Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta
Φαίνεται καλύτερο απ’ όσο το νιώθετε.
Είσαι καλά;
Ναι.
Σίγουρη;
Χωρίς πόνο, δεν έχει κέρδος.
Λοιπόν, τι γίνεται την Παρασκευή το βράδυ;
Η Μελίσα κάνει πάρτι.
Ξέχασέ το, οι γονείς της κάθονται στην κουζίνα όλο το βράδυ.
Η Άνι ΝτιΦράνκο παίζει στο Μπίκον.
Δεν πρόκειται να μπούμε.
Τι λες για τη νέα ταινία του Τζόνι Ντεπ;
Δεν ξέρω.
Κοίτα τα αγόρια στο παράθυρο.
Μου φαίνονται για φλώροι.
Τι τατουάζ θα κάνεις τελικά;
Δεν μπορώ να αποφασίσω. Πονάει πολύ;
Έχω νιώσει και χειρότερα.
Αποφάσισε επιτέλους, Χάνα.
Διστάζω ανάμεσα σε μια πεταλούδα
ή φτερά αγγέλου στον αστράγαλο.
Διάλεξε την πεταλούδα.
Θα ταιριάζει με το κραγιόν «Δράκουλας».
Καλή ιδέα.
Ίσως κάνω τατουάζ και στους δύο αστραγάλους.
Πόσο θα κοστίσει;
Μπορεί να φτάσει και τα 200 δολάρια.
Άργησα, άστο.
Πρέπει να φύγω.
Να φύγεις; Πού πας;
Στη θεία Εύα. Για το Πάσχα.
Το Πάσχα;
Ναι, αυτό με τα άζυμα.
Θα σας πάρω τηλέφωνο αργότερα για απόψε.
Οι Εβραίοι πιστοί
ξεκινούν απόψε το Πάσχα τους.
Δεν επιτρέπεται να φάνε ψωμί,
παρά μόνο αυτό που αποκαλούν μάτσα.
Ετοιμάζομαι!
Έπρεπε να είσαι σπίτι στις 4:00!
Έχεις δέκα λεπτά, Χάνα!
Δέκα, όχι δεκαπέντε!
Καθάρισα το μπλε σου φόρεμα!
Είναι στην ντουλάπα.
Μήπως άκουσα
ένα «ευχαριστώ» για τη μητέρα σου;
Πρέπει να έρθω;
Δεν θα το ξανασυζητήσουμε.
Ντύσου.
Γιατί πρέπει να έρθω;
Είναι χάσιμο χρόνου.
Υπάρχουν πράγματα που τα κάνεις, απλώς γιατί πρέπει.
Έλα, μαμά.
Πηγαίνουμε γιατί είναι σημαντικό.
Γιατί είναι σημαντικό;
Είναι σημαντικό επειδή το λέω εγώ.
Πολύ πειστικό, μαμά. Πολύ πειστικό.
Λενόρ!
Θεία Έθελ, χαίρομαι που σε βλέπω!
Χαίρομαι που ήρθες. Γεια σου, θεία Έθελ.
Μπέρτον, ο αγαπημένος μου ανιψιός!
Είσαι υπέροχος. Ευχαριστώ, γεια σου.
Χάνα, έλα να σε σφίξω καλά στην αγκαλιά μου.
Είσαι πολύ όμορφη.
Με αναγνωρίζεις;
Έχω γίνει τόσο ξένoς για σένα;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κάθε φορά που σε βλέπω, μοιάζεις όλο και περισσότερο μ’ εκείνη.
Και κάθε φορά που με βλέπεις, λες το ίδιο πράγμα.
Το σχήμα του στόματός σου, το χρώμα των ματιών σου...
Έχεις την ομορφιά της.
Και το όνομά της.
Αν το όνομά της ζει μέσα από σένα,
δεν υπάρχει για μένα μεγαλύτερη χαρά.
Γιατί δεν μου λες περισσότερα για εκείνη;
Δεν θα καταλάβαινες.
Τι δεν θα καταλάβαινα;
Πώς ήταν στα στρατόπεδα.
Τι ζήσαμε, αν ζήσαμε.
Τι σήμαινε να είσαι Εβραίος.
Αυτό που περάσαμε είναι τόσο μακριά από τον κόσμο σου,
που φοβάμαι
πως, όσο κι αν θέλω να σου τα πω,
δεν θα έχουν για σένα καμία σημασία.
Κι αυτό θα με πονέσει πολύ.
Κατάλαβες;
Πάμε τώρα.
Δε θυμάσαι τη Σάντρα Κούγκλεμαν;
Φυσικά, πήγαμε μαζί σχολείο
από το νηπιαγωγείο μέχρι την έκτη.
Θυμάσαι τον Σίντνεϊ Χόλαντερ;
Είχα τρελή καψούρα με τον Σίντνεϊ Χόλαντερ.
Και δεν το ήξερα;
Θεέ μου, του έγραφα ερωτικά γράμματα.
Όχι! Στο λέω σοβαρά.
Και δεν το είπα ποτέ σε κανέναν.
Ήταν τόσο ντροπιαστικό για μένα.
Όταν έμαθε πως ήμουν εγώ...
Κάτι σαν ισορροπημένα επενδυτικά κεφάλαια.
Πάρε με τηλέφωνο την επόμενη βδομάδα και θα το κανονίσω για σένα.
Σου είπα ποτέ, Χάνα,
για τη ζωή στο Γιανούφ πριν από τον πόλεμο;
Πολλές φορές, θείε Μόρις. Είναι ενδιαφέρουσα ιστορία.
Όχι τόσο ενδιαφέρουσα όσο η ιστορία που μπορώ να σου πω.
Στο στρατόπεδο, υπήρχαν νέοι Εβραίοι,
μαθητές Γεσίβα και...
Αυτοί είναι μαθητές.
Δεν καταλαβαίνει τη λέξη "buchas".
Εντάξει, μη κάνεις έτσι, δεν είναι και τίποτα τρομερό.
Μαθητές, μαθητές Γεσίβα.
Και προσπάθησαν να αποδράσουν.
Αλλά οι ναζί, τα γουρούνια, έστησαν παγίδα,
και τους έπιασαν.
Γιατί ήξεραν από πριν ότι...
Νομίζω αρχίζει το Σέντερ τώρα, θείε Άμπε.
Μπορείς να μου πεις την υπόλοιπη ιστορία μετά.
Ήταν στο βιβλίο.
Η αριθμητική, οι αριθμοί.
Προσθέτεις, αφαιρείς...
Και δεν υπάρχουν πια Εβραίοι.
Ελάτε παιδιά! Μόρις, Άμπε!
Μπαρούχ Ατά Αδωνάι
Ελοχένου μέλεχ χαολάμ ασέρ
κιδσάνου μπμιτσβοτάβ βετσίβάνου λεχαντλίκ νερ σελ γιομ τοβ.
Σε ευλογούμε, αιώνιε Θεέ μας, κυβερνήτη του Σύμπαντος,
που μας αγιάζεις με τις εντολές σου,
και μας προστάζεις να ανάψουμε τα φώτα της γιορτής.
Αμήν.
Αμήν. Αμήν.
Ευλογημένος είσαι, αιώνιε Θεέ μας, κυβερνήτη του Σύμπαντος,
που δημιούργησες τον καρπό της αμπέλου.
Αμήν. Αμήν.
Αμήν.
«Γιατί αυτή η νύχτα είναι διαφορετική από όλες τις άλλες νύχτες;»
«Όλες τις άλλες νύχτες τρώμε ψωμί με η χωρίς προζύμι.»
«Όλες τις άλλες νύχτες τρώμε οποιαδήποτε βότανα.
Αυτή τη νύχτα, γιατί μόνο πικρές βότανα;»
Ήμασταν δούλοι... του Φαραώ.
Και ο αιώνιος Θεός μας μας έβγαλε έξω.
Αν ο Θεός δεν μας είχε ελευθερώσει,
τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας
θα ήταν ακόμα σκλάβοι στην Αίγυπτο.
«Άρα, ακόμα κι αν ήμασταν όλοι σοφοί, άντρες με κατανόηση,
κι αν ήμασταν όλοι γέροι και γνώστες της Τορά,
πάλι θα ήταν καθήκον μας να διηγηθούμε
την ιστορία της εξόδου από την Αίγυπτο.»
Χάνα, είναι η σειρά σου να διαβάσεις.
Έλα.
«Λέγεται ότι ο Ραβί Ελιέζερ, ο Ραβί Ιησούς, ο Ραβί Ελεάζαρ,
ο γιος του Αζαρία, ο Ραβί Ακίμπα και ο Ραβί Ταρφόν,
κάθισαν όλη τη νύχτα στην Μπνέ-Μπεράκ
διηγούμενοι την ιστορία της εξόδου από την Αίγυπτο.»
Έι, πίνεις πάρα πολύ.
Μαμά, χαλάρωσε. Προσπαθώ να είμαι θρησκευόμενη.
Αρχίζει να μου αρέσει αυτή η γιορτή.
Είσαι καλά;
Είμαι τύφλα.
Ο τρόπος που μιλάς...
Δεν θα το ξεπεράσω ποτέ.
Το ποτήρι του προφήτη Ηλία,
που επισκέπτεται κάθε εβραϊκή οικογένεια και πίνει μια σταγόνα κρασί.
Ποιος θα ανοίξει την πόρτα να μπει ο Ηλίας;
Εγώ θέλω, εγώ θέλω!
Αλλά παππού, ο Τζέρεμι το έκανε πέρυσι.
Η Χάνα θα ανοίξει την πόρτα.
Θεία Εύα...
Σε παρακαλώ, κάν’ το για μένα.
Έλα.
Τι συμβαίνει εδώ;
Αισθάνεσαι καλά, παιδί μου;
Πονάς κάπου;
Μπορεί κάποιος να μου πει τι συμβαίνει εδώ;
Τι είναι αυτό το μέρος;
Από πού ήρθατε όλοι;
Δε θυμάσαι;
Να θυμηθώ τι;
Ήσουν πολύ άρρωστη, Χάνα.
Είναι η πρώτη σου μέρα εκτός κρεβατιού.
Πλάκα μου κάνετε, έτσι;
Δεν ήμουν άρρωστη. Δεν αρρωσταίνω ποτέ.
Πού είναι όλοι; Πού είναι οι γονείς μου;
Κάθισε, παιδί μου. Θα σου εξηγήσουμε.
Συγγνώμη, Χάνα.
Ήταν μια τραγωδία για όλους μας.
Αλλά περισσότερο για σένα.
Ο πυρετός πήρε τους γονείς σου.
Είναι θαύμα που είσαι ακόμα μαζί μας.
Μπορείς να επαναλάβεις αυτό που μόλις είπες;
Όχι... όχι, δεν χρειάζεται.
Πρέπει να ξέρετε ότι οι γονείς μου ζουν ακόμα,
και θέλω να γυρίσω στο Νιου Ροσέλ.
Νιου;
Τι είναι αυτό;
Νιου Ροσέλ! Είμαι από το Νιου Ροσέλ!
Χάνα, είσαι από το Λούμπλιν.
Ήσουν πολύ άρρωστη.
Είναι ο πυρετός.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή.
Είμαι η ξαδέρφη σου, Ρίβκα.
Και αυτή είναι η μητέρα μου, η θεία σου Μίνα.
Κι εγώ είμαι η Χάνα Στερν, σωστά;
Ναι.
Και είσαι από το Λούμπλιν, Πολωνία.
Όπου ζούσες με τους γονείς σου, αιωνία τους η μνήμη.
Είναι εφιάλτης; Ζω έναν κακό εφιάλτη;
Χάνα, είσαι ακόμα αδύναμη.
Ηρέμησε.
Θα φταίει το κρασί.
Ήπια πολύ στο Σέντερ.
Έλα, ξάπλωσε. Θα νιώσεις καλύτερα.
Μου φαίνεσαι γνώριμη.
Φυσικά και φαίνομαι.
Είμαστε ξαδέρφες. Κάτσε.
Έλα, ξάπλωσε.
Άκου…
Κάτι δεν πάει καλά.
Δεν είμαι τρελή, Ρίβκα, και δεν ονειρεύομαι.
Σε παρακαλώ, πίστεψέ με.
Χάνα, παραλίγο να μας φύγεις.
Είχες πυρετό που σε έκαιγε σχεδόν δύο εβδομάδες.
Τώρα μόλις αρχίζεις να αναρρώνεις και…
Πρέπει να νιώθουμε ευγνωμοσύνη γι’ αυτό.
Τώρα προσπάθησε να ξεκουραστείς.
Θα το κάνεις αυτό για μένα;
Περίμενα να ξυπνήσεις.
Ήσουν τόσο ήσυχη που φοβήθηκα...
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Άσε με να σε βοηθήσω να ετοιμαστείς.
Για τι πράγμα;
Για τον γάμο.
Εγώ παντρεύομαι;
Όχι, ανόητη.
Η Λεία παντρεύεται τον Σμουέλ, τον σπουδαστή της Γεσιβά.
Και έχω διαλέξει το πιο όμορφο φόρεμα
για να φορέσεις στον γάμο.
Αλήθεια;
Όχι, ευχαριστώ. Θα βάλω το δικό μου φόρεμα.
Το γούστο σου είναι πολύ… αγνό για μένα.
Φυσικά. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να είναι;
Υποθέτω ότι έχεις συνηθίσει τα μεγάλα καταστήματα
και τα φανταχτερά ρούχα.
Εμπορικά κέντρα, βασικά.
Αλήθεια;
Αυτό δεν είναι όνειρο, έτσι;
Όχι, Χάνα.
Αυτό είναι αληθινό.
Φοβάμαι πως αν δεν το πιστέψω για όνειρο,
θα χάσω το μυαλό μου.
Μετά απ’ όσα πέρασες,
δεν χρειάζεται να μου ζητήσεις συγγνώμη.
Αυτό είναι το σπίτι σου τώρα.
Και δεν νομίζω ότι πρέπει
ποτέ να κρύβουμε τίποτα η μία από την άλλη.
Συμφωνείς;
Είσαι υπέροχη.
Περίεργο.
Ο τρόπος που μιλάς. Δεν θα το συνηθίσω ποτέ.
Έλα.
Δεν θέλουμε να αργήσουμε.
Μαμά;
Θέλω να πάω τη Χάνα στον Μέντελ.
Όχι, δεν γίνεται λόγος.
Μαμά, σε παρακαλώ, υπόσχομαι πως δεν θα ζητήσω τίποτα
για ολόκληρο τον μήνα.
Είναι πολλά τα λεφτά. Σε παρακαλώ;
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, γλυκιά μου μανούλα, σε παρακαλώ;
Βλέπεις πώς καταφέρνει να περνάει το δικό της;
Ευχαριστώ!
Έλα.
Έχω τόσα να σου δείξω.
Ρίβκα, θα τα πούμε στον γάμο!
Διασκέδασε, Χάνα!
Λοιπόν, είμαι σε άλλη χώρα;
Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι για να νιώσεις καλύτερα.
Έλα, θα περάσουμε ωραία.
Σε λίγο θα μπούμε στο πασίγνωστο χωριό Γιανούφ.
Ο θείος μου ο Άμπε πάντα προσπαθούσε να μου μιλήσει για το Γιανούφ.
Αλλά ποτέ δεν τον άκουγα.
Τι κάνεις; Γεια σου, Γιοσέλ!
Δεν είναι κάποια συναρπαστική πόλη, αλλά…
Εδώ ζούμε και είμαστε πολύ ευτυχισμένοι.
Έλα.
Είναι πολύ αγχωμένος.
Χωρίς κριτική!
Και πάνω απ’ όλα, να είσαι συμπονετικός.
Θα είναι ένα καλό έργο για σένα.
Πόση ώρα θέλει ένας άντρας για να ντυθεί;
Είναι μέσα τόση ώρα... Σσσ! Έρχεται!
Σμουέλ.
Το μόνο που μπορώ να πω, από τα βάθη της καρδιάς μου,
είναι ότι είσαι πανέμορφος.
Δεν μου κάνεις πλάκα, Ισαάκ;
Πλάκα; Σε μια τόσο σοβαρή περίσταση;
Ποτέ.
Πάρε το χέρι μου…
Και πάμε στο σπίτι της πιο τυχερής γυναίκας της πόλης,
της μέλλουσας γυναίκας σου.
Ψωμί! Φρέσκο ψωμί!
Κάποιος μας κοιτάζει.
Ναι, τον βλέπω.
Είναι ο Αριέλ, ο γιος του ραβίνου.
Λένε πως θα γίνει πολύ σπουδαίος άνθρωπος.
Σήκωσε το πηγούνι σου... πιο ψηλά.
Η κάμερά σου είναι τεράστια.
Είναι η πιο σύγχρονη.
Θεώρησέ την αρκετά φορητή.
Ο πατέρας μου έχει μία Nikon.
Τώρα, μείνε ακίνητη.
Πολύ ακίνητη.
Σοβαρή.
Και ένα, δύο και...
Μετά τον γάμο θα πάρουμε τη φωτογραφία από τον Μέντελ.
Ρίβκα!
Α, Έσθηρ! Μίριαμ!
Αυτή είναι η Χάνα από το Λούμπλιν;
Ναι, η ξαδέρφη μου.
Και η καλύτερή μου φίλη.
Χάνα, θέλω να σου συστήσω την Έσθηρ και τη Μίριαμ.
Βλέπεις, όλες ανυπομονούσαμε να σε γνωρίσουμε.
Έχεις δει ποτέ κινηματογράφο;
Ταινίες; Ναι, σχεδόν κάθε εβδομάδα.
Σσσ! Κάθε εβδομάδα;
Τι συμβαίνει;
Το Μπεντέκεν. Πάμε!
Αριέλ, πρέπει να σου πω ότι...
Είμαι εξαιρετικά αγχωμένος και νιώθω ναυτία.
Δεν τα πας και τόσο άσχημα.
Αν ήμουν στη θέση σου,
θα ήμουν ήδη στο νοσοκομείο.
Αλλά το περίεργο είναι ότι...
παρά το άγχος και όλα, είμαι...
είμαι πιο ευτυχισμένος από ποτέ στη ζωή μου.
Λίγο πριν την τελετή είναι το Μπεντέκεν.
Είναι το ξεσκέπασμα της νύφης.
Ο Νάθαν είναι στο Λβόβ για δουλειά.
Συγχωρέστε τον που δεν είναι εδώ.
Μαζελ Τοβ, Λεά.
Πότε περιμένετε το μωρό;
Γύρω στην Χανουκά.
Υπέροχα, ένα μωρό στην Χανουκά.
Πρόσεχε να μην χορέψεις πολύ.
Δεν θα το κάνω.
Αλλά θα σε φιλήσω για καλή τύχη.
Τι γίνεται τώρα;
Είναι ένα έθιμο.
Για να μας θυμίζει τι συνέβη στον Ιακώβ.
Τι του συνέβη;
Ήσουν πράγματι άρρωστη.
Η νύφη ήταν με πέπλο.
Και έτσι ο Ιακώβ νόμιζε ότι παντρευόταν τη Ραχήλ.
Αλλά στην πραγματικότητα παντρεύτηκε την αδελφή της.
Μαζελ Τοβ! Μαζελ Τοβ!
Τι συμβαίνει εδώ;
Η χούπα.
Η τελετή γίνεται κάτω από τη χούπα.
Είναι ένας ιερός χώρος που συμβολίζει το σπίτι
που θα χτίσουν η Λεά και ο Σμουέλ.
Μαμά.
Η Λεά θα γυρίσει γύρω από τον Σμουέλ επτά φορές.
Και αυτό τους ενώνει ως ζευγάρι.
Κάθε κύκλος αντιπροσωπεύει τις επτά ημέρες
που δημιουργήθηκε ο κόσμος.
Ευλογημένος είσαι, Κύριε, Θεέ μας, Βασιλέα του Σύμπαντος
που μας αγίασες με τις εντολές σου.
Και μας πρόσταξες για τους επιτρεπόμενους γάμους.
Μας απαγόρευσες τους αρραβωνιασμένους και μας επέτρεψες
τους παντρεμένους μέσω της τελετής
της χούπα και του Κιντουσίν.
Στις 26 Οκτωβρίου,
του έτους 5703
από τη δημιουργία του κόσμου, στο Γιανούφ, Πολωνία,
ο γαμπρός, Σμουέλ Λβόβιτς,
θα πάρει τη Λεά Σίσκολ, παρθένα,
κόρη της Ραχήλ και του Μορντεχάι Σίσκολ,
ως σύζυγό του,
σύμφωνα με τα έθιμα του Μωυσή και του Ισραήλ.
σύμφωνα με τα δικαιώματα του Ισραήλ.
Παρακαλούμε τον Αριέλ και τον Ισαάκ
να είναι μάρτυρες της τελετής.
Ελάτε στη χούπα.
Με αυτό το δαχτυλίδι, είσαι αφιερωμένη σε εμένα
σύμφωνα με τις παραδόσεις του Μωυσή και του Ισραήλ.
Ευλογημένος είσαι, Κύριε Θεέ μας, Βασιλέα του Σύμπαντος
που δημιούργησες τα πάντα για τη δόξα Σου.
Ας χαρεί η άτεκνη με τη συγκέντρωση
των παιδιών της ανάμεσά της.
Ευλογημένος είσαι, Κύριε,
που χαροποιείς τη Σιών με τα παιδιά της.
Δώσε άφθονη χαρά σε αυτούς τους φίλους.
Ευλογημένος είσαι, Κύριε, που χαροποιείς τον γαμπρό και τη νύφη.
Θα την τιμάς, ταΐζεις και φροντίζεις
Βάλ' το κάτω!
Γρήγορα! Κάν' το!
Μαζελ Τοβ.
Τι χρονιά είναι; 5703;
5000; Αδύνατον. Δεν είναι αυτό το μέλλον.
Εννοείς το χριστιανικό ημερολόγιο;
Ναι.
1941, Οκτώβριος, 1941.
Είναι Ναζί!
Σσσ... Όχι, όχι...
Θα σκοτώσουν. Το θυμάμαι αυτό.
Είναι, είναι έξι εκατομμύρια Εβραίοι.
Μη με ρωτάς πώς το ξέρω, απλώς το ξέρω.
Όλοι έξω!
Εβραίοι του Γιανούφ, μεταφέρεστε στην Ανατολή
για να εργαστείτε σε εργοστάσια για τον γερμανικό πόλεμο!
Είναι κυβερνητική πολιτική.
Ό,τι χρειάζεστε θα σας παρασχεθεί.
Από εδώ για τα φορτηγά, κυρίες και κύριοι!
Δεν μπορούμε απλώς να φύγουμε.
Πρέπει να γίνουν προετοιμασίες, να μαζέψουμε ρούχα.
Να φροντίσουμε για φαγητό για τα...
Δε θα σας λείψει τίποτα!
Δε θέλουμε τίποτα, παρά μόνο να μας αφήσετε ήσυχους.
Σε αυτό το θέμα, εμείς θέτουμε τους κανόνες.
Όταν φτάσετε στα νέα σας σπίτια, όποιος θέλει να δουλέψει
θα αντιμετωπίζεται με ανθρωπιά.
Και θα είστε ευτυχισμένοι ανάμεσα στους δικούς σας ανθρώπους.
Κάθε Εβραίος από αυτά τα εδάφη μεταφέρεται.
Ας το συζητήσουμε. Ας προσπαθήσουμε.
Κόρη μου! Άφησέ με!
Ρίβκα!
Ρίβκα! Άννα!
Προχώρα! Προχώρα!
Τζένη!
Άφησέ με!
Περίμενε! Ρίβκα!
Μείνε μαζί μου.
Δε βλέπω τη μαμά.
Δε τη βλέπω!
Δεν ξέρω πού την πάνε.
Μαμά!
Η συναγωγή!
Καίνε τη συναγωγή μας.
Το ξέρω, το ξέρω.
Ρίβκα, ποιο είναι χειρότερο;
Να ξέρεις ή να μη ξέρεις;
Δεν ξέρω.
Είσαι η γυναίκα μου.
Ναι.
Τίποτα δεν αλλάζει αυτό.
Θα είμαστε πάντα μαζί.
Για πάντα, το υπόσχομαι.
Σ' αγαπώ.
Ίσως με συγχωρέσεις, αν κάτω από αυτές τις συνθήκες,
συστηθώ σε σένα.
Θα μου άρεσε.
Είμαι η Χάνα.
Άριελ Γκερσόν.
Επέτρεψέ μου να σου συστήσω την οικογένειά μου.
Ο πατέρας μου, Νόχιμ, ο Ραββίνος.
Η μητέρα μου, Χάννα.
Έχεις το ίδιο όνομα.
Χάννα; Ναι.
Ξαφνιάζομαι που δεν το ξέρεις αυτό.
Αυτός είναι ο μικρός μου αδελφός, Ντόβιντ.
Και οι δύο αδελφές μου, Σίλβια και Τζένη.
Αυτή είναι η ξαδέρφη μου, Ρίβκα, και η θεία μου, Μίνα.
Θα σου σύστηνα και τους φίλους μου, τον Σμουέλ και τη Λεά.
Αλλά φαίνεται πως είναι πολύ απασχολημένοι.
Κάνει τόσο κρύο.
Έλα, θα σε κρατήσω εγώ.
Πώς θα φροντίσουμε τα παιδιά μας;
Μαμά, φοβάμαι τόσο πολύ.
Μαμά;
Πρέπει να φαίνομαι μικρότερη.
Μέντελ; Θα ήσουν τόσο καλός να μου δώσεις τη ζώνη σου;
Ποιος θα κρατήσει το παντελόνι μου;
Θα παγώσω μέχρι θανάτου.
Συγγνώμη.
Μην το πεις στην Έστερ.
Μου το έδωσε για δώρο γενεθλίων.
Πρέπει να κρατήσω το μωρό μου ζωντανό για τον Νέιθαν.
Κάνει τόσο κρύο, κρύο...
Πάρε, αυτό θα σε κρατήσει ζεστή.
Και σύντομα, θα είμαστε σε ένα μέρος που θα ιδρώνουμε,
επειδή θα έχει τζάκι που θα καίει.
Θα κάνει τόσο ζέστη που θα πρέπει να βγούμε έξω
από το νέο μας σπίτι.
Πάμε!
Έλα!
Κουνηθείτε!
Κουνηθείτε! Κουνηθείτε! Κουνηθείτε!
Θεέ μου!
Θέλω όλοι οι άντρες,
και όλα τα αγόρια
άνω των δέκα ετών,
να πάνε στα αριστερά μου!
Και οι υπόλοιποι, στα δεξιά μου.
Κάντε το! Τώρα!
Λεά!
Λεά! Σμουέλ!
Σιωπή!
Εβραίοι...
αν κάνετε ό,τι σας λένε, δεν θα πάθετε κακό.
Το μόνο που ζητάμε είναι η συνεργασία σας.
Οι άντρες μου θα κινηθούν ανάμεσά σας
και θα σας απαλλάξουμε από τα τιμαλφή σας για φύλαξη.
Λία!
Έλα!
Διοικητά! Διοικητά! Διοικητά!
Άδεια να σας μιλήσω!
Σιωπή!
Και εσύ ποιος είσαι;
Ραβίνος Νοχίν Γκέρσον, από το χωριό Γιανούφ.
Μπορώ να σας μιλήσω ιδιαιτέρως;
Ιδιαιτέρως; Γιατί ιδιαιτέρως; Είμαστε μεταξύ φίλων.
Σας δίνω την προσωπική μου εγγύηση πως κάθε τιμαλφές
που έχουμε θα παραδοθεί στους φρουρούς σας.
Δεν υπάρχει λόγος για αυτή τη βία.
Δεν υπάρχει λόγος;
Αχ, γιατί δεν το σκέφτηκα αυτό;
Εξαιρετική πρόταση, Ραβίνε.
Φρουροί! Απομακρυνθείτε!
Αφήστε τους Εβραίους να γεμίσουν μόνοι τους τα καροτσάκια.
Και αν κάτι πολύτιμο μας αποκρυφθεί,
τότε ο Ραβίνος κι εγώ θα έχουμε μια ιδιωτική συζήτηση.
Βγάλε το φόρεμά σου! Αφήστε τα ρούχα στον τοίχο!
Τι είναι αυτό; Βγάλ’ το!
Να σε βοηθήσω. Μην ασχολείστε με αυτήν!
Πιο γρήγορα!
Προχώρα τώρα, είπα!
Έστερ... έξω εσύ!
Λία Λούμπεσκ. Έξω!
Γρήγορα! Σνέλ!
Έξω! Έξω!
Έξω!
Μαχτ σνέλ!
Έξω!
Προχώρα! Όλες σας!
Σας παρακαλώ...
Έξω εσύ!
Έλα! Κινήσου!
Έλα, έλα! Βγάλε τα ρούχα σου.
Πάμε, ένα, δύο, τρία.
Ντυθείτε!
Μαχτ σνέλ!
Κινήσου! Κινήσου!
Πήγαινε! Καθίστε!
Πάμε! Δεν μπορείτε να κάνετε τις κυρίες τώρα, Εβραίοι!
Δεν είστε σε διακοπές!
Φορέστε τα! Φορέστε αυτά τα κουρέλια!
Εσύ, μπες μέσα τώρα!
Γρήγορα!
Προχώρα!
Συνεχίστε να κινείστε!
Έλα!
Προχώρα!
- Πιο γρήγορα! - Από εκεί!
Δώσε το μου.
Ναι, ναι, είχαμε τέσσερα φορτηγά σήμερα.
Έχεις τους αριθμούς των νέων αφίξεων;
80 άνδρες, 70 γυναίκες και 13 κάτω των δέκα ετών.
Πόσους έχουμε εξοντώσει από την τελευταία άφιξη;
123.
Δεν είσαι ικανοποιημένος με την πρόοδό μου;
Γιατί άφησες τον Ραβίνο να σε ντροπιάσει;
Ο Ραβίνος, ναι.
Έχω ένα ειδικό σχέδιο γι’ αυτόν
που πιστεύω ότι θα εγκρίνεις.
Κάτι άλλο;
Χάιλ Χίτλερ.
Αυτό είναι το γραφείο του Διοικητή.
Όχι.
Γιέτα.
Πού κοιμόμαστε;
Όπου σας αρέσει.
Εκτός, φυσικά, από το σημείο που κοιμάμαι εγώ.
Θα ήταν ανήθικο να κοιμόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο.
Θα φάμε;
Ώρα για ύπνο! Όλοι στα κρεβάτια σας!
Αλλιώς θα έρθουν με τα σκυλιά τους.
Στο κρεβάτι!
Έχει χώρο εδώ για τις φίλες σας.
Πού είναι η μητέρα σου;
Έλα, ξεκουράσου μαζί μας.
Αν θες φαγητό, μπες στη σειρά!
Οι πεινασμένοι Εβραίοι είναι νεκροί Εβραίοι!
Οι νεκροί Εβραίοι δεν δουλεύουν!
Πάρε το μπολ σου. Δε θα σου δοθεί άλλο.
Λέει πως δεν θα φάει.
Σάρα, πρέπει να φας, εντάξει;
Δε θέλεις να αρρωστήσεις, έτσι;
Ψάχνουμε τη μαμά και τον μπαμπά σου
και θα τους βρούμε σύντομα, αλλά πρέπει να φας, εντάξει;
Κάν’ το για μένα και τη Ρίβκα.
Ορίστε.
Φάε λίγο ψωμί.
Εσύ, εκεί, πίσω στη δουλειά!
Είμαι η Χάνα Στερν από το Νιου Ροσέλ.
Η μητέρα μου λέγεται Λενόρ.
Και ο πατέρας μου λέγεται Μπέρτον.
Κι εγώ είμαι εγώ, κανένας άλλος.
Πώς είσαι;
Είμαι στο μήνα του μέλιτος.
Ήταν ένας υπέροχος γάμος!
Θα ήταν ωραία αν είχαμε και την τούρτα του γάμου.
Δουλειά, όχι κουβέντα!
Ήρθες για να δουλέψεις ή θα βγει καπνός
μέσα απ' το δάσος.
Η ζώνη με κόβει στο στομάχι.
Φοβάμαι ότι πονάει το μωρό.
Τύλιξέ το αυτό σφιχτά γύρω σου.
Ορίστε, Γιέτα.
Αν το ανακαλύψουν...
Δεν ψάχνουν για εγκύους.
Αλλά όταν έρθει το μωρό...
Θα το συζητήσουμε
όταν έρθει η ώρα.
Ορίστε.
Έκλεψα ένα κομμάτι ψωμί απόψε.
Πάρ’ το.
Όχι, δεν μπορώ.
Γιέτα, σε παρακαλώ. Για το μωρό.
Για το μωρό, ναι.
Σκεφτόμουν πόσο χρήσιμη θα μπορούσα να είμαι για όλους μας.
Τι εννοείς;
Είχα έναν καθηγητή ιστορίας που μιλούσε ένα ολόκληρο εξάμηνο
για τους Εβραίους στον πόλεμο.
Ξέρεις τι έκανα εγώ;
Έγραφα σημειώματα στις φίλες μου.
Δεν έχω ιδέα τι έλεγε ο καθηγητής μου.
Το μόνο που θυμάμαι
είναι ότι κανείς δεν έδινε σημασία σε εμάς.
Έχεις πολύ ζωηρή φαντασία.
Και σου προκαλεί πολύ άσκοπο πόνο.
Μακάρι να ήταν έτσι.
Τι λέγαμε όταν μας διέκοψαν οι Ναζί;
Δεν θυμάμαι.
Πέρασε καιρός.
Πήγα να πω ότι άκουσα
πως ήρθες την ίδια μέρα από το Λούμπλιν.
Δεν θυμάμαι πια. Τι να θυμάσαι;
Από πού ήρθα.
Πού πηγαίνω.
Και ξέρεις κάτι;
Δεν με νοιάζει.
Μοιράζομαι τη σύγχυσή σου, μόνο που εγώ νοιάζομαι.
Θα ήθελα, πριν σταματήσει να με νοιάζει,
να περάσω ένα απόγευμα μαζί σου.
Ίσως περπατώντας στο δάσος του Γιανούφ.
Μου ζητάς ραντεβού;
Ναι.
Αυτό σου ζητώ.
Ε, τότε δέχομαι την πρότασή σου.
Και μόνο, αντί να περπατήσουμε στο δάσος,
ίσως να πάμε σινεμά
στην Times Square, στη Νέα Υόρκη.
Καταπληκτική ιδέα!
Θα το περιμένω με ανυπομονησία.
Ναι.
Όρθιοι! Όλοι προσοχή!
Κύριε Διοικητά!
Μου είπαν ότι ο ραβίνος Γκέρσον ανησυχεί ότι ο τύφος
εξαπλώνεται ανάμεσα στις γυναίκες.
Η γυναίκα του και οι δύο κόρες του ίσως κινδυνεύουν.
Αυτή εδώ...
Και αυτή εδώ.
Τύφος!
Η μητέρα και οι αδερφές σου...
Τις πήραν από το στρατώνα τους σήμερα το πρωί.
Λένε ότι έχουν τύφο.
Τι έγινε;
Μαμά...
Σίλβια...
Τζένι...
Τις πήραν.
Είπαν ότι έχουν τύφο.
Θα πούμε το Καντίς.
Χάνα;
Θα ήθελα πολύ να ακούσω μια ιστορία σου
για το μέλλον αυτή τη στιγμή.
Δεν έχω διάθεση.
Σε παρακαλώ;
Καλά.
Στο μέλλον, οι Εβραίοι που θα επιβιώσουν...
Οι Εβραίοι θα επιβιώσουν;
Ναι, Ρίβκα.
Μετά τον πόλεμο, οι Εβραίοι θα πάνε στην Αμερική
και θα ζουν κανονικές ζωές.
Και θα είναι ασφαλείς εκεί;
Φυσικά.
Τι θα τρώμε στην Αμερική;
Πίτσα.
Πίτσα;
Είναι ένα νόστιμο φαγητό.
Σαν λεπτό ψωμί με σάλτσα ντομάτας και λιωμένο τυρί από πάνω.
Εμένα μου αρέσει με μανιτάρια και ελιές.
Και εκτός από πίτσα,
έχει και τσίζμπεργκερ και πατάτες τηγανητές.
Τσίζμπεργκερ και πατάτες τηγανητές.
Βέβαια, τα τσίζμπεργκερ δεν είναι ακριβώς κοσέρ.
Οπότε μάλλον οι Εβραίοι στην Αμερική
θα τρώνε μπιφτέκια λαχανικών.
Αυτά είναι μπέργκερ από λαχανικά.
Έχεις τόσο ζωντανή φαντασία.
Σε παρακαλώ, μπορεί να ακούσουμε κι άλλο;
Πες μας άλλη μια ιστορία, σε παρακαλώ.
Κι άλλη...
Μια φορά κι έναν καιρό,
ήταν ένα κορίτσι που το έλεγαν Ντόροθι.
Έμενε με το σκυλάκι της, Τότο, στο Κάνσας.
Αυτό είναι στην Αμερική.
«Πώς μπόρεσες να τρομάξεις όλους έτσι;», είπε.
Ξέρεις τι είπε το Λιοντάρι;
Άρχισε απλά να κλαίει.
Έκλαψε σαν μωρό.
«Λοιπόν, δεν είσαι γενναίος.
Καθόλου γενναίος», είπε η Ντόροθι.
«Είσαι μόνο ένας δειλός.»
«Αυτό είναι σωστό», είπε το Λιοντάρι.
«Μόνο ένας δειλός.»
«Λιώνω, λιώνω», έκλαψε η Κακιά Μάγισσα.
Κι έλιωσε σε μια λακκούβα.
«Την σκότωσες», είπαν.
«Δεν το ήθελα», είπε η Ντόροθι.
Τότε η Ντόροθι είπε,
«Δεν υπάρχει μέρος σαν το σπίτι.
Δεν υπάρχει μέρος σαν το σπίτι.»
Ήταν αληθινό;
Πίστευα πως ήταν μόνο ένα όνειρο.
Αλλά τώρα δεν είμαι τόσο σίγουρη.
Τι συμβαίνει;
Φοβάμαι.
Τι;
Την Κακιά Μάγισσα της Δύσης.
Είναι μόνο μια ιστορία, εντάξει;
Είναι μόνο μια ιστορία.
Ας πάμε για ύπνο.
Αριέλ, μας πάνε στο αέριο!
Αριέλ, πες τους! Πες τους!
Μην μας ξεχάσετε! Θυμηθείτε μας!
Τι κάνεις;
Τα πάντα.
Τίποτα.
Προσεύχομαι.
Θα μου μάθεις να προσεύχομαι;
Θα το κάνεις;
Δεν είμαι πια σίγουρη πως ξέρω πώς να...
προσεύχομαι σωστά.
Αλλά θα σου πω τι κάνω.
Κλαίω, φωνάζω.
Μιλάω τόσο σιγά που μόνο ο Θεός με ακούει.
Έχω ένα μικρό δώρο για σένα.
Κρύψ’ το.
Η φωτογραφία μας από τον Μέντελ.
Πού την βρήκες;
Η Αριέλ μου την έδωσε...
Είναι όμορφη.
Κράτα την.
Όχι. Ναι.
Είναι για σένα.
Ίσως στο μέλλον να κάνεις ένα αντίγραφο για μένα.
Θα το κάνω.
Η Αριέλ σχεδιάζει απόδραση.
Τι; Ναι.
Ναι, αυτός κι άλλοι άντρες.
Έδωσαν φακελάκι στον φρουρό Χανς.
Θεέ μου!
Τι;
Το ξέρω αυτό.
Το ξέρω.
Ο θείος μου ο Άμπε.
Προσπάθησε να μου πει στο Σέντερ.
Χάνα...
Όχι, τι είπε;
Όχι...
Χάνα; Χάνα; Μην. Τι είναι;
Όχι, δεν μπορώ!
Πρέπει να θυμηθώ.
Τι μου είπε;
Τι ήταν;
Πρέπει να θυμηθώ.
Τι ήταν;
Ραβίνε!
Η απόδραση της Αριέλ...
Ο φρουρός που δωροδοκείται, είναι παγίδα.
Πρέπει να τον προειδοποιήσεις.
Θα προσπαθήσω,
αν με ακούσει.
Είπε ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει να ζει έτσι.
Θα προσπαθήσω.
Πήγαινε για ύπνο.
Δεν μπορώ.
Συνεχίζω να σκέφτομαι τη θεία μου Εύα.
Ποια είναι αυτή;
Έζησε αυτό. Όλα αυτά.
Έπρεπε να προσπαθήσω να τη δω πιο πολύ.
Έπρεπε, έπρεπε, έπρεπε...
Χάνα, ηρέμησε, ηρέμησε.
Ξέρεις πόσο ηλίθια ήμουν κάποτε;
Κόντεψα να πάθω κάτι τέτοιο κι εγώ!
Το πιστεύεις αυτό; Σσσ!
Ήθελα να κάνω τατουάζ. Σσσ, μην λες ανοησίες, σσσ!
Είναι ανοησία, έτσι δεν είναι;
Όλη μου η ζωή ήταν ανοησία.
Τιμωρούμαι.
Αυτό είναι. Ο Θεός με τιμωρεί.
Σου απαγορεύω να το λες αυτό.
Ο Θεός με τιμωρεί;
Τιμωρεί τα παιδιά; Όχι.
Δεν θα το πιστέψω.
Τότε γιατί; Γιατί; Ρώτα τους... γιατί;
Ρώτα τους Ναζί, όχι εμένα.
Μην ρωτάς εμένα.
Έκλεψα αυτά τα μαντήλια για σένα και τη Ριβκά.
Έλα μαζί μας.
Δεν θα το κάνεις, έτσι;
Μην το κάνεις!
Δεν θα σε αφήσω. Είναι παγίδα!
Είσαι διάσημη για τη φαντασία σου, Χάνα.
Αλλά ξέρω. Πρέπει να με πιστέψεις.
Ακόμα κι αν όσα λες είναι αλήθεια,
θα το έκανα.
Τουλάχιστον θα πεθάνουμε σαν άνθρωποι.
Υπάρχουν τόσα που θέλω να σου πω που η φωνή μου σπάει.
Δεν χρειάζεται να μιλήσεις.
Κοίτα με και μπορώ να ακούσω όσα δεν μπορείς να πεις.
Άσε με να είμαι επιπόλαιη.
Τι θα είναι το πρώτο μαζί μας γεύμα
όταν γυρίσω από τις σπουδές;
Θα είναι απλό.
Μια κανάντε σούπα, ένα απλό κομμάτι κρέας με χρένο.
Και για επιδόρπιο θα σκεφτώ κάτι πολύ γλυκό.
Προχωράτε! Προχωράτε! Μη μιλάτε!
Το κεφάλι είναι στην λάθος θέση!
Πρέπει να προσπαθήσουμε
να γυρίσουμε το μωρό.
Χάνα, κράτα το πόδι της!
Γιατι εγώ; Ναι!
Νάθαν! Θέλω τον Νάθαν! Φέρε μου τον Νάθαν!
Ξέρεις ότι δεν γίνεται.
Χάνα, κράτα σφιχτά τα πόδια της!
Προσπαθώ! Προσπαθώ!
Μην προσπαθείς, κάν’ το!
Δεν είσαι πια μικρό κορίτσι!
Θεέ μου...
Έχεις κόρη.
Κόρη...
Η κόρη μου!
Μακάρι ο Νάθαν να ήξερε ότι έχει κόρη.
Όχι, όχι!
Τους χτυπούν.
Όλους, όχι!
Τους το είπα.
Τους είπα να μην το κάνουν.
Τους το είπα και δεν με πίστεψαν.
Αυτοί οι άντρες,
αυτά τα κομμάτια, στην γλώσσα σας, Ιουδαίων, ντρέκ...
προσπάθησαν να δραπετεύσουν χθες το βράδυ!
Δραπέτευση!
Και πού θα πήγαιναν;
Στα χωράφια με νάρκες;
Στα δάση να πεθάνουν από πείνα;
Στην πόλη όπου κανένας αξιοπρεπής Πολωνός δεν θα τους έδινε καταφύγιο;
Αυτό το στρατόπεδο είναι στη μέση του πουθενά!
Να το θυμάστε!
Είστε στη μέση του πουθενά!
Βλέπω πως ήμουν πολύ ελαστικός μαζί σας.
Σας έχω κάνει κατοικίδια μου, ναι.
Έτσι σας λένε, ξέρετε;
Τα βρώμικα μικρά μου κατοικίδια!
Ήμουν πολύ ευγενικός.
Και έτσι ανταμείβετε την γενναιοδωρία μου!
Όχι...
Σιωπή!
Όχι...
Αμήν.
Βγάλτε τον έξω!
Φύλακες, πιάστε αυτόν τον άντρα! Δεν αντέχω!
Αμήν.
Χάνα...
Δεν μπορώ να πιστέψω πως πέθανε.
Δεν το πιστεύω.
Γύρνα στο κρεβάτι. Θα αρρωστήσεις.
Έλα... πλησίασε.
Θα σε ζεστάνουμε.
Δεν θέλω πια να ζω έτσι.
Πονάει πολύ.
Εύχομαι να ήμουν... Σσσ!
Μην.
Μην το λες αυτό.
Χάνα...
Αυτό που κάνεις...
είναι τόσο υπέροχο για μας.
Τι κάνω;
Οι ιστορίες σου.
Μας κρατούν ζωντανούς.
Εμένα ζωντανή.
Αλλά πάνω απ’ όλα τα παιδιά.
Πώς;
Μας δίνουν ελπίδα.
Μας βοηθούν να σκεφτούμε το μέλλον.
Αλλά δεν πιστεύεις τις ιστορίες μου για τη Νιου Ροσέλ
και τους συγγενείς μου ότι είναι αληθινές.
Είναι αληθινές εδώ μέσα...
Και αυτό είναι το μόνο που μετράει.
Έρχονται! Τους βλέπω.
Κρύψτε το μωρό.
Όρθιοι! Γρήγορα! Γρήγορα!
Είμαι έκπληκτος από εσάς, κυρίες.
Έκπληκτος και πρέπει να πω απογοητευμένος.
Πραγματικά νομίζατε ότι θα μπορούσατε να το κρατήσετε μυστικό από μένα;
Πού το κρύψατε;
Πλησιάζω;
Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν επιτρέπουμε μωρά
για έναν πολύ απλό λόγο.
Δεν μπορούν να δουλέψουν.
Παρακαλώ, κύριε Διοικητά.
Σας ικετεύω με όλη μου την καρδιά.
Ξέρετε τους κανόνες.
Τότε θα φύγω κι εγώ. Είναι μάταιο.
Αν δεν με αφήσεις να φύγω με το παιδί μου, θα σε σκοτώσω.
Ορκίζομαι ότι θα σε σκοτώσω!
Ούτε ο Θεός ούτε ο Διάβολος θα με σταματήσουν.
Αν αυτή είναι η επιθυμία σου...
Ποτέ δεν λέω "όχι" σε μια κυρία.
Λοχία.
Όχι... όχι.
Δεν μπορείς να είσαι τόσο απάνθρωπος, δεν μπορείς!
Το μωρό δεν είναι δικό σου για να το πάρεις. Η μητέρα δεν είναι δική σου για να τη πάρεις.
Είσαι σκύλος και θα καείς στην Κόλαση!
Είμαι σίγουρος ότι θα καώ.
Αυτό δεν αμφισβητείται. Αλλά σε προειδοποιώ, γυναίκα,
να προσέχεις τη γλώσσα σου
ή θα σου την σκίσω από το στόμα.
Νομίζεις ότι με φοβίζεις;
Νομίζεις ότι μπορείς να μου πάρεις
περισσότερα από όσα μου έχεις πάρει ήδη;
Λοχία, αφού και οι δύο
κυρίες προσφέρθηκαν να συνοδέψουν το μωρό,
παρακαλώ συνοδέψτε τες.
Πού τις πηγαίνετε;
Μαμά! Μαμά!
Πρέπει να θυμάστε! Όλοι σας!
Πείτε τους! Πρέπει να τους πείτε!
Μαμά!
Μαμά, μη με αφήνεις!
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ... Μη με αφήνεις...
Μαμά!
Κινήσου!
Ραβίνε!
Πλησιάζει το Πάσχα, σωστά;
Ναι, σύντομα, ναι σύντομα.
Θέλω να κάνω ένα Σέντερ.
Χάνα, είσαι καλή κοπέλα,
αλλά αυτό είναι αδύνατο εδώ.
Πες μου τι να κάνω. Θέλω να το κάνω για τη Ριβκά.
Από τότε που πήραν τη Μίνα, είναι πάντα καταθλιπτική.
Σε παρακαλώ...
και επίσης για μένα.
Θα κρύψουμε το αλεύρι εδώ.
Από πού το πήρες;
Ο φρουρός Μπέκερ.
Του έδωσα τις καλτσοδέτες της Λέας για το γάμο.
Ο σωστός τρόπος είναι να τους πυροβολείς στη βάση του λαιμού.
Είναι πολύ λιγότερο βρώμικο.
Εδώ, άσε να σου δείξω.
Εδώ.
Εκεί πυροβολείς.
Εδώ, συνέχισε.
Εκεί; Πιο κάτω.
Εδώ! Καλά.
Να τη σκοτώσω;
Γιατί όχι;
Παρακαλώ, μην το κάνετε, κύριε.
Είναι καλή εργάτρια. Χρειαζόμαστε καλούς εργάτες.
Θα ήταν σπατάλη να τη σκοτώσουμε.
Δεν θέλεις να πεθάνει η φίλη σου;
Βλέπεις;
Θα κάνουν τα πάντα για να καθυστερήσουν το αναπόφευκτο.
Δεν είναι έτσι, Εβραία;
Ναι.
Μου έσωσες τη ζωή.
Θα έκανες το ίδιο για μένα.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Κανείς μας δεν θέλει.
Δεν θα το αφήσουμε να συμβεί.
Πρέπει να θυμόμαστε ποιοι είμαστε και τι είδαμε.
Πρέπει να παλέψουμε για να ζήσουμε
ώστε να πούμε σε όλους τι περάσαμε.
Οι ματζόθ είναι υπέροχες.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τις φτιάξαμε.
Πήγαινε, βάλτες στο τραπέζι.
Είσαι καλά; Ναι.
Ναι.
Πρέπει να ξαπλώσεις. Θα το κάνω.
Πρώτα, πρέπει να σου πω ένα μυστικό.
Μπορώ να σου πω ένα μυστικό; Πάντα.
Θα χρησιμοποιήσω
ένα από τα ονόματα που μου είπες στις ιστορίες σου.
Όταν όλα αυτά τελειώσουν,
θα λέγομαι "Εβα."
Έβα; Ναι.
Εσύ θα είσαι η Έβα μου!
Ναι, θα είμαι η Έβα αν επιβιώσω.
Αλλά θα επιβιώσεις.
Θα το κάνεις, στο υπόσχομαι.
Είμαι κουρασμένη.
Σε υμνούμε αιώνιε Θεέ μας,
κυρίαρχε του Σύμπαντος,
που μας αγιάζεις με τις εντολές Σου.
Και μας διατάζεις να ανάψουμε τα ιερά κεριά.
Μπερδεύομαι για το τι γίνεται μετά.
Το κρασί.
Αλλά δεν έχουμε κρασί.
Τότε πρέπει να φάμε τα μάτζοχ μετά.
Ξέρεις; Ναι.
Θα πω την προσευχή.
Ευλογητός εσύ, αιώνιε Θεέ μας,
κυρίαρχε του Σύμπαντος,
που μας αγίασες με τις εντολές Σου
και μας διέταξες να φάμε μάτζοχ.
Ευλογητός εσύ αιώνιε Θεέ μας,
κυρίαρχε του Σύμπαντος,
που μας αγίασες με τις εντολές Σου,
και μας διατάζεις να φάμε τα πικρά χόρτα.
Επειδή δεν έχουμε τίποτα για δείπνο,
πρέπει να κάνουμε πως έχουμε ήδη φάει.
Και μετά θα ανοίξουμε την πόρτα για τον Ηλία.
Η Χάνα πρέπει να ανοίξει την πόρτα για τον Ηλία.
Γιατί;
Γιατί με διαλέγεις εμένα;
Δεν ξέρω.
Το όνομά σου ήρθε πρώτο στο μυαλό μου.
Πήγαινε, Χάνα. Άνοιξε την πόρτα.
Πήγαινε.
Σ’ αγαπώ.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Μπορώ να έρθω μαζί σου;
Με μένα;
Να ανοίξουμε την πόρτα για τον Ηλία.
Ναι...
Ναι, θα πάμε μαζί.
Τι κάνετε εσείς οι δύο;
Ένιωθα άσχημα, έτσι βγήκαμε για καθαρό αέρα.
Θα γυρίσουμε πίσω.
Πόσο χρονών είσαι;
Είμαι, είμαι, είμαι...
Οκτώ, εννιά;
Σύντομα θα γίνει έντεκα.
Τότε θα δούμε αν μπορεί να δουλέψει με τις γυναίκες.
Το όνομά σου;
Σάρα Τάιτζ.
Μπείτε μέσα!
Είστε ικανοποιημένος με τις προβλεπόμενες εκτιμήσεις;
Οι αφίξεις θα είναι 140 άντρες, 92 γυναίκες
και 31 κάτω των δέκα ετών.
Και οι εξοντωμένοι από την τελευταία παρτίδα;
142. Λοιπόν!
Δεν είστε ικανοποιημένος με την πρόοδο μου;
Δεν είμαι ικανοποιημένος.
Αν δεν κρατάτε τον ρυθμό με τους αριθμούς,
εσείς και μόνο εσείς θα πληρώσετε τις συνέπειες.
Αυτή! Τι κάνει;
Είναι ταραγμένη! Ζήτησα...
Σκάσε! Πάρτε την!
Ναι, κύριε διοικητά.
Αυτή, και αυτή, και αυτή.
Αμέσως!
Αυτή!
Ήσυχα!
Αυτή! Είναι άρρωστη.
Απαλλαγείτε απ’ αυτήν.
Δεν είναι, κύριε διοικητά.
Δεν είναι, είναι απλώς λίγο κουρασμένη, τίποτα άλλο.
Γυρίστε στη δουλειά!
Βγάλε το μαντήλι σου. Δώστο μου.
Δεν είναι ώρα για αντιρρήσεις, δώστο μου.
Μένεις εδώ
και δεν λες τίποτα και δεν κάνεις τίποτα. Όχι.
Το παιδί δεν μπορεί να δουλέψει! Απαλλαγείτε απ’ αυτήν.
Ρίβκα, άκουσέ με.
Αυτή είναι το μέλλον.
Αυτό είναι που πρέπει να γίνει.
Κι εγώ θα επιβιώσω, στο υπόσχομαι.
Όχι, όχι! Είναι οκτώ χρονών, γριά!
Μην την πάρεις. Πάρε τις άλλες!
Ξέρει πως είμαι εγώ.
Δεν θα ξέρει.
Όλοι νομίζουν ότι μοιάζουμε.
Αυτή με το σκούρο πανί στο κεφάλι.
Είναι άρρωστη.
Θα ξαναβρεθούμε.
Σου το υπόσχομαι.
Δεν είναι φαντασία μου.
Δεν βλέπεις ότι είναι άρρωστη;
Σε αγαπώ.
Έλα, φύγαμε!
Ούτε λέξη ή θα τελειώσω τη μιζέρια σου εδώ.
Γδύσου!
Βγάλ’ τα ρούχα σου!
Τώρα!
Προχώρα!
Έλα.
Θεέ μου.
Κράτα με γερά!
Ευτυχώς που κινείται!
Δεν είπα ότι δεν είναι σοβαρό;
Είμαι σπίτι;
Ήπιες πολύ κρασί, γλυκιά μου.
Είμαι σπίτι;
Όχι, γλυκιά μου. Είμαστε στο σπίτι της θείας Εύας.
Εύα; Πού είναι η θεία Εύα;
Εδώ, γλυκιά μου, εδώ είμαι.
Ανησυχήσαμε τόσο πολύ.
Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Η Ρίβκα μου.
Παρακαλώ, μπορείτε να μας αφήσετε για ένα λεπτό;
Μόνο για ένα λεπτό, παρακαλώ.
Πώς με αποκάλεσες;
Ρίβκα, το όνομά σου.
Πώς το ξέρεις;
Αυτή είσαι εσύ, έτσι δεν είναι;
Και αυτή είναι η Χάνα, το κορίτσι από το οποίο πήρα το όνομά μου.
Ναι.
Ήταν ξαδέρφη μου.
Κάποτε μου είχες προτείνει να μου δώσεις αυτή τη φωτογραφία.
Αλήθεια;
Δεν το θυμάμαι.
Αλλά αν το είπα, θα κάνω ένα αντίγραφο και θα την έχεις.
Είναι νεκρή, έτσι δεν είναι;
Ναι, είναι νεκρή.
Όταν ήμασταν... στο στρατόπεδο.
Ναι, εκείνη... σου έσωσε τη ζωή.
Και πήγε...
Αντί για μένα.
Στο θάλαμο αερίων.
Πώς το ξέρεις αυτό; Πώς;
Ίσως είναι από τη φαντασία μου.
Ίσως είναι από ένα όνειρο που είδα.
Δεν ξέρω.
Αυτό που ακόμα δεν καταλαβαίνω
είναι πώς τιμωρήθηκαν τόσοι άνθρωποι,
άντρες, γυναίκες και μωρά που δεν είχαν καν
την ευκαιρία να σκεφτούν κάτι κακό.
Κάποτε θα έλεγα ότι πρέπει να ρωτήσεις τους Ναζί.
Αλλά τώρα ξέρω καλύτερα.
Και λέω ότι πρέπει να ρωτήσεις τον Θεό.
Δεν υπάρχει άλλος.
Ξέρεις πώς να μιλήσεις στον Θεό, Χάνα;
Τόσο σιγά που μόνο ο Θεός να μπορεί να με ακούσει.
Ναι.
Και θα θυμάμαι για πάντα όσα συνέβησαν.
Για πάντα.
Ναι, να θυμάσαι για πάντα.
Χαιρόμαστε τόσο που είσαι εδώ...
Ήταν υπέροχο, ποτέ δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω ολόκληρο.
Ούτε αυτή τη φορά το ολοκλήρωσες.
Απόδοση-Επιμέλεια:Sparta