ΧΙΟΝΑΤΗ
Υποτιτλισμός: haroldpoi Επιμέλεια: T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™
Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα ήσυχο βασίλειο,
βασίλευε ένα δίκαιο ζευγάρι.
Ο μεγαλύτερός τους πόθος ήταν να κάνουν παιδί.
Μια χειμωνιάτικη νύχτα, μια θύελλα σάρωνε το βασίλειο
και το 'κρυψε μες στη μανία του χιονιού και του πάγου.
Μα η θύελλα τούς άφησε το πιο ακριβό δώρο.
Γεννήθηκε μια πριγκίπισσα.
Προς τιμήν της νύχτας που γεννήθηκε, την ονόμασαν Χιονάτη.
Καθώς μεγάλωνε, οι γονείς της δίδαξαν στη Χιονάτη
πως οι θησαυροί της γης ανήκουν σ' όσους τη φροντίζουν.
Τη δίδαξαν να κυβερνά με αγάπη.
Γιατί η μοίρα της ήταν μια μέρα να κυβερνήσει.
Κοίτα αυτή τη γη
Εδώ είναι το σπίτι μας.
Ένα μέρος γεμάτο μαγεία
Όπου σπέρνουμε έναν σπόρο
Το καλό θα ανθίσει
Ένα βασίλειο όπου όλοι είμαστε ελεύθεροι
Αυτός ο θησαυρός πηγάζει απ' την πλούσια γη.
Τα χωράφια γεμίζουν κάθε καλάθι
Διαμάντια ξεπηδούν απ' τη γη που ζούμε
Μοιραζόμαστε όλον τον πλούτο που έχουμε
Απ' την κορφή του βουνού Ως τα βάθη του ορυχείου
Το βασίλειο λάμπει σαν αυγή
Θα δώσουμε στη γη μας Ό,τι καλύτερο μπορούμε
Αν ζητήσεις, θα λάβεις
Η καλοσύνη θα αντέξει
Ευχήσου αυτό που θες βαθιά μες στην ψυχή
Δες ποιος θες να γίνεις
Έλα.
Είμαστε μόνο εμείς εδώ
Μια μαμά, ένας μπαμπάς, μια κόρη
Μα μπορείς να γίνεις ηγέτης
Να ανθίσει η καλοσύνη
Τόσο δίκαιη
Χωρίς φόβο
Να 'χεις θάρρος
Να 'χω θάρρος
Να 'σαι πιστή
Να 'μαι πιστή
Ευχήσου το τώρα
Και ο σπόρος θα μεγαλώσει
Απ' την κορφή του βουνού Ως τα βάθη του ορυχείου
Το βασίλειο λάμπει σαν αυγή
Όλοι έχουν κάτι να δώσουν
Αυτή 'ναι η φιλοσοφία μας
Έτσι θυμόμαστε
Ότι η καλοσύνη θα αντέξει
Η καλοσύνη θα αντέξει
Γεια.
Ο Βασιλιάς κι η Βασίλισσα καμάρωναν,
καθώς η Χιονάτη μεγάλωνε κι έγινε μια ευγενική και δίκαιη πριγκίπισσα.
Όμως, τότε χτύπησε η τραγωδία.
Η μητέρα της Χιονάτης αρρώστησε.
Και η καλή Βασίλισσα πέθανε.
Η Χιονάτη κι ο Βασιλιάς ήταν συντετριμμένοι.
Όμως, μετά,
μια γοητευτική γυναίκα από μακρινή χώρα ήρθε στο παλάτι.
Η ομορφιά της ήταν τόσο μεγάλη,
που έμοιαζε να της δίνει ασυνήθιστες δυνάμεις.
Παντρεύτηκε τον Βασιλιά.
Μα δεν ήταν αυτή που έδειχνε. Ήταν κακιά.
Τη νοιάζει μόνο η ομορφιά της και η δύναμη που αυτή της έδινε.
Για να προστατέψει τη δύναμή της, είχε έναν μαγικό καθρέφτη
που μπορούσε ν' απαντήσει μόνο σε μία ερώτηση.
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στη χώρα μου;
Εσύ είσαι, Βασίλισσά μου.
Παρά τις πολλές καλλονές στο βασίλειο,
καμία δε σου μοιάζει.
Η νέα Βασίλισσα δεν άργησε να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της.
Προειδοποίησε για μια σκληρή απειλή απ' το Βασίλειο του Νότου,
κι ο Βασιλιάς ορκίστηκε να υπερασπιστεί τον λαό του.
Ατρόμητη - Δίκαιη - Γενναία - Πιστή
Φόρα το
μέχρι να γυρίσω.
Όμως ο Βασιλιάς δε γύρισε.
Ο φόβος κυρίευσε το βασίλειο.
Κι η δύναμη της Βασίλισσας μεγάλωνε.
Έκανε τους χωρικούς στρατιώτες πιστούς μόνο σ' εκείνη,
κι έκλεψε τους θησαυρούς του βασιλείου για τον εαυτό της.
Η Χιονάτη έγινε υπηρέτριά της
και την κλείδωσαν στο παλάτι.
Όσο όμως ο καθρέφτης έλεγε καθημερινά στη Βασίλισσα πως ήταν η ομορφότερη,
η Χιονάτη δεν κινδύνευε απ' την κακεντρεχή ζήλια της.
Απ' την κορφή του βουνού
Ως τα βάθη του ορυχείου…
Έλαμπε το βασίλειο;
Υπήρχε αυγή;
Ήταν όμορφα εδώ κάποτε;
Υπήρχε γέλιο και τραγούδι;
Αν μπορούσα να πιστέψω…
Καθώς τα χρόνια περνούσαν,
ο λαός σχεδόν ξέχασε ότι υπήρχε κάποτε μια πριγκίπισσα ονόματι Χιονάτη.
Η καλοσύνη θα αντέξει
Για να πούμε την αλήθεια,
η Χιονάτη είχε σχεδόν ξεχάσει τον εαυτό της.
Είναι κανείς;
Συγγνώμη, μπορώ να βοηθήσω;
-Όχι, απλώς κοιτάζω. -Πρέπει να τ' αφήσεις.
Ευχαρίστως, αλλά η Βασίλισσα έχει ήδη αρκετά.
Η δικαιολογία σου για να κλέβεις;
Οι φίλοι μου κι εγώ πεινάμε. Αυτή 'ναι η δικαιολογία μου.
Ίσως μπορώ να μιλήσω στη Βασίλισσα.
-Λες να τα μοιραστούν μαζί μας; -Η πριγκίπισσα θα το 'κανε. Η Χιονάτη.
Κανείς δεν έχει δει τη Χιονάτη για χρόνια. Δε μπορεί να βοηθήσει κανέναν.
Σκέφτεται μόνο πώς να βοηθήσει τον λαό της.
Τότε πες της να σταματήσει να το σκέφτεται και ν' αρχίσει να δρα.
Το παλάτι έχει εισβολέα! Κλείστε τις πόρτες!
Πάρε μερικά για 'σένα. Και μοιράσου τ' άλλα με την πριγκίπισσά σου.
Ίσως κανείς δεν της το 'πε.
Αν η Βασίλισσα ήξερε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα, θα τα μοιραζόταν.
Πρέπει τουλάχιστον να προσπαθήσω, ακόμα κι αν είναι ευσεβής πόθος.
Χιονάτη, τελείωσες τις δουλειές σου;
-Ναι, Μεγαλειοτάτη. -Πρέπει να κάνουμε όλοι το χρέος μας.
Ακριβώς γι' αυτό ήθελα να σας μιλήσω. Για το μοίρασμα.
Ναι;
Τι έλεγες;
Απλώς…
Μεγαλειοτάτη, ο λαός υποφέρει. Μπορεί να 'ναι μικρή βοήθεια,
αλλά όταν ήμουν μικρή, οι γονείς μου κι εγώ μαζεύαμε μήλα.
-Φτιάχναμε μηλόπιτες και... -Μηλόπιτες;
Οι μηλόπιτες είναι πολυτέλεια. Δεν τις χρειάζονται.
Τους μπερδεύει.
Μα μερικές φορές μια μικρή χειρονομία, κάτι γλυκό,
μπορεί να δώσει ελπίδα ότι η ζωή δεν είναι μόνο επιβίωση.
Δε σε θυμόμουν τόσο
ισχυρογνώμων.
Συγχωρέστε με. Αλλά…
Χρειάζονται καλοσύνη.
"Ατρόμητη, δίκαιη, γενναία, πιστή".
Τι γλυκό.
Μια μέρα θα καταλάβεις πόσο άχρηστα είναι αυτά τα λόγια.
Στο μεταξύ, όμως,
θα σου δώσω μια συμβουλή.
Κοίτα καλά.
-Γοητευτικό, ε; -Βεβαίως, Μεγαλειοτάτη.
Το ένα είναι αδύναμο, άχρηστο, εύθραυστο.
Το άλλο είναι σκληρό, άκαμπτο,
αιώνιο, αψεγάδιαστο,
όμορφο.
Οι υπήκοοί μου δε θέλουν ένα λουλούδι.
Θέλουν ένα διαμάντι.
-Πριγκίπισσα. -Άσε με!
Αυτός ο εγκληματίας πιάστηκε επ' αυτοφώρω.
Είναι ψέμα.
Είσαι απ' τους ληστές που ζουν στο δάσος και κλέβουν στ' όνομα του Βασιλιά;
Όχι, Μεγαλειοτάτη. Όχι ένας απ' αυτούς. Ο αρχηγός τους.
Πιστός στον αληθινό μας Βασιλιά.
Βρείτε το σπίτι του και κάψτε το συθέμελα.
Το αστείο είναι πως δεν έχω σπίτι.
Τότε ρίξτε τον στο μπουντρούμι.
-Να γεμίσει το παλάτι απ' τις κραυγές του. -Μεγαλειοτάτη...
Καταλαβαίνω την ανάγκη για δικαιοσύνη. Αλλά αυτό δεν είναι δίκαιο.
Τι είπες;
Η τιμωρία πρέπει ν' αντιστοιχεί στο έγκλημα.
-Κι ο πατέρας μου θα... -Ο πατέρας σου;
Ο πατέρας σου;
Ο πατέρας μου θα έδειχνε έλεος.
Συγγνώμη, αγαπητή μου. Έχεις δίκιο.
Αυτός ο κλέφτης έκλεψε από 'μένα.
Οπότε θα κλέψω κι εγώ από αυτόν.
Πάρτε του το παλτό και τις μπότες και δέστε τον στην πύλη!
-Ή ίσως απλά στο μπουντρούμι; -Πάρτε τον!
-Θα παγώσει. Μεγαλειοτάτη! -Χιονάτη!
Ορίστε.
Κοίτα τον εαυτό σου.
Δεν είναι αυτό που θέλεις;
Έλα. Μίλα στον λαό σου!
Οι υπήκοοί σου σε περιμένουν, Χιονάτη.
Οι μηλόπιτές σου και τα σοφά σου λόγια.
Τι θα τους πεις;
Ότι τους έφτιαξες επιδόρπιο;
Ζεις σ' έναν ονειρικό κόσμο. Γύρνα στο πηγάδι των ευχών σου, Χιονάτη.
Κοριτσάκι σ' ένα πηγάδι μοναχό
Πάντα ονειρεύεται το ίδιο όνειρο
Παγιδευμένη εδώ, πίσω απ' τους τοίχους
Κολλημένη στην παλιά ρουτίνα
Άλλη μια μέρα που μαραζώνει
Σκύβει το κεφάλι ξανά και ξανά
Η μοναξιά τής βάζει τρικλοποδιές
Ενώ μιλάει σε μια πέτρα
Ο μπαμπάς μου είπε πριν καιρό:
"Ξεπέρασα μια τέτοια θύελλα"
Μα μπορώ να γίνω εκείνο το κορίτσι ξανά
Περιμένω τη μέρα
Που όλα θ' ανθίσουν ξανά
Που το φως του ήλιου θα φανεί
Και θα τολμήσω να πω πράγματα
Περιμένω τη μέρα
Και ελπίζω να μπορώ
Να αντέξω, να σταθώ
Ώσπου ο μπαμπάς να δει πως είμαι η κόρη του
Και μέσα μου βλέπω
Αυτή που πραγματικά είμαι
Τι θα βρω άραγε βαθιά στην ψυχή μου;
Δε θα την ξαναδώ ποτέ;
Θα μείνω για πάντα εδώ;
Και θα περιμένω τη μέρα;
Κοριτσάκι πάντα τόσο φοβισμένο
Θέλει να 'ναι καλό, μα δεν είναι εύκολο
Και το βασίλειο τώρα πιέζεται
Οι καλές εποχές ξεχνιούνται εύκολα
Θα τολμήσει να βγει μπροστά και να ηγηθεί;
Θα παλέψει για τη χώρα της;
Είναι άραγε αυτή που ευχόταν να γίνει;
Περιμένω τη μέρα
Που όλα θ' ανθίσουν ξανά
Που το φως του ήλιου θα φανεί
Κι εγώ θ' αφήσω αυτήν τη φυλακή
Περιμένω τη μέρα
Που ελπίζω να μπορώ
Να αντέξω, να σταθώ
Και να βρω απάντηση στον πόθο μου
Και μέσα μου βλέπω
Αυτή που πραγματικά είμαι
Έχει κρυφτεί άραγε εκεί, βαθιά στην ψυχή μου;
Δε θα την ξαναδώ ποτέ;
Θα σπαταλώ απλώς τον χρόνο μου εδώ
και θα περιμένω τη μέρα;
Αν θες κάτι πολύ
Πρέπει να φωνάξεις
Ώστε ν' ακουστεί η ηχώ, ηχώ, ηχώ
Άσε τη φωνή σου να σε οδηγήσει
Το όνειρο θα βρει τον δρόμο
Σαν ηχώ, ηχώ, ηχώ
Φωνάζω, μα δεν παίρνω απάντηση
Κι ακόμη βρίσκομαι εδώ
Πάμε!
Φύγε!
Σκάσε.
Είναι μικρή βοήθεια, αλλά…
-Πες μου πώς είναι εκεί έξω. -Βγες να δεις μόνη σου.
Δε μπορώ.
Σε είδα που αψήφησες τη Βασίλισσα. Φάνηκες γενναία.
Γενναία;
Φρουροί στην πύλη!
Πρέπει να φύγεις. Τρέχα.
-Ευχαριστώ. -Φύγε.
Περιμένω τη μέρα
Που θα τολμήσω να πω πράγματα
Περιμένω τη μέρα
Μπορώ στ' αλήθεια
Να αντέξω, να σταθώ;
Ώστε ο μπαμπάς να δει πως είμαι η κόρη του
Θα τολμήσω ν' αντισταθώ Και να δώσω μια ατρόμητη απάντηση;
Μπορώ τελικά Να δώσω τις μάχες μου μόνη μου;
Είναι ένα όνειρο που έχω
Αλλά όχι
Γιατί τίποτα δεν αλλάζει για 'μένα
Περιμένω τη μέρα
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στη χώρα μου;
Η ομορφιά σου ξακουστή.
Όμως περίμενε…
Μια κόρη όμορφη τώρα βλέπω, που ξυπνά κι αντιλαμβάνεται τι τρέχει.
Τίποτα δεν κρύβει την απαλή χάρη της, γιατί βλέπω,
πως είναι ομορφότερη από 'σένα μπρος στον καθρέφτη εδώ.
Όχι!
-Κυνηγέ; -Μεγαλειοτάτη.
Πήγαινε τη Χιονάτη βαθιά στο δάσος.
Βρες ένα απόμερο ξέφωτο, όπου μπορεί να μαζέψει μήλα.
Κι εκεί,
πιστέ μου κυνηγέ, θα τη σκοτώσεις.
Μα… Μεγαλειοτάτη.
Είναι απλώς ένα κορίτσι.
Κι εγώ είμαι η Βασίλισσά σου.
Η Χιονάτη άφησε τον κλέφτη ελεύθερο. Συνωμοτεί εναντίον μου.
Πες μου τώρα. Είσαι κι εσύ εναντίον μου;
Είσαι; Ναι ή όχι;
Όχι, Μεγαλειοτάτη.
Πήγαινέ τη στο δάσος.
Σκότωσέ την. Βγάλε την καρδιά της.
Βάλ' την σ' αυτό το κουτί. Όταν γυρίσεις,
μπορείς να πάρεις ό,τι επιθυμείς.
Θες ένα;
Είσαι πολύ καλή. Αλλά νυχτώνει.
Γιατί;
Πρέπει να φύγεις βαθιά στο δάσος. Η Βασίλισσα τρελάθηκε.
-Δε μπορώ ν' αφήσω το βασίλειο. -Είναι κακιά, παιδί μου. Σου λέει ψέματα.
Δεν έμαθες ποτέ την αλήθεια για τον πατέρα σου.
Τρέχα!
-Μα τι έγινε με τον πατέρα μου; -Τρέχα! Πριν αλλάξω γνώμη!
Τρέχα!
Γεια σας;
Είναι κανείς εδώ;
ΧΑΖΟΥΛΗΣ ΦΤΑΡΝΙΣΤΟΥΛΗΣ ΧΑΡΩΠΟΣ
Χάι χο!
-Χάι χο! -Χάι χο!
Χάι χο!
Χάι χο, χάι χο, στα βουνά τραβάμε εμείς
Ξυπνάμε νωρίς Ακολουθούμε όλοι μαζί
Χάι χο, χάι χο, χάι χο, χάι χο, χάι χο
Με τον πετεινό σηκωνόμαστε
Είμαστε έτοιμοι Και ξεκινάμε
Χάι χο, χάι χο
Είναι μια ωραία μέρα για… Αψού!
-Γείτσες. -Ευχαριστώ.
Τι μεγάλοι βλάκες είστε! Με αηδιάζετε.
Σκάσε πια, Γκρινιάρη!
Χάι χο, χάι χο
Στα βουνά τραβάμε εμείς
Ένας υπνάκος είναι η καλύτερη θεραπεία
Κι εγώ θέλω να κοιμηθώ λιγάκι τώρα
-Είμαι ο Υπναράς. -Ναι, το ξέρουμε!
Λίγη κουβέντα και πολύ περπάτημα.
Δώσε!
Χάι χο
Η μαγεία μας εύκολα προβλέπει Πού θα βρεις αυτό το φαινόμενο
Υπάρχουν πολλά, βάλτε μπρος τα χέρια
Φωτίζει με πολύτιμους λίθους
Απλά βρες το διαμάντι
Βγες και προχώρα
Δουλεύουμε σκληρά όλοι μαζί
Και με ένα τραγούδι ξεκινάμε
Χάι χο, χάι χο
Γελάω σαν χαζός
Και ειδικά όταν υπάρχει κέρδος
Περπατάω και χαμογελάω έτσι απλά
-Είμαι ο Χαρωπός! -Ναι, το ξέρουμε!
Θα ξεράσω, σταμάτα, σε παρακαλώ
Ωχ-ωχ.
Χάι χο
Με κλικ-κλακ, κλικ-κλακ, κλικ-κλακ, κλικ, Σφυροκοπάμε όλη μέρα
Και τικ-τακ, τικ-τακ, τικ-τακ, τικ, Στο σκοτεινό πέρασμα του βουνού
Ο ήχος του διαμαντιού είναι γλυκιά μουσική
Η ωραία, τραγανή μελωδία
Κι ακολουθούμε το ρυθμό της αξίνας Με κλικ-κλακ, κλικ-α-λικ-κλικ
Χάι χο!
Χάι χο, χάι χο
Τώρα μπορούμε να πάμε σπίτι
Ελεύθεροι τώρα.
-Ζήτω! -Πω πω!
Χάι χο, χάι χο, χάι χο
Χάι χο, χάι χο
Και τραγουδάμε φορτίσιμο
Ωχ όχι, ωχ όχι, πρέπει να βρω μια γωνιά
Αν κάποιος μπορούσε να καταλάβει, να καταλάβει
-Είναι ο Ντροπαλός. -Ναι, το ξέρουμε!
Κουνηθείτε, γιατί τώρα φεύγουμε.
-Έλα γρήγορα. -Θα φάμε σύντομα.
-Ξεκούραση. -Αμήν.
Μετά μας καλεί η δουλειά ξανά.
-Προσοχή στην πόρτα. -Σπίτι μου σπιτάκι μου.
Ωραία που ξαναβλέπουμε την ταπεινή μας κατοικία.
-Ιδέα μου είναι ή έχει σκόνη εδώ; -Εσύ φταις.
Ανυπομονώ να κάνω οδοντικό νήμα.
Είναι μια…
-Είναι μια... -Τι;
-Πάλι τα ίδια. -Ναρκοληπτική καταπληξία.
Νόμιζα ότι αποκοιμιόταν όταν ανησυχούσε.
Τώρα ανησυχώ εγώ! Οχυρώστε την πόρτα!
Πού 'ναι ο Χαζούλης;
Ακίνητος.
-Τα τρολ μυρίζουν τον φόβο. -Αυτό είναι φάντασμα!
Να κρυφτεί ή να το διώξει;
-Εξαρτάται απ' το είδος του τρολ. -Δεν είναι τρολ!
-Μην το κοιτάς στα μάτια. -Αν υπάρχει εκτόπλασμα, μην το αγγίζεις.
Πρόσεχε, Χαζούλη.
Μη φοβάσαι.
Όλα καλά.
Θέλω μόνο να σε γνωρίσω.
Πώς σε λένε;
Δε μπορείς να μιλήσεις;
-Θα σώσουμε τον φίλο μας! -Περίμενε λίγο.
-Είναι άνθρωπος. -Τι άλλο να 'μαι;
-Τίποτα. -Φάντασμα!
-Από πού είσαι; -Μπορούμε να γίνουμε φίλοι;
Πώς σε λένε;
Γιατί είστε τόσο εγκάρδιοι; Οι μόνοι άνθρωποι στο δάσος είναι ληστές,
που ισχυρίζονται ότι πολεμούν στ' όνομα του Βασιλιά.
Είσαι παράνομη, σωστά;
Καλύτερα να φύγω.
-Όχι, περίμενε. -Άσ' τη να φύγει.
-Πες μας ποια είσαι. -Ναι.
Με λένε Χιονάτη.
-Χιονάτη; -Είναι παγίδα.
-Χρειάζεται βοήθεια. -Πού πας;
-Όσο πιο μακριά γίνεται απ' το παλάτι. -Γιατί όμως;
Η Βασίλισσα προσπάθησε να με σκοτώσει.
Αλήθεια;
-Είναι φρικτό! -Και γι' αυτό πρέπει να φύγεις.
-Πρέπει να μείνεις εδώ για να κάνεις σχέδιο. -Είναι καταπληκτική ιδέα.
Περίμενε λίγο. Έρχεται άνθρωπος για πρώτη φορά εδώ και 275 χρόνια.
-Και την καλείτε να μείνει; -Είπε 275 χρόνια;
274 για την ακρίβεια. Είμαστε τόσο γέροι όσο τα δέντρα.
Οι γονείς μου έλεγαν ότι το δάσος ήταν μαγεμένο.
Κι εγώ λέω ότι οι άνθρωποι φέρνουν μόνο μπελάδες.
-Συγγνώμη, δεν ξέρω το όνομά σου. -Να μας συστήσω αλφαβητικά.
Ντροπαλός. Χαζούλης.
Γκρινιάρης. Χαρωπός.
Υπναράς. Φταρνιστούλης.
-Κι εγώ είμαι ο Σοφός. -Αυτό δεν ήταν αλφαβητική σειρά.
Αντίστροφα αλφαβητικά είναι:
Υπναράς, Φταρνιστούλης, Χαρωπός, Ντροπαλός, Χαζούλης και Σοφός.
Πώς το έκανε αυτό;
Η μητέρα μου έλεγε να μαθαίνεις τα ονόματα των ανθρώπων.
Κατά σειρά μήκους δαχτύλων ποδιού, εγώ έχω τα μακρύτερα.
-Αν βοηθάει. -Και τι κάνετε εδώ στο δάσος;
Δουλεύουμε στο ορυχείο.
-Με τη ρουτίνα, βρίσκεις τα πάντα. -Απ' το διαμάντι ως το ρουμπίνι.
-Η μαγεία υπάρχει ακόμη εκεί. -Όχι όταν είναι αυτή εδώ.
Η ώρα είναι περασμένη.
Το θέμα είναι ότι η Χιονάτη είναι ασφαλής μαζί μας.
-Σωστά, φίλοι; -Βεβαίως.
-Διαμαρτύρομαι. -Σημειώθηκε. Αγνοήστε τον.
-Ίσως μείνω για απόψε. -Και μετά θα φύγει.
-Έλα. -Τι νούμερο παντόφλες;
-Λατρεύω τα πιτζάμα πάρτι. -Εδώ δεν κινδυνεύεις απ' τη Βασίλισσα.
Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου,
ποια είναι η πιο όμορφη στη χώρα μου;
Πολύ μακριά από του παλατιού τις σάλες,
κάπου στο δάσος ζει
-η Χιονάτη, η ομορφότερη απ' όλες. -Όχι.
Μόνο την αλήθεια μπορείς να πάρεις από 'μένα.
Η ομορφότερη ζει.
Δεν είναι εσύ.
Μάλλον μπλέξαμε.
Μάλλον έγινε ένα μικρό λάθος.
Και ποιος μαζεύει, φυσικά, τα κομμάτια;
Ποιος νομίζεις;
Τι κάνεις λοιπόν σ' έναν προδότη;
Τον άθλιο, δειλό άνδρα;
Να τον τσακίσω
Να τον καταστρέψω
Επειδή
Μπορώ
-Τολμάς ν' αρνηθείς να με υπακούσεις; -Δεν αξίζω έλεος.
Μα αν υπάρχει έστω κι ελάχιστο στην καρδιά σας, σας ικετεύω:
Δείξτε της έλεος.
Κατάλαβες τι είπα; Δε θέλω συμβουλές
Άσε τα κλάματα και τις παρακλήσεις Δε θέλω να 'μαι γλυκιά
Γιατί τα γλυκά κορίτσια δεν κερδίζουν ποτέ Τα γλυκά κορίτσια δεν επιτρέπεται ποτέ
Πρέπει να 'σαι πονηρή, πολεμοχαρής Γιατί έχει πολλή πλάκα
Αυτό θα 'χει πολλή πλάκα
Είναι ωραία όταν το στέμμα είναι δικό σου
Σαν βασίλισσα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω
Κανείς δεν ξέρει ακριβώς τη στρατηγική μου
Αν θέλω, μπορώ να παίξω με τον κόσμο
Θα μπορούσα να συγχωρήσω Να το ξεχάσω
Να σ' αφήσω ελεύθερο Τι άλλο θες;
Ξέρεις κάτι; Αδιαφορώ.
Οπότε θα 'ναι ένα όχι
Όλοι εδώ στη χώρα
Ξέρουν ότι η ωραία είμαι εγώ
Και ίσως έχεις ακούσει ότι
Η αληθινή ομορφιά βρίσκεται μέσα μας
Αλλά αυτό δεν ισχύει καθόλου Είναι για γέλια
Δώσ' μου χρυσό Δώσ' μου λάμψη
Δώσ' μου μεγαλοπρέπεια Δώσ' μου λαμπρότητα
Η ομορφιά και ο πλούτος δίνουν δύναμη
Είναι ωραία
Όταν το στέμμα είναι δικό σου
Ποιος θα τολμήσει να μου εναντιωθεί;
Αυτοί που το κάνουν Δε θα 'ναι ποτέ ξανά ελεύθεροι
Ελεύθεροι, ελεύθεροι, ελεύθεροι.
Και θα πληρώσουν γι' αυτό.
Και υπάρχει αμοιβή για τον άνδρα
Που μπορεί να εκτελέσει το σχέδιό μου
Ώστε να ξέρω ότι θα πάρω ξεκάθαρη απάντηση όταν ρωτήσω τον καθρέφτη μου:
Πες μου ποια είναι
Η ομορφότερη εδώ;
Η απάντηση είναι εγώ Το ξέρει ο καθένας
Λοχαγέ, ψάξε στο δάσος. Βρες τη Χιονάτη.
Και μη γυρίσεις χωρίς αυτήν.
Όλοι εδώ
Ξέρουν ότι η ωραία
Είμαι εγώ
Δεν είναι δίκαιο.
Είναι ακόμη εδώ σήμερα το πρωί.
Θα την ψάξουν, και όταν τη βρουν…
Τι λες γι' αυτό;
-Γκρινιάρη, ξέρεις ότι ο Χαζούλης δε μιλάει. -Είναι άχρηστος σε όλα!
Επειδή τον λένε Χαζούλη, δε σημαίνει ότι είναι άχρηστος σε όλα.
Ναι, γι' αυτό πήρε το όνομα!
Εσένα σε λένε Χαρωπό, γιατί είσαι Χαρωπός.
Εμένα με λένε Γκρινιάρη, γιατί είμαι…
παρεξηγημένος.
Πάρε αυτό!
Δε μπορούμε απλά να είμαστε όλοι φίλοι;
Σταμάτα.
Γίπι κα-γιέι!
Τελείωσες!
-Έλα εδώ! -Ηρέμησε.
-Τώρα θα δεις, Μακροδάχτυλε. -Γκρινιάρη, με γαργαλάς!
Το πόδι μου!
-Ωχ, όχι! -Πιπέρι!
Θα εκραγεί.
-Χαζούλη, το πρωινό πάει στο στόμα. -Όχι στο κεφάλι!
-Έχει αδυναμία στον χυλό. -Το 'πιασα.
Είσαι λυπημένος;
Μερικές φορές θέλεις απλώς να κρυφτείς μακριά.
Φοβάσαι να μιλήσεις;
Μπορούμε ν' αρχίσουμε απ' τα μικρά. Όταν ήμουν μικρή, η μαμά μου μ' έμαθε να σφυρίζω.
Όταν φοβάμαι να μιλήσω, σφυρίζω. Όταν σφυρίζεις, τραγουδάει η καρδιά σου.
Και αυτή η φωνή… αυτή που είναι κρυμμένη στην καρδιά σου, μπορεί ν' ακουστεί.
Βλέπεις; Δοκίμασε.
Φύσα τόσο απαλά, που η φλόγα μόνο να τρεμοπαίζει. Μη σβήσεις το φως.
Το έκανες!
Το 'ξερα ότι μπορούσες.
Έλα.
Έλα εδώ.
Δώσ' το μου!
Άσε με.
Τι θεϊκός, μαγευτικός ήχος είναι αυτός;
Μπήκε κανένα ωδικό πτηνό εδώ μέσα;
-Είναι ο Χαζούλης. -Ακούγεται σαν αγγελούδι.
-Μας δουλεύει. -Όχι.
Πώς το κάνεις;
Σφίξε τα χείλη, βάλε τη γλώσσα πίσω απ' τα δόντια και σφύριξε.
Είναι εύκολο.
Είστε πάντα έτσι ή μόνο μεταξύ φίλων;
-Δεν είμαστε φίλοι. -Σε 275 χρόνια έχεις χρόνο να τσακωθείς πολύ.
274.
Αφήστε με απ' έξω. Είμαι ο μόνος λογικός εδώ μέσα.
-Δεν καταλαβαίνουν από λογική; -Σωστά.
-Καταλαβαίνω, κύριε Γκρινιάρη. -Εσύ... Περίμενε λίγο.
Τι;
Φαίνεται πως όλοι εδώ θα 'πρεπε ν' ακούν καλύτερα ο ένας τον άλλον.
Το ίδιο σκεφτόμουν.
-Δεσποινίς Χιονάτη, δεν ήθελα... -Νιώθει σαν στο σπίτι της.
-Έχουμε τέτοιο πράγμα; -Εσύ θα πλύνεις τα πιάτα.
Εσύ θα συμμαζέψεις.
-Έλα τώρα. -Εσύ θα βγάλεις όλους τους ιστούς αράχνης.
Κι αυτός θα χρησιμοποιήσει τη σκούπα.
Εγώ;
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Κάθε αγγαρεία είναι απόλαυση,
Γίνεται χωρίς σκέψη
Κι αν τραγουδάς μαζί
Τότε γίνεται γρήγορα Και ξεχνάς χρόνο και τόπο
Και με λίγη ενέργεια
Μπορούμε ξαφνικά να πούμε
Ότι αυτό που φαινόταν βαρετό
Έγινε κάτι που μας αρέσει
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Θα το βρεις.
Σαν ομάδα πιάνουμε δουλειά
Σφυρίζουμε και πιάνουμε δουλειά
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Είναι εύκολο να το κάνεις Αν το κάνουμε στον ρυθμό
Τραγούδα λοιπόν μαζί
Το πιάνω!
Πιάνουμε δουλειά και πάει γρήγορα
Όταν πάμε τον ίδιο δρόμο
Περίμενε! Είναι δικό μου.
Και πού ακριβώς το λέει αυτό;
Αν πεις κι άλλα, θα καταλήξει εκεί
Που οι ακτίνες του ήλιου δε φτάνουν ποτέ
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Ξεχάστε τη διαμάχη και την κακία σας
Και σφυρίξτε και πιάστε δουλειά
Είναι εύκολο να το κάνεις Αν το κάνουμε στον ρυθμό
Κοίτα τον Χαζούλη!
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Συμμαζέψαμε το σπίτι μαζί
Είναι καθαρό όπως ποτέ άλλοτε
Σιγοτραγουδάμε όλοι μαζί
Υποστηρίξαμε ο ένας τον άλλον σαν ομάδα
Όπως κάνουν οι οικογένειες.
Πριν ήταν τόσο βρώμικα εδώ
Αλλά δουλέψαμε όλοι σκληρά
Και σφυρίξαμε το τραγούδι της δουλειάς μας
Τώρα όλα λάμπουν καθαρά και λευκά
Σφύριξε τώρα και πιάσε δουλειά
Πιάνουμε δουλειά και πάει γρήγορα
Στεκόμαστε ενωμένοι σαν ομάδα
Ξεκίνα καλά με χαμόγελο και τραγούδι
Σφύριξε, λοιπόν, τώρα και πιάσε δουλειά
-Ξέχασα πόσο διασκεδαστικοί είναι οι φίλοι. -Ξέχασα ότι έχουμε φούρνο.
Όταν ήμουν μικρή, κάθε μέρα ήταν έτσι.
-Κάθε μέρα; -Κάθε μέρα.
Όταν ο πατέρας μου ήταν Βασιλιάς…
Ο Κυνηγός είπε ότι η Βασίλισσα είπε ψέματα για τον πατέρα μου.
Είπε ψέματα για όλα.
Κι αν ζει ακόμη;
Πρέπει να τον βρω.
Μου είπατε για ληστές που πολεμούν στ' όνομα του Βασιλιά.
Ανθρώπους εγκληματίες. Είναι κοινοί κλέφτες.
Είναι ηθοποιοί των οποίων η ζωή σαμποταρίστηκε
απ' την οικονομική πολιτική της Βασίλισσας, θολώνοντας την ηθική και τα κίνητρά τους.
Πού είναι; Πρέπει να μου πουν την αλήθεια για τον πατέρα μου.
Δε θα το συμβούλευα. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Μείνε μαζί μου!
-Εννοώ, μαζί μας. -Την τελευταία φορά σχεδόν σε έπιασε.
Αψού!
Πρέπει να το κάνω. Κι ο Γκρινιάρης έχει δίκιο.
Όσο περισσότερο μένω, τόσο περισσότερο κινδυνεύετε.
Επιτέλους!
-Αντίο. -Γκρινιάρη!
Πρέπει να σταματήσω να κρύβομαι. Ευχαριστώ για την καλοσύνη σας.
-Περίμενε λίγο. -Ακόμα κι εσένα, Γκρινιάρη.
Λοιπόν. Μπορείτε να μου πείτε ποιον δρόμο να πάρω;
-Θ' αργήσουμε! -Ελάτε όλοι!
-Παίρνω τα πακέτα με το φαγητό. -Έλα τώρα. Υπναρά; Έι!
-Ούτε λέξη. -Εσύ.
Από 'δώ. Θα βρούμε τους άλλους.
Σου είπα να δεις τον έξω κόσμο.
-Αλλά γιατί έφερες τους φρουρούς; -Δεν τους κάλεσα εγώ.
Έπρεπε να φύγω. Η Βασίλισσα θέλει να με σκοτώσει.
Έλα.
Ψάχνω τον πατέρα μου. Ήλπιζα ότι μπορείς να με βοηθήσεις.
Είσαι πιστός στον αληθινό Βασιλιά, έτσι;
Ναι.
Σίγουρα.
Ακούμε φήμες, ψιθύρους στις γωνίες.
Κάποιοι λένε ότι πιάστηκε αιχμάλωτος στο Βασίλειο του Νότου…
Δεν έχεις ιδέα πού είναι.
Λυπάμαι που σε απογοητεύω.
Νόμιζες ότι ήμουν ο ιππότης στο λευκό άλογο.
Κανείς δε θα το πίστευε αυτό. Ήλπιζα ότι ήξερες κάτι.
Φυσικά. Οι πριγκίπισσες περιμένουν πάντα έναν πρίγκιπα ή έναν βασιλιά.
Ο πατέρας μου είναι ο μόνος που μπορεί ν' αποκαταστήσει το μεγαλείο του βασιλείου.
Μάλλον είναι αργά γι' αυτό.
Μάλλον ξέχασες πώς ήταν τότε, που οι άνθρωποι ήταν ευγενικοί και δίκαιοι.
Μακάρι να 'χα χρόνο για πράγματα όπως η καλοσύνη και η δικαιοσύνη.
Το πρόβλημα είναι απλώς…
Όλοι δυσκολεύονται
Πριγκίπισσα, άκου τώρα
Είναι ένας αγώνας κάθε μέρα
Η πείνα εξαπλώνεται Και τα όρνεα περιμένουν
Είναι μια βαρετή υπόθεση, ομολογουμένως.
Είναι ή ταν ή επί τας σε μια τέτοια κρίση
Και ο καθένας έχει μια επιλογή: να φαγωθεί ή να φάει
Σου χάλασε τη μέρα; Είναι σίγουρο
Ο πραγματικός κόσμος είναι τόσο θλιβερός
Αυτό ακούγεται στ' αλήθεια σαν πριγκιπικοί καημοί
Η ζωή είναι άδικη, ναι
Ο κόσμος σου προκαλεί πριγκιπικούς καημούς
Γιατί όλοι θέλουν μόνο να παίρνουν;
Αν κάνω ό,τι λες, Να προσπαθήσω να 'μαι γλυκός
Απλώς προτιμώ να μην είμαι νεκρός
Γι' αυτό κρατάω το σχέδιό μου Ν' αρπάζω ό,τι μπορώ
Δεν είμαι τόσο αφελής όσο εσύ
Οι πριγκιπικοί καημοί δε με αφορούν
-Τώρα δεν κλέβεις μόνο πατάτες; -Έχω αμέτρητα ταλέντα.
Η άποψή σου είναι ιδιαίτερη: όλοι παλεύουν για τον εαυτό τους
Είναι σκέτη κατάθλιψη.
Ναι, αλλά η ελπίδα έχει χαθεί
Δώσε του, όμως, μια ευκαιρία
Απλώς παλεύω για τη ζωή μου
-Αυτό είναι; Τα παρατάς; -Όχι, αλλά νομίζω πως καταλαβαίνεις
Χρειάζονται περισσότερα για ν' αλλάξουν οι άθλιες συνθήκες
Κι αυτό θα το ονόμαζα πριγκιπικό καημό
Ο πραγματικός κόσμος είναι επικίνδυνος
Ναι, ονόμασέ το πριγκιπικό καημό
Αν αυτό δικαιολογεί τον εγωισμό σου
Αυτό ήταν σκληρό. Είμαι περήφανος. Μπορείς να είσαι κακιά.
-Άκου, το βασίλειο χρειάζεται βοήθεια. -Ενημέρωσε τη Βασίλισσα.
Αλλά εμένα δε θα με πάρεις μαζί σου Θα μείνω εδώ ασφαλής
Θα μείνω μακριά απ' αυτήν την ιστορία
Γιατί οι πριγκιπικοί καημοί δεν αφορούν…
Μην κουνηθείτε, κυρία.
Είμαι ο επαναστάτης Κουίγκ, δαμαστής του τόξου.
Ψηλά τα χέρια.
Μακριά από τον αρχηγό μας, και δε θα πάθετε τίποτα.
Δεν έχεις τόξο.
-Μου το έκλεψαν. -Όλα καλά. Είναι μαζί μου.
-Αρχηγέ; -Και οι σύντροφοί μου.
Πιστός στον Βασιλιά; Ένας κοινός εγκληματίας είσαι.
Με λένε Τζόναθαν, πριγκίπισσα.
Όχι "Τζόναθαν πριγκίπισσα". Σκέτο Τζόναθαν.
Πριγκίπισσα.
Άκου.
Η ζωή σου ήταν γεμάτη
Από ένα βασιλικό ειδύλλιο
Αλλά η πραγματικότητα δεν είναι για 'σένα
Γιατί οι πριγκιπικοί καημοί
Δεν
Αφορούν
Εμένα
Δεν αφορούν
Εμένα
Είναι οι φρουροί. Δύο στρατιώτες για τον καθένα μας.
-Ψάχνουμε την πριγκίπισσα Χιονάτη. -Τρέχα, πριγκίπισσα.
-Τι θα γίνει μ' εσάς; -Θα τους κρατήσουμε.
Θα πολεμήσω μαζί σας. Έτσι θα είναι πιο δίκαιο.
Αλλά εγώ δεν πολεμάω δίκαια.
Μην πυροβολείτε! Θα σας πούμε πού είναι η πριγκίπισσα.
Τώρα!
Δε μπορώ να φύγω. Πρέπει να με βοηθήσετε.
Τελευταία ευκαιρία, ληστές. Πείτε μας τι ξέρετε για τη Χιονάτη.
Ψάχνετε τη Χιονάτη;
Είμαι εδώ πέρα.
Από 'δώ.
-Τώρα! -Πάμε!
-Χωριστείτε. Βρείτε τους. -Μάλιστα!
Πού είναι το άλογό μου;
Πήγαινε.
Γύρισες.
Κάποιος έπρεπε να λύσει το πριγκιπικό σου καημό.
-Είπα ότι θα πολεμήσω μαζί σας. -Και προφανώς το εννοούσες.
-Συνεχίζεις να μ' εντυπωσιάζεις. -Ευχαριστώ.
Είναι κομπλιμέντο όταν προέρχεται από μια εγκληματική διάνοια σαν εσένα.
Δες αν έφυγαν.
Ο λαός ξέχασε πώς ήταν κάποτε.
Δεν αντέχουν τη Βασίλισσα. Αλλά φοβούνται.
Γι' αυτό πολεμάμε στ' όνομα του πατέρα σου.
Οι γονείς σου δε φοβούνταν τίποτα. Μας έκαναν να νιώθουμε πιο γενναίοι.
Έδιναν ελπίδα σε όλους.
Θα κόψουμε δρόμο απ' την κοιλάδα. Πρέπει να κρύψουμε τα ίχνη μας.
-Τζόναθαν; -Τι ήταν αυτό;
Μάλλον έχουμε πρόβλημα, πριγκίπισσα.
Πρέπει να πάει στον γιατρό.
Τα γυαλιά μού δίνουν μια σοφή όψη,
αλλά είμαι καθηγητής ηφαιστειακών, ιζηματογενών και μεταμορφωσιγενών ορυκτών.
Δηλαδή, πετρών.
Είμαι ο επαναστάτης Κουίγκ, δαμαστής του τόξου,
και σε διατάζω να τον σώσεις.
-Δεν έχουμε συστηθεί αλφαβ-- -Δεν υπάρχει χρόνος.
-Είναι πληγωμένος. Πρέπει να βοηθήσεις. -Είναι ληστές!
-Τι θα κάνεις γι' αυτό; -Έλα!
Κάνετε ακριβώς ό,τι θέλει η Βασίλισσα!
Να τσακώνεστε μεταξύ σας, να μην υπάρχει εμπιστοσύνη. Έτσι κερδίζει.
Έχει δηλητηριάσει όλους να πιστεύουν ότι είναι ο καθένας για τον εαυτό του.
Αλλά αν μπορούμε να προσφέρουμε στους άλλους τα λίγα μας επίγεια αγαθά,
θα κληρονομήσουμε αυτό που προοριζόταν για όλους μας.
Και είναι περισσότερα απ' όσα φανταζόμαστε.
Απαιτεί μόνο να πιστεύουμε ο ένας στον άλλον.
Βοήθησέ τον τώρα.
Σε παρακαλώ.
Φέρτε τον μέσα.
Ζεστό γάλα. Με βοηθάει ν' αποκοιμηθώ.
Ευχαριστώ.
Έκοψα το βασικό πέτρωμα με το χωνευτήρι,
τρύπησα ως τον πυρήνα διάσπασης, πρόσθεσα μερικά καταπλάσματα,
μια δόση οξικού μολύβδου
και γλυκό θειικό οξύ.
Αυτό ήταν
δυσάρεστο.
-Τα κατάφερες! -Νόμιζα ότι ήταν νεκρός.
-Ευχαριστώ, Σοφέ. -Τίποτα.
Θα έκανα τα πάντα για τον ξεχωριστό φίλο της Χιονάτης.
Ου, ένας ξεχωριστός φίλος!
-Όχι. Όχι, όχι. -Τι;
Θα βοηθούσα τον οποιονδήποτε.
-Απλή καλοσύνη. -Δεν έχει να κάνει μ' εσένα.
-Αμήχανο. -Δεν είναι υπέροχο;
Ξέρετε τι ώρα είναι;
-Θεέ μου! Όχι! -Όχι, τι;
Είναι ώρα για χορό.
-Θα παίξουμε χαρτιά; -Όχι, ευχαριστώ.
Εσύ;
Εσύ κι η Μέιπλ χορεύετε καλά μαζί.
-Είμαστε απλώς φίλοι. -Ναι, ναι...
Όπως εσύ κι ο Τζόναθαν.
Ο Τζόναθαν μάλλον νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.
-Γι' αυτό έφαγε βέλος για σένα; -Τι;
Το είδαμε όλοι.
Αυτός ο εγωιστής, ανίκανος κλέφτης εκεί;
Σου έσωσε τη ζωή.
Πριν νόμιζα πως ο δρόμος μου Μες στο δάσος θα 'ταν μοναχικός
Ένα σκοτάδι γύρω μου
Και η νύχτα που με βαραίνει
Μπορώ να νιώσω
Ότι τίποτα δεν κλονίζει την καρδιά μου
Ίσως αν είναι απλώς αυτός εκεί
Δε θα 'μαι ποτέ ξανά μόνη
Γιατί ξαφνικά βλέπω καθαρά
Κάθε ερώτηση παίρνει απάντηση
Και ξαφνικά ξυπνά ο κόσμος μου ξανά
Και δε μπορώ να βρω τον δρόμο
Λέω, λοιπόν, στον εαυτό μου:
"Άκουσε την ψυχή σου"
Και νιώθω σαν να 'μαι μες σ' ένα όνειρο
Και παίρνω ό,τι ευχήθηκα
Και νομίζω ίσως θα μπορούσε να 'ναι
Λίγο
Εξαιτίας σου
Δεν πίστευα ότι θα μπορούσα Ν' αλλάξω γνώμη για τον κόσμο
Σκληρός και άγριος
Όλοι πρέπει να παλεύουν για τον εαυτό τους
Είναι παράξενο
Ξαφνικά τίποτα δεν είναι τόσο δύσκολο
Κι ίσως αν είναι απλώς αυτή εκεί
Δε θα 'μαι ποτέ ξανά μόνος
Γιατί ξαφνικά βλέπω καθαρά
Αλλά από πού ήρθε άραγε;
Και ξαφνικά ξυπνά ο κόσμος μου ξανά
Μάλλον βρήκα τον δρόμο μου
Λέω, λοιπόν, στον εαυτό μου:
"Τολμάς ν' ακολουθήσεις την ψυχή σου;"
Και νιώθω σαν να 'μαι μες σ' ένα όνειρο Όπου παίρνω ό,τι ευχήθηκα
Και νομίζω ίσως θα μπορούσε να 'ναι
Λίγο
Εξαιτίας σου
Κι αν τώρα ονειρεύομαι
Και το όνειρο δε θέλω ν' αφήσω
Αλλά αν είναι τώρα
Που πρέπει να ξυπνήσω
Υποσχέσου μου ότι θα το κάνεις
Με ένα φιλί
Τώρα το βλέπω καθαρά
Επιτέλους βρήκα μια απάντηση
Δεν ήταν όνειρο
Γιατί τώρα ξέρω ότι ήρθε
Αυτό που ευχήθηκα
Και νομίζω ίσως θα μπορούσε να 'ναι
Λίγο
Νομίζω ότι όλα είναι
Εξαιτίας σου
Γεια.
Στρατιώτες.
-Φεύγουμε, να προστατέψουμε την πριγκίπισσα. -Μάλιστα, αρχηγέ.
-Οι φρουροί δεν πρέπει να βρουν το μέρος. -Θα 'ρθω.
Όχι. Είναι πολύ επικίνδυνο. Σε ψάχνουν.
Θα γυρίσω σε δύο μέρες.
Μαζί θα πάμε στο Βασίλειο του Νότου και θα βρούμε τον πατέρα σου.
Ορίστε.
Μου 'δωσε αυτό το κολιέ. Ας σου φέρει τύχη.
-Δε μπορώ να το δεχτώ. -Δε σ' το δίνω.
Σου δίνω έναν λόγο να γυρίσεις πίσω.
-Ποιος πολεμά στ' όνομα του Βασιλιά; -Εγώ!
Ελάτε.
Καλά. Χωριστείτε. Θα παρασύρουμε τους φρουρούς μακριά απ' την καλύβα.
Ευχαριστούμε που μας αφήσατε να μείνουμε.
Από 'δώ.
Θα τα καταφέρεις, Τζόνι. Είσαι απ' τους καλούς.
Τίμιος, αξιόπιστος, πιστός.
Είσαι ένας
ηλίθιος.
Μου φαίνεσαι γνωστός.
Α ναι! Η κυρία με τις καλές πατάτες.
-Πού είναι η Χιονάτη; -Χιονο-ποια;
-Την προστατεύεις. -Απάντα στην Μεγαλειότητά της!
Δείξε μου πού τον βρήκατε.
Έξω στο δάσος. Τετρακόσια μέτρα νότια από το σταυροδρόμι.
Νομίζετε ότι κερδίσατε, Μεγαλειοτάτη. Αλλά πιστέψτε με.
Δεν ξέρετε με τι τα βάζετε.
Σε αντίθεση με σας… την ξέρω.
Μάλλον εννοείς "την ήξερες".
Είναι καιρός η Χιονάτη κι εγώ
να τα πούμε λιγάκι.
Κάθε ίχνος ομορφιάς σβήνεται
Ρούφα όλη τη νιότη απ' το σώμα μου.
Η τέχνη της μαγείας θα επιτελέσει
Το θαύμα
Μια φωνή αδύναμη και βραχνή απ' την ηλικία
Ένα σώμα τόσο κυρτό και παράξενο
Κάθε χαρακτηριστικό του προσώπου
Προκαλεί τρόμο
Και τώρα είμαι
Έτοιμη
"Δηλητηριασμένο μήλο. Ο ύπνος του θανάτου."
"Αντίδοτο: Το φιλί της αληθινής αγάπης."
Αυτό δε θα σε ελευθερώσει.
Πάρε μια μπουκιά, ζουμερό και κόκκινο Τέλειωσε, κοιμάται γλυκά
Γίνε βάναυση, τσάκισε κάθε αντίπαλο Θα αξίζει τον κόπο
Αξίζει τα πάντα
Όταν αυτή που είναι η ομορφότερη
Είμαι εγώ!
Δε μ' αρέσει αυτό. Οι φρουροί της Βασίλισσας σε ψάχνουν.
-Θα μπορούσαμε να έρθουμε μαζί. -Πρέπει να φύγεις;
Θέλω να βρω την αλήθεια για τον πατέρα μου. Αν είναι ζωντανός…
Όταν βρεις αυτό που ψάχνεις, θα γυρίσεις πίσω.
Έτσι δεν είναι;
Θα γυρίσω. Το υπόσχομαι.
Ελάτε, φίλοι. Πάμε.
Τζόναθαν;
Συγγνώμη, αγαπητή μου.
-Σε τρόμαξα; -Όχι, απλώς περίμενα κάποιον άλλον.
-Μπορώ να σε βοηθήσω; -Εγώ μπορώ να βοηθήσω εσένα.
Είσαι η Χιονάτη; Η πριγκίπισσα;
-Ποια είπατε ότι είστε; -Φέρνω ένα μήνυμα.
Από τον Τζόναθαν.
-Απ' τον Τζόναθαν; -Η Βασίλισσα τον έχει αιχμάλωτο.
Αιχμάλωτο; Όχι.
Μου έδωσε αυτό το κολιέ.
Είπε ότι θα καταλάβαινες.
Πρέπει να τον βρω.
Αλλά τι γίνεται με τον κίνδυνο;
Τον αγαπάς;
Λοιπόν. Επειδή η αγάπη είναι τόσο πολύτιμη,
θα σε βοηθήσω.
Ορίστε.
Πάρε αυτό το μήλο, για να πάρεις δύναμη για τον δρόμο.
Χιονάτη.
Θυμάμαι πόσο γενναιόδωρος ήταν ο πατέρας σου με τον λαό του.
Είναι τιμή μου να ανταποδώσω αυτήν τη χειρονομία στην κόρη του.
Δεν έχω πολλά να δώσω.
Αλλά δίνοντάς σου το μήλο, νιώθω
σαν να είναι εδώ το πνεύμα του.
Έλα! Χουπ!
Ευχαριστώ.
Σ' αυτόν. Στη μνήμη του πατέρα σου.
-Έλα! -Γρηγορότερα!
Τι συμβαίνει; Κάτι δεν πάει καλά.
Γνώριζα καλά τον πατέρα σου.
Πολύ καλά.
-Τι εννοείς; -Ήξερα ότι ήταν ένας ηλίθιος.
Εσύ! Είσαι εσύ.
Ήταν σχεδόν πολύ εύκολο για 'μένα να τον σκοτώσω.
Η καλοσύνη του τού κόστισε τον θρόνο.
Όπως η δική σου καλοσύνη θα σου κοστίσει τη ζωή.
Λοιπόν… πες μου, Χιονάτη.
Ποια είναι η πιο όμορφη στη χώρα μου;
Η ζηλιάρα καρδιά σου μπορεί να ησυχάσει.
Εσύ, Βασίλισσά μου,
είσαι η ομορφότερη στη χώρα μου.
Ζήτω η Βασίλισσα, η ομορφότερη σ' ολόκληρη τη χώρα!
Το κάνεις κάθε μέρα. Δεν κουνιέται.
Άσ' το.
Είχα ξεχάσει κάτι.
Είχα ξεχάσει το θάρρος μου,
την ελπίδα μου, αλλά μετά…
Μετά γνώρισα τη Χιονάτη.
Πολέμησε για εμάς. Μαζί μας.
Όταν είχε κάθε λόγο να το βάλει στα πόδια.
Δε μας εγκατέλειψε ποτέ.
Δε θέλω
να την εγκαταλείψω.
-Έλα. -Τράβα!
Η μυστική είσοδος της Βασίλισσας είναι ενάμισι χλμ απ' τον βασιλικό στάβλο.
Θα προσέχω για τους φρουρούς. Καλή τύχη.
Λυπάμαι.
Χιονάτη;
Ζει!
-Ξύπνησε! -Είναι θαύμα!
Τζόναθαν.
Τι τρέχει; Τι συμβαίνει;
Ο πατέρας μου…
Χάθηκε για πάντα.
Δολοφονήθηκε απ' τη Βασίλισσα.
Ωχ, όχι.
Τι κάνουμε τώρα;
Ο μπαμπάς μου είπε πριν καιρό:
"Ξεπέρασα μια τέτοια θύελλα."
Είναι εκείνο το κορίτσι
Που κρύβω μέσα μου;
Η μαμά κι ο μπαμπάς έφυγαν τώρα
Ήθελαν πάντα
Να συνεχίσω το βασίλειό τους
Αν γίνει μάχη, θα βγω μπροστά
Πάω πρώτη και ηγούμαι
Τώρα είμαι αυτή
Που ευχόμουν να γίνω
Ήρθε η ώρα.
Ήρθε η ώρα;
Να αποκαταστήσουμε το βασίλειό μας.
Δε θα 'ναι εύκολο. Θα κάνει τα πάντα για να μας σταματήσει.
Ας προσπαθήσει.
-Είπε...; Ήταν...; -Χαζούλη;
-Δε φοβόμαστε. -Χαζούλη!
-Όχι πια. -Απίστευτο.
-Καλά τα λες, Χαζούλη. -Τότε δε φοβάμαι ούτε εγώ.
Ακολουθήστε με.
-Στην κεντρική πύλη! -Μάλιστα.
Τέλος τα όνειρα
Γιατί έγινα αυτή
Που ευχηθήκατε και περιμένατε
Είμαι δίκαιη
Χωρίς φόβο
Έχω θάρρος
Είμαι πιστή
Μάλλον ψάχνετε εμένα.
Στην πραγματικότητα,
μάλλον εσύ ψάχνεις εμένα.
Κάνε στην άκρη.
Αυτό είναι το παλάτι του πατέρα μου.
Τον σκότωσες.
Το έκλεψες απ' αυτόν, απ' όλους μας.
Τώρα θα το πάρουμε πίσω.
Είναι όμορφη, έτσι δεν είναι;
Ντελικάτη, κομψή, εξαίσια.
Νομίζετε ότι θέλετε ένα λουλούδι.
Ένα λουλούδι μαραίνεται, όμως.
Ένα λουλούδι δε μπορεί να σας προστατέψει ή να φτιάξει στρατό.
Ή να ηγηθεί ενός βασιλείου.
Ένα λουλούδι δε μπορεί να σας δώσει ό,τι μπορώ εγώ.
Τελειότητα.
Δύναμη.
Ομορφιά.
Αν θέλεις τον θρόνο,
τότε πάρ' τον.
Περιμένουν.
Όχι άλλη υποκρισία. Φρουροί, πιάστε την.
Εσύ εκεί.
Αφήστε τον λαό να τη δει να πεθαίνει.
Πολ.
Ήσουν αγρότης
στη Δυτική Κοιλάδα.
Έχεις γυναίκα.
Την Ελεονόρ.
Είχες έναν κερασώνα, κι όταν τα δέντρα άνθιζαν,
άφηνες όλους στο χωριό να τα μαζέψουν, για να τα μοιραστείς μαζί τους.
Μάθιου. Ήσουν φούρναρης.
Όπως ο πατέρας σου.
Δεν αρνιόσουν τίποτα σε κανέναν, αν πεινούσε.
Ούτε σ' εκείνους με άδειες τσέπες.
-Άρθρουρ. -Φτάνει.
Γουίλιαμ.
-Σας θυμάμαι όλους. -Είπα, φτάνει!
Κάποτε ζούσαμε όλοι με ελπίδα.
Το καλό, αν το φροντίσεις, μπορεί να μεγαλώσει.
Το θυμάμαι.
Εσείς;
Το θυμάμαι.
Κι εγώ.
Φύγε.
Τώρα. Και μην ξαναγυρίσεις ποτέ!
Είμαι ο επαναστάτης Κουίγκ, δαμαστής του τόξου!
Όχι!
Δε μπορεί να 'ναι αλήθεια. Κοίτα με. Είμαι ακόμη η ομορφότερη.
Η ομορφιά σου ξακουστή.
Αλλά η ομορφιά σου είναι σκέτη απάτη και φαίνεσθαι.
Γιατί της Χιονάτης η ομορφιά πηγάζει βαθιά απ' την ψυχή της.
Κι έτσι, Βασίλισσά μου, αυτή είναι η αλήθεια.
Θα είναι πάντα η ομορφότερη εδώ.
Λες ψέματα!
Η Χιονάτη είναι ομορφότερη από 'σένα.
Μια φορά κι έναν καιρό
ήταν ένα ήσυχο βασίλειο με μια δίκαιη Βασίλισσα,
που πίστευε ότι οι θησαυροί του βασιλείου δε μετριούνταν σε λίθους και κοσμήματα,
αλλά στον λαό του.
Η Βασίλισσα κυβέρνησε με καλοσύνη και αγάπη.
Ήταν ατρόμητη, δίκαιη, γενναία και πιστή.
Και το όνομά της ήταν Χιονάτη.
Απ' την κορφή του βουνού Ως τα βάθη του ορυχείου
Το βασίλειο λάμπει σαν αυγή
Κι εμείς μαζί του Ανταμοιβή κι αγάπη
Πριν από κάθε θερισμό Πρέπει να σπείρεις
Έτσι θυμόμαστε
Αν ζητήσεις, θα λάβεις
Η καλοσύνη θα αντέξει
Απ' την κορφή του βουνού
Λάμπει το βασίλειο
Η καλοσύνη θα αντέξει
Υποτιτλισμός: haroldpoi Επιμέλεια: T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™
ΤΕΛΟΣ
ΧΙΟΝΑΤΗ