ΣΚΑΘΑΡΟΖΟΥΜΗΣ
Υπότιτλοι του DVD {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...# {<%>}
Τεράστια είναι.
-Τέλειο φαίνεται. -Σ' ευχαριστώ.
Καλές διακοπές, γλύκα.
Μαντσουριανό λάδι Τανγκ. Από πού το πήρες;
Μου το πήρε η Έλεν απ' το Όσλο.
Υπάρχει αρκετό για να κάνω όλο το τραπέζι και το γραφείο.
Αναρωτιέμαι τι να είναι.
-Αχ, αγάπη μου, το πήρες. Σ' ευχαριστώ. -Υπάρχει αρκετό για να κάνω τον ξενώνα.
Χαίρομαι πολύ που θα περάσουμε τις διακοπές στο σπίτι.
-Θα αρχίσω αμέσως. -Ε, πού πας;
-Θα το σηκώσω εγώ. -Όπως θες.
Πάω να το...
-Ίσως να το σήκωνες εσύ. -Πάω.
Εντάξει. Όχι!
Ωχ, όχι.
Η Τζέιν.
Σειρά σου, αγάπη μου.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.
-Γεια σου, Μπάρμπαρα. -Γεια.
Χαίρομαι που σε πέτυχα. Άκουσα πως ήσουν διακοπές.
Σωστά. Διακοπές.
-Σήμερα προσφέρουν $260,000. -Όχι, Τζέιν.
-Είναι 6:45 το πρωί. -Η προσφορά είναι αληθινή.
Κάποιος απ’ τη Νέα Υόρκη που είδε μόνο μια φωτογραφία.
Τζέιν, μην στέλνεις στον κόσμο φωτογραφίες του σπιτιού μας.
Θέλει να φέρει την οικογένειά του για να ηρεμήσουν.
Αυτό ακριβώς ψάχνουμε.
Μα, Μπάρμπαρα, το σπίτι είναι πολύ μεγάλο για σας.
Είναι ότι πρέπει για οικογένεια, ξέρεις...
Δεν το είπα για κακό. Απλά το σπίτι παραείναι μεγάλο.
-Θα σε δω σε μερικές βδομάδες. Εντάξει; -Εντάξει.
-Ωραία. -Σκέψου το.
Στο καλό.
Μπου!
-Ότι έλεγα στη Μπάρμπαρα για την προσφορά. -Όχι, Τζέιν.
Άνταμ.
Μπάρμπαρα, έλα μαζί μου στο κατάστημα.
-Για ποιο λόγο; -Χρειάζομαι μια βούρτσα για το λάδι.
-Κι ένα κομμάτι για το μοντέλο. -Κάνε γρήγορα, εντάξει;
2 εβδομάδες στο σπίτι. Οι τέλειες διακοπές.
Η Τζέιν λέει να πουλήσουμε το σπίτι σε μια οικογένεια.
Νομίζω ότι δεν της πέφτει λόγος.
Εξάλλου, μπορούμε να ξαναδοκιμάσουμε σ' αυτές τις διακοπές.
Αλήθεια; Τι λες;
-Τι κάνεις, Έρνι; -Γεια, πώς είσαι;
Μέρα, Άνταμ.
-Θες κούρεμα πριν τις διακοπές; -Όχι, ευχαριστώ, Μπιλ.
-Πώς πάει το μοντέλο; -Μια χαρά.
Ο Μπόζμαν έβαλε τα θεμέλια το 1835. Αλλά ο εγγονός του...
Είχε μαλλιά μέχρι τους ώμους.
Και μου λέει, "πάρ’ τα λιγάκι."
-Του τα έκοβα τόσο γρήγορα... -Τα λέμε αργότερα Μπιλ...
Εντάξει.
Θα είναι υπέροχα.
Είσαι σίγουρη ότι δεν θα 'θελες να πας στη Τζαμάικα ή σε κάποιο παρόμοιο μέρος;
-Με τίποτα. Τίποτα δεν είναι σαν την πατρίδα. -Πρόσεχε...!
Ωραία ξεκίνησαν οι διακοπές.
Θα νιώσεις καλύτερα όταν στεγνώσεις, γλυκιά μου.
Το τζάκι δεν ήταν αναμμένο όταν φύγαμε.
-Πώς είναι το χέρι σου; -Δεν ξέρω. Το νιώθω παγωμένο.
Πάω να φτιάξω καφέ, εσύ φέρε ξύλα για το τζάκι.
Ίσως να παίρναμε τα πράγματα απ' την αρχή.
Θυμάσαι πώς βρεθήκαμε εδώ;
Θα πάω στη γέφυρα να ακολουθήσω τα βήματά μας.
-Μου έσωσες την... -Δύο ώρες.
-Μπάρμπαρα, δεν θα το πιστέψεις... Τι; -Τόσο έλειπες.
-Τι συμβαίνει; -Πρέπει να σου δείξω κάτι.
Κοίτα.
Είναι αυτό.
Κι αυτό.
-"Εγχειρίδιο των προσφάτως αποθανόντων." -Προσφάτως Ασθενών.
"Αποθανόντων."
Δεν ξέρω πώς βρέθηκε εδώ. Κοίτα τον εκδότη.
"Εκδόσεις προσφάτων αποθανόντων."
Δεν νομίζω ότι γλυτώσαμε απ' το ατύχημα.
Τη μισώ αυτή την κατάσταση.
Μπορείς να μου πεις τα βασικά;
Το βιβλίο δεν είναι έτσι γραμμένο. Τι θες να μάθεις;
Γιατί εξαφανίστηκες όταν βγήκες απ' την πόρτα;
Θα πάμε στην κόλαση ή στον παράδεισο;
Και για πόσο θα κρατήσει αυτό;
Δεν βλέπω κάτι για κόλαση ή παράδεισο.
Είναι σαν οδηγίες στερεοφωνικού. Άκου αυτό:
"Γεωγραφικοί και χρονικοί περίμετροι.
Οι λειτουργικές περίμετροι διαφέρουν από πνεύμα σε πνεύμα."
Θα μας πάρει πολύ καιρό, γλυκιά μου.
Καταραμένα αμμοσκούληκα. 13%, ε;
Καλύτερα να βρω δουλειά. Για να δούμε. Επιχειρησιακός τομέας.
Τι έχουμε εδώ; Οι Μέιτλαντ, ε;
Χαριτωμένο ζευγάρι. Είναι ωραίοι και χαζοί.
Μακάρι να είχα καλύτερη θέα του νεκροταφείου από 'δω.
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποια είναι η καλύτερη θέση για μας.
Σοκ απομόνωσης;
Δεν μπορώ να καθαρίσω τίποτα καλά.
Η ηλεκτρική είναι στο γκαράζ και δεν μπορούμε να βγούμε απ' το σπίτι.
Γιατί δεν μας λένε κάτι; Πού είναι οι άλλοι πεθαμένοι;
Γιατί είμαστε μόνο εμείς οι δύο;
Ίσως να 'μαστε στον παράδεισο.
Αν ήταν ο παράδεισος δεν θα ήταν όλα σκονισμένα.
Η Τζέιν είναι.
- Θεέ μου! Τι κάνει εδώ; -Δεν ξέρω. Τζέιν εδώ. Πάνω, Τζέιν.
-Δεν σε βλέπει, ε; -Όχι.
Στο βιβλίο λέει, κανόνας Νο 2: "Οι ζώντες συνήθως δεν βλέπουν τους νεκρούς."
-Δεν μπορούν ή δεν θέλουν; -"Δεν θέλουν" λέει.
Είναι πολύ ηλίθιο το βιβλίο. Δεν καταλαβαίνω τίποτα.
Μπαρμπ, γλυκιά μου...
...είμαστε νεκροί.
Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ανησυχούμε για τίποτα πια.
Τέλεια. Είναι ακριβώς αυτό που ψάχναμε.
Συγνώμη, μαντάμ.
Ντίλια Ντιζ, καλώς ήρθες σπίτι.
Τσαρλς.
Εντάξει, δεν έγινε ζημιά. Είδες; Εντάξει είναι.
Καλή, στιβαρή, χωριάτικη τέχνη.
Κοίτα και την κουζίνα.
Επιτέλους θα μπορείς να φτιάξεις φαγητό της προκοπής.
Έλα να ρίξεις μια ματιά.
Λίγη βενζίνη κι ένα καμινέτο. Κανένα πρόβλημα.
Με συγχωρείτε. Αφήστε το κάτω.
Πρέπει να ξηλώσουμε όλα τα υδραυλικά.
Αλλά εκτός απ' αυτό είναι τέλειο. Τέλειο.
-Εσύ τι λες, γλυκιά μου; -Η Ντίλια το μισεί.
Εγώ θα μπορούσα να ζήσω εδώ.
Πρόσεχε. Είναι δικό μου γλυπτό.
Δεν λέω "δικό μου" σαν να λέω "το αγόρασα". Εννοώ ότι εγώ το έφτιαξα.
Βάλ' το στο τραπέζι.
10 λεπτά. Κι είμαι ήδη απολύτως ήρεμος.
Είναι τέλειο.
- Βοήθεια! -Ο Όττο είναι.
Όττο, γιατί δεν μπαίνεις απ’ την πόρτα;
Είναι γρουσουζιά.
Όττο, παράτησες την πόλη για χάρη μου. Χαίρομαι πάρα πολύ.
Και βέβαια χαίρεσαι.
-Ντίλια. -Έχεις δίκιο.
-Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. -Έχεις δίκιο.
Είμαστε εδώ για να απολαύσουμε την εξοχή...
-...όχι, για να γκρεμίσουμε το σπίτι. -Έχεις δίκιο.
Τσαρλς, είσαι τυχερός που οι γιάπηδες αγοράζουν διαμερίσματα...
για να μπορείς να έχεις τα λεφτά που χρειάζομαι για τη διακόσμηση του σπιτιού.
Όττο, ήρθα εδώ για να ηρεμήσω, το εννοώ.
Τότε κάν' το ήσυχα, αγαπητέ μου, κι άσε μας να σκεφτούμε.
Έτσι χάλια είναι και το υπόλοιπο σπίτι;
Αυτή είναι η τιμωρία μας;
Τι θα κάνουμε;
Δεν είμαστε τελείως αβοήθητοι, Μπάρμπαρα.
Διάβαζα το βιβλίο, και γράφει κάτι για την περίπτωσή μας.
Φαντάσματα.
Ντίλια, ας ξεκινήσουμε.
Αντιμετωπίζουμε πιθανή αρνητική ενέργεια.
Εννοώ, δεν υπάρχει καθόλου οργανική ροή.
Το πρόσεξα κι εγώ. Είναι σαν μια τεράστια μυρμηγκοφωλιά.
-Τι; -Νόμιζα ότι είδα κάτι.
Μέσ' το μυαλό μου είσαι.
-Είμαι; -Πολλοί λίγοι πελάτες μπορούν να το κάνουν.
Απλώς δεν είναι ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες.
Θεέ μου.
Ας ευχηθούμε οι άλλες ντουλάπες να είναι μεγαλύτερες.
Κοίτα.
Ο Όζι κι η Χάριετ.
-Τι έπαθαν αυτοί; -Πέθαναν.
Κοίτα, εσωτερικό εξοχικό σπιτάκι.
-Όττο. -Βιριδιανό.
Βιριδιανό. Πού το ξέρω αυτό;
Γαλαζοπράσινο.
Υδροχλωρικό οξύ.
Έχω σπουδάσει χημεία. Ήμουν αναλυτής μαλλιών.
-Τι; -Για λίγο.
Μπλιαχ. Θεός φυλάξοι!
Μπου!
Ξέρω τι σκαρώνετε αλλά δεν θα πετύχει.
Δεν γίνεται τίποτα, γλυκιά μου.
Τσαρλς, δεν θα σταματήσω εγώ να ζω για την τέχνη, επειδή εσύ θες να ηρεμήσεις.
Είμαι εδώ. Θα ζήσω μαζί σου σ' αυτή τη σκατότρυπα.
Αλλά πρέπει να εκφράζομαι. Αν δεν μ' αφήσεις να ξεγυμνώσω το σπίτι...
...και να το κάνω δικό μου, θα τρελαθώ και θα τρελάνω κι εσένα!
Ναι. Μάλλον το σπίτι χρειάζεται μια μικρή ανανέωση.
Γίνεται όμως να μην πειράξεις αυτό το δωμάτιο;
Εντάξει.
Θα τη δείρω.
Λοιπόν;
Αν ξηλώσεις τις ταπετσαρίες και γκρεμίσεις μερικούς τοίχους...
...ίσως να γίνει σπίτι.
-Τι είναι στον τρίτο όροφο; -Σοφίτα.
Ξέχασα να κλειδώσω την πόρτα της σοφίτας.
-Ένοιωσες τίποτα; -Πότε;
-Δεν έχεις κλειδί; -Ίσως να 'χει ο Τσαρλς.
Έχω την αίσθηση ότι υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον πίσω απ' αυτή την πόρτα.
Ναι, τα φαντάσματα των ανθρώπων που πέθαναν και θέλουν να μας διώξουν.
Ας τους κάνουμε τη χάρη.
Θεέ μου, παραλίγο.
Δεν μπορώ να το δω αυτό.
Πού είναι το καλό να είσαι φάντασμα αν δεν μπορείς να τρομάξεις τον κόσμο;
-Γλυκιά μου. -Όχι, δεν το αντέχω αυτό.
-Μπάρμπαρα, δεν ξέρεις τι έχει εκεί έξω. -Δε με νοιάζει.
Μπάρμπαρα!
Άνταμ.
-Άνταμ; -Μπάρμπαρα.
Άνταμ!
-Άνταμ, βοήθεια. -Μπάρμπαρα.
Βοήθεια, έχω γίνει κίτρινη.
Άνταμ!
Αχ, Άνταμ.
Έχουμε παγιδευτεί εδώ μ' αυτούς.
Δεν το πιστεύω ότι τρώμε Καντονέζικο. Δεν έχει Σικουανέζικο εδώ πέρα;
Θα πάθω ανακοπή απ' την ποσότητα χημικών που έχει αυτό το φαγητό.
Είναι το πρώτο μας γεύμα σ' αυτό το σπίτι...
...γι' αυτό ας το κάνουμε ευχάριστο.
Μην ψαρώνεις τη μητέρα σου, μικρούλα.
Όταν τακτοποιηθούμε, θα σου φτιάξουμε ένα σκοτεινό δωμάτιο στο υπόγειο, εντάξει;
Όλη μου η ζωή είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο.
Ένα μεγάλο σκοτεινό δωμάτιο.
Μίζερη ήσουν στη Νέα Υόρκη...
...μίζερη θα είσαι κι εδώ στις ερημιές.
Τουλάχιστον κάποιου η ζωή δεν αναστατώθηκε.
Είμαι απολύτως ευτυχισμένος εδώ. Αυτοί οι Νεο-Υορκέζοι...
...απλά δεν ξέρουν τι χάνουν.
Θα μπορούσαμε να γίνουμε το καλοκαιρινό κέντρο τέχνης της Νέας Υόρκης.
Θα μπορούσα να αρχίσω πάλι τα γλυπτά. Μόνο όταν κάνω γλυπτά είμαι ευτυχισμένη.
Πολύ καλή ιδέα. Θα σου τρώει πολύ χρόνο.
Πρώτα το σπίτι. Ο Όττο κι εγώ έχουμε μεγαλόπνοα σχέδια.
Καλύτερα να το αφήναμε όπως είναι.
Καλή ιδέα.
Έρχεται το φορτηγό με τα έπιπλα. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θα μείνει και τι θα φύγει.
Όλα θα φύγουν, μαζί με ό,τι βρίσκεται στη σοφίτα.
Σηκώστε το. Άντε.
Προσεκτικά.
Αν μου πεις τι κάνεις, θα σου πω γιατί θα σε απολύσει ο άντρας μου.
-Δεν έχει περιεχόμενα ή κάτι τέτοιο; -Όχι, τίποτα.
Για να δούμε.
Τι είναι αυτό;
Όχι, όχι. Λυπάμαι. Αυτό δεν πάει εκεί.
Αυτό ξέρεις πού πάει; Δεν σου είπε κανείς πού...;
Γιατί είναι μόνο τρία γλυπτά; Υπήρχαν τέσσερα εδώ.
Πού είναι το τέταρτο; Όχι!
Όχι, τι κάνεις;
Συγνώμη. Άσ' το κάτω.
"Σκαθαροζούμης, ο βιο-εξορκιστής. Προβλήματα με τους ζωντανούς;
Είναι ο θάνατος πρόβλημα κι όχι η λύση; Είστε δυστυχισμένοι με την αιωνιότητα;
Δυσκολίες προσαρμογής; Καλέστε τον Σκαθαροζούμη."
-Αφήστε το κάτω. -Σκαθαροζούμ... Σκαθάρ...
Αυτό ήταν; Δεν έχει αριθμό ή οδηγίες;
Τίποτα. Ο "βιο-εξορκιστής." Δεν το καταλαβαίνω.
-Θα το αφήσετε κάτω; -Επιστρέφω αμέσως.
Γιατί είναι ακόμα εκεί πάνω;
Γιατί δεν κάνετε διάλλειμα κάνα μισάωρο;
Ιησού Χριστέ!
Τι κάνετε; Αφήστε το κάτω.
Τι στο καλό κάνετε εκεί έξω;
-Ακούστε με! Όχι! -Χριστέ μου.
Γιατί μου κάνετε αυτό; Είναι η τέχνη μου κι είναι επικίνδυνο.
Νομίζετε ότι θέλω να πεθάνω μ' αυτόν τον τρόπο;
-Όχι, όχι. -Γεια. Πώς είστε;
Η μικρή μας είδε.
-Γλυκιά μου, κανείς δεν μπορεί να μας δει. -Αφού μας είδε.
-Τι έπαθαν οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες; -Πνίγηκαν.
Ναι, ήταν οικογενειάρχες. Λυπήθηκα πάρα πολύ.
-Ορίστε, πάρε αυτό. -Το κλειδί της σοφίτας είναι;
Είναι πασπαρτού. Ανοίγει κάθε πόρτα στο σπίτι.
Δώσ' το στον πατέρα σου.
Κι ίσως να του ανέφερες ότι εγώ διακόσμησα το σπίτι.
Αν θελήσει καμιά συμβουλή διακόσμησης, πες του να 'ρθει να με δει.
Μην ανησυχείς. Κλείδωσα την πόρτα.
Έχετε προβλήματα με τους ζωντανούς; Βαρεθήκατε να καταπατούν το σπίτι σας;
Θέλετε να ξεφορτωθείτε τα ζωντανά αποβράσματα;
Ελάτε να με δείτε, παίδες, είμαι ο καλύτερος βιο-εξορκιστής της μεταθανάτιας ζωής.
Μάλιστα κύριοι. Ελάτε, και θα κάνω τα πάντα.
Θα τους τρομάξω για τα καλά. Το θέμα, παίδες, είναι ότι θα κάνω τα πάντα για να σας εξυπηρετήσω.
Θα αυτοδαιμονιστώ αν χρειαστεί.
Πωπώ! Δαίμονες με κυριεύουν.
Σύγκορμο. Ελάτε να το δείτε.
Και, αν δράσετε τώρα, παίρνετε δωρεάν ένα δαιμονισμό με κάθε εξορκισμό.
Δεν μπορείτε να αντισταθείτε, έτσι;
Φέρτε και τα γατάκια σας.
Έχουμε ένα κάρο σαύρες και φίδια για να παίξουν. Κανένα πρόβλημα.
Λοιπόν, πείτε το μια, πείτε το δυο, την τρίτη έγινε. Και θυμηθείτε:
Τρώω ό,τι μου πείτε να φάω. Καταπίνω ό,τι μου πείτε να καταπιώ.
Γι' αυτό ελάτε, θα μασήσω το σκύλο.
Χρειαζόμαστε βοήθεια. Κάτι λέει στο βιβλίο για επείγοντα περιστατικά.
Ωραία, να ‘το! "Σε περίπτωση ανάγκης, ζωγραφίστε μια πόρτα."
"Να ζωγραφίσουμε μια πόρτα"; Απορώ γιατί ψάχνουμε στο χαζοβιβλίο.
Ίσως να δοκιμάζαμε αυτόν τον Σκαθαρο-τύπο.
Στ' αλήθεια πιστεύεις πως θα 'χει αποτέλεσμα;
"Χτυπήστε τρεις φορές."
Πουλάκια.
Πιασ' το.
Μπαμπά.
-Δεν βλέπεις ότι χαλαρώνω; -Θέλω να σου πω τι είδα.
Ποιο το νόημα να έρθω εδώ αφού δεν μ' αφήνετε να ηρεμήσω;
Γλυκούλα μου...
...πήγαινε να βοηθήσεις τη μητέρα σου.
Εσύ ίσως να μπορείς να ηρεμήσεις σ' ένα στοιχειωμένο σπίτι, εγώ όχι.
Ωραίο κτήριο. Άσχημη στέγη. Καλό πάρκινγκ.
-Άνταμ; -Από 'δω, γλυκιά μου.
Δεν έχετε ραντεβού, έτσι;
Δεν ξέραμε πώς να κλείσουμε.
-Ραντεβού για ποιο πράγμα; -Τι θέλετε;
-Χρειαζόμαστε βοήθεια. -Από τώρα;
Πεθάνατε πριν από 2 μήνες και θέλετε βοήθεια.
Τι σχέση έχει αυτό;
Θα χρησιμοποιήσετε όλα τα κουπόνια βοήθειάς σας: Τα D-90.
Πρέπει να περάσετε 125 χρόνια στη γη, δηλαδή μέσα σ' εκείνο το σπίτι...
...κατά τη διάρκεια των οποίων παίρνετε μόνο τρία κουπόνια D-90 για διάλεξη με τη Τζούνο.
Μάλλον δεν διαβάσατε ολόκληρο το εγχειρίδιο ακόμη.
Θα πρέπει να περιμένετε αν δεν έχετε ραντεβού.
-Ραντεβού με ποιον; -Με τη Τζούνο, την υπεύθυνη για την υπόθεσή σας.
Νούμερο 54,000,601. Φέρντοκ.
-Θες τσιγάρο; -Όχι, ευχαριστώ.
Προσπαθώ να το ελαττώσω.
Άνταμ, αυτό συμβαίνει όταν πεθαίνεις?
Αυτό συμβαίνει όταν πεθαίνετε εσείς.
Αυτό συμβαίνει όταν πεθαίνει αυτός. Κι αυτό συμβαίνει όταν πεθαίνουν αυτοί.
Είναι όλα πολύ προσωπικά. Και θα σας πω και κάτι.
Αν ήξερα τότε αυτά που ξέρω τώρα, δεν θα πάθαινα το ατύχημα.
Μέιτλαντ. Δύο άτομα.
Πάρτε το βιβλίο και πηγαίνετε στον έκτο.
Το ξεχάσαμε.
Ελάτε.
Όλες οι νέες αφίξεις να αναφέρουν στο δωμάτιο αναμονής 8.
Η πτήση 409 προσγειώνεται στην πύλη 3.
Πώς είμαι; Δεν υπάρχουν καθρέφτες σ' αυτή την πλευρά.
-Μια χαρά είσαι. -Ναι;
-Μια χαρά. -Ευχαριστώ. Ένιωθα λίγο επίπεδος.
Η ομάδα Πίτερσον μπορεί να αναφέρει στην πόρτα νούμερο 9;
Ομάδα Πίτερσον, παρακαλώ αναφέρατε στην πόρτα νούμερο 9.
Όλες οι νέες αφίξεις να αναφέρουν στο δωμάτιο αναμονής 8.
125 χρόνια. Δεν το πιστεύω.
Δεν το πιστεύω ότι δεν μας το είπαν.
Άνταμ, τι είναι αυτό;
Είναι το δωμάτιο χαμένων ψυχών.
Δωμάτιο για εξορκισμένα φαντάσματα.
Τα καημένα.
Είναι ο θάνατος των νεκρών.
Τα λέει όλα στο βιβλίο.
Προχωράτε.
Πέντε.
Αυτή είναι η 6η πόρτα.
Όλο και πιο παράξενο γίνεται αυτό το μέρος.
Μπάρμπαρα.
Είμαστε στο σπίτι μας.
Για κοίτα. Όλα είναι διαφορετικά.
Όλα μας τα έπιπλα λείπουν.
Για πόσο καιρό λες να περιμέναμε εκεί;
Τρεις μήνες.
Παραλίγο να σας παρατήσω. Ετοιμαζόμουν να φύγω.
Έχω κι άλλους πελάτες.
-Η Τζούνο είσαι, η υπεύθυνη; -Ναι.
Αξιολογώ μεμονωμένες υποθέσεις και καθορίζω...
...αν χρειάζεται βοήθεια, αν την αξίζετε κι αν είναι διαθέσιμη.
-Εσείς είστε διαθέσιμη; -Όχι.
-Τι συμβαίνει; -Είμαστε πολλοί δυστυχισμένοι.
Τι περιμένατε; Είστε πεθαμένοι.
Θέλουμε να ξεφορτωθούμε αυτούς που μετακόμισαν εδώ.
Μοχθήσαμε πολύ γι' αυτό το σπίτι.
Δεν θα είχαμε πρόβλημα αν οι νέοι ιδιοκτήτες ήταν...
-...Πιο πολύ σαν εσάς. -Ναι.
Αλλά αυτοί...
Όλα μοιάζουν ήρεμα εδώ.
Να ευχαριστείτε το Θεό που δεν πεθάνατε στην Ιταλία.
-Ωραία, μελετήσατε το βιβλίο; -Το προσπαθήσαμε.
Το ενδιάμεσο κεφάλαιο για τα στοιχειά τα λέει όλα.
Διώξτε τους οι ίδιοι. Δικό σας σπίτι είναι.
Δεν ζεις εύκολα στα στοιχειωμένα σπίτια.
-Δεν το καταλαβαίνουμε αυτό. -Το άκουσα.
Κατακρεουργήστε τα πρόσωπά σας.
Δεν ωφελεί να αποκεφαλίζεστε μπροστά σε κόσμο...
...αφού δεν μπορούν να σας δουν.
-Να ξεκινήσουμε με τα πιο απλά; -Να ξεκινήσουμε.
Κάντε αυτό που ξέρετε. Χρησιμοποιήστε το ταλέντο σας. Εξασκηθείτε.
Έπρεπε να τα μελετούσατε αυτά απ' την πρώτη μέρα.
-Πρέπει να πηγαίνω. -Τι λες για τον τύπο στο φυλλάδιο, τον σκαθαρο...;
Μη λες καν τ' όνομά του. Δεν θέλετε τη βοήθειά του.
-Λοιπόν... -Ίσως να τη θέλουμε.
Όχι. Δεν δουλεύει καλά με άλλους.
Τι εννοείς;
Δεν ήθελα να το αναφέρω.
Αλλά προκειμένου να κάνετε κι άλλο λάθος, θα σας πω.
Ήταν βοηθός μου.
Αλλά ήταν ταραξίας. Έφτιαξε δική του επιχείρηση...
...σαν ελεύθερος βιο-εξορκιστής.
Ισχυριζόταν ότι μπορεί να ξεφορτωθεί τους ζωντανούς. Κι έμπλεξε χειρότερα.
Πιστεύω ότι αλητεύει στο νεκροταφείο σας τελευταία.
Ο μόνος τρόπος για να τον φέρετε πίσω...
...είναι να πείτε τρεις φορές τ' όνομά του.
Αλλά προτείνω...
...να διώξετε τους Ντίτζι οι ίδιοι.
Πώς θα σε βρούμε, αν σε ξαναχρειαστούμε;
Άνταμ, αυτός ο τύπος είναι στο νεκροταφείο μας.
Έχει δίκιο, γλυκιά μου. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Έλα.
Ε, εσύ. Ε, έλα εδώ.
Πεινάς;
Έλα. Έλα 'δω.
Σου 'χω κάτι καλό. Έλα. Έλα 'δω.
Θα ρίξουμε μια δαγκωνιά, να 'χεις κάτι να λιώσεις.
-Έλα 'δω. -Βοήθεια!
Μάξι, πάντα δεν σου 'φερνα χρήμα; Αυτό είναι το μοναδικό ερώτημα.
Τσαρλς, κανείς δεν μου 'φερνε χρήμα όπως εσύ.
Πριν σε πιάσουν τα νεύρα σου, ήσουν άπαιχτος.
Είναι ότι αυτό το "Γουίντερ Ρίβερ" στο Κονέκτικατ είναι στη μέση του πουθενά.
Γιατί να επενδύσω τόσα χρήματα σ' ένα παλιό κτήριο...
-...τόσο μακριά; -Δεν είναι κτήριο. Αυτή είναι η ομορφιά του.
Δεν ξέρουν την αξία της περιουσίας τους. Μπορώ να αγοράσω όλη την πόλη.
Ε, τότε μας ανήκει μια πόλη στη μέση του πουθενά.
Μαξ, πρέπει να 'ρθεις εδώ να δεις.
Και, φέρε και τη Σάρα.
Εντάξει, Τσαρλς. Έχω λίγη δουλίτσα εδώ, όμως.
Μισό λεπτό, Μάξι.
Αρκετά μ' αυτή την κουβέντα, εντάξει; Πρέπει να κλείσω.
Να προσέχεις εκεί πάνω, μεγάλε.
-Αντίο. -Μαξ, περίμενε, περίμενε.
Ηλίθιε.
Τόσο βαρετό είναι το Κονέκτικατ, Λίντια; Μιλούσα με τον Μάξι Ντιν στο τηλέφωνο.
Ο μπαμπάς βρήκε τρόπο να βγάλει λεφτά ενώ χαλαρώνει, μπορείς να την κάνεις;
Θα σε σκοτώσει η μάνα σου όταν δει ότι άνοι- ξες τρύπες στα σεντόνια των 300 δολαρίων.
Είναι για γέλια. Τόσο πολύ ξεπέσαμε; Με σεντόνια;
Δες τα σαν σάβανα.
Και το μουγκρητό είναι σημαντικό. Πραγματικό μουγκρητό.
Θεέ μου, πώς την αντέχει αυτή τη γυναίκα;
Κόφτε το. Είμαι παιδί, για όνομα του Θεού.
-Νιώθω ηλίθια. -Δεν είναι ηλίθιο. Είμαστε φαντάσματα.
Θες να περάσεις τα επόμενα 125 χρόνια τρώγοντας πρωινό μ' αυτή τη γυναίκα;
Μούγκρισε δυνατότερα.
Θεέ μου.
Ανώμαλο. Σεξουαλική διαστροφή.
Αν θέλετε να κάνετε τις ανωμαλίες σας, κάντε τις στο δωμάτιό σας.
Δεν έχουν πόδια.
Είστε οι τύποι που κρύβονται στη σοφίτα;
Είμαστε φαντάσματα.
Μπου!
-Πώς είστε κάτω απ' τα σεντόνια; -Δεν φοβάσαι;
Δεν φοβάμαι τα σεντόνια. Είστε αηδιαστικοί κάτω απ' τα σεντόνια;
Είστε η "Νύχτα των ζωντανών νεκρών" από μέσα;
Όλο αίματα και πεταγμένες φλέβες;
-Η "Νύχτα" των ποιων; -Των ζωντανών νεκρών. Ταινία είναι.
Αν έβλεπα φάντασμα στην ηλικία σου θα τα 'χα κάνει πάνω μου.
Δεν είστε αηδιαστικοί. Γιατί φοράτε σεντόνια;
Εξασκούμαστε.
-Μας βλέπεις και χωρίς τα σεντόνια; -Και βέβαια σας βλέπω.
Πώς γίνεται και μας βλέπεις ενώ κανείς άλλος δεν μπορεί;
Διάβασα το εγχειρίδιο των προσφάτως αποθανόντων.
Λέει, "Οι ζωντανοί αγνοούν το παράξενο και το ασυνήθιστο."
Εγώ είμαι παράξενη κι ασυνήθιστη.
Για κανονικό κορίτσι μου φαίνεσαι.
-Διάβασες το βιβλίο μας; -Ναι.
-Το κατάλαβες; -Ναι. Γιατί ήσασταν στο δωμάτιο της Ντίλια;
-Προσπαθούσαμε να τρομάξουμε τη μητέρα σου. -Μητριά.
Δεν μπορείτε να την τρομάξετε. Κοιμάται με τον πρίγκιπα "βάλιουμ" σήμερα.
Εσείς τα φτιάξατε αυτά; Τα μικρά σπιτάκια και τα πάντα;
Κι αυτό ήταν το σπίτι σας.
Γιατί θέλετε να τρομάζετε τους πάντες;
Θέλαμε να σας τρομάξουμε για να φύγετε.
Δεν ξέρετε καλά τους δικούς μου.
Ο πατέρας μου το αγόρασε το σπίτι. Ποτέ δεν αφήνει την περιουσία του.
-Εσείς γιατί δεν φεύγετε; -Δεν μπορούμε.
Δεν έχουμε φύγει καθόλου μετά την κηδεία.
Την κηδεία.
Θεέ μου. Στ' αλήθεια είστε πεθαμένοι.
Συναρπαστικό.
Λίντια.
-Καλύτερα να πηγαίνω. -Περίμενε.
-Μην πεις στους γονείς σου ότι είμαστε εδώ. -Εκτός αν νομίζεις ότι αυτό θα τους τρομάξει.
Πες τους ότι είμαστε απαίσια...
...απελπισμένα, πλάσματα που δεν θα σταματήσουν αν δεν πάρουν πίσω το σπίτι τους.
Κι αν είναι όνειρο όλα αυτά; Μπορείτε να μου αποδείξετε ότι δεν ονειρεύομαι;
Αν είστε στ' αλήθεια φαντάσματα, βρείτε κάτι άλλο γιατί τα σεντόνια...
... δεν έχουν αποτέλεσμα.
Φαντάσματα.
Μου λες ότι έχει φαντάσματα το σπίτι.
Αυτές είναι φωτογραφίες φαντασμάτων. Είναι;
Φαντάσματα.
Λίντια, ετοιμάζω δείπνο για εφτά καλεσμένους απόψε.
Ο ατζέντης μου, ο Μπέρναρντ θα φέρει κάποια που γράφει στο "Αμερικανικές τέχνες".
Μόνο εσύ δεν έχεις βρεθεί σε κοινωνική εκδήλωση απ' όλους όσους θα 'ρθουν.
Τους είπα ότι είσαι πολύ σκληρή για να φοβάσαι.
Μην ξανατολμήσεις να μιλήσεις σε άλλους για μένα.
Με τρομάζει η ιδέα του να με ντροπιάσεις μπροστά σε άλλους.
Γι' αυτό ας προσποιηθούμε πως είμαστε οικογένεια γι' απόψε.
Η Λίντια προσπαθεί, αλλά δεν την πιστεύουν.
Έχει τις φωτογραφίες, Μπάρμπαρα.
Άνταμ, κι εσύ είχες φωτογραφία του Μπίγκφουτ.
Άλλο η δική μου φωτογραφία.
Τέλος πάντων, πρέπει να βρούμε βοήθεια.
Πρέπει να βρούμε αυτόν τον τύπο, τον Σκαθαρο...ζύμη ή κάπως έτσι.
Άνταμ.
Κοίτα.
Αυτός είναι. Ο Σκαθαροζούμης.
Σκαθαροζούμης.
Συνέχισε, Μπάρμπαρα, πες το.
Σκαθαροζούμης.
Τι έγινε;
Νομίζω ότι είμαστε μέσα στη μακέτα.
Κοίτα εκεί.
ΕΔΩ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ Ο ΣΚΑΘΑΡΟΖΟΥΜΗΣ
Λοιπόν, πού είναι; Τι κάνουμε;
Μάλλον σκάβουμε, Μπάρμπαρα.
Καιρός ήταν.
-Εγώ λέω να το ανοίξουμε. -Ίσως να χτυπάγαμε πρώτα.
Ναι.
Άνταμ. Μπαμπς.
Μεγάλε, ξέρεις να τις ξεχωρίζεις. Είναι δυνατή η σχέση σας; Να της την πέσω;
-Με συγχωρείς. -Βέβαια. Μήπως υπερβαίνω τα όρια;
Απλά πες το μου. Έλα. Ξέρεις ποιο είναι το ωραίο;
Ότι εσείς οι δύο με διαλέξατε. Δεν ήσασταν υποχρεωμένοι αλλά το κάνατε.
Με κάνει να θέλω να σας φιλήσω ρε παιδιά. Έλα δώσε μου ένα φιλάκι.
-Όχι! -Ορίστε;
Εντάξει, ας πιάσουμε δουλειά.
Κάπου εδώ έχω μια κάρτα. Ποιον πρέπει να σκοτώσω;
Το κρατάς αυτό;
-Ορίστε. -Δεν χρειάζεται να σκοτώσεις κανέναν.
Α, δαιμονισμός, ωραία.
Μάθε να δανείζεις τη φωνή σου. Ξεγέλασε τους φίλους σου. Διασκέδαση στα πάρτι.
Όχι. Απλά θέλουμε να διώξουμε κάποιους απ' το σπίτι μας.
Κατάλαβα. Για να το κάνω όμως, θα πρέπει να σας γνωρίσω καλύτερα.
Θα πρέπει να έρθουμε πιο κοντά. Να μετακομίσω στο σπίτι σας για λίγο.
Πρέπει να γίνουμε φιλαράκια. Με πιάνεις; Μέσα...
Θα το κρατήσω γι' αργότερα αυτό.
Θα θέλαμε να σε ρωτήσουμε κάποια πράγματα.
-Βέβαια. Πείτε μου. Ρίχτε τα. -Για παράδειγμα, τι προσόντα έχεις;
Μαθήματα στο Τζούλιαρντ.
Απόφοιτος της σχολής επιχειρήσεων του Χάρβαρντ.
Επέζησα στον μαύρο λοιμό. Και πέρασα και υπέροχα.
Έχω δει τον εξορκιστή περίπου 167 φορές...
...και μου φαίνεται όλο και πιο αστείο κάθε φορά που το βλέπω.
Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι μιλάτε σ' έναν νεκρό.
Τι λέτε τώρα; Τα έχω τα προσόντα;
Θέλω να πω, μπορείς να γίνεις τρομαχτικός;
Ξέρω τι μου ζητάς. Αν μπορώ να γίνω τρομαχτικός;
Τι λες γι' αυτό;
Σας αρέσει;
-Μας συγχωρείς για λίγο. -Βέβαια. Πείτε τα.
-Άνταμ, πάμε να φύγουμε. -Ξέρω, αλλά μπορεί να φανεί χρήσιμος αργότερα.
-Κάτι θα σκεφτούμε. -Ω, Ναι.
-Εεεε! -Με συγχωρείς.
-Τι; -Με συγχωρείς. Φεύγουμε τώρα.
Ελάτε τώρα. Μην φεύγετε ακόμα.
Έλα ρε μεγάλε. Έχουμε μεγάλη συμπάθεια.
Κοίτα μας. Μέχρι κι απ' το ίδιο κατάστημα ψωνίζουμε.
Ε, φιλάρα.
Ναι, έτσι μπράβο.
Έλα. Είμαστε σαν αρακάδες στο ίδιο κουκούλι οι τρεις μας. Ας το καταλάβουμε.
Θέλετε κάποιους έξω απ' το σπίτι σας. Εγώ θέλω να βγάλω κάποιον απ' το σπίτι σας.
Κοιτάξτε. Πήγατε στο Κρόνο. Κι εγώ έχω πάει στον Κρόνο.
Ω! Αμμοσκούληκα.
Τα μισείτε, σωστά; Κι εγώ.
Ελάτε ρε παιδιά. Τι πρέπει να κάνω για να τα βρω με σας τους δυο;
-Δεν το σιχαίνεστε όταν συμβαίνει; -Πάμε να φύγουμε.
Μισό λεπτό. Ελάτε να τα πούμε μέσα. Ελάτε.
-Δεν κάθομαι άλλο εδώ. -Είναι χάλια το μέρος.
-Πρέπει να φύγουμε από 'δω. -Θα σας ετοιμάσω κάτι να φάτε.
Σπίτι. Σπίτι. Σπίτι.
-Μπάρμπαρα, πώς το 'κανες αυτό; -Ελπίζω να σας αρέσει το Ιταλικό.
Πού πήγατε; Ε, ελάτε. Πού πήγατε;
Πρέπει να δουλέψουμε παρέα.
Προσπαθώ να σας πείσω. Τι θέλετε να κάνω;
Πού είστε;
Παλιοχαμένοι!
Μιλάτε με επαγγελματία.
Ωραία μακέτα.
Το είδες; Μπορούμε και μόνοι μας.
Δεν θα εκθέσω την κοπέλα σ' αυτό τον ανώμαλο.
Μπάρμπαρα, τον καλέσαμε και φαινόταν πολύ τσαντισμένος.
Δεν με νοιάζει. Άλλαξα γνώμη.
Νομίζω ότι μπορούμε να τους τρομάξουμε μόνοι μας, απόψε.
Έχω μια ιδέα.
Πολύ ωραίο το φτιάξατε το σπίτι.
Όχι εγώ. Εκείνοι.
Λοιπόν;
Σου αρέσουν.
Ελπίζω να μην έκανες άλλη μια βαρετή απόπειρα αυτοκτονίας.
Ξέρεις τι λένε γι' αυτούς που αυτοκτονούν;
Ότι στην άλλη ζωή γίνονται κλητήρες.
Όττο, δεν το 'ξερα ότι ασχολείσαι με τα υπερφυσικά.
Φυσικά. Για θυμήσου.
Μετά την περιοδεία μου με το ζωντανό θέατρο...
...ήμουν ένας απ' τους καλύτερους μεταφυσικούς ερευνητές...
...ως το '72 που έπαψαν να ασχολούνται.
Μεταφυσικούς; Έτσι λένε τους τύπους σαν εσένα σήμερα;
Μην την παρεξηγείτε. Είναι ταραγμένη επειδή κάποιος έριξε ένα σπίτι στην αδελφή της.
Φαίνεται πραγματικά υπέροχο.
Είδα φαντάσματα.
-Είναι ένα αστειάκι που λέμε με τη Λίντια. -Δεν είναι αστειάκι.
Είναι. Σήμερα προσπάθησε να με πείσει πως το σπίτι είναι στοιχειωμένο.
Παιδιά. Τα λατρεύω.
-Φαντάσματα; -Με σεντόνια γνωστών σχεδιαστών.
Θα 'θελα να κάνω μια πρόποση στους ατρόμητους φίλους μας...
...που πέρασαν 24 διόδια για να 'ρθουν κοντά μας.
Είθε τα κτήρια σας να γίνουν διαμερίσματα.
Λίντια, μίλησέ μας για τα φαντάσματά σου.
Όχι. Τη βαριέμαι αυτή την κουβέντα.
Ντίλια, χαλάρωσε.
Θα προτιμούσα να μιλήσω για...
Χαριτωμένο αυτό, Ντίλια.
Όττο, εσύ το κάνεις αυτό;
Τα καταφέραμε.
Θα αρχίσουν να σκορπίζουν.
Από λεπτό σε λεπτό θα βγουν απ' την πόρτα ουρλιάζοντας.
Από λεπτό σε λεπτό.
Εγώ είμαι, η Λίντια.
Θέλουν να κατεβείτε κάτω.
Η Ντίλια λέει να φορέσετε όποια σεντόνια θέλετε.
Ήταν σαν να 'μαστε σε λούνα παρκ.
-Δεν ήξερα ότι μπορούσα να χορέψω "Καλυψώ" -Ποιος διασκεδάζει περισσότερο από μας;
Έχουμε να κάνουμε με την Τρέισι και τον Χέπμπερν.
Πολύ διανοούμενο ζευγάρι. Εμφανίζονται με σεντόνια.
Τσαρλς, γιατί δεν μας το 'χες πει νωρίτερα;
Δεν είμαστε σίγουροι αν θέλουμε να διαρρεύσει το μυστικό μας.
Όλοι θα τους ήθελαν για τα πάρτι τους.
Θα πλήρωναν αδρά για κάτι τέτοιο, Γκρέις.
Το "Ενκουάρις" προσφέρει 50,000 δολάρια για την απόδειξη μεταθανάτιας ζωής.
50 χιλιάδες δολάρια;
Αυτό είναι, Τσαρλς. Μπορείς να φέρεις τον Μάξι Ντιν τώρα.
-Λες. -Η Σάρα λατρεύει τα μεταφυσικά.
Θα τον βάλει να πάρει το ελικόπτερό του...
...αν μπορέσεις να της δείξεις φαντάσματα.
Να σας θυμίσω ότι είμαι ο ατζέντης της Ντίλια.
Χάνω χρήματα κατά συρροή για χάρη της τα τελευταία χρόνια.
Ότι κι αν συμβεί εδώ, θα το αναλάβω εγώ.
Αλλά όχι πριν δω χειροπιαστές αποδείξεις.
-Και το τραπέζι; -Αυτό που έγινε πριν λίγο, τι ήταν;
Και ποια λεφτά; Δεν πιστεύεις στη δουλειά μου;
Να η Λίντια.
-Λοιπόν; -Δεν θέλουν να κατέβουν.
Τσαρλς.
Γιατί όχι;
Νομίζω επειδή προσπάθησαν να σας τρομάξουν και δεν τρομάξατε.
Αφού είναι νεκροί. Είναι λίγο αργά για ευαισθησίες.
Εντάξει.
Αυτό δεν ήταν παραίσθηση. Ήταν αληθινό.
Όλοι ζήσαμε μια μεταφυσική εμπειρία κι ήταν αληθινή.
Ντίλια, είσαι κάλπικη. Πάντα ήσουν.
Αν επιμένεις στο να θες να τρομάξεις τον κόσμο, κάν' το με τα γλυπτά σου.
Να προσέχετε.
-Είμαι νεκρή. -Πού κρύβονται;
-Στη σοφίτα. -Αφού είναι κλειδωμένη.
Φαντάσματα είναι, μπαμπά. Κάνουν ότι θέλουν.
Ναι, κάνουν ό,τι θέλουν. Πήγαινε μας πάνω αμέσως τώρα.
Θαυμάσια. Οι "Κλειδωμένες πόρτες Φαντασμάτων" του Όττο Φένλοκ.
Μάλλον αυτοκτόνησαν εκεί μέσα.
-Είμαι ενθουσιασμένος. -Εκεί μέσα είναι;
-Θα ζουν σαν ζώα. -Είναι κλειδωμένη. Πώς μπήκαν μέσα;
Ανοίξτε την πόρτα, πεθαμένοι, αλλιώς θα τη σπάσουμε...
...και βγάλτε τα σκοινιά με τα οποία κρεμαστήκατε.
-Δεν αυτοκτόνησαν. -Δεν έχει σημασία.
Έχω την ευκαιρία να σε διδάξω κάτι. Να παίρνεις το πάνω χέρι των καταστάσεων...
...αλλιώς οι άνθρωποι θα σε ποδοπατήσουν, είτε είναι νεκροί είτε ζωντανοί.
Ανοίξτε!
Πού είναι λοιπόν;
Παιδιά, αυτά τα φαντάσματα είναι πολύ καλοί άνθρωποι.
Νομίζω ότι τους τρομάξαμε. Ας τους αφήσουμε ήσυχους, εντάξει;
Είναι ολόκληρη η πόλη.
Δεν έχω ξαναντραπεί ποτέ μου τόσο. Δεν έφυγαν για τα καλά, ε;
Μη, μπαμπά. Πάμε, μαμά.
Δεν υπάρχουν φαντάσματα εδώ.
Ελάτε. Αν είναι εδώ, δεν θέλω να τους τρομάξω.
Φεύγουμε τώρα. Συνεχίστε τις δουλειές σας.
-Τι κάνουμε; -Γρήγορα, γρήγορα.
Πραγματικά τους κάνατε να τα κάνουν πάνω τους, ε;
Για να ταρακουνήσουμε τα πράγματα να δούμε τι θα γίνει.
Όττο, πάρε τον Μάξι τηλέφωνο. Πιάσαμε λαβράκι.
Θα το κάνουμε το καλύτερο μεταφυσικό ερευνητικό κέντρο του κόσμου.
Σαν κέντρο διασκέδασης. Θα σας κάνω μια παρουσίαση. Λίντια, φέρε τα φαντάσματα.
Δεν γίνεται, μπαμπά. Δεν είναι εδώ.
-Όττο, εσύ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα; -Ίσως, αν έχω τα κατάλληλα κίνητρα.
Τι είδους κίνητρα θες, Όττο;
Γιατί δεν τους αφήνετε ήσυχους; Δεν σας έκαναν τίποτα.
Γεια.
Ήρθαμε για την κόρη σου, Τσακ.
Σταμάτα. Σταμάτα.
Ναι.
-Σκαθαροζούμης, σκαθαροζούμης, σκαθαροζούμης. -Ωχ, όχι.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Αφήστε με ήσυχη, όλοι σας.
Φοβερές επιλογές έχουμε. Ή περνάμε τον υπόλοιπο αιώνα...
...κρεμασμένοι απ' το παράθυρο ή κάνουμε τους κλόουν.
Ίσως να φύγουν τώρα. Το φίδι ήταν τρομαχτικό.
-Θα μπορούσε να τραυματίσει οποιονδήποτε. -Ναι, αλλά δεν το 'κανε.
Καταφέραμε να τους τρομάξουμε.
Χαμένα κορμιά. Πώς τολμάτε να διακόπτετε έναν επαγγελματία εν ώρα εργασίας;
Δεν τον συμπαθώ τον Τσαρλς Ντιζ, αλλά θα μπορούσες να τον είχε σκοτώσει.
Τη δουλειά μου κάνω. Νομίζω ότι συμφωνήσαμε εξάλλου.
Δεν με νοιάζει, όμως. Ξέρετε γιατί;
Δεν θέλω συνεργασία με χαμένους, σας ευχαριστώ.
Με τη μόνη που μπορώ να κάνω δουλειά είναι η κόρη του Έντγκαρ Άλαν Πόε.
-Νομίζω ότι με καταλαβαίνει. -Άσ' την ήσυχη, παλιο...
Συνέχισε, φτιάξε μου τη χιλιετία.
Ναι.
Είμαι λίγο αγχωμένος, αν με πιάνετε.
Πέρασαν σχεδόν 600 χρόνια.
Αναρωτιέμαι πού θα μπορούσε να το "διασκεδάσει" ...
...ένας καθημερινός τύπος σαν κι εμένα.
Γεια.
Ναι.
Έλα. Έλα μέσα.
Ναι. Έρχομαι, μωρό μου.
Ναι. Άνταμ, καλά έκανες και το έφτιαξες.
-Άνταμ, γιατί το έφτιαξες αυτό; -Δεν το έφτιαξα.
Όλες οι νέες αφίξεις να αναφέρουν στο δωμάτιο αναμονής 8.
Θα σκάσετε επιτέλους να μ' αφήσετε στην ησυχία μου;
Έχω όλο αυτό το χαρτομάνι να φτιάξω.
Εσείς οι δύο, ελάτε μέσα. Καθίστε.
Ελάτε μέσα, κι οι δυο σας.
Το πορνείο ήταν δική μου ιδέα. Θέλω να βγάλω τον σκαθαροζούμη απ' τη μέση.
Τα κάνατε θάλασσα εσείς οι δύο.
Έμαθα ότι επιτρέψατε να σας φωτογραφήσουν.
Ελευθερώσατε τον σκαθαροζούμη και δεν τον ξαναβάλατε εκεί που ανήκει.
Επίσης αφήσατε τον Όττο να πάρει το εγχειρίδιο.
Το εγχειρίδιο; Πότε;
Μην εμπιστεύεστε ποτέ τους ζωντανούς.
Δεν γίνεται δύο απλά φαντάσματα σαν κι εσάς...
...να αποδεικνύουν ότι υπάρχει μεταθανάτια ζωή.
-Προπονητά, πού είναι οι τ' αποδυτήρια; -Ναι.
Δεν είμαι ο προπονητής σας. Επέζησε.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, προπονητά.
-Τι ώρα θα πάμε για ύπνο; -Θα φύγετε επιτέλους;
Φύγετε, πηγαίνετε κάτω. "Τα αποδυτήρια."
Πλάκα μου κάνετε; Δεν είδατε τις πινακίδες;
Επιστρέφω αμέσως.
Ίσως να ήταν κακή ιδέα.
Εγώ δεν είπα τίποτα.
Μα ποιον κοροϊδεύουμε, Τσαρλς; Δεν είχες ποτέ κακές ιδέες.
Σοβαρά;
Ναι, μπορεί να έπιανε.
Στο σπίτι.
Αν και...
...δεν είμαι σίγουρος αν είναι το κατάλληλο περιβάλλον για τη Λίντια.
-Φίδια. Φαντάσματα. -Γαρίδες.
Πολύ οικογενειακοί τύποι είστε.
Έχετε άλλα πράγματα ν' ανησυχείτε. Έρχεται ο Μάξι Ντιν απόψε.
Πρέπει να βρείτε τρόπο να εκμεταλλευτείτε τα φαντάσματα. Κάνω ήδη τόσα πολλά.
Κι εσύ τι θα κάνεις Όττο; Θα διακοσμήσεις το χώρο τους;
Ξέρω για τα μεταφυσικά όσα ξέρω και για τη διακόσμηση.
"Είμαι...
...μόνη."
"Είμαι...
...εντελώς...
...μόνη.
Την ώρα που...
...θα διαβάζετε αυτό το γράμμα...
...δεν θα...
...υπάρχω πια...
...γιατί θα έχω πηδήξει...
Θα έχω εκσφενδονιστεί...
...από...
...τη γέφυρα του ποταμού "Γουίντερ".
Δεν ξέρω τι θα κάνετε.
Θέλω να ξεφορτωθείτε τους Ντιτζ άμεσα.
Μισό λεπτό.
Τι θα κάνετε;
Για να τους τρομάξετε.
Θέλω να σιγουρευτώ πως δεν θα κάνετε πάλι τους κλόουν.
Πρώτα εγώ, γλυκιά μου.
Καθόλου άσχημα. Εσύ τώρα.
Εμπρός!
Ωραία, είστε άψογοι.
Πηγαίνετε να τους διώξετε και μην ξεχάσετε τις φωτογραφίες και το εγχειρίδιο.
Όλες οι νέες αφίξεις να αναφέρουν στο δωμάτιο αναμονής 8.
-Προπονητά; -Τι;
Δεν νομίζω ότι επιβιώσαμε απ' το δυστύχημα.
Πού το καταλάβατε;
Ο Κος κι η Κα Μέιτλαντ;
Ναι;
-Πού είστε; -Νεκροί.
Νεκροί, νεκροί, νεκρούληδες.
Και βέβαια είναι νεκροί. Φαντάσματα είναι.
Όχι, εννοώ, φύγανε. Την κάνανε. Έξω από 'δω. Παιδιά της μεταθανάτιας ζωής.
-Απεβίωσαν. -Κι εσύ φάντασμα είσαι;
Είμαι και το πρώτο φάντασμα, μωρό μου.
Μοιάζεις με κάποια που θα μπορούσα να τα φτιάξω.
Ίσως να μπορούσες να με βοηθήσεις να βγω από 'δω, επειδή, ξέρεις...
...αυτή η ιστορία με τον θάνατο...
Είναι πολύ τρομαχτική.
Άκου το πρόβλημά μου.
Έχω κάτι φίλους έξω που πρέπει να δω.
Πρέπει να τους δω αυτοπροσώπως αν με πιάνεις.
Θα μπορούσες λοιπόν να με βοηθήσεις;
Θέλω να μπω μέσα.
Γιατί;
...Προφανώς έχεις τους λόγους σου, αλλά δεν μπορώ κάνω τίποτα από 'δω.
Αν μπορούσες να με βγάλεις τότε ίσως να το συζητούσαμε.
Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να πεις τ' όνομά μου τρεις φορές.
Πώς σε λένε;
-Δεν μπορώ να σου πω. -Γιατί όχι;
Επειδή αν σου πω, θα το πεις στους φίλους σου και θα με ζαλίζουν.
Θα πρέπει να εμφανίζομαι σε εγκαίνια, να υπογράφω αυτόγραφα κι άλλες τέτοιες αηδίες.
Η ζωή μου θα γίνει κόλαση, κατάλαβες;
Αλλά αν έχεις ένα στυλό, ίσως να... Ξέρω. Παίζεις ποτέ παντομίμα;
-Ναι. -Ωραία, ωραία.
Ξεκινάμε, λοιπόν. Έτοιμη;
-Δύο λέξεις. -Σωστά.
Πρώτη λέξη, δύο συλλαβές.
Πρόσεξε.
Γύρνα απ' την άλλη.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό που κάνεις.
Γύρνα και κοίτα πίσω σου.
Γεια. Τι κάνεις;
-Σκαθάρι. -Το βρήκες. Ωραία, τώρα, τη δεύτερη λέξη.
Πρωινό; Πορτοκάλι; Πορτοκαλί σκαθάρι;
Σκαθαρόφρουτο;
Σκαθαροπρωινό;
Σκαθαροποτό;
Σκαθαρό...
Σκαθαροζούμης;
-Ναι. Αυτό είναι. -Σε λένε σκαθαροζούμη;
Το είπες δύο φορές. Πες το άλλη μία. Άντε.
Εσύ ήσουν, ε;
-Τι; Εγώ; -Το φίδι.
Όχι, ποιο φίδι; Μεγάλη φαντασία έχεις.
Πες το.
Όχι.
Θέλω να μιλήσω στη Μπάρμπαρα.
Όχι, δεν χρειάζεται. Πες το.
Άνταμ, δεν μπορώ να το κάνω. Το συμπαθώ το κοριτσάκι.
Μα, Μπάρμπαρα, αγάπη μου, είναι ήδη αργά. Πρέπει να το κάνουμε.
Όχι, δεν πρέπει. Δεν μπορούμε να επαναστατήσουμε;
Μπάρμπαρα.
Άνταμ, θέλω να είμαι μαζί της.
Άντε. Πες το.
-Όχι! -Όχι! Λίντια, μην το πεις.
Εσείς. Πες το.
Ησύχασε. Εμείς είμαστε. Τι συμβαίνει;
Ο σκαθαρο...
Μου είπε πως αν τον βοηθούσα θα με έφερνε κοντά σας.
Όχι, Λίντια, είμαστε νεκροί.
-Θέλω κι εγώ να είμαι νεκρή. -Όχι.
Λίντια...
...το να είσαι νεκρή δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα.
Άκουσέ την, Λίντια. Το μάθαμε πολύ καλά αυτό.
Μπορείς να μας επισκέπτεσαι όποτε θες.
Διαισθάνομαι ότι τα πράγματα θα καλυτερεύσουν από ‘δώ και μπρος.
Τι εννοείς, θα καλυτερεύσουν;
Αποφασίσαμε να σας αφήσουμε να μείνετε.
Αλήθεια λέει, Λίντια.
-Γιατί δεν φέρνουμε τον Μάξι εδώ πάνω; -Σε συμφέρει κι εσένα, Όττο.
Πρόκειται για παρουσίαση. Πρέπει να γίνει με στυλ.
-Είναι πολύ μεγάλο. Πώς θα το βγάλουμε έξω; -Είναι σε κομμάτια.
-Περίμενε, έχει βύσματα. -Προσεκτικά.
Εντάξει, πάμε.
-Τι γίνεται; -Δεν ξέρω. Πάω να μάθω.
Να προσέχεις.
Θα βάλουμε τον Εντ Κόρνγουολ διευθυντή στο μουσείο με τα κέρινα ομοιώματα...
..αφιερωμένο στις 50 μεγαλύτερες μεταφυσικές στιγμές, εδώ στο πάρκο των ευχαριστιών.
Πρέπει να τον θυμάσαι τον Εντ, Μάξι.
Είναι η διάνοια που μας χάρισε το άγαλμα της Μαρσέλ Μαρσό που μιλάει.
Κι η Ντι-Κον παρακαλάει να χρηματοδοτήσει το εντομολογικό πάρκο...
...το οποίο θα βρίσκεται εδώ, στην παλιά αποθήκη.
Δεν γίνεται να αποτύχει.
Λίντια, αποφάσισες να μας κάνεις παρέα επιτέλους.
Γλυκιά μου, μόλις τελείωσα την αρχική παρουσίαση.
Και τώρα είναι ώρα να κάνουμε ένα διάλλειμα...
...και να καλέσουμε τους φίλους σου, να γνωρίσουν τους φίλους μας, εντάξει;
Είναι εδώ ήδη;
Τσαρλς, ήρθαμε να δούμε φαντάσματα.
Δεν είναι εδώ πια.
Κάθε φορά που το λέει αυτό...
...μας ορμάει ένα άγριο ον και προσπαθεί να μας σκοτώσει.
Έχουμε όμως τις φωτογραφίες, Λίντια.
Όχι, αλήθεια. Είπαν ότι ίσως επιστρέψουν και ζήσουν μαζί μας...
...αν συμφωνήσετε ότι δεν θα τους πειράζετε ή τους αναγκάσετε να κάνουν ηλίθια κόλπα.
Έχει μεγάλη τάση να υπερβάλλει.
Μην ανησυχείτε, δεν βασιζόμαστε σ' εκείνη. Έχουμε τον Όττο.
-Είναι ακόμα εδώ, Όττο; -Όττο, είναι ακόμα εδώ;
Ακόμα εδώ είναι. Απλά κρύβονται.
Μάλλον νιώθουν ενοχές γι' αυτό που μου έκαναν.
Λυπούνται που δεν σας σκότωσαν.
Δεν ξέρω εγώ από ενοχές. Θέλω να τους δω.
Όττο, μπορείς να το κάνεις;
-Είναι λιγάκι δύσκολο, αλλά θα τα καταφέρω. -Όχι.
Μα γιατί ανησυχώ; Όττο, ούτε λάστιχο δεν μπορείς να αλλάξεις.
Θα χρειαστώ κάποιο προσωπικό τους αντικείμενο.
Δοκίμασε στην ενορία.
Με συγχωρείτε.
Τα γαμήλια ρούχα.
Οι λέξεις:
Χέρια κατακόκκινα
Αρχίζουν από πέντε
Χορός φωτεινός
Βουτιά κορακιού
Υπόσχεση νυχτιάς
Άθλος πνευμάτων
Στους ζωντανούς, ας ζωντανέψουν οι νεκροί
Μπάρμπαρα;
Όπως ο κεραυνός σχίζει τη νύχτα
Σα μαγικό θαύμα, τρελός φόβος
Σχίζει σε κομμάτια την ανθρώπινη χαρά
Το φάντασμά μας, το πτώμα μας
Κι ανατέλλουμε
Ωχ, όχι.
Βοήθεια.
Μπάρμπαρα;
-Σταμάτα.
Όχι.
Όπως πετάει η σαύρα
πέφτουν τα ερπετά
Όπως μασκαρεύονται τα ξωτικά στο ξόρκι
Οι θαμμένοι, οι νεκροί κι οι σφαγιασμένοι θα σηκωθούν ξανά
Τι τους συμβαίνει;
Δεν ξέρω.
Πεθαίνουν.
Δεν πεθαίνουν. Είναι ήδη νεκροί. Δεν νοιώθουν τίποτα.
-Δεν είναι αλήθεια. Κοιτάξτε τους. -Εντάξει. Φτάνει.
Μπορείς να το σταματήσεις;
Όττο.
Πολύ αργά, Τσαρλς. Λυπάμαι.
Πού είσαι; Βοήθησέ τους, σε παρακαλώ.
Βεβαίως, μπορώ να τους βοηθήσω. Αλλά πρέπει να με βοηθήσεις.
-Τι; -Είμαι αυτό που λένε "παράνομος εξωγήινος".
Θέλω να βγω από 'δω για τα καλά. Για να γίνει αυτό πρέπει να παντρευτώ.
Δεν είναι δικοί μου κανόνες αυτοί. Τώρα που το σκέφτομαι, εγώ δεν έχω κανόνες.
Άντε. Άντε.
Δες το σαν συνοικέσιο. Εντάξει; Κι οι δυο κερδίζουμε κάτι. Εγώ βγαίνω από 'δω.
Εσύ θα λες ότι είσαι παντρεμένη με τον πιο ποθητό εργένη μετά τον Βαλεντίνο.
-Κι είμαστε πάτσι, μωρό μου. -Εντάξει, βοήθησέ τους.
Βέβαια.
Σκαθαροζούμης.
Ώρα για γλέντι.
Προσοχή, πελάτες του Κέι-μαρτ.
Επέστρεψα. Νιώθω πολύ ωραία. Με πιάνετε; Λοιπόν...
...χωρίς περαιτέρω καθυστέρηση...
...καλώς ήρθατε στο μουσείο "Φυσικής απληστίας".
Ένα μνημείο στον βαριεστημένο επιχειρηματία.
Ελάτε, λίγο πιο κοντά. Δοκιμάστε τη δύναμη σας.
Ευχαριστώ.
Γι' αυτό δεν κάνω δύο παραστάσεις τη βραδιά, μωρό μου.
Δεν τις κάνω.
Τι έχουμε εδώ απόψε, παίδες;
Έχουμε τους... Μέιτλαντ.
Νομίζω ότι αρκετά εξασκήθηκαν γι' απόψε.
Όχι τόσο γρήγορα, στρογγυλό αγόρι. Πρέπει να γελάσουμε πρώτα.
Όττο.
Έλα, έλα.
Ναι.
Μαμά, μπαμπά:
Θέλω να ξέρετε ότι είστε ευπρόσδεκτοι στο σπιτικό μας...
...όποτε θελήσετε να έρθετε.
Στο μεταξύ, την προίκα σου τη χαρίζω, μπαμπά.
Ωραία, τους κανόνισα τους Μέιτλαντ.
Όλα ξαναέγιναν φυσιολογικά νομίζω.
Πάμε;
Τηλεφώνησα σε κέτερινγκ. Και σε ορχήστρα.
Θα χρειαστούμε μάρτυρες. Θα 'ρθετε;
Έλα. Πάμε. Ας προχωρήσουμε στην τελετή.
Εσύ, Σκαθαρ...
-Μη λες τη λέξη από "Σ". Άντε. -Δέχεσαι αυτή τη γυναίκα...
...για σύζυγό σου;
Ε, δεν ξέρω. Θέλω να πω, είναι μεγάλη απόφαση.
Πάντα έλεγα πως αν παντρευόμουν, θα το έκανα μόνο μια φορά.
Ναι, βέβαια. Συνέχισε.
Κι εσύ, Λίντια, δέχεσαι αυτό τον άντρα...
Όχι. Σκαθαρ...
Είναι λίγο αγχωμένη. Θα απαντήσω εγώ για κείνη, εντάξει;
Είμαι η Λίντια, κι έχω σώας τας φρένας.
Ο άντρας δίπλα μου είναι αυτός που θέλω. Με ρωτήσατε. Απάντησα.
Ναι, τον αγαπάω τον άντρα μου.
-Συνέχισε. -Τότε με την...
Σκαθαρ...
Άντε. Τελείωνε.
Σκαθαροζού...
Σπάσε.
Άντε.
Κάνε μια βόλτα.
Να συνεχίσουμε την τελετή;
-Τότε με την... -Σκαθαροζούμης.
-Να πάρει.
Διάνα.
Άντε, ρίξ’ τα, παππά.
Τότε με την εξουσία που μου έχει δοθεί...
-Το δαχτυλίδι, παρακαλώ. -Το δαχτυλίδι. Ωχ, όχι.
Κοσμηματοπωλείο. Εδώ.
Δεν είναι αυτό.
Το ξέρεις ότι το έχω, γλυκιά μου.
Να ‘το. Ορίστε.
Δεν σήμαινε τίποτα για μένα. Στο λέω, απολύτως τίποτα.
-Σας ανακηρύσσω... -Ναι, ναι, πες το.
Ανδρόγ...
ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΣΑΝΝΟΝ. Έτος ίδρυσης 1890.
-Αντίο. -Αντίο.
Αντίο.
-Αντίο, κορίτσια. -Αντίο.
-Τι ώρα είναι, γλυκιά μου; -3:30 νομίζω.
Ένας χρόνος πάνω κάτω.
Λοιπόν;
Τις πήρες τις μπογιές;
Ναι. Και φωτογράφησα το καινούριο δημαρχείο να το δείτε.
Πώς τα πήγες στο διαγώνισμα φυσικής;
Ήταν αηδιαστικό. Θέλανε να ξεκοιλιάσω ένα βάτραχο.
Τους είπα με τίποτα. Είναι ενάντια στις αρχές μου. Κι έτσι πήρα Γ.
Και το διαγώνισμα μαθηματικών;
Πλάκα μου κάνετε. Όλη τη βδομάδα διαβάζαμε γι' αυτό το διαγώνισμα.
Πήρα Α.
Μπορώ τώρα;
Δεν ξέρω. Πήρες Γ στη φυσική.
Άνταμ, μην την παιδεύεις. Κι εσύ δεν πήρες ποτέ Α στη φυσική...
Έλα.
...Νομίζω ότι...
ΖΩΝΤΑΝΟΙ & ΝΕΚΡΟΙ. ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΜΒΙΩΣΗ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΤΟΥ: "Εγχειρίδιο των προσφάτως αποθανόντων"
Σαν οδηγίες για στερεοφωνικό είναι.
Πρέπει να πήρε Α στα μαθηματικά η Λίντια. Με τίποτα!
Του αρέσει.
Συγνώμη. Δεν είδα ότι κάθεσαι εκεί.
Γυναίκες.
Δεν ξέρω τι πρόβλημα έχει.
Κανονικά, οι γκόμενες...
Με συγχωρείς. Εσύ το 'κανες αυτό;
Πολύ καλή δουλειά. Να σε ρωτήσω, πώς κατάφερες να το κάνεις τόσο μικρό;
Να ο Έλβις! Γιο, βασιλιά!
Απ' ότι φαίνεται είμαι ο επόμενος.
Ευτυχώς γιατί έχω φωτογράφηση σε μιάμιση ώρα περίπου.
Με κυνηγάνε μήνες. Θέλουν να κλείσουμε συμφωνία για εσώρουχα, δεν ξέρω...
Τι κάνεις; Σταμάτα. Μου χαλάς τα μαλλιά.
Έλα τώρα! Σταμάτα!
Μπορεί να μου πηγαίνει.
Υπότιτλοι του DVD {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...# {<%>}