Χρειάζεται ένα ολόκληρο χωριό για να μεγαλώσει ένα παιδί
Μπορώ να μεγαλώσω και μόνη μου Ευχαριστώ
Τα πέντε στάδια του πένθους
Άρνηση, Θυμός, Διαπραγμάτευση
Αλί! Αλί!
-Τζορτζ; -Θα έρθεις να παίξουμε;
Γεια. Συγγνώμη, αυτό είναι το ποδήλατό μου.
Γεια σας.
Θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι όλα τα ποδήλατα είναι ασφαλή.
Και απλώς περνούσαμε από εδώ...
Το δικό σας δεν είναι, πάντως. Απλώς περνούσαμε από εδώ και...
Μας φάνηκε κάπως... Ξέρετε...
Ναι, μάλλον πρέπει να το πάω να μου το επισκευάσουν.
Ναι, πλήρης επισκευή. Χρειάζεται πολλή προσοχή.
Το πιρούνι στην πίσω ρόδα έχει φύγει.
-Θέλετε να είμαι ειλικρινής; -Ναι, πες μου.
Ή να πω και λίγα ψεματάκια;
-Ποιος είναι; -Τζόρτζι και Αλί.
Χριστέ μου.
Αν η Nike έφτιαχνε ποδήλατα, θα ήταν τα πιο τέλεια του κόσμου.
Τέλεια Nike ποδήλατα.
Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά ποδηλατάδικα εδώ πέρα...
...που θα μπορούσαμε να τους πάμε τα υπέροχα πράγματά μας.
Αλλά προτιμάμε εσένα.
Πλησιάζει ο Γύρος της Γαλλίας, και όλα τα παιδιά θέλουμε ποδήλατο.
Τα ποδήλατά σου είναι υπέροχα. Απίθανα. Κορυφαία ποδήλατα.
-Όλοι θα τα ήθελαν. -Όλοι λατρεύουν τον Γύρο της Γαλλίας.
Ακριβώς.
-Εντάξει. Πόσα; -Τώρα μιλάμε σωστά.
-Μας δίνεις ένα λεπτό, παρακαλώ; -Το έχεις;
Δεν θα βγάλουμε πολλά από αυτή.
Δεν έχω πολύ χρόνο, Τζόρτζι.
-Εξήντα το ένα. -Όχι.
-Θα τα πάμε αλλού, τότε. -Εντάξει. Κλείστε την πόρτα φεύγοντας.
Σε παρακαλώ, Ζεφ. Ξέρεις ότι έχω ανάγκη τα λεφτά.
Εγώ είμαι η Ζεφ. Αυτό είναι το μαγαζί μου.
Αυτό είναι το βαν μου.
Αυτό που θα έλεγα στην Τζόρτζι, η συμβουλή που θα της έδινα...
Όλα πηγαίνουν έτσι... Είναι ένας κύκλος.
Γεννιέσαι και μετά... όλοι πεθαίνουν.
Ευτυχώς, εκείνη δεν θα πεθάνει σύντομα, γιατί είναι παιδί.
-Η Τζόρτζι είναι πολύ καλός άνθρωπος. -Πάλι λες μπούρδες.
Δεν είναι καλή. Μας κλέβει τα ποδήλατα.
Όχι το δικό μου.
Δεν τη θέλουμε.
Δεν ξέρει καν να βάζει μέικαπ.
Μια ολόκληρη μέρα; Δεν χρειάζεται μια ολόκληρη μέρα για να πενθήσεις!
Λυπάμαι, δεν χρειάζεται τόσο!
Ένα πρωί. Μόνο ένα πρωί χρειάζεται.
Πένθησε ένα πρωί, γύρνα πίσω, ξεπέρασέ το!
Προφανώς, πολύ λυπηρό.
-Τρομερά. -Πολύ λυπηρό.
Υπέροχο, όμως, που ζει με...
...τον θείο της.
Ουίνστον Τσώρτσιλ.
Αηδιαστικό. Πολύ αηδιαστικό.
Όμορφο.
-Τζος, θα μου κάνεις μια χάρη; -Όχι άλλες ηχογραφήσεις.
Μα είσαι πολύ καλός.
Τι θέλεις να πω;
"Η Τζόρτζι τα πάει πολύ καλά στο σχολείο. Ευχαριστώ."
Η Τζόρτζι τα πάει πολύ καλά στο σχολείο. Ευχαριστώ.
Πιο πειστικά.
Πάμε πάλι.
Η Τζόρτζι τα πάει πολύ καλά στο σχολείο. Ευχαριστώ.
Αυτό είναι... απίθανο. Ήταν πολύ καλό.
"Σκεφτόμαστε να πάρουμε ένα χάμστερ."
Σκεφτόμαστε να πάρουμε ένα χάμστερ.
Ένα χάμστερ; Τέλεια. Μπράβο σας.
Και πώς τα πάει η Τζόρτζι;
Είμαστε μια χαρά, ευχαριστώ.
Ωραία, ωραία. Αντιμετωπίζει συναισθηματικά την κατάσταση;
Θα φάμε μακαρόνια με κιμά σήμερα.
Αυτό μου φτιάχνει τη διάθεση.
Τρελαινόμαστε για μακαρόνια με κιμά. Δεν σας κατηγορώ, πεντανόστιμα.
Θα μπορούσε να μου πει η Τζόρτζι λίγα περισσότερα για το πώς τα πάει;
Έχει χρόνο για λίγη κουβεντούλα;
-Γεια! -Γεια σου! Πώς τα πας;
Καλά, είμαι πολύ απασχολημένη τώρα. Πρέπει να φύγω.
Εντάξει, καλό απόγευμα!
-Ουίνστον; -Είμαστε μια χαρά, ευχαριστώ.
Εντάξει, τέλεια. Ευτυχώς, νιώθω ήσυχη.
Μαμά! Μαμά!
Τζόρτζι!... Θα σε πάρω σε λίγο.
Να μείνει στο σπίτι μου ο Αλί απόψε;
-Θα έχετε πάει για ύπνο στις 10; -Πριν τις 10.
Εντάξει, ωραία. Δεν έχει πρόβλημα ο θείος σου;
-Δεν έχει πρόβλημα. -Θα ήθελα να τον γνωρίσω.
Ναι, ο θείος μου έχει πολλή δουλειά αυτόν τον καιρό.
-Έχει δουλειά; -Ναι.
-Και πώς τα βγάζεις πέρα; -Χορός.
-Μαμά, θέλεις να δεις τον χορό μας; -Εντάξει, δείξτε μου τον χορό.
Έτοιμη; Προς αριστερά.
Ωραίος χορός, παιδιά.
-Είναι μοβ. -Όχι.
-Είναι κυριολεκτικά μοβ. -Όχι.
-Τι χρώμα είναι τότε; -Ροζ.
Σήκω.
-Σε άγγιξα. -Όχι, δεν με άγγιξες.
-Δεν με άγγιξες. -Σε άγγιξα. Θα κάνω ρόδα.
Απίθανο!
Δεν με πιάνεις.
-Άφησέ τα όπως ήταν. -Δεν ήταν άνετα.
-Έτσι τα έβαζε η μαμά. -Δεν χρειάζεται να είναι πάντα τα ίδια.
Ναι, χρειάζεται.
Πάρε τα πόδια σου.
Τι θέλεις να δούμε;... Όχι.
-Γιατί; -Όχι πάλι.
Βαρέθηκα να μην μπορώ να ρουφήξω τις αράχνες με την ηλεκτρική σκούπα.
Πώς μπόρεσες και σκότωσες τον Ναπολέοντα;
Ξέρεις ότι είναι δικός μου από παλιά και πάντα έβαζε πλάτη για μένα.
Δεν έχω ιδέα τι λέει ο Άλι. Τι θα πει "δικός μου από παλιά";
Ο Τζένγκις! Τρελός, αλλά κολλητάρι!
Έτσι μιλάει η νεολαία, Ναπολέων.
Ιούλιος και Μάργκαρετ Θάτσερ. Τα δύο πιτσουνάκια... Αηδία!
Λατρεύω τη Μάργκαρετ. Πραγματική ηγέτις του λαού.
Κλείνω το πορτατίφ και το εργατικό σωματείο του.
Και ο Μέγας Αλέξανδρος.
Πού είναι ο Μεγαλέξανδρος;
Μέρες έχω να τον δω.
Μέγας Αλέξανδρος: Κυβερνήτης του Καθιστικού
Αναπαύσου εν ειρήνη, μεγάλε. Τι συγκλονιστικό χτύπημα.
Σε παρακαλώ, πάψε να μιλάς γι'αυτό. Είναι πολύ εκνευριστικό.
Θα πάρεις τα βρομοπόδαρά σου απ'το πρόσωπό μου;
Σε ποιο στάδιο πένθους είσαι τώρα;
Νομίζω ότι έχω τελειώσει σχεδόν. Στάδιο 3 ή 4.
Αλλά θα περάσω γρήγορα τα άλλα στάδια.
Μου την είπες που μετακίνησα τα μαξιλάρια.
Όλα είναι ακόμα όπως τα έκανε η μαμά σου.
Η μαμά...
Είπε ότι θα πάει στον ουρανό.
Στον πραγματικό παράδεισο;
Στον πραγματικά πραγματικό παράδεισο;
Δεν ξέρω.
Τι έκανες στο δωμάτιο πριν έρθω;
Έπαιζα.
Μπορώ κι εγώ να παίξω, αν θες. Μόνο αν θες παρέα, όμως.
Όχι.
Είσαι σίγουρη;
-Καληνύχτα, Τζόρτζι. -Σκάσε.
Όχι, δεν κάνει για σύζυγος.
Προχθές, μου έλεγε: "Νομίζω ότι είσαι η γυναίκα της ζωής μου." Εγώ;
Γιατί με τραβάς βίντεο; Τζόρτζι, πάρε την κάμερα απ'το πρόσωπό μου.
Τι σου συμβαίνει; Πάρ'την! Πέμπτη μέρα φοράς τις ίδιες πιτζάμες;
Τι; Πέντε μέρες χωρίς ντους; Σε μυρίζω από μακριά! Βρομάς!
Να πούμε στην κάμερα τι έχω βγάλει απ'τα μαλλιά σου;
Μία ωραία, μεγάλη κόνιδα.
Από εσένα θα κόλλησα.
Όχι, δεν κόλλησες από μένα! Πάρε την κάμερα, είσαι τιμωρία.
Γεια σας και χαρά σας!
Καλώς ήρθατε στην Εκπομπή "Βοήθεια για Σκασμένα Χείλη".
Σήμερα, πουλάμε αυτή την παλέτα με κόκκινα κραγιόν.
Έχουμε μαζί μας τον Κλάιβ.
Όπως βλέπετε, έχει σκασμένα χείλη, όπως και ο κύριος στο στούντιο.
-Σκάσε. -Δεχόμαστε πολλά τηλεφωνήματα.
Από τι είναι φτιαγμένο;
Τεμαχισμένες σαύρες υπό εξαφάνιση και αλεσμένα ρουμπίνια.
Μιλάμε για πολύ χαμηλή τιμή. Δύο εκατομμύρια λίρες.
-Πόσα; -Με ακούσατε, κύριε.
-Έχουμε πολλά... -Ποιος είναι αυτός;
-Τι κάνεις στον κήπο μου; -Είστε καλά, παιδιά;
Όχι, δεν είμαστε.
-Εσύ είσαι η Τζόρτζι; -Ποιος ρωτάει;
Είμαι ο Τζέισον, ο μπαμπάς σου.
Δικιά μου είναι αυτή η φανέλα.
-Όχι, μου τη έδωσε η μαμά μου. -Εγώ της την είχα χαρίσει.
-Μόνη σου ζεις; -Όχι.
-Να έρθω μέσα να τα πούμε; -Φύγε!
Να πω στην Πρόνοια ότι ένα δωδεκάχρονο ζει μόνο του;
-Τον άφησες να μπει. -Τι να έκανα; Θα καλούσε την Πρόνοια.
Ναι, αλλά...
Ακριβώς.
Πώς θα κοιμηθείς τη νύχτα αν ξέρεις ότι τριγυρνά στο σπίτι;
Θα φάμε βραδινό πιο μετά;
-Ας φάει μαζί μας κι ο Ντέιβιντ Μπέκαμ. -Όχι.
Μην κάνεις έτσι. Τζάμπα φαΐ είναι.
Τζάμπα φαΐ;
Είσαι σοβαρός; Θα πάψεις να σκέφτεσαι το φαγητό;
-Μπορεί να θέλει να μας εκβιάσει. -Ή να μας δηλητηριάσει.
-Ακριβώς. -Δεν μπορούμε να τον εμπιστευτούμε.
Έχω μια ιδέα.
Θα μας φέρεις κινέζικο απ'το εστιατόριο πιο κάτω; Είναι το αγαπημένο μας.
-Θα βγούμε έξω να παίξουμε. -Να έχετε γυρίσει ως τις 6.
Καλά.
Ποιος είναι ο Ντέιβιντ Μπέκαμ;
Αν πάει να πάρει κινέζικο, θα περιμένουμε κάπου κοντά.
Θα κλειδώσουμε από μέσα, θα σκαρφαλώσουμε να βγούμε.
Και δεν θα τον αφήσουμε να μπει.
Θα πετάξουμε τα πράγματά του απ'το παράθυρο.
-Αν αξίζουν, θα τα κρατήσουμε. -Ναι, μάλλον.
Μπορείς να φτιάξεις ένα υβρίδιο λυκανθρώπου και βρικόλακα;
Ας πούμε ότι βρίσκω βρικόλακα και λυκάνθρωπο και παίρνω το αίμα τους.
Το αναμειγνύεις, το πας στο εργαστήριο και το βάζεις στο ποτήρι ζέσεως.
Το παγώνεις σε κουτί για δέκα χρόνια.
Και μετά, έχεις ένα υβρίδιο μωρό λυκάνθρωπου και βρικόλακα.
Πολύ μεγάλη βλακεία.
Δεν το πιστεύω... Θεέ μου.
-Νόμιζα πως είσαι πιο έξυπνος. -Ο Τζέισον δεν είναι βρικόλακας.
Η μαμά σου ήταν πολύ προληπτική, κρεμούσε σκόρδα στην εξώπορτα.
Όχι, δεν είναι βρικόλακας. Μεγάλη βλακεία.
Ίσως γίνεται βρικόλακας τη νύχτα. Και θα μας πιει το αίμα απ'τον λαιμό.
Όχι, είναι κάπως παράξενο αυτό.
Ίσως ήταν στη φυλακή.
Κι αν είναι κανένας μεγάλος γκάνγκστερ;
ΧΑΣΟΥ!
Είναι αλλόκοτοι κι οι δύο. Ποιος κάνει διάρρηξη στο σπίτι του;
-Κοτόπουλο και καλαμπόκι. -Όχι, στα σάντουιτς.
-Και στις πίτες. -Ναι, αλλά ο ζωμός είναι χάλια.
-Πολύ πηχτός. -Ναι, πολύ πηχτός.
-Τα υπόλοιπα, όμως... -Ναι, είναι όλα τα λεφτά.
-Υπέροχα. Εσύ με κέρασες, ε; -Ναι, ακριβώς. Να μ'ευγνωμονείς.
-Είσαι τρομερή φίλη. -Ναι, το ξέρω. Είμαι.
-Έφυγε το χαρτί. -Γεια.
Έχει κρυώσει το κινέζικο.
Είναι αχαριστία, να αγοράζω φαγητό για σένα και τον φιλαράκο σου...
...και να μου το πετάς στα μούτρα.
-Κατέβασε τα πόδια απ'το τραπέζι. -Αλλιώς, τι;
-Σίγουρα δεν θέλεις λίγο; -Όχι, δεν θέλω.
-Δεν μπορείς να μείνεις πολύ. -Θα μείνω όσο θέλω.
-Είναι το σπίτι μου. -Ήμουν εδώ πριν από σένα.
-Εγώ πληρώνω το νοίκι. -Να δούμε μέχρι πότε.
-Ηλίθιο πράγμα! -Τι του έκανες;
Τίποτα. Το έβαλα κανονικά και άρχισε να πλημμυρίζει παντού.
Ποιος είπε ότι μπορείς να βάλεις πλυντήριο;
-Εγώ. Πρόσεχε πώς μιλάς. -Εσύ να προσέχεις.
-Φύγε ή βοήθησε. -Θεέ μου.
Βάλ'το για πλύσιμο. Το φοράς από τότε που ήρθα.
-Έλα, βρομάει. -Αφού πρέπει.
Παιδιά, πολύ άνετα εδώ μέσα.
Μοιράζεσαι το διαμέρισμα. Είμαστε τέσσερα-πέντε άτομα.
Μοιραζόμαστε την κουζίνα, έχει μια ωραία πισινούλα.
-Μένεις με τα αγόρια σου; -Ναι, είναι τρελό.
Έλα.
Ήταν τρελό!
Μιλάς ισπανικά, δηλαδή;
Ναι, κάτι λίγα. Καταλαβαίνω τα πιο πολλά.
-Είναι καλύτερα εκεί; -Ναι, κάνει ζέστη, έχει καλύτερο φαγητό.
Παραλίες, κορίτσια.
-Καλύτερα απ'ό,τι εδώ; -Ναι.
Δεν υπάρχει πρόβλημα, δηλαδή, να παρατάς κάποιον;
Δεν σκέφτηκες ότι είναι εγωιστικό που την παράτησες να μεγαλώσει παιδί μόνη;
Πάω τη βραδινή μου βόλτα.
-Η μάνα σου δεν με ήθελε κοντά της. -Το είπε αυτό;
Το ήξερα.
Και πάλι, οι μπαμπάδες στέλνουν λεφτά πού και πού.
Και βοηθούν. Δεν μας τρέχουν απ'τα μπατζάκια.
Ούτε εμένα.
Η δουλειά που κάνεις, είναι κανονική δουλειά για έναν τριαντάρη;
-Ναι, είναι πολλοί συνομήλικοί μου. -Και γιατί ήρθες τώρα;
Σου είπα, έμαθα ότι πέθανε η μάνα σου και ήθελα να σε γνωρίσω.
Μετά από 12 χρόνια; Γιατί δεν ήθελες να με γνωρίσεις πριν από 12 χρόνια;
Ήμαστε νέοι, δεν τα πηγαίναμε καλά και μου είπε να φύγω.
Είσαι ψεύτης!
Δεν ξαφνιάζομαι που δεν έχεις κανέναν δίπλα σου.
Νομίζεις ότι μπορείς να ζητάς συγγνώμη με λουλούδια για τη μαμά, κι όλα καλά;
Δεν είναι έτσι.
-Νομίζεις ότι θα μείνει; -Δεν με νοιάζει.
Εγώ νομίζω ότι θα μείνει.
-Μάλλον καλύτερα να μείνει, έτσι; -Γιατί;
Δεν μπορείς... Δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις μόνη σου.
Γιατί; Μια χαρά τα καταφέρνω.
Όχι αυτό.
Ούτε αυτό.
Βάλ'το στη θέση του. Πήγαινε πιο πέρα.
ΕΙΜΑΙ ΕΝΑ ΦΛΙΤΖΑΝΙ
Ορίστε, ένα ωραίο, απλό φλιτζάνι για σένα.
Εντάξει, γεια μας.
Είναι χαλασμένο.
-Θες κάτι απ'το μίνι-μάρκετ; -Όχι.
Ακίνητη.
Γεια σου, Σιάν.
Έχω κρυώσει και είμαι λίγο μπουκωμένος.
Η Τζόρτζι είναι μια χαρά. Έτσι, Τζόρτζι;
Ναι, καλά είναι.
Τρώμε πρωινό μαζί.
Ευχαριστώ που πήρες.
Σιάν, να σου δώσω τον νέο αριθμό κινητού μου, αν χρειαστείς κάτι;
Ναι, είναι 07984 639 364.
Γεια σου, Σιάν.
Πρέπει να γνωρίσω, κάποια στιγμή, αυτόν τον θείο Ουίνστον Τσόρτσιλ.
Μπορώ να πω στην Πρόνοια ό,τι θέλω. Γι'αυτό, κόψε το υφάκι, ναι;
Ναι;
Δεν θ'αργήσω.
Χριστέ και Παναγία.
Νέο γάλα.
Πώς ήταν ο χυλός σου;
Τι δουλειά είπες ότι κάνεις;
Πουλάω εισιτήρια, στην Ίμπιζα.
Μάλιστα.
Είναι επικίνδυνα στην Ίμπιζα;
Όχι, δεν είναι.
Εντάξει.
Πάω για δουλειά.
Πουλάει εισιτήρια.
Εκπρόσωπος για νυχτερινό κλαμπ που πουλάει εισιτήρια σε τουρίστες.
Λες να σημαίνει κάτι στην αργκό;
-Λες να προσπαθεί να σε σκοτώσει; -Δεν νομίζω.
Γιατί να μη με έχει σκοτώσει ήδη; Βλακεία να μην το έχει κάνει.
Του αρέσει να παίζει με το θήραμά του.
Πρέπει να ξύσετε τους σειριακούς αριθμούς.
-Τι; -Να ξύσετε τους σειριακούς αριθμούς.
Αλλιώς, η αστυνομία θα βρει ότι είναι ποδήλατα που κλάπηκαν.
Δείτε, αγγίξτε.
Το νιώθεις, ακόμα κι αν το βάψεις.
Αν τα ξύσετε, δεν θα τα εντοπίσουν.
Ορίστε, κάν'το κι εσύ.
Ποιος λέει ότι τα ποδήλατα είναι κλεμμένα;
Αλί;
-Πρέπει να ψάξω το τηλέφωνό του. -Τι;
Πρέπει να ψάξουμε το τηλέφωνο του Τζέισον. Έλα.
-Τι κάνεις; -Σκάσε.
Δεν είναι τίποτα τρελό. Βάλ'το τώρα στη θέση του.
Κοίτα.
Δεν είσαι γυμνή στο μπάνιο.
-Τι κάνεις; -Απλώς...
Τι; Νομίζεις ότι μπορείς να ψαχουλεύεις τα πράγματά μου;
-Μην το κάνεις αυτό! -Τι έχεις στο τηλέφωνό σου;
Δεν έχει σχέση με σένα. Δεν με ξέρεις καν.
Εσύ τι κάνεις πάλι εδώ; Δεν έχεις σπίτι;
Θα φύγω, αν θέλεις.
-Βλακείες. -Σκάσε τώρα!
Τζόρτζι, πάρε την κάμερα. Τι σου συμβαίνει; Πάρ'την!
Πέμπτη μέρα φοράς τις ίδιες πιτζάμες;
Τι; Πέντε μέρες χωρίς ντους; Σε μυρίζω από μακριά! Βρομάς!
Να πούμε στην κάμερα τι έχω βγάλει απ'τα μαλλιά σου;
Μία ωραία, μεγάλη κόνιδα.
Από εσένα θα κόλλησα.
Όχι, δεν κόλλησες από μένα! Πάρε την κάμερα, είσαι τιμωρία.
-Προφανώς κρύβει κάτι. -Όχι, δεν κρύβει.
Είδες πώς αντέδρασε;
Ίσως θέλει λίγη ιδιωτικότητα, όπως εσύ.
Μην είσαι χαζός, Αλί.
Τι ζόρι τραβάς; Όλοι σε κυνηγούν; Ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από σένα;
Μπορείς να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους. Είναι καλός. Τουλάχιστον είναι εδώ τώρα.
Γιατί γίνεσαι θύμα, ηλίθιε;
Από τότε που ήρθε, τον παρακαλάς να γίνεις φίλος του.
-Εγώ είμαι το φιλαράκι σου. -Μπορείς να έχεις πολλά φιλαράκια.
Γίνε το φιλαράκι του, τότε. Δεν σε χρειάζομαι πια.
-Θα γίνω. -Ωραία, έχω άλλα φιλαράκια.
Σε καμία περίπτωση.
Θεέ μου.
Φίλες; Εγώ κι αυτή; Όχι, φίλε, κοριτσάκι είναι.
Περισσότερο γνωστή, θα έλεγα. Συμφωνείτε;
Απλώς γνωστή.
Δεν αξίζει να είναι φίλη μου.
-Είσαι καλά, Τζόρτζι; -Ναι.
-Θες μια αγκαλιά; -Εντάξει είμαι, ευχαριστώ.
Ναι, μάλλον...
Ορίστε.
Εντάξει. Πέντε λίρες και θα το χρησιμοποιήσω για ανταλλακτικά.
-Δέκα. -Πέντε.
-Καλά. -Πού είναι ο Αλί;
Αποχώρησε.
-Να δουλέψω εδώ μαζί σου σήμερα; -Όχι σήμερα.
-Δεν θέλω να πληρωθώ. -Φύγε, σε παρακαλώ.
-Εντάξει. -Καλά.
Καταλαβαίνω ότι είναι στενοχωρημένη, προφανώς. Αλλά τι πρέπει να κάνουμε;
Ποτέ δεν είναι έτσι. Τα τσουγκρίζουμε μια φορά τον χρόνο.
Αυτή τη φορά, είναι διαφορετικά.
Πόσος καιρός πάει...;
Δυο ώρες, νομίζω.
Δώσε λίγο χρόνο, ξέρω 'γω;
Είσαι καλά;
Μαγείρεψα. Και μετά ήρθε ο Αλί.
Μου είπε ότι μαλώσατε εσείς οι δύο.
Κάθισε.
Έλα, κάθισε. Έφτιαξα βραδινό.
Είναι πολύ πικάντικο.
Το ξέρω, έβαλα σκόνη τσίλι και εστραγκόν.
Μόνο αυτά είχες στα ντουλάπια, αλλά...
Νομίζω... ότι του πάει.
-Πώς πάει το σχολείο; -Έχουμε διακοπές.
Τι;
Όχι!
-Δεν είναι αστείο. -Δεν φταίω εγώ.
Πρέπει να ήταν έτοιμο να πέσει.
Η μαμά μου. Πάμε εκδρομή με τροχόσπιτο.
-Ποιος είναι αυτός; -Ο Τζέισον.
-Ο μπαμπάς της Τζόρτζι. -Δεν ανέφερες ότι είναι εδώ.
-Τώρα είναι εδώ αυτός, όχι ο θείος της. -Μάλιστα.
-Δεν έχουμε γνωριστεί, νομίζω. -Όχι. Τζέισον. Είσαι καλά;
-Δεν θυμάμαι να σε ανέφερε η Βίκι. -Δούλευα στο εξωτερικό.
-Εντάξει. Και γύρισες τώρα; -Για λίγο, ναι.
Ωραία.
Τζόρτζι, τι έπαθε το δόντι σου;
Έπεσε. Το καμένο σκορδόψωμό του φταίει.
Ήταν έτοιμο να πέσει. Θα είναι μια χαρά η Τζόρτζι.
Εσύ φέρε τα πράγματά σου.
Εντάξει, Τζέισον... Τα ξαναλέμε.
Εδώ θα είμαι, χάρηκα. Καλά να περάσετε.
-Ενδιαφέρον που σε γνώρισα. -Ναι, καλή εκδρομή.
Ναι, ευχαριστούμε.
Εγγύηση δύο ετών, φυσικά, όπως και για ό,τι πουλάμε.
Πλήρης εγγύση. Ό,τι κι αν γίνει, παίρνεις τα λεφτά σου πίσω;
Ακριβώς...
-Τι κάνεις; -Τίποτα.
Γιατί είσαι ξύπνια;
-Μου κλέβεις τα λεφτά μου; -Τι; Όχι.
Έψαχνα να βρω το δόντι σου.
-Γιατί να το βάλω κάτω απ'το μαξιλάρι; -Για τη νεράιδα.
Τι;
Βάζεις το δόντι κάτω απ'το μαξιλάρι και η νεράιδα σού δίνει δύο λίρες.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Δεν το έχει κάνει ποτέ ως τώρα. -Αλήθεια;
Μου χρωστάει 20 λίρες, τότε.
Θα τα έχεις τώρα. Ορίστε.
Δεν θέλω τα λεφτά σου.
Τι;
Δεν θέλω τα λεφτά σου.
Εντάξει.
Πας για δουλειά;
Χωρίς τον Αλί;
Θες να έρθω να σε βοηθήσω;
-Κάνε γρήγορα. -Έλα, κάνε σωστά τη δουλειά σου.
Τι νομίζεις ότι κάνω; Κρατάω τσίλιες.
Παρακολουθώ.
-Προσπαθείς να το κλέψεις; -Τι νομίζεις ότι κάνω;
-Βάλε ένα κλειδί άλεν στη σέλα. -Καλά.
-Γρήγορα. -Εντάξει, ηρέμησε.
-Θες να το κάνω εγώ; Κλειδί. -Ορίστε.
-Αργείς. -Δώσε μου την τανάλια.
-Αυτό θα έκανα. -Γρήγορα.
Αλήθεια.
Διάολε, πόσα εργαλεία χρειάζεσαι;
-Τρέχα, τρέχα! -Ελάτε εδώ!
Συγγνώμη!
-Είδες πόσο αργοί ήταν; -Σκάσε, δεν είναι αστείο!
Μη γελάς! Κάνεις σαν γουρούνι!
Μεγάλο σκυλάκι!
-Θέλεις να προσθέσω λίγο νερό; -Έχει σβόλους, και προσπαθώ...
-Τι; -Προσπαθώ να τους λιώσω.
Αυτό θα βοηθήσει.
-Ορίστε. -Όχι νερό για τσάι στη σοκολάτα μου.
-Είδες το τηλέφωνό μου; -Όχι.
-Είσαι σίγουρος; -Δεν το έχω δει.
Μην ψάξεις στον σάκο μου.
Άσε τον σάκο μου.
-Δεν το βρίσκω. -Σου έπεσε όταν έτρεχες;
-Σε ποια τσέπη το είχες; -Σ'αυτή.
-Έχει φερμουάρ; -Όχι.
-Πάει το κινητό. -Εσύ φταις που τρέξαμε έτσι!
-Θα μας συλλάμβαναν, Τζόρτζι. -Τράβηξες την προσοχή στα ποδήλατα.
Η ταχύτητά σου μας έκανε να μπλέξουμε.
Γιατί με τραβάς βίντεο;
-Τι ψάχνεις να βρεις; -Τι σε νοιάζει;
Δεν ξέρω.
Το τηλέφωνό μου.
Το τηλέφωνό σου;
Γιατί είσαι τόσο ταραγμένη; Ζήτα να σου πάρουν καινούργιο.
-Σκάσε, δεν καταλαβαίνεις. -Τι; Ένα απλό τηλέφωνο είναι.
-Όχι, δεν είναι. -Γιατί είσαι τόσο χαζή;
Σκάσε!
-Τζόρτζι; -Μα τι κάνεις;
Σου φέρνω αυτό.
Τι κάνεις εκεί μέσα; Παίζεις κρυφά παιχνίδια;
Μην ανησυχείς.
Θέλεις να βγούμε έξω; Έλα, μια μικρή περιπέτεια. Θα έχει πλάκα.
-Δεν μπορώ. -Γιατί; Έχεις δουλειά;
Έχεις κανονίσει κάτι σπουδαίο;
Τζόρτζι! Τζόρτζι, άνοιξε!
Όχι, όχι.
Χτύπησες πολύ τη Λέιλα.
Μην απαντάς!
Ξέρω ότι ζεις μόνη σου εδώ.
Όχι, μη, σε παρακαλώ.
-Τζόρτζι, άνοιξε την πόρτα! -Μην απαντήσεις, σε παρακαλώ.
Εξαντλείται η υπομονή μου.
-Πάμε από πίσω. -Αγάπη μου, έλα στην πόρτα.
Σκύψε, όμως.
Παίζαμε αυτό το παιχνίδι με τη μαμά σου.
Διαλέγαμε άτομα που συζητούσαν και παριστάναμε ότι ήμαστε αυτά.
Έπρεπε να σκαρφιστούμε και μια ιστορία.
Δες αυτούς τους δύο εκεί.
Ας υποθέσουμε ότι είναι ζευγάρι. Εγώ είμαι ο άντρας, εσύ η γυναίκα.
Θεέ μου, αυτό το σάντουιτς είναι θεσπέσιο.
-Τι; -Κάνε την.
Και να σκεφτείς, έκανε μόλις δέκα λίρες.
Ξέρεις, δέκα λίρες δεν είναι πολλά για μένα. Ψιλά, αγάπη μου.
Έλα.
Αγάπη μου, πρέπει να συζητήσουμε για τη δουλειά σου.
Τι πράγμα για τη δουλειά μου;
-Δεν φτάνουν τα λεφτά για τα φυτά. -Σάντρα, δεν το συζητάω ξανά αυτό.
Ξοδεύεις ανεξέλεγκτα.
-Ορίστε; -Με άκουσες!
Πάτρικ, ξόδεψα μόνο 10.000 λίρες, τον περασμένο μήνα.
Μα πέρσι ήταν τα σκυλιά και φέτος ο κήπος.
-Νομίζεις ότι δουλεύω κάθε μέρα; -Πάτρικ!
Όχι, Σάντρα, άκουσέ με.
Αν πρέπει να ξέρεις γιατί ξοδεύω τόσα στα φυτά...
Θα κλάψεις τώρα, ε; Κλασική Σάντρα!
Είναι επειδή η Βέρα και ο Πίτερ...
...κοιτάζουν με αηδία από τον φράχτη...
-Κάθε μέρα, πέντε φορές τη μέρα. -Πάλι οι συγκρίσεις!
-Ο κήπος τους είναι όμορφος. -Και ο δικός μας είναι.
Έχουν κίτρινα, λευκά, μοβ, ροζ, πράσινα λουλούδια.
-Κι ο δικός μας είναι, αγάπη μου. -Κι εμείς δεν έχουμε τίποτα.
-Έχουμε ό,τι ήθελες! -Έχουν λιμνούλα!
Φίλε, σας ακούμε! Μη μιλάτε με μικρόφωνο!
Παρακαλούμε, απομακρυνθείτε από την άκρη της Αποβάθρας 2.
Αηδία είναι εδώ πέρα. Βρομάει.
-Εδώ μεγάλωσα. -Στην εξοχή;
Άκου πώς πάει.
Το κουνάς πάνω από το έδαφος και όταν ο ήχος γίνει πολύ δυνατός...
...ξέρεις πού να σκάψεις.
Αλήθεια; Απίθανο. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα.
Ναι, εντάξει. Δες αυτό.
Δες αυτό. Το είχα βρει μικρότερος.
Είναι σε πολύ καλή κατάσταση.
Τρελό, έτσι;
-Τζόρτζι; -Τι;
Γρήγορα!
Φωνάζει σαν τρελό, έχει κάτι εδώ.
-Τι είναι; -Βραχιόλι.
Λέει κάτι πάνω του;
Όχι! Τι σύμπτωση!
-Χρόνια πολλά! -Δεν είναι τα γενέθλιά μου.
Το ξέρω, αλλά είναι για όλα τα γενέθλιά σου που έχω χάσει.
Θέλεις να σου το φορέσω;
Ορίστε... Σου πάει. Σου αρέσει;
Αυτή είναι μία πένα. Έχει πολλά πραγματάκια εδώ.
-Χρειάζονται ένα καλό τρίψιμο. -Οι πένες.
Ναι, αλλά μερικές φορές, βγάζεις καλά λεφτά και με αυτά.
Αυτό εδώ είναι πολύ βρόμικο. Μοιάζει με πέτρα, αλλά δεν είναι.
Φαίνεται ότι είναι νόμισμα. Αλλά είναι μικρότερο. Ίσως είναι πέτρα.
Βλέπεις αυτά εδώ τα άγκιστρα;
Σκέφτομαι να σου φτιάξω ένα ωραίο ράφι.
-Μιλάς σοβαρά; -Ναι.
Λοιπόν, κράτα τα εκεί.
Κράτα τα εκεί, ίσια.
Μα κλέβεις. Πρέπει να κρατάς τα χέρια σου εκεί.
-Τρέχεις, τρέχεις... Κλέβεις! -Όχι, περπατάω!
Κλέβεις, μικρή.
Ο χορός είναι...
Δεν βάζεις το χέρι στον γοφό...
-Όχι, πάλι το κάνεις. -Συγγνώμη, άθελά μου.
Το έχω εκεί...
-Πρέπει να συνεχίσεις... -Και γιατί να σταματήσεις εσύ;
-Δεν ξέρεις πώς να το κάνεις με στυλ. -Εσύ σταματάς όποτε θέλεις.
-Δεν ξέρεις να το κάνεις με στυλ. -Άλλοι κανόνες για σένα, άλλοι για μένα;
Βασικά, ναι.
-Πρέπει να το κάνεις αυτό; -Όχι.
-Αυτό έκανες. -Όχι, δεν το έκανα.
Ναι, έκανες...
...έτσι.
Έτσι έκανα.
Το έκανες λάθος.
Η πίεση!
-Έτοιμος; -Η πίεση είναι μεγάλη!
-Πρέπει να το μάθεις. -Εντάξει, Ρίξ'το.
-Τρελό! -Σοκαριστικό!
-Σοκαριστικό; -Ναι!
Πώς ήταν η μαμά σου;
Είναι καλή μαμά.
Αυστηρή, κάποιες φορές, αλλά είναι καλή μαμά.
Η δική σου, πώς ήταν;
-Την ήξερες. -Ναι, αλλά όχι σαν μαμά.
Αστεία, γκρινιάρα.
Σίγουρα δεν θα της άρεσε η ανίχνευση μετάλλων.
Όχι, δεν θα της άρεσε.
Την είχα πάει για go-kart για τα γενέθλιά μου, αλλά δεν το είχε.
Γύρισε σπίτι με τα πόδια.
Πώς ήσουν παιδί; Σίγουρα ήσουν διάολος.
Και σπασικλάκι που έκανε ανιχνεύσεις μετάλλων.
Όχι, ήμουν πολύ κουλ.
Δεν μοιάζεις πολύ κουλ.
Ήσουν ένα ψώνιο, ένα κακομαθημένο με πολλούς ενοχλητικούς φίλους.
Η Πρόνοια. Μην απαντήσεις. Αναγνωρίζω τον αριθμό.
Κάνε απόρριψη.
Κοίτα! Δεν είχα αναπτήρα.
-Νόμιζα ότι πήγες για πιπί. -Έκανα και τα δύο.
-Έπλυνες τα χέρια σου; -Ναι.
Με σαπούνι και όλα;
-Θέλεις να τα σβήσεις; -Μα δεν είναι...
Το ξέρω, κάν'το στα ψέματα.
-Θα τραγουδήσεις; -Όχι.
Σου ξέφυγε ένα.
Έτσι μπράβο. Θέλεις να κάνεις μια ευχή;
-Τι ευχήθηκες; -Δεν θα σου πω.
Πόρτες του κλαμπ ανοιχτές...
Πόρτες του κλαμπ κλειστές, κάποιος πάει για τσιγάρο.
Πώς το κάνω αυτό;
-Ανοίγεις και κλείνεις πόρτες. -Συνεχώς ή...;
Τα λέμε σε λίγο.
Εντάξει.
Είσαι καλά;
Κάθισε λίγο.
Εδώ;
Ξέρεις, πριν...
Όταν είπα ότι έπεσα...
-Δεν έπεσα. -Ναι, το ήξερα αυτό.
Έμπλεξα σε καβγά με ένα κοριτσάκι.
Την έδειρα. Και οι γονείς της ξέρουν ότι το έκανα εγώ.
-Μου έχεις θυμώσει; -Όχι.
-Ορκίζεσαι; -Ορκίζομαι.
Κι αν έχω μπλέξει άσχημα; Αν καλέσουν την αστυνομία ή το σχολείο μου;
-Θα το τακτοποιήσω. -Πώς;
Μην ανησυχείς.
Θα το τακτοποιήσω.
Συγγνώμη για την ενόχληση. Είμαι ο μπαμπάς της Τζόρτζι, ο Τζέισον.
-Εσύ είσαι ο μπαμπάς της Τζόρτζι; -Ναι, πώς είναι η μικρή σας;
Είδες τι έκανε η κόρη σου;
Δες το πρόσωπό της. Είναι πολύ αναστατωμένη.
-Θα γίνει καλά. Έτσι κάνουν τα παιδιά. -Πήγαινε μέσα.
Είναι αδικαιολόγητο. Να προσέχεις το παιδί σου.
Ήρθα να σας δώσω αυτά και να ζητήσω συγγνώμη.
Θεωρείς ότι αυτό είναι το σωστό; Τη ρώτησες γιατί το έκανε;
-Καλά είναι, δεν θα το ξανακάνει. -Σίγουρα δεν είναι καλά.
Ελπίζω να γίνει καλά.
ΣΠΑΣΕ ΤΟ
Κι από μέσα από το γκαράζ
ΠΥΡΓΟΣ
ΤΕΛΟΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
Είναι κακή μαθήτρια, σαν εσένα. Τσακώνεται συνέχεια με τους δασκάλους.
Είναι τρελό το πόσο σου μοιάζει.
Είσαι καλά; Αλήθεια;
Πώς πάει, λοιπόν;
Όχι, σκατά.
Βγήκες χθες βράδυ;
Πού πήγες;
Ζηλεύω.
Βρέχει και είναι μουντά.
Ήταν τρελά χθες βράδυ;
Αλήθεια; Αυτός είναι πολύ χάλια.
Άκουσε τα μηνύματα. Ξέρεις τον κωδικό. Συγγνώμη.
Τζέισον, σου τηλεφωνώ εδώ κι εβδομάδες. Ξέρω ότι αυτός είναι ακόμα ο αριθμός σου.
Ο παλιός εγωιστής Τζέι, που αποφεύγει τις ευθύνες του.
Ο γιατρός είπε ότι μου απομένουν λίγες βδομάδες ζωής.
Δεν μπορώ ν'αφήσω μόνη την Τζόρτζι μου. Μόνο από σένα μπορώ να το ζητήσω.
Μόνο εσύ μπορείς να την αγαπήσεις όσο εγώ.
Η Τζόρτζι είναι...
...η Τζόρτζι.
Της είπα ότι θα πάω στον ουρανό, αλλά...
Δεν είναι χαζή για να το πιστέψει. Απλώς δεν ξέρω τι άλλο να πω.
-Εγώ ήμουν αυτή; -Ναι, έτσι νομίζω.
Νομίζω ότι ξέρει τι συμβαίνει.
Την πιάνω να με κοιτάζει, κάποιες φορές.
Είναι μοναδική.
Θεέ μου, είναι πραγματικά αλλόκοτη.
Γεμίζει το πλυντήριό μου όλη τη μέρα, με λασπωμένα ρούχα.
Είναι κακή μαθήτρια, σαν εσένα. Τσακώνεται συνέχεια με τους δασκάλους.
Είναι τρελό το πόσο σου μοιάζει.
Αλλά εγώ και η Τζόρτζι τα πήγαμε τόσο καλά μόνες μας.
Είναι η καλύτερή μου φίλη.
Αλλά αν...
Όχι αν... όταν πεθάνω...
...νομίζω ότι θα σε χρειάζεται πραγματικά, Τζέι.
Σε παρακαλώ να σηκώσεις το τηλέφωνο και να ωριμάσεις.
Ξέρω ότι ένα κομμάτι σου θέλει να την αγαπήσει.
Κι ένα κομμάτι της θέλει να σε αγαπήσει.
ΣΠΑΣΕ ΤΟ
Τζέισον!
Τζέισον.
Ο Τόμας και τα τρένα του...
Έπιασες καλή νότα.
-Κεφαλιά! Κεφαλιά! -Ήταν χέρι!
Δώσε πάσα την μπάλα, Τζέισον.
Δεν μπορείς να μας αφήνεις, ρε φίλε. Πέντε είναι σε κάθε ομάδα.
-Ναι, ρε φίλε, εσύ ζήτησες να παίξεις. -Ένα λεπτάκι.
Γιατί έφυγες;
Ήθελα να σου πω την αλήθεια για τα ηχητικά μηνύματα...
...αλλά δεν μπορούσα να το αντιμετωπίσω.
Πρέπει να καταλάβεις ότι η μαμά σου κι εγώ σε αποκτήσαμε πολύ μικροί.
Ήμασταν παιδιά. Χάλια.
Μα δεν προσπάθησες καν.
-Γιατί δεν προσπάθησες; -Προσπάθησα, σου το ορκίζομαι.
Απλώς δεν είμαι καλός σ'αυτό.
Δεν προχώρησε πολύ αυτό.
Όχι, το ξέρω.
Το ξέρω, δεν ήθελα...
Νιώθω ότι δεν με έχεις ανάγκη.
Δεν πίστευα ότι σε είχα ανάγκη.
Και με έχεις;
Τώρα που σε ξέρω, δεν μπορώ να μη σε ξέρω.
Δεν έχω ανάγκη να αντικαταστήσεις τη μαμά, αλλά έχω ανάγκη κάποιον.
Εντάξει.
Σύμφωνοι.
Θα τα κάνω σκατά πολλές φορές, όμως.
Κι εγώ.
Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να σου αλλάζω πάνες;
Προσπάθησες να μου κλέψεις τα δόντια. Κάπως παράξενο, δεν νομίζεις;
Να κάνουμε μια αγκαλιά ή...;
Δεν ξέρω.
Έλα.
Κανονικά. Δεν μ'αγκαλιάζεις. Γιατί δεν μ'αγκαλιάζεις κανονικά;
-Τι είναι αυτό; -Τι;
-Να κρατιόμαστε χέρι-χέρι; -Όχι, ευχαριστώ.
Εντάξει.
Πρέπει ν'αρχίσεις να καθαρίζεις. Βαρέθηκα να καθαρίζω για σένα.
-Λες κι είμαι εγώ η μεγάλη κι εσύ παιδί. -Δεν είναι αλήθεια. Καθαρίζω.
Όχι, άφησες τα όνιον ρινγκς στο τραπέζι, χθες βράδυ.
Δεν έπλυνες τα πιάτα σου, παίρνεις τα παλιά μου σεντόνια.
-Ναι, αλλά τα πλένω... -Όχι, εγώ τα πλένω!
Θα τα πλύνω μετά! Δεν έχει σημασία!
-Τα χαρτιά ήταν εφιάλτης. -Πάντα είναι.
Κρίμα, ήταν σε καλό δρόμο.
Αγενείς και οι δυο τους. Όταν είναι μαζί, είναι το χειρότερο.
Και τώρα έχει μπαμπά... Ζήτω! Όλοι έχουμε μπαμπάδες!
Εγώ δεν έχω μπαμπά.
Με το μαύρο μάτι, δεν πήγα σχολείο για δύο βδομάδες. Τέλεια.
Η Τζόρτζι μού έφερε μια τούρτα για να ζητήσει συγγνώμη.
Εμφανίζεται στο σχολείο, τουλάχιστον. Είναι εδώ.
Δεν μπορείς να ζητήσεις περισσότερα από ένα τέτοιο παιδί.
Λοιπόν, μπράβο. Μπράβο σου. Απίθανα.
Αυτός ο ηλίθιος, ο Τζέισον, μου πήρε το ποδήλατο για να το φτιάξει.
Έχουν περάσει δύο εβδομάδες και ακόμα δεν το έχει δώσει πίσω.
Ηρέμησε.
Κι αυτός... Θεέ μου αυτά τα μαλλιά! Τι είναι αυτά τα μαλλιά;
Νομίζει ότι παίζει στο "8ο Μίλι"!
-Μη μου κάνεις μούτρα. -Δεν μ'άφησες να διαλέξω τίποτα.
Έχεις πολύ άσχημο γούστο.
Δεν μπορείς να βάψεις ένα καθιστικό πολύ σκούρο μπλε.
Ο τύπος στο μαγαζί διαφώνησε.
Μην ακούς τον τύπο που μοιράζει δείγματα.
Μπορείς να βάψεις το μπάνιο, γιατί δεν το βλέπει κανείς.
Πάψε.
Ωραίο φαίνεται το χρώμα.
-Σου το είπα. -Ναι, είναι αξιοπρεπές.
Σ'έπιασα.
Δύσκολη δουλειά, έτσι;
Τι κοιτάζεις;
Ίσως πρέπει να πάρω κι εγώ ρολό. Έτσι όπως βάφεις, είναι πιο γρήγορο.
Δεν θα τελειώσω ποτέ!
-Με αηδιάζεις, κάποιες φορές. -Σε αηδιάζω;
-Ναι, με τη γλώσσα σου. -Τι είπα;
-Κάνεις λάθη στη γλώσσα. -Κάνω λάθη στη γλώσσα;
Ναι.
-Γεια σας. -Γεια σου, φίλε.
Γιατί πηδάς ακόμα απ'τον φράχτη; Υπάρχει πόρτα.
Θέλω να δυναμώσω τον κορμό μου, να γίνω μπρατσαράς.
Ναι, αφεντικό. Μεγάλε, μ'αρέσει η φόρμα. Πολύ...
-Αηδία. -Πολύ επίσημη.
-Ευχαριστώ. Μου την έφτιαξε η μαμά. -Σε γάμο θα πας;
-Η μαμά έφτιαξε κάτι και για εσάς. -Θα πήγαινες και σε γάμο έτσι.
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση
Υποτιτλισμός Videopress S.A.