Θες άλλο ένα ποτό; Έναν καφέ;
-Θα σου φέρω. -Όχι, άσ' το.
Πρέπει να έχεις υποψιαστεί κάτι.
"Πρέπει να συναντηθούμε."
Πάντα λέω, "Πρέπει να βρεθούμε", αλλά αυτή τη φορά...
"Πρέπει να συναντηθούμε."
"Πρέπει να σε δω."
Είπες, "Πρέπει να σε δω."
Είναι στον τηλεφωνητή. Μπορείς να το ακούσεις.
Άσ' το, Ουντίνε.
Καλά, εντάξει.
Θα πιω έναν καφέ τελικά.
Μετά από αυτό, πρέπει να φύγω.
Αυτή ήταν;
Πρέπει να φύγω τώρα.
Είπες ότι με αγαπάς.
Για πάντα.
-Ουντίνε, σε παρακαλώ. -Δεν μπορείς να φύγεις.
Αν με αφήσεις, θα πρέπει να σε σκοτώσω.
Το ξέρεις.
Κόψε τις μαλακίες.
Γιοχάνες;
Θα πάω για δουλειά τώρα. Έχω διάλειμμα σε μισή ώρα.
Και μετά θα γυρίσω.
Θα περιμένεις εδώ και θα μου πεις ότι με αγαπάς ακόμη.
Αν φύγεις, θα πρέπει να πεθάνεις. Καταλαβαίνεις;
-Καταλαβαίνεις, Γιοχάνες; -Ναι.
Καλημέρα, κυρία Βιμπώ.
Κυρία Βιμπώ!
Σας περιμένουν.
Γεια σας, κυρίες και κύριοι.
Σας καλωσορίζω εκ μέρους του Γερουσιαστή για την Αστική Ανάπτυξη και Στέγαση.
Εδώ, στην Οδό Κόλνισε, στο Βερολίνο-Μίττε.
Το όνομά μου είναι Ουντίνε Βιμπώ.
Είμαι ιστορικός και εκ μέρους της Γερουσίας υποδέχομαι Γερμανούς...
και ξένους προσκεκλημένους.
Με ενημέρωσαν πως έχετε όλοι καλή γνώση της γερμανικής γλώσσας...
Αν δεν έχετε αντίρρηση, θα σας μιλήσω στα γερμανικά.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν.
Καταρχάς, μερικές πληροφορίες για τις τέσσερις μακέτες.
Τραβάει κυρίως την προσοχή η μακέτα του Βερολίνου από το 1991.
Μετά την επανένωση του 1990, η οικοδόμηση επικεντρώθηκε
στο γνωστό και ως "ιστορικό κέντρο" του πρώην Ανατολικού Βερολίνου.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις συνέπειες των οικοδομικών έργων στην πολεοδομία,
δημιουργήθηκε αυτή η μακέτα.
Τα κτίρια που υπήρχαν πριν από το 1990, παρουσιάζονται με λευκό χρώμα,
ενώ τα καφέ κτίρια ανεγέρθηκαν μεταγενέστερα.
Τα κτίρια με μη ολοκληρωμένες προσόψεις δεν έχουν ανεγερθεί ακόμη.
Η μακέτα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, στα δεξιά σας,
αναπαριστά το κτίριο του δήμου στο κέντρο του Ανατολικού Βερολίνου,
πριν από το 1989.
Είναι μία εξιδανικευμένη "αυτοπροσωπογραφία"
της σοσιαλιστικής πόλης, λίγο καιρό πριν από την πτώση της.
Η μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια στις προσόψεις, είναι αξιοθαύμαστη.
Το έγχρωμο πλαστικό δίνει στη μακέτα ανατολικογερμανική γοητεία,
εφόσον μπορεί κάποιος να το εκτιμήσει αυτό.
Δυστυχώς, δανείσαμε μέρος της μακέτας σε νοσταλγική έκθεση για τη ΛΔΓ.
Είμαι σίγουρη πως ξέρετε ότι η πτώση της ΛΔΓ,
που κάποιοι αποκαλούν επανάσταση, γιορτάζει την 30η επέτειό της.
Η μακέτα θα έχει ολοκληρωθεί το φθινόπωρο.
Και μπορείτε να τη δείτε στο σύνολό της, μόνο σε αυτή τη φωτογραφία.
Η μακέτα στον απέναντι τοίχο
επεκτείνει το ενδιαφέρον σε περιοχές του δυτικού κέντρου της πόλης.
Η λεπτομερής παρουσίαση των προαύλιων χώρων
προσφέρει μία καλή εικόνα
στο χαρακτηριστικό γουλιελμικό συγκρότημα κατοικιών
στην "Grunderzeit" εποχή του 19ου αιώνα, αλλά θα σας πω μετά περισσότερα επ' αυτού.
