Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Γιατρέ, είστε σίγουρος πού πηγαίνουμε;
Δεν έχω ξαναπετάξει ποτέ εδώ πάνω.
Χαλάρωσε, Σταν, ξέρω αυτόν τον τόπο σαν την παλάμη μου.
Λες δηλαδή πως αυτός ο Ρόμπινσον τα παράτησε στο Λος Άντζελες;
Μετακόμισε με την οικογένειά του εδώ πάνω, στη μέση του πουθενά.
Ναι.
Ήρθε πριν έξι μήνες περίπου, από την περασμένη άνοιξη.
Είναι πολύς καιρός.
Σίγουρα τώρα θα θέλουν λίγο εσωτερική τουαλέτα
και ηλεκτρικό ρεύμα.
Δε νομίζω.
Οι Ρόμπινσον έκαναν κάτι που πολλοί άνθρωποι της πόλης θα ήθελαν.
Την περασμένη άνοιξη πούλησαν τα πάντα στην πόλη,
αγόρασαν αυτό το μέρος δίπλα στη λίμνη και έχτισαν μια καλύβα.
Είναι πραγματικά στην ερημιά. Ούτε δρόμοι, ούτε μαγαζιά, ούτε γείτονες.
Ναι. Αυτός ήταν ο σκοπός.
Πρέπει να πας δεξιά 5 μοίρες,
και η λίμνη είναι ακριβώς πίσω από εκείνο το βουνό.
- Τζένη, είναι ο γιατρός! - Ναι, και πάει προς την καλύβα.
Πάμε!
Γρήγορα, Τόμπι!
Έλα...
- Παμ. - Ναι.
Ήρθε ο Μάικ.
Μπαμπά, θα σε κερδίσω τρέχοντας ως το αεροπλάνο!
Εντάξει.
Γεια σου, Μάικ!
Πώς είσαι;
- Πώς πάει; - Τέλεια!
Σκιπ, φαίνεσαι υπέροχα!
Γεια σας, παιδιά.
Να σας συστήσω τον Σταν Κόρμπελ. - Χαίρω πολύ, επιτέλους σας γνωρίζω.
Έχουμε ακούσει πολλά για σας.
- Έλα, Τζένη, πάρε αυτό. - Τι είναι, γιατρέ;
Ξέρεις τι παθαίνει;
Τρώει τόσα πολλά φρέσκα λαχανικά...
που θα καταντήσει λαγουδάκι!
- Πάρε το. - Φέρ' το στην καλύβα.
- Τα πήρατε όλα; - Ναι.
- Πάρε κι αυτό, είναι κουτί με λιχουδιές. - Εντάξει.
Πώς είναι η μεγάλη πόλη;
Η μεγάλη πόλη... μεγάλη πόλη, τι να σου πω.
- Το μέρος εδώ είναι υπέροχο. Πώς είναι η Παμ; - Πολύ καλά.
- Έψηνε όλη τη νύχτα. - Λατρεύω το σπιτικό ψήσιμο.
Παλιά είχαμε περισσότερο χώρο στη λίμνη.
- Τώρα είναι λίγο στενάχωρα. - Δε θα το δοκίμαζα με σκι...
Για δες ποιος ήρθε!
- Γεια σου, ξένε. - Γεια σου, Παμ.
- Σου συστήνω τον Σταν Κόρμπελ. - Χαίρω πολύ, Σταν.
- Πώς ήταν το ταξίδι; - Φανταστικό.
Αν και, ε, δεν το βρήκαμε στον χάρτη.
- Ούτε ένα φιλί; - Ε, φυσικά!
Έλα, έχει ζεστό καφέ μέσα.
Για δες, μια αρκούδα!
Είναι ο Σαμψών.
Παμ, είσαι καταπληκτική.
Δεν το πιστεύω, μοιάζεις δέκα χρόνια νεότερη.
- Δαγκώνει αυτός ο τύπος; - Μόνο αν τον πειράξεις.
Τζένη;
Αυτή είναι η μητέρα σου ή η αδερφή σου;
Στην πραγματικότητα, είναι η αδερφή μου!
Αλλά δε θα το πούμε στον Τόμπι μέχρι να μεγαλώσει.
Δεν είναι αδερφή σου, είναι η μητέρα σου.
Δεν έπρεπε να το πούμε.
Γιατί δεν μένετε απόψε; Να πάμε για ψάρεμα αύριο.
- Ναι, ελάτε. - Λυπάμαι, αλλά έχω ραντεβού
με μια κυρία που περιμένει επίσκεψη από τον πελαργό.
- Τον πελαργό; - Ναι, το μωρό.
- Ξέρεις ότι δεν τρώω τέτοια παραμύθια! - Έλα τώρα...
Για δείτε σας! Είστε τα πιο υγιή παιδιά που έχω δει ποτέ.
- Τι κάνω εγώ εδώ, λοιπόν; - Δηλαδή δε θα κάνουμε τα εμβόλιά μας;
Δε θα τη γλιτώσεις, Τόμπι!
- Σήκωσε το μανίκι σου. - Αυτό ήταν χαζό!
Γιατί το είπα...
- Γιατί το είπα ότι πονάει; - Εντάξει.
Έχουμε τη θεραπεία εκεί στο κουτί.
- Σχολικά βιβλία; - Ναι.
- Τα έφερα ειδικά. - Και παγοπέδιλα...
Έλα, Τζένη, ήρθε η σειρά σου.
Και το πιο σημαντικό απ' όλα.
- Το απόλυτο ημερολόγιο της άγριας φύσης. - Νομίζω τα έχουμε όλα πια.
Μπαμπά, θα φτιάξουμε χιονοπέδιλα φέτος τον χειμώνα;
Ευχαριστούμε για όλα, Μάικ.
Παρακαλώ, μη το σκέφτεστε. Το να έρχομαι εδώ είναι θεραπεία για μένα.
Οι παλιοί λένε ότι έρχεται βαρύς χειμώνας.
- Είμαστε όσο πιο προετοιμασμένοι γίνεται. - Μη σας νοιάζει για εμάς.
Το συζητήσαμε με τον μπαμπά. Αποφασίσαμε να το αντέξουμε.
Φτάνει να ξέρουμε πως είστε έτοιμοι.
Πρέπει να φύγουμε.
Τόμπι, την επόμενη φορά που θα έρθω, ούτε ενέσεις ούτε σχολικά βιβλία.
Σύμφωνοι!
Μπαμπά, τι κάνει ο καπνός; Κάνει το κρέας πιο νόστιμο;
Ναι, βοηθάει. Αλλά το διατηρεί κιόλας.
Θα τα χρειαστούμε όλα για τον χειμώνα.
