Απόδοση διαλόγων: dragonfly [GMT4U Team] {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...# {<%>}
H Πεντάμορφη και το Τέρας
Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε ένας πλούσιος έμπορος.
Ήταν ένας ευγενικός και γενναίος άνθρωπος.
Μετά το θάνατο της αγαπημένης του συζύγου,
ζούσε μόνο για την ευτυχία των 6 παιδιών του,
τρεις κόρες και τρεις γιους.
Γέμιζαν το σπίτι με τους ήχους από τα γέλια και τις λογομαχίες τους.
Έχουμε ένα μικρό επισκέπτη.
Θέλει να ακούσει και αυτός την ιστορία.
Θα κάνουμε όλοι μια ευχή.
Αλλά σιωπηλά...
αλλιώς ποτέ δεν θα πραγματοποιηθεί.
Κάνατε την ευχή σας;
Ναι!
Τότε, ένα... δύο... τρία.
Λοιπόν, θέλετε να ακούσετε το υπόλοιπο της ιστορίας;
Ναι! Ναι!
Ο έμπορος είχε τρία πλοία που τον έκαναν πλούσιο και περήφανο.
Τα πλοία ήταν "Η Γοργόνα", "Ο Tρίτωνας", και το μεγαλύτερο ήταν "Ο Λεβιάθαν".
Τα αμπάρια τους ήταν φορτωμένα με θαύματα
καθώς επέστρεφαν από ένα μακρύ ταξίδι.
Αλλά, ξαφνικά, βρέθηκαν σε μια φοβερή καταιγίδα.
Τα πλοία παρασύρθηκαν από τεράστια κύματα.
Αστραπές έσκισαν τα πανιά τους και έσπασαν τα κατάρτια τους.
Κάτω από την επιφάνεια του νερού, όπου η ψυχρότητα και η σιωπή βασίλευε,
ο ωκεανός άρχισε να αστράφτει με χιλιάδες φώτα.
Τα πλοία και τα πλούτη τους βυθίστηκαν,
τα κατάπιε ο βυθός και χάθηκαν για πάντα.
Μετά από ένα μήνα, έχοντας χάσει τα πάντα, ο έμπορος και τα παιδιά του,
αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους,
τους φίλους τους και τον τρόπο ζωής τους.
Ότι τους είχε κάνει ευτυχισμένους μέχρι τότε.
Σου απαγορεύω να το πάρεις αυτό!
Συνεχίστε, σαν στο σπίτι σας.
Θα πάρουμε τα πιο πολύτιμα πράγματα μαζί μας.
Όχι!
Άσ' το κάτω αμέσως αλλιώς θα σου πετάξω τα μάτια έξω!
Μπαμπακούλη, κάνε κάτι.
Τα παίρνουν όλα, τα κοσμήματα μας, τα κρεβάτια μας, τα πάντα.
Είναι το τέλος, θέλω να πεθάνω.
Κλοτίλντ, θα μπορούσες σε παρακαλώ να μην με αποκαλείς...
"Μπαμπάκα" μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους;
Και Άννα, σταμάτα να μιλάς για θάνατο!
Η καρδιά μου! Δε θέλει να χτυπάει πια. Είσαι ευχαριστημένος τώρα;
Αντίο!
Όπως βλέπεις, μπαμπάκα, καταστρεφόμαστε. Τι θα απογίνουμε;
Κάποιος σας ζητάει.
Πού είναι η Μπελ;
Μπελ, Μπελ. Νοιάζεται μόνο γι' αυτήν.
- Έχουν χάσει τα πάντα. - Θεέ μου!
Δούλευα κάποτε γι' αυτούς!
Ξύπνα!
Μαξίμ, έλα να μας βοηθήσεις!
Βάλτε το εκεί.
- Τι έχει μέσα; - Όλα τα βιβλία μου.
Τα σημειωματάρια μου, τα σκίτσα μου...
Τα ξέρω απ' έξω, αλλά δεν θέλω να τα αφήσω εδώ.
Τριστάν!
- Τι είναι; - Πρόσεχε τον πατέρα σου.
Και μην αφήσεις τον Μαξίμ να σπαταλήσει ότι λίγο έχει απομείνει.
Εννοείται. Μην ανησυχείτε. Το υπόσχομαι. Όλα θα είναι εντάξει.
Προσέχετε.
Αν ακούσω έναν ακόμα από αυτούς να γελάει, θα σπάσω τη μύτη του.
Αγνόησε τους.
Τώρα τι; Θα διασκεδάσουμε λίγο πριν την αναχώρηση μας για την ύπαιθρο;
Δε νομίζεις ότι θα ήταν καλύτερο να μείνεις μακριά;
Μπελ!
Αυτό είναι για σένα, μαμά.
Μια νέα ζωή αρχίζει για εμάς και νομίζω ότι είμαι έτοιμη.
Νομίζεις ότι θα της άρεσε να ζήσει στην ύπαιθρο;
- Θα της άρεσε πολύ. - Και μένα θα μου αρέσει.
- Είμαι σίγουρη. - Προφανώς.
Έχουμε περηφάνια και κουράγιο στην οικογένειά μας.
Θα είμαστε μαζί όπως κάναμε πάντα.
Χρειάζονταν λίγο χρόνο για να συνηθίσουν στη νέα τους ζωή.
Τη πρώτη νύχτα, η Μπελ έμεινε ξύπνια με τους ήχους της υπαίθρου.
Και μετά, με τη βοήθεια των αδελφών της...
αποφάσισε να καθαρίσει τον κήπο και να μετατρέψει...
το σπίτι τους σε ένα όμορφο καταφύγιο.
Έχω πυρετό.
Όχι, έχω μια ρυτίδα!
Αυτό το ζουζούνι δε θα φύγει ποτέ!
Ζούμε σε αυτή την κόλαση ένα μήνα τώρα. Θα πεθάνουμε μόνοι και έρημοι.
Θα μας καταβροχθίσουν θηρία.
Άννα, έλα τώρα!
Πάλι αυτή. Η ευτυχία της με αηδιάζει. Με κάνει να θέλω να την πνίξω στο πηγάδι.
Και εγώ θέλω να τη θάψω ζωντανή στο καταραμένο κήπο της.
Τι κάνετε εσείς οι δύο;
Η Κλοτίλντ αισθάνεται άρρωστη, γι' αυτό θα πάρουμε πρωινό στο κρεβάτι.
Όχι, δεν θα φάτε εδώ.
Και μετά το γεύμα θα πάμε όλοι να δουλέψουμε στον κήπο.
- Θα προτιμούσα να πεθάνω. - Σήκω! Όλοι κάτω!
Εξαντλημένος...
κόμμα...
... τσακισμένος από τα βέλη...
... ο νεαρός άφησε το πεδίο της μάχης...
και βρήκε καταφύγιο στο δάσος.
Θα έλεγε κανείς ότι ήταν πολύ χαρούμενοι που με είδαν στις «Θαλάσσιες Υποθέσεις».
Ο Ντουμόντ ήταν πολύ καλός. Προφανώς, η μεγαλύτερη κόρη του παντρεύτηκε ένα κόμη.
Τι; Όχι!
Όμως, η μεγάλη είδηση είναι ότι η "Η Γοργόνα",
το αγαπημένο πλοίο της μητέρας σας,
βρέθηκε.
Παρασύρθηκε στην ακτή και ξεβράστηκε στο λιμάνι.
- Τι έγινε με το φορτίο; - Εντελώς άθικτο.
Παιδιά μου, πιστεύω ότι σωθήκαμε!
Να μαζέψω τα πράγματά μας. Μάλλον όχι, ας τα πετάξουμε όλα στη φωτιά.
Νιώθω την καρδιά μου να χτυπάει και πάλι.
Είμαι ζωντανή, μπαμπάκα. Ξαναγεννήθηκα.
Δεν μπορούμε να πάμε πίσω στην πόλη σε αυτή την κατάσταση.
Όχι, Θα χρειαστούμε νέα φορέματα, αρώματα, και... τι άλλο;
Θα κάνουμε μια λίστα.
Ναι. Θα είμαστε πάλι στην ευτυχία της πόλης!
Στη πόλη, τη πραγματική πόλη!
Θα έρθεις μαζί μου στην πόλη;
Είναι καιρός να γνωρίσω τον διάδοχό μου στο Ντουμόντ.
Δεν θα σας απογοητεύσω, πατέρα. Ευχαριστώ.
Αφού νίκησε και τον τελευταίο εχθρό του, ο νεαρός άνδρας επέστρεψε στο σπίτι.
Θρίαμβος και αναγνώριση από τους ανθρώπους του.
Τέλος.
Νέο μυθιστόρημα, αδελφέ μου;
Κάτι ακόμα καλύτερο. Αυτό θα είναι ένα αριστούργημα.
Τι κάνεις;
Είσαι θυμωμένη;
Προφανώς, όταν μια κοπέλα είναι λυπημένη, λένε ότι είναι θυμωμένη.
Και όταν είναι πολύ χαρούμενη, λένε ότι είναι τρελή.
Πώς περιμένεις να σε καταλάβω; Όλοι είναι ευχαριστημένοι, εκτός από σένα.
Θα ήθελα να μείνω εδώ περισσότερο. Αυτό είναι όλο.
Εκεί είναι.
Ήρθαμε εδώ για να κρύψουμε την ντροπή μας, αλλά η ζωή μας δεν είναι εδώ.
Ξέρεις όπως και εγώ, τι πρόκειται να συμβεί.
Ο Μαξίμ θα κάνει πάλι παρέα με αυτούς τους απατεώνες που αποκαλεί φίλους.
Η Άννα και η Κλοτίλντ θα βγαίνουν έξω κάθε βράδυ για να ψάχνουν για συζύγους.
Και εσύ θα είσαι πάντα απασχολημένος με τη δουλειά σου.
Μπελ, κάποια μέρα θα δεν είμαστε πλέον όλοι μαζί.
Θα μεγαλώσετε και θα θέλετε να ξεκινήσετε τη δική σας ζωή.
Αλλά αυτό δεν θα σημαίνει ότι δεν αγαπάμε ο ένας τον άλλο πια.
Θα σημαίνει μόνο ότι έχετε μεγαλώσει.
Φρόντισε να μην ξεχάσεις τίποτα. Η Κλοτίλντ δεν θα χαρεί.
Κι εσύ, τι θα ήθελες να φέρω σε σένα;
Μόνο ένα τριαντάφυλλο. Δεν μπορώ να έχω σε αυτό το τόπο.
Έχουν πάρει τα πάντα από μένα.
Μου αρνήθηκαν ακόμη και να επιβιβαστώ σε πλοίο μου.
Θα πρέπει να αποδεχτείς την κατάσταση.
"Η Γοργόνα" και όλο το φορτίο της δεν ανήκει σε σας πια.
