Μοιάζει με Παράδεισο, αλλά είναι η πιο ύπουλη έρημος στον κόσμο.
Η Καλαχάρι. Μετά τη σύντομη εποχή των βροχών...
...δημιουργούνται πολλές λιμνούλες, ακόμα και ποτάμια.
Όμως σε λίγες βδομάδες, το νερό βυθίζεται στη βαθιά άμμο.
Οι λιμνούλες στεγνώνουν, τα ποτάμια στερεύουν.
Το γρασίδι παίρνει ένα όμορφο ξανθό χρώμα που είναι εξαίρετη βοσκή.
Όμως για τους επόμενους εννιά μήνες, δε θα υπάρχει νερό.
Κι έτσι τα ζώα φεύγουν, αφήνοντας το ξανθό χορτάρι.
Οι άνθρωποι αποφεύγουν την Καλαχάρι, επειδή χρειάζονται νερό για να ζήσουν.
Κι έτσι, όλα αυτά τα όμορφα τοπία είναι έρημα από ανθρώπους.
Εκτός απ' τους "μικρούς" ανθρώπους της Καλαχάρι.
Όμορφοι, μικροκαμωμένοι και χαριτωμένοι. Οι Βουσμάνοι.
Εκεί που κάθε άλλος θα πέθαινε σε λίγες μέρες από δίψα...
...αυτοί ζουν εντελώς ικανοποιημένοι σ' αυτή την έρημο.
Ξέρουν πού να σκάψουν για ρίζες και σκαθάρια και βολβούς...
...και ποιοι καρποί τρώγονται.
Φυσικά γνωρίζουν και πού να βρουν νερό.
Την αυγή μπορείς να μαζέψεις δροσοσταλίδες...
...από φύλλα προσεκτικά τοποθετημένα απ' το βράδυ.
Ή ένα φουντωτό γρασίδι μπορεί να 'ναι δεξαμενή νερού.
Κι αν έχεις τις γνώσεις, κάποια κλαδάκια σού λένε πού να σκάψεις...
...και να βρεις έναν τεράστιο βολβό.
Τον ξύνεις μ' ένα ξύλο, σκισμένο για να γίνει κοφτερό.
Παίρνεις μια χούφτα ξύσματα και τα στύβεις στο στόμα σου.
Πρέπει να 'ναι ο πιο ευτυχισμένος λαός στον κόσμο.
Δεν έχουν έγκλημα, τιμωρία, βία, νόμους...
...αστυνομία, δικαστές, κυβερνήτες ή αφεντικά.
Πιστεύουν πως οι θεοί βάζουν μόνο καλά και χρήσιμα πράγματα στη γη.
Στον κόσμο τους, τίποτα δεν είναι κακό ή μοχθηρό.
Ούτε καν, ένα δηλητηριώδες φίδι.
Αρκεί να μην πλησιάζεις τη μυτερή άκρη.
Το φίδι είναι πολύ καλό. Και μάλιστα, νοστιμότατο.
Και με το δέρμα του φτιάχνεις ένα ωραίο πουγκί.
Ζουν στην απέραντη Καλαχάρι σε μικρές οικογενειακές ομάδες.
Δυο οικογένειες Βουσμάνων μπορεί να τύχει να συναντηθούν μια στο τόσο.
Πάντως συνήθως ζουν σε πλήρη απομόνωση...
...αγνοώντας την ύπαρξη άλλων ανθρώπων στον κόσμο.
Στην Καλαχάρι υπάρχουν Βουσμάνοι που δεν ξέρουν τι θα πει πολιτισμός.
Καμιά φορά, ακούνε βροντές, χωρίς να υπάρχουν σύννεφα.
Υποθέτουν πως οι θεοί παράφαγαν κι οι κοιλιές τους γουργουρίζουν.
Μερικές φορές βλέπουν και τα αέρια των θεών.
Η γλώσσα τους είναι ιδιόρρυθμη.
Αποτελείται κυρίως, από πλαταγιστούς ήχους.
Είναι πολύ τρυφεροί άνθρωποι.
Ποτέ δεν τιμωρούν ένα παιδί, ούτε του μιλάνε σκληρά.
Τα παιδιά είναι πολύ φρόνιμα και τα παιχνίδια τους εφευρετικά.
Όταν χρειάζονται κρέας...
...ο κυνηγός βουτάει το βέλος του σ' ένα ηρεμιστικό υγρό.
Όταν χτυπάει κάποιο ζώο, αυτό νιώθει ένα τσίμπημα.
Το ζώο φεύγει, αλλά σύντομα ζαλίζεται...
...και σταματάει να τρέχει.
Μετά από λίγο, κοιμάται.
Ο κυνηγός ζητάει συγγνώμη. Εξηγεί πως το χρειάζεται η οικογένειά του.
Αυτό που τους κάνει να διαφέρουν απ' τις άλλες φυλές...
...είναι πως δεν έχουν καμιά αίσθηση ιδιοκτησίας.
Εκεί που ζουν, δεν υπάρχει τίποτα να κατέχεις.
Μόνο δέντρα, χορτάρι και ζώα.
Αυτοί οι Βουσμάνοι δεν έχουν δει πέτρα ή βράχο ποτέ στη ζωή τους.
Τα σκληρότερα πράγματα που ξέρουν είναι το ξύλο και το κόκαλο.
Ζουν σ' έναν απαλό κόσμο, χωρίς πέτρες, ατσάλι ή τσιμέντο.
Μόλις εξακόσια μίλια πιο νότια, υπάρχει μια τεράστια πόλη.
Εδώ ζουν πολιτισμένοι άνθρωποι.
Ο πολιτισμένος άνθρωπος αρνήθηκε να προσαρμοστεί στο περιβάλλον.
Αντίθετα, προσάρμοσε το περιβάλλον για να τον βολεύει.
Κι έτσι έφτιαξε πόλεις, δρόμους, οχήματα, μηχανήματα.
Και άπλωσε ηλεκτροφόρα καλώδια για να τροφοδοτεί τις συσκευές του.
Όμως δεν ήξερε πού να σταματήσει.
Όσο βελτίωνε το περιβάλλον για να διευκολύνει τη ζωή του...
...τόσο πιο πολύπλοκη την έκανε.
Και τώρα, τα παιδιά του καταδικάζονται σε δεκαπέντε χρόνια σχολείο, για να μάθουν...
...να επιβιώνουν σ' αυτό το πολύπλοκο και επικίνδυνο οικοσύστημα.
Και αφού αρνήθηκε να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του...
...τώρα ανακαλύπτει ότι πρέπει διαρκώς να προσαρμόζεται...
...κάθε ώρα της ημέρας στο τεχνητό του περιβάλλον.
Για παράδειγμα, αν είναι Δευτέρα...
...και δείξει 7:30, πρέπει ν' αφήσεις το οικιακό σου περιβάλλον...
...και να προσαρμοστείς σ' ένα εντελώς διαφορετικό.
8:00 σημαίνει πως όλοι πρέπει να δείχνουν απασχολημένοι.
Έχω ένα καλό ρεπορτάζ για ανάπηρα παιδιά.
Για ανάπηρα παιδιά; Όχι!...
Συγγνώμη, θα δημοσιεύω μόνο ελαφρά θέματα, κι ας πλήττουν οι αναγνώστες.
10:30 σημαίνει, πως για δεκαπέντε λεπτά μπορείς να κάνεις διάλειμμα.
Και μετά, πάλι πρέπει να δείχνεις απασχολημένος.
- Γεια σου, Κέιτ. - Γεια σου, Πητ.
Σ' ενδιαφέρει η έλλειψη δασκάλων στην Μποτσουάνα;
- Καλό ρεπορτάζ; - Ναι.
Και προσλαμβάνουν οποιονδήποτε ξέρει γράμματα.
Άκουσα της χρονιάς μου όταν ανέβασα ένα ρεπορτάζ για ληστείες.
Η σελίδα μου πρέπει να 'ναι "γλυκιά και ελαφριά".
Οπότε η μέρα σου είναι κομμένη σε κομματάκια...
...και σε κάθε κομματάκι πρέπει να προσαρμόζεσαι σε νέο περιβάλλον.
Μπορώ να καθίσω;
Οπότε είναι φυσικό κάποιοι να "εκτροχιάζονται" λιγάκι.
Μήπως σας ενοχλεί ο θόρυβος μέσα απ' το κεφάλι μου;
Όχι.
Έχεις ακόμα εκείνο το ρεπορτάζ για τους δασκάλους στην Μποτσουάνα;
- Ναι. Σου κάνει; - Όχι, ίσως τους κάνω εγώ.
Όμως στην Καλαχάρι είναι πάντα Τρίτη, ή Πέμπτη, ή ακόμα και Κυριακή.
Ούτε ρολόγια, ούτε ημερολόγια να σου λένε τι θα κάνεις.
Όμως τελευταία, παρουσιάζονται συχνά παράξενα πράγματα στον ουρανό.
Θορυβώδη πουλιά που πετούν χωρίς να κουνάνε τα φτερά τους.
Μια μέρα, κάτι έπεσε απ' τον ουρανό.
Ο Κι δεν είχε δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο.
Έμοιαζε με το νερό, αλλά ήταν πιο σκληρό απ' οτιδήποτε στον κόσμο.
Αναρωτήθηκε γιατί οι θεοί το 'στειλαν στη γη.
Ήταν το πιο παράξενο και το πιο όμορφο που 'χαν δει ποτέ.
Και απορούσαν γιατί τους το 'στειλαν οι θεοί.
Κόλλησε το δάχτυλο του Πάμπο και τα παιδιά το βρήκαν αστείο.
Ο Κι το χρησιμοποίησε για επεξεργασία των λουριών.
Ήταν λείο και ιδανικό για την επεξεργασία του δέρματος των φιδιών.
Και ο Πάμπο ανακάλυψε πως μπορούσε να βγάλει μουσική.
Κάθε μέρα ανακάλυπταν και μια νέα χρήση.
Ήταν πιο σκληρό, πιο βαρύ και πιο λείο από κάθε άλλο αντικείμενο.
Ήταν το πιο χρήσιμο πράγμα που τους είχαν στείλει ποτέ οι θεοί.
Μια συσκευή εξοικονόμησης εργασίας.
Όμως οι θεοί στάθηκαν απρόσεκτοι. Έστειλαν μόνο ένα.
Για πρώτη φορά, είχαν κάτι που δεν μπορούσαν να μοιραστούν...
...γιατί υπήρχε μόνο ένα.
Ξαφνικά, το χρειάζονταν όλοι.
Κάτι που δεν είχαν χρειαστεί ποτέ, έγινε αναγκαιότητα.
Κι άρχισαν να δημιουργούνται άγνωστα συναισθήματα.
Η επιθυμία της ιδιοκτησίας, η απροθυμία να μοιραστείς.
Ήρθαν κι άλλα νέα πράγματα. Θυμός, ζήλια, μίσος και βία.
Ο Κι θύμωσε με τους θεούς.
Φώναξε, "Πάρτε το πίσω! Δεν το θέλουμε!"
"Μας έφερε φασαρίες".
Όμως οι θεοί, δεν το πήραν πίσω.
Φώναξε, "Τρελαθήκατε που μας στείλατε αυτό το πράγμα! Πάρτε το πίσω!"
Και μετά φώναξε, "Προσοχή! Προσοχή!"
Όμως δεν πρόλαβε και το πράγμα χτύπησε την κόρη του, την Ντάνι.
Ο Κι πήρε μακριά το πράγμα και το 'θαψε.
Εκείνο το βράδυ, δεν υπήρχαν γέλια και φλυαρίες γύρω απ' τη φωτιά.
Ένα παράξενο αίσθημα ντροπής τους είχε καταλάβει...
...και ήταν όλοι πολύ σιωπηλοί.
Ο Κι είπε, "Το 'θαψα. Δε θα μας ξανακάνει δυστυχισμένους".
Μια ύαινα οσμίστηκε το αίμα πάνω στο πράγμα και το ξέθαψε.
Ένας ζόρικος αγριόχοιρος την κυνήγησε κι αυτή το παράτησε.
Την άλλη μέρα, το βρήκε η Ντάνι.
Την άκουσε ο αδερφός της και είπε, "Δώσ'το μου κι εμένα".
Εκείνη τη νύχτα, η οικογένεια ήταν πολύ δυστυχισμένη.
Άρχισαν να μιλάνε για το πράγμα. Δεν του 'χαν βγάλει όνομα.
Τ' ονόμαζαν το "κακό πράγμα".
Ο Γκάμπου είπε, "Ίσως οι θεοί ήταν αφηρημένοι..."
"...όταν πέταξαν αυτό το κακό πράγμα στη γη".
"Πάντα έστελναν καλά πράγματα, όπως βροχή, δέντρα, ρίζες και καρπούς".
"Είμαστε παιδιά τους και μας αγαπάνε. Τώρα έστειλαν αυτό το κακό πράγμα".
Ο Κι είπε, "Αυτό το πράγμα δεν έχει θέση στη γη".
"Αύριο θα πάω στην άκρη της γης και θα το πετάξω έξω".
Ο Γκόμπο είπε, "Νομίζω πως η άκρη της γης είναι πολύ μακριά".
"Θα πρέπει να περπατάς είκοσι μέρες. Ίσως και σαράντα".
Ο Κι είπε, "Θ' αρχίσω να περπατάω αύριο".
Δυο χιλιάδες μίλια πιο βόρεια, στο κράτος τού Μπιράνι...
...η κατάσταση δεν ήταν καλή.
Χρειάζονται 35 εκατομμύρια για ν' αντιμετωπίσουμε τη διάβρωση.
- Και έξι για τη βελτίωση... - Κύριε υπουργέ, δεν μπορούμε...
Βγες, θέλουμε τ' αμάξι!
Αυτή ήταν η συμμορία τού Σαμ Μπόχα. Είπες ότι ήταν στην Γκαμπίντα!
- Έτσι νόμιζα. - Πόσοι ξέφυγαν;
Υπήρχαν δύο τζιπ. Ξέφυγαν τέσσερις.
- Ήταν κι ο Σαμ Μπόχα μαζί τους; - Όχι.
Αυτή τη φορά πρέπει να πεθάνει. Βρες τον και σκότωσέ τον.
Φέρ' τον εδώ.
Πού είναι ο Σαμ Μπόχα;
Πού 'ναι το κρησφύγετό σας;
Φέρε αυτόν απ' τον διάδρομο.
Φέρτε αυτόν.
Πού είναι ο Σαμ Μπόχα; Πού είναι το κρησφύγετό σας;
Πάρτε τους...
...στο ελικόπτερο.
Πήγαν νότια.
- Θα σας οδηγήσω απ' το ελικόπτερο. - Μάλιστα, κύριε.
Αχόρταγο!
Τέσσερις απ' τους οκτώ τρομοκράτες ξέφυγαν με δύο τζιπ.
Οι άλλοι τέσσερις σκοτώθηκαν απ' τους φρουρούς.
Καθάρματα!
Οι τρομοκράτες φορούσαν καφέ μπλουζάκια...
...το σήμα κατατεθέν της συμμορίας τους...
...με αρχηγό τον διαβόητο Σαμ Μπόχα.
Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι ο Μπόχα δεν έλαβε μέρος στην επίθεση.
Εικάζεται ότι την οργάνωσε από κάποιο κρησφύγετο μακριά απ' την πρωτεύουσα.
Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι οι τρομοκράτες σκότωσαν...
...τους υπουργούς Παιδείας, Δημοσίων Έργων και Γεωργίας.
Ο πρόεδρος, που από θαύμα σώθηκε μ' ένα επιπόλαιο τραύμα...
...θ' απευθύνει σε λίγο διάγγελμα στο λαό.
Τα καταφέραμε! Σκοτώσαμε τον πρόεδρο και πέντε υπουργούς!
Δεν τον σκοτώσατε. Μιλάει τώρα.
Ήταν θέλημα Θεού να σωθώ.