- Μπαμπά; - Ναι;
Πότε θα μου μάθεις να κυνηγώ;
Πολύ σύντομα, Τόμπι.
Πώς θα με μάθεις να πυροβολώ;
Όταν σε μάθω να κυνηγάς.
Μπράβο.
- Θες να τρέξουμε πίσω στην καλύβα; - Όχι, ευχαριστώ!
- Είδες τον στόχο; - Ναι.
Ωραία. Έλεγξε τη θαλάμη. Βεβαιώσου πως είναι άδεια.
Άδεια; Βάλε το φυσίγγιο.
Κλείσ' το…
Μην ακουμπήσεις τη σκανδάλη αν δεν είσαι έτοιμος να ρίξεις.
Στόχευσε, βάλ' το σημάδι μέσα στο V και ευθυγράμμισέ το με το κουτάκι εκεί.
Δάχτυλο στη σκανδάλη, και τράβα την πολύ αργά.
Είσαι καλά;
Έλα πίσω τώρα…
Είσαι εντάξει;
Παναγία μου! Τι στο καλό πήγες να πυροβολήσεις, μικρέ;
Ορκίζομαι, η καυτή σφαίρα πέρασε δυο δάχτυλα απ’ το αυτί μου.
Γεια σου, Μπούμερ.
- Τόσο κοντά; - Ε, τουλάχιστον δυο πόδια.
Συγγνώμη, Μπούμερ.
Και τι στο καλό προσπαθούσες να πετύχεις;
Εκείνο το κουτί, κοίτα!
Αλήθεια λέει.
Έφερα τις κότες και μια κατσίκα. Θες λίγο γάλα;
Το σιχαίνομαι…
- Δεν ξέρω, η μικρή τρέχει. - Χαίρομαι που ήρθες, Μπούμερ.
Κι εγώ χαίρομαι που ήρθα.
- Κοιτάξτε, το πέτυχα! Το πέτυχα! - Μπράβο.
Η μικρή Τζένη είναι καλύτερα;
Ανθίζει σαν λουλούδι. Πάμε να τους δούμε.
- Το πέτυχα! - Μπράβο, γιε μου. Καλή βολή.
Έλα πάμε.
Το πέτυχα, παιδιά!
Το πέτυχα…
Τζένη, Τζένη, το πέτυχα! Το πέτυχα!
- Γεια σου, Μπούμερ. - Γεια σου, δεσποινίς Τζένη.
Ορκίζομαι, όλο και πιο όμορφη γίνεσαι κάθε φορά που σε βλέπω.
Μαμά, το πέτυχα!
- Γεια σου, Μπούμερ. - Με συγχωρείτε, κυρία Ρόμπινσον.
- Τόμπι, βοήθησέ με λίγο. - Ναι.
Αυτό το πήρα από έναν Ινδιάνο.
Στα Τριφόρτς, το αντάλλαξα με δέρμα κάστορα. Ορίστε.
Είναι πανέμορφο.
Δεν είναι και τίποτα σπουδαίο.
Θα μείνεις για φαγητό.
Θα σας πω, κυρία μου, δεν μπορώ.
Ο Ρόρι κι εγώ έχουμε πολλή
δουλειά πριν χιονίσει, θα 'ναι βαρύς ο χειμώνας.
Ψητό…
- Όχι, κυρία μου, εγώ… - Φρέσκια σάλτσα μουστάρδας,
- Πουρές πατάτας… - Δεν έχω πραγματικά τον χρόνο…
- Μηλόπιτα… - Ε, εγώ…
Φρέσκια σπιτική μηλόπιτα.
Ε, λοιπόν, μένουμε. Γιατί να μη μείνουμε;
Είναι το σπίτι και η ζωή μας εδώ, Μπούμερ. Είμαστε ευτυχισμένοι.
Χαίρομαι πολύ που το ακούω, αλήθεια.
Ελπίζω μόνο να ξέρετε σε τι μπλέκετε.
Έχετε περάσει ποτέ πραγματικό χειμώνα;
Ναι!
Στην Καλιφόρνια έβρεξε τρεις μέρες σερί και πλημμύρισαν τα πάντα.
Ε, μικρή μου, δεν νομίζω πως αυτός είναι ο χειμώνας που εννοώ.
Εγώ μιλάω για αληθινό χειμώνα. Καταιγίδες, αέρα.
Χειμώνα που ουρλιάζει, με χιόνια ως πάνω και παγωνιά. Και το εννοώ.
Πόσο παγωνιά, Μπούμερ;
Ένα πρωί τον Δεκέμβρη, βγήκα έξω,
κι όταν πήγα να ξύσω τ' αυτί μου, το δάχτυλο κόλλησε εκεί.
Και κυκλοφορούσα έτσι ώσπου…
Μπούμερ…
Μιλώντας για χειμώνα, Σκιπ, θα 'χει πολλά πεινασμένα θηρία εκεί έξω.
Θα λαχταράνε να σας επισκεφτούν.
Ιδίως ο παλιός Σκαρφέις.
Ποιος είναι ο Σκαρφέις, Μπούμερ;
Ο Σκαρφέις είναι λύκος, Τόμπι!
Μεγάλος, μαύρος και κακός λύκος.
Έχει μια ουλή εδώ. Νομίζω πως είναι το πιο επικίνδυνο πλάσμα εδώ γύρω.
Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, Μπούμερ.
Οι λύκοι δεν επιτίθενται σε ανθρώπους!
Αλλά όταν παγώνουν εκεί έξω, τα καταραμένα ζώα πεινάνε.
Λατρεύουν τη μυρωδιά του φαγητού σας και θα έρθουν να το ψάξουν.
Αυτό είναι γεγονός.
Μπούμερ, αυτό είναι το σπίτι μας.
Συγγνώμη, κυρία μου. Παρασύρθηκα.
Ήθελα μόνο να σας προειδοποιήσω, τίποτα άλλο.
Θέλω να καταθέσω μια πρόταση στο σπίτι.
Να μείνει ο Μπούμερ μαζί μας για λίγο.
- Όσοι συμφωνούν, λένε "Ναι". - Ναι.
Όσοι διαφωνούν, "Όχι". Οι "Ναι" κερδίζουν. Ο Μπούμερ μένει. Σύμφωνοι;
Μπορείς να κοιμηθείς με τον Σαμψών.
Ναι, μπαμπά, τι γίνεται με τον Σαμψών;
Θα βρούμε άλλη λύση.
Βγες, Σαμψών.
Πάμε, ο Μπούμερ θέλει το δωμάτιο απόψε, έλα…
Πάμε…
Έλα μέσα, Μπούμερ. Τώρα είσαι ασφαλής.