Μου φέρονται σαν να είμαι ένα τίποτα,
όταν χωρίς εμένα αυτό το μέρος θα ήταν ακόμα αλιευτικό λιμάνι.
Και εσύ το επιτρέπεις αυτό!
Φαίνεται να σου λείπει η κοινή λογική, φίλε μου.
Υπόγραψες όλα τα γραμμάτια,
αν και σε είχα προειδοποιήσει να μην το κάνεις.
Μην με υποτιμάς, Ντουμόντ.
Αν δεν ήμουν εγώ, δεν θα καθόσουν πίσω από αυτό το γραφείο.
Έχεις χάσει τους τρόπους σου, μαζί με τον πλούτο σου;
- Θα σου σπάσω το κεφάλι! - Σταμάτα αμέσως!
Δεν καταλαβαίνεις; Δεν έχεις πλέον καμία εξουσία.
Υποτίθεται ότι είναι ένας πλούσιος,
σημαντικός άνθρωπος, αλλά δεν είσαι τίποτα.
Λυπάμαι για σένα, πατέρα.
Μαξίμ!
Βλέπω έναν άνθρωπο. Θα πρέπει να είσαι προσεκτικός.
Αυτός θα φέρει σημαντικά νέα.
Νέα; Καλά ή κακά;
Γνωρίζεις πολύ καλά ότι εξαρτάται από τις άλλες κάρτες.
Δεν θέλεις να με ευχαριστήσεις, Άστριντ;
Πες μου κάτι συναρπαστικό.
Είμαι σαν τα χαρτιά, αγάπη, δεν μπορώ να σου πω ψέματα.
Δεν σε προειδοποίησα για την ουλή σου;
Ένας χείμαρρος χρυσού κάτω από ένα σμαραγδένιο φεγγάρι.
Η τύχη σου χαμογελά.
Χρυσό, σμαράγδια!
Ορίστε, σκουλήκια μου!
Δεν σας είπα ότι θα γινόμασταν πλούσιοι;
Είναι μια κακή βραδιά. Μυρίζει μπαρούτι.
- Τι θα θέλατε; - Ψάχνω για τον γιο μου.
Μου είπαν ότι έρχεται συχνά εδώ.
Έχω συνηθίσει να το ακούω αυτό. Αλλά και πάλι, λυπάμαι.
Ποιο είναι το όνομα του γιου σου;
Μαξίμ ντε Μποφρεμόντ.
Έπρεπε να μιλήσεις πιο σιγά. Θα πρέπει να φύγεις από την πίσω είσοδο.
- Μα πρέπει να βρω τον γιο μου! - Δεν είσαι ο μόνος.
Γρήγορα, πήγαινε πίσω από τον πάγκο.
Το άρωμα σου...
οι προφητείες σου...
Ασκείς πολύ μεγάλη δύναμη πάνω μου.
Κύριε ντε Μποφρεμόντ.
Ψάχνω τον Μαξίμ για μήνες και πετυχαίνω τον πατέρα του.
Δεν σε ξέρω.
- Ποιος είσαι; - Περντουκάς. Στην υπηρεσία σας.
Το αγοράκι σου μου χρωστάει πολλά χρήματα.
Γι' αυτό εσείς και εγώ θα κάνουμε μια συμφωνία και όλα θα συγχωρεθούν.
Ο γιος μου δεν είναι τζογαδόρος!
Βάλε ένα γύρο ποτά, έτσι ώστε να με αφήσουν στην ησυχία μου.
Νομίζει ότι του λέμε ψέματα.
Μην το κάνεις αυτό εδώ, Περντουκάς.
Το γνωρίζεις.
Αφήστε ήσυχο τον καημένο άνθρωπο.
Εντάξει.
Κάντε πίσω. Και εσύ, πήγαινε γρήγορα πίσω από τον πάγκο.
Άντε, βιάσου!
Σου εύχομαι καλή τύχη, γιατί δεν θα σε αφήσει ήσυχο. Τώρα φύγε, γρήγορα!
Στο δρόμο για το σπίτι του,
ο έμπορος πάλεψε με τον άνεμο, το κρύο και τη θλίψη.
Άφησε την πόλη χωρίς τον Μαξίμ.
Τον φαντάστηκε να περιπλανιέται, στις υδρορροές,
ή, ακόμη χειρότερα, να είναι νεκρός σε κάποιο σοκάκι.
Τραβούσε τα ηνία του αλόγου του,
ελπίζοντας να επιστρέψει σπίτι το συντομότερο δυνατό,
και να βρει το γιο του να περιμένει.
Δεν έχω όπλο για να τελειώσω τη δυστυχία σου.
Συγχώρεσέ με.
Το σπίτι.
Τα κατάφερα!
Αλλά αυτό δεν είναι το σπίτι.
Είναι κανείς εκεί;
Έχω χάσει το δρόμο μου.
Και η πόρτα ήταν ανοιχτή.
Ποιος είναι εκεί;
Ονειρεύομαι;
Ή έχω πεθάνει και έχω πάει στον ουρανό;
Όχι, είμαι ζωντανός.
Και πεινάω.
Θα πάρω μερικά πράγματα από το τραπέζι. Εντάξει;
Τα φορέματα...
Τα σάλια...
Το ρουζ...
Απίστευτο, όλα τα πράγματα είναι εδώ.
Λοιπόν, σχεδόν όλα.
Μα ποιος σε φρόντιζε εσένα;
Δεν είναι τα δώρα μου αρκετά για σένα;
Έπρεπε να κλέψεις και ό, τι αγαπώ περισσότερο;
Δεν θα αντιμετωπιστώ σαν κλέφτης ούτε σαν δειλός.
Είμαι δίκαιος και έντιμος άνθρωπος.
Για ποιόν πήρες το τριαντάφυλλο;
Για τη μικρή μου κόρη. Είναι ότι πιο πολύτιμο έχω.
Τότε, θα σου δώσω μια μέρα για να πεις αντίο στους αγαπημένους σου.
Το μόνο που χρειάζεται είναι να ψιθυρίσεις τις λέξεις:
"Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο,"
στο άλογό σου, και θα σε φέρει εδώ.
- Δεν θα επιστρέψω. - Ναι, θα επιστρέψεις.
Διαφορετικά, θα σκοτώσω όλη την οικογένειά σου, τον ένα μετά τον άλλο.
Θα σκοτώσω τη μικρότερη κόρη σου τελευταία, αφού είναι η αγαπημένη σου.
Να θυμάσαι...
Μια ζωή για ένα τριαντάφυλλο.
Εκεί! Ναι, αυτός είναι! Τον βλέπω εκεί κάτω!
Πατέρα! Πατέρα!
Αυτή η ιστορία για ένα τέρας και ένα τριαντάφυλλο, δεν έχει νόημα.
Πώς τα εξηγείτε αυτά τότε; Μπορείτε πολύ καλά να δείτε ότι είναι αληθινά.
"Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο."
Και ως δια μαγείας το άλογο θα βρει το δρόμο του προς το κάστρο;
Είναι δικό μας λάθος, Για όλα φταίμε εμείς.
Δεν ζήτησες εσύ το συγκεκριμένο λουλούδι.
Δεν φταίει κανείς!
Ησυχία.
Δεν μπορώ να πω ποιο είναι αυτό το τέρας, αλλά...
επειδή έκλεψα το τριαντάφυλλο, πρέπει να επιστρέψω σε λίγες ώρες.
- Τι θα σου κάνει; - Δεν ξέρω, Τριστάν.
Είπε: "Μια ζωή για ένα τριαντάφυλλο".
- Και αν δεν συμμορφωθείς; - Τότε θα πεθάνουμε.
Όλοι μας.
Μην πεις τίποτα. Ξέρω τι σκέφτονται.
- Η μαμά πέθανε όταν με γεννούσε. - Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς.
Δεν θα είμαι υπεύθυνη και για το θάνατό σου!
Μπελ! Μπελ!
Μπελ!
Μην ξεχάσεις να μ 'αγαπάς.
Μπελ! Μπελ!
Μπελ!
- Μπελ! - Πατέρα, όχι! Πατέρα!
Οδήγησε με στο κάστρο και πήγαινε με σε αυτό το τέρας.
"Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο."
Μια ζωή για ένα τριαντάφυλλο.
Η Μπελ ήταν έτοιμη να πεθάνει όταν άκουσε το πρώτο χτύπο της καμπάνας.
Αλλά, καθώς εξερευνούσε το κάστρο του Τέρατος,
ένας θόρυβος, ισχυρότερος και πιο όμορφος από εκείνο της καμπάνας,
άρχισε να αντηχεί σε όλη την ύπαρξή της.
Ήταν ο χτύπος της καρδιάς του.
Το όνομά μου είναι Μπελ.
Ήρθα να ανταλλάξω τη ζωή μου με τη ζωή του πατέρα μου.
Κάθισε.
Φάε.
Όταν θα έχεις ανακτήσει τη δύναμή σου,
θα μπορείς να πας μια βόλτα σε οποιοδήποτε μέρος της ιδιοκτησίας μου.
Αλλά όταν θα πέφτει η νύχτα, σου απαγορεύω να βγεις από το κάστρο.
Αν πρέπει να πεθάνω, ας είναι τώρα.
Έχεις περισσότερο θάρρος από τον πατέρα σου.
Κάθε βράδυ, αυτή την ώρα, πρέπει να είσαι εδώ.
Μην σκεφτείς καν να δραπετεύσεις.
Το δάσος θα σε πνίξει.
- Θέλετε να σταματήσω την ανάγνωση; - Όχι, θέλω να ακούσω τη συνέχεια.
Στεναχωριέμαι που είναι ολομόναχη. Η καημένη.
Αυτό είναι αλήθεια, ένιωθε πολύ μόνη.
Ενώ ανέβαινε την τεράστια σκάλα, η Μπελ συνειδητοποίησε ότι...
δεν ήταν ποτέ πριν μακριά από την οικογένειά της.
Αλλά αυτό που δεν ήξερε ήταν ότι στο δωμάτιό της...
οι Ταντόμε την περίμεναν,
τα μικρά πλάσματα που κατοικούν στο κάστρο.
Θα γινόντουσαν οι καλύτεροι φίλοι της.
...Κοιμήσου... ονειρέψου...
...Κοιμήσου... ονειρέψου... κοιμάται... άκουσε τις φωνές μας...
...έλα στον καθρέφτη...
Έρχονται.
Φωνάζουν, είναι βρώμικοι και θορυβώδης. Με ενοχλούν.
Όμως, ένας από αυτούς θα κερδίσει την καρδιά σου.
Καλά, τότε θα κάνω τη ζωή του κόλαση.
Ήρθαν.
Πάντα ήξερα ότι δεν ήταν πιστός σε μένα.
Και τώρα, θα σε φάω.
Πάρε τα βρώμικα χέρια σου από πάνω της!
Φίλε μου, αφού δεν έπιασες την ελαφίνα, δεν θα πάρεις ανταμοιβή.
Ακόμα δεν σταμάτησες να κυνηγάς την ελαφίνα;
Μου ξεφεύγει εδώ και χρόνια.
Αλλά θα την πιάσω, το νιώθω. Και θα είναι το μεγαλύτερο τρόπαιο μου.
Μετά από σένα.
Κοίτα το δώρο που του κάναμε. Χρυσά βέλη, σαν το δέρμα της ελαφίνας.
Πάμε, διψάω.
Πρέπει να πιούμε κάτι.
Κι όμως, πρέπει να είχε μείνει μαζί μου.
Δεν πάει άλλο.
Μυρίζεις σαν τέρας.
Αγάπη, θέλω να σου ζητήσω κάτι.
Τι;
Θέλω να σταματήσεις το κυνήγι της ελαφίνας.
Μα γιατί;
Δεν θέλω να λείπεις για μέρες προσπαθώντας να την πιάσεις.
Νιώθω τρομερά μόνη εδώ, χωρίς εσένα.
Εντάξει.
Αλλά υπό έναν όρο.
Δώσε μου ένα γιο.
Η Μπελ φοβόταν να αφήσει το δωμάτιό της για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Φοβόταν ότι το Τέρας θα κρυβόταν στις σκιές.
Αλλά η περιέργεια της ήταν ισχυρότερη από τον φόβο της.
Ήθελε να εξερευνήσει την περιοχή και να δει πόσο μεγάλη ήταν η φυλακή της.
Πριγκίπισσα...
Έτσι η Μπελ συνειδητοποίησε ότι πριν από πολλά χρόνια,
ή ίσως και πριν από αιώνες,
εκεί έζησε μια άλλη γυναίκα,
η οποία πέθανε σε αυτό το καταραμένο κάστρο.
"Γιατί εμένα;" Ρώτησε το άγαλμα λυπημένη.
"Γιατί ταράζεις τα όνειρά μου;"
Πολύ λυπημένη, η Μπελ έτρεξε στο δωμάτιο της,
για να περιμένει το κουδούνι που θα ανακοίνωνε...
τη συνάντησή της με τον παράξενο δεσμοφύλακα της.
Άργησες.
- Σου αρέσει το καινούργιο σου φόρεμα; - Μην έρθει στο δωμάτιό μου, ποτέ ξανά.
Θα ήθελα να σου υπενθυμίσω ότι έχω κάθε δικαίωμα.
Θα το δούμε αυτό.
Μην κοιτάς εμένα. Φάε.
- Κι εσύ, δεν τρως; - Όχι.
Όχι, μπροστά σου.
Μπορώ να μιλάω ή πρέπει να τρώω σιωπηλά σαν παιδί;
Αυτό είσαι. Ένα αλαζονικό παιδί.
Μου αρέσει όταν οι άνθρωποι νομίζουν ότι είμαι παιδιάστικη και άχρηστη.
- Με αυτόν τον τρόπο... - Μιλάς πάρα πολύ!
Είμαι βέβαιη ότι σου αρέσει, το γεγονός ότι γεμίζω το κενό.
- Σε ποιον ανήκει αυτό το κάστρο; - Όλα εδώ ανήκουν σε μένα.
Ακούγεσαι σαν όλους τους άντρες. Είναι αρκετά απογοητευτικό.
Σε απογοητεύω, αγάπη μου;
Υπάρχει κάτι άλλο που δεν σου αρέσει σε μένα;
Δεν θα πεις τίποτα άλλο;
Περιμένω μέρα και νύχτα να αποφασίσεις για την τύχη μου.
Παίζεις μαζί μου σαν να είμαι ένα ποντίκι στο πόδια σου.
Αν δεχτείς την προσφορά μου... Θα εκπληρώσω όλες τις επιθυμίες σου.
Νομίζεις ότι ένα τέρας, όπως εσύ,
μπορεί να κάνει μια γυναίκα σαν εμένα ευτυχισμένη;
Μην με κοιτάς! Μην με κοιτάς!
Ξέρω τι είμαι!
Μπορείς να μου αντισταθείς όσο θες,
αλλά θα γίνεις δική μου!
"Τρώγε! Μην με κοιτάς!" "Κάνε αυτό, το κάνε εκείνο."
Θα του δείξω!
Τι είναι αυτό;
Εγώ είμαι!
Είναι ένα αντίγραφο μου.
Τι υπέροχο δώρο.
Αναρωτιέμαι ποιος θα μπορούσε να φτιάξει μια τέτοια κούκλα;
Πού κρύβεστε;
Ελάτε έξω, δεν θα σας φάω.
Θα το βάλω εδώ. Με αυτόν τον τρόπο θα είναι πάντα κοντά μου.
...Άκου το τραγούδι μας...
Φίλοι μου,
σήμερα είναι μια μεγάλη μέρα.
Το βασίλειό μας θα έχει επιτέλους έναν κληρονόμο.
Και εσείς, κυρία μου;
Θέλετε να σας κάνω ένα κληρονόμο;
Χρειάζεσαι ένα βασίλειο γι' αυτό.
Ας προσευχηθούμε ότι δεν θα μοιάζει στον πατέρα του.
- Τι σκέφτεσαι; - Τη πρώτη φορά που συναντηθήκαμε.
Στο ποτάμι.
Πλησίασες την όχθη και έκανες ότι γδύνεσαι.
Πνιγόσουν.
Μπορώ να κολυμπήσω καλύτερα από σένα.
Τι λες να πηγαίναμε στο δωμάτιό μας;
Μην ξεχνάς την υπόσχεσή σου.
Ποια από τις δύο;
Τη χρυσή ελαφίνα.
Όταν ξύπνησε, η Μπελ πήγε να εξερευνήσει το κάστρο.
Ήταν αποφασισμένη να λύσει το μυστήριο με το Τέρας.
Χάθηκε σε ένα λαβύρινθο από δρόμους και κατεστραμμένες γέφυρες,
αλλά ένιωθε ότι κάποιος την ακολουθούσε.
Ζητώ συγγνώμη για χθες το βράδυ.
Είχες δίκιο. Όντως γεμίζεις ένα τεράστιο κενό.
Σου αρέσουν τα δώρα μου;
- Γιατί δεν απαντάς; - Μου λείπει η οικογένειά μου.
Ξέχασε τους. Δεν υπάρχουν πια.
Για εσένα μπορεί να είναι βολικό να μην σκέφτεσαι το παρελθόν.
- Αλλά εγώ δεν μπορώ να τα παρατήσω. - Τι ξέρεις για μένα; Τίποτα.
Τίποτα. Έχεις δίκιο.
Θα ήθελα να προτείνω μια συμφωνία.
- Λίγες ώρες με την οικογένειά μου. - Με ποιο αντάλλαγμα;
Ένα χορό.
Θα μου επιτρέψεις να τους δω σε αντάλλαγμα.
Θα το κάνεις από οίκτο.
Θα οδηγήσω εγώ το χορό αν σε φοβίζει τόσο πολύ.
Δεν σε φοβίζει που χορεύεις μαζί μου;
Άσε τον εαυτό σου να αφεθεί.
Μπορείς να με αγαπήσεις;
Είχαμε μια συμφωνία. Κράτησε την υπόσχεσή σου.
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κρατούσα υποσχέσεις.
Μπορεί να φοράς πριγκιπικά ρούχα,
και να νομίζεις ότι είσαι άντρας,
αλλά δεν είσαι παρά ένα σκληρό και μοναχικό τέρας.
Μπορείς να δοκιμάσεις ότι θες, να με δωροδοκήσεις, να με καλοπιάσεις,
αλλά θα με αηδιάζεις πάντα!
Τώρα ξέρεις τι ακριβώς είμαι.
Πες μου ξανά ότι σε αηδιάζω. Πες το μου!
Θα σε αφήσω να δεις την οικογένειά σου για μια τελευταία φορά.
Αλήθεια; Δεν το λες για να με βασανίσεις;
Έχεις μία μέρα.
Όχι περισσότερο. Θα φύγεις την αυγή.
- Δώσε μου το χέρι σου. - Ποιο από τα δύο;
Δεν ξέρω. Δεν έχει σημασία. Το αριστερό.
- Δεν πιστεύω να μου δώσεις δαχτυλίδι; - Απλά κάνε λίγο ησυχία.
Άκου.
Ξέρεις τη δύναμη του νερού αυτού.
Αν πληγωθείς,
αν κάτι σου συμβεί...
Τίποτα δεν θα μου συμβεί.
Πρέπει να ετοιμαστώ.
- Μπελ, αν δεν έρθεις πίσω... - Ξέρω, θα μας σκοτώσεις όλους.
Όχι, θα πεθάνω.
Θα είμαι εδώ αύριο. Τέτοια ώρα.
Ποιος είναι εκεί; Σε προειδοποιώ, είμαι οπλισμένος!
Μπελ!
Το σπίτι είναι ένα χάος.
- Τι κάνετε με αυτά τα όπλα; - Ρώτα τον Μαξίμ.
Μη μιλάς. Πήγαινε πίσω στη θέση σου.
Να πάω πίσω στην θέση μου;
Νομίζεις ότι είσαι στρατηγός; Τι ηλίθιος.
Αρκετά, αρκετά.
- Αρχίσατε πάλι; - Σταμάτα να τον υπερασπίζεσαι.
Φοβάσαι τόσο, που συνεχίζεις να πίνεις κρασί όλη μέρα.
Εγώ, φοβάμαι;
- Σταματήστε! Σταματήστε! - Τι συμβαίνει εδώ;
Έχετε όλοι τρελαθεί;
Έλα πάνω. Όλα θα πάνε καλά. Μην ανησυχείς.
Το να πουληθούμε ως σκλάβες...
για να ξεπληρώσουμε τα χρέη του Μαξίμ, αποκλείεται.
Θα μας βάλουν σε ένα πλοίο γεμάτο ιδρωμένους ναύτες.
Θα μας αναγκάσουν να καθαρίσουμε;
Θα τους πούμε ότι παθαίνουμε ναυτία και ότι δεν ξέρουμε πώς να καθαρίζουμε.
Ναι!
Άννα;
Κλοτίλντ;
- Γύρισα πίσω. - Κλοτίλντ, βλέπεις ό, τι βλέπω;
Είναι το φάντασμα της Μπελ, ήρθε να μας στοιχειώσει.
- Στα κόκκινα, καλυμμένη με αίμα. - Δεν ονειρεύεστε, αγαπητές μου αδελφές.
Εγώ είμαι στ' αλήθεια. Ήρθα να πω αντίο για τελευταία φορά.
Ακόμα και νεκρή είναι πιο όμορφη από εμάς.
Κοίτα τη μικροσκοπική μέση της.
Να ξέρετε ότι θα σας αγαπώ πάντα.
Κι εμείς σ’ αγαπάμε, γλυκιά μου. Σε σκεφτόμαστε συνέχεια.
Αυτή με ανάγκασε να πάρω το δωμάτιό σου.
Όχι, τι έκανες;
Θα πάρω την εκδίκησή μου.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Στεναχωρήθηκε τόσο όταν έφυγες, που δεν ξυπνάει.
Τι φόρεμα είναι αυτό;
Μπαμπά;
Εγώ είμαι.
Η Μπελ.
Εδώ είμαι.
Ξύπνα, αγαπημένε μου πατέρα.
Καν' το για μένα.
Μπαμπά.
Έχετε ξαναδεί ένα πετράδι τόσο μεγάλο;
Θυμάσαι τα μπαούλα που ο πατέρας έφερε από το κάστρο;
Όχι, ούτε να το σκέφτεσαι. Σου το απαγορεύω.
Είναι η μόνη μας ευκαιρία, Τριστάν.
Θα βγεις από την πόρτα μόνο πάνω από το πτώμα μου.
Κοίτα το τίναγμα των πλευρών της.
Μπορώ να νιώσω τη μυρωδιά της.
- Είναι η ώρα της. - Είναι δική μου, κατάλαβες;
Είμαι η νύμφη του δάσους.
Είχα το δικαίωμα να πάρω ανθρώπινη μορφή.
Ήθελα να μάθω αυτό που οι άνθρωποι λένε αγάπη.
Είχα εσένα. Πρίγκιπα μου.
Συγχώρεσε με.
Πατέρα.
Θεέ του δάσους.
Χάρισε τη ζωή σε αυτόν που λατρεύω.
Μου έδωσε την αιώνια αγάπη.
Πατέρα... χάρισε του τη ζωή.
Μια τρομερή φωνή αντήχησε στον ουρανό.
"Για τη δολοφονία της κόρης μου θα γίνεις ένα τέρας."
"Μόνο μια γυναίκα θα είναι σε θέση να σε σώσει."
"Αλλά ποια θα σ' αγαπήσει; Θα είσαι καταραμένος για πάντα."
Προδίδεις την Μπελ.
Μας σώζω. Θα καταλάβει.
Θα ήθελες να είχες έναν ακόμη αδελφό σαν κι εμένα, σωστά;
Τι κάνεις εδώ, κουνελάκι μου;
Δεν ήταν να συναντηθούμε στη παράγκα σου; Κοίτα.
Τα αγόρια μου ντυμένα ακριβώς όπως πρέπει για να γνωρίσουν τις αδερφές σου.
- Έχω μια πρόταση για σένα. - Δεν κάνω άλλες συμφωνίες μαζί σου.
Ήμουν πολύ υπομονετικός.
Κοίτα...
Είναι από ένα εγκαταλελειμμένο κάστρο.
Θα σας πάω εκεί και θα πάρετε τον υπόλοιπο θησαυρό.
Και θα ξεχάσετε το χρέος μου...
- Πόσα πετράδια όπως αυτό υπάρχουν; - Υπάρχουν μπαούλα γεμάτα από αυτά.
Μην με απογοητεύσεις, κουνελάκι μου. Είναι η τελευταία σου ευκαιρία. Το ξέρεις.
Πες στους άντρες σου να με ακολουθήσουν.
Κάντε ό, τι λέει.
"Περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο."
Ενώ κάλπαζαν περνώντας μέσα από το μαγεμένο δάσος...
ο Περντουκάς σκεφτόταν τον θησαυρό που τον περίμενε.
Καταραζόταν τους άντρες του, επειδή δεν ήθελε να μοιραστεί το θησαυρό μαζί τους.
Κοίταξε την Άστριντ και αναρωτήθηκε αν θα προτιμούσε την αγάπη ή τον πλούτο.
Μερικές φορές το ανθρώπινο πνεύμα ταράσσεται,
τα πιστεύω κλονίζονται, και μόνο η αμφιβολία μένει.
Εν τω μεταξύ, η Μπελ ξαναζούσε την ιστορία του πρίγκιπα που έγινε τέρας,
όταν άκουσε ένα σπαρακτικό βογγητό.
Παιδί μου!
Μου έλειψες τόσο πολύ!
Μπελ! Θεέ μου!
Άννα! Κλοτίλντ! Ελάτε γρήγορα!
Φοβήθηκα τόσο πολύ.
Κάτι μέσα σου έχει αλλάξει.
Τα μάτια σου.
- Και η φωνή σου... - Πρέπει να φύγω, πατέρα.
Πρέπει να πάω πίσω.
Θέλω να μείνω εδώ!
Είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου!
Προσέχετε, θα με χτυπήσετε!
Νιώθεις κάτι;
Κίνδυνο. Τον νιώθω, είναι παντού.
Όλα όσα επιθυμούμε, σωστά;
Πάμε.
Εσείς οι τρεις, πηγαίνετε προς τα δυτικά.
Οι υπόλοιποι, ανατολικά.
Εσείς κουνελάκια μου, θα προχωράτε μπροστά μου.
...Άστριντ...
...αρκετός φόβος... αρκετό αίμα... ...σώσε τη ζωή σου...
...πάρε το χρυσό στα χέρια σου...
...Άστριντ... Άστριντ...
Πού είναι οι αδελφοί μου; Πρέπει να βιαστώ.
Ο Μαξίμ πήρε το άλογο.
Προσπάθησα να τους σταματήσω, αλλά... Με συγχωρείς, Μπελ.
Δεν μου αρέσει καθόλου όταν είσαι μακριά από μένα. Πού ήσουν;
Αν πω ότι πρέπει να φύγουμε τώρα, θα με ακολουθήσεις;
- Είναι χρυσό; - Αυτό το βέλος είναι πολύ ισχυρό.
Πιστεύω ότι θα μας δώσει κάτι περισσότερο από πλούτο.
Θα είμαστε σεβαστοί. Θα είμαστε πάνω από όλα.
Άνοιξε τα μάτια σου.
Βρήκαμε επιτέλους αυτό που πάντα θέλαμε.
Πώς θα ξέρω ότι δεν θα έρθεις εδώ αργότερα για να κλέψεις τον θησαυρό μου;
Αν δεν πιστεύεις εμένα πια, πίστεψε την προφητεία των καρτών.
- Τι είδες; - Θάνατο.
- Το δικό σου ή το δικό μου; - Ποιο προτιμάς;
Κανένα, αγάπη μου.
Και αφού δεν είσαι σίγουρη για τίποτα, ας πούμε ότι αυτός εδώ θα πεθάνει απόψε.
Λοιπόν;
Αυτή η πύλη δεν θα ανοίξει από μόνη της.
Ένα εγκαταλελειμμένο κάστρο είπες, ναι;
Ήρεμα, απατεώνες μου! Έχουμε να δούμε και τα υπόλοιπα πατώματα.
Θα πρέπει να βρούμε άλλο δρόμο.
Είναι η κορδέλα που έχασα στο δρόμο. Δεν μπορεί να είναι πολύ μακριά από εδώ.
Μπελ, τι κάνεις;
Μπελ, σταμάτα, θα χτυπήσεις.
Μπελ, γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω, Μπελ!
Μπελ, σε παρακαλώ, γύρνα πίσω!
Μπελ!
Θεέ του δάσους,
άκουσε με.
Επιτρέψτε μου να πάω πίσω σε αυτόν.
Είναι η μόνη επιθυμία μου.
Ο μοναδικός πόθος μου.
Έκανες λάθος. Κανένας δεν μας περίμενε μέσα.
Μην χαλάς τη διασκέδαση. Είμαι πλούσιος.
Τώρα, μπορώ να εκπληρώσω όλες τις επιθυμίες σου.
Την επιθυμία μου ότι θα πεθάνουμε μαζί;
Οι κάρτες σου δεν αποφασίζουν πια.
Εγώ αποφασίζω.
Τι τρέχει με αυτόν; Γιατί ουρλιάζει;
- Πού είναι τα αδέλφια μας; - Εκεί, με τον Περντουκάς.
Θα τους σκοτώσει!
Μαξίμ!
Σώσε τον εαυτό σου. Ζήτα από την Μπελ να με συγχωρέσει.
- Όχι. - Προχώρα, φύγε!
Μπορείς να της το ζητήσεις ο ίδιος.
Σταμάτα!
Εσύ, μικρή μου,
θα με βοηθήσεις.
Άσ’ την να φύγει!
Τι είσαι;
- Ένα λιοντάρι; Μια μεγάλη γάτα; - Αυτός που θα στραγγίξει το αίμα σου.
Μπορείς να γουργουρίζεις όσο θες.
Αλλά αν δεν θέλεις να πειράξω τη κούκλα σου, θα με αφήσεις να φύγω.
Σε ικετεύω!
Θυμήσου ότι ήσουν άνθρωπος.
Χάρισε τη ζωή σ’ αυτό το παράσιτο και άφησε τους αδελφούς μου να φύγουν.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι είμαι εδώ.
Ότι θα μείνω μαζί σου.
Βοηθήστε με!
Έλα, γρήγορα!
Μη με αφήνεις!
Αγάπη, η μοίρα σου να είναι ακριβώς σαν τη δική μου.
Έλα να με βοηθήσεις!
Γρήγορα!
Βάλτε τον στο νερό, γρήγορα!
Δεν αναπνέει.
Μην ανησυχείς για μας. Ελάτε, αδέρφια.
Χάσαμε το δείπνο μας.
Το λες σαν να σε στεναχωρεί.
Μπελ.
Πιστεύεις ότι με λίγη υπομονή,
ή ίσως από συνήθεια,
θα μπορούσες να...
με αγαπήσεις;
Μα εγώ ήδη σ' αγαπώ.
Η ιστορία τελείωσε.
Είναι ώρα για ύπνο.
Ελάτε.
Τι έγινε με τους αδελφούς και τις αδελφές; Τι τους συνέβη;
Όλοι επέστρεψαν στην πόλη. Οι αδελφοί άνοιξαν...
ένα τυπογραφείο, για να εκτυπώνουν βιβλία.
Και οι αδελφές παντρεύτηκαν δύο δίδυμους,
και δεν μπορούσαν να τους ξεχωρίσουν.
Με αυτόν τον τρόπο όλοι είναι ευτυχισμένοι μαζί.
Και ο πατέρας τους;
Άνοιξε ένα ανθοπωλείο.
- Και αυτός; - Ναι, κι αυτός.
Όνειρα γλυκά.
- Μαμά... - Κοιμηθείτε, αγάπες μου.
Απόδοση διαλόγων: dragonfly [GMT4U Team] {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...# {<%>}