Απόδοση διαλόγων: marios2016
Γεννήθηκα σε ένα μικρό νησί στη Μαύρη Θάλασσα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι εδώ ζουν κατευθείαν από τη γη.
Έτσι πάντα επιζούσαμε.
Για πολύ καιρό, δεν άλλαξε και πολύ τίποτα εδώ.
Αλλά τα πράγματα αρχίζουν να φαίνονται διαφορετικά.
Ο κόσμος λέει πως είναι ένα επικίνδυνο μέρος.
Υπάρχουν αρκούδες...
και λύκοι...
και κάτι άλλο...
Κάτι που φοβούνται οι άνθρωποι και είναι πολύ χειρότερο.
Από όσο ξέρω τα έχουμε πολεμήσει.
Δεν έχω δει ποτέ μου κάποιο.
Αλλά τα έχω ακούσει, την νύχτα...
να αντηχούν από τα βουνά.
Ακόμα δεν ξέρω όλη την ιστορία.
Αλλά από τότε που ήμουν τεσσάρων χρονών...
ένα πράγμα που ξέρω στα σίγουρα...
είναι ότι κατέστρεψαν την οικογένειά μου.
Με τα πόδια, παιδιά.
Γεια σου, πόσουμ.
Θα δούμε κανένα;
Άπλωσε το χέρι σου.
Ο μπαμπάς μου το έδωσε αυτό στο πρώτο μου κυνήγι.
Είναι κοφτερό.
Ναι, είναι θανατηφόρο.
Μείνε στο ψηλό έδαφος.
Μπόρις!
Τα δέντρα!
Μείνε κάτω!
Πάμε!
Ακριβώς εκεί!
Χθες βράδυ...
ήταν υπέροχο, μικρά μου παχουλά κοτοπουλάκια.
Είδαμε τον διάβολο να χορεύει στα μάτια του καλικάντζαρου!
Αλλά μήπως το χάψαμε;
Όχι.
Όχι, δεν το χάψαμε.
Υπήρχε αρκετή άσκοπη βολή και αδιαφορία;
Ναι. Ναι, υπήρχε.
Πάβελ!
Αυτή την εβδομάδα, το καλύτερο άλογο του πατέρα σου ήταν δαγκωμένο.
Όλεγκ!
Ο θείος σου Μπέλκα, δεν θα μείνει στον λόφο με το κοπάδι του.
Τώρα κάθεται σπίτι και πίνει!
Ιβάν! Ο πατέρας σου και το συνεργείο ξυλείας του...
έχουν φύγει από το στρατόπεδο.
Η μητέρα σου ταΐζει τον σκύλο με σκατά γουρουνιού.
Γκλεμπ!
Στο αγρόκτημά σου...
πέντε χήνες και τρεις γάτες δεν βρέθηκαν ακόμα!
Είμαστε καταραμένοι με μια κακία!
Οι γονείς σας σας έχουν προσφέρει σε αυτόν τον σκοπό.
Λένε, "Ορίστε! Κάνε κάτι με το αγόρι μου!"
"Προστατέψτε μας." Σώστε μας!"
Όταν ο Πέτρο ήταν 14 ετών...
σαν ένα καλαμένιο κλαδάκι που είσαι...
έμεινε ορφανός και αφέθηκε στη φροντίδα μου.
Τώρα κοιτάξτε τον!
Μπορεί να με θεωρείτε άσχημο και σκληρό.
Αλλά να θυμάστε, αγαπητοί μου...
ξέρω τον πόνο σας.
Οι Ότσι πήραν τη γυναίκα μου.
Και γι' αυτό, δεν έχω γιο για να αποκαλώ δικό μου.
Αλλά αν δώσετε τις μικρές σας καρδιές σε αυτόν τον σκοπό...
όσο αληθινά θα ζω...
θα είστε όλοι γιοι μου.
Η Μακριά και Μοναχική Νύχτα.
Το ακούς αυτό;
Στην ήσυχη φωτιά του πρωινού
Η αγάπη μου κράτησε την ζέστη
Για μια μακριά και μοναχική νύχτα
Καταπληκτικό.
Κάνεις λες κι είναι βασανιστήριο.
Σαν χελώνα με το κεφάλι της στο καβούκι.
Είναι ηλίθιο.
Αυτό ήταν το τραγούδι μας.
Εμένα και της μητέρας σου.
Στο σχολείο, μάθαμε ότι υπάρχει ένα είδος πουλιού...
που λέγεται Πευκοβάτης.
Είναι περίεργο, γιατί, βασικά...
ο μπαμπάς κάθεται στα αυγά αντί για την μαμά.
Αλλά όταν μεγαλώσει λίγο...
φεύγει από τη φωλιά...
και η μαμά του το μαθαίνει πώς να πετάει και να πιάνει έντομα.
Νομίζω ότι είναι ωραίο.
Μακάρι να μπορούσες να τη δεις, Γιούρι.
Ναι.
- Είπες ότι εγώ... - Πόσες φορές...
πρέπει να σου το πω; Μας άφησε.
Θα τη δω.
Δεν σε θέλει.
Έλεγξες τις παγίδες;
Δεν θα σου κάνω κακό.
Εντάξει.
Δεν θα σε βλάψω.
Το σφύριγμα, το κάλεσμα του θανάτου.
Εκεί.
Καλύτερα.
Όχι. Δεν είναι για φαγητό.
Όχι!
Δεν είσαι όπως λένε.
Το άκουσες αυτό;
Χρειάζομαι τον υπνόσακο μου!
Γιούρι, τι είναι αυτό;
Θα είμαι μια χαρά μόνος μου.
Δεν θα τα καταφέρεις στο δάσος.
Μην τα τραγικοποιείς.
Άκου, μπορείς να μου μιλήσεις.
Είσαι ευγενικός μόνο αν δεν σε κοιτάζει κανείς.
Θα τον πάω σπίτι.
Σε παρακαλώ, τάισε τις κάμπιες μου.
Πού είναι;
Πότε την είδεςε τελευταία φορά;
Στο δείπνο, χθες το βράδυ, μαζί σου.
"Θέλω να το πάρεις πίσω γιατί είναι χαζό."
"Υ.Γ. Είμαι δυνατή και μια χαρά."
"Δεν πιστεύω τίποτα από όσο λες."
"Και μην με ψάξεις, εντάξει; Ευχαριστώ κι αντίο."
Θεέ μου.
Την απήγαγαν!
Πατήστε γκάζι, μαλάκες!
Πάμε!
Ο μεγαλύτερος θησαυρός ενός πατέρα είναι η κόρη του!
Κάτω από τη γέφυρα!
- Πού; - Εκεί πέρα.
Πεινάς;
Αυτό ακούστηκε σαν ναι.
Υποσχέσου υπως θα είσαι ήηυχος.
Έχουμε γερά οστά και δόντια.
Στιφάδο με κιμά επτά ημέρες την εβδομάδα.
Ο μπαμπάς δεν με άφησε ποτέ να έρθω εδώ.
Πίνουμε άλα μόνο από τα πρόβατα.
Συγνώμη, δεσποινίς.
Ήσυχα, ήσυχα.
Ζώα!
Αυτό δεν...
Δεν κινείται! Δεν κινείται!
Δεν κινείται.
Σε διατάζω να κινηθείς!
Δεν φταις εσύ.
Δεν ανήκουμε εδώ.
Κι εσύ θα γνωρίσεις ότι εγώ είμαι ο Κύριος.
Γιατί ο Κύριος είχε παρηγορήσει τον λαό Του.
Θα αρπαχθεί το θήραμα από τους δυνατούς...
Έτσι λέει ο Κύριος.
Ακόμα και οι αιχμάλωτοι των ισχυρών θα συλληφθούν...
...και το θήραμα του τρομερού θα ελευθερωθεί.
Γιατί θα αντιπαρατεθώ με αυτόν που αντιπαρατίθεται μαζί σου...
...και θα σώσω τα παιδιά μου.
Ντίνα! Δες αυτό εδώ!
Και θα είναι μεθυσμένοι με το ίδιο τους το αίμα...
σαν να είναι γλυκό κρασί,...
και κάθε σάρκα θα μάθει ότι εγώ, ο...
Δεν νομίζω ότι λειτουργεί.
Αηδιαστικό.
Δοκίμασε το.
Ποτέ δεν έβγαλα αυτόν τον ήχο.
Δεν ήξερα ότι μπορούσα.
Ζωύφιο.
Δέντρο.
Χώμα.
Πικάντικο ζωύφιο.
Μαλλιαρό κεφάλι.
Μύξα.
Δοκίμασε την.
Μπορώ να σου μιλήσω!
Γιούρι!
Μαμά.
Πού είναι;
Όπως ίσως γνωρίζεις, υπάρχει κάτι σαν αυτό...
που λέγεται καφέ νυχτερίδα των Καρπαθίων...
πολύ συνηθισμένη σε αυτά τα υψίπεδα.
Μπορεί να στραγγίξει ένα πρόβατο.
Αλλά αυτή η νυχτερίδα...
έχει μια δίψα για οποιοδήποτε θερμόαιμο πλάσμα μπορεί να βρει.
Και η Ότσι
Ω, ναι, λατρεύει πολύ την Ότσι.
Αλλά η Ότσι την δαγκώνει πίσω.
Έτσι, μετά από μερικές χιλιάδες χρόνια...
αυτή η νυχτερίδα...
έχει αναπτύξει αντίσταση.
Μια ανοσία.
Το αίμα της είναι η μόνη θεραπεία για εσένα.
Αυτό μπορεί να προκαλέσει μια έντονη αίσθηση.
Δεν το θέλω.
- Ανοησίες. - Το δάγκωμα, μου δίνει δύναμη.
Μπορώ να του μιλήσω.
Είσαι πραγματικά κόρη μου.
Στην αρχή, ήσουν απλώς ένα μικρό σκουλήκι στην πλάτη μου.
Σου έδωσα λόγια. Πράγματα να πεις.
Δεν είναι το δάγκωμα.
Εγώ σου το δίδαξα.
Γιατί με άφησες;
Με κράτησε μακριά σου.
Στα Καρπάθια...
οι νόμοι πιάνουν τις μύγες και αφήνουν τις σφήκες ελεύθερες.
Οπότε, περίμενα.
Πώς ένα σκαθάρι μπιζελιού, που εκκολάπτεται μέσα σε ένα μπιζέλι...
ξέρει να σκαρφαλώνει έξω όταν δεν έχει ξαναδεί τον κόσμο;
Πώς ένα αρκτικό γλαρόνι...
ξέρει να ακολουθεί το ίδιο μικρό κομμάτι ουρανού...
για τρεις μήνες και 12.000 μίλια...
μόνο για να προσγειωθεί στην άλλη άκρη του κόσμου...
στον ίδιο μικρό βράχο κάθε χρόνο;
Είναι μια έμφυτη μελωδία.
Το ξέρω αυτό.
Ο μπαμπάς είπε ότι ήταν το τραγούδι σας.
Αυτό το τραγούδι προέρχεται από τα δέντρα, Γιούρι.
Τραγούδι των Ότσι.
Η γλώσσα τους είναι διαφορετική από τη δική μας.
Είναι πιο μουσική, πιο συναισθηματική.
Ναι. Έχουν απλές καλέσματα.
Ονόματα για πράγματα.
Αυτά ξέρεις εγώ σου τα έμαθα.
Αλλά αυτή είναι μόνο η επιφάνεια.
Οι άνθρωποι δεν επικοινωνούν με λόγια, αλλά με αισθήσεις.
Χαρά, ενθουσιασμός, πόνος, φόβος.
Όταν τραγουδούν μαζί...
υφαίνοντας τα συναισθήματά τους το ένα μέσα από τον άλλο...
συμβαίνει ένα είδος θαύματος.
Είναι πραγματικά πολύ όμορφο.
Το θέλω.
Ναι, φυσικά. Αλλά, δεν είναι για εμάς.
Οι Ότσι τραγουδούν μόνο μεταξύ τους εντός οικογενειακών ομάδων.
Οπότε, απλά δεν είναι δυνατό.
Αλλά είναι φίλος μου.
Δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι μαζί τους.
Δεν μπορούν να είναι τα κατοικίδιά μας.
Μετατρέψαμε τον λύκο σε σκυλάκι.
Τι είναι αυτό;
Είναι το σπίτι του;
Εκεί θα τον πάω.
Αγαπητή μου, αυτό θα οδηγούσε σε σίγουρο και δυσάρεστο θάνατο.
- Αλλά όταν τον πάω... - Αν επιστρέψεις ένα μωρό πουλάκι
στη φωλιά και έχει την οσμή του ανθρώπου...
η μητέρα θα το πετάξει κατευθείαν έξω.
Δεν πρόκειται να τον εγκαταλείψω.
Μίλα. Δεν σε ακούω.
Νομίζω ότι η πρώτη κραυγή ενός μωρού...
είναι η πιο αγνή έκφραση που κάνει.
Προέρχεται από βαθιά μέσα.
Καμία διδασκαλία, μόνο καθαρό ένστικτο.
Αλλά μετά μαθαίνει ότι οι κραυγές φέρνουν πράγματα...
όπως γάλα και καραμέλες.
Γιούρι!
Ώρα να γυρίσεις σπίτι, Γιούρι.
Κάθισε.
Πιες λίγο τσάι.
Πού είναι;
Την βρήκα εγκαίρως.
Έχω φάρμακα τώρα.
Κύριε, Κύριε...
η βασιλεία σου έχει θεραπεία για όλα τα πράγματα.
Ποτέ δεν σταμάτησα να σε αγαπώ.
Πριν φύγεις, ήταν μια πολύ μικρή φλύαρη.
Θα ήθελα να τη δω.
Γιούρι;
Γιατί δεν προσκαλείς τα "στρατιωτάκια" σου μέσα για ένα φλιτζάνι;
Πάμε σπίτι, Γιούρι!
Έφυγε σήμερα το πρωί.
Τι; Είσαι τρελή;
Φυσικά και είσαι τρελή!
Ξέρεις πολύ καλά ότι δεν είναι καλό για το σώμα μου...
να ακούω τη φωνή σου σε τέτοια ένταση.
Είσαι μια μάστιγα από ακρίδες!
Είσαι ένα φίδι που κρύβεται στα βράχια!
Μένεις εκεί που κάθεται ο θρόνος του Σατανά...
και έχεις σταλεί πάνω μου μόνο για να μου καταστρέψεις τη ζωή!
- Μου έκοψες το χέρι! - Σου έσωσα τη ζωή!
Κύριε! Νομίζω ότι βρήκαμε κάτι!
Κοίτα πώς την μεγάλωσες! Κουφή στην ίδια της την φωνή!
Εσύ έφυγες! Εσύ τα παράτησες!
Και για ποιο λόγο; Γι' αυτούς τους ηλίθιους καλικάντζαρους!
Πού είναι η κόρη μου, μάγισσα;
Κύριε!
Λοιπόν...
Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν.
Για χρόνια, έψαχνα.
Αλλά η απάντηση, παιδιά μου, είναι ακριβώς εδώ!
Στις σπηλιές.
Κρύβονται στο σκοτάδι!
Θα σε κάνουν κομμάτια.
Πόσουμ.
Φάε.
Εσύ...
από πού είσαι;
Πουθενά.
Σπίτι.
Μαζί.
Το πρωί.
Σπίτι...
είναι η μαμά.
Μου λείπει.
Εμενα όχι.
Αν επιστρέψεις ένα πουλί στη φωλιά...
κι έχει την οσμή του ανθρώπου...
Η μητέρα θα το πετάξει κατευθείαν έξω.
Πέτρο, άσε με να σου πω κάτι.
Και θέλω να θυμάσαι κάθε λέξη...
σαν να ήταν η τελευταία σταγόνα από το γάλα της μητέρας σου.
Μόνο ένας ανόητος ψάχνει για παρηγοριά στην καρδιά κάποιου άλλου.
Αν μια βελανιδιά μεγαλώσει, κι ακουμπήσει σε μια σημύδα...
ατή η σημύδα σαπίσει, κι η βελανιδιά θα πέσει.
Οπότε, μεγάλωσε ευθεία προς τα πάνω και γερά.
Μην γέρνεις και δεν θα πέσεις.
Και σε σένα, αγόρι μου...
στηρίζομαι πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Δεν με συμπαθούν.
Υπάρχει ένας δρόμος εδώ κάτω!
Όχι!
Κράτα γερά!
Έρχομαι για σένα!
Διάβασα το γράμμα σου!
Γιούρι, είμαστε η οικογένειά σου!
Άκουσα το Χελ Θρόουν!
Είναι καλό!
Θεέ μου.
Παιδιά!
Μην είστε μαλαθακοί!
Έφυγε εξαιτίας σου.
Τι;
Δεν την απήγαγαν.
- Την άφησα να φύγει! - Σκάσε!
Έδωσες όρκο!
Δεν θα ανεχτώ να σας βάλω όλους σε κίνδυνο.
Ψηλά το κεφάλι, παιδιά.
Κρατήστε τη γραμμή.
Γιούρι!
Πάμε σπίτι!
Χρησιμοποιησε το τσεκούρι μου.
Σπρώξε! Σπρώξε!
Σπρώχνω!
- Πιο δυνατά! - Προσπαθώ!
Σπρώξτο!
Είναι πολύ βαρύ!
Άκουσέ με!
Δεν σου ζητάω να καταλάβεις.
Απλώς εμπιστεύσου με.
Συγγώμη για όσα είπα για το μαχαίρι του παππού.
Ξέρω τι σήμαινε για σένα.
Δεν είναι χαζό.
Τα έβγαλα όλα από τη φαντασία μου.
Το αγόρασα από ένα βενζινάδικο.
Μου φάνηκε ωραίο.
Ήθελα να είναι κάτι ξεχωριστό...
για εμάς.
Μπαμπά...
αυτό είναι τόσο χαζό.
Μπορείς να το περπατήσεις;
Μείνε κοντά μου.
Γιούρι!
Σταμάτα!
Περίμενε!
Σταμάτα!
Όταν τραγουδούν μαζί...
υφαίνοντας τα συναισθήματά τους το ένα μέσα από το άλλο...
συμβαίνει ένα είδος θαύματος.
Απόδοση διαλόγων: marios2016