσια αποστολή.
Άλαν!
Μπορώ;
Πρέπει να ομολογήσω ότι είχα αμφιβολίες για σας.
- Αλήθεια; - Αυτοί οι νεόπλουτοι...
...είναι, κατά την εμπειρία μου, εξαιρετικά πρωτόγονοι.
Αλλά εσείς, αγαπητέ μου, εσείς είστε αληθινός τζέντλεμαν.
Βαρόνη, δεν πιστεύω ότι είναι καλή ιδέα.
Λυπάμαι.
Ω, όχι.
Ω, Θεέ μου.
- Είναι όλα καλά; - Το στήθος μου.
- Είστε καλά; - Πονάει, με σφίγγει.
Το νιώθετε;
Όχι. Εγώ...
- Θα καλέσω γιατρό. - Δε θα με βοηθήσει.
Είναι η θλίψη, αγαπητέ μου. Η ζωή εδώ είναι τόσο μοναχική.
Μόνο ένα πράγμα βοηθάει σ' αυτό.
Λυπάμαι πολύ...
Πιάνει αυτό το κόλπο;
Κόλπο;
Μα προερχόμαστε από εντελώς διαφορετικούς κόσμους... Όχι!
Είμαστε και οι δύο πολυμαθείς, και οι δύο παράλογα πλούσιοι.
Ελοΐζ...
Λατρεύω τη Βαρόνη. Όλοι τη λατρεύουμε. Αλλά είναι απλώς ένα σόου.
Παραλίγο να με ρίξεις, Άλαν Χάνκοκ.
Εσύ, πειραχτήρι!
Λοιπόν.
Έλα, φίλα με!
Αντίο, Ελοΐζ. Με περιμένει το καράβι.
Θα το μετανιώσεις πικρά!
Δεν αμφιβάλλω καθόλου γι' αυτό.
Τον ρώτησες; Θα με πάρει μαζί του;
Θα επενδύσει στο ξενοδοχείο μου, είναι πολύ εντυπωσιασμένος. Τώρα, ανέβα τα κιβώτια!
Όχι, πρέπει να του μιλήσω!
- Ποιος μου έκλεψε την περιουσία; - Πρέπει να φύγω... Βούλωσ' το!
Κανείς δε θα κοιμηθεί μέχρι να είναι όλα στην αποθήκη μου.
Ναι.
Είμαι η επιτομή της τελειότητας.
ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΚΟΥΤΙ
Έλα... έλα!
Είναι ώρα να διαλέξεις πλευρά.
Πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω, Δρ. Ρίτερ;
Πείτε στο αγοράκι σας να εξαφανιστεί.
- Προστατεύει την περιουσία του. - Τη δική μου περιουσία! - Τη δική μας.
Χάιντς, πιστέψατε στα αλήθεια ότι θα τη μοιραζόταν;
Τι γλυκό! Όχι, ήθελε να την κλέψει.
- Μην ακούτε τις μαλακίες της. - Για να ψοφήσουμε εδώ απ' την πείνα.
Μόνο εγώ νοιάζομαι για το καλό μας.
Θέλουμε ό,τι μας ανήκει, και μετά θα φύγουμε.
- Κατεβάστε το! - Κατεβάστε το όπλο!
- Μη τη σημαδεύετε! - Θέλω την περιουσία μου!
- Μπαμπά! - Χάρι! - Σταματήστε!
- Τι κάνετε εδώ;! - Σταματήστε το αυτό, όλοι!
Σας παρακαλώ!
Πού ήσουν;
Δε θα αφήσω να μας καταστρέψεις.
Πάω για κυνήγι.
Δε θα αφήσεις τίποτα για τις κότες μου;
Δώσ' τους αυτό.
- Όχι, αυτό είναι κακό. - Είναι χαλασμένο.
Δε θα τους το δώσω.
Τους κάνει καλό. Δε θα σπαταλήσω το κρέας για τις κότες.
Φάτε!
Ρούντι;
Ρούντι.
Έλα έξω, σε παρακαλώ, μόνο για μια στιγμή.
