Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Ξανά.
Εντάξει.
Αρκετά για τώρα.
Ίσως πάρουμε λίγο ακόμη αίμα.
Κι άλλο αίμα;
Όχι, όχι. Μπαμπά;
Δεν είχες πει ότι δεν πρέπει να το κάνουμε άλλο αυτό;
Συμφωνώ με τους άλλους γιατρούς.
Χρειαζόμαστε περισσότερες εξετάσεις αλλεργίας και να συνεχίσουμε τα εμβόλια.
Μα, τα έχουμε κάνει όλα αυτά.
Και όλα αυτά τα φάρμακα που παίρνει εδώ κι έναν χρόνο;
Αυτά ήταν για να ελέγξουν την κατάστασή της.
Να την ελέγξουν;
Γίνεται χειρότερα, γιατρέ.
Τι νομίζετε ότι το προκαλεί;
Αν το ήξερα, θα είχαμε τη θεραπεία.
Μπορεί να είναι οτιδήποτε.
Κάτι στον αέρα, στο νερό, ίσως ακόμη και το άγχος της ζωής εδώ.
Τι έχεις;
Συγγνώμη.
Τι συμβαίνει;
Απλώς δεν μου αρέσει η ζωή που κάνουμε.
Συνεχώς ξεσπάω σε σένα και στα παιδιά.
Ανησυχώ για την Τζένι.
Μισώ τη δουλειά μου και απεχθάνομαι αυτήν την άθλια πόλη.
Μήπως φταίω εγώ;
Δεν ξέρω αν φταίμε εμείς ή ο τρόπος που ζούμε...
αλλά δεν πάει άλλο πια.
Τι θες να κάνουμε;
Θέλω να φύγουμε από εδώ.
Θέλω να κάνουμε όλα αυτά που λέγαμε στα νιάτα μας.
Και γιατί μένουμε ακόμη εδώ; Κοίτα γύρω σου.
Δεν ξέρω, Σκιπ. Είναι μεγάλο βήμα.
Και τα παιδιά; Και η Τζένι;
Να φύγει η Τζένι από εδώ, θα ήταν το καλύτερο.
Εσύ τι λες;
Ας το δοκιμάσουμε.
Είσαι σίγουρη;
Σίγουρα δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι για πολύ.
Θέλω να φύγουμε πραγματικά.
Θα τα πουλήσουμε όλα. Θα αγοράσουμε γη.
Θα χτίσουμε το σπίτι μας. Θα καλλιεργούμε το φαγητό μας.
- Θα καλλιεργούμε το φαγητό μας! - Θεέ μου.
Θα ζούμε από τη γη.
Μιλάω σοβαρά!
Πάμε... Θα το κάνουμε! Έτσι δεν είναι;
- Ναι. - Ας το κάνουμε! Πάμε!
Φεύγουμε από εδώ!!
Είστε σίγουροι ότι ξέρετε πού μπλέκετε εδώ πάνω;
Σίγουρα.
Είναι άγρια η ζωή εδώ.
Θα το σκεφτόμουν διπλά, πριν φέρω την οικογένειά μου.
Το σκεφτήκαμε πολύ περισσότερο από δύο φορές.
Ξέρετε πόσοι έρχονται να ζήσουν εδώ και φεύγουν;
Πολλοί, φαντάζομαι.
Περίπου το 99%.
Κοίτα, μπαμπά! Κοίτα εκεί κάτω. Τους βλέπεις;
Ναι. Αγριοπρόβατα στα βουνά, για το καλοκαίρι.
Θα είναι πανέμορφα εδώ.
Κοίτα.
Θα πιάσουμε έναν Άλκη.
Ο μπαμπάς μου μπορεί να τον αρμέξει. Μπορείς, έτσι δεν είναι, μπαμπά;
Άκουσα πως ο Γκας, ένας παλιός βουνίσιος, το έκανε.
Υπάρχει πολλή ανοιχτή γη εκεί έξω.
Θα τα καταφέρουμε, μαμά; Το ελπίζω πραγματικά.
Πόσο απέχουμε ακόμη;
Μόνο λίγο πέρα απ’ το ρέμα.
Μπορούμε να βγούμε;
Ελάτε.
Θα μπούμε στο νερό;
Στο νερό.
Ε, τι λες;
Ουάου, είναι πανέμορφα.
Μπαμπά, κοίτα αυτή τη βάρκα.
Προς τα πού είναι το Macy’s;
25 μίλια δυτικά από εδώ.
Τρεις οικογένειες ζουν σε έναν σταθμό δασοφυλάκων.
Έχουν βάρκα εκεί;
Ο μόνος τρόπος να φύγετε από εδώ είναι με το αεροπλάνο μου.
Και το ποτάμι;
Δεν θα το ρίσκαρα.
Έχεις τον ασύρματο; - Εδώ είναι.
Αν κάποτε θελήσετε να τα παρατήσετε, μπορείτε να με καλέσετε.
Ευχαριστώ, θα το θυμάμαι.
Και με το Δελτίο για τα Βραχώδη Όρη;
Κάθε βράδυ ή τη νύχτα, ακούς όλα τα τοπικά κουτσομπολιά.
Τι είναι το Δελτίο Βραχωδών Ορέων;
Ραδιοφωνικός σταθμός. Έτσι επικοινωνούν εδώ.
Λοιπόν, τελευταία σας ευκαιρία.
Μένουμε.
Καλή τύχη.
Ευχαριστούμε πολύ.
Περάστε καμιά φορά όταν θα βρίσκεστε τριγύρω.
Θα το κάνω. Αντίο, δεσποινίς.
Αντίο.
Αντίο, Τόμπι!
Ευχαριστούμε ξανά.
Είμαστε μόνοι μας πια.
Ελπίζω να τα καταφέρουμε.
Είναι καλύτερα απ' όσο το είχα ονειρευτεί.
Πάμε στην καλύβα.
Αυτή είναι;
Αυτή είναι.