Δεν έχω τίποτα με τις αρκούδες, να το ξέρετε. Απλώς…
Δεν χρειάζεται να εξηγείς.
Ο Σαμψών καταλαβαίνει. Αν χρειαστείς κάτι, φώναξε, εντάξει;
Σ' ευχαριστώ πολύ. Εγώ λέω…
Λέω να την πέσω για ύπνο.
- Καληνύχτα, Μπούμερ. - Καληνύχτα, Σκιπ.
- Αυτός είναι ο Μπούμερ; - Ακούγεται σαν να…
- Μπούμερ! - Ουάχ, αχ!
Τι συμβαίνει;
Γεια σου, Σκιπ, τίποτα σπουδαίο. Απλώς δεν μπορούσα να κοιμηθώ,
είπα να βγω για λίγο καθαρό αέρα…
Σε βρήκα να φωνάζεις και να ουρλιάζεις. Τι έγινε εδώ πάνω;
Δεν φωνάζω και ουρλιάζω, εγώ...
Σκιπ, λυπάμαι που το λέω, αλλά...
δεν νομίζω πως ξεφορτώθηκες όλες τις αρκούδες.
Μα είναι μικρά. Αρκουδάκια.
Αρκούδες είναι, Σκιπ. Κι έχει ολόκληρο δωμάτιο με δαύτες.
Τι θες να κάνω; Να τις βγάλω έξω ή να στις φέρω;
Φοβάσαι τα μωρά, ε;
Όχι, ποτέ δεν είπα ότι φοβάμαι. Εγώ απλώς...
Γιατί δεν πας να κοιμηθείς; Εγώ θα το φροντίσω.
Καληνύχτα, Μπούμερ.
- Καλημέρα, Μπούμερ! - Μια πολύ καλημέρα!
Ορκίζομαι, κοιμήθηκα χτες μέσα σε ζωολογικό κήπο!
Υποσχέθηκες να μου δείξεις πώς αρμέγουν τη Μαριγκόλντ σήμερα.
Το υποσχέθηκες, Μπούμερ...
Το ξέρω, κορίτσι μου...
Πήγαινε μέσα να πάρεις έναν κουβά απ’ τη μαμά σου και πάμε αμέσως.
Έλα, θες να δοκιμάσεις;
- Εντάξει. - Έλα από εδώ.
Πάρε τον κουβά. Λοιπόν, απλώς σφίγγεις και τραβάς προς τα κάτω.
Τραβάς προς τα κάτω και σφίγγεις...
Εντάξει.
Όχι...
Για δες...
Ωχ! Ορίστε η Τζένη, έχουμε πρόβλημα.
Καλημέρα, Μπάντιτ. Θες λίγο φρέσκο γάλα για πρωινό;
Πω πω, τι γάτα είναι αυτή...
- Έι, φύγε από δω, χαζό... - Μπούμερ...
Μπούμερ!
Μπούμερ, πρόσεχε.
Να τος πάλι.
Φύγε από δω, εσύ.
Τι φασαρία γίνεται εδώ έξω;
Να σου πω, Σκιπ...
Τρομερό πράγμα. Έδειχνα στην κυρά Τζένη πώς να
αρμέγει την κατσίκα, και να σου ο ρακούν που μπήκε μέσα.
Δεν έφταιγε και πολύ, αλλά...
να σου κι οι δυο μπελαλήδες οι αρκούδες,
η μία πήγε και κάθισε στη μύτη του Στάκι!
Μπούμερ, τελείωνε με το άρμεγμα, το πρωινό είναι σχεδόν έτοιμο.
Πρωινό;
Έρχομαι αμέσως.
Ορίστε, κυρά Τζένη... Θα 'ναι μια υπέροχη μέρα.
Τι γίνεται εδώ πέρα; Έι...
Τι είναι;
Ακούγεται σαν κάτι να κυνηγά τις κότες.
Κλας, έλα εδώ.
Όχι, Κλας...
Κάνε υπομονή, Σκιπ, έρχομαι.
Φύγε από δω...
Μαμά, τι έγινε;
Όλα καλά.
Κάτι χτύπησε τις κότες.
Έλα εδώ, Κλας, έλα.
Χριστέ μου!
Σιγά, σιγά...
Πιάσε το ντουφέκι, Μπούμερ.
Όλα καλά.
- Τι έγινε; - Μάλλον μπλέχτηκε με κάτι...
- Φέρε οξυζενέ. - Εντάξει.
- Τι ήταν; - Δεν είμαι σίγουρος.
Ορίστε!
Ήρεμα, αγόρι μου.
Θα σε πονέσω λίγο!
Σκιπ, δεν ξέρεις ποιο είναι το θηρίο αυτό,
αλλά σίγουρα σε έβγαλε από το κοτέτσι.
Τις έφαγε όλες, μία προς μία.
Θα γίνεις καλά.
Ορίστε, βρήκα ένα καλό.
Για να δω.
- Ναι, καλό είναι. - Ναι.
Λες να είναι το ίδιο αποτύπωμα που βρήκαμε στο κοτέτσι;
Όχι. Μόλις δεις το αποτύπωμα του άλλου, δεν το ξεχνάς. Δεν είναι το ίδιο.
Πώς είσαι σίγουρος ότι δεν είναι αυτός;
Σκύψε, δες καλά και θα σου δείξω.
Βλέπεις το αποτύπωμα εκεί;
Αυτό είναι από βιζόν.
Αν ήταν ο Σκαρφέις, θα ήταν όλο στραβό, έτσι.
Επειδή έχει σπασμένο πόδι, από τότε που πιάστηκε στην παγίδα.
Χωρίς έλεος.
Πιο άγριος κι από αρκούδα. Σαν να έχει τον διάβολο πάνω του.
Φύγε από δω!
Πρέπει να προσέχω τι λέω για τον διάβολο.
Τι;
Μα είναι απλώς ένας κάστορας. Σωστά, διάολε, σωστά.
Δες τον λιγάκι.
Τζένη...
Τόμπι... Ώρα για καφέ.
- Το φαγητό είναι έτοιμο. Πάμε. - Ναι, πάμε.
Μπαμπά... Μπαμπά... Είδαμε κάστορα να ρίχνει δέντρο.
- Αλήθεια; - Και το δέντρο παραλίγο να μας πλακώσει.
- Είστε καλά; - Ναι.
Εντάξει. Πηγαίνετε να πλυθείτε για φαγητό.
Εντάξει.
- Βρήκες αποτυπώματα; - Ναι.
Πήγαν προς τη δυτική πλευρά της λίμνης, όπως το περίμενα.