- Αυτό είναι βασανιστήριο. - Θέλω απλώς να μιλήσουμε.
Μην τρελαίνεσαι.
Είναι πια αργά.
Ποτέ δε θα ξεχάσω την αίσθηση που είχα όταν γνωριστήκαμε.
Μου έδωσες την πίστη ότι έχω...
...να προσφέρω κάτι σπουδαίο στον κόσμο.
Πάρ' το.
Τι είναι;
Ρούχα και φαγητό.
Μπορείς να φύγεις, αν θέλεις.
Ποτέ δε θέλησα να σε κρατήσω με το ζόρι.
Χρειάζεσαι τίποτα άλλο πριν φύγω;
Τι είναι αυτό;
Έι, ηρέμησε.
- Κάτι είναι στον κήπο. - Αγριόχοιρος;
Γαμώτο, το νερό μας.
Ω, όχι...
Φρήντριχ!
Έλα να δεις!
Σου είπα να μην τους δίνεις το χαλασμένο!
Έλα εδώ!
Γαϊδαράκο...
Γαϊδαράκο;
Πού είναι ο Γαϊδαράκος;
Γαϊδαράκε!
Μάργκρετ!
Τον είδατε; Είδατε τον Γαϊδαράκο;
Τον είδατε;
Όχι... τι;
Κάποιος τον πήρε.
Όποιος κι αν ήταν, θα τον σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια!
Χάρι, βοήθησέ την!
- Κάποιος τον σκότωσε. Είναι νεκρός. - Ρίτερ!
- Το ξέρω ότι είναι νεκρός. - Έπεσε.
Θεέ μου.
Ντόρε!
Ορίστε.
Εγώ ήμουν.
- Ηλίθιε! - Ήταν σκοτεινά.
- Εγώ δεν... - Σκάσε!
Είχατε δίκιο.
Είναι ώρα να διαλέξουμε πλευρά.
Ελοΐζ.
Η Ντόρε είναι διαλυμένη, ο Χάιντς την πήγε σπίτι.
- Ο Ρίτερ υποψιάζεται τον Χάιντς; - Τρώγονται μεταξύ τους.
Τα κατάφερες!
Δεν ξέρω πώς, αλλά τα κατάφερες.
Τα κατάφερες!
Αχ, τα κατάφερες.
Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, μη μου κάνετε τίποτα!
Αυτή με ανάγκασε.
Μου είπε ότι θα μπορούσα να γυρίσω σπίτι.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Σας παρακαλώ, θέλω απλώς να πάω σπίτι!
Πρέπει να στερεώσουμε τη στέγη πριν την εποχή των βροχών.
Πηγαίνετε στην κοιλάδα να μαζέψετε χόρτα.
Τώρα;
Ναι, και οι δύο.
Θα 'ναι η πρώτη μεγάλη περιπέτεια του Ρολφ. Έλα, Λαμπ!
Έλα!
- Θα μιλήσουμε όπως σχεδιάσαμε, εντάξει; - Θα μιλήσουμε.
Βαρόνη!
Να πούμε δυο λόγια!
Ελάτε αργότερα!
Δεν παίρνει αναβολή.
Αμέσως!
Βαρόνη;
Ω, Θεέ μου!
Τι ανακούφιση!
Προσπαθώ να τον ξεφορτωθώ εδώ και μήνες.
Ήταν βίαιος.
Χειριστικός, κτητικός.
Ήταν όλα όσα προσπαθούσα να ξεφύγω απ' το Παρίσι.
Κύριοι, θα ήθελα να σας κάνω μια προσφορά.
Θέλω να σας...
...προσφέρω ίσο μερίδιο στη Χασιέντα Παραντίσο.
Ένα τέταρτο στον καθένα.
Όλοι έχετε αποδείξει την αξία και το ταλέντο σας,
...καθώς και την ικανότητά σας να επιβιώνετε.
Ας το γράψουμε. Πάω να φέρω στυλό.
Δε θα πω τίποτα στη Ντόρε γι' αυτό.
Κι εσείς μην το πείτε στη Μάργκρετ.
Κάτι θα πρέπει να τους πούμε.
Έφυγαν!
- Έφυγαν. - Ποιος έφυγε;
Η Ελοΐζ είπε χθες ότι αυτή κι ο Φίλιπσον φεύγουν με πλοίο.
Φυσικά δε την πίστεψα, αλλά όταν ξύπνησα, είχαν φύγει.
Ποιος μου έγραψε αυτό το γράμμα;
Εσείς;
Είναι ο γραφικός χαρακτήρας του Ρόμπερτ.
Η Βαρόνη εγκατέλειψε το νησί;
Ναι, με πλοίο.
- Εγώ δεν είδα κανένα πλοίο. - Ούτε εγώ.
Ούτε εγώ.
Λοιπόν, έφυγε.
Πουλάω τα πράγματά της.
- Έφυγε χωρίς τα φορέματά της. - Τα κοσμήματα τα πήρε μαζί της.
Για το πόσο εκτιμούσε την περιουσία της, πήρε πολύ λίγα μαζί της.
Θα πάρω τα τρόφιμά μου και θα αγοράσω τα μαχαιροπίρουνα,
...δύο χαλιά και την τραπεζαρία.
100 σούκρε.
500.
125.
400.
150.
300.
200.
Θέλετε να φύγω. Αυτό θα σας κοστίσει.
- 250, τελευταία προσφορά. - Σας δίνω 225.
Τι ασυναρτησίες λέτε; Μη με περνάτε για ηλίθιο!
Θα σε προδώσει.
Ποιος;
Ο Δρ. Ρίτερ.
Σε τι;
Στον φόνο.
Δεν ξέρουμε καν αν είναι νεκροί.
Άλλη μια φορά;
Άκουσα έναν πυροβολισμό.
Χθες.
Πριν κοιμηθώ, έλεγξα το τουφέκι σου.
Ήταν ακόμα γεμάτο.
Έλεγξα τα πυρομαχικά, ήταν όλα εκεί.
Άρα, δεν πυροβόλησες εσύ.
Ποιος άλλος έχει τουφέκι; Ο Ρούντι Λόρεντς; Όχι.
Ο Δρ. Ρίτερ;
Δε θέλησα να τη φέρω σε δύσκολη θέση. Ήταν ο Φίλιπσον.
- Δρ. Ρίτερ... - Σώπα.
Θα γράψει στον κυβερνήτη. Κι αυτός θα έρθει. Μετά τι;
Πρέπει να με αφήσεις.
Και πού να πάω;
Χτίσαμε τα πάντα εδώ σ' αυτό το νησί.
Παρόλο που όλοι προσπάθησαν να μας καταστρέψουν.
Δεν τα κατάφεραν.
Και δε θα τα καταφέρουν.
Γιατί είμαστε οικογένεια.
Το γράμμα μου είναι στο κουτί.
Σύντομα θα έρθει καράβι και μετά όλα θα τελειώσουν.
Σ' εγκαταλείπω.
Δεν αστειεύομαι.
Ξέρω ότι δεν έχεις αίσθηση του χιούμορ.
Γι' αυτό είναι τόσο αστείο.
Ήρθαμε εδώ για να πετύχουμε κάτι μεγάλο.
Αλλά εσύ σπαταλάς τις μέρες σου προσπαθώντας να ξεγελάσεις τους γείτονές σου.
Μου κατέστρεψαν τη ζωή.
Όχι, Φρήντριχ.
Εσύ κατέστρεψες τη ζωή σου.
Πρόδωσες τον σκοπό μας.
Πονάει;
- Άου, μην τ' αγγίζεις! - Το δόντι σου πονάει, ε;
- Μην τ' αγγίζεις! - Ήρθαμε εδώ για ν' αντιμετωπίσουμε τον πόνο.
Από 'δω και πέρα λύνουμε προβλήματα.
Ν' αντιμετωπίσουμε.
