Ρίτσαρντ ήταν υπέροχο το έργο σου!
Η Σίλευ, το κορίτσι μου.
ΚΟΛΕΓΙΟ ΜΙΛΦΙΛΝΤ - ΜΑΪΟΣ 1972
Αυτό για σένα, από όλους εμάς.
Πριν ένας παραγωγός μου είπε...
ότι το έργο είναι αρκετά καλό για να ανεβεί στο Μπρόντγουαιη!
Γύρνα πίσω σε μένα!
Ποια ήταν;
- Δεν την έχω ξαναδεί ποτέ! - Τι σου έδωσε;
Θεέ μου!
Πως ήταν το έργο; Σου άρεσε;
Είσαι καλά;
ΣΙΚΑΓΟ, ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
- Που πας; - Βόλτα.
- Που; - Θα δούμε.
- Τι έγινε με το σενάριο; - Το ετοιμάζω.
- Πότε θα τελειώσει; - Δεν ξέρω.
Ρίτσαρντ, μερικοί περιμένουν γι' αυτό το σενάριο!
- Η Σέλ θα έρθει μαζί σου; - Δεν νομίζω.
Χωρίσαμε.
- Πόσο θα μείνετε; - Μόνο απόψε.
Καλά. Υπογράψτε εδώ κύριε.
Άρθουρ, στο 313 σε παρακαλώ.
- Να έχετε μια ευχάριστη διαμονή. - Εντάξει, ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ.
Είναι η πρώτη σας φορά εδώ, κύριε...
Κόλιερ. Για κάποιο λόγο δεν ξαναπέρασα δεύτερη φορά.
Θυμάμαι πόσο όμορφα ήταν. - Πότε έγινε αυτό;
Γύρω στα οχτώ χρόνια πριν. Ήμουν τότε φοιτητής στο Μίλφιλντ.
Οι πρώην φοιτητές ξανάρχονται που και που για να απολαύσουν το εστιατόριο...
και τα δωμάτια!
Θυμάμαι και ένα χορό αποφοίτησης εδώ...
νομίζω κάπου το... '47;
Αλήθεια; Είσαι τόσο πολύ καιρό εδώ;
Είμαι εδώ από το 1910.
1910;
Ήρθα εδώ με τους γονείς μου όταν ήμουν πέντε.
Ο πατέρας μου υπάλληλος στην υποδοχή.
Συνήθως πάθαινε κρίση όταν έπαιζα μπάλα στο σαλόνι.
Θύμωνε τόσο πολύ με μένα, που νιώθω τυχερός που κατάφερα να φτάσω στα έξι!
Στον 3ο Τζόρτζ.
Έχετε ωραία θέα από εδώ.
Ωραία.
Ευχαριστώ κύριε Κόλιερ.
Αν υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για σας, απλά να μου το ζητήσετε.
Με λένε Άρθουρ, και μένω σ΄ένα σπιτάκι πίσω απ' το ξενοδοχείο.
Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ. Θα τα πούμε Άρθουρ.
Έχουμε ποτέ γνωριστεί;
Αν έχουμε ... Όχι! Δεν νομίζω.
Όχι... Σίγουρα όχι. Σας εύχομαι καλή διαμονή κύριε Κόλιερ.
Πότε ανοίγετε;
Σε 40 λεπτά περίπου.
Άρθουρ, στο χωλ της ιστορίας...
υπάρχει μια φωτογραφία. Μια νέα γυναίκα...
- Δεν υπάρχει επιγραφή. - Ναι, η Ελίζ Μακένα.
Μια διάσημη ηθοποιός στην εποχή της.
Έγινε γνωστή από μια παράσταση στο θέατρο του ξενοδοχείου μας.
Συγνώμη... Είπες ότι υπάρχει ένα θέατρο εδώ;
Κοντά στη λίμνη.
Αλήθεια; Πότε παίχτηκε αυτό το έργο;
...το 1912.
1912;!
Μπορείς να βάλεις τις αποσκευές μου στη σουίτα μου;
Και μπορείς να μου πεις που είναι η κοντινότερη βιβλιοθήκη;
Στην πόλη, δεξιά από την εκκλησία.
Ευχαριστώ πολύ!
Θα τα πούμε, Άρθουρ!
Μια από τις πιο προικισμένες ηθοποιούς της Αμερικάνικης θεατρικής σκηνής...
Για πολλά χρόνια, ήταν από τα μεγαλύτερα αστέρια στον κόσμο του θεάτρου.
Κάτω από την καθοδήγηση του μάνατζερ Ουίλιαμ Φώσετ Ρόμπινσον...
Η Ελίζ Μακένα μαγνήτιζε με μια μυστική γοητεία τα βλέμματα του κοινού.
Δεν την είδα ποτέ σε δημόσιο χώρο τα τελευταία χρόνια...
Σαν να μην υπήρξε γι' αυτήν ζωή πέρα από την σκηνή του θεάτρου...
Δεν υπάρχει καμιά πληροφορία από την ιδιωτική της ζωή.
Με συγχωρείτε. Έχετε βιογραφίες ηθοποιών θεάτρου...
κατι που δεν είναι στα ράφια, όπως σπάνια βιβλία η περιοδικά;
Υπάρχουν κάποια περιοδικά...
αλλά είναι πίσω, θα χρειαστεί να ψάξω, και...
Θα μπορούσατε να το κάνετε αυτό για χατήρι μου σας παρακαλώ;
- Λοιπόν... εντάξει... - Ευχαριστώ! Θα είμαι πίσω.
Ευχαριστώ!
''Ελίζ Μακένα. Η τελευταία της φωτογραφία.''
- Ναι; - Γεια σας, η κυρία Ρόμπερτς;
- Ναι. - Ονομάζομαι Ρίτσαρντ Κόλιερ...
Μόλις διάβασα το βιβλίο σας για τις διάσημες αμερικανίδες ηθοποιούς...
και αλήθεια, το ευχαριστήθηκα πολύ!