Αλλά θρηνούμε τον θάνατο τριών μελών της κυβέρνησης.
Στέλνουμε τα συλλυπητήρια...
Λέει ψέματα! Σκοτώσαμε έξι, τους είδα1
Σκοτώσατε τρεις και τραυματίσατε πέντε.
Και χάσατε τέσσερις.
Γιατί να δουλεύω μ' ερασιτέχνες; Σίγουρα δε σας ακολούθησαν;
Μπήκαμε και βγήκαμε σε δύο λεπτά. Δε θα μας βρουν ποτέ.
Προσοχή!
- Τι έγινε; - Μείναμε από βενζίνη.
- Πριν πόση ώρα; - Περίπου δεκαπέντε λεπτά, κύριε.
Εντάξει, πάμε!
Και τώρα πες μου!
Πού κρύβεται ο Σαμ Μπόχα;
Πού 'ναι το κρησφύγετό σας;
Την επόμενη φορά, θα πέσεις από πιο ψηλά.
Θα σας πω αμέσως! Στο μπανανόδασος στο Ντουμγκάζε.
Θα σας πω! Θα σας δείξω! Στο μπανανόδασος στο Ντουμγκάζε!
Θα σας δείξω πού.
- Μ' ακούς; - Μάλιστα, στρατηγέ.
- Στο μπανανόδασος στο Ντουμγκάζε. - Μάλιστα, στρατηγέ.
Τον πρόεδρο θέλουμε να σκοτώσουμε, όχι τον υπουργό Παιδείας.
Αυτή τη φορά θα 'ρθω μαζί σας. Θα τον καθαρίσουμε στον ύπνο του.
Καλυφθείτε!
Στήστε το μπαζούκα. Γρήγορα!
Γρήγορα, γρήγορα!
Καλυφθείτε γρήγορα! Εσύ! Πήγαινε εκεί!
Όχι εκεί, ρε ηλίθιε. Βγες από 'κει.
- Λοιπόν; - Εκεί είναι. Εκεί!
Δεν τους βλέπετε, αλλά είναι εκεί.
Εντάξει.
Βλέπετε; Εκεί είναι.
Εντάξει. Όχι, στάσου.
Εντάξει! Γαμώ το!
Κόφ' το!
Εντάξει.
Είσαι ο πρωταθλητής μας.
Μπράβο, δικέ μου.
Ησυχία!
Ετοιμαστείτε.
Πάμε.
Το πιο περίεργο πλάσμα της Αφρικής είναι ο μπαμπουίνος.
Ο Κι είπε, "Αυτό είναι ένα πολύ κακό πράγμα".
"Δώσ' το μου, να πάω να το πετάξω έξω απ' τη γη".
"Έφερε δυστυχία στην οικογένειά μου. Αν δε μου το δώσεις..."
"...θα φέρει δυστυχία σ' εσένα και την οικογένειά σου".
Του μίλησε σοβαρά πολλή ώρα, μέχρι που ο μπαμπουίνος έδωσε προσοχή.
Πρέπει να τον έπεισε, γιατί το πέταξε.
Και ο Κι είπε, "Έκανες πολύ φρόνιμα".
Δηλαδή θέλεις να πας στην Μποτσουάνα;
Απλά θέλω να ξεφύγω απ' όλα αυτά για κάνα εξάμηνο, για κάνα χρόνο...
Μα, στην Καλαχάρι;
Μαμά, η Μποτσουάνα δεν είναι μόνο έρημος.
Γιατί πάντα βάζουν τα παξιμάδια εκεί που δεν τα φτάνεις;
Μέσα στα μούτρα μου.
Κάθε χρόνο πρέπει να ξαπλώνω ανάσκελα.
Πιο σιγά, Μπούντι. Προσπαθώ να ρυθμίσω τον σαρωτή.
Εντάξει, Μπούντι. Συνέχισε.
Κάθε χρόνο έρχεσαι με μεγαλύτερη σκηνή και καλύτερα μηχανήματα.
Και κάθε χρόνο, έρχεσαι μ' αυτό το σαράβαλο και μου βγαίνει ο πάτος.
Περίεργο. Η κοπριά τού ελέφαντα δείχνει έλλειψη βορίου.
Γεια σας, αιδεσιμότατε. Τι κάνετε πάνω στ' άλογο;
Χτύπησα σ' έναν βράχο και το σασμάν μου άνοιξε στα δύο.
Και πρέπει να παραλάβω τη νέα δασκάλα στη Μαμπούλα.
Μπορείτε να πάρετε αυτό, αλλά έχει τα χάλια του.
Το ταλαιπώρησα αρκετά στα Χαμαντούλας.
Υποσχέθηκα στον Μπούντι να του δώσω μια βδομάδα να το επισκευάσει.
Ορίστε, αιδεσιμότατε.
Μπες μέσα, βρε παλιο...
Καλημέρα, Μπούντι.
Θ' αντέξει να πάει μέχρι τη Μαμπούλα και να γυρίσει;
Θα πάθετε το διάολό σας, για να το βάλετε μπρος.
- Έβαλα καινούρια ελατήρια στα πιστόνια. - Θα τα καταφέρει, όμως;
Είπες ότι θα 'χα μια βδομάδα.
Είναι κάτι επείγον. Θα καταφέρει να κάνει τη διαδρομή;
Δεν έχω κοιτάξει ούτε τα φρένα, ούτε το τιμόνι.
Εντάξει, θα τα καταφέρει.
Θα συνδέσω το τιμόνι, αλλά δε θα παίρνει μπρος.
Ορίστε, αιδεσιμότατε. Όλο δικό σας.
Εγώ δεν μπορώ να το κουμαντάρω. Ο Μπούντι τ' αποκαλεί "Αντίχριστο".
Είναι το κάτι άλλο.
Ήλπιζα...
- Ήλπιζα να πας εσύ. - Είμαι πολύ αδέξιος με τις γυναίκες.
- Όλοι είμαστε. - Όχι, δεν είναι αυτό.
Όταν βρίσκομαι μπροστά σε μια γυναίκα, το μυαλό μου σταματάει.
- Γίνομαι ηλίθιος. - Πρέπει να γνωρίσεις πιο πολλές γυναίκες.
- Όλο και χειροτερεύει. - Θα μου κάνεις αυτή τη χάρη;
Έλα, Πρινς. Έλα, αγόρι μου.
Έλα, αγόρι μου, έλα!
Εντάξει.
Βρε παλιο... Το τσοκ, το τσοκ!
Προσπαθείς να με σκοτώσεις, ρε παλιο...
Μη σβήσεις τη μηχανή. Δε θα ξανανάψει.
Και μην παρκάρεις σε κλίση, δεν έχεις χειρόφρενο.
Τώρα μου το λες;
Αντίο, Άντριου.
- Στο καλό. - Αντίο, Μπούντι.
Μια μέρα, πέρασε ένα πολύ θορυβώδες ζώο δίπλα απ' τον Κι.
Και άφησε παράξενα ίχνη, σαν από δύο τεράστια φίδια.
ΜΑΜΠΟΥΛΑ
ΚΛΕΙΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΥΛΗ
Ξαπλώστε όλοι κάτω.
Όλοι! Πέστε κάτω!
Εσύ! Κι εσύ!
Όλοι κάτω!
Εσύ! Δε μ' ακούς; Πέσε κάτω!
Δε σας ακούει, κύριε.
- Είναι κουφός. - Σκάσε!
Κουνήσου και δώσε μας βενζίνα!
Πέρασαν δύο τζιπ από 'δω;
Μάλιστα, κύριε. Μου πήραν όλο μου το εμπόρευμα.
Και ένα βαρέλι βενζίνα και μ' ανάγκασαν να ξαπλώσω στο χώμα.
Αν τους βρείτε, πείτε τους πως πρέπει να με πληρώσουν.
Μου πήραν πολλά πράγματα.
Καλημέρα.
- Η δεσποινίς Τόμσον; - Ναι.
- Λέγομαι... - Χαίρω...
Λέγομαι...
Λέγομαι Άντριου Στέιν.
Χαίρω πολύ.