Λες να ξανάρθουν;
Ε, το πιθανότερο, Σκιπ.
Ξέρεις, άμα αρχίσει τέτοιο ζώο, δεν σταματά. Τρώει τα πάντα.
- Ορίστε. - Είναι υπέροχο, Παμ.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο ποτέ.
Ούτε κι εγώ.
Πού βρήκες τη γαλοπούλα;
Την άκουσα να κακαρίζει απέναντι στη λίμνη.
Δείχνει πεντανόστιμη, ανυπομονώ να τη δοκιμάσω.
Λοιπόν, μιας και είναι Ημέρα των Ευχαριστιών, νομίζω ότι αξίζει μια προσευχή.
Κύριε, σ’ ευχαριστούμε για όλα τα αγαθά που μας χάρισες,
σ’ ευχαριστούμε για την υγεία της οικογένειάς μας,
για αυτήν την αφθονία, για τον καλεσμένο μας, τον Μπούμερ...
και για τους μικρούς μας φίλους.
Και για το ότι ξέρουμε πως, δίνοντας, λαμβάνουμε.
Στη σημερινή Ημέρα των Ευχαριστιών, αμήν. – Αμήν...
Σάμσον... Μπούμερ; Βοήθεια!
Όταν ρίχνεις ζάρια... είσαι νικητής.
Χαίρομαι που ήμουν εδώ για να σώσω την κατάσταση.
Μπούμερ, πού πας;
Πάω για παγίδες, Τόμπι. Πρέπει να μαζέψω ξύλα για τον χειμώνα...
Πρέπει να δουλέψω το χώμα και να ετοιμαστώ.
Βλέπεις εκείνη την κορυφή εκεί πάνω, τόσο περήφανη και όμορφη;
Το όνομά της είναι Λάιαλ.
Κι εκεί, τρεις κορυφές δεξιά, είναι το Πέρασμα του Βουνού.
Εκεί κατευθύνομαι.
Μπούμερ, πώς ξέρεις το όνομα αυτού του βουνού;
Θα σου πω.
Ξέρω το όνομα αυτού του βουνού, γιατί το έδωσα εγώ ο ίδιος.
Πριν πολλά χρόνια.
Ξέρεις, εδώ και 40 χρόνια προσπαθώ να της πάρω το χρυσάφι της.
Πότε-πότε μου δίνει κανένα μικρό ψήγμα,
αλλά μια μέρα, θα δεις,
ο γέρο-Μπούμερ θα γίνει πλούσιος.
Κοίτα εκεί! Να ο αετός!
Μα, για δες! Αυτός δεν είναι αρσενικός, είναι η Κλεμεντάιν.
Θες να τη δεις από κοντά;
Κάνε λίγο πίσω, θα προσπαθήσω να την κατεβάσω.
Εντάξει τώρα. Είναι φίλη, αλλά μπορεί να πεινάει. Οπότε πρόσεχε.
Έλα, Κλεμεντάιν.
Έλα εδώ, κορίτσι!
Έλα σε μένα, έλα!
Ναι! Έλα, Κλεμεντάιν, έλα, κορίτσι.
Έλα, έλα.
Έλα σε μένα. Ναι, με θυμάσαι, τον γέρο Μπούμερ...
Έλα, κορίτσι.
Ναι, μπράβο... Να ’σαι...
Δεν είναι όμορφη;
– Είναι τεράστια! – Ναι.
Βλέπεις; Στο είπα...
Τώρα, πρόσεξε λίγο. Είναι φίλη, αλλά όταν πεινάει γίνεται άγρια.
Ελπίζω, μα δεν είναι όμορφη;
Νομίζω είναι το ίδιο όμορφη με το βουνό που σου έλεγα.
Ναι, σίγουρα. Είναι πανέμορφη.
Έι, φέρε πίσω το καπέλο μου...
Φέρε πίσω το καπέλο μου...
Ορκίζομαι πως θα σου ξεριζώσω κάθε φτερό από την ουρά...
Σε παρακαλώ, φέρε πίσω το καπέλο μου...
Γύρνα πίσω...
Ξεροκέφαλο πουλί...
Δηλαδή φεύγεις στ’ αλήθεια;
Ναι, ήρθε η ώρα...
Εντάξει. Να ξέρεις ότι η οικογένειά σου είναι πάντα καλοδεχούμενη εδώ.
Σ’ ευχαριστώ, Σκιπ.
Γύρνα γρήγορα, Μπούμερ. Θα μου λείψεις.
Κυρία μου, σας ευχαριστώ
για τη ζεστή σας φιλοξενία. Μαγειρεύετε υπέροχα.
Και είστε πολύ καλή κυρία επίσης. Έλα, αγόρι μου.
Μπούμερ...
Τα παιδιά σε αγάπησαν πολύ, παλιόφιλε.
Στοιχηματίζω ότι η μικρή παλεύει να μην κλάψει τώρα που φεύγεις.
Εγώ, βέβαια, ποτέ δεν είχα καιρό για τέτοια συναισθηματικά.
Σ’ ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
Δεν θα είναι το ίδιο χωρίς αυτόν.
Θα επιστρέψει.
Ξέρεις πόσο θα του λείψει το φαγητό της μαμάς;
Αντίο, Μπούμερ.
Αντίο...
Σ’ αγαπώ...
Τόμπι, έλα εδώ.
Εντάξει.
Είναι σαν όνειρο.
Μπαμπά;
Έι, φύγε από ’κει...
Σκιπ...
Μπαμπά...
Είσαι καλά; Πονάει πολύ;
Όχι, όχι, όχι. Όλα καλά, εντάξει είναι.
Ηρέμησε...
Να ηρεμήσω; Τι περίμενες;
Έπεσες από τον γκρεμό μαζί με ένα κούγκαρ, θα μπορούσες να έχεις σκοτωθεί.
Πέρασε τώρα. Πάμε να το δέσουμε αυτό.
Μπαμπά...
– Είσαι καλά; – Ναι, ναι. Είμαι μια χαρά.
Θεέ μου, μπαμπά, νόμιζα πως σε χάσαμε για μια στιγμή.
Ναι, κι εγώ το ίδιο νόμιζα, γιε μου...
Πάμε πίσω στην καλύβα.
Το κρατάω εγώ...
Εδώ σταθμός Medic 2, με ακούτε;
Εδώ σταθμός 63 Apple, σε ακούμε καθαρά.
Πώς είσαι, Μάικ;
Καλά, Πατ. Πώς είναι η οικογένεια Ρόμπινσον;
Υπέροχα. Μόλις έπεσε το πρώτο χιόνι και τα παιδιά το καταχάρηκαν.
– Όλοι καλά στην υγεία τους; – Ναι.
Ο Σκιπ τα έβαλε με έναν κούγκαρ και τον δάγκωσε, αλλά τώρα είναι καλά.
Ακούγεται σοβαρό. Υπάρχει μόλυνση;
Όχι, Μάικ...
Είναι καλά. Ο πατέρας μου είναι σκληρό καρύδι.
Γεια χαρά. Εκείνο το πούμα έχει φύγει πέντε μίλια μακριά.
Αλήθεια λες;
Πάτ, ο Σκιπ ακούει;
Ναι, εδώ είμαι, Μάικ. Πες μου...
Γιατί δεν έρχεστε στην πόλη για λίγες μέρες;
Να κάνετε λίγα ψώνια για τα Χριστούγεννα.
Ναι! Μπορούμε;
Έλα τώρα...
Εντάξει, Μάικ. Στείλε τον Σταν το πρωί, οι Ρόμπινσον θα κατέβουν στην πόλη.
Ναιαααα!
Έλα. Εδώ, εδώ.
Έλα, Κλας, γέρικο σκυλί, κοίτα σε τι χάλια είσαι...
Έλα δω, έλα! Εσύ...
- Εδώ είναι; Έλα! - Πάμε.
Γεια σου, Κλας. Μου έλειψες πολύ.
- Ουάου. - Σπίτι, γλυκό σπίτι.
Γεια σου, Μπαντίτο. Χάρηκες που μας είδες;
Μάλλον όλοι χαίρονται που μας ξαναβλέπουν.
- Σάμσον; - Σάμσον...
Γεια σου, Σάμσον, πώς είσαι; Εσύ ο γιγαντόσωμος...
- Μαμά, μπορεί να μείνει ο Σάμσον; - Αποκλείεται.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Σάμσον,
αλλά αυτή η καλύβα δεν μας χωράει όλους μας.
- Αντίο, λοιπόν. - Λυπάμαι, Σάμσον, την άκουσες.
Έλα, πάμε.
Γύρνα το βράδυ, θα σου έχουμε κάτι να φας. Έλα.
Έλα, μαμά!
- Μαμά... - Συγγνώμη.
Έλα, Σάμσον, πρέπει
να σου βρούμε σπηλιά για να πέσεις σε χειμερία νάρκη.
Έλα.
Να, αυτό το μέρος θα είναι μια χαρά, εντάξει; Έλα.
Λοιπόν... πώς σου φαίνεται;
Όχι;
Έλα...
Θα σου αρέσει αυτό εδώ, έχει και τρεχούμενο νερό. Εντάξει;
- Δεν του αρέσει, μπαμπά. - Σάμσον!
- Εντάξει, πες μου, πού είναι η άλλη σπηλιά; - Να αυτή! Έλα!
Ωραία.
- Νομίζω του αρέσει. - Ναιααα!
Τα λέμε την άνοιξη, Σάμσον.
Θα σε περιμένουμε, Σάμσον.
Γεια, μπορεί και αύριο.
Λοιπόν, αν αυτό λέει κάτι, ο Χάπι Τζακ λέει
να ετοιμαστείτε για έναν πραγματικά όμορφο χειμώνα.
Ναι, ο Χάπι Τζακ Τζέφερσον λέει
να ετοιμαστείτε για έναν πραγματικά όμορφο χειμώνα.
Λες να καθαρίζει ο καιρός.
Τόμπι, δώσε αυτά στη μαμά σου.
Πες της να μαγειρέψει τα τέσσερα και τα υπόλοιπα να τα βάλει στο καπνιστήριο.
Εντάξει.
Δεν μπορούμε να μείνουμε να ψαρέψουμε κι άλλο;
Ναι, μπορούμε να πιάσουμε κι άλλα.
Όχι, όχι, θα πάτε σπίτι...
Πες στη μαμά πως έρχομαι αμέσως και πεινάω.
Πάμε, Κλας. Πάμε!
Μπαμπά... βοήθεια!
Τζένη...
Βοήθεια...
Τόμπι...
Συνέχισε!
Τόμπι... έλα!
Κλας! Τρέχα... φύγε!
- Μπαμπά... - Βοήθησέ με τώρα...
Πάτ...
Τι έγινε;
Έσπασε ο πάγος, πάμε να τους βάλουμε μέσα.
Εντάξει, γύρνα, Τζένη. Σήκω, Τόμπι, πάμε, πάμε...
- Πάμε πάνω.
Ξέρεις, μαμά,
εκείνοι οι λύκοι έμοιαζαν στ' αλήθεια σαν να ήθελαν να μας φάνε.
Ναι, αλλά σου είπα ότι ήθελαν τα ψάρια.
Είσαι πολύ καχύποπτος.
- Πάνω τώρα!
Δεν το κάναμε επίτηδες...
- Καληνύχτα! - Καληνύχτα!
Όταν ξανάρθουν εδώ...
Σαν κάθε φορά που φεύγουμε απ' την καλύβα, να γίνεται κάτι.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Απλώς πρέπει να έχουμε το νου μας περισσότερο, αυτό είναι όλο.
Σωστά.
Δεν ξέρω γιατί με βαραίνει τόσο, αλλά με τρώει μέσα μου.
Τι πράγμα;
Πάτ;
Ε; Είσαι καλά;
Δεν ξέρω. Μάλλον είμαι απλώς κουρασμένη.
Θα μου περάσει.
Σίγουρη είσαι;
Θα είμαι καλά.
Πέντε και μισή είναι τώρα... Μπορεί να έχει κολλήσει στην εθνική.
Καταραμένη ώρα αιχμής...
Ναι... Πολύ μου λείπει...
Κάτι υπάρχει έξω.
- Μπαμπά, τι είναι εκεί πάνω; - Δεν ξέρω.
- Μπορώ να πάω; - Όχι, Τόμπι, μείνε εδώ.
Τι είναι;
Τι είναι, Κλας;
Εντάξει, πάμε. Έλα. Έλα, Κλας, μπες μέσα.
Μόλις τελειώσουν και ψεκάσουν το κρέας, ούτε οι λύκοι δεν το τρώνε.
– Τίποτα δεν τρώγεται; – Όχι.
- Τι θα κάνουμε τότε; - Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται να τρώμε βρόμη όλη μέρα.
Θα πρέπει να βγούμε έξω και να φέρουμε περισσότερο κρέας.
- Μπαμπά, μπορώ να έρθω μαζί σου; - Όχι, γιε μου.
Τότε γιατί με έμαθες να πυροβολώ, αν δεν μπορώ να έρθω στο κυνήγι;
Εντάξει, θα σε πάρω την επόμενη φορά, το υπόσχομαι, εντάξει;
Δεν περιμένω πολλά από ένα παιδί 8 χρονών.