Ε, δεν είναι μεγαλύτερη απ’ την κουζίνα μας πίσω στο σπίτι.
Είναι προσωρινή. Θα φτιάξουμε μια πολύ μεγαλύτερη εδώ.
Μπορούμε να τη φτιάξουμε όμορφη, έτσι δεν είναι, μπαμπά;
Ε, ένα ρακούν!
Όχι, Κραστ. Όχι.
Πού πήγε;
Ανέβηκε στη καμινάδα.
Αλήθεια! Βγαίνει από την καμινάδα.
- Λες να μένει εκεί πάνω; - Είναι τόσο γλυκούλης.
Λες να δαγκώσει; -Δεν νομίζω.
Είναι πολύ ήμερος.
Μπαμπά;
Μέσα, γρήγορα στην καλύβα! Γρήγορα!
Η πόρτα είναι σπασμένη!
Ανεβείτε στη σκεπή!
Γρήγορα! Πάμε!
Τι κάνεις;
Θεέ μου!
Ανέβα, ανέβα! Σκαρφάλωσε πιο ψηλά!
Πού είναι τα όπλα, μπαμπά;
Εκεί, μαζί με τα εφόδια.
Και δεν πας να τα φέρεις;
Όχι τώρα.
Όχι!
Όλα καλά. Είναι μόνο μια ελαφριά βροχή.
Όλα θα πάνε καλά.
Μην ανησυχείς.
Μ' ακούς;
Σκιπ.
Σκιπ, το είδες;
Καλημέρα.
Είδες αυτό το πουλάκι; Ήταν τόσο γλυκό.
Ήρθε πάνω στη σόμπα και μου δάγκωσε το δάχτυλο.
Τι είπε;
Όχι, μιλάω σοβαρά. Ήταν τόσο γλυκό.
Κι εγώ σοβαρά μιλάω.
Θέλω μέχρι αύριο να το κάνεις διπλό υπνόσακο. Εντάξει;
Ναι;
Ναι.
Καλύτερα να ηρεμήσεις... «κύριε».
Φέρε το νερό!
Τζένι, φέρε το νερό!
Μπαμπά;
Μπαμπάκα;
Τι είναι, Τόμπι;
Ήρθε η ώρα να φύγουμε;
Θα σου πω εγώ πότε θα είναι η ώρα.
Τι ώρα είναι; -Νωρίς ακόμη.
Σας άφησα φαγητό στο ράφι.
Ευχαριστώ, τώρα πήγαινε να ξανακοιμηθείς.
Τόμπι, ξύπνα.
Τι στο καλό είναι αυτό;
Τόμπι, από πού βρέθηκε αυτό;
Σκαρφάλωσε στο κρεβάτι μου.
Τι είναι;
Ρακούν είναι.
Δεν έχω ξαναδεί άγρια ζώα να φέρονται έτσι.
Είσαι καλά, Τόμπι;
Ναι, μια χαρά είμαι.
Κοιμήθηκε μαζί του χθες το βράδυ.
Μαζέψτε τα πράγματά σας και ετοιμαστείτε.
Το πέτυχες! Το πέτυχες! Πάμε, Τόμπι! Πάμε!
Πιάσ’ τον, Κραστ. Πάμε! Πιάσ’ τον!
Έλα, Κραστ. Πιάσ’ τον!
Όχι!
Και τώρα τι θα κάνεις;
Θα πρέπει να πας να το πάρεις, Τόμπι.
Όχι εγώ. Εσύ τον πυροβόλησες, εσύ θα πας.
Κραστ!
Έλα!
Δεν κάνει τόσο κρύο.
Θες να το κάνεις εσύ;
Έλα, Κραστ, μπες να τον βοηθήσεις. Μην κάνεις την κότα.
Βγες έξω, Κραστ!
Είσαι καλά;
Τι νομίζεις ότι το προκάλεσε αυτό;
Δεν ξέρω. Μάλλον η χθεσινή βροχή.
Τι είναι αυτό;
Μοιάζουν με δύο μικρές αρκούδες.
Μείνε κοντά. Έλα. Μείνε κοντά μου.
Η μαμά τους θα είναι κοντά.
Τι είναι, μπαμπά;
Η μάνα τους.
Είναι νεκρή;
Ναι.
Έχεις ακόμη εκείνο το μήλο;
Κράτα τον σκύλο. Κράτα τον γερά.
Σφίξε τον καλά. Πολύ καλά.
Μείνε. Μείνε!
Γεια.
Μοιάζει να τους αρέσουν τα μήλα.
Έλα κι εσύ, Τόμπι.
Θα κρατήσω εγώ τον σκύλο εδώ.
- Είναι πολύ μικρά, μπαμπά.
Ε, εσύ!
Σταμάτα το.
Όχι το καπέλο μου.
Καταπληκτικό. Τι κάνουν, μπαμπά;
Πεινάνε.
Μοιάζεις με τη μαμά τους.
Κι εσύ με τον μπαμπά τους.
Ε, εσύ!
Έλα εδώ.
Ε, εσύ!
- Δουλεύει! Δουλεύει! - Ναι!
Είναι τόσο χαριτωμένα.
Κοίτα. Κοίτα εκεί.
Λες να είναι πάντα τόσο φιλικά, μαμά;
Μακάρι!
Θα πρέπει να τα αφήσουμε όταν μεγαλώσουν, το ξέρεις αυτό, έτσι;
Αχ, μπαμπά.
Μακάρι να αργήσει πολύ.
Σςς! Άκου...
«Θα ήθελα να τους καλωσορίσω.»
«Ο Σκιπ Ρόμπινσον και η σύζυγός του Πατ, μετακόμισαν στο παλιό...
σπίτι του Τζέικ Έικενς, στη λίμνη Μπάτσελορ.»
«Άκουσα πως η Πατ είναι τόσο όμορφη, που μπορεί να γοητεύσει και αρκούδα.