Ο αιδεσιμότατος έπαθε βλάβη και μου ζήτησε...
Ευχαριστώ.
Πόσο μακριά είναι;
Πόσο...
Συγγνώμη.
Γεια σου, Άντριου.
Γεια σου, Φινέα.
- Καλημέρα, κυρία. - Καλημέρα.
- Με συγχωρείτε, κυρία. - Δεν πειράζει.
Λυπάμαι ειλικρινά, κυρία.
Δεν πειράζει.
Τι κάνετε;
Τι... Δεν έχετε φρένα!
- Ναι. - Τι κάνετε;
Ανοίγω την πύλη.
Πώς θα βγω από 'δω;
Μην ανησυχείτε. Θα...
Τώρα θα...
- Νιώθω κάπως. Βγαίνω έξω. - Όχι, δε χρειάζεται. Πρέπει να...
- Τι κάνετε τώρα; - Κλείνω την πύλη. Μην ανησυχείτε.
Τρελαθήκατε; Δεν έχει φρένα! Θέλετε να με σκοτώσετε;
- Τρελαθήκατε; - Μην ανησυχείτε, θα γυρίσει πίσω.
- Τι; - Θα γυρίσει πίσω!
- Πώς θα γυρίσει πίσω; - Μη φοβάστε.
- Θα το βρίσκετε αστείο. - Συγγνώμη, αλλά δε λειτουργούν τα φρένα.
Το πρόσεξα.
Ο Κι είδε έναν πολύ παράξενο άνθρωπο και τον χαιρέτησε.
Όμως αυτός δεν τον άκουσε.
Ο Κι είπε, "Παράξενο ραβδί. Σε ποιο δέντρο φύτρωσε;"
Δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί το 'βαλε στα πόδια.
Μετά κατάλαβε ότι ο άντρας θα 'δε το κακό πράγμα που κουβαλούσε.
Και αυτό τον έκανε να τρέχει.
- Έσβησε. - Το πρόσεξα.
Μπορείτε να το βάλετε μπροστά;
Βάλαμε καινούρια ελατήρια στα πιστόνια κι είναι πολύ σφιχτά.
- Πόσο απέχουμε απ' την ιεραποστολή; - Τριάντα μίλια.
- Θα φτάσουμε πριν νυχτώσει; - Δεν ξέρω.
- Αυτό το "πράγμα" έσβησε. - Το πρόσεξα.
Σίγουρα δεν μπορείτε να το βάλετε μπρος;
Ναι. Σήμερα το πρωί χρειάστηκε ένα άλογο και τρεις άντρες.
- Και τώρα; - Μπορώ ν' ανάψω φωτιά.
Έχω τρόφιμα και υπνόσακο.
Θα διανυκτερεύσουμε εδώ;
Δυστυχώς.
Είστε σίγουρος πως έσβησε;
Ναι. Δεν το προσέξατε;
Μπορώ να σας κουβαλήσω εγώ στη στεριά. Για να μην...
Εντάξει.
Προσέξτε!
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Κοιτάξτε το φουστάνι μου! Έχασα τα παπούτσια μου!
- Ποια; - Τα παπούτσια μου!
Συγγνώμη.
Κοντά τα χέρια σου!
Συγγνώμη.
- Θα φέρω τις βαλίτσες σας. - Όχι, θα σας πέσουν!
Θα τις πάρω μόνη μου.
Είμαι εντάξει.
Αφήστε την αυτή, δεν τη χρειάζομαι.
Ηλίθιε.
Τι κάνετε; Αφήστε με! Πώς τολμάτε;
- Μακριά! - Εντάξει, έφυγε!
Μη με πλησιάζετε!
Όχι, δεν... Ήταν ένας αγριόχοιρος.
- Τι αγριόχοιρος; - Έφυγε, αλλά...
Μακριά.
- Δεν θα... - Δρόμο!
Δεν...
Μισό μίλι μακριά, ο Κι έφτιαχνε να φάει, όταν τον διέκοψαν απότομα.
Ο ρινόκερος έχει αυτοχρισθεί πυροσβέστης.
Όταν δει φωτιά, ορμάει και την σβήνει.
- Δουλεύετε εδώ στην Μποτσουάνα; - Ναι, εγώ...
Τι δουλειά κάνετε;
Μαζεύω κοπριά.
Φύγετε από...
Αφήστε με ήσυχη!
Δεσποινίς Τόμσον;
Δεσποινίς Τόμσον!
Εντάξει, έφυγε.
- Ποιος; - Ο ρινόκερος.
Ποιος καταραμένος ρινόκερος;
Δεν τον είδατε; Ποδοπάτησε τη φωτιά.
Εσείς σβήσατε τη φωτιά. Σας είδα.
Όχι, αυτός το 'κανε πρώτος. Δεν ήθελα να γυρίσει, γι' αυτό...
- Δεν τον είδατε; - Μακριά!
Δεσποινίς Τόμσον, αν ανάψετε φωτιά και τη δει ένας ρινόκερος...
...έρχεται και τη σβήνει, ποδοπατώντας την.
Το κάνουν αυτό οι ρινόκεροι. Και είναι πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο.
Σας πιάνουν απότομες ορμές κι επινοείτε αγριογούρουνα και ρινόκερους.
Καλά, θα σας δείξω. Θα ξανανάψω φωτιά.
Νομίζετε πως λέω ψέματα. Θα σας δείξω.
Βλέπετε που ανάβω φωτιά;
Θα δείτε που θα ξανάρθει. Με περνάει για ψεύτη.
Ίσως είναι πολύ μακριά.
Ίσως είναι κόντρα στον άνεμο.
Κύριε Στέιν.
Ρωτήστε τους. Θα σας πουν ότι οι ρινόκεροι σβήνουν τις φωτιές.
Δε μιλάω τη γλώσσα τους.
Καλά, θα τους ρωτήσω εγώ.
- Βλέπετε; - Το πρόσεξα.
Είναι Τσουάνα. Πάντα κουνάνε έτσι το κεφάλι όταν λένε "ναι".
Τι κάνετε;
Φτιάχνω καφέ.
ΜΠΟΤΣΟΥΑΝΑ
Κύριε, κάποιοι πέρασαν χωρίς να μου δείξουν διαβατήρια!
Έσπασαν και την μπαριέρα. Έχουν και όπλα. Εδώ Φρανκ.
- Ήταν σε δύο τζιπ; - Μάλιστα, κύριε!
Τους ακολουθούν θωρακισμένα οχήματα. Τα βλέπεις;
Με συγχωρείτε, κύριε.
- Μάλιστα, κύριε, βλέπω ένα. - Σταμάτησέ τους αμέσως!
Μάλιστα, κύριε.
Στοπ!
Φρανκ;
Τι ήταν αυτός ο θόρυβος;
Φρανκ;
Τους σταμάτησα, κύριε.
Πες τους ότι δεν μπορούν να περάσουν οπλισμένοι τα σύνορά μας.
Δεν μπορούν να παραβιάσουν την εδαφική μας ακεραιότητα.
Ζητάμε άδεια εισόδου για καταδίωξη του Σαμ Μπόχα.
Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε είσοδο ενόπλων στην Μποτσουάνα.
Πρέπει να συλλάβω τον Μπόχα. Σκότωσε το μισό υπουργικό συμβούλιο.
Θα τον συλλάβει η αστυνομία μας και θα σας τον παραδώσει.
Αντίο. Δεν μπορούν να μας βοηθήσουν;
Θα μεταφέρουν ένα μήνυμα στον αιδεσιμότατο.
Νομίζω ότι μπορώ να το βγάλω απ' το ποτάμι.
Μπροστά έχει ηλεκτρικό βίντσι.
Κύριε Στέιν;
- Δεσποινίς Τόμσον; - Με βοηθάτε, σας παρακαλώ;
Μην κοιτάτε.
Αυτό είναι ένα δέντρο γουάταπι. Αν το πλησιάσετε πολύ, θα σας αρπάξει.
Μου δίνετε τη ρόμπα μου; Είναι μέσα στη βαλίτσα.