Είναι ο δικός μου πόνος! Να τον ξεπεράσω, να τον υπομείνω.
«Απ' όλα όσα είναι γραμμένα...» πώς πάει...
«...αγαπώ μόνο αυτό που κάποιος έγραψε με το ίδιο του το αίμα».
- Ποιος το είπε αυτό; - Μην τον παραθέτεις!
- Τον ντροπιάζεις. - Ποιος το είπε αυτό;
Προδότη.
Καταραμένε προδότη!
Άντε γαμήσου.
Θες να το κάνουμε;
Καθίκι.
Ντόρε!
Εδώ είστε.
Ο Χάιντς μίλησε για άρρωστες κότες. Τι λέτε γι' αυτές;
Όχι. Ο Φρήντριχ λέει ότι τρώγονται μαγειρεμένες.
Για τα αυγά τότε;
Όχι, όχι.
Τι σας είπε ο Δρ. Ρίτερ για τη Βαρόνη;
Ότι τη σκότωσε;
Προσέξτε.
Σας λέει ψέματα.
Είναι επικίνδυνος άνθρωπος, Ντόρε.
Ο Φρήντριχ Ρίτερ έχει αφιερώσει όλη του τη ζωή...
...στη μη-βία.
Τότε γιατί αγόρασε τουφέκι από μας;
Γιατί ζούσαμε κάτω από ελαφρυντικές περιστάσεις.
Και τι έπαθαν τα δόντια σας;
- Είχαν φλεγμονή. - Έχω αντισηπτικό. Σας παρακαλώ...!
Παριστάνετε τη φίλη;
- Δεν είστε. - Αλλά ούτε κι εχθρός σας.
Ο Δρ. Ρίτερ είναι πολύ έξυπνος. Και σίγουρα έχει ήδη σχέδιο για να μας διώξει απ' το νησί.
Αλλά μετά τι;
Μετά θα μείνετε μόνο εσείς.
Κι αυτός.
Και η ψυχική ηρεμία που είχαμε πριν την πάρετε.
Είναι κοινή πλάνη να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να μαγειρέψει χαλασμένο κρέας.
Ναι, τα βακτήρια πεθαίνουν.
Αλλά όχι οι τοξίνες που έχουν αφήσει στο κρέας.
Έι!
Βοήθεια!
Έι!
Θα σας πληρώσω 50 σούκρε για να με πάτε στην Ισαβέλα.
- Είναι αντίθετα στο ρεύμα. - Όχι, σας παρακαλώ...
100 σούκρε!
- Δε θα μου φτάσει η βενζίνη. - 200!
Έγινε.
Ναι.
Το νιώθω...
Είχα μια τρελή έμπνευση.
Ο άνθρωπος τοποθετείται πάντα πάνω απ' το ζώο. Απ' τον Νίτσε, τους Χριστιανούς...
Αλλά τα ζωώδη ένστικτά μας είναι η εσωτερική μας αλήθεια!
Κυνηγάμε, παλεύουμε, γαμάμε.
- Σκοτώνουμε. Αυτό είναι το νόημα της ζωής. - Ναι.
Εδώ και 10.000 χρόνια...
- ...αποφεύγουμε τον εαυτό μας. - Ναι.
Όχι πια.
- Να το γιορτάσουμε με κοτόπουλο; - Εξαιρετική ιδέα.
Πεινάω σαν λύκος.
Νιώθω σαν να άνοιξε ένας τεράστιος χώρος στον εγκέφαλό μου,
...που πλημμυρίζει με νέες ιδέες.
Νιώθω ανυψωμένος, αναγεννημένος.
- Δε θες να δοκιμάσεις; - Όχι.
Τα ούλα μου αιμορραγούν ακόμα.
Τόσο το καλύτερο για μένα.
Τα χρόνια της στέρησής μας οδήγησαν σ' αυτή τη στιγμή.
- Ντόρε; - Είναι για τον Φρήντριχ.
Είναι πολύ άρρωστος.
Πρέπει να έρθετε.
Μπορείτε να έρθετε;
Χάρι; Πήγαινε φώναξε τον πατέρα σου.