Και τα παιδιά, η Τζένι και ο Τόμπι,
βοηθάνε σαν μεγάλοι, για να φτιάξουν μια καινούργια καλύβα. »
«Λοιπόν, καλωσορίσατε στην περιοχή.»
«Αυτά για απόψε.»
«Είμαι ο Χάπι Τζακ Τζάκσον,
η φωνή της άγριας φύσης, σας καληνυχτίζει.»
Είδες που σου έλεγα πως είναι καλό μέρος;
Κοίτα όλα αυτά τα λουλούδια.
Σίγουρα δεν θέλω να ξανακατέβω από κει.
Δεν θα ξαναπάμε.
Θα κατέβουμε από την άλλη μεριά, θα είναι εύκολο.
Πανέμορφα είναι εδώ πάνω, έτσι;
Ναι. Λες να έχουν ακούσει τα παιδιά στο Λ.Α. τον Χάπι Τζακ Τζάκσον;
Δε νομίζω.
Ούτε εγώ είχα ακούσει ποτέ για τον Χάπι Τζακ Τζάκσον πριν έρθουμε εδώ.
Κοίτα αυτό.
Υπέροχο.
Νομίζω πως είναι άγρια ορχιδέα.
Θα το χαρίσω στη μαμά.
Τι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω.
Πάμε να δούμε. - Πάμε.
Πάμε.
Κοίτα, Τόμπι. Κοίτα.
Μικρά.
Τι είναι;
Νομίζω ότι είναι μικρά κούγκαρ.
Πού είναι η μαμά τους;
Δεν ξέρω, αλλά καλύτερα να φύγουμε από εδώ.
Λες να θυμώσει η μαμά τους αν μάθει ότι ήμασταν εδώ;
Δεν ξέρω, αλλά θα τα αφήσουμε ήσυχα.
Μας ακολουθούν.
Πάμε. Γρήγορα.
Γρήγορα, Τόμπι!
Τζένι! Τζένι! Βοήθα! Βοήθα!
Με σκοτώνουν! Με σκοτώνουν!
Όλα καλά. Απλώς παίζουν, όλα καλά.
Βλέπεις πουθενά τη μαμά τους;
Όχι, δεν τη βλέπω κοντά.
Ίσως είναι μόνα τους.
- Με γλείφει.
Έλα, πάμε να τα πάμε πίσω στην καλύβα.
-Ναι. - Πάμε. Πάμε.
Έλα, γατούλη. Έλα.
Άλλο ένα φορτίο. -Άφησέ τα εκεί.
Ε, Σκιπ, κοίτα.
Ε, φέραμε αυτούς εδώ. Κοίτα.
- Μας πεθύμησες; - Πού τα βρήκατε;
Ήταν στο λόφο.
Και μας ακολούθησαν ως το σπίτι.
Πού είναι η μαμά τους;
Αυτό είναι το θέμα. Δεν έχουν.
Τζένι, δείξε μου πού τα βρήκατε.
Τι έγινε;
- Τα επιστρέφουμε πίσω.
Αχ, μπαμπά.
Δεν παίρνεις μωρά ζώα από το δάσος έτσι απλά.
Μα μπαμπά, μας ακολούθησαν.
Τζένι, δείξε μου απλώς πού τα βρήκες.
Η μαμά τους μάλλον τα ψάχνει τώρα.
Τόμπι, εσύ μείνε εδώ.
Αχ, μπαμπά.
Γιατί το έκανες αυτό;
Ξέρεις πως δεν ήταν σωστό.
Μπαμπά; Τι;
Ήταν εκεί πάνω, σ’ αυτόν το βράχο.
Εκεί είναι η φωλιά τους, Τζένι. Έπρεπε να το ξέρεις.
Μείνε εδώ με τον σκύλο.
Τρέξε, Τζένι. Φύγε από 'δω!
Κραστ!
Γύρνα πίσω!
Μπαμπάκα!
Όρμα του, Κραστ!
Κάν' το!
Πάμε, Κραστ!
Μπαμπά, πρόσεχε!
Άφησέ τον ήσυχο!
Φύγε από δω!
Μπαμπά.
Σε πλήγωσε;
Είμαι καλά, Τζένι.
Έλα εδώ, καρδούλα μου.
Κραστ, άσε με... Είμαι καλά, είμαι καλά.
Είμαι εντάξει.
Τώρα κατάλαβες ότι δεν παίρνουμε μωρά στο σπίτι;
Ναι. Αιμορραγείς, μπαμπά.
Είναι εντάξει. Μόνο γρατζουνιές είναι.
Σκιπ.
Έλα, μόνο γρατζουνιές είναι.
Παιδιά, παίξτε με τα αρκουδάκια και μην απομακρυνθείτε απ' την καλύβα.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Είναι εντάξει, απλώς να θυμάσαι τι είπα.
Μπράβο σου!
Εντάξει, έλα εδώ.
Δεν καταλαβαίνω πώς το παίρνεις τόσο ελαφριά.
Είμαι παγκόσμιος πρωταθλητής;
Σκιπ, το κάνεις αστείο όλο αυτό.
Αν συνέβαινε κάτι στα παιδιά εκεί έξω, εγώ...
Το μόνο που συνέβη στα παιδιά,
είναι ότι πήραν ένα πολύτιμο μάθημα.
Σπουδαίο σχολείο.
Δηλαδή... ρισκάρεις... τη ζωή σου για ένα μάθημα;
Θα μπορούσε να ήταν ο Τόμπι ή η Τζένι εκεί έξω.
Αλλά δεν ήταν, ήμουν εγώ.
Σκιπ, δεν σκέφτεσαι τι θα μπορούσε να έχει συμβεί.
Σκέφτομαι πολύ τι θα μπορούσε να έχει συμβεί, Πατ,
αλλά τελείωσε και δεν θα ξανασυμβεί!
Είσαι σίγουρος γι’ αυτό;
Δεν μπορώ να μιλήσω μαζί σου.
Περίμενε, Σκιπ. - Πάω να περπατήσω.
Θέλω να το συζητήσουμε!
Ορίστε, μπαμπά.
Ευχαριστώ, Τζένι.
Ίσως θα έπρεπε να της μαγειρέψεις απόψε.
Καλή ιδέα.
Ακούς αυτό;
Είναι το αεροπλάνο.
Τι κάνει εδώ;
Ίσως έχουμε επισκέπτες.
Είναι το ταχυδρομείο. Πάμε!
Έλα, μαμά!
Κοίτα, το έριξε στη λίμνη.
Μακάρι να είναι κάτι καλό.
Τι είναι;
Ένα μεγάλο δέμα για τον Τόμπι και την Τζένι!
Ναι! -Ναι! Από ποιον είναι;
Από το σχολικό συμβούλιο!
Πώς μας βρήκαν εδώ πέρα;
Εγώ τους το μαρτύρησα!
Μπαμπά!
Από την αδερφή σου;
Όλα καλά;
Σας στέλνει την αγάπη της.
Και λέει πως η αιθαλομίχλη είναι χειρότερη από ποτέ.
Σε ευχαριστούμε, Κύριε, για αυτή την όμορφη μέρα.
Για το σπίτι, τη δουλειά και το χαρούμενο παιχνίδι.
Σε ευχαριστούμε κι όταν τελειώνει η μέρα.
Και η μαμά φροντίζει όλους.
Και πάνω απ' όλα...
σε ευχαριστούμε που μας πρόσεξες σήμερα...
για να είμαστε όλοι εδώ μαζί.
Αμήν.
Αμή... ν!
Τώρα μπορώ, μαμά;
Εντάξει.
Από πού ήρθαν αυτά;
Η μαμά τα έφερε όσο εσείς ψαρεύατε.
Με μία βολή.
Τι έκαναν, πετούσαν καβαλώντας;
Σκιπ!
Δεν ήταν πιο κοντά απ’ ό,τι τα δικά σου.
Ναι, κι η μαμά έπιασε δύο.
Ε, λέω να το κόψουμε.
Μυρίζει υπέροχα.
Ψημένο με άγριο κρεμμύδι.
Ξέρετε κάτι;
Ό,τι υπάρχει σ' αυτό το τραπέζι...
το φροντίσαμε μόνοι μας.
Είσαι πολύ όμορφη.
Ευχαριστώ.
Για μια σκοπεύτρια.
Σίγουρα δεν κοιμόντουσαν;
- Δεν είμαι σίγουρη.
Μαμά, δεν βλέπω πώς θα μας βοηθήσει αυτό εδώ.
Δε θες να μεγαλώσεις αγράμματη, έτσι;
Τι σημαίνει «αγράμματη»;
Κοίτα το στο λεξικό.
Δεν ξέρω πώς.
Ε, να το λοιπόν.
Μπορεί να μη ζεις για πάντα εδώ.
Θα χρειαστεί να ξέρεις αυτά τα πράγματα, Τόμπι.
Εγώ θα μείνω για πάντα εδώ.
Ωραία, κι αν θελήσεις να χτίσεις τη δική σου καλύβα;
Θα ξέρεις πώς;
Ο μπαμπάς θα με βοηθήσει.
Μαμά, μπορούμε να το κάνουμε αυτό το βράδυ;
Δεν θα μπορούσαμε τουλάχιστον να παίξουμε την ημέρα;
Θα διαβάσετε όμως το βράδυ;
- Ναι. - Ναι.
Το υπόσχεστε;
- Ναι. - Ναι.
Εντάξει, κλείστε τα βιβλία.
Πηγαίνετε πείτε στον μπαμπά ότι το φαγητό ετοιμάζεται.
Εντάξει.
Πάρτε και τη ζακέτα σας. - Καλά.
- Γεια! - Γεια, γεια!
Γύρνα πίσω, πες στη μαμά! Γρήγορα!
Κραστ!
- Πού είναι τα παιδιά;
- Τι συνέβη;
- Πού είναι τα παιδιά;
Πήγαν να σε βρουν.
Δεν είναι εκεί.
Είναι μαζί τους ο σκύλος;
- Ναι. - Εντάξει, εσύ μείνε εδώ.
- Μείνε εδώ! - Σκιπ!
Σκιπ! Περίμενε λίγο!
- Μπαμπά! Μια αρκούδα!
Πού είναι η Τζένι;
Πήγαινε πίσω στη μαμά σου!
Πάω να τους βρω!
- Περίμενε, μπαμπά, μπορώ...; - Μείνε με τη μαμά σου!
Έλα, Τόμπι.
- Είσαι καλά; - Ναι.
Κραστ!
Τζένι!
Τζένιφερ!
Κραστ.
Πού ήσουν; Σε έψαχνα παντού.
Χαίρομαι τόσο πολύ που γύρισες.
Ελπίζω μόνο να ξέρεις το δρόμο.
Έλα, πάμε.
Τζένι!
Τόμπι!
Μπαμπά!
Τζένι!
Κραστ!
Μη με πλησιάζεις!
Κραστ!
Μπαμπά!
Φύγετε από εδώ!
φύγατε από εδώ!
Μπαμπά!
φύγετε, σου λέω! φύγατε από εδώ!
Πήγαινε!
Φύγε!
Μπαμπά! ... Μπαμπά!
Είναι εντάξει.
Μην κλαις, είναι εντάξει.
Είναι εντάξει, μην κλαις. Έφυγαν.
Κραστ, έλα εδώ. Έλα εδώ.
Είναι καλά;
Είναι καλά. Μερικές γρατζουνιές έχει μόνο.
Πάμε στο σπίτι.
Πέρασε πια.
Μην ανησυχείς, μαμά. Θα γυρίσουν γρήγορα.
Θες να παίξουμε ντάμα, μαμά;
Γιατί όχι;
Είναι κόκκινο;
Όχι.
- Τι έγινε; - Τίποτα. Είναι καλά.
Φοβήθηκα τόσο πολύ.
Την έλεγξες; Είναι καλά;
Είναι μια χαρά.
