Ρόθγκαρ, Ρόθγκαρ!
Θέλω υδρόμελο!
Δώσ' μου υδρόμελο, βασίλισσά μου.
ΔΑΝΙΑ 507 μ. Χ.
Σ' ευχαριστώ, όμορφή μου βασίλισσα.
Ρόθγκαρ, Ρόθγκαρ!
Ακου πώς γίνεται, Ασερ.
Αφού πεθάνεις, δεν πεθαίνεις πραγματικά...
...αρκεί να Τον έχεις αποδεχθεί ως το μοναδικό Θεό.
Πάμε λίγο πίσω!
Ομορφιά μου, δώσ' μου ένα φιλί.
Θέλω ένα φιλί. Φίλησέ με!
Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Κι άλλο!
Στρατιώτες, πανέμορφοι στρατιώτες μου.
Ενα χρόνο πριν, εγώ, ο Ρόθγκαρ, ο βασιλιάς σας...
...ορκίστηκα να γιορτάσουμε τις νίκες μας...
...σε μια νέα αίθουσα, μεγάλη κι επιβλητική.
Κράτησα τον όρκο μου; Ναι!
Σ' αυτή την αίθουσα θα μοιράσουμε τα λάφυρα των κατακτήσεών μας...
...τα νομίσματα και τα χρυσαφικά.
Κι εδώ θα γίνει τόπος κεφιού, χαράς και μοιχείας.
Απ' αυτή τη στιγμή και πέρα...
...ονομάζω αυτή την αίθουσα, Χέροτ.
Οι θησαυροί. Ας μοιράσουμε τους θησαυρούς.
Δώσ' μου αυτά!
Από τις κατακτήσεις μου!
Ανφερθ!
Για τον Ανφερθ, τον πιο σοφό μου σύμβουλο...
...το βιαστή των παρθένων και πιο γενναίο των γενναιότερων πολεμιστή.
Ανφερθ, πού διάολο είσαι, ασχημομούρη μπάσταρδε;
Εδώ είμαι, βασιλιά μου.
Ανφερθ, έλα εδώ, αγνώμονα αγροίκε.
Ρόθγκαρ, Ρόθγκαρ!
Αντιμετώπισε ένα δαίμονα δράκ ο, εκεί που άλλοι θα δείλιαζ αν
Άρχοντές μου, με το σπαθί του κατάφερε να τον υποτάξει
Ο πιο γενναίος βασιλιάς μας
Τσάκισε του δράκ ου τα φτερά
Σε σκότος βυθίστηκε το βασίλειο και σκιές κυριάρχησαν τη νύχτα
Χωρίς καμιά ελπίδα πάλεψε για να μας ξαναφέρει στη ζ ωή
Ακλόνιτη η πίστη μας σ' αυτόν
Ας υψωθούνε τα ποτήρια!
Αυτός μας προστάτεψε όταν τέρατα περιπλανώνταν στη γη μας
Με το καθένα χωριστά πάλεψε
Σκοτώνοντάς τα με το σπαθί του
Υδρόμελο!
Το έχυσες! Πού είναι το υδρόμελό μου;
Το έχυσες!
Κάιν, αδέξιε ηλίθιε!
Τολμάς να χύνεις το υδρόμελο του βασιλιά;
Πολέμησε σαν λυτρωτής, όταν η κάθε ελπίδα είχε χαθεί
Το τέρας ξεκοιλιάζ οντας, ειρήνη ξαναφέρνοντας. Αιώνια δοξασμένος!
Ρόθγκαρ, Ρόθγκαρ!
Υψώστε τα ποτήρια!
Ρόθγκαρ, Ρόθγκαρ!
Τώρα και πάντα δοξασμένος!
Ενα σπαθί. Δώστε μου ένα σπαθί.
Εμπρός, αρματωθείτε!
Φυλάξου, κυρά μου!
- Δώσ' μου ένα σπαθί. - Αρχοντά μου!
Πολέμησέ με!
Πολέμησέ με.
Πολέμησέ με, ανάθεμά σε.
Οχι.
Τι ήταν αυτό;
Ο Γκρέντελ.
Γκρέντελ, τι έκανες;
Τι έκανες, Γκρέντελ;
Μητέρα;
Ψάρι και λύκος και αρκούδα...
...και πρόβατο ή δυο...
...μα, όχι ανθρώπους.
Αγαπάς τους ανθρώπους.
Να, πάρε.
Οι άνθρωποι, Γκρέντελ.
Σκότωσαν τόσους δικούς μας.
Οι άνθρωποι...
...κάνουν θόρυβο.
Οι άνθρωποι ούρλιαζαν από χαρά.
Οι άνθρωποι με πονάνε...
...πονάνε το κεφάλι μου...
...πονάνε τα αυτιά μου.
Ο Ρόθγκαρ ήταν εκεί;
Δεν τον πείραξα καθόλου.
Δεν τον πείραξα καθόλου, όχι.
Μπράβο.
Είσαι καλό παιδί.
Και τρυφερό.
Μητέρα.
Αντρες, ανάψτε κι άλλη φωτιά.
Εχει ξερά ξύλα πίσω απ' τους στάβλους.
Κάψτε τους νεκρούς.
Σφραγίστε την αίθουσα. Κλείστε πόρτες και παράθυρα.
Και μ' εντολή του βασιλιά να πάψει κάθε τραγούδι και διασκέδαση.
Εδώ μυρίζει θάνατο.
Οι βάρδοι τραγουδούν την τραγωδία μας...
...ως το μέσο βασίλειο και ψηλά ως τις χώρες του πάγου.
Είπα ότι θα δώσω το μισό μου χρυσάφι...
...σ' αυτόν που θα μας απαλλάξει από τον Γκρέντελ.
Βασιλιά μου, για τη σωτηρία μας...
...ο λαός κάνει θυσίες στο θεό Οντιν και τον Χίμνταλ.
Με την άδειά σου...
...μήπως να δεηθούμε και στο νέο βασιλιά των Ρωμαίων...
...τον Ιησού Χριστό; Ισως να διώξει τις συμφορές μας.
Οχι, Ανφερθ.
Οι θεοί δε θα κάνουν αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς.
Χρειαζόμαστε έναν ήρωα.
Ετοιμα τα κουπιά!
Κωπηλατήστε!
Βλέπεις την ακτή; Βλέπεις τη φωτιά-φάρο των Δανών;
Βλέπω μόνο άνεμο και βροχή.
Ούτε φωτιά, ούτε αστέρια να μας οδηγήσουν.
Θα μας καταπιεί η θάλασσα!
Η μάνα μου η θάλασσα δε θα με πάρει στη ζοφερή της μήτρα.
Η μάνα μου πουλούσε ψάρια στην Απλαντ.
Ηλπιζα να πεθάνω στη μάχη σαν γνήσιος πολεμιστής.
Κωπηλατήστε!
Οι άντρες αγωνιούν, η θύελλα μη δεν κοπάσει, Μπέογουλφ.
Δεν είναι θύελλα της γης, αυτό στα σίγουρα.
Μα, η θύελλα του δαίμονα, δε θα μας αφανίσει.
Αν και εμείς το επιθυμούμε.
Ποιος θέλει να ζήσει;
Εμείς!
Τότε, γερά κωπηλατήστε! Για να σας δω.
Για τον Μπέογουλφ!
Για το χρυσάφι!
Για τη δόξα!
Σπρώξτε!
- Μπέογουλφ. - Σταματήστε!
Οχι, μη.
Ποιοι είστε; Απ' τα ρούχα λέω ότι είστε πολεμιστές.
Μίλα! Αλλιώς γιατί να μη σε σκοτώσω αμέσως;
Είμαστε Γέτες.
Είμαι ο Μπέογουλφ, γιος του Εγκθιου.
Γυρεύουμε το βασιλιά Ρόθγκαρ, σαν φίλοι.
Λένε πως υπάρχει ένα τέρας εδώ.
Λένε, η χώρα σας είναι καταραμένη.
Ετσι λένε;
Βάρδοι ψάλλουν την ντροπή του Ρόθγκαρ από Βορρά ως Νότο.
Ντροπή είναι να σε κυνηγά δαίμονας;
Είμαι ο Μπέογουλφ. Κι ήρθα εδώ να σκοτώσω το τέρας.
Νόμιζα δεν υπάρχουν πια ήρωες τόσο τρελοί...
...να 'ρθουν ως εδώ να πεθάνουν για το χρυσάφι.
Αν θα πεθάνουμε...
...θα 'ναι για δόξα όχι για χρήμα.
Αφέντη μου;
Αφέντη μου, κάτι πολεμιστές είναι έξω. Γέτες.
Οχι ζητιάνοι, κι ο αρχηγός τους, ο Μπέογουλφ, ένας επιβλητικός...
Ο Μπέογουλφ; Ο μικρός γιος του Εγκθιου;
Ο Μπέογουλφ! Πού είναι;
Εδώ είσαι, Μπέογουλφ! Καλώς ήρθες, αγόρι μου.
Καλώς ήρθες. Ο πατέρας σου πώς είναι;
Νεκρός.
Τον σκότωσαν πλιατσικολόγοι από τη θάλασσα, δυο χρόνια πριν.
Ηταν γενναίος άντρας.
Να σε ρωτήσω γιατί διέσχισες τόση θάλασσα να 'ρθείς εδώ;
Ηρθα να σκοτώσω το τέρας.
Και να γευτώ το περίφημο υδρόμελό σου.
Ηταν πολλοί οι γενναίοι που ήρθαν να πιουν το υδρόμελο...
...και πολλοί που ορκίστηκαν να διώξουν τον εφιάλτη μας.
Μα, ως το πρωί δεν είχε μείνει τίποτε απ' αυτούς...
...εκτός από αίμα που καθαρίζαμε στο πάτωμα...
...και στα καθίσματα και τους τοίχους.
Δεν ήπια υδρόμελο ακόμη.
Μα, θα ξεκάνω το τέρας.
Θα σκοτώσει το τέρας. Ακούσατε; Ο Γκρέντελ θα πεθάνει.
- Γκρέντελ; - Γκρέντελ λέγεται το τέρας.
Τότε, θα σκοτώσω τον Γκρέντελ.
Εγώ, σκότωσα μια φυλή γιγάντων στα νησιά Ορκνε'ι'ς...
...τσάκισα τα κρανία θαλάσσιων ερπετών...
...και το δικό σας ξωτικό θα πάψει να σας ενοχλεί.
Ενας ήρωας! Ηξερα πως η θάλασσα θα 'φερνε έναν ήρωα.
Ωστε, θα πας ψηλά, στη σκοτει- νή λίμνη μπρος στη σπηλιά...
...και θα σκοτώσεις το τέρας στη φωλιά του;
Εχω 14 γενναίους άντρες μαζί μου. Καιρό ταξιδεύουμε στη θάλασσα.
Ηρθε ο καιρός, παντοδύναμε Ρόθγκαρ...
...να μας σερβίρεις χρυσαφένιο υδρόμελο...
...σ' όλο τον κόσμο φημισμένο...
...να γιορτάσουμε στην ξακουστή σου αίθουσα.
Η αίθουσα σφραγίστηκε με διαταγή του αφέντη.
Οι γιορτές είναι που προσελκύουν τον Γκρέντελ.
Ε, λοιπόν, τότε...
Ανοίξτε την αίθουσα να πιούμε!
Δε θέλουμε φασαρίες με τους ντόπιους.
Χάντσιου, θαρρώ πως καμώνεσαι ότι με ακούς.
Πάνε πέντε μέρες μόνο που αποχαιρέτησες τη γυναίκα σου.
Πέντε μέρες! Στ' όνομα του Οντιν, γι' αυτό με καίνε τ' αχαμνά μου;
Μπέογουλφ, εδώ είσαι!
Σκεφτόμουν τον πατέρα σου. Πόσο γενναίος ήταν.
Ηρθε και σκότωσε με γυμνά χέρια έναν απ' τους Γούλφλινγκς.
- Τον Χίτχολαφ. - Αυτόν, ναι, σωστά.
Εγώ πλήρωσα την ποινή του αίματος του πατέρα σου...
...κι αυτός μου έδωσε όρκο.
Εσωσα το τομάρι του κι εσύ ήρθες να σώσεις εμάς, ε;
Δοξάστε τον τρανό Μπέογουλφ...
...που ήρθε ως εδώ να σώσει τα άθλια δανέζικα τομάρια μας.
Είμαστε τόσο ευγνώμονες, παντοδύναμε Μπέογουλφ.
Ομως...
...να σε ρωτήσω κάτι, ως μέγας θαυμαστής σου;
Είχα ακούσει για έναν άλλο Μπέογουλφ...
...που προκάλεσε τον δυνατό Μπρέκα σε κολυμβητικό αγώνα στον ωκεανό.
Εσύ ήσουν αυτός;
Εγώ κολύμπησα με τον Μπρέκα.
Γιατί εγώ νόμισα ότι ήταν ένας άλλος Μπέογουλφ...
...που απλά έχετε το ίδιο όνομα.
Γιατί, βλέπεις, ο Μπέογουλφ που άκουσα...
...κολύμπησε με τον Μπρέκα κι έχασε!
Κινδύνεψε τη δική του και τη ζωή του Μπρέκα...
...μόνο από ματαιοδοξία και περηφάνια.
Ενας τρελός καυχησιάρης.
Κι έχασε!
Γι' αυτό σκέφτηκα πως θα 'ταν κάποιος άλλος.
Εγώ κολύμπησα με τον Μπρέκα.
Μα, η δόξα ήταν δική του, όχι δική σου.
Ο φοβερός πολεμιστής που χάνει ως και σε κολυμβητικό αγώνα!
Μιλώντας μόνο για μένα...
...όχι απλά αμφιβάλλω πως θα μπορέσεις να σταθείς ένα λεπτό...
...κόντρα στον Γκρέντελ αλλά...
...φοβάσαι ακόμη και να μείνεις όλο το βράδυ μέσα στην αίθουσα.
Το βρίσκω δύσκολο να λογομαχώ με μεθυσμένο.
Μα είναι αλήθεια, έχασα στον αγώνα.
Κολυμπούσαμε πέντε μέρες, δίπλα-δίπλα.
Κρατούσα τη δύναμή μου για τα τελευταία μέτρα...
...όταν ξέσπασε μια καταιγίδα.
Και βγήκαν τα θαλάσσια τέρατα.
Ξανά και ξανά μας επιτίθεντο τα τέρατα.
Σκοτεινά πλάσματα απ' της θάλασσας τα βάθη.
Ορμούσα και πετσόκοβα τα φοβερά τα τέρατα με το σπαθί μου...
...χύνοντας τα σωθικά τους στο νερό.
Μπέογουλφ!
Τότε, ένα απ' αυτά μ' άρπαξε στα σαγόνια του...
...και με τράβηξε στον πάτο.
Σκότωσα το τέρας με το σπαθί μου...
...βυθίζοντάς το στην καρδιά του.
Ναι, βέβαια, τα θαλάσσια τέρατα.
Και σκότωσες, πόσα; Είκοσι;
Εννέα.
Προηγουμένως είπε, τρία.
Θα μου κάνεις την τιμή να πεις τ' όνομά σου;
Είμαι ο Ανφερθ, ο γιος του Εγκλαφ.
Ο Ανφερθ, γιος του Εγκλαφ.
Ξέρω καλά ποιος είσαι.
Λένε πως σκότωσες και τα δυο σου αδέρφια...
...όταν τους είδες να ερωτοτροπούν με τη μάνα σου.
Εχω και μια άλλη αλήθεια να σου πω, Ανφερθ Αδελφοκτόνε.
Αν είχες καρδιά τόσο δυνατή όσο τα λόγια σου...
...ο Γκρέντελ δε θα τολμούσε να σκοτώνει το λαό σας...
...χωρίς να φοβάται αντίποινα.
Απόψε όλα θ' αλλάξουν.
Απόψε θα βρει τους Γέτες να τον περιμένουν, όχι φοβισμένα πρόβατα...
...σαν και του λόγου σου.
Μπράβο σου!
Αυτό θέλουμε, Μπέογουλφ. Τέτοια γενναιότητα.
Ωστε θα σκοτώσεις τον Γκρέντελ για χάρη μου, ε;
Ας πιούμε να γιορτάσουμε το φονικό που θα γίνει.
Χείλη ώριμα σαν τα μούρα τον Ιούνη
Κόκκινο το τριαντάφυλλο
Δέρμα χλωμό σαν της σελήνης το φως
Κοίτα την, σιγανά που φεύγει
Μάτια μπλε της θάλασσας και τ' ουρανού
Ελα, Μπέογουλφ. Ελα μαζί μου, να σου δείξω κάτι.
Καρδιά που καίει σαν φωτιά στη νύχτα
Κοίτα την, σιγανά που φεύγει
Ελα.
Ορίστε!
Το Βασιλικό Κέρας του Δράκου.
Είναι πολύ όμορφο.
Δεν είν' υπέροχο;
Το καμάρι των θησαυρών μου.
Το διεκδίκησα μετά τη μάχη μου με τον Φαφνίρ...
...το δράκο των χερσότοπων του Βορρά.
Παραλίγο θα το πλήρωνα με τη ζωή μου.
Κι υπάρχει ένα αδύναμο σημείο, κάτω απ' το λαιμό, εδώ.
Βλέπεις; Εκεί καρφώνεις το μαχαίρι ή το στιλέτο.
Μόνο έτσι σκοτώνεται ο δράκος.
Απορώ πόσοι να σκοτώθηκαν λαχταρώντας την ομορφιά του.
Δεν είχαν κι άδικο.
Αν σκοτώσεις τον Γκρέντελ για μένα...
...θα γίνει δικό σου από τότε και για πάντα.
Μου δίνετε μεγάλη τιμή.
Η τιμή είναι δική μας.
Ο δαίμονάς σας ήταν;
Αυτό ήταν λύκος. Δεν τον ακούς τον Γκρέντελ όταν έρχεται.
Πάντως εμένα θα μ' ακούσεις, σ' το υπόσχομαι.
Το δυνατό μου όργανο θα σε πάει στον παράδεισο...
...ως την έκσταση και πάλι πίσω.
Και μετά, κανένας άντρας δε θα σου φτάνει.
- Με τίποτα. - Ελα, τώρα!
- Είπα όχι και το εννοώ. - Γιατί όχι;
Γιατί είναι αργά και σκοτεινά και μπορεί να 'ρθει το τέρας.
Τότε, τι λες για ένα γρήγορο;
Ηρθε η ώρα να κοιμηθούμε.
Ο γέροντας χρειάζεται ύπνο.
Πού είν' η όμορφη σύντροφός μου; Ελα, αγαπημένη μου.
Σ' ένα λεπτό.
Ελα, Γουέλθοου, ας βουλιάξουμε τα μαξιλάρια!
Μη μ' αγγίζεις.
Αυτό θα πει κουράγιο, κορίτσι μου.
Αφέντη μου.
Ισως η μεγαλειοτάτη μπορούσε να γλυκάνει τ' αυτιά μας...
...με μια ακόμη μελωδία, πριν αποσυρθούμε όλοι;
Το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Μπέογουλφ, ελπίζω να τα πούμε το πρωί, με το θέλημα του Οντιν.
Και βεβαιώσου ότι οι άντρες σου θα κλείσουν τις πόρτες.
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Μπέογουλφ. Φυλάξου απ' τα θαλάσσια τέρατα.
Σίγουρα η φαντασία σου θα ξεχειλίζει από τέτοια.
Περίμενε, γιατί όσο κι αν περιπλανηθεί
Πάντα ένας ήρωας επιστρέφει
Πηγαίνει εκεί, που άλλος κανείς δεν πήγε
Μα, πάντα ένας ήρωας επιστρέφει
Πηγαίνει εκεί, που κανείς άλλος δεν πήγε
Μα, πάντα ένας ήρωας επιστρέφει
Ηταν υπέροχο!
Πρέπει να φύγετε, Μεγαλειοτάτη.
Φυσικά. Ο Γκρέντελ.
Ο δαίμονας είναι η ντροπή του άντρα μου.
Δεν είν' ντροπή. Είναι κατάρα.
Οχι, ντροπή.
Ο άντρας μου δεν έχει άλλους. Οχι άλλους γιους.
Και ούτε θα 'χει, παρ' όσα λέει.
Λοιπόν, Χάντσιου, πώς ήταν;
Μπα, δεν ήταν ο τύπος μου.
Ξέρω τι σ' αρέσει: Μπε! Μπε!
Αφέντη Μπέογουλφ, τι κάνεις;
Το τέρας δεν έχει μήτε σπαθί, μήτε πανοπλία.
Κι ούτε εγώ όπλο ικανό να σφάξει ένα τέρας.
Θα παλέψουμε σαν ίσοι. Και...
...η μοίρα θα αποφασίσει.
Δέστε την με πολλές αλυσίδες.
Εντάξει, φτάνει.
Είσαι τρελός, το ξέρεις;
Ναι.
Κάτι σε προβληματίζει, Γουίγκλαφ;
Δε μ' αρέσει η όλη κατάσταση, άρχοντά μου.
Οι άντρες είν' απροετοίμαστοι.
Το μυαλό τους είναι αλλού. Εχει τόσες γυναίκες μόνες εδώ.
Η εγκράτεια πριν τη μάχη είναι σημαντική.
Το μυαλό του πολεμιστή πρέπει να 'ναι καθαρό.
Καληνύχτα, Γουίγκλαφ.
- Οσο θα κοιμάσαι, τι θες να κάνουμε; - Να τραγουδάτε! Δυνατά!
Τον ακούσατε. Θέλει να τραγου- δάμε. Τραγουδήστε λοιπόν!
Ολαφ, τραγούδα!
'Ηταν δώδεκα παρθένες Φρίζιες, Δανέζες, Φράγκισσες
Τις πήραμε για έρωτα, μα, μεί- ναμε με τον... καημό στο χέρι
Είμαστε ο στρατός του Μπέογουλφ, όλοι μας γενναίοι στρατιώτες
Θα σας σπάσουμε στο ξύλο και θα βιάσουμε τις γυναίκες σας
Η πιο χοντρή παρθένα ήξερα ότι ήταν εύκ ολη γυναίκα
Της έδωσα ό, τι είχα στο βρακί μου, μα αυτή ήταν αχόρταγη!
Η αδερφή της, απ' τη Νορβηγία, μου κόστισε είκοσι νομίσματα
Μου 'μαθε ότι υπάρχουν τρόποι ένα σωρό να κάνεις τρέλες
Η μάνα της, από την Ισλανδία, ήταν πολύ θερμή γυναίκα
'Ηθελε ολάκερο παγόβουνο να σβήσει την κάψα της
Ο Γκρέντελ! Χτυπάει την πόρτα!
Θα 'ναι το γλυκό δαμασκηνάκι μου, η Ούρσα. Είν' έτοιμη να δοκιμάσω...
- ... το ζουμερό της φρούτο! - Αρχοντά μου.
Ηρέμησε, αγαπημένη μου.
Οχι, Χάντσιου, μη!
Ανάθεμά με! Είναι το απαίσιο τέρας.
Σίγουρα, ο μπάσταρδος δεν έχει καυλί!
- Δεν έχει καυλί; - Ναι.
Ο δαίμονας συρρικνώνεται!
Δαίμονα!
Οι μέρες του αίματος τέλειωσαν, δαίμονα.
Δεν είμ' εγώ ο δαίμονας εδώ μέσα!
Μιλάει, μιλάει!
Τι είσαι εσύ;
Είμαι αυτός που σκίζει, κομματιάζει, σφάζει, ξεκοιλιάζει.
Είμαι τα δόντια της σκοτεινιάς, τα νύχια της νύχτας.
Δικιά μου όλη η δύναμη κι η λαγνεία κι η δύναμη.
Είμαι ο Μπέογουλφ!
Το χέρι του Γκρέντελ.
Του το 'κοψες!
Τα κατάφερε!
Εκοψε το χέρι του θηρίου. Ο Μπέογουλφ τον σκότωσε.
Χαίρε, Μπέογουλφ!
Αρχοντά μου, ο Μπέογουλφ σκότωσε το δαίμονα.
Δοξασμένος να 'ναι ο Οντιν.
Πείτε το στους βάρδους. Διαδώστε το.
Ναι, άρχοντά μου.
Αύριο θα 'ναι η λαμπρή μέρα της χαράς.
Ο εφιάλτης τελείωσε.
Ελα στο κρεβάτι, γλυκιά μου.
Το βασίλειο χρειάζεται ένα γιο κληρονόμο. Κάνε το καθήκον σου.
Πώς να πάω μαζί σου όταν ξέρω ότι ξάπλωσες μαζί της;
Δεν έπρεπε να σ' το 'χα πει.
Γκρέντελ, γιε μου.
Δύσμοιρε, γιε μου.
Μητέρα.
Με πλήγωσε, μητέρα.
Κοιμήσου τώρα, γιε μου.
Με σκότωσε, μητέρα.
Ποιος σε σκότωσε, γιε μου;
Μου έκοψε το χέρι.
Θα πληρώσει, αγαπημένε μου.
Ποιος σου το 'κανε αυτό;
'Ηταν τόσο δυνατός.
Τόσο δυνατός!
Ποιος ήταν αυτός;
Το όνομά του ήταν...
...Μπέογουλφ.
Μπέογουλφ.
Ηταν γενναίοι πολεμιστές.
Βρήκαν φρικτό θάνατο.
Τους σκότωσε το αιμοβόρο τέρας απ' τα βάθη της κόλασης.
Οι βάρδοι θα τραγουδούν τη δόξα τους αιώνια.
Ελα, ας πιούμε στη μνήμη τους.
Η πρώτη πρόποση, στη μνήμη τους.
Δεν έχω διάθεση για χαρές.
Θα πάω στο αγκυροβόλι, να ετοιμάσω τη βάρκα.
Θα φύγουμε αύριο, με την παλίρροια, σωστά;
Ναι.
Στρατιώτες, φίλοι, αδέρφια μου...
...αυτός ο τόπος ήταν για μένα η αίθουσα της θλίψης.
Μα, και για όλους μας ήταν τόπος δυστυχίας, αίματος και θανάτου.
Μα, σήμερα, η εξουσία του τέρατος τελείωσε.
Λένε ότι του 'κοψε το χέρι χωρίς σπαθί, με τα χέρια.
Αραγε, ο Μπέογουλφ είναι δυνατός μόνο στα χέρια ή και στα πόδια;
Και στα τρία, εννοώ.
Μετά τη γιορτή είμαι σίγουρη ότι μπορείς να μάθεις, Γκίτε.
Εγώ; Δεν είμαι εγώ αυτή που ποθεί, βασίλισσά μου.
Φέρτε το εδώ.
Γουέλθοου, αγαπημένη μου...
...μου κάνεις την τιμή να του το προσφέρεις;
Για σένα, άρχοντά μου.
Ευχαριστώ, βασιλιά μου.
Κι όλοι εσείς...
...μακάρι να με βλέπατε χθες να σκοτώνω το τέρας.
Κοιμόμουν όταν κατέφθασε.
Γκρέμισε τις πόρτες με τα χέρια του.
Ητανε έξι μέτρα ψηλός και δυνατός σαν δέκα άντρες.
Τον κοίταξα και είπα: "Είμαι ο Μπέογουλφ!"
Χτυπούν την όχθη
Κόκκινα, από αίμα, κύματα
Γενναίε στρατιώτη.
Βασίλισσά μου.
Σ' αγαπώ.
Σε ποθώ, βασιλιά μου...
...εσένα μόνο...
...ήρωά μου, αγαπημένε μου.
Δεν καταλαβαίνω.
Πού είν' ο άντρας σου;
Νεκρός.
Νεκρός;
Ονειρο είναι.
Δεν μπορεί να συμβαίνει. Ονειρο είσαι.
Εγώ, αγάπη μου; Ονειρο;
Δώσ' μου ένα παιδί.
Μπες μέσα μου και κάνε μου ένα γιο!
Για τ' όνομα του Οντιν!
Δεν πέθανε ο Γκρέντελ;
Φύτρωσε ξανά το χέρι του;
Δεν είναι ο Γκρέντελ.
Τότε ποιος;
Η μητέρα του.
Εσύ σκότωσες τον Γκρέντελ.
Ηλπιζα ότι η μάνα του είχε φύγει απ' τη χώρα πριν καιρό.
Πόσα τέρατα πρέπει να σφάξω;
Τη μάνα του Γκρέντελ; Τον πατέρα; Το θείο του;
Πρέπει να σφάξω ολόκληρο το σόι των δαιμόνων;
Είν' η τελευταία της γενιάς. Αν φύγει αυτή...
...η φυλή των δαιμόνων θα κυλήσει στο σκοτάδι απ' όπου ήρθε.
Εκεί όπου ανήκει.
Κι ο σύντροφος της μάνας; Ο πατέρας του Γκρέντελ;
Ο πατέρας του δεν μπορεί να βλάψει κανένα άνθρωπο.
Μπέογουλφ...
...έκανα λάθος που σ' αμφισβήτησα και δε θα το ξανακάνω.
Στο αίμα σου κυλάει το θάρρος. Εκλιπαρώ τη συγγνώμη σου.
Δεκτή.
Κάιν! Κάιν!
Πάρε το σπαθί μου. Ανήκε στον πατέρα του πατέρα μου.
Λέγεται Χρούντιγκ.
Αυτό το σπαθί δεν μπορεί να νικήσει τη μαγεία του δαίμονα.
Συγγνώμη που σ' αμφισβήτησα.
Εγώ ζητώ συγγνώμη που είπα ότι σκότωσες τα αδέρφια σου.
Ηταν λόγια απερίσκεπτα.
Ανφερθ, μπορεί να μην ξαναγυρίσω.
Το προγονικό σπαθί σου ίσως χαθεί μαζί μου.
Οσο το κουβαλάς μαζί σου, ποτέ δε θα χαθεί.
Κι εσύ, δυνατέ μου Γουίγκλαφ...
...είσαι ακόμη μαζί μου;
Μέχρι το τέλος.
Δες.
Ισως είναι δαίμονας του νερού.
Μην την αντιμετωπίσεις στο στοιχείο της.
Το ξέρω.
Θες να 'ρθω μέσα, μαζί σου;
Ωραία!
Θα σε περιμένω εδώ.
Βλέπω μου έφερες ένα θησαυρό.
Φανερώσου!
Τι είσαι εσύ;
Είσαι αυτός που ονομάζουν Μπέογουλφ;
Ο Μπίγουλφ.
Η αρκούδα!
Πόσο δυνατός άντρας είσαι.
Και δυνατός σαν βασιλιάς.
Ο βασιλιάς που μια μέρα θα γίνεις.
Τι ξέρεις για μένα...
...δαίμονα;
Ξέρω ότι κάτω από τη λαμπερή θωριά σου...
...είσαι τόσο τέρας όσο κι ο γιος μου, ο Γκρέντελ.
Η λαμπερή θωριά μου;
Πρέπει να λάμπεις για να γίνεις βασιλιάς.
Για άντρα σαν εσένα...
...θα μπορούσε να γραφτεί το μεγαλύ- τερο ποίημα που ειπώθηκε ποτέ.
Η ιστορία σου θα ζει ακόμη...
...όταν οτιδήποτε ζωντανό τώρα...
...θα 'χει γίνει σκόνη.
Μπέογουλφ.
Πέρασε πολύς καιρός...
...από τότε που μ' επισκέφτηκε άντρας.
Δε χρειάζομαι σπαθί να σε σκοτώσω.
Φυσικά και δε χρειάζεσαι, αγάπη μου.
Μου πήρες ένα γιο.
Δώσ' μου ένα γιο, γενναίε στρατιώτη.
Μείνε μαζί μου.
Αγάπησέ με.
Αγάπησέ με...
...και θα σου δώσω πλούτη...
...πέρα από κάθε φαντασία.
Θα σε κάνω...
...το μεγαλύτερο βασιλιά που έζησε ποτέ.
Για όσο θα με κρατάς στην καρδιά σου...
...κι αυτό το χρυσαφένιο κέρας θα παραμένει δικό μου...
...θα 'σαι για πάντα βασιλιάς.
Για πάντα δυνατός...
...πανίσχυρος...
...και παντοδύναμος.
Αυτό σου το υπόσχομαι.
Αυτό...
...σου τ' ορκίζομαι.
Βασιλιά μου.
Είναι νεκρός, βασίλισσά μου.
Οταν αποτέλειωσα την αδίστακτη μάνα του Γκρέντελ...
...έκοψα το κεφάλι του θηρίου.
Η κατάρα έσβησε.
Η κατάρα χάθηκε. Δοξασμένος ο Οντιν.
Δόξα στον Μπέογουλφ.
Η κατάρα χάθηκε.
Πάρ' το αυτό από μπροστά μου. Ανφερθ!
Ρίξ' το στη θάλασσα, γρήγορα.
Βύθισα το Χρούντιγκ στο στήθος της μητέρας του...
...κι όταν τράβηξα το σπαθί από το πτώμα της...
...αυτή ζωντάνεψε και πάλι.
Ετσι το κάρφωσα στο στήθος της ξανά κι εκεί θα μείνει πάντα.
Ως το τέλος του κόσμου.
Κι ο λαός θα σου είναι ευγνώμων ως το τέλος του κόσμου.
Λίγο υδρόμελο, κύριέ μου;
Ναι.
Και το κέρας για να πιεις...
...το έχεις;
Οχι.
Ηξερα με τι λαιμαργία το ποθούσε έτσι, το πέταξα στο βάλτο.
Κι όταν ήρθε ξοπίσω μου, τότε την τρύπησα...
...με το παντοδύναμο σπαθί Χρούντιγκ.
Σαν πέθανε, έψαξα για το κέρας, μα, είχε χαθεί, για πάντα.
Φέρε μια άλλη κούπα στον ήρωά μας, αγάπη μου.
Μα, πρώτα, ο ήρωας κι εγώ πρέπει να μιλήσουμε.
Μπέογουλφ.
Αυτό που έφερες ήταν το κεφάλι του Γκρέντελ.
Και το κεφάλι της μητέρας του;
Αφού τη σκότωσα στο βάλτο...
...δεν αρκεί που έφερα το κεφάλι από το ένα τέρας;
Τη σκότωσες;
Θες να μάθεις πώς πάλεψα ενάντια στη γριά μάγισσα;
Δεν είναι γριά, Μπέογουλφ. Κι οι δυο το ξέρουμε αυτό.
Μα, πες μου, τη σκότωσες;
Αλλιώς θα είχα καταφέρει να της ξεφύγω ζωντανός;
Ο Γκρέντελ πέθανε. Αυτό είναι που με νοιάζει.
Δε θα με ενοχλήσει άλλο.
Η μάνα, η γριά μάγισσα...
...δε θα με καταριέται πια.
Οχι πια.
Οχι άλλο πια.
Ακούστε με!
Μιας και ο Μπέογουλφ είν' ένας δυνατός ήρωας...
...κι αφού σκότωσε το δαίμονα Γκρέντελ...
...κι έσυρε τη μάνα του στον τάφο της...
- Στην υγειά του Μπέογουλφ. - Να ζήσει αιώνια.
Κι αφού κληρονόμο δεν έχω...
Δεν έχω γιους.
Δηλώνω πως με το θάνατό μου...
...ό,τι έχω, το βασίλειό μου...
...η αίθουσα της θλίψης και αισχύνης...
...ως και η αγαπημένη μου βασίλισσα...
Η Γουέλθοου...
Τα πάντα, όλα...
...τ' αφήνω σ' αυτόν τον ήρωα.
- Μα, άρχοντά μου... - Μίλησα!
Αποφάσισα!
Σαν θα πεθάνω...
...ο Μπέογουλφ, γιος του Εγκθιου, θα γίνει βασιλιάς.
Μπέογουλφ!
Βασιλιά μου.
Ολα στον καιρό τους, Μπέογουλφ.
Ρόθγκαρ!
Θα πρέπει να έπεσε.
Δόξα στο βασιλιά, Μπέογουλφ.
Χαίρε, βασιλιά Μπέογουλφ.
Βασιλιά Μπέογουλφ.
Τοξότες.
Τοξότες!
Αυτή δεν είναι μάχη, Γουίγκλαφ.
Αυτή είναι σφαγή.
Οι Φρίζιοι θέλουν να γίνουν ήρωες, άρχοντά μου.
Θέλουν οι βάρδοι να τραγουδάνε τη δόξα τους.
Θα 'ναι μικρό το τραγούδι.
Δεν έχουν κι άδικο.
Ο θρύλος σου έγινε γνωστός σ' όλα τα πέρατα του κόσμου.
Είσαι αυτός που έσφαξε το τέρας.
Εμείς οι άνθρωποι γίναμε τέρατα τώρα.
Ο καιρός των ηρώων πέρασε πια, Γουίγκλαφ.
Ο θεός των χριστιανών τούς αφάνισε...
...αφήνοντας στον κόσμο μονάχα μάρτυρες που θρηνούν...
...φόβο και ενοχές.
Θέλω να δω τον Μπέογουλφ. Πηγαίντε με στο βασιλιά.
Μίλα, Φρίζιε.
Αφήστε τον!
Το θεωρείτε αστείο έτσι να βασανίζετε τον εχθρό;
Αστε τον να πεθάνει μ' αξιοπρέπεια.
Είσαι δειλός!
Σκότωσέ με εσύ!
Ο βασιλιάς δεν επιτρέπεται να εμπλακεί σε μονομαχία.
Σκοτώστε τον εισβολέα γρήγορα! Καρφώστε το κεφάλι του σε δόρυ.
Σταματήστε!
Ο βασιλιάς δεν επιτρέπεται να εμπλακεί σε μάχη.
Αφήστε τον.
Θες τ' όνομά σου να γραφτεί στο Ασμα του Μπέογουλφ;
Λες το Ασμα να τελειώνει σκοτώνοντάς με...
...ένας Φρίζιος εισβολέας χωρίς όνομα;
Είμαι ο Φιν απ' τη Φρίζια...
...και τ' όνομά μου θα το θυμούνται αιώνια.
Μόνο αν με σκοτώσεις.
Αλλιώς είσαι ένα τίποτα!
Νομίζεις είσαι ο πρώτος που θέλησε να με σκοτώσει ή ο εκατοστός;
Να σου πω κάτι, Φρίζιε.
Οι θεοί δε θα επιτρέψουν να πεθάνω απ' το δειλό σπαθί σου.
Δε θα επιτρέψουν να πεθάνω από σπαθί ή από πνιγμό στη θάλασσα.
Δε θα επιτρέψουν να πεθάνω στον ύπνο μου από γεράματα.
Ρίξ' το τσεκούρι σου εδώ, Φιν της Φρίζιας. Σκότωσέ με.
Δώστε του ένα σπαθί, αλλιώς...
Αλλιώς τι; Θα με σκοτώσεις;
Ελα λοιπόν, σκότωσέ με. Κάν' το. Σκότωσέ με. Σκότωσέ με!
Ξέρεις γιατί δεν μπορείς να με σκοτώσεις, φίλε μου;
Γιατί πέθανα πολλά χρόνια πριν, όταν ακόμη ήμουν νέος.
Δώστε του ένα χρυσό νόμισμα και διώξτε τον.
Να 'χει να λέει μια ιστορία.
Μεγαλειότατε;
Πληγώθηκες;
Ούτε γρατσουνιά.
Είσαι τόσο όμορφη.
Και τόσο νέα!
Ξέρεις, Ούρσουλα, όταν ήμουν νέος...
...νόμιζα πως το να είσαι βασιλιάς σήμαινε να πολεμάς το πρωί...
...το απόγεμα να μετράς τα λάφυρα που μάζεψες...
...και το βράδυ να κοιμάσαι με όμορφες γυναίκες.
Μα, τώρα πια, τίποτα δεν είναι τόσο καλό όσο ήλπισα ότι θα ήταν.
Ούτε το να κοιμάσαι με όμορφες γυναίκες τα βράδια;
Κάποια βράδια ναι, Ούρσουλα.
Οπως απόψε, ας πούμε;
Οχι, απόψε, νιώθω τα χρόνια να με βαραίνουν.
Αύριο, μετά τη γιορτή.
Δεν ξεχνάμε τι μέρα είναι αύριο, σωστά;
Η δική σου μέρα. Λένε το Ασμα του Μπέογουλφ...
...για το πώς τράβηξες το πέπλο της σκοτεινιάς απ' τη χώρα.
Και μεθαύριο, γιορτάζουμε τη γέννηση του θεού των χριστιανών.
Απ' ό,τι βλέπω, επέζησες.
Αλίμονο, βασίλισσά μου...
...οι Φρίζιοι εισβολείς πετάχτηκαν στη θάλασσα.
Δεν έγινες χήρα.
Ακόμη!
Τι ανακούφιση...
...σύζυγέ μου.
Δόξα στον Μπέογουλφ!
...τον πλησίασε, το αιματοστάλαχτο τέρας.
Ο Μπέογουλφ σηκώθηκε και γοργά το άρπαξε.
Με δάχτυλα γερά σφιγμένα.
Ο φρικτός δαίμονας Γκρέντελ πρόθυμα ήθελε από 'κει...
...γρήγορα να ξεφύγει.
Ο άθλιος Γκρέντελ πληγώθηκε.
Κι οι δυο τους γέμισαν...
...από άσβεστη οργή.
Η αίθουσα αντηχούσε.
Ο Μπέογουλφ ο αντρείος...
...ο γιος του 'Εγκθιου...
...τον άρπαξε απ' το χέρι.
Με μίσος έβλεπε ο ένας τον άλλον, ακόμη ζ ωντανό.
Ο άθλιος Γκρέντελ πληγή δέχτηκε στο σώμα.
Στον ώμο του, τεράστια πληγή.
Οι μύες του ξεσκίστηκαν, οι αρθρώσεις θρυμματίστηκαν.
Ο Μπέογουλφ είχε δώσει μια νικηφόρα μάχη.
Ανφερθ;
Δε γιορτάζεις τη δόξα του βασιλιά σου, σήμερα;
Εχω κάτι για το βασιλιά.
Τι είναι;
- Είπα, έχω κάτι για το βασιλιά. - Δείξ' το σε μένα.
- Οχι. - Πρώτα θα το δείξεις σε μένα.
Βλακείες, Γουίγκλαφ.
Θα το δείξω πρώτα στο βασιλιά. Αυτός πρέπει να το δει.
Ο βασιλιάς...
...πρέπει να δει, τι;
Είχε χαθεί και βρέθηκε τώρα.
Δώρο που αρμόζει σε βασιλιά.
Το αναγνωρίζεις;
Πού το βρήκες αυτό;
Στο χερσότοπο. Ο σκλάβος μου ο Κάιν το βρήκε...
...στο λόφο που δε φυτρώνει τίποτε.
Τον τιμώρησα που τριγυρνάει σε τέτοιο ανίερο τόπο.
Αρχοντά μου...
...αυτό δεν είναι που...
Τελικά, άρχοντα Μπέογουλφ...
...ξαναγύρισε σε σένα, μετά από τόσα χρόνια.
Ο σκλάβος που το βρήκε.
Παρακαλώ, μη με σκοτώσεις.
Πού βρήκες αυτό το πολύτιμο πράγμα;
Συγγνώμη που το 'σκασα, αφέντη. Με μη τιμωρήσεις περισσότερο.
- Απάντησε στο βασιλιά σου. - Σταμάτα!
Σταμάτα.
Πού το βρήκες;
Ψηλά, στο χερσότοπο.
Αλλά θα το έφερνα, αφέντη. Τ' ορκίζομαι.
Αυτό μόνο;
Είδες κάνα δαίμονα ή μάγισσα;
Κάποια γυναίκα;
Δόξα στον Μπέογουλφ!
Δες πώς είσαι, είσαι ένα τίποτε.
Ενα κενό τίποτε!
Βγες να σε δω!
Φανερώσου!
Ακόμη και μ' όλα τα πλούτη σου...
...το βασίλειο, τη δύναμη, τη δόξα σου...
...και τις γυναίκες σου.
Ποια πιστεύεις ότι πρέπει να σκοτώσω πρώτη;
Τη χαριτωμένη ερωμένη σου...
...ή τη σοφή βασίλισσά σου;
Τι είσαι εσύ;
Είμαι κάτι που άφησες πίσω σου...
...πατέρα!
Αλλη μια ανήσυχη νύχτα;
Μη φοβάσαι, κορίτσι μου.
Δε θα σε φάω.
Βλέπει εφιάλτες.
Πληθαίνουν όλο και πιο πολύ.
Σαν βασιλιάς που είναι, έχει ένοχη συνείδηση.
Φωνάζει τ' όνομά σου στον ύπνο του.
Αλήθεια;
Πιστεύω ότι ακόμη σ' έχει στην καρδιά του.
Αυτό πιστεύεις;
Συχνά αναρωτιέμαι...
- Τι συνέβηκε; - Σε μας;
Είχαμε πολλά μυστικά.
Ο Θεός να μας βοηθήσει.
Τι; Τι θες από μένα;
Εχω ένα μήνυμα για τον πατέρα μου.
Πείτε μου! Πώς έγινε αυτό;
Είδα το χωριό να καίγεται. Τα παιδιά να ουρλιάζουν!
Τον είδα, μεγαλειότατε, να ξερνάει φωτιά και καπνό.
Ανάθεμα! Ποιος ήταν;
Ενας δράκος!
- Ο Ανφερθ, άρχοντά μου! - Ανφερθ.
Είπες το έκανε ένας δράκος; Σταματήστε.
Εκανες μια συμφωνία μαζί της.
Να μη σου κάνει κακό.
Μα, τώρα το χρυσό κέρας ξαναγύρισε σε σένα.
Η συμφωνία δεν ισχύει πια.
Ποιος το λέει αυτό;
"Αμαρτίες γονέων".
Αυτό είναι το τελευταίο που άκουσα.
Το τελευταίο, πριν δω τη φαμίλια μου να καίγεται!
Αμαρτίες γονέων!
Αμαρτίες γονέων.
Πάρτε θέσεις στη βόρεια άκρη της μεγάλης χαράδρας.
Η μόνη μας ελπίδα, αν αποτύχω.
Αφέντη μου.
Μην πας, σε ικετεύω!
Σου δίνω την ελευθερία σου. Σ' ελευθερώνω.
Βρες ένα καλό άντρα και κάν' του παιδιά. Κι οπωσδήποτε, ένα γιο.
Δε θέλω άλλον, μόνο εσένα.
Δεν είμ' αυτός που νομίζεις.
Είσαι σπουδαίος άντρας! Ηρωας! Αυτό ξέρω ότι είν' αλήθεια.
Τότε είσ' ανόητη, όπως και οι υπόλοιποι.
Πολύ εντυπωσιακός, αγάπη μου.
Μόνο που σου ταίριαζε καλύτερα όταν ήσουν νεότερος.
Ναι, σίγουρα.
Γιατί δεν πας με το κακόμοιρο κορίτσι...
...να ζήσεις τα υπόλοιπα χρόνια σου, με γαλήνη;
Ας μας σώσει ένας νεότερος.
Τι;
Και ν' αφήσω τον εφιάλτη να ξαναγυρίσει;
Οχι. Εγώ έφερα αυτή τη φρίκη στο βασίλειό μου.
Εγώ πρέπει να την εξαφανίσω.
Αυτή.
Ηταν τόσο όμορφη, Μπέογουλφ;
Που άξιζε να της δώσεις τόσα;
Ομορφη...
...και γεμάτη υποσχέσεις.
Φάνηκα αδύναμος.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Πάντα σ' αγαπούσα, βασίλισσά μου.
Κι εγώ, εσένα.
Κράτα μια ανάμνησή μου...
...όχι σαν βασιλιά ή ήρωα...
...μα, σαν άνθρωπο...
...γεμάτο ελαττώματα.
Εδώ είναι ο τόπος.
Εδώ έσφαξες τη μάνα του Γκρέντελ.
Γουίγκλαφ, δεν έχω γιους...
...κι αν ο δαίμονας με σκοτώσει, είπα στους κήρυκες να πουν...
- ... ότι εσύ θα γίνεις βασιλιάς. - Μη λες τέτοια πράγματα.
Καλέ μου φίλε, είναι κάτι που πρέπει να μάθεις.
Οχι! Τίποτα δεν πρέπει να μάθω.
Είσαι ο Μπέογουλφ, ο παντοδύναμος, ο ήρωας!
Αυτός που σφάζει δαίμονες!
Πάμε να σκοτώσουμε τον ιπτάμενο δαίμονα στη φωλιά του...
...και να συνεχίσουμε τις ζωές μας.
- Θες να μπω μαζί σου; - Οχι.
Ωραία.
Μπέογουλφ.
Πάει τόσος καιρός.
Πάρε το αναθεματισμένο κέρας...
...κι άσε τη χώρα να ησυχάσει.
Πολύ αργά, αγάπη μου.
Μα τον Οντιν!
Κατευθύνεται στο Χέροτ.
Τώρα!
Ρόθγκαρ!
Αντε, άντε!
Ανάθεμά σε!
Θα καρφώσω το κεφάλι σου σ' έναν πάσσαλο!
Οχι!
Βασιλιά μου!
Οχι!
Εδώ πέρα!
Φροντίστε τη βασίλισσα.
Γεράσαμε πολύ για να κάνουμε τους ήρωες.
Πάμε να σε γιατρέψουν.
Οχι αυτή τη φορά, φίλε μου.
Είσαι ο Μπέογουλφ.
Δε θα σε αποτελειώσει μια τόσο ασήμαντη πληγή.
Την ακούς;
Δεν ακούω τίποτε.
Τη μάνα του Γκρέντελ, τη μάνα του γιου μου...
Οχι, αφέντη μου.
Σκότωσες τη μάνα του Γκρέντελ όταν ήσουν νέος.
Σε υμνούνε όλοι.
Πολύ αργά για ψέματα.
Πολύ αργά πια.
Ηταν...
...ο πιο γενναίος όλων μας.
Ηταν ο σπουδαιότερος...
...απ' όλους τους πολεμιστές.
Το όνομά του θα ζει για πάντα.
Το έπος του θα τραγουδιέται αιώνια.