Τι συνέβη;
Τροφική δηλητηρίαση.
Ένα αθώο ατύχημα.
Έλα, Χάρι, πάμε.
Ντόρε;
Νομίζω ότι πρέπει να έρθετε.
Φρήντριχ.
Τώρα.
Τώρα είσαι αθάνατος.
Βλέπεις;
Εγώ...
...σε καταριέμαι...
...με την τελευταία μου...
...πνοή.
Αθάνατος.
Προσοχή! Παρουσιαστείτε στον κυβερνήτη!
Μέσα στο σπίτι!
Μόνος του!
Μη μου σπαταλάτε τον χρόνο! Διαβάστε το!
- Δε θα το υπογράψω αυτό ποτέ στη ζωή μου. - Κύριε Βίτμερ, ξέρω τι κάνατε.
Τη γυναίκα του!
Τη γυναίκα σας!
Ο σύζυγός σας σκότωσε τη Βαρόνη.
Αλήθεια;
- Και ποιος σας το είπε αυτό; - Ο Δρ. Ρίτερ.
ΦΟΝΟΣ ΣΤΗ ΦΛΟΡΕΑΝΑ από τον Δρ. Φρήντριχ Ρίτερ
Έγραψε ένα γράμμα. Το παρέδωσε ένας ψαράς την προηγούμενη εβδομάδα.
- Και πιστεύετε αυτή την ανοησία; - Η Ντόρε Στράουχ το επιβεβαίωσε.
Σκεφτείτε γιατί ο Δρ. Ρίτερ είναι τώρα νεκρός.
Τροφική δηλητηρίαση.
Ένας άντρας που κατάφερε να επιβιώσει εδώ 4 χρόνια, ξαφνικά τρώει χαλασμένο κοτόπουλο σαν ερασιτέχνης;
Σας είπε η Ντόρε ότι της έδωσα υγιείς κότες την προηγούμενη μέρα;
Ας δούμε τα γεγονότα: Ο Δρ. Ρίτερ είναι νεκρός.
Ο Ρούντι Λόρεντς πούλησε τα πράγματα της Βαρόνης και το 'σκασε, κι η Ντόρε είναι εκτός παιχνιδιού.
Αλλά εμείς, οι Βίτμερ, που τα πάμε καλά με όλους,
που δεν το σκάσαμε,
που δεν κάναμε τίποτα ύποπτο, είμαστε οι κύριοι ύποπτοι;!
Οι κύριοι θα με συγχωρήσουν σίγουρα.
Είστε οι τελευταίοι που έμειναν.
Είστε σίγουροι ότι δε θέλετε να φύγετε;
Αυτό είναι το σπίτι μας.
Πάμε!
Τα πτώματα της Βαρόνης και του Ρόμπερτ Φίλιπσον δε βρέθηκαν ποτέ.
Η Ντόρε Στράουχ επέστρεψε στη Γερμανία, όπου το 1943 πέθανε από επιπλοκές της σκλήρυνσης κατά πλάκας.
Πριν τον θάνατό της, η Ντόρε δημοσίευσε τη δική της εκδοχή για τα γεγονότα στη Φλορεάνα.
Η Μάργκρετ Βίτμερ απάντησε με το δικό της βιβλίο, που αντέκρουε την αφήγηση της Ντόρε.
Ο Ρούντι Λόρεντς δεν έφτασε ποτέ στην Ισαβέλα.
Αυτός και ο καπετάνιος βρέθηκαν 150 ναυτικά μίλια μακριά απ' τη Φλορεάνα.
Το σκάφος τους έμεινε από καύσιμα και βγήκε εκτός πορείας.
Η Μάργκρετ Βίτμερ έζησε στη Φλορεάνα μέχρι τον θάνατό της το 2000, σε ηλικία 96 ετών.
Οι απόγονοί της ζουν εκεί μέχρι σήμερα. Διατηρούν ένα μικρό τουριστικό ξενοδοχείο.
Απόδοση Διαλόγων ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