Εντάξει, ξάπλωσε, Κραστ. Καλή κοπέλα. Ξάπλωσε.
Ξάπλωσε.
Έλα.
Είσαι καλά;
Αν πάθαινες εσύ ή τα παιδιά κάτι, δεν ξέρω τι θα έκανα...
Μάλλον το παρατραβήξαμε εδώ πέρα.
Θέλεις να γυρίσουμε πίσω;
Μου αρέσει εδώ.
Εγώ μένω.
Αλλά δεν σου λείπουν οι φίλοι σου, Τόμπι;
Όλοι είναι εδώ.
Έχω πολλούς φίλους εδώ.
Κι αυτά που σε τρομάζουν;
Δεν φοβάμαι τίποτα, έτσι μπαμπά;
Σωστά, Τόμπι.
Πρέπει να σέβεσαι τα πράγματα.
Εσύ, Τζένι;
Τι λες;
Ε, υπάρχουν και άσχημα πράγματα...
αλλά υπάρχουν και πολλά καλά.
Όπως;
Όπως το ότι έχουμε την καλύτερη αυλή στον κόσμο.
Και που είμαστε όλοι μαζί.
Η σειρά σου, Πατ.
Μάλλον είμαι μειοψηφία.
Λες να έχουμε επισκέπτες;
Για δες.
Είσαι ένα καλό, γερασμένο σκυλί.
Ναι, είσαι. Ένα καλό γερασμένο σκυλί.
Άντε, πάμε να γνωρίσω την οικογένειά σου.
Σύστησέ με σε αυτούς.
- Γεια σας. - Γεια χαρά.
Πραγματική έκπληξη εσείς.
Μόλις μετακομίσαμε. Δηλαδή, προσπαθούμε τουλάχιστον.
Ε, φαίνεται πως τα καταφέρνετε καλά.
Έχετε πολύ καλά παιδιά, μπράβο σας.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Αυτή είναι η γυναίκα μου, η Πατ.
Χαίρω πολύ, κυρία μου.
Η κόρη μου, η Τζένι.
Και ο γιος μου, ο Τόμπι.
Γεια χαρά.
Με λένε Σκιπ.
Χάρηκα πολύ.
Με λένε Γουίλι Πάρσεν.
Βέβαια, οι φίλοι μου, όσοι έχουν απομείνει, ο Θεός να τους έχει καλά...
με φωνάζουν Μπούμερ.
- Μπούμερ. - Λοιπόν, πεινάτε;
Θέλετε κάτι να φάτε ή να πιείτε;
Ε, για δες.
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.
Ελάτε μέσα!
Κάθε φορά που πάμε κάπου,
είσαι πιο πεισματάρης κι από τη γιαγιά μου!
Έρχομαι αμέσως.
Κάθε φορά που πάμε κάπου που δεν θέλει, είναι σαν να ξεφλουδίζεις πατάτες.
Ο Ντόνκι είναι το χειρότερο σκυλί στον κόσμο.
Σκοπεύετε να μείνετε εδώ και τον χειμώνα;
- Ναι. - Το σκεφτόμασταν...
αλλά ίσως τελικά όχι.
Τι συνέβη;
Χθες, η Τζένι δέχτηκε επίθεση από αγέλη λύκων.
Οι λύκοι δεν επιτίθενται σε ανθρώπους. Απλώς γίνονται περίεργοι.
Όχι, ήμουν εκεί.
Για πες μου τι έγινε εκεί έξω.
Έψαχνα την Κραστ.
Περίμενε λίγο. Ποια είναι η Κραστ;
Ο σκύλος μας.
Α, τότε αλλάζει το πράγμα. Ναι, σε σκύλο θα επιτεθούν πάντα.
Το μόνο πλάσμα εδώ γύρω που θα επιτεθεί σε άνθρωπο, είναι ο Τρίδαχτος.
- Ο Τρίδαχτος είναι... - Ποιος είναι ο Τρίδαχτος;
Ένας παλιός γκρίζλι.
Μισεί τους ανθρώπους, από τότε που πιάστηκε σε παγίδα.
Έχει σκοτώσει μέχρι και τρεις τέσσερις αγελάδες σε μια νύχτα.
Λες να εμφανιστεί εδώ γύρω;
Όχι.
Τώρα πια μένει στα βόρεια.
Τα μάτια μου είναι μεγαλύτερα απ' την κοιλιά μου.
Νομίζω έφαγα αρκετά, αλλά ήταν υπέροχο φαγητό, κυρία μου.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Θέλετε κι άλλο καφέ;
Ναι, ευχαρίστως. Ευχαριστώ.
Ορίστε, Σκιπ. Ευχαριστώ πολύ.
Ναι, κύριε. Αυτό το μέρος ξυπνά πολλές αναμνήσεις.
Γνωρίζατε τον άνθρωπο που το έχτισε;
Ναι, τον ήξερα.
Τον ήξερα...
και τον έθαψα.
Πέρασαν χρόνια από τότε που καθόμασταν εδώ με τον Τζέικ...
και λέγαμε ιστορίες.
Τι άνθρωπος ήταν;
Οι περισσότεροι δεν τον συμπαθούσαν.
Αλλά ούτε κι αυτός συμπαθούσε τους περισσότερους.
Αγαπούσε όμως πολύ τα ζώα του.
Τι ζώα είχε;
Ό,τι ζώο θες, το είχε. Ευχαριστώ, κυρία μου.
Τι τα έκανε τα ζώα;
Τα μεγάλωνε.
Τα μεγάλωνε απ' όταν ήταν μωρά.
Ναι, κύριε. Εδώ ήταν κανονικό ορφανοτροφείο.
Η Φλώρα εκεί πέρα, το μισούσε αυτό το πράγμα.
Μήπως είχε και μαύρη αρκούδα;
Γιατί, είδατε καμιά;
Ναι, μας κυνήγησε και ανεβήκαμε στην ταράτσα.