Ντύσου, Τόμπι.
- Έλα! - Μαμά, δώσε μου το μπουφάν.
- Είσαι σίγουρη; - Πρέπει να αρχίσει κάποια στιγμή.
- Ευχαριστώ. Καλή τύχη. - Καλή τύχη.
Ξέχασες το φτερό σου.
Άκου, θα γυρίσουμε πριν το δείπνο, εντάξει;
Είσαι έτοιμος; Πάμε...
Κουράστηκα.
Μια μικρή έκπληξη για σένα. Έλα εδώ.
Φά’ το, γιατί είχες το εφεδρικό σου.
Πρέπει να συνεχίσεις να ψάχνεις, γιε μου.
Αυτό είναι το γλυκό σου, λιωμένο στην τσέπη σου.
Συγγνώμη γι’ αυτό.
Μαμά;
Μαμά.
Η Ρίτα λέει ότι διαβάζουν όλα μου τα γράμματα στην τάξη.
Αυτό είναι κολακευτικό.
Πρέπει να γράφεις αρκετά ενδιαφέροντα γράμματα.
Ναι, αλλά δεν γράφω τίποτα προσωπικό πια.
Αυτοί δεν σε ξέρουν. Γράψε ό,τι θέλεις.
Κάποια μέρα μπορεί να γίνεις διάσημος συγγραφέας.
Θα το ήθελα πολύ.
Τόμπι... κράτα γερά.
Μπαμπά! Θα τον σκοτώσουν;
- Τον έχουν παγιδέψει, γιε μου. - Τι θα κάνουμε;
Δεν θα επιβιώσει.
Είναι οι λύκοι ή εμείς. Μείνε εδώ.
- Τι είναι αυτό, μπαμπά; - Χιονοστιβάδα.
- Αυτό πάει πάνω, μπαμπά. - Εντάξει.
- Είσαι έτοιμος; - Έτοιμος.
Κουνά τα φτερά σου.
Ήρεμα γαλοπούλα, έλα στον μπαμπά.
- Καλά είναι. - Πολύ καλή.
- Απίστευτη ομορφιά. - Ναι...
- Ποιος είναι αυτός; - Ίσως είναι ο Σάμσον!
- Εδώ, κοίτα ποιος ήρθε! - Μπούμερ!
- Μπούμερ, πού ήσουν; - Πάνω στην ώρα για τα Χριστούγεννα.
Ε, θα σου πω ... για τα Χριστούγεννα δεν ξέρω και πολλά.
Όχι εγώ... απλά περνούσα από το Τριφόρτ.
Έπρεπε να πάω να πάρω λίγα εφόδια, ξέρεις.
Να βρω στη Φλόρι ένα καλό μέρος να κοιμηθεί.
Όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να σπάσω τα χιονοπέδιλα της.
Μήπως κάνατε κάτι σ’ αυτό, κυρία Ρόμπινσον;
Μία χήνα;
Ε, απλώς έπεσε πάνω μου με φόρα.
Δεν είχα επιλογή παρά να τη φέρω μαζί.
- Ποιος ρωτάει για την πόλη; - Ναι.
Ίδια όπως πάντα.
Πολύς κόσμος, κάνουν πολλά πράγματα, όλα ταυτόχρονα.
Ίσως γι’ αυτό τρελάθηκα όταν πέρασα να πάρω εφόδια.
Ξέρεις; Για... ένα τσαγιέρα παρακαλώ.
Πάρε αυτό, για παράδειγμα. Δεν ξέρω πώς προέκυψε αυτό.
Έχω ήδη ένα πολύ καλό μαχαίρι.
Ωραίο μαχαίρι αυτό, Μπούμερ.
- Σου αρέσει στ’ αλήθεια; - Ναι...
Πάρε το, είναι δικό σου.
Ευχαριστώ.
Ξέρεις το πιο ανόητο πράγμα για αυτό εδώ.
- Κυρία Τζένη, τι νούμερο παπούτσια φοράς; - Νο5.
Ναι. Τουλάχιστον δεν θα πάει χαμένο.
Ευχαριστώ, Μπούμερ.
Θα το πάρω εγώ.
Σκιπ... Τι στο καλό κάνει αυτό το δέντρο μέσα στο σπίτι σου;
Μπούμερ, αυτό είναι χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Δεν βλέπεις κάθε μέρα.
Έχω ένα δώρο για σένα, Μπούμερ.
Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Γιατί δεν το ανοίγεις;
Καλά Χριστούγεννα! Ναι!
Τώρα μπορείς να μας παίρνεις όπου κι αν πας.
Ωραίο.
Πολύ ωραίο.
Πάμε να δούμε τι κάνει η χήνα.
Γιατί να πάρουμε τον Μάικ τηλέφωνο και να του ευχηθούμε Καλά Χριστούγεννα;
Ε, ναι.
Καλή ιδέα.
Medic 2, εδώ 63 Apple, λαμβάνετε;
Medic 2, εδώ 63 Apple, λαμβάνετε; Περιμένουμε απάντηση.
Γεια σου Σκιπ.
- Μάικ, πώς περνάς τα Χριστούγεννα; - Καλά, καλά.
Πώς είναι όλοι εκεί;
Τα παιδιά μόλις αρρώστησαν με το κρύωμα του χειμώνα, κι εγώ ακόμα τραβιέμαι.
Πάρε βιταμίνη C, και πάρε με τηλέφωνο αν χειροτερέψει.
- Εσύ πώς είσαι, Σκιπ; - Είμαι καλά, Μάικ.
Ο λόγος που σε παίρνουμε είναι για να σου ευχηθούμε...
Καλά Χριστούγεννα!
Και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος...
Και Ευτυχισμένο το Νέο Έτος.
Είσαι ακόμα εκεί, Μάικ;
Μάικ...
Λοιπόν, σου λέω, νομίζω πως χρειάζομαι έναν καλό ύπνο.
Εσείς τα παιδιά μπορεί να πάτε πίσω στην καλύβα.
Μπούμερ, νόμιζα πως θα σε πάμε μέχρι το μονοπάτι.
Όχι, σου λέω Τόμπι, τα πόδια μου είναι ήδη τελειωμένα.
- Βλέπεις εκείνα τα σύννεφα; - Ναι...
Σημαίνει πως έρχεται καταιγίδα.
Νομίζω καλύτερα να πούμε αντίο τώρα.
- Αντίο, παλιέ φίλε. - Γειά σου, Μπούμερ.
Γειά σου, Μπούμερ.
Αντίο, μικρή μου.
Μη μας ξεχνάς.