Η ροζ με την άσπρη τρέσα.
Σας ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ.
Εκείνη τη μέρα, ο Κι είδε τον πιο άσχημο άνθρωπο που 'χε δει ποτέ.
Ήταν χλωμή σαν να 'χε βγει από μουχλιασμένο κορμό.
Τα μαλλιά της ήταν φριχτά...
...μακριά, μπερδεμένα και άσπρα, σαν να 'ταν πολύ γριά.
Και ήταν πολύ μεγαλόσωμη.
Θα 'πρεπε να σκάβεις όλη μέρα για να την ταΐσεις.
Φύγε.
Αν και έκανε ζέστη, κάλυπτε το σώμα της με προβιές...
...που έμοιαζαν φτιαγμένες από ιστούς αράχνης.
Έκανε παράξενα και μαγικά πράγματα.
Σκέφτηκε ότι μπορεί να 'ταν θεά.
Αναρωτήθηκε τι έκανε κάτω στη γη.
Όμως χάρηκε που τη συνάντησε. Θα της έδινε το κακό πράγμα...
...και θα γύριζε στην οικογένειά του.
Της είπε διακριτικά πως δεν το χρειαζόταν και της το επέστρεφε.
Όμως αυτή ήταν πολύ αγενής και σηκώθηκε κι έφυγε.
- Ένας Βουσμάνος. Πώς βρέθηκε εδώ; - Δεν ξέρω. Είναι αγενής.
Να κι άλλος θεός. Και αυτός είχε φωτιά μέσα του.
Ο καπνός έβγαινε απ' το στόμα και τα ρουθούνια του.
Ο Κι είπε ευγενικά, "Καλοσύνη σας που μας στείλατε το πράγμα..."
"...αλλά έφερε δυστυχία στην οικογένειά μου. Πάρτε το".
Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω.
Πού είναι το τζιπ;
Θα προσπαθήσω να το κατεβάσω.
Ακούστηκε ένας περίεργος θόρυβος και ο Κι είδε ένα εκπληκτικό ζώο.
Τα πόδια του γύριζαν γύρω-γύρω.
Κι απάνω του καθόταν ένας παράξενος θεός.
Φορούσε μπλε προβιά στο κεφάλι του και κόκκινη στο σώμα του.
Και στο πρόσωπό του είχαν φυτρώσει τρίχες.
Τι στο διάολο έγινε; Πού ήσουν;
Το αστείο ήταν πως όλοι αυτοί οι θεοί δεν μπορούσαν να μιλήσουν.
Έβγαζαν άναρθρους ήχους σαν τις μαϊμούδες.
Τι συνέβη; Πού 'ναι ο "Αντίχριστος";
Γιατί το 'κανες αυτό;
Θα σου πω αργότερα. Να το κατεβάσουμε.
Κι ο μικρός Βουσμάνος; Τι κάνει εδώ;
Δεν ξέρω. Κάτι προσπαθούσε να μου πει.
- Μιλάς βουσμάνικα; - Ναι.
Ο μαλλιαρός μπορούσε να μιλάει.
Λέει, "Ευχαριστώ για το μπουκάλι, αλλά πάρτε το πίσω".
Δεν του το 'δωσα εγώ.
- Δεν το θέλει, πάντως. - Ας το πετάξει τότε.
Ο μαλλιαρός είπε, "Δεν το θέλουμε. Πέτα το μόνος σου".
Ο Κι απογοητεύτηκε πάρα πολύ.
Ήταν άδικο να τον αναγκάζουν οι θεοί να πάει να το πετάξει.
Και μάλιστα, άρχισε ν' αμφιβάλλει αν ήταν όντως θεοί.
Κατεβείτε! Γρήγορα!
Μπείτε στο άλλο! Γρήγορα!
Πάμε!
Λοιπόν! Έρχεται να σας σώσει ο μεγάλος λευκός κυνηγός!
Η δεσποινίς Τόμσον, υποθέτω.
Θα θέλατε να ταξιδέψετε πολυτελώς;
Ναι, ευχαριστώ.
Πώς ανοίγει; Με ανοιχτήρι κονσερβών;
Πολύ γραφικό. Κυρία μου;
- Σας ευχαριστώ, κύριε Στέιν... - Αντίο, Στέιν.
Αντίο, δεσποινίς Τόμσον.
Με την ευκαιρία, λέγομαι Τζακ Χάιντ.
Ο αιδεσιμότατος ανησύχησε. Μ' ενημέρωσε με τον ασύρματο...
...και προσφέρθηκα να σας ψάξω, με μεγάλη ευχαρίστηση.
- Σας ευχαριστώ. - Θέλετε να καθίσετε εκεί;
Και βέβαια.
Σας ευχαριστώ, κύριε Στέιν.
Γεια σου, Στέιν. Τα λέμε, Μπούντι.
Δε θέλω να το συζητήσω.
Με πέρασε για τρελό και δεν έχει άδικο.
Με ρωτάει τι δουλειά κάνω και εγώ λέω, "μαζεύω κοπριά".
Και δεν της λέω ότι την αναλύω για τη διδακτορική μου διατριβή.
Θα νομίζει πως φτυαρίζω κοπριά.
Περάσατε δύσκολα;
Προτιμώ να μην το συζητήσω.
Τόσο δύσκολα.
Λοιπόν, σε λίγο τελειώνουν τα βάσανά σας.
Όταν θα φτάσετε, θα πρέπει να σταθείτε λίγα λεπτά...
...ενώ η φυλή θα σας τραγουδάει το καλωσόρισμα.
Μετά θα χαλαρώσετε, θα κάνετε ένα ωραίο μπάνιο και θα πάρετε πρωινό.
Είναι αλήθεια πως ο ρινόκερος ποδοπατά τις φωτιές;
Πού τ' ακούσατε αυτό; Σας το 'πε ο Στέιν;
Γιατί να πει τέτοιο πράγμα;
Προτιμώ να μην το συζητήσω.
- Ορίστε. Ένα δυνατό ποτό. - Ό,τι μου χρειαζόταν.
Δε με πίστεψε για το αγριογούρουνο και τον ρινόκερο.
- Ποιον ρινόκερο; - Δε θέλω να το συζητήσω.
Λοιπόν, πως ανέβηκε στο δέντρο αυτό το "πράγμα";
Εκείνη κόλλησε σ'ένα δέντρο γουάταπι κι έπρεπε...
Το ξέρεις ότι έχει λουλούδια στα εσώρουχά της;
Ώστε έτσι ανέβηκε αυτό το "πράγμα" στο δέντρο.
Ναι.
Δεν θα 'πρεπε να υποκλιθώ;
Όχι.
Ο διαβόητος κομμουνιστής αντάρτης Σαμ Μπόχα και η συμμορία του...
...εισέβαλαν στην Μποτσουάνα.
Πιστεύεται ότι κατευθύνονται στη Μοζαμβίκη.
Λοιπόν; Πόσες έχουμε;
Ούτε τριακόσιες.
Και σας το 'πα, μη σπαταλάτε πυρομαχικά!
Τώρα δεν μπορούμε να πολεμήσουμε.
Γυρίστε τα απ' το αυτόματο, στον μονό πυροβολισμό.
Όποιος παρεμποδίζει τη σύλληψή τους...
Αυτό είναι στο αυτόματο. Αυτό είναι στο μονό.
Ο Σαμ Μπόχα είναι επικίνδυνος...
...και η συμμορία του είναι βαριά οπλισμένη. Γι' αυτό...
Πως και φόρεσες τα καλά σου;
Πάω στο σχολείο να της δώσω αυτά.
Με τέτοιο ύφος;
Σαν να πηγαίνεις σε κηδεία.
Χαμογέλα και πες της ότι είναι όμορφη.
Εσύ πότε έγινες ειδικός στις γυναίκες;
Έχω εφτά συζύγους. Εσύ πόσες έχεις;
- Και γιατί δεν είσαι μαζί τους; - Ξέρω να τις παντρεύομαι.
- Όμως κανείς δεν ξέρει να ζει μαζί τους. - Τότε, γιατί τις παντρεύτηκες;
Κάποια μέρα θα σου πω τις αλήθειες της ζωής.
"Κι όμως, συμφωνούμε όλοι πως κάθε πιάτο που σπάμε..."
"...το 'σπασε ο κύριος "Κανένας".
"Αυτός σκίζει τα βιβλία μας".
Περάστε.
Καλημέρα, κύριε Στέιν.
Καλημέρα, παιδιά.
Καλημέρα, κύριε Στέιν.
Σας έφερα...
Σας παρακαλώ, αφήστε το.
Σας έφερα τα παπούτσια σας.
Περάστε.
Παπούτσι.
Δε θέλεις να το συζητήσεις, ε;
Κρίμα.
Ήταν κάτι ζώα με γελοία όψη, αλλά κατάλληλα για φαγητό...
...και αυτός πεινούσε πολύ.
Ξαφνικά ένα παιδί άρχισε να φωνάζει με άναρθρες κραυγές.
Κι αυτός είπε, "Χτύπησα ένα απ' αυτά τα ζώα".
"Σύντομα θα κοιμηθεί και θα μπορέσουμε να το φάμε".
Το παιδί έφυγε τρέχοντας, ίσως για να φωνάξει και τους δικούς του να φάνε.
Άκουσε έναν περίεργο θόρυβο...
...κι εμφανίστηκε άλλο ένα απ' εκείνα τα παράξενα στρογγυλοπόδαρα ζώα.
Βγήκε το παιδί κι ένας μεγάλος, κι έδειχναν ταραγμένοι.
Ο Κι είπε, "Καθίστε, έχει αρκετό κρέας για όλους μας".
Όμως ο άντρας ήταν αγενής και άπληστος. Πήρε όλο το ζώο.
Είπε, "Δεν έχεις τρόπους".
"Αν το φας όλο εσύ, θα πρέπει να χτυπήσω άλλο για 'μένα".
Ο άντρας φώναζε, αλλά αυτός δεν ήθελε πάρε-δώσε...
...μ' ένα τόσο άξεστο άτομο, γι' αυτό τον αγνόησε.
Ξαφνικά ακούστηκε μια βροντή.
Τα ζώα έτρεξαν κι αυτός ξοπίσω τους. Πεινούσε πολύ.
Μιλάς Αγγλικά;
Έχεις δικαίωμα να μη μιλήσεις μέχρι να δεις δικηγόρο.
Ό,τι πεις, θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου.
Γιατί φόρεσες τα καλά σου;
Πρέπει να πάω στο δικαστήριο.
Τι έκανες;
Ήρθαν αστυνομικοί. Έπιασαν έναν Βουσμάνο για ζωοκλοπή.
Είπαν ότι μιλάει μόνο "Κίκο" και θέλουν να μεταφράσω.
Κίκο.
Έφεραν τον Κι σ' ένα μέρος με πολλούς ανθρώπους.
Τους χαιρέτησε μ' ένα χαμόγελο, αλλά κανείς δεν του χαμογέλασε.
Διερμηνέα.
Εσύ, Κίκο, κατηγορείσαι για παράνομη σφαγή μιας κατσίκας...
...στις 21 Σεπτεμβρίου 1980, στο Ονιματόκουε.
Τι δηλώνεις; Ένοχος ή αθώος;
Ο Μπούντι δυσκολευόταν να μεταφράσει, επειδή στη γλώσσα των Βουσμάνων...
...δεν υπήρχε η λέξη "ένοχος".
Τελικά τον ρώτησε, "Χτύπησες ένα ζώο;"
Ο Κι είπε, "Ναι, αλλά το πήρε αυτός. Δεν ήθελε να το μοιραστούμε".
- Λοιπόν, τι δηλώνει; - Αθώος.
- Τον καταδίκασαν σε θάνατο. - Επειδή σκότωσε μια κατσίκα;
Τρεις μήνες στη φυλακή, το ίδιο είναι. Θα πεθάνει σίγουρα.
Δεν έχει δει ποτέ του τοίχο. Τώρα έχει τοίχους ολόγυρά του.
Μα δεν τους το εξήγησες;
- Είπαν, "Ησυχία στην αίθουσα". - Μα πρέπει να το μάθουν.
Κανείς δεν ξέρει τους Βουσμάνους.
Κανείς δεν μπαίνει στην Καλαχάρι.
Εσύ πώς ξέρεις τόσα πολλά γι' αυτούς;
Όταν η Μποτσουάνα ήταν Βρετανική, χτύπησα έναν αστυνομικό.
Και το 'σκασα, μέσα στην Καλαχάρι.
Πέθαινα από αφυδάτωση.
Με βρήκαν αυτά τ' ανθρωπάκια και μ' έθαψαν.
Μόνο το κεφάλι μου εξείχε.
Για δύο εβδομάδες, μου 'χωναν νερό και φαΐ στο στόμα.
Κι όταν με ξέθαψαν, ήμουν σχεδόν λευκός σαν εσένα.
Αηδία.
Έζησα μαζί τους τρία χρόνια. Είναι γλυκύτατα ανθρωπάκια.
Θα πεθάνει στα σίγουρα.
Μπορώ να πάω στο Μαχάντι αύριο;
Θες να δεις τον τυπάκο;
Θέλω να τον ελευθερώσω.
Μην κάνεις καμιά ανοησία.
Πρέπει να τον αφήσουν.
Ίσως αν τους εξηγούσαμε.
- Θα 'ρθεις κι εσύ; - Ναι.
Λέει πως λυπάται. Θα προσπαθήσει να το φάει αύριο.
- Έχει φάει τίποτα; Είναι μια βδομάδα. - Όχι, τίποτα.
Ανησυχούμε. Δεν μπορούμε να τον ταΐσουμε με το ζόρι.
- Πρέπει να τον βγάλετε. - Έχει άλλες έντεκα βδομάδες.
Δεν μπορούμε να εξαγοράσουμε την ποινή του;
Αν ήθελε κάποιος να τον χρησιμοποιήσει ως εργάτη-κατάδικο.
Όμως δεν έχει εμπειρία, ούτε προσόντα.
Έχει προσόντα.
Μπορεί να σου μάθει για τα φυτά και τα ζώα.
Θα τον προσλάβουμε ως, ειδικό στην οικολογία.
Θα πρέπει να μείνει σ' εσάς και τις έντεκα εβδομάδες.
Αν φύγει, θα τον βρούμε και θα τον κλείσουμε μέσα για πολύ καιρό.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Δεν μπορούμε να τον βάλουμε μέσα.
Δίκιο έχεις.
Καταλαβαίνω τις λέξεις, αλλά το νόημα...
Μιλάει για ένα κακό πράγμα.
Και για την άκρη τού κόσμου.
Εξήγησέ του ότι πρέπει να μείνει μαζί μας έντεκα βδομάδες.
- Δεν ξέρει τις βδομάδες. - Εμείς θα του πούμε πότε μπορεί να φύγει.
ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΣΑΦΑΡΙ ΤΖΑΚ ΧΑΪΝΤ
- Γεια σας. - Γεια σου, Τζακ.
Αυτός είναι ο Βουσμάνος σας;
Ναι, τον λένε Κι.
- Είναι καλοί ιχνηλάτες; - Οι καλύτεροι στον κόσμο.
Μπορώ να τον δανειστώ;
Ένας πελάτης μου χτύπησε ένα λιοντάρι. Δεν το βρίσκουμε.
Εδώ το χάσαμε.
Θα το βρει.
Δρόμο από 'δω!
Δρόμο!
Φύγε!
- Συγγνώμη, δεν κατάλαβα... - Δε θέλω να το συζητήσω.
Τι θέλετε;
Γρήγορα! Βγάλτε τα έξω!
Πιάσ' τον. Γρήγορα!
Πετάξτε τα όπλα σας.
Καθίκι.
Θες να πυροβολήσω;
Και τώρα όλοι έξω με τα χέρια ψηλά.
Φέρτε έξω όλα τα παιδιά.
Αρχιφύλακα, θα φύγω ανατολικά προς το Μοτάμπε...
...και παίρνω όλα τα παιδιά μαζί μου.
Αν δω ένα τζιπ ή ένα αεροπλάνο ή έναν αστυνομικό...
...ή έναν στρατιώτη ή οποιονδήποτε...
...θα εκτελέσουμε αμέσως τα παιδιά.
- Έχετε ασύρματο εκεί μέσα; - Ναι.
Μίλα με το αρχηγείο και πες ότι θέλω έναν διάδρομο πλάτους δέκα μιλίων.
Ο στρατός κι η αστυνομία, να διώξουν όλο τον κόσμο.
Και ν' αφήνουν τρόφιμα και νερό κάθε είκοσι μίλια.
Και να φεύγουν πριν φτάσουμε. Πες τους το!
Βάλτε τα σ' έναν κύκλο γύρω μου.
Αφήστε τα μικρά. Το Μοτάμπε είναι μακριά, δε θ' αντέξουν.
Εντάξει, και τώρα δρόμο.
Διώξτε τον κόσμο αρχίζοντας από 'δω...
...επειδή σε δύο ώρες θέλω να ξεκινήσω την πορεία.
Σας προειδοποιώ. Να μη μείνει ούτε ένας.
Συμπλέκτη.
Φρένο.
Συμπλέκτη!
Του μαθαίνω να οδηγεί. Για πλάκα.
Δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει εδώ.
- Ακόμα σκέφτεσαι τη δασκάλα; - Ναι.
Θέλω να πάμε στο Νιόκο για να μετρήσουμε τα θηράματα.
- Πώς θα μπούμε μ' αυτό στη ζούγκλα; - Θα το ξεγυμνώσουμε.
Έλα, Κι! Έλα!
Δεν ξέρει από πόρτες.
Σταματήστε αμέσως αυτό το ηλίθιο παιχνίδι.
Είναι ώρα. Πάμε.
Σηκωθείτε όλοι.
Εμπρός, πάμε.
Να 'ναι σε κύκλο γύρω μου!
Γρήγορα! Να μη μένει κανένα πίσω.
- Κάτω τα χέρια σου! - Σκάσε.
Βάλ' τα σε κύκλο. Σε κύκλο!
- Σταματήστε να τους φωνάζετε. - Δεν είναι κύκλος αυτός.
Δεν μπορώ να τα βάλω σε κύκλο.
Όλο φτιάχνουν τετράγωνο.
Τότε, κάντε το τετράγωνο. Να περπατάνε σε τετράγωνο.
Να προχωράνε, να μη μένει κανένα πίσω.
Ποιος λέει ότι θα περάσουν από 'δω;
Θέλει διάδρομο δέκα μίλια πλατύ.
Με συγχωρείτε, πρέπει να εξαφανιστούμε, μέχρι να περάσει από δω.
Πού θα βρω τον Άντριου Στέιν;
Δεν είναι μακριά, περίπου πέντε μίλια προς τα 'κεί.
Στρίψτε δεξιά στο...
Θα 'ρθω να σας δείξω.
Τζόνυ, πήγαινέ τους στο Ματσάντι.
Πες τους να τραγουδήσουν. Εμπρός, τραγουδήστε!
Το φαντάστηκα.
Τώρα πού θα τον βρούμε;
Έφυγαν σήμερα το πρωί.
Πάμε!
Μπήκαν μέσα.
Σίγουρα θα πέσουν πάνω στον Μπόχα.
- Υπάρχει δρόμος από γύρω; - Είναι πολύ μακριά.
Πάμε.
Μπούντι.
Μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε...
...έξι ενήλικες αντιλόπες.
Λέει πως υπάρχουν άνθρωποι εκεί κάτω.
- Πού; - Εκεί κάτω.
Στρατιωτικό φορτηγό. Κάτι ξεφορτώνει.
Τι να σκαρώνουν άραγε;
Φαίνεται σαν φαγητό. Κατσαρόλες.
Ίσως κάνουν πικ-νικ.
Περίεργο. Φεύγουν.
- Έφυγαν κι άφησαν τα πράγματα. - Ναι, περίεργο.
Λοιπόν.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι...
Πρέπει να τ' αφήσετε να ξεκουραστούν.
Τα μικρά δεν αντέχουν.
Θα ξεκουραστούν όταν φτάσουμε στο φαγητό.
- Τα πιέζετε πολύ. - Είναι μακριά το Μοτάμπε.
Είπατε είκοσι μίλια. Δεν μπορούν να κάνουν είκοσι μίλια χωρίς να φάνε.
Αλτ!
Κοιτάξτε!
Σας είπα να σταματήσετε αυτό το ηλίθιο παιχνίδι!
Πρέπει ν' αφήσετε τα μικρά να γυρίσουν πίσω.
Κανένας δε θα γυρίσει πίσω.
Σε λίγο θα παραπονιούνται για πονεμένα πόδια.
Όποιος σταματήσει, θα τον καθαρίσω!
Εσύ! Βοήθησέ την! Αν είναι ανάγκη, κουβάλησέ την.
Αν σας ξαναπιάσω να παίζετε, μα τον Θεό...
Εμπρός, μαρς!
Δεν μπορούν να περπατήσουν είκοσι μίλια. Δεν είναι στρατιώτες!
Αν θέλουν να φάνε, καλά θα κάνουν να περπατήσουν!
Φοβάστε να παραδεχτείτε πως κάνατε λάθος;
Αλτ!
Εσύ! Έλα 'δω!
Βλέπεις εκείνο τον λόφο;
Πήγαινε στην κορυφή και κούνα το μέχρι να σε δουν οι στρατιωτικοί.
Μετά κατέβα και πες τους ότι ο Σαμ Μπόχα έκανε λάθος.
Τώρα θέλω ν' αφήνουν φαγητό κάθε δέκα μίλια.
- Κατάλαβες; - Ναι.
Ξεκίνα. Κουνήσου!
Περπατάτε!
Μία στρουθοκάμηλος και πέντε...
...έξι, επτά, οκτώ...
Πολλά παιδιά. Γι' αυτά πρέπει ν' άφησαν το φαγητό.
- Τι διάολο; Έχουν όπλα! - Τα παιδιά;
Όχι, υπάρχουν άντρες οπλισμένοι. Δεν είναι πικ-νικ.
Τα παιδιά είναι όμηροι.
Τι είπαν στις ειδήσεις για τον Σαμ Μπόχα;
Εκείνος ο άντρας μου 'πε ν' ανεβώ στην κορυφή και να κουνήσω το κόνγκα μου.
Η δεσποινίς Κέιτ είπε πως είκοσι μίλια είναι πάρα πολλά.
- Είναι εκεί κάτω; - Ναι.
Πρέπει να τους ακινητοποιήσουμε.
- Είναι καλοί κυνηγοί οι Βουσμάνοι; - Οι καλύτεροι στον κόσμο.
Πες του να ρίξει μια ματιά.
Εντάξει.
Εξήγησέ του πως οι ένοπλοι είναι κακοί. Πρέπει να τους κοιμίσουμε.
Θέλει να μάθει πώς μπήκαν εκεί μέσα οι άνθρωποι.
Όχι, όχι, δεν είναι...
Εξήγησέ του.
Μία ώρα και φεύγουμε!
Εγώ θα ρίξω έναν υπνάκο.
"Αγαπητή δεσποινίς Τόμσον..."
"Οι απαγωγείς σας έχουν ακινητοποιηθεί με ηρεμιστικό".
"Όταν κοιμηθούν, θα πρέπει να τους αφοπλίσετε".
Να της δώσει το σημείωμα όταν χτυπηθούν όλοι οι άντρες.
Όταν χτυπάει, να τραβάει πολύ γρήγορα την κλωστή...
...για να νομίζουν ότι τους τσίμπησε καμιά αλογόμυγα ή σφήκα.
Είναι γρήγορος. Θα τα καταφέρει.
Πρέπει κάθε φορά να βουτάει τη βελόνα.
Δεν τον βλέπω.
Τον βλέπω.
Τώρα, κοίτα.
Είναι έξυπνος.
Δε συμβαίνει τίποτα εκεί κάτω.
Χρειάζεται χρόνο.
Ποιος είσαι;
Έπεσαν μερικοί. Θα χρειαστεί βοήθεια όταν ξυπνήσουν.
Ξύπνα, δικέ μου. Πρέπει να ξυπνήσεις.
Έλα, δεν πρέπει να κοιμηθείς τώρα.
Θα χρειαστούμε σκοινί. Υπάρχει στ' αμάξι.
Θα το φέρει αυτός. Γιατί του 'μαθα να οδηγεί;
Δεν καταλαβαίνει τις ταχύτητες.
- Του 'πα να βάλει όποια θέλει. - Πάμε!
Εσύ πάρε αυτόν.
Κι εσύ, εκείνον.
Κι εγώ θα πάρω τον...
Είναι μόνο έξι. Έρεπε να 'ναι οκτώ.
Ίσως κοιμούνται κι αυτοί. Δεν ξέρω.
Εντάξει.
Θέλω να χωθείτε ανάμεσα στα παιδιά.
Αθόρυβα. Και πείτε τους πως όταν αρπάξουμε τα όπλα...
...θα πρέπει να τρέξουν σ' εκείνη τη χαραμάδα και να καλυφθούν.
Εντάξει; Ωραία.
Έτοιμοι; Πάμε!
Έλα!
Όχι! Πέσε κάτω!
Και μείνε κάτω!
Πίσω! Όλοι σας!
- Πρόσεχε! - Συγγνώμη.
Πρέπει να πάμε απ' το πλάι. Προχώρα, θα σε καλύψω.
Πίσω!
Γρήγορα!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Ποιον πυροβολούν; - Δεν ξέρω.
Τέσσερις, πέντε, έξι.
Λείπουν δύο.
Αυτός εδώ. Κι άκουσα πυροβολισμούς από 'κει.
Κοίτα.
Πέσε μπρούμυτα.
Μπούντι, κράτα τον.
Τι συνέβη;
Έχετε νερό εκεί μέσα;
Κράτα.
- Σήκω πάνω. - Μα τι συνέβη;
Είναι μεγάλη ιστορία.
Τι έπαθαν αυτοί; Είναι όλοι πεθαμένοι;
Εσύ τους σκότωσες;
Είναι ακινητοποιημένοι.
Πού 'ναι η Κέιτ και τα παιδιά;
Κρύβονται εκεί πίσω. Μπορούν να βγουν τώρα.
Θεέ μου! Μπούντι.
Πρόσεχέ τον.
Κέιτ! Είναι εντάξει, μπορείτε να βγείτε τώρα!
Όλα είναι υπό έλεγχο. Μπορείτε να βγείτε!
- Τζακ; - Γεια σου! Ήρθαν οι πεζοναύτες.
Μπορείτε να βγείτε όλοι.
Εντάξει, ελάτε.
Είστε ασφαλείς τώρα.
Μαζέψτε τους αυτούς πριν ξυπνήσουν. Είχες δίκιο.
- Τον κανόνισες; - Ναι, σήκω πάνω.
Περπάτα.
Ζοριστήκατε πολύ, ε;
Προσοχή!
Σταμάτα τις σαχλαμάρες, Στέιν.
Συγγνώμη...
Με συγχωρείτε.
Δεν πειράζει, Στέιν. Προχώρα.
Κυρία μου.
Αρχιφύλακα, κανόνισε να 'ρθουν λεωφορεία για τα παιδιά.
Αυτός, πώς έγινε ξαφνικά μεγάλος ήρωας;
Πάμε πίσω στη δουλειά μας.
Λέει "ευχαριστώ" και "αντίο" και σου εύχεται να κάνεις πολλά παιδιά.
- Πες του "ευχαριστώ". Θα μου λείψει. - Του 'ναι άχρηστα.
Οι Βουσμάνοι δεν ξέρουν τα χρήματα.
- Τι να του δώσω; - Τίποτα δεν του είναι χρήσιμο.
- Οι Βουσμάνοι δε χρειάζονται τίποτα. - Ο νόμος απαιτεί να πληρωθεί.
Λάθος κατεύθυνση. Η Καλαχάρι είναι από 'κει.
Λέει πως πρέπει να βρει το κακό πράγμα και να το ξεφορτωθεί.
Δεν ξέρω.
- Θα μου λείψει αυτός ο ανθρωπάκος. - Κι εμένα.
- Έτσι θα 'σαι εσύ για πάντα; - Πώς;
Σαν να 'ναι καλύτερος από 'σένα ο Τζακ Χάιντ.
- Όχι, θα της μιλήσω. - Πες της πως εσύ είσαι ο ήρωας.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Όμως θέλω να της μιλήσω.
Θα της πω...
Θα πω, "Κοιτάξτε, δεσποινίς Τόμσον..."
"...ξέρω πως με θεωρείτε ηλίθιο..."
"...αλλά κανονικά, είμαι εντελώς φυσιολογικός".
"Μόνο όταν βρίσκομαι κοντά σε μια γυναίκα..."
"Είναι ενδιαφέρον ψυχολογικό φαινόμενο".
"Αν κάποιος, που είναι επιρρεπής σε τέτοιο παραφροΰδικό σύνδρομο..."
"..συναντήσει μια υποψήφια νύφη, τι κάνει;"
Άλλη μια μεγάλη λέξη, υποθέτω.
- Υπερβολικά πολύπλοκο; - Ναι, ότι κι αν σημαίνει αυτό.
Καλά, θα το πω πιο απλά. Θα πω...
"Κοιτάξτε, δεσποινίς Τόμσον".
"Κέιτ..."
"Είναι απλώς ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό φαινόμενο".
Αυτό θα το καταλάβει. Είναι δασκάλα.
Θα πω, "Όταν δεν είμαι μπροστά σε γυναίκα..."
"...μπορώ να πιάσω ένα έντομο χωρίς να πάθει τίποτα".
Αν με γνωρίσει καλύτερα, θα δει πως δεν είμαι άγαρμπος.
- Λίγη εξάσκηση χρειάζομαι μόνο. - Περίμενε, χρειάζεσαι συμπαράσταση.
Να 'τη.
Καλύτερα να της μιλήσεις πριν έρθουν οι μαθητές.
Σωστά.
Καλημέρα.
Καλημέρα, δεσποινίς Τόμσον.
Καλημέρα.
- Τι κάνετε; - Καλά, ευχαριστώ. Εσείς;
Καλά, ευχαριστώ. Εσείς;
Καλά, ευχαριστώ.
Κέιτ...
...ξέρω πως με θεωρείς ηλίθιο...
...αλλά στην πραγματικότητα δεν είμαι έτσι.
Μόνο όταν είμαι κοντά σε κάποια γυναίκα...
Μ' εσένα. Συγγνώμη.
Κανονικά είμαι εντελώς φυσιολογικός.
Όμως όταν είμαι κοντά σε κάποια...
...γίνομαι άγαρμπος, το μυαλό μου σταματάει.
Πρόσεχε!
Είναι αλεύρι.
Το πρόσεξα.
Είναι...
Είναι ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό φαινόμενο.
Ίσως κάποιο φροϋδικό σύνδρομο.
Όταν σου 'φερα τα παπούτσια σου, ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη...
...για τις ηλιθιότητες που 'κανα στη Μαμπούλα.
Και να σου εξηγήσω πως δεν είμαι τόσο ηλίθιος.
Μα φυσικά, τα θαλάσσωσα και...
Με το δίκιο σου θα νομίζεις...
Όμως είναι απλώς, ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό...
Όταν με γνωρίσεις καλύτερα, θα δεις πως δεν σκοντάφτω συνέχεια.
Είναι ένα ενδιαφέρον ψυχολογικό φαινόμενο.
Ναι, είσαι ένα πολύ ενδιαφέρον ψυχολογικό φαινόμενο.
Και σε βρίσκω πολύ γλυκό.
Ο Κι είχε αρχίσει να πιστεύει πως δε θα 'βρισκε ποτέ την άκρη της γης.
Και ξαφνικά μια μέρα, τη βρήκε.