Εδώ πάνω, σωστά;
Αυτός θα ήταν ο Σαμψών.
Α, να δεις τι έχει να γίνει αν αρχίσει να σου γλύφει το αυτί.
Είναι τόσο ήμερος;
Σαν ώριμο καρπούζι.
Κι εσείς πώς το ξέρετε;
Άκου να δεις.
Πήγαινε να του συστηθείς από κοντά.
Τι άλλα ζώα είχε;
Για να δούμε... Είχε άγριες χήνες...
ενυδρίδες...
είχε και ρακούν.
Κλέβανε φαγητό;
Και βέβαια.
Αν δεν πέθαιναν, πάντα ψάχνανε για τζάμπα φαγητό.
Σαν εμένα, δηλαδή.
Ε, πρέπει να φεύγω.
Μα, δεν μπορείτε να μείνετε λίγο ακόμα;
Αχ, κυρία μου, πολύ θα το ήθελα, ειλικρινά.
αλλά πρέπει να διανύσω 15 μίλια...
Να πάρει η ευχή! Από πού ξεφύτρωσαν αυτά;
Τα μεγαλώνουμε.
Επιστρέψτε εδώ! Μη φύγετε!
Φλώρα!
Εσείς, παιδιά, μείνετε εδώ!
Άμα φύγουν με το μουλάρι, αυτός θα τα κυνηγήσει μέχρι τα σύνορα!
Έι, Φλώρα! Φλώρα!
Παιδιά, γυρίστε πίσω.
Φλώρα!
Περίμενε! Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ για το φαγητό, κυρία μου.
Θα τα πούμε.
Φλώρα! Γύρνα πίσω! Πού πας;
Τι θα έκανες αν ήσουν στην ερημιά
και δεν είχες καθόλου φάρμακα;
- Ξέρω. - Τι;
Πρέπει πρώτα να τα βράσεις όλα.
Γιατί;
Γιατί έτσι απολυμαίνουν τα πράγματα, σωστά;
Σωστά.
Πολύ καλά.
Βλέπετε εκείνο το σημάδι στο δέντρο;
Ποιος το έκανε;
Ένας δρυοκολάπτης.
Λάθος.
Το έκανε μια αρκούδα.
Έτσι μαρκάρουν την περιοχή τους εδώ.
Λες να ήταν ο Τρίδαχτος;
Όχι, ο Τρίδαχτος είναι πολύ πιο βόρεια.
Αλλά αυτή είναι μεγάλη αρκούδα.
Ελάτε, πάμε να βρούμε τις χήνες που μας είπε ο Μπούμερ.
Ναι, πάμε. Ελάτε. Ναι.
Αλουέτ, γλυκιά Αλουέτ
Αλουέτ, θα σε ξεφτερίσω,
Θα σου ξεφτερίσω το κεφάλι,
Ω-ω-ω...
Αλουέτ, γλυκιά Αλουέτ
Αλουέτ, θα σε ξεφτερίσω,
Θα σου ξεφτερίσω το κεφάλι,
Και το κεφάλι
Και τη μύτη
Και το στόμα
Ω-ω-ω...
Αλουέτ, γλυκιά Αλουέτ,
Αλουέτ, θα σε ξεφτερίσω,
Ξέρετε τι; Σταθείτε! Ξέρετε τι;
Τι;
Την άνοιξη, οι τέσσερίς μας θα φυτέψουμε...
τον ομορφότερο λαχανόκηπο στον κόσμο.
Ναι...!
Εδώ θα φυτέψουμε καλαμπόκι.
Ωραία...!
Κι εκεί θα φυτέψουμε ντομάτες.
Εδώ, μαρούλια.
Κι εκεί πέρα, μαντέψτε τι; Χα! Χα!
Σπανάκι.
Ωραία...! Μπλιαχ...!
Σκιπ! Τι θα κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Είναι απλώς ο Σαμψών.
Ναι, πήγαινε, μπαμπά.
Τι εννοείς, «πήγαινε»;
Πήγαινε να του συστηθείς, όπως είπε ο Μπούμερ.
Ο Μπούμερ το είπε, όχι εγώ.
Δεν είναι αστείο.
Έλα, μπαμπά, θα έρθω κι εγώ μαζί σου.
Τόμπι, γύρνα πίσω.
Σαμψών.
- Σκιπ...
- Σκιπ!
- Τι; - Πρόσεχε.
Σαμψών...;
Σαμψών;
Βλέπεις τι έχω εδώ;
Θέλεις λίγο ψωμί;
Έλα, μεγάλε. Έλα.
Ώπα.........
Μπαμπά, πότε θα φύγει;
Δεν ξέρω.
Ίσως αν σταματήσουμε να τον ταΐζουμε, να βαρεθεί.
Ίσως και να θυμώσει.
Καλύτερα να συνεχίσουμε να τον ταΐζουμε.
Σωστά λες.
Γράφει εδώ πως τρώνε πολύ πριν πέσουν σε χειμερία νάρκη.
Μα, ούτε φθινόπωρο δεν είναι ακόμα.
Ίσως άρχισε νωρίς φέτος.
Δεν ξέρω γι' αυτό.
Και τι θα κάνουμε αν μας τελειώσει το φαγητό;
Θα πρέπει να ξανανέβουμε στη σκεπή.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να βάζεις τα πόδια στο τραπέζι...
είναι αγένεια.
Καληνύχτα, Σκιπ.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα, παιδιά.
Δεν έχεις καμία κοπέλα κάπου;
Ορίστε και το τελευταίο.
Έτοιμος να φύγεις;
Καληνύχτα, Σαμψών.
Το πρωινό είναι στις επτά.
Πετούν νότια;
Ναι.
Γιατί φεύγουν;
Επειδή είναι πουλιά. Θα ξανάρθουν.
Θα μου λείψουν.
Θα ήθελα να μένανε όλα όπως είναι.
Η ζωή πάντα θα αλλάζει.
Δεν θα είχαμε άνοιξη αν δεν υπήρχε ο χειμώνας, σωστά;
Έχεις δίκιο.
Πώς θα είναι ο χειμώνας;
Ας δούμε... πολύ σκληρή δουλειά.
Και θα είναι και πολύ διασκεδαστικά.
Θα πρέπει να βάλεις λίγο ακόμα κρέας, Τζένι.
Πρέπει;
Αν θέλουμε να επιβιώσουμε.
Μείνε εδώ.
Αυτή τη φορά δεν μπορείς να πας μαζί. Μείνε εδώ.
Φρόντιζε την καλύβα.
Ξύπνησες, γιε μου;
Ναι...
Φύγαμε.
Πω πω, είναι μακριά.
Νομίζεις ότι ξέρουν ότι τα κυνηγάμε;
Ναι, ξέρουν.
Ζέστη.
Νομίζεις θα πιάσουμε κανένα;
Με λίγη υπομονή.
Οι Ινδιάνοι πίστευαν ότι η Άλκη είχε πνεύμα.
Και αν το χρειαζόσουν πραγματικά, θα σου έδινε τον εαυτό του.
Το πιστεύεις; - Ναι...
Πιστεύω σε πολλά που λένε οι Ινδιάνοι, αφού ζούμε εδώ πάνω.
Κάναμε ό,τι έπρεπε, γιε μου.
Κατάλαβες;
Νομίζεις ότι τα δέντρα έχουν αισθήματα;
Φυσικά.
Μάλιστα, τους αρέσει και η μουσική, τα βοηθά να μεγαλώσουν.
Τότε ίσως πρέπει να τραγουδάμε στον λαχανόκηπο μας κάθε μέρα.
Εγώ είπα μουσική, Τζένιφερ.
Ω, δηλαδή είναι επιλεκτικά;
Προτιμούν την κλασική μουσική.
Αυτά θα μας κρατήσουν για όλο το χρόνο.
Όχι με τον Τόμπι που τρώει.
Ο Τόμπι είναι γουρούνι. - Τζένιφερ...
Έλα, ας γεμίσουμε ολόκληρο το κουβά.
Εντάξει.
Μη τρως!
Δεν τρώω!
Κραστ;
Μπαμπά!
Τζένι!
Φύγετε!!
Μπαμπά!!
Τζένι!!
Μαμά!
Όχι!!
Θεέ μου!!
Θεέ μου...
Τζεν...!!
Μαμά...
Μαμά... μου!!
Μαμά...
Είναι καλά, Τζένι!
Νάτη, Τζεν, προσπάθησε να πιεις λίγο απ’ αυτό.
- Νιώθεις καλά; - Ναι.
Μαμά, δεν θα ξανάρθει εδώ, ε;
Όχι, αγάπη μου.
Είναι μίλια μακριά.
Σκιπ...
Είσαι καλά;
Μπαμπά...
Ξέρεις να το χρησιμοποιείς, αν χρειαστεί, με τις δύο κάννες.
Μπαμπά, βρες τον Κραστ;.
Μην ανησυχείς.
Μπαμπά;
Όχι, αυτή τη φορά μένεις με τη μαμά σου, Τόμπι.
Πω πω, δεν θα ήθελα να ήμουν αυτή η αρκούδα τώρα.
Μαμά;
Ευχαριστώ, Τόμπι.
Ήταν τρομακτικό;
Ναι.
Ήταν ο Τρίδαχτος;
Δεν ξέρω, Τόμπι.
Τι κάνατε;
Το σκάσαμε.
Του έδωσα μπουνιά στη μύτη, ίσως να την έσπασε.
Θα το θυμάμαι αυτό.
Έλα εδώ. Έλα.
Έλα. Έλα εδώ. Έλα.
Καλό αγόρι.
Τρελός σκύλος. Κυνηγάει εκείνη την αρκούδα;
Φτάνει πια.
Είσαι σίγουρος ότι ήταν ο Τρίδαχτος;
Είμαι απολύτως σίγουρος.
Τον ακολούθησα τουλάχιστον πέντε μίλια.
Απλώς συνέχισε βόρεια.
Νομίζεις ότι θα ξανάρθει;
Όχι.
Θα προσπαθήσω να ξαναβρώ τα ίχνη του το πρωί.
Κοίτα, όλα θα πάνε καλά.
Θα το φροντίσω εγώ.
Εντάξει;
Σκιπ.
Η Τζεν άλλαξε.
Η θερμοκρασία της είναι 40,4 βαθμοί.
Έπρεπε να με ξυπνούσες νωρίτερα.
Πρέπει να φέρω γιατρό εδώ πάνω.
Τι συνέβη εδώ;
Δεν ξέρω.
Οι αρκούδες ξέρουν, το πέταξαν κάτω.
- Λοιπόν, Τόμπι, γιατί δεν μας το είπες;
Προσπάθησα να το φτιάξω.
Τι θα κάνουμε;
Τζένι;
Δεν μου αρέσει, Σκιπ.
Θα πάω για βοήθεια. - Πώς;
Θα πάρω το ποτάμι.
Μπορείς; - Ναι.
Πόσο θα πάρει;
Δεν θα πάρει πολύ.
Προσπάθησε να κρατήσεις τη θερμοκρασία της χαμηλά.
Σκιπ!
Θα πεθάνει;
Όχι, Τόμπι, δεν θα πεθάνει.
Τι το προκαλεί;
Μια μεγάλη μάχη γίνεται μέσα της αυτή τη στιγμή.
Προσπαθείς να τη σταματήσεις;
Πω πω, αυτοί τρώνε πολύ.
Είναι καλά, Τόμπι, είναι μόνο ο άνεμος.
Μαμά, τι είναι αυτό;
Είναι καλά, μην πανικοβάλλεσαι, είναι απλώς καταιγίδα.
Ελπίζω ο μπαμπάς να είναι καλά.
Είμαι σίγουρη πως είναι. Κοίτα, θα σου δείξω, εντάξει;
Βλέπεις, είναι απλώς καταιγίδα.
