Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ
Μετάφραση: Alex Suri GR (25/05/2025) ..: Movies by Alex Suri GR :..
ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ, ΝΗΣΟΣ ΦΛΟΡΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 12.000 ΧΡΟΝΙΑ
Μητέρα Γη, σ' ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία σου.
Πιάστε τους!
Οι Άνθρωποι των Βράχων! Τρέξτε!
Στο δέντρο!
Σώσου, Γκόμπεν!
- Δεν μπορώ να 'ρθω μαζί σου. - Το πέρασμα είναι κοντά.
- Γεια χαρά. - Γεια.
- Γεια.
- Σούτα... - Αυτό θα σε κάνει καλά.
Μάσησέ το, θα νιώσεις καλύτερα.
- Σούτα και Όμι. - Ευχαριστώ, πατέρα.
- Καλή δουλειά κάναμε. - Ευχαριστώ, Τακ-Τεκ.
Πού είναι ο Γκόμπεν;
- Αυτός σου 'βγαλε το μάτι; - Όλοι ίδιοι μου φαίνονται.
Πού είναι οι άλλοι; Και το χωριό σας;
Πού είναι το χωριό σας;
- Οι Άνθρωποι των Βράχων επιτέθηκαν! - Πού;
Στο περιβόλι. Επιτέθηκαν ενώ δουλεύαμε.
Αυτή η πέτρα θα σου δώσει δύναμη.
Ο Γκόμπεν είναι εδώ. Λέει πως έρχονται οι Άνθρωποι των Βράχων.
- Όμι, πήγαινε σπίτι με την Τσι-Τσα. - Και μείνε εκεί.
- Πατέρα. - Γκόμπεν.
Καλά που δεν χτύπησες.
Πιάσανε τον ΚέιΛεϊ, τον Γκέλινγκ, όλους. Πρέπει να τους κυνηγήσουμε.
Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε τους Άνθρωπους των Βράχων.
Οι Γίγαντες μπορούν να πολεμήσουν, μπορούμε να τους ζητήσουμε βοήθεια.
Δεν έχουμε επαφές με Γίγαντες, ούτε τις θέλουμε!
- Είναι επικίνδυνοι. - Ο Γκόμπεν έχει δίκιο.
Ακούστε. Πρέπει να φύγουμε απ' το χωριό και να κρυφτούμε στη ζούγκλα.
Πάρτε λίγα πράγματα και πάμε.
Τι είναι αυτό;
Οι Άνθρωποι των Βράχων!
Συνέχισε.
Όχι!
Όμι!
- Πρέπει να βρεις την Όμι. - Θα πάρω τη μάνα μαζί μου.
- Όχι! - Θα βρω την Όμι.
Βρείτε τον αρουραίο που έβγαλε το μάτι του Γκαρ!
- Όμι! - Πατέρα!
Όμι.
- Τακ-Τεκ. - Σούτα! Πάμε Πάμε!
- Άσε μας ήσυχους! - Παραδοθείτε τώρα τερμίτες!
- Γύρνα στην κόλαση, τέρας! - Εσύ χτύπησες τον Γκαρ!
- Σούτα! - Τακ-Τεκ!
- Μητέρα! - Τακ-Τεκ!
- Μητέρα! - Σούτα!
- Πρέπει να σώσουμε τη μαμά. - Μια απ' τις θεραπευτικές της πέτρες.
- Θέλει να μας δείξει τον δρόμο. - Πρέπει να τη βρούμε.
- Κι εκείνη το ίδιο θα 'κανε για μας. - Θα σας κρατήσω ασφαλείς.
Πρέπει να φύγουμε.
- Οι πέτρες δεν θα σε βοηθήσουν. - Είναι για τον Τακ-Τεκ.
Ξέρω πως θα 'ρθει για μας.
Τους ξεφύγαμε. Ψάξτε για την επόμενη πέτρα.
Να μια πέτρα. Βρήκαμε εφτά.
Εδώ το χωριό μας κι εδώ βρήκαμε την τελευταία πέτρα.
Οι πέτρες μας οδηγούν προς τα εκεί.
Σ' αυτά τα βουνά, εκεί πηγαίνουν οι Άνθρωποι των Βράχων.
Πρέπει να διασχίσουμε τα λιβάδια, την πατρίδα των Γιγάντων.
- Των Γιγάντων; - Ναι, το σπίτι των Γιγάντων.
Είναι πολύ πιο επικίνδυνοι απ' τους Άνθρωπους των Βράχων.
Και οι δύο σκοτώνουν, δεν έχουμε επιλογή.
Πού είμαστε;
Στείλτε τους στο δωμάτιο βρασμού.
Σταμάτα!
Δηλητηριώδη δέντρα.
- Μπορούμε να τους παρακάμψουμε; - Όχι.
Αν προστατευτούμε, μπορούμε να περάσουμε μέσα απ' τους θάμνους.
Θα φτιάξω ένα δόλωμα.
Άλλη μια πέτρα.
Τώρα, μέσα απ' τους θάμνους.
Εκεί!
- Τι κόλπο είναι αυτό; - Πήγαινε από πίσω τους.
- Είναι πολύ επικίνδυνα. Εσύ πρώτος. - Είσαι αδύναμος.
Βγες έξω, Γκαρ.
- Τώρα πήραν το μάθημά τους. - Η Μητέρα Γη έφτιαξε το δηλητήριο, όχι εσύ.
Έλα.
- Δεν έχω ξαναπεράσει από 'δώ. - Κοίτα, πατέρα.
- Δεν το 'φτιαξαν οι Άνθρωποι των Βράχων. - Όχι, οι Γίγαντες...
Όμι.
Αυτό είναι ένα μέρος λατρείας για τους Γίγαντες.
Πρέπει να φύγουμε από 'δώ.
- Άσ' το εκεί. Δεν μας ανήκει. - Μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό.
Βλέπεις, τα χέρια σου είναι πολύ μικρά.
Χρειάζεται μόνο η βοήθεια ενός ξύλου.
Βλέπεις, πατέρα; Η Μητέρα Γη μας τα δίνει, κι εγώ δημιουργώ.
- Σαν εσένα. - Πάμε.
Το ραβδί μου μου κάνει πολλά. Πετάει, σηκώνει...
...και φτάνει εκεί που το χέρι δεν μπορεί.
Για μας, τους Ανθρώπους των Δέντρων, η σιωπή είναι η μεγαλύτερη ικανότητα.
Εκεί.
- Πατέρα! - Μείνε εκεί.
Μητέρα Γη, σώσε μας.
Κυκλώστε τον.
- Είναι οι Γίγαντες. - Μοιάζουν με μας.
Αλλά δεν είναι σαν εμάς. Σκοτώνουν ζώα και τα τρώνε.
- Δεν πιστεύουν στη Μητέρα Γη. - Ετοιμαστείτε.
Δείτε πόσο δυνατοί είναι.
Πρέπει να τους ζητήσουμε να μας βοηθήσουν.
Μπαμπά, σε παρακαλώ.
Τι εισβολείς είναι αυτοί;
- Μιλήστε, παιδιά. Ποιοι είστε; - Δεν είμαστε παιδιά.
- Μιλάς τη γλώσσα μας, μισέ άνθρωπε. - Σας έχουμε δει κι ακούσει.
- Είμαστε οι Άνθρωποι των Δέντρων. - Νόμιζα πως ήσασταν μύθος.
Αν αληθεύουν οι φήμες, κρύβονται στο χορτάρι και γίνονται αόρατοι.
- Μάθε μας να γινόμαστε αόρατοι. - Θα σου δείξω πώς να μείνεις χωρίς μάτι.
- Όχι, Γκόμπεν. - Άσε το ακόντιο, Βαρμ.
Αυτοί οι μισοί άντρες... και γυναίκα... δεν έχουν πολύ καλή διάθεση σήμερα.
Παρόλ' αυτά, μου έσωσαν τη ζωή.
Μου κάνατε μεγάλη χάρη. Σας χρωστάω.
Είμαι ο Άμθαρ, άρχοντας του κυνηγιού. Αυτοί είναι οι σύντροφοί μου, ο Βάρμαν και ο Πες.
Είμαι ο Τακ-Τεκ. Αυτά είναι τα παιδιά μου, η Όμι και ο Γκόμπεν.
- Πώς μπορώ να σας ανταμείψω; - Βοήθησέ μας σε παρακαλώ.
Να σας βοηθήσω;
Τους δικούς μας τους πήραν οι Άνθρωποι των Βράχων.
- Τη μητέρα μου την απήγαγαν. - Τους πήγαν στα βουνά. Βοήθησέ μας.
Ο μισός άνθρωπος θέλει τη βοήθειά μου. Πρέπει να του κάνω τη χάρη;
Τι λες, φίλε;
Εσύ είπες πως του χρωστάς.
Ο Κορμ είναι ο αρχηγός εδώ. Αυτός αποφασίζει.
Πρέπει να σας πάω σ' αυτόν. Αυτός θα απαντήσει στο αίτημά σας.
- Μεγάλε Κορμ... - Ποιοι είναι αυτοί οι μικροί;
Αυτοί οι μισοί άνθρωποι είναι οι άνθρωποι της ζούγκλας. Μου έσωσαν τη ζωή...
...και ζητούν ασφαλή διέλευση από τη γη μας ως ανταπόδοση.
Θέλουν να σώσουν τους συγγενείς τους από τα νύχια των Ανθρώπων των Βράχων.
Οι Άνθρωποι των Βράχων είναι άγριος εχθρός, όμως, έχουμε ειρήνη εδώ και πολύ καιρό.
Δεν τους πειράξαμε, ούτε αυτοί μας πείραξαν.
Άσε μας να περάσουμε, να σώσουμε τους δικούς μας.
Οι δικοί σου δεν σώζονται. Άσ' τους να πεθάνουν.
- Μεγάλε Αρχηγέ... - Δεν λογαριάζεις τον λαό σου;
Θέλω μόνο να ανταμείψω αυτόν που μου έσωσε τη ζωή.
Άρα θες να ρισκάρεις τη ζωή σου; Και μάλιστα για αγνώστους.
Αυτός ο ξένος μου έσωσε τη ζωή. Ο Βαρμ κι ο Πες θέλουν κι αυτοί να βοηθήσουν.
Μια μάχη που δεν είναι δική μας.
Που θα ξεκινούσε πόλεμο με τους Ανθρώπους των Βράχων...
...θα κόστιζε τις ζωές των καλύτερων κυνηγών μας.
Μεγάλε Αρχηγέ...
Καλύτερα να φάνε αυτούς τους μισούς ανθρώπους παρά να μας κλέψουν τα παιδιά.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα.
Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Εγώ είμαι ο αρχηγός και δεν το επιτρέπω!
Ενδιαφέρεσαι για ανταλλαγή;
Τι θα μπορούσατε να έχετε εσείς που να μ' ενδιαφέρει;
Η κόρη μου είναι θεραπεύτρια, μπορεί να σας μάθει πώς να φυτεύετε σπόρους.
- Κρεμμύδια, λάχανα και ρύζι. - Τι; Εμείς; Θα μας βάλεις να τρώμε φυτά;
Εμείς είμαστε οι κυρίαρχοι αυτών των πεδιάδων.
Υπάρχουν αρκετά ζώα για κυνήγι.
Δεν μ' ενδιαφέρουν οι σπόροι σου.
Θα σου δείξω εργαλεία για να σκάβεις τη γη ή να σπας καρύδια.
Ίσως να υπάρχει ένα εργαλείο που θα σας κάνει ψηλότερους.
Άσε τον μισό άνθρωπο να μιλήσει!
Κάν' τον να μας δείξει κάτι που να μας χρησιμεύει.
Πατέρα.
Ο γιος μου ο Γκόμπεν μπορεί να σας βοηθήσει να ρίχνετε τα δόρατά σας πιο μακριά.
- Αυτό θα 'θελα να το δω. - Μ' αυτό το ξύλο ρίχνω πιο μακριά.
Δείξε μου.
- Ποιος είναι ο καλύτερος ακοντιστής; - Ο Άμθαρ.
Κάντε πέρα. Αυτό θα είναι ένα τρανό ρίξιμο.
Πράγματι, ήταν ένα τρανό ρίξιμο.
Μα κανένας άντρας, ακόμα κι ο καλύτερος ανάμεσά μας,
ας μη διανοηθεί να πει πως μπορεί να κάνει αυτό που κάνει καλύτερα αυτή η γυναίκα.
Ποιος δεν είναι τόσο καλός;
Βαρμ, ο μικρός σου αδελφός, ο Πες, είναι κατάλληλος γι' αυτό.
Αν έχει τη δύναμη.
- Δώσε μου το μικρότερό σου ακόντιο. - Πες, έχεις παιδικό ακόντιο;
Μη με κάνεις ρεζίλι, μισέ άνθρωπε.
Δε θα το κάνω, Πες. Άσε το το ξύλο να κάνει τη δουλειά.
Αντάλλαγμα για ασφαλές πέρασμα, σε παρακαλούμε;
Είναι υπέροχο δώρο.
Κι έχουμε τη δύναμη να φτιάξουμε κι άλλα, να μας βοηθήσουν σε μάχη και κυνήγι.
Ένας αληθινός βασιλιάς θα έκανε το σωστό.
Κι εσύ τι ξέρεις από βασιλεία;
Εσύ που πασχίζεις να βοηθήσεις τους μικρούς με τα άχρηστα παιγνίδια.
Τι;
Δε θα ξεκινήσω πόλεμο με τους Ανθρώπους των Βράχων...
...ούτε θα σπαταλήσω ανθρώπινο αίμα για τους Ανθρώπους των Δέντρων.
Μην τολμήσεις να με παρακούσεις, Άμθαρ.
- Δεν είναι έντιμο. - Ίσως όχι, αλλά είναι πρακτικό.
Δέστε τους μισούς ανθρώπους...
...θα τους αφήσουμε να τους βρουν οι Ανθρώποι των Βράχων όταν φύγουμε το πρωί.
Τι θα γίνει με μας;
- Κάνε ό,τι σου λένε και ζήσε. - Για βράσιμο.
- Όχι!
Όχι!
Για βράσιμο.
- Είσαι θεραπεύτρια. - Ναι.
Με λένε Κότο.
Σκλάβος των Ανθρώπων των Βράχων για πολύ καιρό. Αλλά ο Κότο είναι ακόμα ζωντανός.
Κουνηθείτε, τερμίτες!
- Άσε με να πάρω αυτόν τον τερμίτη. - Πάρ' την και απόλαυσέ την.
Μείνε με τον Κότο.
Θα σου μάθω πώς να επιβιώνεις.
- Το σχοινί είναι σφιχτά δεμένο. - Συνέχισε.
- Η Σούτα πέθανε. - Όχι, πατέρα, ζει.
Σχεδόν ελευθέρωσα το ένα χέρι.
- Άμθαρ. - Μη φοβάσαι.
Σε παρακαλώ, άσε τα παιδιά μου να φύγουν.
Θα κάνω κάτι καλύτερο απ' αυτό. Μου έσωσες τη ζωή.
Και πιστεύω ότι κάποιος πρέπει πάντα να πληρώνει τα χρέη του.
Άμθαρ. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Πάμε. Εμπρός, πάμε!
Λέιλαν;
Να 'στε ευγνώμονες, μικροί μισοί άνθρωποι.
Θα σας βοηθήσουμε να βρείτε τους δικούς σας.
- Ο Βαρμ κι ο Πες; - Περιμένουν πιο μπροστά.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Άμθαρ. Είμαστε έτοιμοι.
Γρήγορα, μέσα στη ζούγκλα προς το βουνό των Ανθρώπων των Βράχων.
Και ας καθοδηγεί την πορεία μας η ταχύτητα.
Θα μας πάρει μια μέρα να φτάσουμε εκεί.
Καλώς. Οι Άνθρωποι των Βράχων δεν κρατούν τους αιχμαλώτους ζωντανούς για πολύ.
Η προσοχή είναι για τους αδύναμους, έτσι δεν είναι, αδελφέ;
Μόνο για όσους έχουν αργά πόδια!
Μια μέρα θα 'ναι ευκίνητος σαν τον Βαρμ. Αδερφοί είναι και θα είναι.
- Πατέρα! - Θα σας προφτάσω.
- Δεν πρέπει να απομακρυνόμαστε. - Μπορείς να περπατήσεις;
- Θα μπορέσει με τη βοήθειά μας. - Έχεις τη δύναμη της μάνας σου.
Ελάτε μισοί άνθρωποι.
Οι δικοί μου κινούνται γρήγορα. Είστε πολύ αργοί.
Τρέχετε πολύ γρήγορα.
Τα πόδια σας θα βρουν πρώτα ό,τι πρέπει να δουν τα μάτια σας.
- Ελάτε. - Δώσε μας χρόνο, να ξεκουραστούμε.
Κάθε λεπτό μετράει.
Η ζούγκλα μπροστά μας είναι πυκνή. Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
- Μπορείτε να μας οδηγήσετε μέσα της; - Ναι. Αλλά θυμηθείτε, έχουμε κοντά πόδια.
- Νομίζω χάσαμε τους μισούς ανθρώπους. - Όχι, αυτοί ξέρουν τη ζούγκλα.
Πάμε να βγούμε απ' τα δέντρα.
Βοήθεια!
Τι διάολο είναι κι αυτό;
Κόψε το κλωνάρι.
- Μην ανησυχείς, σε κρατάω! - Βοήθα με.
Κρατήσου!
Λέιλαν!
- Ένα Νάσκες! - Δεν μπορούμε να κόψουμε το κλωνάρι.
Φέρε μου αλοιφή Κόκατ. Όμι, γρήγορα!
Λέιλαν, τα παιδιά.
Σχεδόν τέλειωσα.
Σχεδόν...
Άμθαρ, άσε με να οδηγήσω εγώ.
- Θα σε βοηθήσει. - Ήδη νιώθω καλύτερα.
Ευχαριστώ, Όμι.
Κι εσύ μας βοήθησες. Ευχαριστώ, Λέιλαν.
Δεν το έχω ξαναπεί σε κανέναν αυτό...
Ένα βράδυ πριν την πανσέληνο, περίπου σαν το αποψινό, όταν ήμουν παιδί...
οι Άνθρωποι των Βράχων πήραν τη μητέρα μου και τον αδερφό μου απ' το χωριό μας
Και τους στέρησαν τη ζωή κάτω απ' την πανσέληνο.
Τώρα, διψώ για εκδίκηση που μόνο η τελευταία σταγόνα...
...αίματος των Ανθρώπων των Βράχων θα σβήσει.
Και με τη βοήθεια του Ουράνιου Πατέρα θα τους πάρω κι εγώ τη ζωή.
Με τη θεραπεία της Μητέρας Γης, θα είναι πιο εύκολο αν μπορείς να δεις.
- Ευχαριστώ. - Δεν θα μείνει τυφλή για πολύ.
Μην αφήσετε αυτό που μου συνέβη να σας καθυστερήσει.
- Απόψε έχει πανσέληνο. - Πανσέληνο;
Ναι. Βιαστείτε.
Γιατί η πανσέληνος είναι η ώρα του φαγητού για τους Άνθρωπους των Βράχων.
Γι' αυτό απήγαγαν τους δικούς σας και τη γυναίκα σου, Τακ-Τεκ.
Απόψε θα σφαχτούν όλοι.
Σκύψε το κεφάλι.
- Ευχαριστώ. - Απόψε έχει πανσέληνο.
- Γι' αυτό είστε εδώ. - Για να προσκυνήσουμε το φεγγάρι;
Όχι, για να μαγειρευτείτε για το γλέντι!
- Είμαι ο ΚέιΛεϊ, φίλος του Γκόμπεν. - Ναι, σε ξέρω.
Ο Γκέλινγκ είναι τραυματίας. Βοήθησέ τον.
Όχι κουβέντες!
Γκέλινγκ, εγώ είμαι, η Σούτα.
- Η μητέρα του Γκόμπεν; - Ναι.
Ωραία. Πότε μπορώ να τον δω;
Φάε αυτό. Θα σου δώσει δύναμη. Ο Τακ-Τεκ θα 'ρθει σύντομα.
Οι Άνθρωποι των Βράχων ήταν εδώ πρόσφατα. Η φωτιά είναι φρέσκια.
- Αφήνουν μια απαίσια βρόμα. - Μακάρι να 'βλεπα πιο καθαρά.
Δεν θα σου άρεσε αυτό που βλέπουμε.
- Ο Καμ-Τσι. Ήταν κηπουρός. - Οι Άνθρωποι των Βράχων είναι κτήνη.
Μητέρα Γη, πρόσεχε το παιδί σου που κοιμάται.
- Λέιλαν. - Περιμένετε εδώ.
Θα μπορούσα να τον είχα σκοτώσει, αλλά σκέφτηκα πως ίσως φανεί χρήσιμος.
Κράτα τον μακριά μου.
Πού είναι οι υπόλοιποι Άνθρωποι των Δέντρων;
Ζουν ακόμα οι Άνθρωποι των Δέντρων; Είναι στο βουνό;
Δεν υπάρχει ειρήνη για τα κτήνη.
Αυτό είναι τρέλα!
Μη φοβάσαι, μισε άνθρωπε. Θα σε προστατέψω.
Όχι... Όχι!
Πρόσεχε τον Πες, Μητέρα Γη.
Πατέρα Ουρανέ και Μητέρα Γη, προσέχετε τον νεαρό Πες.
Μπορεί όλοι να τον ακολουθήσουμε σύντομα.
Τρώγε τώρα.
- Όχι, Ρέικα! Είναι σάρκα! - Το ξέρω. Πεινάω. Πρέπει να φάμε.
Από πού νομίζεις ότι είναι αυτό;
Σούτα! Κάτι έγινε.
Οι Άνθρωποι των Βράχων κυνηγούν Ανθρώπους των Δέντρων στη ζούγκλα.
Είναι πολύ θυμωμένοι. Έλα μαζί μου!
Προχώρα, Σούτα. Πήγαινε. Εγώ θα μείνω.
Τους βρήκαμε, μετά ξέφυγαν.
Ηλίθιε!
Κυνηγούσε Ανθρώπους των Δέντρων. Ξέφυγαν. Ακολουθούσαν μαγικές πέτρες.
Ο Τακ-Τεκ!
Ηλίθιοι! Όλοι ηλίθιοι!
Οι πέτρες οδηγούν εδώ. Οι Τζάβας είναι πολύ θυμωμένοι. Αυτό δεν είναι καλό.
Νομίζεις... σώθηκες. Ποτέ!
Ποτέ!
Δηλητηριώδεις Κομόντο. Βλέπετε την κόκκινη λωρίδα στις πλάτες τους;
Αυτά τα κτήνη έχουν δηλητήριο.
Δεν έχω τίποτα άλλο να φοβηθώ.
Ούτε εγώ. Αλλά τι καλό θα βγει αν χαθούμε σ' αυτή τη μάχη
και αφήσουμε τους μικρούς να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους;
Καλύτερα να πεθάνω μ' ένα σωρό πτώματα Ανθρώπων των Βραχων στα πόδια μου,
παρά απ' αυτές τις άθλιες σαύρες.
Μπορεί να μην κοιμηθούν πολύ. Πρέπει να βιαστούμε.
Λέιλαν, Βαρμ, πάρτε από έναν απ' τους μικρούς. Εγώ θα προστατέψω την Όμι.
Χτύπησες... μικρή μου;
Όχι, εσύ;
- Πρέπει να βρούμε τον πατέρα σου. - Σε δάγκωσαν.
Δεν είναι... τόσο βαθύ.
Το δηλητήριο πρέπει να βγει.
Πρέπει... να σώσεις... την οικογένειά σου.
Άμθαρ. Είσαι καλά;
Θα γίνω καλά.
Μείνε ξύπνιος. Όμι, μπορεί το φάρμακό σου να τον σώσει;
Ναι.
Τότε πρέπει να βρούμε κάποιο ασφαλές μέρος.
Πρέπει να βρούμε ασφαλές μέρος.
Πρέπει να βρω τη Σούτα.
Μπαμπά, είμαστε τόσο κοντά στο λημέρι.
Γκόμπεν, πρέπει να πάω μόνος. Μείνε με την αδερφή σου.
Έχει πυρετό. Ξέρεις τα φύλλα μούρων Μπραμ;
Ναι.
Φέρε μερικά, φτιάξε τσάι, και χρειάζομαι μια ζεστή πέτρα.
Θα ανάψω φωτιά χωρίς καπνό.
Λυπάμαι.
Θα σε φροντίσουμε.
Σούτα!
Δεν μπορώ να σ' αφήσω να πας μόνος, μπαμπά.
Γιε μου... γενναίε μου γιε!
Η Ρέικα, πρέπει να βρούμε άλλο δρόμο!
Θα προχωρήσω. Μείνε εδώ και σχεδίασε το χάρτη καθώς σφυρίζω οδηγίες.
Ναι, μπαμπά.
Μπράβο γιε μου, μπράβο.
Θα μας φάνε.
- Μην χάνεις την ελπίδα σου! - Δεν υπάρχει ελπίδα!
Ησυχία! Ησυχία! Ησυχία! Ησυχία!
Ηλίθιο κατοικίδιο.
Δώσ' την στο θεό του φεγγαριού τώρα!
Σε παρακαλώ, όχι!
Όχι! Άσε με! Άσε με! Όχι! Άσε με!
Γκόραμ!
Κάτω! Κάτω, τερμίτη.
Θεέ του Φεγγαριού, δέξου αυτή τη θυσία.
- Μπακ-Ντο. - Τακ-Τεκ, είσαι ζωντανός.
- Ναι, Μπακ-Ντο. Ζει η Σούτα; - Όχι για πολύ.
Πρέπει να στήσουμε παγίδες για τους Ανθρώπους των Βράχων.
Καταλαβαίνω.
Πρέπει να μείνεις ξύπνιος, Άμθαρ.
Είμαι καλά. Αλήθεια.
Οι πέτρες είναι έτοιμες;
Σχεδόν.
Είναι ένα νύχι από μια απ' τις σαύρες. Το καθάρισα.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Αυτό θα πονέσει.
Θα πάω να βρω τον Τακ-Τεκ και τον Γκόμπεν.
Η δηλητηριώδης κύστη δεν έχει σπάσει.
Έφτασε η ώρα για την αποψινή θυσία.
Η σφαγή αρχίζει σε λίγο. Θα διαλέξουν ποιος θα φαγωθεί. Δεν θα 'μαι εγώ.
Τώρα διαλέγουμε.
Έτσι αρχίζει.
Σταμάτα!
Ασπίδα καρύδας.
Πού 'ναι ο πατέρας σου;
Είναι μέσα κι άρχισαν τα τύμπανα.
Έλα. Πρέπει να πείσουμε τον Βαρμ να επιτεθεί σ' αυτό το μέρος μαζί μας.
Ο Άμθαρ;
Δεν είναι πια μαζί μας ως πολεμιστής.
Είναι...;
Ζει, αλλά μόλις και μετά βίας, και δεν μπορεί να πολεμήσει.
Αυτό κάνει τις επιλογές δικές μου.
Ο πατέρας μου βρήκε μια μυστική είσοδο. Θα βοηθήσει;
Ναι, όντως.
Έλα.
Είναι πολύ βαθιά, θα σπάσει.
Πόσο... θα ζήσω... αν σπάσει;
Δέκα λεπτά, μία ώρα. Όχι πολύ.
Αρκετά... τράβα το έξω.
Πρέπει να πολεμήσω.
Και να πεθάνεις; Όχι. Άσε την Όμι να σε γιατρέψει.
Υπάρχει μυστική είσοδος.
Ο πατέρας μου την είδε.
Έχει αναρρώσει ο Άμθαρ;
Όχι. Είμαστε μόνο εμείς.
Τότε πάμε μόνοι. Πριν η πανσέληνος ανέβει ψηλά και θυσιαστούν οι αιχμάλωτοι.
Κι η αδερφή μου;
Θα μείνει. Αν ο Άμθαρ συνέλθει, τότε θα την πάει σπίτι, στους δικούς μας.
Ο Κορμ θα τους αφήσει να ζήσουν.
Είμαι έτοιμος.
Αντίο, σπουδαίε μου Πολεμιστή. Θα 'σαι πάντα μαζί μου.
Η Μητέρα Γη θα 'ναι πάντα μαζί σου, Όμι.
Θα σε ξαναδώ, Γκόμπεν.
Δεν μπορεί να 'ναι αυτή η μοίρα μου... να περιμένω ανάπηρος ενώ η φυλή μου χάνεται.
Μην αφήσεις να 'ναι αυτή η μοίρα μου!
Μην...
- Αυτή δεν είναι μυστική είσοδος. - Είναι από 'κει.
Γκόμπεν, εσύ θα πάρεις θέση στην είσοδο.
Βγάλε τα μάτια όλων των Ανθρώπων των Βράχων με τις πέτρες σου.
Ο Βαρμ κι εγώ θα τους απασχολήσουμε με σφαγές, ενώ οι δικοί σου θα δραπετεύουν.
Μόλις μας θερίσουν, τότε πρέπει να τρέξεις με όσους μπορούν να ξεφύγουν.
- Πρέπει να τρέξεις και να κρυφτείς. - Τι εννοείς «θερίσουν»;
Δεν ξέρω αν θα ζήσουμε. Όχι χωρίς τη δύναμη του Άμθαρ.
Αν πεθάνω μέσα στο αίμα αυτών που σκότωσαν τη μητέρα και τον αδερφό μου,
τότε θα πεθάνω καλά.
Τώρα μάζεψε πέτρες, γενναίε Γκόμπεν.
Θα ξανασυναντηθούμε εκεί όπου ο Πατέρας Ουρανός κι η Μητέρα Γη ζουν μαζί.
Πάμε.
Αυτή είναι η τελευταία.
Μπορείς... να το φτάσεις;
Όχι, λυπάμαι.
Πατέρα Ουρανέ... δώσε μου δύναμη.
Δεν έσπασε!
Ας σώσουμε τις οικογένειές μας.
Υπάρχουν τρεις είσοδοι.
Αυτή εδώ, κι η μακρινή πλευρά. Και το μυστικό πέρασμα.
Εγώ πάω εκεί που ο εχθρός είναι περισσότερος.
Και θα σκοτώσω όσους πιο πολλούς μπορώ πριν πεθάνω...
...κι έπειτα ίσως μερικούς ακόμα.
Εγώ θα επιτεθώ απ' την άλλη πλευρά.
Σούτα!
Τακ-Τεκ.
Πιάστε τους!
Πάρτε τη γυναίκα στο λάκκο του θανάτου.
Σούτα! Όχι!
Σκότωσε το κατοικίδιο!
Όχι! Όχι! Όχι!!
Πώς βρήκες αυτό το μέρος;
Ποιος είναι μαζί σου;
Εσύ θα θυσιαστείς!
Τακ-Τεκ.
Γκόραμ!
Ας αρχίσει η σφαγή!
- Εσύ κι ο λαός σου θα πεθάνετε όλοι. - Όχι πριν από σένα!
Άμθαρ!
Άνθρωπος! Σκοτώστε τον!
Τώρα, Τακ-Τεκ! Σώσε τη γυναίκα σου!
Τακ-Τεκ, βοήθεια, παγιδεύτηκα. Τακ-Τεκ!
Βοήθησέ με!
Τακ-Τεκ!
Σούτα! Σούτα!
Τακ-Τεκ, Τακ-Τεκ, παγιδεύτηκα, εδώ κάτω!
Σούτα!
- Πέθανε, Άνθρωπε! - Εσύ πρώτος, Άνθρωπε των Βράχων!
Άμθαρ!
Λέιλαν! Οδήγησε τους Ανθρώπους των Δέντρων έξω.
Πολεμιστές, στους δράκους σας!
Βαρμ!
Είμαι εδώ.
- Είναι καλή μέρα για να πεθάνουμε. - Δεν θα πεθάνουμε.
Σούτα!
Τακ-Τεκ!
Σούτα, θα βρω σχοινί.
Έλα.
Πέθανε!
Γκόμπεν! Όμι!
Μαμά!
Άμθαρ.
Η Μητέρα Γη σε έσωσε.
Ναι. Η Μητέρα Γη με έσωσε.
Κι εσύ με έσωσες.
Όμι, σε παρακαλώ, βοήθησέ με να πάω στον αρχηγό μου.
Μέγα μου αρχηγέ, μας έσωσες όλους.
Αληθινά ζεις... με τιμή... Άμθαρ. Οδήγησε το λαό μας... το λαό σου... καλά.
Πήγαινε στον Πατέρα Ουρανό, και στη Μητέρα Γη, μέγα αρχηγέ...
...όπου μια μέρα όλοι θα ξανασμίξουμε.
Μητέρα κι αδερφέ, πήρα εκδίκηση για σας.
Γκόμπεν, θα μείνω με τους ανθρώπους. Θα τους μάθω να καλλιεργούν φυτά.
- Αυτά είναι καλά νέα. - Τι φτιάχνεις;
Είναι ένα εργαλείο για μουσική.
Άουτς, η άκρη είναι μυτερή.
- Έλιωσα μια θεραπευτική πέτρα. - Μπορείς να 'ρθεις μαζί μας, Γκόμπεν.
Έλα, μαζί μας.
Ο Τακ-Τεκ κι οι Άνθρωποι των Δέντρων θα είναι φίλοι μας για πάντα!
Ναι!
Η Όμι μου θα διδάξει καλά το λαό σας.
Πού είναι ο Γκόμπεν; Θα 'πρεπε να 'ναι κι αυτός εδώ μαζί μας.
Γκόμπεν!
Λέιλαν!
Πραγματικά ανάμεσά μας, είσαι ένας δυνατός πολεμιστής, Γκόμπεν, Παιδί των Δέντρων!
Γκόμπεν, μείνε με την Όμι.
- Μητέρα; - Εκεί ανήκεις!
Αλλά...
Η μητέρα σου κι εγώ θα 'μαστε καλά.
Μίλησα μαζί τους. Σε παρακαλώ, έλα μαζί μας.
Ορίστε, τακτοποιήθηκε.
Είθε η Μητέρα Γη να σας προσέχει!
Ζήτω οι πανίσχυροι Άνθρωποι των Δέντρων, παιδιά της Μητέρας Γης,
οι απόγονοι του Τακ-Τεκ να ζήσουν για δέκα χιλιάδες χρόνια.
Και ποτέ να μην ξεχαστούν.
Ζήτω, ζήτω, ζήτω.
Αυτός ο κόσμος ανήκει πλέον στους Γίγαντες. Είθε να τον χρησιμοποιήσουν με σύνεση.
Μετάφραση: Alex Suri GR (25/05/2025) ..: Movies by Alex Suri GR :..