Τι ζητάτε;
Την Ελίζ Μακένα.
Τι ακριβώς θέλετε;
Είμαι θεατρικός συγγραφέας και θα ήθελα να κάνω ένα έργο βασισμένο στη ζωή της...
... και φυσικά θα ήθελα να της μιλήσω... - Λυπάμαι!
Κύρια μου, σας παρακαλώ!
Δεν πρόκειται για έργο κυρία Ρόμπερτς.
Είναι κάτι προσωπικό.
Δεν καταλαβαίνω.
Που το βρήκατε αυτό;
Μου το έδωσε.
Στην πρεμιέρα ενός έργου που έγραψα...
στο κολέγιο Μίλφιλντ, πριν από οχτώ χρόνια.
Αυτό το ρολόι ήταν γι΄αυτή το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο.
Δεν το αποχωρίζονταν ποτέ!
Εξαφανίστηκε την νύχτα που πέθανε.
Πέθανε εκείνο το βράδυ;
Δεν έρχεστε μέσα σας παρακαλώ;
Ευχαριστώ.
Έχω κάποια αντικείμενα που τα φύλαγα για την θεατρική συλλογή.
Αυτό είναι ένα κουστούμι της από τα έργα που έπαιζε.
Κυρία Ρόμπερτς...
Πως ήταν;
Όταν την γνώρισα ήταν καλή, συνήθως σκεπτική, αλλά...
ήταν πολύ απομονωμένη, έμοιαζε...
έμοιαζε, κάπως άδεια ...
Δεν ήταν όμως πάντοτε έτσι, σωστά;
Όχι. Καθόλου.
Οι άνθρωποι που την ήξεραν νέα...
έλεγαν ότι ήταν ανέμελη και λαμπερή, απολάμβανε τη ζωή!
Δυνατή, αυθαίρετη! Πολύ διαφορετική από τη γυναίκα που κατάντησε.
- Πως προέκυψε η αλλαγή της; - Δεν ξέρω, αλλά...
η αλλαγή φαίνεται να έγινε το 1912.
Ύστερα από μία ερμηνεία της στο ξενοδοχείο Grand Hotel.
Αυτός ήταν ο μάνατζέρ της, ο Ουίλιαμ Ρόμπινσον.
Ήταν στ' αλήθεια τόσο περίεργος όπως τον περιγράφετε στο βιβλίο;
Υπήρχε κάτι περίεργο σχετικά με τη σχέση τους!
- Μου επιτρέπετε; - Φυσικά.
Απίστευτο!
Αυτός, ο Φίνευ, ήταν καθηγητής μου της Φιλοσοφίας στο Μίλφιλντ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Διάβαζε αυτό το βιβλίο ξανά και ξανά.
ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
Αυτή το έφτιαξε.
Τι συμβαίνει;
Είναι η αγαπημένη μου μουσική!
Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει...
- Δόκτωρ Φίνεϋ; - Πρέπει να έρθεις μαζί μου νεαρέ.
Έχω μάθημα. Πιο είναι το όνομα σου;
- Κόλιερ κύριε. Ρίτσαρντ Κόλιερ. - Φοιτητής;
Ναι, ήμουν. 9 χρόνια πριν.
Η μνήμη μου είναι καλή, αλλά... 9 χρόνια;
Έχω μια ερώτηση για σας, κύριε.
- Πές μου. - Είναι το ταξίδι στο χρόνο δυνατόν;
Αυτή κι αν είναι ερώτηση!
Να σου πω κάτι...
...Ρίτσαρντ; - Ναι, κύριε.
Ήμουν στην Βενετία...
το 1971.
Σε ένα πολύ παλιό ξενοδοχείο.
Αλλά εννοώ, πολύ παλιό.
Η κατασκευή, η επίπλωση, τα πάντα.
Η ατμόσφαιρα ήταν μιας παλιάς εποχής αν με καταλαβαίνεις.
Και το δωμάτιο μου... ένιωσα πως ήταν αυτά που υπήρχαν...
ένα αιώνα η ακόμα πιο παλιό από το 1971.
- Κατάλαβες; - Ναι, κύριε.
Με αλλά λόγια, η τοποθεσία είναι πολύ σημαντική.
Όχι τόσο σημαντικό, αλλά βασικό.
Τα υπόλοιπα είναι στο μυαλό.
Ένα απόγευμα... καθόμουν αναπαυτικά...
Όλα αυτά που έβλεπα γύρω μου... ανήκαν στο παρελθόν.
Ακόμα και οι ήχοι που άκουγα...
Και μου ήρθε μια σκέψη.
Τι θα μπορούσε να γίνει...
αν προσπαθούσα να υπνωτίσω το μυαλό μου;
Να το πείσω ότι δεν ζω στο 1971...
αλλά στο 1571.
Κλείνω τα μάτια μου...
και προβάλλω την εικόνα στο μυαλό μου.
Είναι Αύγουστος, το 1571.
Είμαι σε ένα ξενοδοχείο το Ντέλ Βέχιο...
και επαναλαμβάνω τις υποτιθέμενες λεπτομέρειες για τον εαυτό μου...
και το κάνω ξανά και ξανά...
και ξανά και ξανά και ξανά...
Και;
Δεν θα το μάθω ποτέ Ρίτσαρντ.
Δεν το ξανάκανα από τότε.
Και δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να το ξανακάνω.
Ένιωσα εξαντλημένος στη συνέχεια, εντελώς ξεθυμασμένος.
Και αν πράγματι συνέβη...
ήταν μόνο για μια στιγμή, θυμάμαι.
Με αστάθεια. - Ναι, κύριε. Το καταλαβαίνω αυτό αλλά...
ήσασταν εκεί.
Νομίζω.
Όχι όμως απόλυτα.
Πως θα μπορούσε όμως;
Υπήρχαν αντικείμενα γύρω μου που ανήκαν καθαρά στο παρόν...
και ήξερα ότι ήταν εκεί.
Αν θα το ξαναδοκίμαζα...
Δεν έχω φυσικά τέτοια πρόθεση.
Αλλά αν το έκανα...
θα απομόνωνα το περιβάλλον εντελώς έξω από το παρόν.
Θα αφαιρούσα τα πάντα που θα μπορούσαν να μου θυμίσουν το παρόν.
Τότε... ποιος ξέρει;
Έχεις καθόλου χρήματα του 1912;
Καθόλου άσχημα.
Δείχνουν όλα καλά.
Καλησπέρα, Μις Μακένα. Δεν με ξέρετε, αλλά θα με μάθετε.
Καλησπέρα, Μις Μακένα.
Δεν με ξέρετε...
αλλά θα με μάθετε.
Είναι Ιούνιος 27, 1912.
Είσαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου...
στο ξενοδοχείο Grand Hotel...
και είναι 6:00 μμ. απόγευμα της 27 Ιουνίου, το 1912.
Το μυαλό σου το δέχεται αυτό απόλυτα.
Είναι 6:00 μμ. στης 27 Ιουνίου, το 1912.
Η Ελίζ Μακένα είναι στο ξενοδοχείο αυτή την στιγμή.
Ο μάνατζερ της, Ουίλιαμ Φώσετ Ρόμπινσον...
είναι στο ξενοδοχείο αυτή την στιγμή.
Τώρα, αυτή την στιγμή, εδώ.
Ελίζ Μακένα και εσύ... - Θεέ μου, πόσο βλάκας!
Στης 27 Ιουνίου, το 1912...
6:00 μμ. στης 27 Ιουνίου, 1912.
Η Ελίζ Μακένα και εσύ. - Γεια σου!
Η Ελίζ Μακένα, τώρα, είναι σε αυτό το ξενοδοχείο.
Αυτή και η συντροφιά της, που είναι σε αυτό το ξενοδοχείο αυτή την στιγμή...
ακόμα και αν είσαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι σου στο ξενοδοχείο στης 27 Ιουνίου 1912...
6:00 μμ. 27 Ιουνίου, 1912.
Η σκηνή είναι έτοιμη για την παράσταση αύριο βράδυ.
Το μυαλό σου...
δέχεται αυτό απόλυτα.
Είναι 6:00 μμ. στης 27 Ιουνίου, το 1912.
Ταξίδεψες πίσω στο χρόνο.
Σύντομα, θα ανοίξεις τα μάτια σου...
και θα περπατάς στον διάδρομο...
Είναι στο ξενοδοχείο αυτή την στιγμή.
Γαμώτο!
Δεν υπάρχει ερώτηση στο μυαλό σου.
Τώρα, τώρα, τώρα, τώρα. Είναι 6:00 μμ. στις 27 Ιουνίου, το 1912.
Το οποίο νομίζεις ότι γίνεται ο κόσμος σου.
Το μυαλό σου δέχεται αυτό απόλυτα. Είναι 27 Ιουνίου, το 1912.
Πρέπει να συμβεί!
Το ξέρεις τώρα αυτό! Το ξέρεις.
Πρέπει να συμβεί.
Δεν υπάρχει αμφιβολία.
Το ξέρεις.
Πρέπει να συμβεί.
Χαλάρωσε.
Δέξου το.
Χαλάρωσε... και δέξου το.
Σκάσε!
Άρθουρ, με συγχωρείς που σε ξύπνησα ...
Eίσαι ο μόνος που μπορεί να με βοηθήσει.
Tα αντικείμενα στο Χωλ της ιστορίας...
από που προέρχονται;
Υπάρχει κάποια αποθήκη;
Άρθουρ, σε παρακαλώ! Από που ήρθαν αυτά τα πράγματα;
Από τη σοφίτα κύριε Κόλιερ.
Μακένα.
Ήμουν εκεί.
Είναι 6:00 μμ. 27 Ιουνίου, 1912.
Δεν υπάρχει αμφιβολία στο μυαλό σου.
Είναι 6:00 μμ... - Φυσικά.
Δωμάτιο 416... δωμάτιο 416.
9:18... αύριο το πρωί.
Πίστεψε.
1912, 1912...
Τα κατάφερα!
Ήρθα!
- Δεν είσαι έτοιμη ακόμη; - Όχι.
Δεν ξέρω γιατί συμπεριφέρεσαι με αυτό τον τρόπο.
Πράγματι δεν ξέρεις.
Τι να κάνω εγώ με τη γρίνια σου;
Τι να κάνεις, Ρόλο. Τι να κάνεις...
Πάντα θα σκοτωνόμαστε...
κάθε φορά που προσέχω,
την ύπαρξη άλλης γυναίκας;
Πρόσεξες την ύπαρξη της;
Την έγδυνες όλη την ώρα με τα μάτια σου από πάνω μέχρι κάτω!
- Εκτιμώ ως άνθρωπο αυτή την κυρία... - Απλά δεν με αγαπάς πια.
- Θέλω να ξαπλώσω για λίγο. - Αυτό είναι καλή ιδέα.
Σπουδαία ιδέα!
Δεν θα το συζητήσω άλλο μαζί σου!
Αυτό είναι που λες πάντα για όλα: "Δεν θα το συζητήσω".
Αυτή είναι η απάντηση σου σε όλα.
Αν δεν έρθεις στα λογικά σου...
θα φύγω χωρίς εσένα!
Συγνώμη! Είδες κανέναν να προσπαθεί να μπει εδώ;
Δυο πιτσιρίκια. Έτρεξαν προς τα πέρα.
Μάλλον πρέπει να το αναφέρω.
Πράγματι, καλά θα κάνετε κύριε.
Θα το ανέφερα ο ίδιος αν τα ήξερα...
Καλό απόγευμα, Μις Μακένα. Δεν με ξέρετε.
Καλό απόγευμα, Μις Μακένα.
Καλό απόγευμα, Μις Μακένα. Μόλις ήρθα 68 χρόνια.
Μπορώ να σας μιλήσω παρακαλώ;
Ναι, κύριε;
Είναι η Μις Μακένα εδώ;
Φοβάμαι πως όχι.
Μπορείτε να μου πείτε που είναι;
Λυπάμαι, δεν έχω ιδέα κύριε.
Θα βγείτε;
Όχι μέσα, Άρθουρ!
- Είσαι ο Άρθουρ; - Ναι, κύριε.
Ορίστε.
Άρθουρ! Όχι μέσα.
ΤΙ !!!
Συγνώμη. Έχετε δει την δεσποινίδα Μακένα;
Έχεις κάτι γι αυτήν; Δώστο σε μένα.
Καλοί μου άνθρωποι, αυτό είναι κωμωδία, όχι "Βασιλιάς Ληρ".
Ας μην θάψουμε το σενάριο πριν την ώρα του.
Με συγχωρείτε!
Λυπάμαι πολύ που σας ενοχλώ.
Μήπως ξέρετε που είναι η δεσποινίς Μακένα;
Πολύ καλά, πολύ καλά. Ας το ξανάπαμε πάλι.
Από την αρχή.
Γεια σας.
Μπορώ να σας μιλήσω, παρακαλώ, η δεσποινίς Μακένα; Μπορώ...
Μπορώ σας παρακαλώ να μιλήσω στην...
Δεσποινίς Μακένα... Όχι, όχι.
Ελίζ. μπορώ να...
Δις Μακένα... Καλό απόγευμα, δις Μακένα.
- Εεεμ... - Αναστατωμένος, γλυκέ μου;
Δεν έχεις ξαναδεί ηθοποιό σε έξαψη;
Ψάχνω την δεσποινίδα Μακένα.
- Συνήθως περπατάει στη λίμνη γλυκέ μου. - Σας ευχαριστώ.
- Πρόσεχε μικρέ! - Με συγχωρείτε...
Εσύ είσαι;
Είσαι;
Ναι.
- Είσαι καλά; - Ναι ναι. Πολύ καλά.
- Με συγχωρείς αν σε ξάφνιασα.. - Δεν το έκανες.
- Νομίζω το έκανα. - Θα σε πάρω να δειπνήσουμε τώρα.
Μπορώ να σου μιλήσω σε παρακαλώ;
Κάτι αξιοσημείωτο;
Ποιος ήταν ο νεαρός;
Δεν έχω ιδέα.
- Είπε το όνομά του; - Δεν είχε τον χρόνο.
- Συζητούσες μαζί του Μακένα! - Όχι..
Τίποτα σπουδαίο.
Μη κοιτάζεις πίσω, μας ακολουθεί.
Συνέχισε να περπατάς, δε θ'αργήσω.
- Είστε καλεσμένος εδώ κύριε; - Είσαι ο Ρόμπινσον.
Είστε καλεσμένος στο ξενοδοχείο;
Εεε ... Ναι.. είμαι.
Σταματήστε να ενοχλείτε με ανοησίες την δεσποινίδα Μακένα!
Αν δεν το κάνετε, θα φροντίσω να σας διώξουν!
Τι του είπες;
Ότι αρμόζει στους ανθρώπους της τάξης του.
Το φόρεμα σου στη β' πράξη.
Δεν τρελλαίνομαι γι αυτό, ξέρεις.
Θα φροντίσω να φτιάξουν καινούργιο.
Θα το συζητήσω αργότερα με τη Μαρί.
Καλησπέρα. Κράτηση για τέσσερα άτομα, στο όνομα Γούντς.
Γουντς... ναι. Κύριε, για τι ώρα ήταν η κράτηση;
Κύριε, μπορώ να σας βοηθήσω, παρακαλώ;
Θα δειπνήσω με την δίδα Μακένα. Ευχαριστώ.
Αυτός δεν είναι ο καραγκιόζης που νόμιζε ότι μπορεί να υποδυθεί πέρσι τον Άμλετ;
- Μον σερί, συναντιόμαστε ξανά! - Ναι, γεια σας.
Θαυμάζω πολύ τον άνδρα που δεν παρα- σύρεται από τις υπαγορεύσεις της μόδας.
- Κύρια μου; - Αυτό το κουστούμι!
Δεν έχω δει παρόμοιο εδώ και μια δεκαετία!
- Μια δεκαετία; - Ναι!
Ακόμα ψάχνεις την δίδα Μακένα;
- Ναι... - Εκεί είναι!
Τι νομίζεις πως κάνεις;
Χορεύω μαζί σου..
Αλλά δεν γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο.
- Ξέρω τα πάντα για σένα. - Ναι, είμαι σίγουρη ότι ξέρεις.
Τι εννοείς;
- Με συγχωρείς... - Όχι, δεν κατάλαβες!
- Νομίζω πως καταλαβαίνω. - Όχι, σε παρακαλώ μην φύγεις.
Δεν καταλαβαίνεις από πόσο μακρυά ήρθα για να σε βρω!
Δεν υπάρχει λόγος να με φοβάσαι.
Ο κύριος εδώ είναι απρόσκλητος!
Μπορείτε παρακαλώ να τον οδηγήσετε ήσυχα στην έξοδο;
Παρακαλώ, κύριε!
Ένα λεπτό.
Θα φύγω μαζί του!
Μακένα...
Είσαι σίγουρη ότι θες να το κανείς αυτό;
Μην ανησυχείς Ουίλιαμ. Σε ένα λεπτό θα είμαι πίσω.
Σε ευχαριστώ. Ντράπηκα τόσο πολύ...
- Το όνομα σου παρακαλώ; - Ρίτσαρντ Κόλιερ.
- Ο τόπος καταγωγής σου; - Σικάγο.
- Το επάγγελμα σου; - Είμαι θεατρικός συγγραφέας.
Θεατρικός συγγραφέας...
Ναι, αλλά δεν είμαι εδώ γιατί...
- Και λες ότι ξέρεις τα πάντα για μένα. - Λοιπόν, ναι...
Το οποίο είναι παράλογο. Δεν είναι δυνατόν να ξέρεις για μένα.
Δεν έχουμε ποτέ γνωριστεί. Μου είσαι εντελώς άγνωστος.
Να αλλά...
γιατί είπες "Εσύ είσαι";
Δεν μπορώ να απαντήσω.
Το ξέρω πως δεν μπορείς.
Εύχομαι να μπορούσες.
Τι τρέχει με αυτόν;
Απλά με προσέχει όπως πάντα.
Γιατί όμως; Φαίνομαι επικίνδυνος;
Περίμενε.
Ποτέ θα σε ξαναδώ;
Δεν ξέρω.
Όπως σου είπα Μαρί.
Και να είναι έτοιμο αύριο το πρωί.
Θα κάνω ότι μπορώ.
Χαμογελάς Μακένα;
Σου φαίνεται παράξενο;
Είναι ένας όμορφος νεαρός κύριος. Αν και κακοντυμένος.
- Θα τον προσέχω! - Είμαι σίγουρη γι΄αυτό.
Είναι αυτός Ουίλιαμ;
Είναι;
Μόνο εσύ μπορείς να πεις με σιγουριά.
Τώρα...
αύριο βράδυ είναι η παράσταση.
Θυμήσου. Να είσαι μπροστά από όλους.
Κράτα το μυστήριο. Πάντα το μυστήριο.
"Υπέρβαση με μέτρο".
Κοιμήσου καλά, Μακένα.
Ποιος είναι;
Ρίτσαρντ Κόλιερ.
Καλημέρα.
Κοιμήθηκες καλά;
- Υπέροχα. - Με συγχωρείς.
Δεν κοιμήθηκα τόσο καλά όπως εσύ.
Ήμουν σε ένα καναπέ στη βεράντα...
Δεν έχεις ούτε δωμάτιο;
Θα έχω στις 9:18. Δωμάτιο 416.
Θέλεις να πάμε για πρωινό;
6:00 το πρωί;
Αργότερα;
Δεν τρώω πρωινό όταν έχω παράσταση.
Φυσικά...
- Μεσημεριανό; - Κύριε Κόλιερ!
Όχι "κύριε Κόλιερ"!
- Δεν είναι αυτό το όνομα σου; - Είναι ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, αλλά...
Η Μαρί κοιμάται δίπλα.
- Η Μαρί; - Η υπηρέτρια.
Συγνώμη.
... Φυσικά και το όνομα μου είναι "κύριος Κόλιερ"...
αλλά πίστευα θα με φώναζες με το μικρό μου: Ρίτσαρντ.
- Γιατί ποιο λόγο; - Δεν ξέρω...
...απλά αυτό πίστευα.
Ποτέ μπορώ να σε δω απόψε;
Θα κάνω πρόβα όλη τη μέρα.
- ΟΛΗ ΜΕΡΑ; Δεν ... - Σςς! Μην την ξυπνήσεις!
Θα περπατήσεις μαζί μου; Μπορείς τουλάχιστον αυτό;
Δεν μπορώ.
Κοριτσάκι μου, αν δεν περπατήσουμε μαζί θα τρελαθώ!
Θα κάνω μεγάλο κακό στον εαυτό μου!
Περπάτησε μαζί μου. Σε παρακαλώ...
Πες: "Ρίτσαρντ.." -αυτός είμαι εγώ- "..σ' ευχαριστώ.."
"..θέλω να περπατήσουμε μαζί, να μιλήσουμε, να σε γνωρίσω και.. δεν σε φοβάμαι..
..γιατί θέλω να μάθω τα πάντα!"..
..πες "ναι"!
Ναι..
Στις μία!
Έξω από το ξενοδοχείο.
Έχει ξετρελαθεί μαζί μου.
Θα μπορούσα να σας πείσω να καθήσετε μαζί μου;
Από που είσαι Κόλιερ;
Από Σικάγο. Και εσείς κύριε;
Απ΄ότι υποψιάζομαι... είσαι ένας θεατρικός συγγραφέας.
Καταλάβατε σωστά.
Δεν αμφιβάλω ότι το όνειρο σου είναι να δεις τη δεσποινίδα Μακένα...
σε μια σου ..."opera"..
... πληθυντικός του "opus". Εσύ έχεις γράψει πάνω από ένα;
Και τα έχω δει να παίζονται!
Πράγματι;
Δεν είμαι εντελώς απληροφόρητος σχετικά με τα επιτεύγματα...
της αμερικανικής σκηνής κατά την παρελθούσα δεκαετία.
- Ίσως έχω δει κάποιο; - Όχι. Αμφιβάλλω.
Αμφιβάλλω επίσης...
ότι θα δω να παίξει σε κάποιο η δεσποινίς Μακένα.
Δεν πιστεύεις ότι γι' αυτό είμαι εδώ, έτσι;
Γιατί είσαι εδώ;
Για λεφτά;
Νομίζω ότι ούτε για αυτό πιστεύεις.
Υπάρχει ο Νόμος Κόλιερ!
Σε προειδοποιώ! Δεν θα διστάσω να τον χρησιμοποιήσω!
Ναι; Με ποια κατηγορία;
- Το θέμα τελείωσε κύριε. - Όχι..
Ναι! Βασιστείτε σ' αυτό!
Καλημέρα, κύριε.
Με συγχωρείτε. Άρθουρ!
Συγχωρέστε με ξανά, κύριε.
Λυπάμαι πολύ, κύριε.
Όλα καλά.
Θα ήθελα ένα δωμάτιο, παρακαλώ.
Δεν έχετε δωμάτιο;
Ημουν άρρωστος όταν έφτασα χθες βράδυ, έτσι έμεινα σε ένα φίλο.
Κατάλαβα.
Έχετε ένα δωμάτιο κύριε;
Ένα μονόκλινο, μόνο $3.00 την ημέρα.
Μπάνιο, προνομιακή θέση και έξτρα.
Θα υπογράψετε την κράτηση τώρα, κύριε;
Είσαι σίγουρος ότι αυτό είναι το σωστό δωμάτιο;
Το σωστό δωμάτιο, κύριε; Δεν καταλαβαίνω.
Λυπάμαι κύριε Μπιχλ. Αυτό το δωμάτιο είναι κρατημένο.
Ξέχασα να αφήσω σημείωμα στη θυρίδα.
Λυπάμαι πολύ.
Σωστά.
- Να το υπογράψω; - Θα το κάνετε, παρακαλώ;
Με συγχωρείτε.
Επιτρέψτε μου να συμπληρώσω τα υπόλοιπα για σας.
Ξενοδοχείο Γκράντ.
9:18.
Σας ευχαριστώ κύριε.
- Μπίνγκο! - Με συγχωρείτε;
Τίποτα.
Σε ποιο δωμάτιο είναι οι αποσκευές σας κύριε;
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Θα τις μεταφέρω αργότερα μόνος μου.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Τα λέμε, Άρθουρ.
- Είσαι υπέροχη. - Ευχαριστώ.
Συγνώμη που άργησα.
- Τι έπαθες στο πρόσωπο; - Ξυρίστηκα.
Το ξυράφι δεν ήταν αρκετά κοφτερό.
Φαντάζομαι πως θα έμοιαζες αν έκοβε λίγο πιο καλά!
Όχι. Δεν το πιστεύω!
Πρέπει να το παραδεχτώ, είναι σκέτο μπουλντόγκ!
Θέλεις να του μιλήσω;
Δεν θα μας βγει σε καλό...
Ξέρω τι θα κάνουμε.
Είμαι και εγώ εδώ!
Κύριε Κόλιερ...
δεν είναι εύκολο να είσαι πετυχημένη ηθοποιός.
Με τα χρόνια καταλαβαίνω...
ότι πρέπει να προστατεύω τον εαυτό μου.
Πρέπει σε παρακαλώ να καταλάβεις...
ότι είμαι μαζί σου σήμερα ενώ...
γνωριστήκαμε μόλις χτες το βράδυ.
Γιατί είπες "εσύ είσαι;"
Περίμενα...
Εμένα;
Κάποιον.
Ποιον;
Πες μου.
- Νομίζω θα γελάσεις. - Γιατί; Είναι αστείο;
Κατά κάποιο τρόπο.
Ο Ουίλιαμ μου είπε ότι θα ερχόσουν.
- Ο Ρόμπινσον; - Ναι.
Ξέρει με κάποιο τρόπο.
Αλήθεια ξέρει.
Ήξερε πολλά πράγματα πριν συμβούν.
Τη καριέρα μου...
Μου είπε ότι...
μια μέρα θα συναντούσα κάποιον που θα...
άλλαζε τη ζωή μου.
Σου είπε ότι αυτός θα ήταν κάποιος που πρέπει να φοβάσαι;
Ναι.
Και...
τι νομίζεις τώρα;
Το πιστεύεις αυτό;
Όχι.
Σίγουρα όχι.
Αυτό είναι πανέμορφο!
Τι είναι;
Ραχμάνικοφ, από την "Ραψωδία".
Τον είδα κάποτε στη Φιλαρμονική Ορχήστρα.
Αγαπάω την μουσική του, αλλά δεν έχω ξανακούσει αυτό το κομμάτι.
Αλήθεια;
Κάποια φορά θα το βάλω να το ακούσουμε!
Συγνώμη που δεσμεύσαμε τόσο πολύ το αμάξι. Ευχαριστώ!
Είδες την φάτσα του;
Έτοιμος να σκοτώσει για ψύλλου πήδημα!
Βγάλε τη γλώσσα σου.
Βγάλε τη γλώσσα σου!
Γιατί;
Όχι.
Η πιο ιδιαίτερη στιγμή της ζωής μου κύριε Κόλιερ...
Νομίζω πως θα επιβιώσετε δεσποινίς Μακένα.
Τι ώρα είναι τώρα;
4:30.
Πρέπει να επιστρέψω.
- Δεν μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα; - Όχι, πρέπει να ξεκουραστώ.
Το έργο.
Θαυμάσιο!
Που το βρήκες;
Μου δόθηκε.
Πάμε;
Πότε φεύγει ο θίασος;
Απόψε.
Που θα πας;
Ντένβερ.
Ευχαριστώ για το υπέροχο απόγευμα.
Δεν μπορούμε να μιλήσουμε λίγο περισσότερο;
- Αλήθεια πρέπει να ξεκουραστώ λίγο... - Σε παρακαλώ!
Πολύ καλά. Ένα λεπτό το πολύ.
Τι θέλεις να πούμε;
Όχι.
Θεέ μου.
Τι μου συμβαίνει;
Μακένα;
Πέρασε.
Νομίζω πως είναι καλύτερα να φύγεις.
Περίμενες όλη την ώρα να γυρίσουμε;
- Δεν θα το συζητήσουμε τώρα... - Περίμενες;
Ναι! Σου προκαλεί έκπληξη;
Η σχέση μας είναι καθαρά επαγγελματική.
Καθαρά επαγγελματική;
Για σένα είμαι μόνο μια ηθοποιός!
Όχι το χαλάκι της πόρτας. Μη τολμήσεις να καθαρίσεις πάνω μου τις μπότες σου!
Ρίτσαρντ...
Θα σου αφήσω ένα εισιτήριο στο θυρωρείο του θεάτρου.
"Υπέρβαση με μέτρο" Μακένα;
Εις το επανιδείν.
- Καλησπέρα δεσποινίς! - Καθόλου καλή!
Μάλλον απεχθής.
- Δεν ξανάπαω κάτω. - Τι συμβαίνει δεσποινίς;
Απλά δειπνούσα...
με αυτόν που ο πατέρας μου με προορίζει να παντρευτώ.
Τον τραπεζικό Χάρβελ.
Όλα αυτά τα 67 χρόνια...
...τέσσερα - πέντε πόδια ύψους και αρκετές εκατοντάδες λίρες από αυτόν!
Έχει λεφτά όμως δεσποινίς.
Και δεν επιτρέπει σε κανέναν να το ξεχάσει.
Με παραξενεύει η τελευταία του επιθυμία που είναι ο γάμος.
Είναι ευτυχισμένος που παντρεύεται το χρυσάφι.
Ίσως δεν είναι και τόσο κακός δεσποινίς.
Θα υπάρχει κάτι που θα σας αρέσει πάνω του.
Ναι! Η απουσία του!
Ο άντρας των ονείρων μου έχει σχεδόν ξεθωριάσει πια.
Και ποιος είναι αυτός δεσποινίς;
Αυτός που δημιούργησα στο μυαλό μου!
Ο άντρας...
που κάθε γυναίκα ονειρεύεται στις πιο βαθιές...
και μυστικές περιοχές της καρδιάς της.
Λες και τον βλέπω τώρα εδώ, μπροστά μου!
Τι θα του έλεγα...
αν ήταν στ' αλήθεια εδώ;
"Συγχώρεσε με".
Δεν είχα νοιώσει ποτέ αυτό το συναίσθημα.
Έζησα όλη μου την ζωή χωρίς αυτό.
Αναρωτήθηκες που δεν σε αναγνώρισα;
Εσύ...
που μου το χάρισες για πρώτη φορά!
Υπάρχει κάποιος τρόπος...
να σου πω πως άλλαξες τη ζωή μου;
Κάποιος τρόπος να νοιώσεις και συ λίγη από...
αυτή την γλυκύτητα που μου χάρισες;
Είναι τόσα που έχω να πω...
μα δεν μπορώ να βρω τις λέξεις...
...εκτός από αυτές:
Σ' αγαπώ.
Αυτά θα του έλεγα...
αν ήταν πράγματι εδώ.
Για όνομα του Θεού, τι κάνεις;
Τίποτα!
Τίποτα; Ξανάγραψες όλη την πρώτη σκηνή!
Ελίζ, μπορείς να περιμένεις ένα λεπτό;
Έχουμε να πάρουμε φωτογραφία.
Πολύ καλά. Ένα λεπτό μόνο γιατί πρέπει ν' αλλάξω.
Γρήγορα!
Άνθισε σαν το λουλούδι.
Βάζω τη πλάκα...
Ένα μικρό χαμόγελο, παρακαλώ.
Όχι, όχι ακριβώς. Ίσως να σκεφτόσασταν κάτι χαρούμενο η φωτεινό.
Ναι, αυτό είναι. Μείνετε λίγο έτσι.
Τέλεια!
Κύριε Κόλιερ;
"Πρέπει να σας μιλήσω. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου! Θα είμαι έξω."
Έχεις ιδέα πόσα χρόνια...
είμαι μαζί με την δεσποινίδα Μακένα;
Από το Μάρτιο του 1903.
Μάρτιος του 1903.
Σωστά.
Μόλις 16 ετών.
Εκεί ήταν...
σε αυτή την άθλια σκηνή...
σε αυτό το αξιολύπητο έργο.
Ηλιος που ακτινοβολούσε!
Χρειάστηκαν μερικά δευτερόλεπτα...
να καταλάβω τι έπρεπε ακριβώς να κάνω.
Η κυρία Ρόμπινσον;
Πιστεύεις αλήθεια...
ότι την ανάθρεψα...
τη φρόντισα, την έπλασα, την δίδαξα...
την μεγάλωνα όλα αυτά τα χρόνια...
απλά για να γίνει γυναίκα μου;
Για ποιο λόγο;
Ένα αστέρι!
Μόνο κάποιος με...
την περιορισμένη ευαισθησία της ηλικίας σου...
θα μπορούσε να νοιώσει ότι όλο αυτό το πάθος μου για αυτή τη γυναίκα...
είναι πολύ ανώτερο από φυσική έλξη!
Είσαι ανίκανος να καταλάβεις ότι...
έχει μέσα της το ταλέντο να γίνει μια από της σπουδαιότερες...
αν όχι η σπουδαιότερη...
ηθοποιός της εποχής μας!
Σου οφείλω μια συγνώμη...
Τώρα σε καταλαβαίνω.
Δεν έχεις παρά τις καλύτερες προθέσεις στο μυαλό σου γι αυτήν.
- Και εσύ... - Το ίδιο και εγώ.
Φυσικά, θα συνεχίσει να υποκρίνεται...
να αναπτύσσεται...
...και να γίνει όλα αυτά που ονειρεύεσαι.
- Με σένα στο πλευρό της; - Ναι.
Με μένα στο πλευρό της.
Ποτέ!
Θεέ μου.
Αλήθεια νομίζεις ότι σου ανήκει;
Κόλιερ...
Ξέρω ποιος είσαι.
Από τότε που ήρθες εδώ...
...το ήξερα από την αρχή.
Ήρθες για να την καταστρέψεις!
Θεέ μου.. Δεν είσαι στα καλά σου!
Αρκετά!
- Θα ανοίξει ξανά η αυλαία! - Το κοινό θα γίνει έξαλλο!
- Μαρί τον βρήκες; - Όχι δεσποινίς Μακένα.
- Είδες στο δωμάτιο του; - Δεν ήταν εκεί!
- Πήγες στην υποδοχή; - Είπαν ότι δεν τον έχουν δει.
- Δεν άφησε μήνυμα; - Όχι, λυπάμαι...
Αυτό είναι ανεξήγητο.
Τι μπορεί να του συνέβη;
Μαρί!
Βοήθησε με να αλλάξω, γρήγορα.
Το παίξιμό σου στην πρώτη πράξη...
πρέπει να ομολογήσω...
ήταν ας πούμε.. εκκεντρικό.
Που είναι; Τι του έκανες;
Ο κύριος Κόλιερ έφυγε!
- Αυτό είναι όλο. - Τι εννοείς;
Έφυγε...
από το ξενοδοχείο...
και την ζωή σου!
Δε σε πιστεύω!
Πρέπει να ομολογήσω...
ήταν περισσότερο γοητευτικός από...
τους άλλους που αντιμετωπίσαμε στο παρελθόν...
...εσύ και εγώ..
Ίσως κάτι παραπάνω από το συνηθισμένο.
Δεν ήταν λοιπόν "ο Ένας" που μου είχες πει;
Όχι.
Τότε έκανες εντελώς λάθος γι αυτόν!
Ήσουν λάθος!
Τον αγαπώ...
και αυτό με κάνει πολύ ευτυχισμένη!
Καταλαβαίνεις;
Τον αγαπώ!
Και λοιπόν; Αφού έχει φύγει...
Θα τον βρω, Ουίλιαμ!
Μη τολμήσεις να με σταματήσεις!
Τώρα με συγχωρείς. Θέλω ν' αλλάξω!
Φυσικά.
Να σου υπενθυμίσω...
ότι σε μια ώρα το πολύ φεύγουμε.
Ευχαριστώ.
Ελίζ!
Κύριε;
Είστε καλά;
- Ο θίασος... έφυγε; - Ο θίασος;
Από το θέατρο χθες βράδυ; Που είναι; Φύγανε;
Φύγανε κύριε.
Έλα Άρθουρ, θ' αργήσουμε.
Ρίτσαρντ!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Νόμιζα πως σε έχασα. - Ποτέ.
Ποτέ, ποτέ, ποτέ!
Θα με παντρευτείς, έτσι δεν είναι;
- Συγνώμη. - Δεν θα το κάνεις;
Σίγουρα.
Απλά γέλασα για τον τρόπο που το είπες, αυτό είναι όλο.
- Για ένα λεπτό... - Τι;
Νόμισα πως κάπου σε περιμένουν γυναίκα και παιδιά!
Ελίζ...
Θέλω να γίνω τα πάντα για σένα.
Είσαι τα πάντα!
Είσαι!
Πες μου περισσότερα για το εαυτό σου, αγάπη μου.
- Λοιπόν... - Τι είδους έργα γράφεις;
Υπάρχουν ρόλοι για μένα;
- Θα μπορούσ... - Θέλω να παίξω σε ένα από τα έργα σου.
Υποθέτοντας ότι πάντα θα θέλω να είμαι ηθοποιός μετά το αποψινό!
- Θα το κάνεις! - Ρίτσαρντ.
Καλά έργα.
- Τι; - Γράφω καλά έργα.
Δεν θα σε αφήσω ποτέ να απαντήσεις, να σε αφήσω;
- Όχι. - Συγνώμη.
Τι ώρα νομίζεις πως είναι;
Δεν ξέρω. Δεν με νοιάζει.
- Μην κοιτάς... - Καλά.
- Η ώρα είναι 5. - Αλήθεια;
Δεν νιώθω καθόλου νύστα, εσύ;
Όχι.
Το πρώτο πράγμα που θα κάνω για σένα...
Το έχεις ήδη κάνει!
Λοιπόν, το δεύτερο πράγμα...
Να σου αγοράσω ένα νέο κουστούμι.
Δεν καταλαβαίνω. Σε κανέναν δεν αρέσει το κουστούμι μου.
Νομίζω το κουστούμι μου είναι θαυμάσιο.
Τι τρέχει με αυτό; Και τι αν είναι παλιό δέκα χρόνια;
- Τουλάχιστον 15. - Δεκαπέντε;
Λοιπόν, νομίζω είναι φανταστικό.
Άσε με να σου δείξω.
Είναι αλήθεια σπουδαίο κουστούμι, υπόδειγμα υψηλής ραπτικής.
Τα μανίκια είναι τέλεια.
Άψογα για μένα. Μακρυά όσο και τα χέρια μου.
Έχει παντού τσέπες. Μπορώ να βγάλω λαγούς από 'δώ.
Αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι. Ένα ειδικό νόμισμα για να...
Ρίτσαρντ;
Ρίτσαρντ!
Όχι. Όχι, όχι.
29 Ιουνίου, 1912.
Είναι 29 Ιουνίου, του 1912. Είναι Ιου... Θεέ μου, σε παρακαλώ...
29 Ιουνίου. Γύρισα.
Γύρισα. Θεέ μου...
29 Ιουνίου, 1912.
Όχι!
Κύριε Κόλιερ;
Είσαι σίγουρος ότι είναι μέσα;
Η υπηρέτρια είπε είναι εκεί μέσα τέσσερις μέρες.
Είστε καλά, κύριε;
Χρησιμοποίησε τον κωδικό.
Κύριε Κόλιερ;
Θεέ μου!
Ας τον βάλουμε στο κρεβάτι.
Προσεχτικά!
Καλύτερα απ' τα πόδια.
Εντάξει, τον πάμε εκεί.
Κέντρο; Στείλε τον γιατρό στη σουίτα 313 αμέσως.
Σαν να είναι μια βδομάδα νηστικός.
Στείλε ασθενοφόρο. - Θα καλέσω εγώ.
Τι κρίμα. Αν το ήξερα...
Κέντρο; Στείλε ένα ασθενοφόρο.
- Θα τα καταφέρει; - Δεν ξέρω.
- Είναι στον δρόμο. - Πως είναι;
Θα χρειαστούμε οξυγόνο.
Έχουμε κάτω. Πάω να το φέρω.
Κράτησε τον ζεστό με αυτή την κουβέρτα.
Τόσο καλός κύριος.
Τι κρίμα.
Αναρωτιέμαι τι να έγινε.
Να τον κρατήσουμε ζεστό μέχρι να έρθουν.
Γκλάντυς, ο Άρθουρ ξανά, από τη σουίτα του κυρίου Κόλιερ.
Υποτιτλισμός: Άρης K.