Μαμά!
Είσαι καλά, αγάπη μου;
Εντάξει, έλα. Είναι καλά.
Είναι καταιγίδα.
Τι το προκάλεσε;
Ο άνεμος. Είναι πολύ θυελλώδης έξω.
Τώρα κι οι δύο ξέρετε πως δεν θα ξανασυμβεί, εντάξει;
Πώς νιώθεις, αγάπη;
Είμαι καλά, απλώς φοβήθηκα.
Φοβήθηκα κι εγώ.
Ακούγεται σαν να τελειώνει η καταιγίδα.
Ναι, σχεδόν φύσηξε το σπίτι μας κάτω.
Ακούστηκε έτσι μόνο, Τόμπι.
Η πυρετός της Τζένι έπεσε. Θα γίνει καλά σύντομα.
Σημαίνει αυτό πως η μάχη μέσα της τελειώνει;
Σχεδόν, μπορεί να ξαναγυρίσει, ξέρεις.
Κάποιος είναι στην πόρτα!
Τόμπι, μην ανοίξεις! Μαμά, τι συμβαίνει;
Μπορεί να είναι ο Σάμψον, να τον αφήσω να μπει;
Πήγαινε ξανά στο κρεβάτι.
Μα, μπορεί να είναι τραυματισμένος!
Όχι! Σου είπα να πας πίσω στο κρεβάτι!
Ίσως θέλει να βγούμε να παίξουμε μαζί του.
Ποιος είναι;
Σσσσσ...
Δεν νομίζω πως είναι ο Σάμψον.
Κραστ!
Πίσω!
Κραστ! Πίσω εδώ! - Έλα.
Κραστ!
- Ναι, καλό.
- Μαμά!
Μείνε πίσω μου!!
Κραστ!
Κραστ! Έλα εδώ!!
Πού πήγε;
Μαμά, πού είναι;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω!
Θα ξανάρθει;
Δεν ξέρω, Τζένι.
Σκότωσέ τον! Σκότωσέ τον!
Μπαίνει μέσα!!
Μη μου πιάσεις το χέρι.
Εντάξει, γέμισα. Πρόσεχε!
- Πού πήγε; - Δεν ξέρω.
Πίσω!
Θα ξανάρθει;
Θα ξανάρθει, μαμά;
Δεν ξέρω.
- Τι είναι;
Είναι ο Σάμψον.
Έλα.
Πατ!
Είναι όλα καλά.
Εντάξει, αναπνεύστε.
Πάλι.
Και πάλι.
Είναι εντάξει.
Λοιπόν, ποια είναι η διάγνωση;
Έχει πνεύμονες ενός εντεκάχρονου.
Εννοώ, πέραν αυτού.
Άλλες δύο μέρες στο κρεβάτι.
Αχ, άλλες δύο μέρες;
Ή αυτό ή άλλη μία ένεση.
Εντάξει, θα πάρω τις δύο μέρες.
Νόμιζα πως θα το έλεγες.
Κοίτα τι βρήκα.
Τόμπι, μην τα φέρνεις εδώ μέσα.
Είναι καλά, μπορεί να έχει λίγη παρέα.
Ας βγούμε έξω, ε;
Είχε μια ιογενή λοίμωξη.
Ευτυχώς που με φέρατε εδώ πάνω.
Είναι σοβαρό, γιατρέ;
Θα μπορούσε να ήταν, αλλά οι ενέσεις που της έκανα, θα το λύσουν.
Τι γίνεται με τους πνεύμονές της;
Δεν είχε απολύτως τίποτα με τους πνεύμονες.
Είσαι σίγουρος;
Ακούγονται καθαροί σαν καμπάνα.
Θα γίνει καλά.
Πώς τα πας με όλα αυτά;
Πώς νιώθεις;
Είμαι καλά.
Σοβαρά, είμαι εντάξει.
Εξαιρετικά.
Κράτα την υπόψη σου.
- Θα το κάνω.
Θα περάσω να σας δω όταν ξαναέρθω από εδώ.
Ίσως πάμε και για ψάρεμα όπως μου είπες.
Θα ήταν τέλειο.
Κράτα το καινούριο ραδιόφωνο σε ασφαλές μέρος.
Θα το κάνω.
Ευχαριστώ, γιατρέ.
Αντίο, παιδιά. - Ευχαριστούμε.
Ξέρεις τι; Πρέπει να του δώσουμε όνομα.
Πώς να τον ονομάσουμε;
Μη ρωτάς εμένα, ρώτα τον μπαμπά.
Έλα εδώ, μωρό μου.
Ίσως να τον ονομάσουμε...
Μπου Μπου.
Ζήτησα από τον πιλότο να επιστρέψει το πρωί.
Θα μας πάρει όλους πίσω.
Δεν θέλω να γυρίσω πίσω.
Δεν μπορούμε να μείνουμε τουλάχιστον μέχρι τα Χριστούγεννα;
Ναι.
Και ποιος θα φροντίζει τις αρκουδίτσες;
Και θα μου λείψει ο παλιός Σάμψον. - Κι εμένα.
Θες πολύ να μείνεις, ε;
Μόνο αν θες κι εσύ.
Κι αν θες να φύγεις, θα το καταλάβω.
Λοιπόν, αν αυτό θα είναι το σπίτι μας, καλύτερα να το καθαρίσουμε.
- Μένουμε!!
Μένουμε!!
Τζένι. Τζένι. Στο κρεβάτι.
Κοίτα, εκεί είναι ο Μπούμερ.
Έλα, Μπούμερ!
Έλα, πάρε τις αρκούδες.
Οι αρκουδίτσες...
Φλώρα!
Φλώρα! Έλα πίσω! Φλώρα!
Φλώρα! Φλώρα!
Θα γυρίσω σύντομα, κυρία. Έχω λίγο κρέας από Άλκη.
Έλα, γιε μου. Μπορείς να με βοηθήσεις.
Φλώρα! Φλώρα!
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta