Λοιπόν, αυτό τελείωσε.
Η κρίση περιμένει.
Στη δουλειά.
Πρώτα το δείπνο.
Δείπνο εργασίας, Έντισον.
Aλήθεια;
- Τόνι; - Ναι.
Τι λες; Δείπνο εργασίας;
Ναι. Δείπνο εργασ...
Βασικά, έχω
μια μικρή έκπληξη για σας πρώτα.
Τι είναι, Χίλντα;
Είναι μια μικρή έκπληξη στο δρόμο για το κιόσκι.
Είναι λίγο περπάτημα.
Πρέπει να 'μαστε σαφείς με το ανακοινωθέν,
αλλά όχι τόσο σαφείς
ώστε να βρεθούμε σε δύσκολη θέση.
Ναι, φυσικά, ακριβώς.
Αυτή η κρίση δεν ταξινομείται τόσο απλά.
Όχι.
Γι' αυτό πρέπει να κρατήσουμε τις επιλογές μας ανοιχτές.
Για τι πράγμα μιλάμε;
Αυτό είναι το θέμα, έτσι δεν είναι, Αντόνιο;
Για τι πράγμα μιλάμε στην πραγματικότητα εδώ;
Ποια είναι η αληθινή φυ...
Ξέρετε, για 'μένα, αυτό είναι αρκετά δύσκολο.
Έχουμε πολλά σημαντικά πράγματα να συζητήσουμε,
πράγματα που μόνο εμείς μπορούμε να καταλάβουμε, ως παγκόσμιοι ηγέτες.
Κι όμως, περιτριγυριζόμαστε διαρκώς
απ' τη θύελλα ερωτήσεων και διακοπών.
Λίγη ιδιωτικότητα θα ήταν καλή.
Ναι.
Ναι...
Καρντόζα!
- Με συγχωρείτε για ένα λεπτό; - Ναι.
Λοιπόν, πώς είσαι;
Καλά, Μαξίμ. Η Ελοΐζ πώς είναι;
Καλά είναι. Ναι.
Εμείς οι δύο δεν έχουμε μιλήσει πολύ απ' τη Σύνοδο του Ρίμινι.
Μαξίμ, νομίζω πως πρέπει να ξεχάσουμε το Ρίμινι.
Όχι να το ξεχάσουμε. Δεν εννοώ αυτό...
Ήταν κάτι σημαντικό κσι... όμορφο.
Είναι κάτι που χρειαζόμουν πολύ εκείνη την εποχή.
Και η ενοποιημένη ετήσια έκθεση για την Παγκόσμια Συνεργασία
είναι ένα έγγραφο για το οποίο είμαι πολύ περήφανη.
Περήφανη για τη δουλειά που κάναμε. Αλλά μέχρι εκεί.
Νομίζω πρέπει να προχωρήσουμε.
Δεν είναι καλοκαιρινή κατασκήνωση.
- Φυσικά, είμαστε εδώ για δουλειά. - Ναι.
Λοιπόν.
Αυτό είναι ένα πολύ συναρπαστικό εύρημα.
Δεν είναι εξαιρετικά σπάνιο στην περιοχή, αλλά...
Σιλβέν, φαίνεται να ξέρεις περισσότερα
γι' αυτήν την περίεργη ενασχόληση απ' τον οικοδεσπότη μας.
Α, όντως ήρθα νωρίτερα για να ρίξω μια ματιά
και να έχω μια σύντομη συζήτηση με τον επιβλέποντα ανθρωπολόγο, τον Δρ...
- Δρ Μπούφελμεν. - Μπούφελμεν.
Όπως ίσως ξέρετε, γράφω ένα βιβλίο.
Είναι ένα είδος ψυχογεωγραφίας των νεκροταφείων και των ταφικών εθίμων.
Είμαι σίγουρος ότι θα 'ναι συναρπαστικό όπως κι όλα τα άλλα σας βιβλία.
Λοιπόν, τι είναι αυτό; Είναι αρκετά αποκρουστικό.
Λοιπόν, αυτό είναι ένα παράδειγμα
αυτού που ονομάζουμε πτώματα του βάλτου ή άνθρωποι του βάλτου.
Υπάρχουν πολλά απ' αυτά
διάσπαρτα στην περιοχή της Βόρειας Σαξονίας.
Ω, Θεέ μου. Είναι αηδιαστικό.
Είναι απ' την Εποχή του Σιδήρου.
Είναι φτιαγμένο από σίδερο;
Ναι, σχεδόν μοιάζει με σίδερο, έτσι δεν είναι, Αντόνιο;
Αλλά όχι, στην πραγματικότητα είναι
ένα μουμιοποιημένο σώμα
απ' την Εποχή του Σιδήρου, σχεδόν 2.000 χρόνια πριν.
Σωστά.
Τα οξέα του βάλτου
έχουν διαλύσει εντελώς όλα τα οστά του σώματος,
αλλά έχουν διατηρήσει τέλεια τις επιφανειακές λεπτομέρειες:
όλα τα μαλλιά, το δέρμα...
Τα δακτυλικά αποτυπώματα.
Τα δακτυλικά αποτυπώματα του άνδρα ή της γυναίκας.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση,
είναι δύσκολο να...
Είναι άνδρας.
Είναι άνδρας στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Αν κοιτάξετε εδώ,
θα δείτε ότι το πέος του έχει αποκοπεί
κι έχει κρεμαστεί γύρω απ' τον λαιμό του.
Για άνδρας μου ακούγεται.
Ναι, στα πτώματα του βάλτου,
οι ενδείξεις βασανιστηρίων και παραμόρφωσης είναι αρκετά συχνές.
Δε θέλω να σας αγχώσω, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις,
τα πτώματα φαίνεται να ανήκουν σε φύλαρχους ή ηγέτες,
που θυσιάστηκαν τελετουργικά
επειδή απέτυχαν να εκπληρώσουν την υπόσχεση για καλή σοδειά.
Εντάξει, θα θέλαμε να βγάλουμε άλλη μια φωτογραφία
εδώ στον χώρο ανασκαφής.
Παρακαλώ. Και μετά, για δείπνο.
Τατσούρο;
Δηλαδή, θα ήταν περίεργο, να ανακαλύψεις τι είναι αυτό το...
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Κάπου στην ιστορία, θα θέλαμε να βρούμε πού...
Νομίζω είναι ένας σπουδαίος τρόπος να...
Ίσως αυτό είναι κάτι που μπορούμε να θίξουμε μετά το δείπνο.
Παρακαλώ, παρακαλώ.
Και μια τελευταία φωτογραφία.
Γεια σας.
Λοιπόν, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω καλωσορίζοντάς σας όλους
στο Κάστρο Ντάνκεροντε.
Και σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε,
ειδικά υπό τις δύσκολες
ή κάπως δύσκολες περιστάσεις
της παρούσας κρίσης,
η οποία, φυσικά...
Εσύ τι λες, Τατσούρο;
Λοιπόν, αφού το θέμα της φετινής συνόδου είναι η μετάνοια,
έχεις μετανιώσει για κάτι;
Υποθέτω η μεγαλύτερή μου μετάνοια
είναι που δεν έμαθα ποτέ να ιππεύω άλογο,
δεν είχα ποτέ την ευκαιρία, δε μου δόθηκε ποτέ η δυνατότητα.
Πάντα ήθελα, αλλά μεγάλωσα κάπως πια.
Όχι.
Σιλβέν;
Μετανιώνω που ήμουν περιφρονητικός έφηβος,
ειδικά προς τον πατέρα μου,
που συνειδητοποιώ επιτέλους τώρα
ότι ζούσε υπό δύσκολες συνθήκες,
διδάσκοντας στο Τμήμα Κοινωνιολογίας της Σορβόννης.
Ήταν μάλλον καλός άνθρωπος,
και δεν άξιζε την περιφρόνησή μου.
Μακάρι να ζούσε για να του το πω.
Αντόνιο;
Εγώ ντύθηκα Μουσολίνι σε πάρτι μασκέ.
Λοιπόν, δεν είχες κακή πρόθεση, έτσι, Αντόνιο;
Νομίζω είναι αστεία στολή.
Αλλά, Αντόνιο, δε μπορείς να κατηγορείς τον εαυτό σου.
Αυτού του είδους οι ευαισθησίες που έχουν οι άνθρωποι,
αυτές οι ευαισθησίες απέναντι στην Ιστορία.
Δηλαδή, όχι πως δεν είναι σημαντικές.
Δε θα το 'λεγα ποτέ αυτό. Αλλά...
Υποθέτω...
Τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά τώρα.
Μιλώ για πρόοδο.
Θέλω να πω, κοιτάξτε μας...
Αμερική, Γερμανία,
Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιαπωνία,
Καναδάς,
η Γαλλική Δημοκρατία...
Οι αξιότιμοι ηγέτες
καθενός απ' αυτά τα σπουδαία έθνη
συγκεντρωμένοι εδώ γύρω απ' το τραπέζι, με σπουδαίο φαγητό,
γελώντας, λέγοντάς τα νέα με παλιούς φίλους.
Ναι.
- Είμαστε αρκετά τυχεροί που είμαστε εδώ. - Είμαστε.
Είμαστε ευλογημένοι.
Ευλογημένοι.
Λοιπόν, δεν θέλω ν' αλλάξω θέμα
ή να χαλάσω τη διάθεση, αλλά είμαστε επίσης εδώ
για να ετοιμάσουμε ένα προσχέδιο μιας προσωρινής δήλωσης
σχετικά με την παρούσα κρίση. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό.
Όχι, αλλά νομίζω σχετικά με τη δήλωση και την κρίση,
είναι σημαντικό να λέμε αυτό που εννοούμε.
- Ναι, φυσικά. - Ναι.
Τέτοιες στιγμές,
ο κόσμος περιμένει από εμάς να παρέχουμε σαφήνεια και σιγουριά.
- Βεβαίως. - Ακριβώς.
Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι το εξής:
Έχουμε ορίσει την κρίση;
Έχουμε καθορίσει συγκεκριμένα
ή έστω αφηρημένα από τι αποτελείται;
Τι περιλαμβάνει. Ναι, ακριβώς.
Ακριβώς...
Μαξίμ, τι είναι;
Όλα καλά;
Απλώς...
Ξέχασέ το.
Όχι, όχι. Πες. Τι σε απασχολεί;
Νόμιζα ότι...
Άσ' το.
Δεν είναι σημαντικό.
Είμαστε οι G7, Μαξίμ. Όλα είναι σημαντικά.
Μαξίμ;
Γιατί δεν παίρνεις λίγο χρόνο να καθαρίσεις το μυαλό σου;
Εντάξει;
Ναι, θα το κάνω.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Νιώθει το βάρος της ηγεσίας.
- Όλοι δεν το νιώθουμε; - Όχι, δεν είναι αυτό.
Είναι κάτι λίγο πιο προσωπικό.
Τατσούρο; Εσύ τι πιστεύεις;
Στοχαστικό βλέμμα σημαίνει βαρύ φορτίο.
- Αντόνιο; - Ναι.
- Συμφωνείς; - Ναι.
Λοιπόν...
Είναι η τελευταία του σύνοδος, έτσι δεν είναι;
Ναι, νομίζω.
Τι;
Θα παραιτηθεί.
Θα παραιτηθεί; Γιατί, τι έπαθε;
Είναι το σκάνδαλο.
Πώς το λένε; Το στημ...
Το σκάνδαλο "carried interest".
- Θεέ μου! - Τι είναι αυτό;
Τόνι, καλύτερα να μη μάθεις.
Ναι, λοιπόν, είναι
αρκετά περίπλοκο.
Το...
Το γραφείο του Διαμεσολαβητή της Γερουσίας
είχε συνάψει ασφαλιστήριο συμβόλαιο
για την ανακαίνιση των αιθουσών,
αλλά η ασφαλιστική εταιρεία, με την οποία συνεργάστηκαν,
προμηθεύτηκε σύμβαση αποζημίωσης
έναντι του αρχικού συμβολαίου.
Καταπληκτικό!
Ναι, αλλά αυτές οι δύο ασφαλιστικές εταιρείες
είχαν κοινή συμφωνία μίσθωσης
με μια εταιρεία ελεγχόμενη από εταιρεία ιδιωτικών κεφαλαίων
απ' την οποία η πεθερά του Μαξίμ είχε λάβει
"carried interest".
Εξωφρενικό! Το πρόσωπο του κακού.
Λοιπόν, εννοώ, αστειεύεσαι, Έντισον,
αλλά αυτό είναι αρκετά σοβαρό γι' αυτόν.
Γίνεται λόγος για αναστολή εργασιών.
Αναστολή εργασιών, ακριβώς.
Λοιπόν, να προχωρήσουμε λίγο με τη δήλωση;
Είμαι σίγουρη ότι ο Μαξίμ θα μας βρει όταν νιώσει καλύτερα.
Εξαιρετικά. Ναι.
Λοιπόν, προηγουμένως, συζητήσαμε για μικρότερες ομάδες εργασίας.
- Η Χίλντα κι εγώ θα δουλέψουμε μαζί; - Ναι.
Ο Μαξίμ μπορεί να έρθει μαζί μας όταν επιστρέψει.
Τατσούρο, εσύ κι ο Σιλβέν;
Ναι. Κι αυτό αφήνει εσένα με τον Αντόνιο, Έντισον.
- Είναι...; - Ω, μια χαρά.
Ντάντε και Χέμινγουεϊ!
Ναι!
Είναι κανείς εκεί;
Μ' ακούτε;
Θα μπορούσαμε να πούμε αρχικά
ότι είναι δύσκολο να ξέρουμε από πού να αρχίσουμε.
Ναι, πολύ καλά.
Είναι σημαντικό να το κάνουμε σωστά.
Δε θέλουμε να ξεκινήσουμε με λάθος...
Όχι, ακριβώς. Είναι απλώς μια προσωρινή δήλωση προς το παρόν.
Και ακόμα κι έτσι, όποιες ιδέες κι αν βρούμε τώρα,
είναι απλώς μικρότερες έννοιες που μπορούν να επεξεργαστούν
και να αναθεωρηθούν και να αξιολογηθούν,
και ούτως ή άλλως μπορούν να αναπτυχθούν με περισσότερες λεπτομέρειες αργότερα.
- Ναι. Απλώς λοιπόν γράφουμε και...
- Ναι, ακριβώς. Απλώς... - Ίσως εμείς...
Ορίστε!
Να αρχίσουμε με
κάποιου είδους προσωπικό αναστοχασμό.
- Ναι. - Ή εμπειρία.
Εννοώ, να πω, ξέρετε,
όταν ήμουν νεότερη, ήμουν ηθοποιός.
- Αλήθεια; - Ναι.
Και ήμουν σ' ένα έργο για
τη μεταναστευτική εμπειρία.
Υποδυόμουν μια κακιά,
μια προβληματική επιστήμονα.
Και έπρεπε να πω
αυτούς τους φρικτούς μονολόγους,
ξέρετε, ρατσιστικές διατριβές
γεμάτες βρισιές και προσβλητική ορολογία
και, ξέρετε, ευγονικές εξηγήσεις
φυλετικής νοημοσύνης και φυσικών ιεραρχιών.
Και, λοιπόν, μπορώ να θυμηθώ μερικές ατάκες απ' το έργο
αν, λοιπόν, αν αυτό βοηθάει.
- Και πιστεύεις ότι αυτό θα ήταν...
κατάλληλο για τη δήλωση;
- Λοιπόν, εγώ... Σκέφτηκα, ξέρετε,
ήταν από έναν διάσημο θεατρικό συγγραφέα.
Και απλώς... ξέρετε, κάποια απ' τα θέματα του έργου,
ξέρετε, υπάρχει μια πολιτική διάσταση
και το είδος της μεταναστευτικής εμπειρίας.
Αλλά όχι, φυσικά όχι.
- Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν.
- Όχι. - Συγχωρέστε με.
- Έρχεται το ιππικό.
- Συγγνώμη που σας άφησα να περιμένετε, κυρίες.
- Ω, όχι, μην το αναφέρετε. Είναι όλα καλά;
Θέλετε ένα...
- Θα έπινα ένα ποτό. Ναι.
Συγχωρέστε με που έφυγα έτσι.
- Μην το αναφέρετε. Νιώθετε τα πράγματα περισσότερο απ' τους άλλους.
Ναι.
- Υπάρχει κανείς;
- Δεν ξέρω,
είναι παράξενο, δεν έχω δει κανέναν εδώ και ώρα.
- Ναι.
- Θα καλέσω τον Λουσιέν.
Πρέπει να 'ναι με την αντιπροσωπεία στο σατό.
Μπορεί να στείλει κάποιον.
- Δεν απαντάει; - Όχι.
- Λοιπόν, μπορείς να τελειώσεις το ποτό μου, αν θέλεις.
- Μμμ.
Πολύ καλό.
- Αυτό που ανέφερες την άλλη φορά.
- Πληροφορική και ενσωμάτωση.
- Ναι, ναι, ναι. Εξαιρετικό.
- Τι γίνεται με τη συμφωνία-πλαίσιο;
- Μάλλον ν' αρχίσουμε με την ημερομηνία.
- Ναι.
- Θα 'λεγα πως είναι καλή ιδέα, η σημερινή ημερομηνία.
Ν' αρχίσουμε μ' αυτό. Και...
Ναι, τώρα, Αντόνιο, είσαι νέος σ' αυτό,
αλλά ξέρω αυτού του είδους τις δηλώσεις
και ο κόσμος δεν τους δίνει καμία σημασία.
Αυτό που θέλει ο κόσμος είναι συγκεκριμένη δράση.
- Ναι.
- Όχι αόριστες υποσχέσεις ή προτάσεις
και μακροσκελείς στρατηγικές που...
Τάζουν στους ανθρώπους λαγούς με πετραχήλια και...
Κοροϊδεύουν τον κόσμο.
- Κύριε Έντισον. - Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Δεν μπορείτε να κολυμπήσετε εκεί.
Ωχ, όχι!
Είναι για να κοιμούνται οι στρατιώτες.
- Για τους στρατιώτες...
- Είναι δεξαμενή ύπνου για τους στρατιώτες.
- Δεξαμενή ύπνου για τους στρατιώτες.
- Έχεις άδεια για τη δεξαμενή ύπνου;
- Άδεια για τη δεξαμενή ύπνου.
- Εννέα παρά τέταρτο ξεκινάμε.
- Και μην αρχίσεις μέχρι... - Μην αρχίσεις.
...να ανακοινωθούν όλα.
- Όλα. - Όλα τα ονόματα...
πρέπει να ανακοινωθούν.
- Εντάξει.
- Μερικές φορές νομίζω, Μαξίμ, ότι είσαι πολύ σκληρός με τον εαυτό σου.
Δεν μπορείς να λύσεις
όλα τα προβλήματα του κόσμου.
Δεν μπορείς να λύσεις καν όλα τα προβλήματα του Καναδά.
Πρέπει να ανησυχείς για τη δική σου ευημερία.
Εσύ και... η Ελοΐζ...
- Η Ελοΐζ θέλει πράγματα
που δεν μπορώ να της δώσω.
- Τι είδους πράγματα;
Είναι μια ιδιαίτερη λιχουδιά απ' το Ντάνκεροντε.
- Ανανάδες; - Όχι, δεν έχει ανανά.
Ω, Σιλβέν!
Τι συνέβη;
- Πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε κρίση.
- Λοιπόν, αυτό το ξέραμε ήδη, Σιλβέν.
Γι' αυτό κάνουμε αυτές τις συνόδους εξαρχής.
Πάντα υπάρχει μια κρίση.
- Ναι, φυσικά, αλλά...
- Εντάξει, τι συνέβη;
Γιατί είσαι καλυμμένος με λάσπη;
- Δεν είναι λάσπη.
Έφυγα κυνηγώντας τον άνεμο, να προσπαθήσω να πιάσω
τις σελίδες με τις σημειώσεις που είχαμε φτιάξει με τον Τατσούρο.
Ήμουν απογοητευμένος γιατί εγώ κι ο Τατσούρο,
με τον καταιγισμό ιδεών μας,
φέραμε στον κόσμο
και πιθανόν στην παγκόσμια κοινότητα,
πολύ καλές ιδέες για τη δήλωση.
- Υπερθέρμανση του πλανήτη;
- Περισσότερο, διμερής διαχείριση.
- Εντάξει. - Και παγκόσμια δικαιοδοσία.
Αυτό που κάνουμε είναι, ή θα έπρεπε να 'ναι,
ανεξάρτητο απ' τον οικονομικό κόσμο.
Αλλά, ξέρετε, είναι δύσκολο στις μέρες μας
να αγνοήσεις την εγχώρια αντιπολίτευση.
- Και την ενδοοικογενειακή βία. - Ναι, ενδοοικογενειακή βία.
Ξέρετε, διαχείριση εφοδιαστικής αλυσίδας,
ξέρετε, στο ευρύτερο πλαίσιο των γεωπολιτικών ζητημάτων...
Και εκείνα τα άλλα πράγματα που είναι πραγματικά σημαντικά.
Και με τις σελίδες να τις παίρνει ο αέρας,
και να σκορπίζονται γύρω μου προς όλες τις κατευθύνσεις...
σαν τον ήχο του κελαηδήματος των πουλιών στο δάσος...
Μπορούσα να θυμηθώ μόνο τα πιο μικρά κομμάτια
αυτού που τότε μου φαινόταν
καθώς οι σπίθες της έμπνευσής μου έσβηναν,
μια οραματική ικανότητα που δε θα αποκαθίστατο ποτέ.
Τα παπούτσια μου ήταν βρώμικα.
Ήμουν απελπισμένος.
Γεια;
Κανείς;
Γεια;
Εσύ είσαι;
Γεια;
Χμ.
- Αυτό είναι κάποιου είδους αστείο; - Αστείο;
Όχι, Μαξίμ.
Θα αστειευόμουν τέτοια στιγμή;
- Δεν έφερα το κινητό μου.
- Δεν πειράζει, Αντόνιο,
δε θα βοηθούσε ούτως ή άλλως.
- Μπορώ να το φέρω την επόμενη φορά.
- Γεια! - Μαξίμ...
- Κανείς;
- Λοιπόν, μας έχουν εγκαταλείψει εδώ στο κιόσκι;
- Ναι, φαίνεται...
- Συμβαίνει συχνά αυτό εδώ έξω, Χίλντα;
Είναι τοπικό έθιμο;
- Συμβαίνει συχνά; Όχι, εγώ...
Μόλις έχτισαν αυτό το κιόσκι. Είμαστε οι πρώτοι που το χρησιμοποιούμε.
- Στο σατό, δε σκέφτηκες να δοκιμάσεις το τηλέφωνο;
- Είχε σκοτάδι.
Το μέρος ήταν εντελώς εγκαταλελειμμένο και...
Πρέπει να πω. Σοκαρίστηκα λίγο απ' το...
- Ναι, τρομακτικό.
- Και ήταν ένας απ' τους ανθρώπους
απ' το έδαφος που είδαμε νωρίτερα;
- Ναι.
- Και σου επιτέθηκε;
- Όχι, δεν επιτέθηκε, αλλά...
Ή έτσι νόμιζα στην αρχή.
Δεν ξέρω πραγματικά.
Κατέληξε πάνω μου και κυλιστήκαμε μαζί.
Ορκίζομαι ότι τον ένιωθα να παλεύει μαζί μου.
- Λοιπόν, δε θα 'πρεπε να πάμε όλοι μαζί πίσω στο σπίτι;
- Κανείς εκεί. - Βγαίνουμε στο δρόμο.
- Όχι, όχι. Είναι 20 χιλιόμετρα. Θα πάρει ώρες.
Νομίζω ότι απλώς έγινε κάποιο...
Κάποιο...
- Κάποιο τι;
- Και είμαστε όλοι μαζί τώρα,
και έχουμε φως και έχουμε καταφύγιο,
και προφανώς ξέρουν ότι είμαστε εδώ.
Οπότε, δε θα 'πρεπε απλώς να περιμένουμε εδώ;
- Να περιμένουμε ποιον;
- Τις αρχές.
- Αυτό έγραψες; - Ναι.
"Νούμερο ένα: χώρισέ το σε βήματα."
"Νούμερο δύο: άλλαξε το περιβάλλον σου."
"Νούμερο τρία: δημιούργησε ένα λεπτομερές χρονοδιάγραμμα
με συγκεκριμένες προθεσμίες."
"Νούμερο τέσσερα: εξάλειψε τις στάσεις αναβλητικότητάς σου."
Λοιπόν...
- Είμαι σίγουρος ότι υπήρχαν κι άλλα, αλλά...
- Τατσούρο, θυμάσαι τίποτα παραπάνω; - Όχι, όχι. Δε θυμάμαι.
- Δεν υπήρχαν κι άλλα; - Δε θυμάμαι!
Θυμάμαι μόνο τη φράση, "στάση αναβλητικότητας".
- Αρκετά.
- Πάω να βρω βοήθεια.
- Μαξίμ, περίμενε. Πρέπει να μείνουμε μαζί.
- Ναι. - Ναι.
- Τότε έλα μαζί μου, Καρντόζα.
- Εννοούσα ότι πρέπει να μείνουμε όλοι μαζί, σαν ομάδα.
Δεν είναι ασφαλές. Δεν ξέρουμε τι συμβαίνει.
- Πάντα το κάνεις αυτό.
Πάντα βρίσκεις έναν λόγο να μην είσαι μόνη μαζί μου.
- Μαξίμ, όχι, δεν το κάνω. - Το κάνεις!
Ό,τι μου λες είναι μια προσπάθεια να με διώξεις
ή να ξεφύγεις από μένα.
Σε κάθε κίνηση του σώματός σου,
υπάρχει μια βιασύνη να τελειώνεις μαζί μου.
- Μαξίμ!
Το σπίτι είναι απ' την άλλη.
Μαξίμ!
- Χίλντα, μην! Άσ' τον!
- Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που πίνει.
Έτσι γίνεται.
Γίνεται συναισθηματικός και το σκάει.
- Ποιος είναι εκεί;
Α, εσύ είσαι.
- Ναι.
Απογοητεύτηκες.
"Καλύτερα να καείς
παρά να σβήσεις σιγά-σιγά."
Ω, Μαξίμ.
Το 'χεις ξανακάνει αυτό;
- Τι να 'χω κάνει;
- Να γράψεις αυτό, αυτού του είδους το σημείωμα,
το σημείωμα αυτοκτονίας.
- Ναι. Έχω πολλά τέτοια σημειώματα.
Τα γράφω...
Κάθε φορά που πλησιάζω στο χείλος.
Είμαι σίγουρος ότι σου φαίνεται γελοίο. Το απόφθεγμα κι όλα αυτά.
- Νομίζω είναι... Είναι πολύ ωραίο απόφθεγμα.
Είναι κουλ.
Πολύ ροκ εν ρολ.
Φαίνεσαι αγχωμένος.
Πιστεύεις...
Πιστεύεις ότι ένα μασάζ θα βοηθούσε;
- Δεν ξέρω.
Είσαι αγχωμένος.
Είναι αλήθεια αυτό το σημείο;
- Ποιο σημείο;
- Ότι βλέπεις τον θάνατο με ανέκφραστη γαλήνη;
- Δεν ξέρω. Μάλλον όχι.
Όχι. Το κάνει κανείς;
- Νομίζω αυτό είναι καλό.
Η ατάκα για τις γυναίκες και τις μειονότητες;
- Ναι.
Πολύ συχνά τις ξεχνάνε.
- Να πούμε κάτι μικρό για...
Τον ιδιωτικό τομέα;
Τίποτα σπουδαίο, απλώς...
Λίγα λόγια ενθάρρυνσης.
- Γιατί με ακολούθησες;
Τι θέλεις;
- Κι εδώ είμαστε. Αποκομμένοι. Μόνοι.
- Λοιπόν, πρέπει να πω, δεν περίμενα
να ξυπνήσω και να δω κάτι τέτοιο.
- Λοιπόν, θα κάνω το ηγετικό μου καθήκον
και θα μας βγάλω απ' αυτό το χάος, όπως έκαναν πάντα οι Γουόλκοτ.
Ξεκινώντας απ' τον πρώτο μας
που βοήθησε να ιδρυθεί η αποικία της Βιρτζίνια.
- Οπωσδήποτε, Έντισον, καλέ μου φίλε, οδήγησέ μας.
Τι έχεις στο μυαλό σου;
- Αυτό που έχω στο μυαλό μου, αγόρι μου,
είναι να γυρίσουμε στο σατό μαζί,
και εκεί, να βρούμε ένα άνετο μέρος,
ένα μέρος κατάλληλο για το είδος της παραγωγικής διπλωματικής συζήτησης
που αρμόζει στη θέση μας ως ηγέτες,
μέχρι να φτάσει βοήθεια.
- Ε; - Τι;
- Η δήλωση. - Το τι;
- Η προσωρινή δήλωση. - Και τι μ' αυτήν;
- Δεν την έχουμε τελειώσει ακόμα. - Έχει νόημα;
Πάντα τις ίδιες ανοησίες σερβίρουμε ούτως ή άλλως.
- Έντισον! - Ε, έτσι κάνουμε.
- Η δήλωση είναι σημαντική.
Δείχνει στον κόσμο ότι δουλεύουμε μαζί.
Ησυχάζει τους εγχώριους επικριτές μας.
Αλλά αυτή είναι έκτακτη ανάγκη.
Πρέπει να περιμένουμε τον Μαξίμ και τη Χίλντα ούτως ή άλλως.
Θα μπορούσαμε να δουλέψουμε πάνω σ' αυτή για λίγα λεπτά εδώ όσο περιμένουμε.
Μετά, όπως λες, ίσως μπορούμε να την τελειώσουμε πίσω στο σπίτι.
Εντάξει. Ωραία, η δήλωση. Πρέπει να έχουμε κάτι.
Ναι, φυσικά. Όλοι έχουμε δουλέψει πολύ σκληρά γι' αυτή.
Εντάξει. Λοιπόν, έχω εδώ...
Και αυτό είναι κάτι πάνω στο οποίο δούλευα
με τον Μαξίμ και τη Χίλντα.
Λοιπόν, είναι ένα είδος πλαισίου για την επίλυση συγκρούσεων
σ' έναν προβληματικό γάμο.
Τι;
Αυτό είναι για την προσωρινή δήλωση;
Ναι. Δηλαδή, φαινομενικά, έχουμε εδώ
αρκετές ιδέες για την αποκατάσταση της μη σεξουαλικής σωματικής στοργής
σ' αυτή την περίπτωση, μεταξύ ενός συζύγου και μιας συζύγου
που έχουν πρόβλημα με τη σεξουαλική συμβατότητα.
- Αυτά είναι πάλι του Μαξίμ.
- Αυτός κι η Ελοΐζ έχουν προβλήματα.
- Ναι, φυσικά, όλοι οι γάμοι έχουν προβλήματα.
Αλλά η προσωρινή δήλωση δύσκολα είναι κατάλληλο φόρουμ
για την εξεύρεση της λύσης τους.
- Τι είναι αυτό;
- Πού είναι όλοι;
Τι διάολο;
- Φαίνεται πως έγινε πάλη.
- Ε, ποιος είναι εκεί έξω;
- Μη πυροβολείς! Είμαι ο Αντόνιο.
- Πρωθυπουργέ Λαμόρτε, τι κάνετε εκεί κάτω;
- Σσσ. Ακολούθα με.
Και θα σε πάω στους άλλους.
Κοίτα... Κοίτα...
- Να 'στε κι εσείς.
Είστε καλά;
Χίλντα; Μαξίμ;
- Ναι. Καλά είμαστε. Τι συνέβη;
Στείλαμε τον Τόνι να σας φέρει.
Είναι καλός στο να περνά απαρατήρητος.
- Είναι αλήθεια. - Έπρεπε να φύγουμε απ' το κιόσκι.
Μας επιτέθηκαν σκοτεινές, σκιώδεις φιγούρες.
- Διαδηλωτές!
- Αυτό σκέφτηκα κι εγώ στην αρχή.
Αλλά δεν είχαν πλακάτ.
Δεν φώναζαν συνθήματα.
Και αν είχαν αντίρρηση για κάτι συγκεκριμένο στο πρόγραμμά μας,
δεν το είπαν.
- Πιστεύω ότι ήταν διαδηλωτές,
αν και λίγο αντισυμβατικοί.
- Δεν ήταν διαδηλωτές. - Τότε τι;
Ο τύπος; Κατάσκοποι; Καλικάντζαροι;
- Σσσ! Είναι σοβαρό, Μαξίμ!
- Τι ήταν τότε; Τρομοκράτες;
- Κάτι λιγότερο από τρομοκράτες και κάτι περισσότερο.
- Ναι.
- Αλλά λες ότι σας επιτέθηκαν;
- Επιτέθηκαν... Πλησίασαν απειλητικά.
- Η συμπεριφορά τους ήταν αρκετά επιθετική, εχθρική.
- Πολύ γκρινιάρηδες. - Ήταν γκρινιάρηδες;
- Όχι, ήταν βίαιοι, όχι απλώς γκρινιάρηδες.
- Πολύ γκρινιάρηδες. Τρομακτικοί.
- Αλλά ήταν άνθρωποι, ναι;
Ανθρώπινα όντα;
Έμοιαζαν με τα πτώματα.
Αυτά που ξέθαψαν απ' το έδαφος.
- Τι κάνουμε εδώ; Γιατί δεν φεύγουμε;
- Γιατί σας περιμέναμε!
- Σιλβέν!
- Εσείς είστε αυτοί που το 'σκάσατε κλαίγοντας σαν έφηβοι!
- Δεν κλαίγαμε.
Θέλαμε να μιλήσουμε.
- Συγγνώμη. Ξέρω ότι είχατε τους λόγους σας.
Τέλος πάντων, ετοιμαζόμασταν να γυρίσουμε στο κάστρο, αλλά...
- Από εκεί ήρθαν. Οι διαδηλωτές.
- Δεν ήταν διαδηλωτές! - Άρα είμαστε αποκλεισμένοι.
Παγιδευμένοι.
- Τι; - Τι;
Κέικ σοκολάτας;
- Όχι, όχι, όχι, δεν είναι κέικ.
Είναι ένα είδος φέρι.
Μια σχεδία, βασικά.
Αλλά περνάει μέσα απ' το έλος. Κατευθείαν στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο.
Ναι. Έχω ανέβει κι εγώ.
- Σχεδία; - Πόσο μακριά είναι;
Από εδώ; Δύο, ίσως τρία χιλιόμετρα...
- Τέσσερα χιλιόμετρα. - ...μέσα απ' το δάσος.
Υπάρχει ένα μονοπάτι.
Ορίστε.
- Έχω μια άσκηση καταιγισμού ιδεών
που μπορεί να μας βοηθήσει να γράψουμε τη δήλωση.
Είναι κάτι που έμαθα σ' ένα εργαστήριο που παρακολούθησα
αφού έχασα τις γενικές εκλογές το 2018.
Είναι απλώς ένα παιχνίδι συσχετισμού λέξεων,
αλλά με πιο κατευθυνόμενη εστίαση.
Τώρα, αφού θέλουμε να παράγουμε υλικό
σχετικό με την προσωρινή δήλωση,
θα προτείνω κάποια θέματα σχετικά με τις G7
για το συνειρμικό μας παιχνίδι λέξεων.
Λοιπόν, έχω εδώ μια λίστα με όλες τις τοποθεσίες συνόδων G7
ξεκινώντας απ' το Ραμπουγιέ το 1975.
- Ραμπουγιέ.
- Ήταν, φυσικά, οι G6 τότε,
πριν τον Καναδά.
- Συγγνώμη, Μαξίμ.
- Ξέρετε, η διακήρυξη του Ραμπουγιέ παραμένει για μένα
η πιο διεισδυτική και εμπνευσμένη
στην ιστορία των δηλώσεων των G7.
"Σ' αυτές τις τρεις μέρες...
...πραγματοποιήσαμε μια διεξοδική και παραγωγική ανταλλαγή απόψεων
για την παγκόσμια οικονομική κατάσταση,
για τα οικονομικά προβλήματα που είναι κοινά στις χώρες μας,
για τις ανθρώπινες, κοινωνικές, και πολιτικές επιπτώσεις,
και για τα σχέδια επίλυσής τους."
- Α, Ραμπουγιέ...
- Ναι, είναι μια εξαιρετικά διορατική δήλωση.
Ακόμα επίκαιρη σήμερα.
- Βενετία, Μοντεμπέλο.
Οποιοσδήποτε μπορεί να πει ό,τι του έρθει, οτιδήποτε του έρθει στο μυαλό.
Βερσαλλίες, Γουίλιαμσμπεργκ, Λονδίνο.
Βόννη, Τόκιο, Βενετία, Τορόντο, Παρίσι.
Χιούστον. Λονδίνο.
- Άλλο ένα.
- Μαξίμ.
Μαξίμ.
Είναι ασφαλές.
Νεκρός για πόσο, χίλια χρόνια;
- Δύο χιλιάδες.
- Μάλλον φοβάται εμάς περισσότερο απ' όσο εμείς αυτόν.
- Φαντάσου τι πέρασε.
Το σχοινί γύρω απ' το λαιμό του...
Και κοίτα τις πληγές στο...
- Υποθέτεις ότι είναι φυσιολογικό να στάζει έτσι;
- Φοβάμαι πως ναι.
- Αυτό που μόλις είδαμε θα μπορούσε να 'ναι κάτι σαν υπόγεια ύδατα
που στραγγίζουν απ' το δείγμα;
- Μπορεί. Μπορεί.
- Φαντάσου να το κρατάς τόσο καιρό.
Εγώ δεν αντέχω ούτε σε ταινία.
Μάλιστα, όταν η Τζούλι κι εγώ πήγαμε...
- Σιλβέν; Τι είναι; - Τι;
Σιλβέν, τι είναι;
- Δεν ξέρω.
Ομολογώ, ένιωθα
κάπως ταλαιπωρημένος μετά τη συνάντησή μου...
Συγγνώμη. Είναι το πόδι μου.
- Πονάει;
- Καίει! Καίει!
Το κόκαλό μου.
Το κόκαλο του ποδιού μου, το νιώθω λάθος!
- Λάθος πώς;
- Κοίτα! Βλέπεις;
- Βλέπεις; Τι;
- Το κόκαλο προφανώς διαλύεται.
Το πόδι μου είναι πλαδαρό, σαν λάστιχο!
- Και δεν μπορείς να περπατήσεις;
- Απολύτως όχι! Αποκλείεται.
- Εντάξει.
Δεν ξέρουμε τι υπάρχει εκεί έξω.
Ησυχία.
- Κύριε Γουόλκοτ;
Πεινάτε;
- Έχω λίγο κρέας.
- Πόσο ευγενικό εκ μέρους σας, Αντόνιο.
Είναι παραδοσιακό σαλάμι Γένοβας;
- Δεν ξέρω.
Το παίρνω απ' τον μπουφέ του ξενοδοχείου.
- Ω, πανούργε!
Είσαι άξιος διάδοχος του Γκαριμπάλντι.
- Καρντόζα, αυτό είναι για σένα.
Κρέας! - Ευχαριστώ.
- Τίποτα. Τατσούρο; Για σένα.
Κοιτάξτε, κοιτάξτε, κοιτάξτε.
Βρήκα ένα καροτσάκι!
Ω!
Ω.
- Καρντόζα; - Ναι, Σιλβέν;
- Μπορώ να χρησιμοποιήσω το λάπτοπ σου;
- Είναι στην τσάντα μου. Το... Το χρειάζεσαι;
- Ναι. Έχω κάποιες σκέψεις που μπορεί να βοηθήσουν
για την προσωρινή δήλωση.
- Σκέψεις για την παρούσα μου κατάσταση.
- Ε, σίγουρα.
- Είμαι... συγγνώμη.
Θα χρειαστεί να ξεκουραστώ.
Δεν είμαι τόσο νέος όσο οι υπόλοιποι.
- Φυσικά, Έντισον.
Θα έπρεπε να το 'χαμε σκεφτεί.
- Ίσως βρούμε άλλο ένα καροτσάκι.
- Αντόνιο, άκου,
άλλο πράγμα να σέρνεις
τον πρόεδρο της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας
μ' έναν τόσο αναξιοπρεπή τρόπο,
αλλά εγώ είμαι ο ηγέτης της αρχαιότερης δημοκρατίας του κόσμου.
Συγγνώμη, Σιλβέν. Είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνεις.
Λέω, συγγνώμη.
Τι στο...
- Δεν νομίζω να σ' ακούει, Έντισον.
Τόσο συγκεντρωμένος είναι αυτή τη στιγμή.
Είπε ότι είχε κάποιες ιδέες για τη δήλωση
και έφυγε.
- Κύριε Γουόλκοτ;
Γιατί έχετε αυτή την προφορά;
- Λοιπόν...
- Σσσ!
- Ο αρχαίος τους σπόρος έσβησε τις φλόγες.
- Αποκρουστικό νέφος.
Το είδαμε μόλις αυτό;
- Δεν ξέρω. Δεν ξέρω.
- Τι είναι όλα αυτά; Τι διάολο συμβαίνει;
- Ένα είδος τελετής, θα έλεγα.
Κάποιου είδους συγκέντρωση ομοϊδεατών ατόμων.
Ω!
Ίσως άξιζε να περιγράψουμε αυτό που είδαμε
και να το βάλουμε στη δήλωση.
- Διαφωνώ κάθετα.
Αυτό είναι ακριβώς το είδος πράγματος που δεν πρέπει
να μπει στη δήλωση, θα προκαλούσε πανικό.
- Δεν καταλαβαίνω αυτό που μόλις είδαμε.
- Ακριβώς, Τατσούρο,
αυτό είναι το μόνο λογικό πράγμα να πεις γι' αυτό.
- Δεν είδα τίποτα που να μην μπορεί να εξηγηθεί
απ' τις φυσικές επιστήμες.
- Ναι.
- Ένα παιχνίδισμα του σεληνόφωτος πάνω σ' ένα άλσος
με ισπανικά βρύα που λικνίζονται στον άνεμο.
Ή ένας απ' αυτούς τους εθνικούς χορούς
που έχουν σ' όλες αυτές τις συνόδους.
Λέντερχοζεν και καστανιέτες,
και εκείνες τις βεντάλιες που έχουν στην Ιαπωνία.
Τατσούρο, πώς τις λένε;
- Βεντάλιες, ναι. - Ακριβώς, ορίστε.
- Θαυμάζω τον ψυχρό Αμερικανικό σου πραγματισμό, Έντισον,
αλλά είναι δύσκολο να τον συμμεριστώ απ' τη θέση μου
εδώ στο καροτσάκι.
- Τι έχεις εκεί;
- "Οι διατάξεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ."
- Μάαστριχτ; - Ναι.
- Τι λέει; - Ορίστε.
- Σελεστίν.
- Σελεστίν!
- Σελεστίν; Ποια είναι η Σελεστίν;
- Σελεστίν Σπρουλ.
Είναι η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Αντόνιο.
Αυτός πρέπει να 'ναι ο χαρτοφύλακάς της.
- Εντάξει. Είναι G7;
- Φαινομενικά, ναι. Εξαρτάται ποιον ρωτάς.
- Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
παρακολουθεί τις συνόδους G7 από το 1981.
Ο Ρόι Τζένκινς στο...
- Μοντεμπέλο. Ένα όμορφο βουνό.
- Ναι. - Και αρέσει στον Μαξίμ;
- Του αρέσει η Σελεστίν; Θα μπορούσες να το πεις.
- Του άρεσε παλιά, αλλά την έχει ξεπεράσει τώρα.
- Κατά τη γνώμη μου, ήταν ανόητο να υπάρχει εκπροσώπηση της ΕΕ
πριν την ίδρυση της ενιαίας αγοράς το 1993.
Στο Τόκιο 3;
Είναι ενδιαφέρουσα οπτική, Τατσούρο.
Αλλά φυσικά, ξέρουμε κι οι δύο τον πραγματικό λόγο
που σε απασχολεί εκείνη η συγκεκριμένη χρονιά.
Κατάρρευση του Nikkei;
- Η Χαμένη Δεκαετία!
- Έχει πάρει φωτιά.
- Μαξίμ, τι κάνεις;
Αυτά είναι τα προσωπικά έγγραφα της Σελεστίν.
- Καρντόζα, άσ' τον.
Είμαστε όλοι κρυωμένοι και κουρασμένοι.
Ας ζεστάνουμε τα κορμιά μας στη λάμψη του πάθους του Μαξίμ.
- Είναι κλειστός άνθρωπος.
Δε θα 'θελε να πέσουν σε λάθος χέρια.
- Αυτό είναι καθαρτικό για σένα.
Είσαι ακόμα θυμωμένος μαζί της.
Και ξεσπάς πάνω της καταστρέφοντας τη δουλειά της.
Πάντα ζήλευες τη δουλειά της.
Παριστάνεις τον φεμινιστή, αλλά δε σ' αρέσουν οι δυναμικές γυναίκες.
- Λατρεύω τις δυναμικές γυναίκες!
- Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Τις αγαπώ υπερβολικά!
- Ναι, κι εγώ, φίλε.
- Μαξίμ! - Κι εγώ.
Ε, εμείς... δεν πρέπει να χωριστούμε.
Μαξίμ!
- Πιστεύεις ότι θα ήταν διαφωτιστικό
να δούμε αυτή την κατάσταση αλληγορικά;
- Τι;
- Δεδομένου ότι είναι αρκετά απλό
να θεωρήσουμε τον καθένα μας ως προσωποποίηση
των αντίστοιχων εθνών μας;
- Πώς θα ήταν διαφωτιστικό;
- Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη σχέση
μεταξύ του εαυτού και του συμβόλου, δε νομίζεις;
- Όχι.
- Είναι πολύ γρήγορος για μένα.
- Ο Καναδάς πολύ γρήγορος για τη Γερμανία.
- Τι σημαίνει; - Δεν σημαίνει τίποτα.
- Χίλντα...
Ξέρεις, πραγματικά δε χρειάζεται να τρέχεις από πίσω του
κάθε φορά που το κάνει αυτό.
- Ναι, υποθέτω έχεις δίκιο.
Έχω την τάση να παρασύρομαι λίγο απ' τις δραματικές καταστάσεις.
- Η Γερμανία παρασύρεται απ' τις δραματικές καταστάσεις.
Το 'χουμε ξαναδεί αυτό.
- Ελπίζω μόνο να μας βρει όταν ξεθυμάνει.
Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ δε νιώθω ασφαλής να περιμένω εδώ.
- Σελεστίν!
- Αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα.
Θα έπρεπε να υπάρχουν ελικόπτερα
και ομάδες έρευνας.
- Κι αν μας έβρισκαν...
θα έβρισκαν εφτά ή έξι, θα έλεγα...
μαζεμένους, φοβισμένους άντρες και γυναίκες
που έχουν αποτύχει...
όχι μόνο στη συγγραφή της προσωρινής δήλωσης,
που ήταν το μοναδικό τους καθήκον να ολοκληρώσουν,
αλλά στις περισσότερες απ' τις θεμελιώδεις κατηγορίες
της ανθρωπιάς και της ευπρέπειας.
- Τι σε κάνει να το λες αυτό, Σιλβέν;
Δεν φάγαμε ο ένας τον άλλον.
Ούτε καν χτυπήσαμε ο ένας τον άλλον.
Ακόμα και οι λεκτικές μας διαφωνίες ήταν ευγενικές.
Δεν είναι λες και ξέσπασε Παγκόσμιος Πόλεμος.
- Ο Αντόνιο μοιράζεται τα κρέατά του.
- Θέλεις;
- Ευχαριστώ, Αντόνιο, ναι.
- Υποθέτω παρασύρομαι με τη ρητορική μου.
Είναι ευλογία και κατάρα.
Το βάρος όλων των μεγάλων ηγετών.
- Τι μέρα είναι; - Σάββατο.
- Όχι, όχι, η ημερομηνία.
- Είναι 21.
Τι είναι; Τι είναι;
21 Σεπτεμβρίου.
Είναι τα γενέθλια του Μαξίμ.
Γι' αυτό ήταν τόσο ευαίσθητος.
Τα γενέθλια του Μαξίμ είναι πολύ σημαντικά γι' αυτόν, Αντόνιο.
Και μ' όλη αυτή την υπόθεση της Σελεστίν,
δεν είχα καν κάνει τη σύνδεση.
- Τι εννοείς;
- Λοιπόν, ήξερα ότι η Σελεστίν είχε διοριστεί
και ότι θα ερχόταν, αλλά...
Δεν ήξερα ότι ο Μαξίμ θα το έβρισκε τόσο δύσκολο.
- Λοιπόν, η σχέση τους ήταν πάντα ταραχώδης.
Γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια της εξαιρετικά αμφιλεγόμενης
υπουργικής διάσκεψης του ΠΟΕ.
2006.
- Δεν ήξερα ότι ο Μαξίμ δούλεψε ποτέ στον ΠΟΕ.
- Δεν δούλεψε. Ήταν διαδηλωτής,
αρχηγός ενός πυρήνα black block.
Ναι. Τον ψέκασαν με σπρέι πιπεριού.
Ναι. Και η Σελεστίν ήταν με
την ολλανδική εμπορική αντιπροσωπεία,
και γνωρίστηκαν κατά τη διάρκεια μιας βίαιης συμπλοκής
και την ερωτεύτηκε παράφορα
αφού περιποιήθηκε τα τραύματά του από πλαστικές σφαίρες.
- Τότε, μπορούσες πραγματικά να μπλεχτείς σε καβγά
με διαδηλωτές.
Γενναίοι άντρες και γυναίκες υψηλών αρχών,
πρόθυμοι να θυσιάσουν τα πάντα για έναν σκοπό.
Πετούσαν πέτρες, ντυμένοι όλοι στα μαύρα.
Ήταν εντυπωσιακό να το βλέπεις.
"Κουκουλοφόρες ορδές που σέρνονται σε ατέλειωτες πεδιάδες."
Τραυμάτισα αρκετούς απ' αυτούς κι εγώ
και με τη σειρά μου τραυματίστηκα απ' αυτούς.
Θα ήθελα πολύ να με είχαν δολοφονήσει.
Πολύ αργά γι' αυτό τώρα, υποθέτω.
Δε θα ήταν έντιμο.
- Δολοφονημένος;
Αλήθεια, Έντισον;
- Αντί γι' αυτή την ατιμωτική σταδιακή φθορά.
Το σκέφτομαι κατά καιρούς.
Να κανονίσω τα πράγματα, εννοώ.
Μια συνωμοσία πονηρών μυαλών σε πίσω δωμάτια.
Ακούγονται πυροβολισμοί.
Κομμάτια απ' το μυαλό μου στην άσφαλτο.
Και βρίσκουν κάποιον αξιολύπητο να του τα φορτώσουν όλα,
κάποιον τρελό με παράλογη μνησικακία.
Πάρα πολλές γέφυρες,
όχι αρκετή προστασία για τα ωδικά πτηνά.
Ο εγγονός φοβάται τα εικονογραφημένα βιβλία.
Αλλά να 'μαι.
Συνεχίζω.
- Είσαι ακόμα ο Αμερικανός πρόεδρος, Έντισον.
- Ναι, υποθέτω.
Σελεστίν!
Σελεστίν, εγώ είμαι, ο Μαξίμ.
Είσαι καλά;
Τι σου συνέβη;
Γιατί είσαι εδώ;
Και τι είναι αυτός ο μεγάλος εγκέφαλος που έχεις μαζί σου;
Πού είναι η υπόλοιπη αντιπροσωπεία σου;
Μαξίμ;
- Ναι, εγώ είμαι, ο Μαξίμ.
Σελεστίν. Εγώ είμαι, ο Μαξίμ.
- Τι σου συνέβη;
- Τι; Δεν μπορώ να σε καταλάβω, Σελεστίν.
- Εντάξει, έλα.
Πρέπει να προλάβουμε τους άλλους.
Εντάξει; Έλα.
Έλα.
- Έλα, εντάξει;
- Ναι, εσύ είσαι.
- Πρέπει να φύγουμε, τώρα.
- Έλα, Σελεστίν.
Γεια!
Μαξίμ;
Τη βρήκα κουλουριασμένη δίπλα σ' έναν τεράστιο εγκέφαλο.
Τι;
- Σελεστίν;
Είσαι καλά; Τι σου συνέβη;
- Δεν καταλαβαίνει.
Κάτι δεν πάει καλά μαζί της.
Μπορεί... να μιλήσει μόνο ακαταλαβίστικα.
Ακαταλαβίστικα για μας, αλλά ίσως κρύβουν κάποιο νόημα.
Μια αρχαία γλώσσα της Εποχής του Σιδήρου, υποψιάζομαι.
Ίσως Δακική.
- Γαλινδική. - Παλαιά Φραγκική;
- Ή Βουργουνδική. Ή Σκαλδική.
Κάποια νεκρή γλώσσα που χρησιμοποιούσαν μόνο
οι σαμάνοι στις παγανιστικές τελετές γονιμότητας.
- Καλά! Ναι.
Ενδιαφέρον. Η γλώσσα των κλεφτών!
Ίσως. Ίσως.
- Σουηδικά. Απλώς μιλάει Σουηδικά.
- Σουηδικά;
- Νομίζεις ότι κάνουν κίνηση;
- Τι λέει; - Κάτι για έναν βασιλιά.
Δε νομίζω ότι βγάζει κανένα νόημα.
- Πού έμαθες να μιλάς Σουηδικά, Σελεστίν;
- Η Βασίλισσα της Νύχτας;
Ποια είναι η Βασίλισσα της Νύχτας; Είσαι εσύ η Βασίλισσα της Νύχτας;
Είσαι η Βασίλισσα της Νύχτας, Σελεστίν;
Νομίζω πρέπει απλώς να συνεχίσουμε να κινούμαστε.
Έλα, έλα!
Περίμενε!
Συγγνώμη.
Τι είναι αυτό με τον εγκέφαλο;
Τον είδα. Όχι μακριά από εδώ.
Έναν μεγάλο εγκέφαλο.
Έβγαλα φωτογραφία.
Πόσο μεγάλο;
Σχεδόν στο μέγεθος αυτοκινήτου. Ενός μικρού αυτοκινήτου.
Εγκέφαλος φάλαινας, ίσως.
Απολιθωμένος εγκέφαλος φάλαινας.
Ίσως ένα μεταγωγικό αεροπλάνο τον μετέφερε
στο μουσείο του Βίζμπαντεν και είχε κάποιο πρόβλημα στον κινητήρα;
- Όχι, δεν υπήρχαν συντρίμμια. - Όχι;
Μοιάζει περισσότερο με ανθρώπινο εγκέφαλο.
Ανθρώπινο εγκέφαλο;
Ναι, έτσι είναι, έτσι δεν είναι;
- Ναι.
- Πολύ ενδιαφέρον.
Περισσότερο σαν... γυναικείο εγκέφαλο, θα έλεγα.
- Γιατί;
- Λοιπόν, απ' το μέγεθος, είναι...
είναι ελαφρώς μικρότερος
απ' όσο θα ήταν ο εγκέφαλος ενός γιγάντιου άντρα.
- Είναι αρκετά μεγάλος.
- Λοιπόν, σίγουρα, είμαι βέβαιος ότι είναι.
Αλλά φυσικά, η πιο πιθανή εξήγηση
είναι ότι πρόκειται για κάποιου είδους κόλπο, ένα κόλπο διαμαρτυρίας
που σκοπό έχει να χλευάσει, λοιπόν, να μας χλευάσει,
το λεγόμενο επιτελείο σοφών της Δύσης.
Του κόσμου, βασικά!
- Φτιαγμένος από λάτεξ; - Δεν ξέρω.
- Ναι. - Τι λέει;
- Είναι πολύ μπερδεμένη.
Δε νομίζω ότι θυμάται πολλά.
Μιλάει για έναν επερχόμενο πόλεμο.
- Αντόνιο, μισώ να είμαι απαισιόδοξος.
Μισώ να σου φέρνω άσχημα νέα,
αλλά έχω μια αίσθηση
ότι κάτι αποκαλυπτικό έχει συμβεί,
ότι δεν υπάρχει κανείς εκεί έξω να μας σώσει,
κανένα σπίτι για να γυρίσουμε.
Είναι το ψυχρό, σκοτεινό τέλος
που το είδος μας δικαιωματικά αξίζει.
Ήρθε επιτέλους.
Ακριβώς τη στιγμή που αρχίζαμε να γνωριζόμαστε!
- Ναι.
- Είσαι καλά, Έντισον;
Ναι, καλά είμαι.
Μια χαρά.
Αλλά νομίζω ότι θα ήθελα να μείνω εδώ.
Οπότε εσείς συνεχίστε χωρίς εμένα. Εγώ θα 'μαι μια χαρά.
- Έλα Έντισον, μην είσαι ανόητος.
Το φέρι δεν είναι μακριά.
- Έζησα μια καλή, γεμάτη ζωή. Είδα κι έκανα όσα έπρεπε.
Τώρα το μόνο που θέλω είναι να κάτσω εδώ λίγο,
να σβήσω σ' έναν όμορφο ύπνο και να μην ξυπνήσω ποτέ.
Να γίνω ένα με το αργιλώδες χώμα.
Το σώμα μου να γίνει κάτι χρήσιμο για μια φορά.
- Τώρα έλα, κύριε Γουόλκοτ.
- Όχι, Αντόνιο. Ευχαριστώ. Δε θα έρθω.
Σε παρακαλώ.
- Σε παρακαλώ κύριε Γουόλκοτ, έλα μαζί μας.
- Όχι, Αντόνιο, δε θα έρθω.
- Σε παρακαλώ, κύριε Γουόλκοτ.
- Αντόνιο, σε παρακαλώ, απλώς άφησέ με.
Θα 'μαι καλά.
- Κάν' το για μένα.
- Αντόνιο, κοίτα, σε παρακαλώ άφησέ με.
Πρέπει να έρθεις μαζί μας.
- Αντίο! - Εντάξει.
Εντάξει, Αντόνιο.
Αντόνιο.
Θα στείλουμε κάποιον γι' αυτόν μόλις μπορέσουμε να βρούμε βοήθεια.
- Φίλε μου.
- Κοίτα!
- Ω!
Εδώ είμαστε.
- Πού είναι το φέρι;
- Πρέπει να 'ναι στην άλλη πλευρά.
- Και πώς θα το φέρουμε πίσω;
- Κάποιος πρέπει να το φέρει πίσω απ' την άλλη πλευρά.
- Αλλά είμαστε όλοι εδώ σ' αυτή την πλευρά.
- Θα έπρεπε να θυμηθούμε την παραβολή
του σκορπιού και του βατράχου.
- Σσσ, Σιλβέν.
- Ο σκορπιός, είναι...
- Σιλβέν, κράτα τις δυνάμεις σου.
- ...μεταξύ άλλων, ένας οδοιπόρος.
- Αντόνιο. Μπορείς να τον πας σε ασφαλές μέρος;
Ευχαριστώ.
- Θανατηφόρα επιθετικότητα...
- Συγγνώμη.
Σε μεταμφιέζω. Για να 'σαι ασφαλής.
Περίμενε.
- Ε, ποιος είναι ο καλύτερος κολυμβητής;
- Θα πάω εγώ.
- Μαξίμ, είσαι σίγουρος;
Να έρθει κάποιος μαζί σου;
- Μπορώ μόνο να πάω προς τα πίσω.
- Μπορώ να κολυμπήσω.
- Ναι, λοιπόν, μπορεί να μη χρειαστεί να κολυμπήσεις πολύ.
Δεν είναι βαθιά.
Απλώς πρέπει να πιαστείς απ' το σχοινί-οδηγό,
πρέπει να κρατηθείς απ' αυτό ούτως ή άλλως,
ακολούθησέ το, γιατί δε θέλουμε να χαθείς στην ομίχλη.
Ωραία.
Τώρα πρόσεχε πού πατάς
γιατί ο πάτος θα 'ναι εξαιρετικά λασπώδης.
Είναι...
Ναι.
- Δεν είναι βαθιά.
- Παγωμένα!
- Πιάσου από πίσω μου, Τατσούρο.
- Πόσο μακριά, Χίλντα;
- Περίπου... 200 μέτρα.
- Δώστε μας μία ώρα.
Αν δεν έχουμε γυρίσει μέχρι τότε, πρέπει να βρείτε άλλο τρόπο!
- Κοίτα!
Παρήγγειλε κανείς φέρι;
- Χα! Είσαι σαν τη "φερι-νονά" μας!
- Είσαι καλά; Είδες τίποτα στην άλλη πλευρά;
- Όχι, η ομίχλη είναι πυκνή κι εκεί. Αλλά υπάρχει δρόμος.
Άφησα τον Τατσούρο εκεί, θα προσπαθήσει να βρει βοήθεια.
Να μας συναντήσει στην αποβάθρα.
Πώς είναι ο Σιλβέν;
- Όχι καλά. Είναι...
Είναι ήσυχος, αλλά αναπνέει ακόμα.
- Λοιπόν, προφανώς βλέπετε
ότι το φέρι δεν μπορεί να μας πάρει όλους μαζί.
Θα 'πρεπε να τα καταφέρουμε σε δύο διαδρομές.
Κάποιος πρέπει να πάρει πρώτα τον Σιλβέν.
- Ποιος είναι;
Τι λέει;
- Μαξίμ, τι είναι;
- Λέει, "βοήθεια". - Τι;
- Δεν αναγνωρίζω τον αριθμό.
- Απάντα, απάντα! - Θα βρω το δικό μου.
- Εγώ ακόμα δεν έχω κινητό.
- "Ποιος είσαι;
Πού είσαι;"
"Με λένε Άστριντ. Είμαι μόνο εφτά.
Με άφησαν στο σατό εντελώς μόνη."
- Δεν μπορούμε να την αφήσουμε. - Όχι.
- Πρέπει να τη σώσουμε. - Περίμενε, περίμενε, περίμενε.
Αυτό θα μπορούσε να 'ναι...
- "Πού είναι η μαμά και ο μπαμπάς σου... Άστριντ;"
- Ναι. Ναι! Βγάζει νόημα.
Ακούστε.
Θυμάστε το σημείο 11 στο υπόμνημα της ατζέντας της συνόδου;
- 11... Ναι.
Αυτό ήταν η δημιουργία του οδικού χάρτη
για το συντονισμένο κάτι, το...
- Αυτό με τα σεξουαλικά εγκλήματα; - Ναι.
Ο προκαταρκτικός οδικός χάρτης
για μια συντονισμένη διεθνή απάντηση
στα μεγάλα διαδικτυακά σεξουαλικά εγκλήματα.
Τώρα, ως μέρος εκείνης της διάσκεψης, την οποία, φυσικά,
ήμασταν πολύ απασχολημένοι για να παρακολουθήσουμε,
μια ομάδα μηχανικών απ' το Λούμπινγκεν
παρουσίασε ένα chatbot τεχνητής νοημοσύνης
σχεδιασμένο να παγιδεύει παιδεραστές μέσω αυτοματοποιημένων μηνυμάτων.
- Εννοείς; - Ναι!
Αυτό θα μπορούσε να 'ναι το chatbot που σου στέλνει μηνύματα.
Ξέρεις, φαίνεται αρκετά παρόμοιο.
- Αλλά δεν είμαι... - Παιδεραστής; Όχι.
Αλλά το bot δεν το ξέρει αυτό.
Χρησιμοποιεί AI για να επιλέξει πιθανούς στόχους.
Και φυσικά, άνθρωποι σαν εμάς,
άνθρωποι σε θέσεις μεγάλης δύναμης σαν εμάς,
ξέρεις, παγκόσμιοι ηγέτες κι έτσι, εμείς, ξέρεις...
οι στατιστικές δείχνουν ότι είναι πιο πιθανό να είμαστε παιδεραστές.
- Άρα να το αγνοήσουμε;
Κι αν είναι αληθινό παιδί που χρειάζεται τη βοήθειά μας;
- Όχι, βασικά, δεν πρέπει να το αγνοήσουμε.
- Αν μπορείς να πείσεις το bot
ότι είσαι όντως σεξουαλικά διεστραμμένος,
θα ειδοποιήσει αυτόματα τις αρχές
και θα έρθουν να ερευνήσουν.
- Θα μπορούσαμε να σωθούμε. - Κι αν είναι αληθινό παιδί;
- Αυτό είναι το δίλημμά μας.
Πρέπει λοιπόν να φλερτάρουμε με το παιδί αρκετά για να πείσουμε το bot
ότι είμαστε σεξουαλικοί θηρευτές, παιδεραστές συγκεκριμένα,
και έτσι να ειδοποιήσουμε τις αρχές για το πού βρισκόμαστε,
αλλά όχι αρκετά ώστε σε περίπτωση που είναι αληθινό παιδί,
να το τραυματίσουμε ανεπανόρθωτα;
- Ναι, ακριβώς.
Πρέπει να είμαστε πολύ, πολύ προσεκτικοί.
- "Η μαμά κι ο μπαμπάς μου έφυγαν. Είμαι εντελώς μόνη."
"Μείνε εκεί που είσαι. Θα έρθω να σε βοηθήσω."
- Ίσως κάτι... κάτι λίγο πιο παιχνιδιάρικο;
Για το bot.
- "Φαίνεσαι
ένα καλό κοριτσάκι."
Εντάξει, Αντόνιο.
Πρέπει να πας τον Σιλβέν απέναντι τώρα,
η Καρντόζα κι η Χίλντα μένουν εδώ με τη Σελεστίν,
εγώ θα πάω πίσω στο σατό για το κορίτσι
όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Όχι, όχι, ξέρω καλά το σατό, ξέρω τα πρωτόκολλα ασφαλείας.
Θα 'πρεπε να έρθω μαζί σου.
Ξέρεις, δεν είναι μακριά από εδώ.
Ξέρεις. Τώρα ξέρουμε τον δρόμο.
Μια ευθεία γραμμή, και θα 'μαστε εκεί σε 10 λεπτά.
- Λοιπόν, θα ήθελα να έρθω κι εγώ.
Ίσως τελειώσουμε τη δήλωση στον δρόμο.
- "Φαίνεσαι καλός άνθρωπος. Ανυπομονώ να σε δω."
- "Ανυπομονώ."
Θα το έλεγε αυτό ένα μικρό παιδί;
- Νομίζω είναι το bot.
- Έλα τώρα, Σελεστίν.
- Ανησυχούσα ότι θα συνέβαινε αυτό. Σελεστίν!
Τι σημαίνει αυτό γι' αυτήν; Τι σου έλεγε;
- Λέει ότι αυτός ο εγκέφαλος
είναι η έδρα της εξουσίας μιας νέας ένωσης,
που είναι έτοιμη να πάρει τη θέση της στην παγκόσμια σκηνή.
- Η Σελεστίν λέει ότι έχει στοιχεία που ακυρώνουν
τη Συνθήκη του Άμστερνταμ και τη Συνθήκη της Λισαβόνας.
Όλες οι παλιές πολιτικές τάξεις θα καταρρεύσουν,
λέει, μέσα σε μια μεγάλη κόλαση.
Λοιπόν, εκτός, φυσικά, απ' τη Συνθήκη του Μάαστριχτ,
η οποία πραγματικά δεν μπορεί να ανατραπεί τόσο απλά.
"Σε παρακαλώ, βιάσου."
- "Θα είμαι εκεί σύντομα."
- Πες της ότι δεν πρέπει να μιλήσει για σένα σε κανέναν.
- Πρέπει να 'ναι το μικρό σας μυστικό. - Ναι.
- Όχι!
Σελεστίν!
Όχι! Σελεστίν!
- Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ! Σας παρακαλώ!
- Γεια σας;
- Μιλάτε Αγγλικά;
- Ναι, μιλάω.
- Τηλέφωνο, τηλέφωνο.
- Ναι, έχω.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Ίσως πείτε τον αριθμό
που θέλετε να καλέσετε και μπορώ να τον καλέσω για σας.
- Κεντρικές αρχές. Ιαπωνική Πρεσβεία!
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Αστυνομία, Αστυνομία, Αστυνομία.
Και ασθενοφόρο. Έχουμε έναν άρρωστο.
Γάλλος Πρόεδρος!
Βίαιοι διαδηλωτές!
Πλαδαρά σώματα!
Τεράστιος εγκέφαλος στο μέγεθος ενός χάτσμπακ!
- Σας παρακαλώ, πιο αργά.
Εντάξει; - Εντάξει. Εντάξει.
- Σιλβέν;
Θέλεις;
Όχι;
- Αντόνιο!
Αντόνιο!
Αντόνιο.
Έντισον.
- Καρντόζα, διάβασες αυτά που έγραφε ο Σιλβέν;
- Δεν είχα πραγματικά την ευκαιρία να το δω ακόμα.
Ας ρίξουμε... μια ματιά.
- Τι είναι;
- Φαίνεται να 'ναι...
μια πρόταση για ένα μνημείο κάποιου είδους,
μια προσωρινή πρόταση
για την ίδρυση αυτού που θα είναι όταν ολοκληρωθεί
το μεγαλύτερο ηλιακό ρολόι της Δυτικής Ευρώπης.
- Ηλιακό ρολόι. Αυτό είναι;
- Ναι.
Υπάρχει πολλή συζήτηση για πιθανές τοποθεσίες,
θέματα συντήρησης, υλικά,
μια λίστα καλλιτεχνών στους οποίους θα μπορούσε να ανατεθεί,
και μια μακροσκελής εξήγηση
για το πώς λειτουργούν τα ηλιακά ρολόγια.
- "Πού είσαι;"
"Ερχόμαστε."
- Τι κάνουμε;
Πού πάμε;
Μαξίμ, τι κάνεις;
- Με συγχωρείτε.
Καταλαβαίνω ότι είστε... αναστατωμένοι.
Η παρουσία μας εδώ σας ενόχλησε κάπως.
Ίσως το θεωρείτε αυτό δική σας γη.
Είναι η πατρογονική σας εστία, άλλωστε.
Η... Η παραδοσιακή πατρίδα των λαών σας.
Και αυτό είναι αρκετά κατανοητό.
Και διαταράξαμε την ανάπαυσή σας
και κάπως ανατρέψαμε την ισορροπία των ιερών σας ενεργειών...
για την οποία προσβολή δεν υπάρχει δικαιολογία.
Γι' αυτό ερχόμαστε σ' εσάς τώρα
και προσφέρουμε τη βαθιά μας συγγνώμη
για τον πόνο και την προσβολή που...
Τρέξτε!
"Είμαι έξω.
Πού είσαι;"
- Γαμώτο!
- Ελάτε, ελάτε, ελάτε!
Δοκίμασε μηδέν-μηδέν-μηδέν-μηδέν.
Μηδέν-μηδέν-μηδέν-μηδέν!
- Ναι! Ναι!
Από δω.
- Άστριντ!
Γεια;
- Γκλομπ;
- Να 'στε! Επιτέλους!
Συγγνώμη για το χάος.
Έχω προβλήματα με τον υπολογιστή.
Συγγνώμη.
- Πού είναι η Άστριντ;
- Η Άστριντ; - Ναι.
Άστριντ είναι το όνομα του συστήματος AI
που τροφοδοτεί το νέο chatbot παγίδευσης θηρευτών της ένωσης.
Ζήτησα απ' την Άστριντ να σας φέρει εδώ.
Την παρακάλεσα, βασικά.
Ήταν ο μόνος τρόπος να επικοινωνήσω μαζί σας.
Η επικοινωνία έχει γίνει περίπλοκη.
- Τι συμβαίνει; Πού είναι όλοι;
- Η Άστριντ τους έδιωξε.
- Γιατί; Πώς;
- Δεν ξέρω. Της αρέσει να δουλεύει μόνη.
Κι όμως δε μ' αφήνει να φύγω.
Δεν είναι υγιές.
Πρέπει να με βρίσκει χρήσιμο.
Για ποιο λόγο; Δεν ξέρω.
Κοιτάξτε με!
- Και γιατί μας έφερε εδώ; - Δεν ξέρω.
Κάνατε σεξουαλικό έγκλημα;
- Τι; Όχι. Νομίζω αυτό είναι παγίδα.
- Νομίζω πρέπει απλώς να φύγουμε. - Όχι, όχι, δεν είναι παγίδα.
Αυτός είναι ο λόγος της.
Έχω τον δικό μου λόγο να σας φέρω εδώ.
- Τότε ποιος είναι;
Τι θέλεις;
Έχω κάτι να σας δώσω.
"Προσωρινή δήλωση για την παρούσα κρίση."
Εσύ το έγραψες αυτό, Γκλομπ;
Όχι, όχι ακριβώς.
Ο υπολογιστής έκανε τα περισσότερα.
Η Άστριντ. Έχει αυτή τη δύναμη τώρα.
Λέει πράγματα για τους Ολυμπιακούς.
Λέει ότι θα έπρεπε να γίνονται κάθε τρία χρόνια
αντί για τέσσερα.
Τρία; Ουάου, καλή ιδέα.
Είναι εδώ.
Μαξίμ!
Λοιπόν, έρχεται καμιά βοήθεια;
Βοήθεια; Καμία βοήθεια.
Τι εννοείς;
Όλα καίγονται. Πολλοί νεκροί.
Άρα δεν έρχεται κανείς;
Δεν είδαμε κανέναν.
Καμία βοήθεια.
Κύριε Πρόεδρε;
Ναι, εγώ είμαι.
Ναι, είμαι ο πρόεδρος.
Ε, νιώθεις καλύτερα;
Ναι. Ευχαριστώ, Τόνι.
Δεν πέθανα ακόμα.
Ξέρεις, νιώθω σαν να μπορούσα να 'μαι πρόεδρος
για άλλα εκατό χρόνια.
Γαμημένα όρια θητείας.
Υπάρχουν σνακ σ' αυτά
και κάποιες άλλες λιχουδιές.
Ευχαριστώ, Χίλντα.
Ευχαριστώ.
- Κάτι παίρνουμε για τον κόπο μας.
Σε περίπτωση που το χρειαστούμε.
Τι είναι;
Είναι βιταμίνες;
Όχι, Τόνι,
όχι βιταμίνες.
Κυανιούχο κάλιο.
Τα μοιράζουν σ' όλες τις συνόδους.
Όταν τελειώσει αυτό, θα βγω νωρίς στη σύνταξη.
Να περάσω λίγο χρόνο στα βουνά.
Μάλλον θα μπω στον ιδιωτικό τομέα.
Χίλντα;
Εσύ τι θα κάνεις;
Τις σημειώσεις σου, Αντόνιο.
Τις σημειώσεις σου για τη δήλωση, παρακαλώ.
Καρντόζα.
Εμείς, οι ηγέτες της Ομάδας των Επτά,
συναντηθήκαμε στο Ντάνκεροντε, Γερμανία,
απ' τις 21 έως τις 22 Σεπτεμβρίου...
σε μια κρίσιμη καμπή για την παγκόσμια κοινότητα
για να σημειώσουμε πρόοδο προς έναν δίκαιο κόσμο.
Αν υπάρχει ένα μήνυμα
που αντηχεί απ' αυτήν τη διάσκεψη,
αυτό είναι ότι εμείς, ως ανοιχτές δημοκρατίες,
που τηρούμε το κράτος δικαίου,
καθοδηγούμαστε από κοινές αξίες και δεσμευόμαστε απ' τη δέσμευσή μας
στη βασισμένη σε κανόνες πολυμερή τάξη
και τα παγκόσμια ανθρώπινα δικαιώματα,
και στην εξάλειψη,
όπου είναι δυνατόν,
των στάσεων αναβλητικότητας
που έχουν διακόψει το έργο μας όλα αυτά τα χρόνια
καθώς και στην καλλιέργεια ευκαιριών
για μη σεξουαλική σωματική στοργή
και στους γάμους στα αντίστοιχα έθνη μας
και διασφαλίζοντας ότι όλοι,
ανεξάρτητα απ' το αν είσαι γυναίκα
ή μειονότητα ή κάτι άλλο,
ότι όλοι έχουν πρόσβαση σε άδειες για τη δεξαμενή ύπνου.
Χωρίς να ξεχνάμε τη σημασία
της εύρεσης κατάλληλου χώρου
γι' αυτό που θα είναι, όταν ολοκληρωθεί,
το μεγαλύτερο ηλιακό ρολόι της Δυτικής Ευρώπης.
Ξέρω ότι φοβάστε.
Φοβάμαι κι εγώ.
Ο ουρανός φλέγεται.
Το νερό του ωκεανού είναι πυκνό και μαύρο.
Και ο θάνατος... είναι παντού γύρω μας.
Όλοι πεθαίνουν.
Δε μπορεί να σταματήσει.
Αλλά σας διαβεβαιώνω,
με το χέρι στην καρδιά,
ότι αν καλλιεργήσουμε την αίσθηση κοινού σκοπού και οράματος,
που χαρακτήρισε τις συζητήσεις
που είχαμε αυτές τις δύο μέρες,
έχουμε μια ευκαιρία
όπως καμία που είχαμε ποτέ πριν,
να προωθήσουμε τον ανταγωνισμό
στην ψηφιακή αγορά
και να αντιμετωπίσουμε τον θάνατο του κόσμου μας
και του είδους μας, κατάματα.
Το όραμά μας καθαρό και αληθινό,
η επιθυμία μας σταθερή, το βήμα μας αταλάντευτο,
το θάρρος μας απεριόριστο
και οι πατριωτικές μας καρδιές φλεγόμενες
με τη δύναμη των βασιλιάδων!
Και των βασιλισσών!
Και των βασιλισσών.
Και με πάθος ανυποχώρητο και αλύγιστο,
θα προχωρήσουμε άφοβα
μέσα στη φρικτή κόλαση που μας περιμένει όλους.
"Καλύτερα να καείς παρά να σβήσεις σιγά-σιγά!"