Έλα, Τόμπι. Πώς να σε ξεχάσω;
Έχω ακόμα τη φωτογραφία που μου έδωσες εδώ,
και δεν πρόκειται να την χάσω.
Αντίο. Αντίο, Μπούμερ.
Νόμιζα ήταν εδώ!
Όχι, είναι εκεί...
Εδώ είναι, έλα.
Τόμπι...
Τζένι...
Τόμπι...
Τζένι...
Έλα...
Τόμπι...
Τζένι...
- Σκοτεινιάζει, Τζένι. - Ξέρω, Τόμπι...
Νομίζεις ότι έχουμε χαθεί;
Δεν ξέρω που είμαστε.
Τόμπι...
Τζένι...
Τι θα κάνουμε;
Μπορούμε να φτιάξουμε ένα χιόνινο σπίτι όπως ο μπαμπάς και ο Μπούμερ.
Ναι!
Μπορούμε να δοκιμάσουμε αλλά καλύτερα γρήγορα.
Είσαι καλά, Τόμπι;
Ναι, νομίζω. Φοβάμαι.
Μην ανησυχείς, Τόμπι. Ο μπαμπάς ψάχνει για εμάς τώρα.
Είμαι σίγουρη.
Αλλά δεν μπορεί να μας βρει στο σκοτάδι.
Τζένι, θα πεθάνουμε από το κρύο εδώ μέσα;
Όχι, Τόμπι, δεν θα πεθάνουμε από το κρύο.
Πρέπει να τα καταφέρουμε.
Πρέπει...
Η μαμά πάντα μας έλεγε ότι όταν όλα είναι πολύ άσχημα,
πρέπει να πούμε μια προσευχή.
Ξέρω, Τόμπι. Ήδη την είπα.
Μα δεν μου το είπες.
Την είπα για μας τους δύο.
- Παρατήρησες κάτι; - Τι;
Δεν κρυώνω όσο πριν.
Ναι. Και εγώ αισθάνομαι καλύτερα.
Τι είναι αυτή η φασαρία;
Κάποιος προσπαθεί να μπει.
- Τι είναι; - Δεν ξέρω, Τόμπι.
- Είναι ένα κουνέλι! - Ένα κουνέλι...
Δεν είναι χαριτωμένο;
- Έι, Κλας! - Κλας...
- Τόμπι... Τζένι! - Μπαμπά.
- Μας βρήκες. - Μπαμπά!
Τι κάνετε εκεί μέσα;
Ελάτε.
Εντάξει, Πατ.
Τόμπι...
Τι σας συνέβη;
Χαθήκαμε. Και φτιάξαμε μια σπηλιά από χιόνι.
Και δούλεψε. Πραγματικά δούλεψε.
Πώς νιώθεις;
Είμαι καλά.
Είσαι σίγουρη;
Δεν είναι τίποτα, Σκιπ...
Ανησύχησα.
Τι να περιμένεις; Έμεινα ξύπνια όλη νύχτα.
Οι λύκοι είναι πάλι εδώ.
Το ξέρω. Τα ίχνη τους είναι παντού.
Νομίζω πως έχουν τη Μέριμπελ.
- Όχι, όχι... - Τζένι...
Τζένι, έλα εδώ!
Κλας...
Κλας, έλα. Πιάσ' τον.
Κομάντσι, πιάσ' τον. Πιάσ' τον.
Πάρε τον πίσω εκεί πάνω.
Τόμπι, σταμάτα το παιχνίδι.
Βγάλε αυτά τα ζώα από εδώ.
Έλα, φύγε από εδώ.
Σμόκι...
Κλας, έλα...
Τόμπι...
Κοίτα τι έκανες, έσπασες το ραδιόφωνο.
Το κατέστρεψες.
Τι συνέβη;
Πραγματικά λυπάμαι, μαμά.
Λυπάσαι; Τι ωφελεί αυτό;
Εντάξει, εσείς παιδιά φύγετε.
Τελειώστε και, πάρτε τα ζώα μαζί σας.
Σκιπ, δεν το αντέχω άλλο.
Όταν προσπαθώ να μαλώσω τον Τόμπι, το μυαλό του πετάει μακριά,
η Τζένι με ρωτάει για τους παλιούς της φίλους.
Τα ζώα είναι συνέχεια εδώ μέσα, και δεν μπορώ να κάνω τίποτα...
Τι θες να κάνουμε;
Ίσως να φύγουμε...
Ήρθε η ώρα να περιμένουμε, ε;
Ίσως να καταφέρουμε ακόμα να περάσουμε το πέρασμα με τα σκι, όχι;
Αυτό θέλεις στ’ αλήθεια;
Δεν ξέρω...
Η θερμοκρασία σου.
Είσαι καλά;
Δεν μπορούσες να μου το πεις απλά;
Αναρωτιέμαι πόσο θέλει ο μπαμπάς να μείνουμε εδώ έξω;
Ε, φταις που είμαστε εδώ έξω.
Τι εννοείς, αφού ήξερα;
Δεν ήθελα να θυμώσω τη μαμά.
Εντάξει, Τόμπι.
Ξέρω... όλα θα φτιάξουν.
Η μαμά απλά είναι κουρασμένη!
Ναι, έχεις πυρετό.
Πόσο καιρό νιώθεις έτσι;
Μέρες.
Δεν ξέρω... ίσως εβδομάδες.
Ιατρείο 2, εδώ 63 Άπλ, Με ακούτε;
- Μπορώ να βοηθήσω; - Τι;
Μπορώ να βοηθήσω;
Ναι, δώσε μου το κατσαβίδι.
Ιατρείο 2, εδώ 63 Άπλ...
Μπαμπά... η μαμά είναι πολύ άρρωστη.
Εντάξει.
Queen Roger jangle, 63 Apple. Queen Roger jangle, 63 Apple....
Εδώ Ιατρείο 2, γεια... Εδώ Ιατρείο 2, με ακούτε;
Ελάτε Ιατρείο 2, εδώ 63 Άπλ, έλα Μάικ.
Queen Roger jangle, 63 Apple., εδώ Ιατρείο 2, με ακούτε;
Τι συμβαίνει εκεί πάνω; Γυρίστε πίσω.
Ιατρείο 2, εδώ 63 Άπλ, με ακούς; Πέρα.
Σκιπ, με ακούς; Με ακούς; Έρχεται χιονοθύελλα, πέρα.
Σκιπ, με ακούς; Με ακούς; Πέρα.
63 Άπλ καλεί Ιατρείο 2. Με ακούτε; Πέρα.
Τι συμβαίνει εκεί πάνω; Γυρίστε πίσω.
Ιατρείο 2, Μάικ, με ακούς; Εδώ 63 Άπλ.
Κράτα τη μαμά...
Θα πάρω τον Μάικ.
Όχι...
Γυρίζω γρήγορα, θα περάσω το πέρασμα...
- Πρέπει να πάρουμε... - Περίμενε, περίμενε...
Πρέπει να φέρουμε τον Μάικ εδώ.
Η θερμοκρασία σου ανεβαίνει.
Ξεκουράσου, εντάξει;
- Θες κάτι άλλο; - Όχι.
Φρόντισε να βάζεις τα επιθέματα στο κεφάλι της
και να μετράς τη θερμοκρασία κάθε δύο ώρες.
Πρέπει να πάω στα Τριφόρτς. Ξέρεις να χρησιμοποιείς το τουφέκι,
φρόντισε να μείνουν όλοι στην καλύβα.
Μην ανησυχείς μπαμπά, θα τα καταφέρω.
Σε αφήνω υπεύθυνο, μικρέ.
Εντάξει.
Τι συμβαίνει, Κλας;
Εντάξει...
Κλας...
Έλα πίσω...
- Όχι, Τόμπι. - Έλα εσύ πίσω!
Τόμπι, Τόμπι...
Τόμπι...
Κλας, έλα πίσω...
Κλας...
Κλας, έλα πίσω...
Κλας... έλα πίσω!
Κλας... έλα εδώ...
- Γρήγορα Τζένι, Τζένι. Έλα πίσω.
- Είναι εκεί έξω. Ο Σκαρφέις. - Είσαι σίγουρη;
Έχει εκείνη τη μεγάλη άσχημη ουλή, εδώ ακριβώς.
Queen Roger tango, 63 Apple, εδώ Ιατρείο 2. Με ακούτε;
Είναι ο Μάικ...
Εδώ 63 Apple, Μάικ;
Σκιπ, με ακούς; Η θερμοκρασία είναι -30.
Ακόμα προσπαθεί να μας βρει.
Πάλι! Έπιασα τον Σκαρφέις.
Πρόσεχε, Τόμπι...
Μαμά! Εκεί είναι πάλι.
Τζένι... σκύψε...
Τόμπι, δώσε μου το όπλο.
Τόμπι...
Έλα, φύγε από εδώ... Φύγε από εδώ.
Τόμπι... Τζένι! Είστε καλά;
Μπαμπά... ναι, ναι...
Είδα φωτιά... Τι έγινε;
Την σβήσαμε.
- Πώς είναι η μητέρα σου; - Είναι πολύ άσχημα.
Γεια, Σκουίκ.
... Πού είναι ο Μάικ;
Μην...
Θα είσαι καλά.
Μισώ αυτόν τον ήχο.
Μου διαπερνά το σώμα...
Τον μισώ... τον μισώ...
- Τον μισώ... τον μισώ... - Πατ!
Φύγε! Φύγε!
Φύγε από εδώ...
Φύγε! Φύγε από εδώ!
Όταν δεν σε άκουγα στο ραδιόφωνο, κατάλαβα πως κάτι δεν πάει καλά.
Ανάπνεέ, Πατ. Πάρε βαθιές ανάσες.
Πάλι...
Γιατρέ...
Θα πεθάνει;
Όχι, Τόμπι, η μητέρα σου θα γίνει καλά.
Έχει βαριά πνευμονία.
Είναι τρομερά εξαντλημένη.
Χρειάζεται μερικές εβδομάδες ξεκούρασης στο κρεβάτι.
Και δεν θέλω να ανησυχείτε, η μαμά σας θα γίνει καλά.
Εντάξει, ευχαριστώ, Μάικ.
- Τι στο καλό γίνεται εδώ; - Μπούμερ, πού ήσουν;
Παιδί μου, χαρήκαμε που σε βλέπουμε.
Έχει πνευμονία, έτσι δεν είναι;
Ναι, ακριβώς!
Θα γίνει καλά.
Απλά βάλε την στο κρεβάτι για μερικές εβδομάδες, φρόντιζέ την σωστά.
Μπούμερ, ο γιατρός Μακόρντ.
Συγγνώμη.
Ήρθες με εκείνο το φανταχτερό αεροπλάνο;
Ελικόπτερο; Ναι.
Είσαι σίγουρος ότι είσαι γιατρός;
Φυσικά.
Τότε χαίρομαι που σε γνώρισα.
Έχω αυτόν τον πόνο περίπου 10 χρόνια.
Ξεκινάει εδώ, στο κάτω μέρος του κρανίου μου,
και φτάνει μέχρι τη βάση της σπονδυλικής μου στήλης.
Μερικές φορές νιώθω σπασμούς ενδιάμεσα.
Όταν περπατάω, με πονάνε λίγο οι γοφοί μου...
Σάμσον!
Καλά, να ‘μαι κι εγώ ένας μπερδεμένος σκίουρος…
Τώρα, φαντάζομαι ξέρουμε γιατί είσαι εδώ, σωστά;
Είσαι εδώ για τον ίδιο λόγο με μένα, ε;
Τότε, κοίταξε!
Η οικογένειά σου είναι καλά!
Χαίρομαι που αυτοί που έσωσες είναι χαρούμενοι που σε βλέπουν.
Έλα, ας φύγουμε...
Έλα παιδιά, διαλυθείτε.
Σάμσον.
- Έλα, σταμάτα... - Μπαμπά...
Θα γυρίσουμε την άνοιξη.
Η άνοιξη είναι κοντά...
Έλα... Έλα, φιλαράκο...
- Ευχαριστώ, Μάικ. - Να προσέχεις.
Αργεί να νυχτώσει. Πρέπει να επιστρέψω με το ελικόπτερο.
Ένιωθα πως πεθαίνω...
Αλλά δεν μπορώ, έτσι;
Μην...
Δεν θα άντεχες εδώ έξω στη φύση χωρίς εμένα...
Μην...
Μαμά, φαίνεσαι υπέροχη.
Μπορούμε να ξαναπάμε για ψάρεμα.
Με ανάγκασε ο μπαμπάς.
- Ευχαριστώ. - Δεν είναι όμορφα, μαμά;
Ναι, είναι όμορφα.
Μπούμερ...
Θα μπορούσαμε να πάμε για ψάρεμα σύντομα;
Τι λες για κυνήγι;
Είναι άνοιξη τώρα, πώς να ανεβώ το λόφο...
- Σάμσον... - Φλόρι...
Φλόρι, γύρνα πίσω, Γιανκι...
Τα λέμε, παιδιά, θα μιλήσω γι’ αυτό...
Φλόρι, γύρνα πίσω... Φλόρι, Φλόρι...
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta