ΒΑΥΑΡΙΑ 1865
Στείλαμε μήνυμα στο χωριό.
Είχαμε απελπιστεί.
Μα εσύ δεν είσαι η μαμή.
Λέγομαι φράου Ράνι.
Έφτασα πολύ αργά;
Όχι. Ακριβώς πάνω στην ώρα.
Χρειαζόμασταν βοήθεια.
Η Βιολέτ είχε αφόρητους πόνους, αλλά έγινε θαύμα. Σταθήκαμε τυχεροί.
Γεννιέσαι τυχερός, έτσι δεν λένε;
Χερ Ζούφαλ, έβδομε γιε έβδομου γιου.
Με επτά δικούς σου γιους.
Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι...
Κι ο τυχερός αριθμός επτά.
Σκεφτήκαμε ότι το Γιόνας θα ήταν ωραίο όνομα.
Εγώ το βρίσκω απολύτως φρικτό.
Για να δω.
Έτσι μπράβο.
Γεια σου.
Νομίζω ότι χρειάζεται ένα πιο δυνατό όνομα όπως το Στουρμ-ουντ-Ντρανγκ, ναι;
Συγγνώμη, αλλά δεν σου πέφτει λόγος.
Μου πέφτει λόγος γιατί εγώ θα πάρω το μωράκι.
Ευχαριστώ.
Έκανες πολύ καλή δουλειά, αλλά τώρα είναι δικός μου.
Συγγνώμη, αλλά δεν νομίζω.
Δώσε μου πίσω το παιδί μου τώρα.
Βιολέτ, είπαμε;
Πολύ ωραίο όνομα.
Η γυναίκα σου έγινε βιολέτες.
Μαμά! Όχι, μαμά! Όχι!
- Μαγγανεία. - Είναι παλιότερο από αυτή, αγάπη.
Το παιδί σου αποτελεί πηγή δύναμης πέρα από αυτό το σύμπαν.
Αγόρια, βγείτε έξω.
Όλοι σας. Παιδιά, βγείτε έξω τώρα!
- Τρέξτε! - Ακριβώς.
Κάντε την πάπια!
Όσο για σένα,
έβδομε γιε έβδομου γιου.
Τόσο μεγάλη σοφία.
Σαν σοφή γέρικη κουκουβάγια.
Αντίο.
Λοιπόν, αγαπούλα μου, ας πιάσουμε δουλειά.
Έχουμε πολλά να κάνουμε σε 160 χρόνια, με μία πολύ ιδιαίτερη επιθυμία.
ΛΟΝΔΙΝΟ 2025
- Καλημέρα, αγάπη μου. - Καλημέρα, γλυκιά μου.
Τι ωραία που είναι.
Εσύ κι εγώ.
Δεν θέλω να σηκωθώ.
Μην πας στη δουλειά.
Μείνε.
Πολύ θα το 'θελα.
Πρέπει να βγει το μεροκάματο για να ζούμε ωραία μαζί.
Νιάου.
- Γεια σου. - Γεια. Νιάου.
- Νιάου. - Νιάου.
- Είδες καμιά γατούλα; - Νιάου.
Μας λες ότι θέλεις γάτα;
- Ναι. - Ναι.
Νιάου.
- Νιάου. - Νιάου.
...ο καιρός θα είναι υπέροχος
σε ολόκληρη την Αγγλία και τη Μεγάλη Βρετανία.
Είναι καλός στη Γαλλία και στην Αφρική,
και στη Βενεζουέλα, στο Μιζούρι και στη Νέα Ζηλανδία.
Αυτό σας το υπόσχομαι.
Πολύ καλός καιρός σ' ολόκληρο τον κόσμο.
Χαρούμενο πρωινό.
Χαρούμενο πρωινό, Κόνραντ.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ
Και ήρθε η ώρα της σημερινής μας ιστορίας.
Ο Δόκτωρ Χου και η Επιθυμία του Θανάτου.
Μια φορά κι έναν καιρό...
υπήρχαν οι πανέξυπνοι Άρχοντες του Χρόνου από τον πλανήτη Γκαλιφρέι.
Αλλά ένας από αυτούς το έσκασε.
Τι λέει ο θείος Κόνι, Πόπι;
Έχω τόσα πολλά να κάνω.
Να πλύνω ρούχα και να ψωνίσω.
Θα έρθει η μαμά. Πρέπει να κάνουμε σχέδια.
Ξέρεις γιατί, Πόπι;
Έχεις μαρμελάδα.
Ξέρεις τι μέρα είναι αύριο, Πόπι;
Είναι γιορτή.
- Είναι 24 Μαΐου. - Είκοσι τέσσερις Μαΐου. Η μεγάλη μέρα.
Θα τη γιορτάσουμε με μπαλόνια και τραγούδια.
Η μαμά θα μαγειρέψει μπιριάνι.
- Δεν είναι ωραίο; - Όχι.
Άσ' το σ' εμένα.
- Πήγαινε εσύ, αγάπη μου. - Εντάξει.
Μην αμφισβητείς τα πράγματα τόσο πολύ, Πόπι.
- Να είσαι προσεκτική, ναι; - Ναι.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Γεια.
Χαίρετε.
Ναι...
Με συγχωρείτε.
- Γνωριζόμαστε; - Δεν νομίζω.
- Ποια είστε; - Πρέπει να ρωτήσω...
Είσαι ο Δόκτωρ;
- Χρειάζεστε γιατρό; Όλα καλά; - Όχι.
Σας λένε "ο Δόκτωρ";
Με λένε Τζον Σμιθ.
Εντάξει.
Αλλά δεν είναι αυτό. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δεν είναι.
- Τι συμβαίνει; - Δεν...
Δεν είναι τίποτα, αγάπη μου. Μια κοπέλα.
- Αν είναι παιχνίδι, δεν μ' αρέσει. - Είστε η γυναίκα του Τζον Σμιθ.
Και βέβαια είμαι.
Εσείς ποια είστε;
- Η κόρη σας; - Και βέβαια είναι.
- Η Πόπι. - Μα δεν είναι...
Με συγχωρείτε, αλλά δεν έχετε κόρη.
Θεέ μου.
Συγγνώμη;
- Είναι ό,τι πιο εξωφρενικό. - Ναι.
- Κάτσε να δεις τηλεόραση. - Όχι. Συγγνώμη.
Με λένε Ρούμπι. Αλήθεια.
Προσπαθώ να βοηθήσω.
Όχι, σας παρακαλώ. Δεν ήθελα...
Μήπως... Είπατε...
Ρούμπι;
Ναι, εμπρός.
Κάποια εκφράζει αμφιβολία.
Η διεύθυνση είναι οδός Κάλικο 11. Θα το εκτιμούσα αν ερχόσασταν αμέσως.
- Μα... - Όχι.
Μην της μιλήσεις, Μέλανι.
- Λέγεστε Μελ; - Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Όχι.
Τι ήταν αυτό, κύριε Σμιθ;
Τέλος πάντων.
Καλύτερα να το ξεχάσουμε, έτσι;
Παραμονή της 24ης Μαΐου.
Κανονίσατε κάτι;
Ξέρετε ότι είμαι μόνη, χωρίς γονείς, χωρίς παιδιά.
Θα καθίσω σε σιωπηλή περισυλλογή, και θα είμαι χαρούμενη.
Δεν είναι υπέροχοι;
Πώς μπορεί να αμφιβάλλει κάποιος για τον υπέροχο κόσμο μας;
Αυτοί που ζούσαν στη Γη ονομάζονταν άνθρωποι.
Ο Δόκτωρ Χου είχε φίλους πολλούς ανθρώπους.
Τον αγαπούσαν και ταξίδευαν μαζί του.
Μα μερικές φορές τον εγκατέλειπαν για να πάνε να ερωτευτούν
και να παντρευτούν και να αποκτήσουν μωρά.
Και ο Δόκτωρ έμενε ολομόναχος,
αλλά συνέχιζε με θάρρος στην καρδιά,
- ψάχνοντας τον επόμενο κολλητό του. - Περισσεύει τίποτα, φίλε;
Χαρούμενο πρωινό.
Οριακά.
- Σε δύο λεπτά θα ήσασταν αργοπορημένος. - Δούλεψα ως αργά χτες βράδυ.
Ο χρόνος είναι αμείλικτος.
- Χαρούμενο πρωινό. - Χαρούμενο πρωινό.
Χωρίς γάλα και ζάχαρη, κύριε Σμιθ.
Έχω μπισκότα digestive, σοκολάτας και γκοφρέτες με γεύση βανίλια.
Φωνάξτε αν θέλετε κάτι.
Δεν θα φωνάξει κανείς, ευχαριστώ.
Μπορεί να είναι αργία στις 24 Μαΐου, αλλά αυτό είναι αύριο.
Και τότε έφτασε η θλιβερή μέρα...
Οι Άρχοντες του Χρόνου σκοτώθηκαν, κι ο μόνος που απέμεινε ήταν ο Δόκτωρ Χου.
Γύρισε πίσω, αλλά ήταν πολύ αργά...
Άκουσα ότι της αρέσει το κινέζικο.
Η Ντέμπορα στο λογιστήριο είπε ότι η Κέιτ το λατρεύει.
Και τι θα πω;
"Θα βγούμε να δειπνήσουμε; Οι δυο μας;"
Αν εσείς οι δύο ήσασταν μαζί, δεν θα χρειαζόταν να δουλεύει.
Είναι αναξιοπρεπές. Θα την έσωζες.
Μα μου πέφτει πολλή.
Όχι βέβαια. Είσαι ωραίος άντρας.
Τι θα πει αυτό;
Όχι.
- Όχι. Απλώς λέω... - Είσαι άντρας.
Βρίσκεις ωραίο έναν άλλο άντρα;
Συγγνώμη, αυτό... μου ξέφυγε.
Ναι, συγγνώμη. Μου ξέφυγε.
- Μην ανησυχείτε. - Εντάξει.
"Από το ποτήρι μέχρι τα χείλη πολλά γίνονται", όπως λένε.
Εννιά η ώρα. Ξεκινήσαμε.
Πιάστε δουλειά.
Καλή σας μέρα. Ενιαία Εθνική Ασφαλιστική Ομάδα. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Κι ο Δόκτωρ ευχόταν να ήταν όλα όπως παλιά,
όταν είχε έναν πιστό συνοδοιπόρο...
συνοδοιπόρο στο πλευρό του.
Δυστυχώς, όμως, η εποχή εκείνη είχε περάσει.
Τακ τακ.
Εμείς είμαστε.
- Να περάσω. - Γεια, μαμά.
Στις ομορφιές σου, θεία.
Έλεγα στην Ντέβικα ότι η 24η Μαΐου είναι μια υπέροχη μέρα,
εκτός αν τραγουδάει ο μπαμπάς σου.
Γεια σου, Ποπάκι μου.
Κι αύριο είναι η 24η Μαΐου.
Δεν θα έχει πλάκα;
Όχι!
Έχει γίνει πολύ κατεργάρα.
Μην ανησυχείς. Υπάρχει χρόνος για να αλλάξει αυτό.
Ξέρεις την πορεία της στη ζωή. Είναι προδιαγεγραμμένη.
Καλό κοριτσάκι, καλή σύζυγος, μετά καλή μητέρα.
Όπως λέει κι ο Κόνραντ, αυτός είναι ο ρόλος μας.
Και δεν κάνει λάθος.
Θυμάσαι, Μπελίντα. Νόμιζα ότι θα γίνεις μεγάλος μπελάς.
Κοιλοπονούσα ένα 24ωρο. Το θυμάσαι;
Νόμιζα ότι δεν θα γεννιόταν.
Πόσο κράτησε με την Πόπι;
- Τι εννοείς; - Πόσο κράτησε ο τοκετός;
Πρέπει να ήμουν εκεί.
Ήμουν;
Δεν θυμάμαι.
Τη γέννηση του μοναχοπαιδιού σου. Κάθε μητέρα τη θυμάται.
Ναι, το ξέρω.
Θα πρέπει να ήταν...
Τι ήταν, μαμά;
Είναι παράξενο, αλλά δεν θυμάμαι.
Πώς ήταν, Ποπς;
Θυμάσαι; Τη μέρα που γεννήθηκες.
Πότε ήταν;
Σου γλίστρησε.
Μην ανησυχείς, συμβαίνουν αυτά.
Διορθώνεται πολύ εύκολα, αγάπη μου.
Βλέπεις; Αυτά συμβαίνουν όταν αμφιβάλλεις για κάτι.
Ορίστε.
Κάνε άκρη, καρδούλα μου.
Έτσι.
Αποδείχτηκε ότι δεν είχε επιβιώσει μόνο ο Δόκτωρ Χου,
αλλά και μια Αρχόντισσα του Χρόνου.
Να τη!
Αυτή είναι.
Είναι στ' αλήθεια αυτή! Να τη.
Γυρίστε στη δουλειά σας.
Ελάτε τώρα, αυτή είναι.
Τιμή μου που τη βλέπω.
- Θα είναι για την 24η Μαΐου. - Να τη.
Ελάτε.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ
Ελάτε!
Είναι πανέμορφη.
Αναρωτιέμαι ποια να είναι.
- Αμάν. - Τι σ' έχει πιάσει σήμερα;
- Αναρωτιέσαι ποια είναι; - Όχι.
Όχι, απλώς εκείνη...
Απλώς υπάρχει.
Απλώς υπάρχει...
Είναι αυτή που είναι κι αυτό είναι όλο.
ΜΟΝΟ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Μορταδέλα από την Ιταλία.
Είναι ψόφια, ροδαλή, λιπαρή, αλλά αρέσει στους ανθρώπους.
Να χαρεί το παλικάρι.
Είναι σαλάτα αυτό ή σάντουιτς;
Πώς τα πάμε;
Καλύτερα από ποτέ.
Πολύ ισχυρές αμφιβολίες.
Έχουμε μέχρι και εννιάρια τέτοια ώρα.
- ...τέσσερα. - Ακούστε.
Εννιά.
Έξι, εννιά, έξι, πέντε, εννιά.
Εννιά, έξι, εφτά.
Έξι...
Εννιά, οκτώ, εννιά.
Εξαιρετικά.
Όποιος ψάχνει βρίσκει.
Σάντουιτς, προφανώς.
Σωστά.
Κάνε αυτό, κάνε εκείνο.
Μάλιστα, κυρία. Όχι, κυρία.
Να κόψω τα νύχια των ποδιών σας, κυρία;
Να πάρει η ευχή.
Θα κάνουμε ένα διάλειμμα.
Ρίξτε μια ματιά σε φωτογραφίες από την Ινδία.
Γεια σου.
Γεια. Εξαφανίστηκες.
Συγγνώμη, γλυκέ μου.
Ξέρεις ότι η κυρία έχει πολλές απαιτήσεις.
Σκέφτηκε ότι θα σου άρεσε.
Ωραία, ευχαριστώ.
Αλλά...
Είναι εντάξει εκεί έξω; Γίνεται δουλειά;
Έτσι νομίζω, Κόνραντ.
- Και πολλή, μάλιστα. - Είναι μεγάλος κόπος.
Τόση σκέψη.
Μερικές φορές ξεχνάω τον καιρό και η Νότια Αφρική πλημμυρίζει.
Αγάπη μου, είσαι εξαντλημένος.
Είμαι λίγο.
Δουλεύεις πολύ σκληρά.
Και κάνεις πολύ καλή δουλειά.
Θα σου έλεγα ψέματα;
Ναι, θα σου έλεγα.
Αλλά όχι αυτήν τη φορά.
Γι' αυτό σε βρήκαμε και σε σώσαμε.
Αυτός ήταν ο λόγος που σε επέλεξε η κυρία.
Το αγόρι που θέλει να γίνει καλύτερος ο κόσμος.
- Μια βαθιά σου επιθυμία. - Ναι.
Τι κάνει το μικρό;
Ξέρεις, τα ίδια.
Χαμογελάει.
Κοίταξέ τον.
Είναι μικροσκοπικός.
Αλλά στηρίζει αυτό το σύμπαν.
- Και δεν κλαίει ποτέ. - Όχι.
Μόνο κρυφογελάει.
Είναι εκπληκτικός.
Δεν είναι;
Είναι τρομακτικός.
Είναι άκρως τρομακτικός.
Και έχουμε προσωρινή διόρθωση. Αντίστροφη μέτρηση.
Ενεργοποιημένος βιντικέιτορ στο 99% και προχωράει.
Όταν βρεις χρόνο...
Είπατε να του φτιάξω σάντουιτς.
Η παγίδα είναι έτοιμη;
Έτοιμη να τη θέσετε σε λειτουργία, κυρία.
Ωραία.
Προσέχετε, κυρία.
Γλιστράει λόγω πάγου.
Και κάνει πολύ κρύο.
Δεν είμαι παιδάκι.
Είστε παιδί μου, που λέει ο λόγος.
Θα μπορούσα να πω ότι βγήκατε από τα σπλάχνα μου.
Είναι ό,τι πιο αηδιαστικό έχω ακούσει.
Πώς είναι ο Δόκτωρ;
Προχωράει.
Αμφιβολίες στο 30%.
Ο ήλιος δύει στις 20:58, και τότε κάνει τις πιο έντονες σκέψεις.
Κρίμα που πρέπει να πεθάνουν αυτά τα ανθρωπάκια.
Είχα αρχίσει να τα συμπαθώ.
Αλλά απόψε θα τον βρούμε.
Αυτόν που έχει χαθεί.
Και τότε ξεκινά το σπουδαίο έργο.
Χρόνια πριν, όταν ο Γκαλιφρέι ήταν νέος πλανήτης,
ο Δόκτωρ και η Αρχόντισσα του Χρόνου ήταν θανάσιμοι εχθροί.
Είχαν συγκρουστεί για ένα σωρό άσχετα πράγματα.
Αλλά η Αρχόντισσα του Χρόνου ήξερε ότι μπορούσαν να γίνουν καλοί φίλοι.
Αν ήξερε ο Δόκτωρ Χου πόσο έξυπνη ήταν.
Έτσι, μια μέρα,
- εμφανίστηκε. - Περίεργο, έτσι;
- Σαν να είναι εκεί, αλλά όχι εκεί. - Είπε "Δόκτωρ, με θυμάσαι;"
- Πώς είναι δυνατόν; - Και τη θυμήθηκε.
Είπε το όνομά της φωναχτά.
Και είπε "Δεν πρέπει να είμαστε πια εχθροί".
- Συγγνώμη. - Μόνο εμείς μείναμε.
Μήπως σου περισσεύει κάνα ψιλό;
- Όλοι οι Άρχοντες πέθαναν... - Όχι.
Δεν είναι σωστό να σου μιλάω.
Συγγνώμη, μήπως σε λένε Σίρλεϊ;
Ρούμπι.
Έτσι ζούμε.
Οι ανάπηροι, οι άστεγοι, οι περιθωριακοί.
Πρώτη φορά βλέπω αυτό το μέρος.
Το έχεις ξαναδεί. Περνάς κάθε μέρα και μας αγνοείς.
Από πού σε ξέρω; Σίγουρα δεν σ' έχω ξαναδεί.
Μπορείς να μου πεις τι διάολο συμβαίνει;
Μας αγνοούν.
Είμαστε φτωχοί, ξεχασμένοι κι ασήμαντοι.
Έτσι είναι ο κόσμος.
Μόνο που μερικές φορές όλοι βλέπουμε φευγαλέα κάτι.
Σαν μια φευγαλέα ματιά, σαν να θυμάμαι κάτι.
Και μετά... εξαφανίζεται.
Μια ματιά σ' έναν καλύτερο κόσμο.
Αλλά εσύ διαφέρεις από μας.
Συγγνώμη αν ακούγομαι ωμή, αλλά δεν μου φαίνεσαι ανάπηρη.
Μου λείπει μπόι, αλλά ναι.
Ωστόσο, είσαι ίδια μ' εμάς.
Έχεις αμφιβολίες για τον κόσμο, αλλά γιατί;
Υπάρχει ένας άντρας που λέγεται ο Δόκτωρ.
Και συνδεόμαστε με κάποιον τρόπο.
Επειδή νιώθω σαν να το 'χω ξαναζήσει αυτό.
Έχω δει το 2025, κι ήταν διαφορετικό.
Προσπάθησα να το πω στη μαμά και στη γιαγιά μου, και είπαν...
Μη μιλάς έτσι. Δεν κάνει να ακούει αμφιβολίες ένα θετό παιδί!
Κάτι δεν πάει καλά μ' εσένα, κορίτσι μου.
Κάποιος σου 'κανε μάγια.
Η κόρη μου. Εκφράζει αμφιβολίες.
Ελάτε να τη μαζέψετε.
Η ίδια μου η μητέρα.
Φέρ' της άλλη, Πιτ.
Η Βαλ λέει ότι ήσουν τυχερή.
Όλοι σταθήκαμε τυχεροί.
Ζούμε έξω από τον κόσμο, οπότε τον βλέπουμε καλύτερα.
- Βλέπουμε ό,τι δεν βγάζει νόημα... - Ευχαριστώ.
...αλλά να μας.
Δεν έχουμε δεκάρα, αλλά έχω αμαξίδιο.
Υπερσύγχρονο.
Χρειάζομαι φάρμακα για τη δισχιδή ράχη, αλλά δεν έχω τίποτα.
Αλλά είμαι καλά.
Η Βαλ λέει ότι είμαστε παρίες.
Για μένα, αυτά τα πράγματα είναι σαν απολιθώματα ή απομεινάρια,
που αιμορραγούν από μια ζωή που έχει χαθεί.
- Μπράιαν, πες τη θεωρία σου. - Όλα οδηγούν στον Κόνραντ Κλαρκ.
Ναι, κι εγώ τον φέρνω συχνά στη σκέψη μου.
Ρούμπι Σάντεϊ.
Δεν του έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη.
Θεέ μου, κι εσύ.
Μπορεί να σε συλλάβουν γι' αυτές τις δηλώσεις.
Ναι, δεν ξέρω γιατί ή πώς.
Αλλά ο Κόνραντ Κλαρκ είναι τέρας.
Αυτό ακριβώς λέω κι εγώ.
Όλα τα στραβά περιστρέφονται γύρω του.
Κάτι κρύβει.
Τι; Μπορείς να καταλάβεις από τη χροιά της φωνής του;
Ναι, αφού όταν είσαι τυφλός έχεις μαγικές δυνάμεις.
Εντάξει.
Λυπήσου με.
Όχι, είναι προφανές.
Είναι μεροληψία.
Δεν έχει αναπηρία, οπότε δεν μπορεί να μας δει.
Κι αν δεν μπορεί να μας δει, τότε δεν μας βλέπουν.
Ναι, είναι σαν βασιλιάς κι ηγεμόνας κι αυτοκράτορας και θεός.
Πώς κατάφερε ο Κόνραντ να γίνει θεός της Γης;
Τι σκέφτεσαι, Ρούμπι;
Για ποιο πράγμα;
Δεν καθόμαστε να γκρινιάζουμε όλη μέρα.
Έχουμε σχέδια.
Θα ανατρέψουμε τον θεό.
Είσαι μαζί μας;
Μέσα.
Είμαι μέσα.
Η Αρχόντισσα του Χρόνου είχε μια ιδέα.
Είπε, δεν έχει τελειώσει, επειδή γνωρίζω ένα καλά κρυμμένο μυστικό.
Και το μυστικό προερχόταν από τα βάθη της ιστορίας του Άρχοντα του Χρόνου.
Μυστικό τόσο παλιό και τόσο φρικτό, που το είχαν ξεχάσει όλοι,
αλλά το μυστικό είχε αρχίσει να ξυπνά.
Και ο Δόκτωρ είπε "Πες μου το μυστικό".
Μα η μυστηριώδης Αρχόντισσα του Χρόνου ήταν έξυπνη και σοφή,
και γνώριζε ότι ο Δόκτωρ Χου ήταν αδύναμος.
Δόκτωρ;
Δόκτωρ, μ' ακούς;
Δεν έχω πολύ χρόνο. Έρχονται.
Κι αυτή η κολασμένη διάσταση βυθίζεται. Δεν ξέρω αν θα επιβιώσω.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό.
Πρέπει να σε προειδοποιήσω. Έχω μία ευκαιρία.
Θα ακουστεί περίεργο, αλλά άκουσέ με. Τα τραπέζια δεν το κάνουν αυτό.
Να θυμάσαι, τα τραπέζια δεν το κάνουν αυτό.
Πρέπει να φύγω.
Μου λείπεις.
Δηλαδή,
όχι μόνο αυτό.
Σ' αγαπώ.
Σε προειδοποιώ, Δόκτωρ, αυτό το μυστικό θα αλλάξει για πάντα την πραγματικότητα.
Τζον,
τι κάνεις;
Έλα εδώ, κοίτα.
Κοίτα.
- Είχες δύσκολη μέρα. - Όχι.
- Έλα για ύπνο. - Όχι. Περίμενε.
Περίμενε.
Βλέπεις;
Και λοιπόν;
- Γλίστρησε. Συμβαίνει. - Όχι.
- Γλιστρούν. - Όχι.
Μα πώς;
- Πώς γλιστρούν; - Έτσι είναι ο κόσμος, Τζον.
Γλιστρούσαν και θα γλιστρούν. Σταμάτα.
Επειδή εκείνος είπε ότι τα τραπέζια δεν το κάνουν αυτό.
Κι έχει δίκιο.
Έχει δίκιο. Τα τραπέζια δεν κάνουν τέτοια.
Ποιος το είπε;
Ένας άντρας στην τηλεόραση.
Και τον γούσταρα πολύ.
Εμπρός;
Συγγνώμη.
Ο άντρας μου.
Έχει αμφιβολίες.
- Είναι μέσα. - Όχι, δεν...
Δεν αμφέβαλλα για κάτι. Μόνο ρώτησα.
Είχα μια απορία. Είχα μια καλή απορία. Αυτό είναι όλο.
- Συγγνώμη. - Σκέφτηκα την Πόπι.
- Έκανα μια σκέψη. - Δεν το άντεχα.
- Με τη μικρή πάνω. - Δεν το 'θελα. Συγγνώμη.
Δεν το έλεγχα.
Ασφαλίσαμε τη μονάδα.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Με συγχωρείτε, κυρία Σμιθ, αλλά έχω μια δουλειά να κάνω.
Μαμά;
Τι θέλεις εδώ;
Κοιμάται ένα παιδί πάνω, και θα χρειαστεί κάποιον
το πρωί.
- Πάρτε την. - Τι κάνετε;
Κοντά τα χέρια σας! Αφήστε με.
- Μαμά! - Συγγνώμη, Μπελίντα!
Χίλια συγγνώμη.
Αναγνωρίσατε την αμφιβολία του άντρα σας
επειδή έχετε κι εσείς αμφιβολίες.
Αυτό κάνει, κυρία Σμιθ.
Μολύνει, αναπαράγεται, θεριεύει, και η δουλειά μου είναι να την κόψω.
Η δουλειά μου και η μεγάλη μου απόλαυση.
ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΝΡΑΝΤ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ
- Γρήγορα. - Καλά, ντε.
Δεν είμαστε καλοί κατάσκοποι.
- Σιγά, αναπηρόφοβη. - Ελάτε.
Αν μας πιάσουν έξω τέτοια ώρα, θα μας κλείσουν μέσα.
Σταμάτα να ανησυχείς.
Από δω βλέπουμε καλύτερα. Κοιτάξτε.
Και έχω αυτό.
Τι κάνει αυτό;
Είναι απομεινάρι από τον προηγούμενο κόσμο.
Και...
έχει ρεύμα.
ΤΕΡΜΑΤΙΚΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
- Σαν μάγια. - Αλλά δεν είναι.
- Μου φαίνεται τόσο γνωστό. - Κι εμένα.
Σαν να το 'χω ξαναδεί.
Μα ό,τι κι αν είναι,
θα μας βοηθήσει με τον Κόνραντ Κλαρκ.
Βλέπεις πώς συνδέεται η φωτογραφία;
Μάλλον σημαίνει ότι ο Κόνραντ εκπέμπει από κει πάνω.
Αν αυτό εντοπίζει σήμα, μήπως μπορούμε να το μπλοκάρουμε;
Να τον κόψουμε;
Τότε θα έπρεπε να μας ψάξει.
Να κατέβει από το Μπόουν Πάλας,
- και μόλις βγει έξω... - Αυτό μου αρκεί.
Αν μπορέσω να συναντήσω τον Κόνραντ,
αν μπορέσω να τον κοιτάξω στα μάτια, τότε θα θυμηθώ.
Νιώθω ότι θα θυμηθώ.
Κι αν θυμηθώ τα πάντα,
τότε θα θυμηθώ τον Δόκτορα και τον κόσμο που υπήρχε πριν.
Περάστε από το κατώφλι.
- Δεν καταλαβαίνω. - Τι είναι αυτά;
Πρώτα θα περάσει ο άντρας.
Καλά. Εντάξει.
Εντάξει.
- Τώρα η γυναίκα. - Εντάξει.
Μην ανησυχείς.
- Μην ανησυχείς. Όλα καλά. - Συγγνώμη που σε έδωσα.
Εγώ φταίω.
Έχω τις αμφιβολίες μου, εντάξει;
Για σένα δεν αμφιβάλλω ποτέ, Μπελίντα.
Ό,τι κι αν είναι εδώ, θα το ανακαλύψουμε μαζί.
Τι διάολο;
Δόκτωρ.
Ναι, Δόκτωρ.
Θυμάσαι;
Έλα τώρα, έχουμε παρελθόν εμείς οι δύο.
Ψάξε στη μνήμη σου.
Τι λες γι' αυτό;
Η Σφραγίδα του Ράσιλον.
Του Αιώνιου Πρόεδρου των Αρχόντων του Χρόνου.
Θυμήθηκες κάτι; Όχι; Τίποτα;
Κι αυτά εδώ, κλώνοι ταξίμορφων.
Ζώα με λειτουργία κυνηγού.
Όχι;
Δεν βγάζει νόημα κάτι από όλα αυτά;
Δεν αναρωτιέσαι ποτέ βαθιά μέσα σου, και στις δύο καρδιές σου,
πού βρίσκεται το ΤΑΡΝΤΙΣ σου;
Τ-Α-Ρ-Ν-Τ-Ι-Σ.
Ποια είσαι;
Μια παράκληση.
Σας παρακαλώ, έχω ένα παιδί στο σπίτι.
Τη λένε Πόπι.
Και υπόσχομαι να μην αναφέρουμε τίποτα από όλα αυτά, ποτέ,
αν μας αφήσετε να πάμε σπίτι να τη φροντίσουμε.
Όχι, δεν έχετε.
- Τι; - Παιδί.
Συγγνώμη;
Δεν έχετε παιδί.
Μη μιλάς έτσι.
- Εκείνο το κορίτσι είπε... - Ναι.
Ναι, αυτό ήταν. Θυμάσαι.
Πώς την έλεγαν;
Ρούμπι.
Πλησιάζει. Αυτό είναι.
Η 24η Μαΐου φτάνει.
Εννιά λεπτά, σφραγίστε, κλειδώστε όλα τα εξωτερικά.
Τι κάνει;
Μας λέει την ώρα,
αλλά δεν καταλαβαίνω τι ρόλο παίζει.
Τι τρέχει εκεί πάνω;
Μουσική!
Είχαμε χορέψει μια φορά κι έναν καιρό, εσύ κι εγώ.
Στην πολιορκία της Περσεφόνης, με την πόλη να καίγεται γύρω μας.
Είπαν ότι ήμασταν εραστές.
Θυμάσαι αν αυτό είναι αλήθεια;
Βαθιά μέσα στον χωροχρόνο.
Ήμασταν;
Ναι, είχα διαφορετικό πρόσωπο.
Το ίδιο κι εσύ, χρόνια πριν,
επειδή η τραγωδία είναι ότι δεν ήμασταν ποτέ εχθροί.
Όλοι οι εχθροί σου διψούσαν για θάνατο.
Εγώ ήθελα μόνο ζωή.
Το θυμάσαι;
Εγώ είμαι η Ράνι.
Όχι.
- Θυμάσαι. - Όχι.
- Είμαι η Ράνι. - Όχι.
Όχι.
Κι εγώ είμαι η Ράνι.
Παραλληλογένεση.
Είμαστε και οι δύο η Ράνι.
Τι διάολο λέτε;
Εσείς οι δύο; Ακούγεται σαν ιστορία του Κόνραντ.
Μ' αρέσει αυτό το σημείο.
Ο άντρας σου είναι εξωγήινος, όπως κι εγώ.
Είμαστε οι τελευταίοι Άρχοντες του Χρόνου
από τον πλανήτη Γκαλιφρέι στον αστερισμό του Καστέρμπορους.
- Όχι. - Μα αυτός ο πλανήτης είναι ένα ψέμα.
Όλος αυτός ο κόσμος είναι μια επιθυμία.
Για ποιο πράγμα μιλάς;
Αγάπη μου.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
- Έλα. - Άφησέ τον ήσυχο!
Μα αυτός δημιούργησε πολλά από αυτά.
Προκάλεσε τους θεούς, Μπελίντα.
Αφύπνισε τις πιο αρχαίες δυνάμεις.
Έλα να δεις.
Δεν σ' αφήνω. Δεν σ' εμπιστεύομαι ούτε στο ελάχιστο.
Μα κοίτα.
Τι;
Κόνραντ;
Δόκτωρ.
Γιατί με φωνάζουν όλοι έτσι;
Στην τελευταία μας συνάντηση, είπες ότι ήμουν ένα τίποτα.
Πώς σου φαίνομαι τώρα;
Είναι το παιδί, Δόκτωρ.
Αφύπνισες το Πάνθεον.
Και γεννήθηκε ο ισχυρότερος θεός όλων, ο Ντεζιντίριουμ, ο Θεός των Επιθυμιών.
Και είναι δικός μου.
Ο κόσμος που βρίσκεται από κάτω είναι ο κόσμος που εγώ επιθυμούσα.
Χρειαζόμασταν άλλο ένα πράγμα.
Έλα.
Κανένας Θεός των Επιθυμιών δεν είχε απεριόριστες δυνάμεις,
αλλιώς θα πνιγόμασταν σε ένα σύμπαν μητρικού γάλατος.
Έπρεπε να ενισχύσω τις δυνάμεις του, κάτι που με οδήγησε στον βιντικέιτορ.
Κρυμμένος σε κοινή θέα, θυμάσαι;
- Όχι. - Ομολογώ ότι είναι σπουδαία τεχνολογία.
Διέσχισε όλο το σύμπαν
δημιουργώντας έναν ιστό δύναμης για να σε φέρει πίσω.
Κοίτα εδώ.
Ενέργεια Βόιστετ-Μπλέιντεν εις την πέμπτη,
- περίπου ισοδύναμη... - Με ένα δισεκατομμύριο σουπερνόβα.
Έτσι.
Θυμάται.
Ο βιντικέιτορ έπλεξε ιστό τιτάνιας δύναμης για να τον χρησιμοποιήσω εγώ.
Δύναμης τόσο μεγάλης ώστε να ενισχύει τις επιθυμίες ενός θεού,
επιτρέποντας στον Κόνραντ να δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο.
Με την επιθυμία δεν δημιουργείς ολόκληρο κόσμο.
Ακριβώς.
Είναι γεμάτος λάθη και δεν μπορεί να διατηρηθεί
επειδή έχετε αμφιβολίες.
Οι αμφιβολίες δεν επιτρέπονται.
Εντάξει, ναι, έχουμε αμφιβολίες.
Και τι έγινε;
Όλοι έχουν αμφιβολίες.
Το 'πιασε.
Είναι πολύ καλή.
Επειδή η αλήθεια είναι...
Οι αμφιβολίες δεν είναι το πρόβλημα.
Οι αμφιβολίες είναι όλο το θέμα.
Η αμφιβολία είναι ένα τόσο όμορφο πράγμα.
Αν αμφισβητείς έντονα, τότε η αμφιβολία θα διαλύσει τον κόσμο.
Πάνω στην ώρα!
Σείστηκε.
Όλο το κτίριο σείστηκε.
Τι συμβαίνει;
Γι' αυτό ήθελα να παγιδευτείς μέσα στην επιθυμία.
Επειδή δεν είναι μια απλή παρουσίαση, Δόκτωρ.
Πρέπει να σου τα πω όλα ώστε η αμφιβολία σου να γίνει αδηφάγα.
Αν μια συνηθισμένη αμφιβολία ραγίζει τον κόσμο,
η αμφιβολία του Άρχοντα του Χρόνου σκίζει το οικοδόμημα της πραγματικότητας.
Έλα να δεις.
Γρήγορα. Πάμε έξω!
Πολύ διασκεδαστικό.
Κοιτάξτε την πόλη.
Αντίο, Λονδίνο!
Δεν είναι αληθινό. Δεν μπορεί να είναι. Δεν είναι.
Το Πάλας είναι η σταθερά. Δεν κινδυνεύει.
Εσύ δημιούργησες αυτόν τον κόσμο, και τον σκοτώνεις. Γιατί το κάνεις αυτό;
Μόλις διαλυθεί η πραγματικότητα, σε τόσο τεράστια κλίμακα,
- μπορώ να δω από κάτω. - Τι να δεις;
Βαθιά μέσα στο Υποσύμπαν, βρίσκεται κρυμμένος.
Αυτός που Έχει Χαθεί.
Ποιος;
Και τώρα η έκρηξη!
Πες μου.
Πες μου ποιον ψάχνεις.
Τον Ωμέγα.
Ωμέγα. Ο πρώτος Άρχοντας του Χρόνου.
Ο δημιουργός των Αρχόντων του Χρόνου.
ΩΜΕΓΑ
Ο σπουδαιότερος και πιο τρομακτικός.
Ζήτω ο Ωμέγα.
Ο Ωμέγα θα ελευθερωθεί!
Θυμάμαι.
Ο Δόκτωρ είμαι εγώ.
Και η Ράνι...
Μην το κάνεις αυτό!
Θυμάμαι! Εντάξει;
Είμαι ο Δόκτωρ!
Θεέ μου. Η Μπελίντα.
Ξεφορτωθείτε τη σύζυγο.
Έξω απ' το κατώφλι.
Τι κάνεις;
Πού είναι ο Τζον; Πού είναι;
Δεν υπάρχει Τζον.
Παντρεύτηκες ένα φάντασμα.
Καλοσύνη σου που ήρθες, Δόκτωρ, αλλά κι εγώ σε θυμάμαι.
Και ξέρω ότι θα κάνεις τα πάντα για να με σταματήσεις, και δεν το ρισκάρω.
Ράνι!
Μα δεν καταλαβαίνεις;
Έχω κόρη!
Η Πόπι είναι υπαρκτή!
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου