Είθε οι χαμένοι να βρουν τον δρόμο του γυρισμού την παραμονή των Χριστουγέννων.
-Πρόσεχε τα παλιοδώρα! Πρόσεχε. -Καλά.
-Παλιοδώρα; -Είπε παλιοδώρα;
Λεν, πρόσεχε, θα χυθεί το γαριδόνερο στο παλτό μου.
Ξέρεις κάτι; Σκέψου ότι οδηγείς με την οικογένειά σου στο αμάξι.
Μαμά, δεν είναι όλοι κακοί οδηγοί, εντάξει;
Κάποιοι πάνε σε μέρη επειδή έχουν ενδιαφέροντα και κάνουν πράγματα.
-Δεν θα σ'αφήσω να πας με τους φίλους σου. -Γιατί όχι;
-Δεν πρόκειται να το κάνω. -Δεν βγάζει νόημα.
Νόμιμο είναι. Δεν κάνω κανένα έγκλημα.
Άντι, είσαι τα μάτια μου εκεί πίσω. Έχε το νου σου για τα σούργελα.
Μα τον Θεό, αυτή η γειτονιά κάποιες φορές είναι σαν τσίρκο.
Λέω φέτος να βάλω ένα μπαζούκας πάνω στο αμάξι.
Μπαμ!
-Μπαμ! -Μου χάλασες τα μαλλιά.
Το'χεις, γλυκιά μου. Θα είναι τρομερή βραδιά. Τρομερή!
Πώς είναι η φάτσα εκτεταμένης οικογένειας;
-Πολύ καλή. Πρόσεχε στον δρόμο. -Καλή.
Εντάξει.
Έχω ενδιαφέροντα.
Μπαίνουμε στο τούνελ.
Έτοιμος, φίλε; Εδώ είμαστε. Το παλιό σπίτι.
Σκύψε και καλύψου.
-Γεια. -Γεια!
Γεια.
Για να σε δω!
Εντάξει, πάμε όλοι μέσα!
Κλείστε την πόρτα! Φεύγει η ζέστη, Μπεβ, περάστε όλοι μέσα!
Πάμε μέσα, μέσα.
Στραμπούληξα τον αστράγαλό μου σε σβώλο χώματος στον κήπο.
Σε σβώλο χώματος; Λένι, αγόρι μου, έλα να πιεις κάτι.
Δεν ξέρω αν είναι σβώλος, είναι μια τρύπα στο έδαφος.
-Γεια, Ρον. -Λένι, φιλαράκο, πώς είσαι;
Ελπίζω αυτό να είναι το μόνο που θα ανακατέψεις απόψε.
Λένι, νομίζω ότι θα εκτιμήσεις αυτό που έκανα με τα φασολάκια.
Ω, ναι...
Μπλανσαρισμένα.
Γεια!
-Γεια, μαμά. -Γεια σου, Καθλίν.
-Γεια. -Πώς είσαι;
-Καλά Χριστούγεννα. -Καλά Χριστούγεννα.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Ναι; -Εσύ;
Χαίρομαι που σε βλέπω, είχα καιρό να σε δω.
Ναι... Λοιπόν, πάω να βρω κάπου ν'αφήσω αυτά.
Ήταν όλες οι πάπιες στη σειρά; Ναι, αμέ.
Πήδηξαν κάποιες πάπιες νωρίτερα στη λίμνη;
Έτσι είναι τα πράγματα.
Τέλος πάντων. Ε;
Ακριβώς.
Κι εγώ πιστεύω ότι είμαστε σε βέλτιστη ζώνη πώλησης.
Τέλος πάντων. Εύχομαι σε εσένα, τη σύζυγο και τα παιδιά σου, καλές γιορτές.
Δεν είσαι παντρεμένος; Δεν πειράζει.
Μου κόλλησε ολόκληρη κοτομπουκιά στα σιδεράκια.
-Πώς γίνεται αυτό; -Συμβαίνει.
Ναι, είναι στο Σέλτερ Ροκ 36 ή 37.
Κάπου στο Χάτινγκτον. Αλλά είναι σημείο που νομίζεις ότι θα γλιτώσεις χρόνο...
...αλλά είναι μάταιο. Μισό μίλι στον παράδρομο και γυρνάς...
Γεια! Λένι, πού είναι το ποτό σου;
-Μια χαρά φαίνεσαι. -Ευχαριστώ. Μπαστούνι, πήρα καινούργιο.
Ναι, ναι. Καταλαβαίνω πού το πας. Μαύρο με χρυσό. Σου πάει πολύ.
-Ρέι; -Ναι;
-Βλέπεις όλα τα ορντέβρ εδώ; -Καλά Χριστούγεννα.
Πάλι κριτσίνια με σαλάμι φέτος, Ρέι;
Με συγχωρείς.
Έχουν πέραση, Μάτι.
Τι είναι αυτό, Ρέι; Κάτσε να το βάλω κάτω απ'το δέντρο.
Όχι, όχι! Είναι κάτι βαρετά τραπεζικά πράγματα για τη δουλειά, το'χω.
-Έμιλι, έλα εδώ, έχουμε δουλειές. -Καλά Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα, αγάπη, φαίνεσαι πανέμορφη.
Θεούλη μου, είσαι σαν εξώφυλλο περιοδικού.
Κι εγώ έτσι ήμουν και τώρα ετοιμάζομαι να γίνω γιαγιά.
Μην το λες αυτό, μια χαρά είσαι.
Γλυκιά μου, βάλε τα δώρα δίπλα στο δέντρο.
Θες κάτι να πιεις; Εντάξει, θα σου φτιάξω κάτι.
Πρέπει να προσπαθήσεις να χαλαρώσεις.
Είσαι η καλύτερη στην τάξη σου. Μην αγχώνεσαι γι'αυτό.
-Πάλι καλά. -Σκέψου κι άλλα πράγματα.
Ακούστε τι κάνω. Πρώτα το τρίβω χωρίς τα μπαχαρικά.
Όταν μαλακώσει, πασπαλίζω με μια ειδική μείξη μπαχαρικών.
-Χρειάζομαι πολύ περισσότερο. -Όταν ήταν μικρά τα παιδιά μου...
...δεν τα έχανα ποτέ από τα μάτια μου.
Μετά το γεμίζω με κρεμμύδια, σκόρδο, θυμάρι και λουκάνικο.
Και μετά... Με βουτυρωμένα χέρια. Εντάξει.
Το τρίβω παντού.
Σχεδόν σαν... Σαν να σαπουνίζω το κεφάλι κάποιου.
Μας προστατεύουν. Αλλά δεν θες ποτέ...
...να σου φέρει η αστυνομία στο σπίτι τα παιδιά σου, όπως έκαναν στον Μπρους.
-Τα πήγαινα πολύ καλά στη σχολή μόδας. -Γεια σου, γιαγιά.
-Γεια σου, γλυκιά μου, πώς είσαι; -Καλά.
-Τι κάνει το όμορφο κορίτσι μου; -Ευχαριστώ.
-Εμένα δεν με είπες έτσι. -Ξέρω, ξέρω.
Είναι τρελός ο κόσμος. Θεέ μου, είναι τρελοί.
-Το ξέρω. -Δεν είναι;
Ναι, ειλικρινά...
-Είναι μεγάλος μπελάς. -Όλοι είναι.
Το ξέρω, αλλά πολύ θα χαιρόμουν αν έκανες τα μαγικά σου πάνω της.
Γιατί αυτό που χρειάζεται τώρα είναι λίγη μαγεία.
Για να μπορέσει να αλλάξει τη ζωή της, γιατί αλλιώς...
Είσαι πολύ κρύα απ'εξω. Δεν έχει πολύ κρύο;
Αλλά άκουσα ότι είναι η ιδανική θερμοκρασία για βόλτες.
Ναι. Τι μπορείς να κάνεις τον χειμώνα;
-Έχει έρθει. -Ναι.
-Κοίτα τα παιδιά μου. Δεν έχω μαγεία. -Όχι, είναι υπέροχα!
-Και τα δικά σου. -Ήταν, σε αυτή την ηλικία.
-Τι έγινε; Πού είναι ο Τίμι; -Ο Τίμι είναι άρρωστος!
Είναι άρρωστος; Ωχ, όχι!
Θα έχουν μεγαλώσει πριν το καταλάβεις.
-Το ξέρω. -Απόλαυσε την κάθε στιγμή.
Πάμε να βρούμε τον Τίμι.
Ο Τίμι είναι άρρωστος! Έλα, είναι άρρωστος! Γρήγορα!
Ο Τίμι είναι άρρωστος!
-Ο Τίμι είναι άρρωστος; -Ο Τίμι είναι άρρωστος! Έλα!
Είναι πάλι άρρωστος ο Τίμι.
-Είναι άρρωστος! Γρήγορα, είναι άρρωστος. -Εντάξει.
Ξέρετε τι μου είπε;
"Δεν μπορώ, μπαμπά. Έχω κανονίσει αποστολή."
Αποστολή;
Ακριβώς.
-Ποια είναι η αποστολή; -Πού να ξέρω;
Είναι απόρρητη;
Κάποιες φορές έχει κλειστή την πόρτα.
Ξέρεις... Νομίζω ότι κάτι έχει ανακαλύψει.
Εμμένει στη θέση του.
Μπορεί να είναι σημαντικό.
Μπορεί να φανεί χρήσιμο.
-Όλα μια μέρα θα είναι τηλεχειριζόμενα. -Εννοείται.
Οπότε ίσως είναι καλή ιδέα να έχουμε έναν δικό μας πίσω απ'το τιμόνι.
Πάντα το ζητούμενο ήταν η προστασία του οχυρού. Απ'τους αρχαίους λαούς.
Η επιβίωση της γροθιάς.
Πάντα έτσι ήταν και πάντα έτσι θα είναι, σωστά;
-Η επιβίωση της γροθιάς; -Ναι.
Κλειδώνεται σε ένα δωμάτιο και παίζει 14 ώρες τη μέρα βιντεοπαιχνίδια.
-Έλα, Μάτι, άσ'τον στην ησυχία του. -Δεν βγαίνει καν έξω.
Αυτό κάνουν τα παιδιά στις μέρες μας. Δεν παλεύουν. Πληκτρολογούν.
Ακριβώς.
Θα φτιάξει κανείς την σκούπα ρομπότ;
-Ποιος είναι αυτός; -Έλα, σταμάτα.
-Εγώ είμαι! -Μπρους!
-Πρέπει να φύγω. -Όχι!
Πιο μετά! Όχι ακόμα!
Τι στα κομμάτια έπαθε το πρόσωπό σου;
Όχι! Εκεί είναι! Εκεί!
Το είδες;
Πήγαινε δεξιά.
Όχι, το άλλο δεξιά.
Ω, ναι!
Πλευροκόπησέ τους!
Έλα, μωρό μου, έλα. Μωρό μου.
Νόμιζαν ότι είχαν την ευκαιρία.
-Τι θα πει "πλευροκοπώ"; -Θα πει...
-Έλα. -Όρμα τους.
-Είναι κανείς εκεί κάτω; -Όχι.
Εγώ, εγώ.
-Αυτό είναι. Να πάρει... -Ωχ, όχι!
-Εκεί! Εκεί! -Τους βλέπω!
-Όχι! -Θεέ μου...
Οι τρομοκράτες κέρδισαν. Η δημοκρατία έπεσε.
Πέντε λεπτά αναγέννηση, ξεχάστε το.
-Σε διέλυσαν, φίλε. -Το ξέρω.
-Θες να παίξεις; -Εγώ; Είναι εύκολο;
Ναι, μπορώ να σου βάλω να παίξεις χωρίς βαθμολογία. Δεν είναι κι άσχημα.
-Πού είναι ο Φλογόδρακος; -Δεν τον είχα εγώ, ο Νίκο τον είχε.
-Δεν τον είχα. Ήμουν συνέχεια μαζί σας. -Εσύ τον είχες.
Ούτε να τον κουβαλήσω δεν μπορώ. Είναι πολύ μεγάλος.
Ξεχάστε το, θα φύγουμε σε λίγο. Πρέπει να πάμε σπίτι για το βραδινό.
Λοιπόν; Πού είναι ο Φλογόδρακος;
-Πάω εγώ. -Το'χεις, φιλαράκο.
Φλογόδρακε;
Πολύ αστείο.
Φλογόδρακε;
ΠΩΛΕΙΤΑΙ
Φλογόδρακε;
Λένι, θα τον φτιάξουμε τον σβώλο.
Δεν είναι τόσο σβώλος χώματος. Σαν κρατήρας είναι.
-Σκάβετε για πετρέλαιο με τον Μάτι; -Θεέ μου.
Μην ανησυχείς. Φτιάχνεται εύκολα. Στρώνεις χλοοτάπητα.
Έχω έναν φίλο που μπορεί να σ'το κάνει φτηνά.
-Θα κρατήσει 60 χρόνια. -Εξήντα χρόνια;
Θα γιορτάσουμε τα 112α γενέθλιά μου έξω, στον χλοοτάπητα.
-Θα κλείσεις τη μουσική; -Ναι, μαμά, ένα λεπτό.
Είκοσι λεπτά. Είναι μέσα είκοσι λεπτά.
Είσαι καλά;
Δεν ξεφορτώνεσαι την αστυνομία. Τους κρατάς.
Είστε τρελοί; Ξεφορτώνεστε τους κακούς, σωστά;
Κρατάτε τους καλούς.
Έτσι ήταν πάντα. Και έτσι θα είναι.
Γιατί αλλιώς... Χάος.
Και ανταρσία.
-Λοιπόν, Μπρούσι; -Ναι!
Μπρούσι; Πρόσεχε το αριστούργημά μου.
Έχω κάτι να κάνω.
"Όχι! Δεν μπορείς να κάνεις πίσω απόψε".
Πήρα στον Μπρους το πιο αστείο δώρο.
Ανυπομονώ να δω τη φάτσα του. Θα φρικάρει.
Κάτσε και θα δεις.
-Δικηγόρος! Δικηγόρος! -Σταματήστε!
Στον μπαμπά μου πήρα ένα από αυτά τα ξυστήρια πλάτης που βλέπεις παντού.
Κι έχεις δει κάτι μπάλες του γκολφ για φάρσες;
Τις χτυπάς και σκάνε σε άπειρα κομματάκια.
-Του πήρες ξυστήρι πλάτης; -Ναι, και πολύ ωραίο μάλιστα.
Λοιπόν, θα δούμε αυτόν που σου αρέσει μετά;
Τον Γκρεγκ Φολκ;
Του πήρες τίποτα;
Τι ήθελα να πω;
Α, η μαμά μου. Είναι η χειρότερη για να της πάρεις δώρο.
Γενέθλια, επετείους, Γιορτή της Μητέρας.
Είναι αδύνατο. Δεν ξέρω ποτέ τι να της πάρω.
Εσύ τι πήρες στη δική σου;
-Σκουλαρίκια. -Αυτό έπρεπε να είχα κάνει.
-Είναι όμορφα; -Δεν θα το'λεγα.
Θεέ μου!
Τι θα κάνω με σένα;
Τι κάνεις στον υπολογιστή, Μπιλ;
Κοιτάξτε. Ποια είναι η λύση; Ποια είναι η εναλλακτική;
Η μαμά χειροτερεύει αυτή τη στιγμή. Και χρειάζεται συνεχή φροντίδα.
Πρέπει να σηκώνομαι στις 4 το πρωί να την πηγαίνω στο μπάνιο.
Κάτι πρέπει να γίνει.
-Γι'αυτό το Σάνραιζ είναι η λύση. -Το Σάνραιζ; Έλα, Μάτι.
Για τη μαμά μιλάμε!
Θα την ξαποστείλεις;
Είναι ευτυχισμένη. Φαίνεται καλά. Λυπάμαι, δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Ρέι, το ξέρω πως φαίνεται ευτυχισμένη και μόνο εδώ έχει ζήσει.
Αλλά χειροτερεύει και τι θα γίνει αν πέσει τη μέρα, ή μέσα στη νύχτα;
Ποιος θα τη σηκώσει; Η Μπεβ;
Τι τα θες τόσα όργανα γυμναστικής; Είσαι δυνατός.
Όλοι θέλουμε το καλό της.
Πόσο καιρό μένει σ'αυτό το μικρό υπνοδωμάτιο; Οκτώ χρόνια.
Ο Ματ έχει κάνει πολλά, αλλά δεν μπορεί να τα κάνει όλα.
Ακόμη κι αν δεν πουλήσουν το σπίτι...
Είναι μόνο ένα γηροκομείο. Θα χρειαστεί πολλά περισσότερα.
Κανείς δεν θα πουλήσει το σπίτι της μαμάς!
Εντάξει; Να σας πω κάτι;
Θα την πάρω εγώ. Ναι, εγώ. Λύθηκε το πρόβλημα.
Ναι, θα την πάρεις εσύ. Δεν θα την πάρεις. Κανείς δεν θα την πάρει.
-Αυτό είναι το σπίτι μου. -Γιατί όχι;
-Δεν μ'αρέσει το Σάνραιζ! -Θα σ'το κάνω λιανά.
Ποιον έχουν εκεί; Εποχιακό προσωπικό;
-Μισθοφόρους; -Σε παρακαλώ, Ρέι.
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Δεν θα είναι εύκολο.
Τίποτα δεν θα είναι εύκολο. Πρέπει να συνεργαστούμε σαν οικογένεια.
Αντί να διαφωνούμε, ας συνεργαστούμε να δούμε τι θα κάνουμε.
Ας δούμε τι λέει εκείνη.
Είστε τελείως χαζοί; Καταλάβετέ το.
-Ματ... -Για εκείνη το κάνουμε. Για εκείνη!
Δεν θα θέλει να πάει. Προφανώς δεν θα θέλει να πάει.
Είναι τρομακτικό, αλλά πρέπει να πάρουμε τη σωστή απόφασή για εκείνη.
Καθλίν, δεν μπορούμε να πάρουμε βοήθεια στο σπίτι;
Τι έγινε μ'αυτό; Δεν ήταν μια επιλογή που θα...;
-Δεν μπορούμε να το συζητήσουμε αυτό; -Βοήθεια στο σπίτι; Ποιος θα πληρώνει;
Μισθό, δωμάτιο και σίτιση. Και θα μένει ένας ξένος στο σπίτι μου;
Ξέχνα το, δεν το θέλω αυτό!
Μάτι, πρέπει να της δώσουμε μια ευκαιρία.
Αυτά τα λέτε πολύ εύκολα, γιατί δεν μένετε εσείς μαζί της. Εγώ μένω.
Τη βλέπω 24 ώρες το 24ωρο.
Αφήστε με εμένα. Τι γίνεται με τη γυναίκα μου;
Αυτή πρέπει να επωμιστεί το βάρος! Κι αυτό επιβαρύνει...
-Γι'αυτό υπάρχει το βοηθητικό προσωπικό! -Σκάσε, δεν έχεις ιδέα!
Μάτι, δεν μπορούμε να τη διώξουμε. Θα την πετάξουμε στα βαθιά.
Αυτό προσπαθώ να πω εδώ και μισό μίλι.
Πώς θα το κάνουμε αυτό; Το Σάνραιζ είναι καλή επιλογή.
Αλλά μέχρι να βρούμε το καλύτερο...
-Η Τζο πρέπει να'ναι ενθουσιασμένη. -Ω, ναι.
Τρία χρόνια χωρίς καθόλου δουλειά;
Δεν είναι και πολύ σπιτόγατα.
Η καλύτερη σπιτόγατα είναι η μαμά της Τζο.
Ρον;
Για πάμε, για πάμε!
Θα το καταφέρω;
Τα κατάφερες! Ήταν τέλειο!
-Πρέπει να πάω στο μπάνιο. -Εντάξει, φιλαράκο.
-Πάμε, πάμε! -Πολύ τον αγαπάω αυτόν.
Κι εγώ. Τα έχει καταφέρει μια χαρά ο Τάι μου.
-Να'ναι καλά. -Ναι, να'ναι καλά.
-Δουλεύει στους υπολογιστές. -Βασικά... Πάνω-κάτω.
Τι εννοείς, πάνω-κάτω; Πάνω, όχι κάτω, ποτέ κάτω.
-Εντάξει, μαμά. -Τι "μαμά"; Τι;
Αυτό κάνουν οι πρόγονοί του.
Είναι εξαιρετικοί σ'αυτό που κάνουν και είμαι περήφανη γι'αυτόν.
Τι εννοείς, "Τι, μαμά;"
-Απίστευτο. Έχει δύο γραφεία. -Δύο;
Και η κόρη μου θα πει "Εντάξει, μαμά".
Στο τέλος τα παιδιά θα φύγουν απ'το σπίτι. Το ελπίζω.
Δεν ξέρω για τον Ρίκι.
Εντάξει, παίξε βελάκια.
Γιατί δεν με μεγάλωσες να παίζω κάτι διασκεδαστικό, όπως μπάσκετ ή μπέιζμπολ;
Σε πόσα αθλήματα σε έγραψα και τα παράτησες γιατί δεν σου άρεσε;
-Δεν τα παράτησα! Με έβγαλες απ'την ομάδα. -Α, όχι;
Από μία ομάδα σε έβγαλα. Απ'το ποδόσφαιρο, με ντρόπιαζες λιγάκι.
Δεν μ'αρέσει να κλωτσάω την μπάλα!
-Τι; -Απλώς...
Είμαι τόσο περήφανος για τα παιδιά μου. Αγαπώ πολύ την οικογένειά μου.
Ναι, φαίνεται. Πρέπει να είσαι.
Η οικογένεια είναι το ζητούμενο, καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Ναι, είναι υπέροχη οικογένεια.
Είναι. Και σε αγαπάμε και τους αγαπάμε όλους σ'αυτή την οικογένεια.
Ευχαριστώ πολύ. Κι εγώ σας αγαπώ.
-Το εκτιμώ. -Απ'την αρχή, ήσασταν πολύ καλοί.
Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.
Δεν θα σου μοιάσει το παιδί.
-Δεν είναι και πολύ αστείο αυτό. -Τέλος πάντων.
Σε πειράζω.
Η Μπεβ συζητάει ακόμα να το πουλήσετε και να μετακομίσετε στην πόλη;
Το έχουμε συζητήσει.
Το σπίτι; Ακόμα το βλέπω σαν το σπίτι της γιαγιάς.
Είμαι σίγουρος ότι θα συνέλθει η γιαγιά. Αυτά γίνονται σε φάσεις.
Το κρύο πάντα επιβαρύνει το γέρικο σώμα.
-Τι ξέρεις εσύ από αυτά; -Έτσι είναι.
-Γι'αυτό μετακομίζουν τόσοι στη Φλόριντα. -Α, ναι;
Θα την περικυκλώσουμε με θερμάστρες. Θα γίνει περδίκι.
Είναι μια αρχή.
Μπρους, αυτό δεν βγάζει κανένα απολύτως νόημα.
Κάτσε να έρθει η άνοιξη και θα δεις. Όλα θα πάνε καλά.
Δικηγόρος! Δικηγόρος!
Αυτός είναι ο θείος Ρον.
Ο θείος Ρέι εκεί.
Νομίζω πως αυτή είναι η θεία Μπεβ και ο θείος Μάθιου.
Εκεί πέρα.
Αυτός στα αριστερά δεν ξέρω ποιος είναι.
Πάλι, πάλι!
Αυτός είναι ο ξάδερφος Ρίκι.
Αυτός είναι ο παππούς Χένρι.
-Ευχαριστώ. -Λοιπόν, Ρίκι...
Έλαβα τις σημειώσεις σου για...
Σκέφτηκα πολύ τις σημειώσεις σου και νομίζω θα σου αρέσουν οι αλλαγές.
-Εντάξει. -Και κατάλαβα τι εννοούσες για...
-Για τις λεπτομέρειες που δεν κολλούσαν. -Σωστά, σωστά.
Αλλά είναι δύσκολο να τα ενώνεις πάλι όλα μαζί.
Υπάρχουν κομμάτια εκεί και κομμάτια εδώ.
Κάποιες φορές θέλω να πω ένα πράγμα και μετά δεν είμαι σίγουρος.
-Ακριβώς. -Πες μου πώς σου φαίνεται τώρα.
Μπορεί να μην είναι τέλειο αλλά παίρνει τον σωστό δρόμο.
Πολύ μ'αρέσει. Πρέπει να είναι το καλύτερο κεφάλαιο ως τώρα.
Και... Εγώ...
Δεν ξέρω, δεν θέλω να το γρουσουζέψω.
-Μπορεί να γίνει επιτυχία. -Μπορεί.
-Μπορεί να γίνει μπεστ-σέλερ. -Εννοείται.
-Ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο κεφάλαιο. -Ευχαριστώ.
-Έχε το κοντά σου. -Ελάτε, πάμε!
-Ήρθε η ώρα! -Χριστέ μου!
Ελάτε, πάμε!
Πάμε, Ρίκι! Ελάτε, πάμε!
Έλα, πάρ'το.
Πού είναι το παλτό μου;
Πάμε, πάμε!
-Πάμε! -Πήγαινε εσύ.
-Όχι, δεν θέλω να πάω. -Πήγαινε, θα σας φτάσω.
Θεούλη μου.
Έχω ξεπαγιάσει!
-Σίγουρα. -Σοβαρά!
Έρχεται;
Δεν έρχεται, παιδιά, δεν έρχεται!
-Δεν θα έρθει! -Μη χάνετε την ελπίδα σας.
Τι ήρθα εδώ;
Νομίζω ότι κάτι βλέπω, παιδιά!
-Πάμε. -Πάμε να φύγουμε.
Έλεος!
Έλα στη Μαμά-Βασίλη!
-Για πάμε! -Αυτή είναι η γυναίκα μου.
-Δεν θα ξαναπληρώσω φόρους. -Ναι.
Εγώ έχω να πληρώσω εδώ και οκτώ χρόνια.
-Έπεσα απ'τα σύννεφα. -Έτσι πρέπει.
Έπεσες απ'τα σύννεφα. Δεν πέφτω απ'τα σύννεφα, άνεργος είμαι.
Χάσιμο χρόνου.
Έρχεται!
Δεν ξέρω, έχω παγώσει.
Ήρθε! Ήρθε!
Ναι! Ναι!
Μπρους! Μπρους! Μπρους!
-Ήταν κοντά. -Ήταν πολύ ωραία.
-Ήταν εκπληκτικοί. -Το ξέρω.
Να βλέπεις όλους αυτούς τους πυροσβέστες εκεί πάνω.
Άξιζε την αναμονή.
Όχι, γιατί λέει "Με κάνεις να νιώθω ότι δεν είμαι καλή μαμά".
-Ο Μπρους είναι αυτός; -Τι είναι αυτό;
Ποιος; Ποιος είναι;
Με είδατε; Με είδατε; Ήμουν καλός;
-Ήταν τέλειο! -Ήμουν πάνω στο πυροσβεστικό!
-Και χόρευα! Δεν ήταν τέλειο; -Ήταν φανταστικό!
Θα τους πάρει πολύ.
Θέλει μόνο εκείνο το μικρό υπόγειο.
-Τον παλιό τεκέ. Πώς γίνεται; -Τεκέ; Αυτό ακριβώς είναι.
Δεν ξέρω τι θα γίνει, αλλά ήρθε πια η ώρα. Κάτι πρέπει να γίνει.
Είμαστε πολύ περήφανοι για σένα.
Δεν εκπροσωπείται κάθε οικογένεια στην παρέλαση.
Η μαμά είναι ακόμα θυμωμένη που δεν τη βλέπεις αρκετά;
-Είναι τόσο προφανές; -Ναι.
Δεν είναι εύκολο. Έχω τα παιδιά, έχω...
...τον Λένι και την υγεία του.
Δεν μπορώ να είμαι ταυτόχρονα παντού.
-Είναι δύσκολο. -Ναι.
Πραγματικά σκέφτεσαι να πουλήσεις το σπίτι;
Έχει ήδη γίνει.
Κύριε και Σωτήρα μας, ευλόγησε το φαγητό σε αυτό το τραπέζι...
...και τους υπέροχους ανθρώπους που κάθονται γύρω του...
...που ήρθαν να γιορτάσουμε την παραμονή Χριστουγέννων.
Και παρακαλώ... Α, μην ξεχάσεις όσους δεν βρίσκονται πια μαζί μας.
Τον ξάδερφο Τζουζέπε, τη θεία Μαίρη, τη Ρόζι, τον Ραλφ, την Ντέμπρα...
...την Μαίρη-Ανν, τον Πίτερ, τον Τζον και όλους.
Ξέχασα τους άλλους. Για να δω...
Τσαρλς, Καρμάιν, Σεμπάστιαν, Σαμπατίνο, Αντζελίνα...
Ρέι, θυμάσαι τότε που πήγες στο Νιου Τζέρσι;
Που ήρθε να σε πάρει ο Ματ γιατί χάλασε το αμάξι σου;
Έλεγα στη φίλη μου αυτή την ιστορία τις προάλλες.
Γιατί κάθε φορά που φεύγει, παίρνει μαζί της πάρα πολλά. Όπως εσύ.
Και δεν πίστευε ότι πήγαινες οδικό ταξίδι με καναπέ στο αμάξι σου.
Ποιος το κάνει αυτό;
-Αυτός εδώ. -Ναι, εσύ. Μόνο εσύ, Ρέι.
Τζο, μπορείς να μου το κρατήσεις αυτό;
Πότε πέφτει φέτος;
Πόσο καιρό είσαι εκτός στρατού;
Επτά χρόνια τώρα.
Είναι κοτοπουλάκι. Μωρό.
Είμαι μωρό.
Δεν φαίνεται. Τι γεύση έχει;
Τάι, γλυκέ μου, πώς πάει η επέκταση του γραφείου; Θα'σαι ενθουσιασμένος.
Είναι λίγο κουραστικό, αλλά συναρπαστικό. Ανυπομονώ να δω πώς θα τα πάμε.
-Θα τα πας εξαιρετικά, γλυκέ μου. -Ευχαριστώ.
Έχε υπόψη ότι υπάρχουν συνεχείς διακυμάνσεις στην αγορά.
Κι αν η επιχείρηση επεκταθεί πολύ γρήγορα, μπορεί να καταστεί αφερέγγυα.
-Μια χαρά θα είναι. -Τις έχω δει... Περίμενε.
Τις έχω δει να διαλύονται πολύ εύκολα, οπότε πρόσεχε.
Το εκτιμώ, αλλά έχουμε πάρει μέτρα ασφαλείας.
Δεν θα χαθεί ο έλεγχος.
Ξέρεις πόσες φορές το έχω ακούσει αυτό; Είχαμε το χρηματιστηριακό κραχ το 1987.
Είχαμε μέτρα ασφαλείας το 2000 με το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Λέω μόνο να προσέχεις. Αν επεκταθείτε πολύ γρήγορα...
...πίστεψέ με, μπορεί να συμβεί πριν το καταλάβεις.
Μάτι, θα είναι τέλεια, θα είναι μια χαρά.
Πρόσεχε.
Το φαγητό είναι πεντανόστιμο!
Πέρασα βάσανα με τις καλόγριες.
Με το που μπήκαν, μου ζήτησαν έκπτωση επειδή ήταν καλόγριες.
Λέω, "Δεν μπορώ να το κάνω αυτό, δεν γίνεται".
-Τι είπες; -Έτσι ακριβώς με κοίταξαν.
Τι είπες; Δεν σε άκουσα.
Και είπαν ότι θα προσευχηθούν για μένα.
Αυτό το έκανα όταν ήμουν στον στρατό.
Έρικ, τι δουλειά κάνεις;
Λειτουργώ μια διαδικτυακή κοινότητα για ανθρω-λάτρεις.
Για τι;
Η ανθρωπομορφική κοινότητα. Άνθρωποι που είναι ζώα.
Έχουμε φόρουμ και τσατ και ανεβάζουν φωτογραφίες.
Σαράντα χιλιάδες συνδρομητές απ'τον Σεπτέμβριο.
-Ναι, αλλά πόσα λεφτά βγάζεις; -Μόνο για τα λεφτά το κάνω.
Αυτός εδώ παίζει πλήκτρα. Κι εγώ παίζω, αλλά...
...αυτός εδώ, παίζει πλήκτρα. Ναι!
Είσαι πολύ ταλαντούχος, δεν μ'αρέσει να σ'ακούω να μιλάς έτσι για σένα.
-Όχι, για σένα μιλάω. -Μπρους, πληρώνεσαι για τη δουλειά σου;
Την πυροσβεστική; Είναι εθελοντική εργασία.
Είσαι εθελοντής; Δεν παίρνεις τίποτα; Κάτι πρέπει να παίρνεις.
-Περηφάνια. -Δεν έχεις κανένα τυχερό;
Τι τυχερό;
Κάποιες φορές σε βγάζουν για φαγητό, σου προσφέρουν διακοπές.
-Έχω πάει για φαγητό. -Οπότε πληρώνεσαι. Απλώς δεν το...
-Σιγά, μικρέ! -Δεν το κάνεις γι'αυτό.
Το κάνεις γιατί σ'αρέσει να βοηθάς τους ανθρώπους.
-Μ'αρέσει να βοηθάω τους ανθρώπους. -Το ξέρω.
Πότε ξεκινάει;
-Σε τρεις εβδομάδες. -Τόσο σύντομα; Τέλεια.
Είναι απλώς θέση γραμματέα. Δεν αξίζει τόσο ενθουσιασμό.
Όχι, έλα. Υποτιμάς τον εαυτό σου. Είναι καλό δικηγορικό γραφείο.
-Δεν ξέρω. -Κοίτα γύρω σου.
Είναι μια οικογένεια σκληρών εγκληματιών.
Δεν είχαν ποτέ κάποιον απ'την άλλη πλευρά. Είσαι η πρώτη.
Είναι λες και στέλνουμε κάποιον στο φεγγάρι.
Είσαι καλά; Συγγνώμη, πλάκα έκανα.
Ναι, καλά είμαι.
Έμιλι, θα μου δώσεις τα ψωμάκια;
-Έμιλι. -Τι;
-Δώσε μου τα ψωμάκια. -Είναι αρκετά κοντά σου.
Έτσι θες να περάσεις το δείπνο;
Μπορείς να μου δώσεις την σάλτσα κράνμπερι;
Τι έχετε πάθει εσείς οι δύο; Δεν είναι οι Επικίνδυνες Αποστολές.
-Θα σας δείξω πώς γίνεται. -Ευχαριστώ. Μη βοηθάς, Μάτι.
Είναι πολύ απλό, αλλά δεν πειράζει.
Μάτι, σου είπα να το καθαρίσεις το σπίτι.
-Τι συμβαίνει; -Τρέξτε όσο προλαβαίνετε.
Δεν σκέφτηκα να μη φάω κοτόπουλο πριν την ομιλία μου.
-Πάμε, πάμε, θέλουμε ν'ακούσουμε. -Εντάξει, μισό λεπτό.
Λοιπόν.
-Ευχαριστώ, μαμά. -Ναι, εντάξει.
Θα ήθελα να ξεκινήσω με τη μαμά. Με φροντίζει πολύ.
-Αυτό είναι αλήθεια. -Μου άλλαζε πάνες μέχρι τα 7-8 μου.
Άργησα να βρω τον δρόμο μου. Άργησα.
Η μαμά αγόραζε τόσες πάνες που νόμιζα ότι θα έφτιαχνε δική της μάρκα.
Είχε ιδέες για τις πάνες.
Και, ανυπομονώ γι'αυτό όλο τον χρόνο.
Είτε είναι παραμονή Χριστουγέννων είτε Πάσχα...
...είτε 4η Ιουλίου, η γέννηση της χώρα μας.
Πάντα θα ανυπομονώ για τις γιορτές μαζί σας.
Ναι. Ναι!
Θα ήθελα να πω κάτι ακόμα, αν δεν σας πειράζει.
-Σας πειράζει; -Όχι!
Σίγουρα;
Ξέρετε, σήμερα...
Σήμερα...
Φάτε μια μπουκιά.
Σήμερα στην παρέλαση...
Ήταν κάτι που έχω μέσα στην καρδιά μου.
Ανυπομονώ πολύ γι'αυτό, γιατί όταν ήμουν μικρός, όπως ξέρει η μαμά...
...πάντα ήθελα να γίνω ηθοποιός και καλλιτέχνης.
Και εγκατέλειψα αυτά τα όνειρα όταν έμπλεξα.
Αλλά όσο κι αν η ζωή σε κλωτσάει όσο είσαι κάτω...
...πρέπει να σηκωθείς γιατί πρέπει να ρίξεις κι εσύ κλωτσιά στη ζωή.
Και να πεις στη ζωή... Είναι το δικό σου το πόδι.
Δεν είναι το δικό της, είναι το δικό σου.
-Οπότε, υψώστε τα ποτήρια σας. -Στην υγειά των ποδιών!
Θα ήθελα να πω... Το δικό μας πόδι!
Στην υγειά μας!
Ποτέ δεν τρώω έτσι. Ποτέ μου.
Λέγεται "Αφογκάτο Κεράσι".
-Αφογκάτο Κεράσι. -Ναι, πολύ καλά. Ακριβώς.
-Για εσάς είναι ντεκαφεϊνέ. Νομίζω. -Τι είναι το ντεκαφεϊνέ;
Κι είναι ένα ξεχωριστό γλυκό που φτιάχνει η οικογένειά μας εδώ και 30 χρόνια.
Ο παππούς Χένρι το έφτιαχνε κάθε παραμονή Χριστουγέννων.
-Πείτε ευχαριστώ. -Ευχαριστώ!
Ελάτε, παιδιά, πάμε!
Ελάτε, γρήγορα, γρήγορα!
Αυτό είναι για τον Άντριου. Ορίστε.
Καλά Χριστούγεννα. Ποιος είναι ο επόμενος;
Πού είναι ο Τζόι; Πού είναι; Θα το πιάσεις;
Πιάσ'το! Ορίστε!
Τι μεγάλο δώρο!
-Μπεβ; Τι ήταν αυτό; -Ναι, είναι παρόμοιο.
-Και της Μπεβ. -Ναι, για εκείνη είναι.
Ευχαριστώ, Μυστικέ Άγιε Βασίλη.
-Θα νευριάσει. -Φυσικά και μπορώ.
Ο ανθρω-λάτρης!
-Ποιος είναι μετά; -Εγώ!
Όχι! Ποιος είναι μετά;
-Ποιος έχει μείνει; -Εγώ!
Για δες!
-Τίνος είναι αυτό; -Δικό μου!
Θεέ μου, ναι! Ορίστε, Ενριέτα.
Μ'αρέσει πάρα πολύ.
Θεέ μου!
-Τι νομίζεις ότι είναι, φιλαράκο; -Δεν ξέρω.
-Εσύ είσαι αυτή; -Ναι.
Τότε είχα πολύ μαλλί.
Η Τζούντι... Θεέ μου.
-Κοιτάξτε την. -Σε όλο της το πρόσωπο.
Ένα παζλ!
Εσένα τι σου έφερε ο Μυστικός Άγιος Βασίλης;
-Τίποτα. -Τι; Δεν σου πήρε τίποτα;
-Όχι, τίποτα. -Νόμιζα ότι... Θεέ μου.
Τι τέλειο δώρο. Εδώ δείτε. Δεν τα έχω ξαναδεί έτσι.
Αυτά είναι τρία απ'τα αγαπημένα μου κράκερ. Σ'ευχαριστώ.
Τι σκατά ήταν αυτό;
-Να πάρει! -Σκατά...
Πάμε, πάμε!
Σάσα! Σάσα!
Θεέ μου. Ήταν τρελό.
Ήταν απίστευτο το πώς ξεγλίστρησα.
Η μαμά μου κοιμόταν κι ο μπαμπάς ήταν στην δουλειά.
Θα μπορούσα να χτυπήσω και το κουδούνι φεύγοντας, αν ήθελα.
Σάλγουεν.
Κρεγκ Σάλγουεν.
Νομίζω ότι γνωριστήκαμε σε ένα μπαρ μιτσβά πριν κάτι χρόνια.
Σίγουρα.
Κι η δική μου ήταν απίστευτη.
Άφησα μέσα τις κάλτσες μου, οπότε έπρεπε να ξαναμπώ.
Και δεν μπορούσα να ανοίξω το παράθυρο για δύο λεπτά.
Έτρεμα.
Σ'το είπα, είμαι χαρούμενη.
-Δεν μου το είπες. -Σ'το είπα.
-Το νιώθεις; -Ναι.
Κλωτσάει συνέχεια.
-Πόσες φορές έχεις κάνει "Τον Περίπατο"; -Φέτος θα είναι η πέμπτη χρονιά.
Πέντε... Δεν το πιστεύω ότι συνεχίζεις να έρχεσαι.
-Πλάκα κάνω. -Σας αγαπώ, τι λες τώρα;
-Ναι... -Σε σχέση με τη δική μου οικογένεια...
Αλήθεια;
Δεν ξέρω, περιμένω το δικό μου. Αυτό είναι.
-Πού είναι η Έμιλι; -Μια χαρά.
Ρέι; Ρέι!
-Θα έρθεις μαζί μας; -Όχι θα κάτσω εδώ για μια φορά.
-Κάνει πολύ κρύο έξω. -Έλα με την οικογένεια.
Όχι, εντάξει είμαι.
Κοιμόμουν πάνω.
Φόρα το παλτό σου.
Εντάξει είμαι, Ρον. Πηγαίνετε να περάσετε καλά. Τα λέμε σε λίγο.
Πάντα μένεις πίσω, Ρέι. Καλά, όπως θες. Κάτσε ζεστός.
Καλά, εντάξει.
-Άντριου; -Ναι;
-Πού είναι η Έμιλι; -Κοιμάται.
-Κοιμάται; -Ναι.
-Πού; -Σ'εκείνη την κρεβατοκάμαρα.
Αυτή που δεν έχει στρώμα;
Όχι, είναι στην κρεβατοκάμαρα δεξιά από αυτήν.
-Εντάξει. Γιατί έχεις τέτοια φάτσα; -Γιατί έτσι.
-Γεια. -Γεια.
Πάμε. Ώρα για "Τον Περίπατο".
-Πάμε! -Τι γίνεται εδώ;
Έλεος, Χριστούγεννα είναι.
Εντάξει. Πάμε.
Τι έπαθε το γραμματοκιβώτιο;
-Θεέ μου, Ρόνι. -Τι έγινε;
Σ'το είπα ότι ήταν γειτονιά ναρκομανών.
Χάος και ανταρσία.
Είναι τελείως τρελοί αυτοί εκεί.
-Αυτός είναι ωραίος; -Έχεις τρελαθεί;
Όχι, όχι. Χάλια είναι.
Βλέπετε τον ψηλό; Τον λένε Σπλιντ.
-Ίδιο ύψος έχουν όλοι. -Ο μεσαίος.
Πούλησε ναρκωτικά στον Γκράχαμ που τον έστειλαν νοσοκομείο.
Και δεν έχει συνέλθει ακόμα.
Και έδειρε ένα μικρό παιδί. Μιλάμε μικρό, κάτω από 1,20 ύψος.
Χέσ'τον.
Πάμε να τους μιλήσουμε;
-Είσαι τρελή; -Πλάκα κάνω!
Αποτυχημένοι είναι. Μη σου πω και νοσηροί.
Τι διάολο;
-Τι είναι αυτό; -Κλειδώστε τις πόρτες.
Τι παίζει;
Χριστέ μου.
-Θεέ μου. -Τους βλέπετε αυτούς εκεί;
Ναι, τους είδαμε. Είδαμε κι εσάς.
Νομίζω ότι κι αυτοί μας είδαν.
Αυτό το σχεδιάζαμε τα τελευταία 40 λεπτά.
Ήταν πολύ τρελό. Ήμασταν σε φάση, "Τι";
-Το ήξερα ότι ήσασταν εσείς. -Ναι, σίγουρα.
Νεκροθάφτες!
Θεέ μου! Πάμε, πάμε!
-Όχι, ρε φίλε, γιατί; -Πάμε, πάμε!
Λέτε να ξεθάψουν τη γιαγιά μου;
Παλιοβρομιάρη! Μπασταρδάκι!
Τροφορακοσυλλέκτες!
Θα τους πιάσω αυτούς τους τροφορακοσυλλέκτες. Θα δεις.
Μαλάκες τροφορακοσυλλέκτες.
Δεν έχει μαύρο ψωμί;
Δεν έχει μαύρο ψωμί.
Να'σουν και πάλι 15, ε;
Ναι...
-Τελειώσατε; -Ναι.
Ευχαριστούμε.
-Έχεις άγχος τώρα; -Όχι.
-Έχεις άγχος τώρα; -Ναι.
Γεια, πώς είμαστε; -Γεια.
Γεια! Τι λέει, Γκρεγκ; -Πώς πάει, φίλε;
Γκρεγκ, μόλις μάθαμε ότι όλων μας οι μπαμπάδες είναι ναρκισσιστές.
-Εσένα είναι; -Κούλαρε, μόλις έκατσα.
Ρωτάει ήδη αν ο μπαμπάς μου είναι "ναρκιστής".
-Ο Σάλγουεν μας έχει πρήξει όλη νύχτα. -Για νέο μας το λες;
Θα φύγεις από εδώ μετά;
Ναι, σε κάνα 20λεπτο.
Τέλεια. Θες να κάνουμε κάτι;
Με εσένα και... τα παιδιά;
Ναι, μάλλον.
-Ναι. Κάτι τέτοιο. -Ναι;
-Μπορείς να με πείσεις. -Αλήθεια;
-Εντάξει. Θα είναι ωραία. -Ναι.
Θεέ μου. Σας παρακαλώ, κάντε κάτι γι'αυτό!
Είναι παράνομο! Είναι ο δικός μου κάδος.
Ελάτε τώρα, η δουλειά σας δεν είναι;
Είναι άδικο! Θες άλλο μπέιγκελ;
Μα έτσι γίνεται πάντα.
Αν δείτε διάγραμμα διάθεσης αποβλήτων...
...υπάρχει πάντα τεράστια κορύφωση μετά τα Χριστούγεννα.
Δεν έχει κανένα νόημα το όλο θέμα.
Σ'αυτή τη φάση είναι μόνο καταναλωτική υποχρέωση.
Σου παίρνω ένα δώρο και το πετάς.
Μου παίρνεις δώρο και το πετάω.
-Σαν καπιταλιστική προπαγάνδα. -Ακριβώς.
Θα πιω σ'αυτό.
Αυτό είναι ακόμα τυλιγμένο.
-Τι είναι; -Σκουλαρίκια η κάτι χαζό.
-Θα το ανοίξεις; -Όχι.
-Αυτό είναι για πέταμα; -Ναι.
Πολύ αστείο!
Μια φορά όταν ήμουν 12, έκανα ένα μάθημα ιππασίας.
Και η γιαγιά μου με έκανε συνδρομήτρια σε ένα περιοδικό ιππασίας.
Ερχόταν δύο φορές τον μήνα κάθε μήνα και τα πετούσα όλα τα τεύχη.
Γιαγιάδες...
Είστε έτοιμοι; Έχω τα κλειδιά στην τσέπη. Έχω το αμάξι μπροστά.
Πάμε, πάμε, πάμε!
Κάν'το όπως ο μπαμπάς! Κάν'το όπως ο μπαμπάς!
Το αυτοκίνητο σημαίνει ελευθερία!
Δεν θα πεθάνουμε ποτέ!
-Σε υπόγειο μένεις; -Όχι.
Έχω το δικό μου δωμάτιο.
-Ένα ολόδικό σου δωμάτιο. -Ολόδικό μου.
-Εσύ; -Είμαι μόνη μου, μοναχικός καβαλάρης.
-Ωραίο. Μ'αρέσει. -Πού θα πάμε μετά;
Πραγματική ενήλικας.
-Πού; -Δεν ξέρω. Στο Νόρθπορτ;
Εντάξει.
Αυτός εδώ δεν αστειεύεται. Μ'αρέσει ο τρόπος σκέψης σου.
-Είναι ουσιαστικά η πόλη. -Ναι, να πάμε. Θα είναι ωραία.
-Απαίσια ιδέα. -Σάσα, ξέρουμε ότι δεν θα έρθεις.
Ξενέρωτη.
Πήγαινε κάπου αλλού.
Πρέπει να μείνουμε ξύπνιοι για τον Άγιο Βασίλη.
-Θα πάρετε κι άλλες; -Ναι, πάρτε κι άλλες.
-Θεέ μου. -Αλήθεια θα το κάνετε;
Με τέτοια συμπεριφορά αποκλείεται να πάρουν.
Τους δίνω πέντε λεπτά μέχρι να βγουν να πουν "Παιδιά, δεν τις πήραμε".
Πέντε λεπτά.
Φύγετε, φύγετε.
-Γεια, φίλε. Καλά Χριστούγεννα. -Γεια. Καλά Χριστούγεννα.
Τέλειο συνολάκι, πραγματικά υπέροχο.
Κάνει πολύ κρύο έξω και αναρωτιόμασταν αν θα μπορούσαμε...
...να μπούμε μέσα και να πάρουμε μερικά σνακ.
-Πολύ μ'αρέσει, είναι πολύ ωραίο. -Το ξέρω, είναι πολύ ωραίο.
Λοιπόν. Ζητάμε πολλά, αλλά λέγαμε...
Θα το βάλω στη θέση του.
Σοβαρά, πραγματικά, πραγματικά σοβαρά, πιστεύω...
...ότι όλοι εύχονται να είχαν φίλους σαν εμάς.
Δεν κάνω πλάκα, δεν κάνω πλάκα.
Είναι... είναι... Ρε γαμώτο, είναι απίστευτο.
Νιώθω τόσο καλά αυτή τη στιγμή. Είστε τέλειοι. Σας αγαπώ.
Να προσπαθήσουμε να μπούμε στο ίδιο κολέγιο και να μείνουμε μαζί.
-Ναι! -Ας παντρευτούμε!
Τι λέτε ότι κάνουν εκεί μέσα; Έχει περάσει ώρα.
Μάλλον δεν παίρνουν τίποτα.
Σοβαρά όμως. Αν χωρίσουμε με τον Ρομπ πριν τα 30 μας...
...θα παντρευτούμε όλοι μαζί. Αυτό ήταν.
Ευχαριστούμε πολύ.
-Καλό βράδυ, πριν αλλάξετε γνώμη. -Ευχαριστούμε. Καλά Χριστούγεννα.
Σταμάτα! Κάνεις λες και είσαι έξι.
Αποκλείεται!
Εντάξει, ήρεμα τώρα, ήρεμα.
Θα πάρω αυτά. Φόροι.
Θεέ μου. Να προσέχετε.
Πάμε, πάμε!
Εντάξει, καλή δουλειά. Είναι εντυπωσιακό.
Τις πήρατε γιατί ήταν κι η Μισέλ εκεί.
Δεν... Θεέ μου.
Γιορτινά τραγούδια ηχούνε
Τη χαρά παντού σκορπούνε
Λάμπει ο ουρανός κι η πλάση
Το άγιο θαύμα θα γιορτάσει
Μπράβο, Μπρους!
Όχι, όχι, όχι! Ρόνι, είσαι μεθυσμένος! Σταμάτα!
Ρόνι! Θεέ μου.
Έλα, ηρέμησε, Ρόνι. Ηρέμησε.
-Χόρεψε μαζί μου. -Σταμάτα να πίνεις.
-Όχι άλλο. Αρκετά. -Ίσως αργότερα;
Καλά είμαι εδώ, καλά. Χορεύω απ'τον καναπέ. Με βλέπεις;
Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού
Τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά
Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά
Έλα, μπαμπά, πάρε λίγο ακόμα. Εντάξει. Ορίστε.
Ναι, ναι, ναι.
Πόσο μπορώ να πάρω;
Τέλεια.
Πιστεύετε ότι είμαι εμπρηστής;
Έχασα το μέτρημα, αλλά συνήθως ναι.
Πιστεύετε ότι δεν αγαπώ τη μαμά;
Ότι δεν αγαπώ αυτή την οικογένεια;
Ότι προσπαθώ να κάψω αυτό το σπίτι και να γίνω εμπρηστής;
Θα γίνω παππούς σύντομα.
Θέλω να κρατήσω ενωμένη αυτή την οικογένεια.
Πέντε, έξι, επτά, οκτώ.
Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού
Κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού
Τώρα που πέρασες τον ανήφορο...
Τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά
...ανεβάζεις ταχύτητα.
Ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά
Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό
Έλα, μωρό μου, έλα κάτσε με τη μαμά.
-Ένα ποτό ακόμα, ένα ακόμα. -Έλα, γλυκιά μου.
Είμαστε όλοι κουρασμένοι.
Τώρα ξεκινάω. Είμαι έτοιμη να διασκεδάσω με όλους. Σας παρακαλώ.
-Τζο, χαλάρωσε... -Ελάτε, είναι νωρίς ακόμα!
-Δέκα δολάρια να ρίξω το δέντρο. -Αν αγγίξεις το δέντρο, τελείωσες.
-Όχι, θα το έκανα. -Μπρούσι, κάτσε στην καρέκλα.
-Πλάκα κάνω! -Θεέ μου...
"Για περίμενε"! Λέει ο αστυνομικός...
...ελέγχοντας την ταυτότητα με τον φακό του.
"Δεν είσαι αυτός που έπεσε σε χαντάκι στον I-205 πέρυσι;"
"Ναι, αυτός είναι", είπε ο άλλος.
"Η βαλίτσα του έπεσε στο κεφάλι του όταν τον βγάζαμε έξω."
"Για δες αν έχει ακόμα καρούμπαλο".
"Μην αγγίζετε το κεφάλι μου", τους λέει.
-Τζο, τι κάνεις; -"Δεν είμαι εγώ αυτός, αφήστε με".
Για τον Μάτι μιλάς;
"Χαλάρωσε", λέει ο ένας.
Εσύ το έγραψες;
-"Δεν μας θυμάσαι"; -Τι είναι αυτό;
"Εμείς σε θυμόμαστε".
"Σε όλη τη διαδρομή προς το σπίτι, δεν μπορεί να το ξεχάσει.
"Τα κακιασμένα τους μούτρα, τα βρομερά τους χέρια.
"Το φως ενός γείτονα τον χτυπά στο δρομάκι και θέλει να φωνάξει.
"Ως εδώ! Τέρμα! Σηκωθείτε και φύγετε από εδώ."
-Σίγουρα δεν μπορείς. -Έλα.
"Αλλά δεν το βαστάει η ψυχή του.
"Και ξέρει από πού δεν ξεκίνησε.
"Έτσι, όταν μπαίνει μέσα και πετάει το παλτό του...
"...αποφασίζει πως εδώ μέσα είναι που πρέπει να ξεχάσει.
"Πρέπει να ξεχάσει τα δωμάτια, την κουζίνα, την τραπεζαρία, το καθιστικό.
"Τους μικρούς χώρους μέσα στα δωμάτια, όπως τα ντουλάπια και τα συρτάρια.
"Και μετά τα μικρότερα πράγματα, όπως μπιμπελό, μεντεσέδες και κουτάκια.
"Μα δεν είναι ούτε ένα λεπτό πριν.
"Και είναι όλα πολύ δύσκολα.
"Σε αυτό το μπλε σκοτάδι, νιώθει κάθε χώρο που δεν θα ξεχαστεί, να μεγαλώνει γύρω του.
"Μέχρι που τελικά είναι σαν να στέκεται ταυτόχρονα σε κάθε δωμάτιο, ντουλάπα...
"...ντουλαπάκι και πατάρι.
"Χωρίς διαφυγή και ολομόναχος.
"Είναι ολομόναχος.
"Και όταν ανεβαίνει τις σκάλες...
"...αγνοεί το σημείο όπου μπορείς να κρεμάσεις πορτρέτο.
"Και στη θέση του υπάρχει μια σκιά.
"Ανεβαίνει μέχρι να φτάσει στο πλατύσκαλο και μετά πρέπει απλώς να κάτσει...
"...σαν γέρος με σώμα φθαρμένο.
"Και χωρίς ανάσα.
"Σκεπτόμενος, 'Ως εδώ, τέρμα.'
"Κι έτσι όπως καθόταν λυπημένος...
"...ξαφνικά, λες κι όλα εκείνα τα πράγματα στη ζωή που δεν συνέβησαν ποτέ...
"...πέρασαν από δίπλα του σαν βήματα.
"Περπατούν, τρέχουν, μεγάλα και μικρά.
"Και δεν έχει σημασία πώς τα ξέρει...
"...γιατί τα ξέρει ακόμα κι έτσι.
"Σαν να μην εξαρτάται καν από εκείνον και ήταν εκεί από καιρό.
"Σαν ένα συναίσθημα λύπης πάνω από τον ώμο του...
"...ή μια ηχώ κάτω από το χαλί.
"Κουλουριάζεται και ξαπλώνει στο πλάι...
"...περιμένοντας ή ελπίζοντας.
"Και έτσι αποκοιμιέται.
"Και μάλλον είναι όνειρο.
"Αυτό πρέπει να είναι".
ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΠΥΡΕΣ
$1,800. Τελείωσα.
Κάλεσα την αστυνομία και δεν με βοηθάει κανείς.
Έχει ψόφο έξω...
Έχεις σκεφτεί ποτέ...
...αστυνόμε Γκίμπσον...
...μια θεωρητική κατάσταση...
...όπου ένα όργανο της τάξης...
...την πέφτει σε ένα άλλο όργανο της τάξης;
Τα Χριστούγεννα;
Αυτό που προσπαθώ να πω...
...είναι ότι μπορεί να προκύψει...
...μια κατάσταση στην οποία...
...κάποιος από το Σώμα μας...
...μπορεί να κάνει...
...κάποια κίνηση...
...σε ένα άλλο μέλος του Σώματός μας.
Είτε ρομαντική...
...προσωπική...
...βαθιά προσωπική...
...είτε με απόλυτα σεξουαλική ιδιότητα.
Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό;
Δεν είμαι τόσο καιρό στο Σώμα.
Αλλά αν θες να ξέρεις...
...ναι, το έχω σκεφτεί.
Μάλιστα.
Το έχω σκεφτεί πολύ.
Και δεν νομίζω ότι θα ήταν σωστό.
Συμφωνώ.
Είναι θέμα αρχής.
Δεν θα είχε θετική έκβαση...
...αν γινόταν...
...όπως είπες.
Δεν είναι σωστό.
Όμως...
...εξακολουθούμε να το σκεφτόμαστε.
Έτσι είναι γραφτό.
Ο νόμος...
...το ανθρώπινο μυαλό... Είναι ακατάστατα.
Μάλλον.
Κάτσε, κάτσε...
Ελπίζω να μπορέσουμε να βγούμε, έχουμε πολλή δουλειά στο Λονγκ Άιλαντ.
Βασικός μου στόχος είναι να μείνουμε εδώ. Γίνονται πολλά εδώ.
Δεν ξέρω.
Γεια.
Θέλεις να...
...γίνουμε λιώμα;
Όχι.
Σε βρήκα, κωλόπαιδο!
Κλέφτρα! Πιάστε την!
Άντε! Θεέ μου!
Πιο γρήγορα!
Κάντε κάτι!
Θέλω δικαιοσύνη!
Δοκίμασε αυτό.
Ορίστε.
Αυτό είναι καλό.
Ακούω θορύβους και τα σκυλιά γαυγίζουν και ξέρω ότι έχουν έρθει.
Βαρέθηκα πια.
-Πραγματικά το βαρέθηκα. -Ναι.
Είναι τρελό. Με τρελαίνει, γαμώτο.
Είναι παραμονή Χριστουγέννων. Η νύχτα των αγγέλων.
Δεν τελειώνει ποτέ.
Πήγαινε να τη βρεις! Άντε! Πήγαινε να τη βρεις!
Δεν ξέρω τι σκέφτονται, έρχονται αποβράσματα εδώ...
...και μας τρελαίνουν όλους. Ακούω συνέχεια θορύβους.
-Ναι... -Κάθε μέρα ακούω τον θόρυβο.
Είτε είναι εκεί είτε όχι, τον ακούω.
Είναι απίστευτο. Το έχω σιχαθεί πια.
Παιδιά;
Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος.
Έχουν περάσει εννιά...
...δέκα χρόνια από τότε που αποφοιτήσαμε απ'το λύκειο.
Αυτό σημαίνει πως είναι η 10η επανένωσή μας.
Έχει κάτι αυτό το περιπολικό που με κάνει να σκέφτομαι αυτή τη 10η επανένωση.
Το μυρίζομαι.
Θα φτιαχτούμε καλά γι'αυτή, παιδιά.
Κοστούμια, γραβάτες, κάλτσες... Τα πάντα όλα.
Ανυπομονώ να τους δω όλους, φίλε.
Ο Θεός να τους ευλογεί.
Και εμάς.
Όλους.
Απόδοση Διαλόγων Αγγελική Αγγελάτου
Υποτιτλισμός Videopress S.A.