Η μακέτα αφής για τους τυφλούς ή με προβλήματα όρασης επισκέπτες μας
καλύπτει τον μεγαλύτερο χώρο.
Καμία από τις μακέτες εδώ δεν αναπαριστά
το Βερολίνο σε όλη του την έκταση.
Η μακέτα αφής
δεν περιλαμβάνει καν την περιοχή που καλύπτει ο προαστιακός σιδηρόδρομος.
Λόγω του χαρακτηριστικού και αναγνωρίσιμου σχήματός της στον χάρτη,
αυτή η περιοχή 90 τετραγωνικών χιλιομέτρων ονομάζεται "κεφάλι σκύλου"
και αποτελεί το ένα δέκατο της συνολικής έκτασης του Βερολίνου.
Τα σημερινά σύνορα του Βερολίνου
εντοπίζονται ήδη στην Πράξη Διεύρυνσης του Βερολίνου, του 1920,
η οποία συγχώνευσε το Βερολίνο με τα γειτονικά χωριά και προάστια,
σε έναν διοικητικό φορέα.
Δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε μακριά για να βρούμε τις απαρχές του Βερολίνου.
Βρίσκονται μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω στον ποταμό,
όπου η Γέφυρα Μύλενταμ διασχίζει τον Ποταμό Σπρέε.
Μπορεί κάποιος από εσάς να μας δείξει πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή;
Εγώ!
Εδώ.
Έχω δίκιο;
Ναι.
Η ακριβής χρονολογία ίδρυσης του Βερολίνου παραμένει ένα μυστήριο,
αλλά οι πρώτες δομές πιθανόν εμφανίστηκαν στις αρχές του 13ου αιώνα,
όταν έμποροι έχτισαν εδώ οικισμούς.
Έναν οικισμό στην ανατολική πλευρά, με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου,
και έναν άλλον στο νησί Κελν, με την εκκλησία του Αγίου Πέτρου.
Γιατί εδώ;
Η ονομασία "Βερολίνο", που είναι σλαβικής προέλευσης,
σημαίνει "έλος" ή "ξέρα στο έλος".
Γιοχάνες;
Ουντίνε!
Συγγνώμη;
Ήθελα απλώς να πω ότι η ομιλία σας ήταν υπέροχη.
Συνήθως είμαι μέσα στο νερό. Είμαι επαγγελματίας δύτης.
Ελέγχω τις γέφυρες εδώ και ήρθα να πάρω έναν καφέ.
Σκεφτόμουν πως ίσως...
θα θέλατε να πιείτε έναν καφέ στο διάλειμμά σας;
Το τηλέφωνό σας είναι στο πάτωμα.
Θα σας το δώσω εγώ, εντάξει;
Δεν ήθελα να σας γίνω βάρος. Ήταν κάπως αγενές εκ μέρους μου.
Κανένα πρόβλημα. Φεύγω, λοιπόν.
Μην κουνιέστε!
Πονάτε;
Θα το βγάλω, εντάξει;
Κι άλλο ένα εδώ.
Φαίνεται πολύ βαθύ.
Επαγγελματίας δύτης είναι αυτός;
Μαλάκες!
Ηλίθιοι μαλάκες! Ελπίζω να έχετε καλή ασφάλιση.
Δεν το πιστεύω!
Τι έγινε; Νομίζαμε ότι πρέπει να σε τραβήξουμε.
Είδα το γατόψαρο.
-Το γατόψαρο; -Ναι.
Εννοείς "το" γατόψαρο; Τον Μεγάλο Γκούντερ;
Πόσο μεγάλο είναι, λοιπόν; Τόσο; Ή τόσο; Ή μήπως τόσο;
Παιδιά!
Ας τα μαζέψουμε.
Θα έλεγα δύο μέτρα τουλάχιστον.
Δεν πιστεύω ούτε λέξη.
Δεν θέλω να κολλήσω για δύο ώρες στον κόμβο Κάμενερ!
Παιδιά!
-Το τράβηξες βίντεο; -Γιατί;
-Το έκανες; -Φυσικά.
-Συμβαίνει κάτι; -Θέλω να το δω.
-Είδε τον Γκούντερ. -Ποιον;
-Τον Γκούντερ, το γατόψαρο. -Ανοησίες!
Ο Κριστόφ είναι απολύτως σίγουρος.
-Δεν με πιστεύει. -Δεν τον πιστεύω.
Δες το στον δρόμο.
-Ο Κριστόφ δεν θα έρθει μαζί μας. -Όχι;
-Δεν θα έρθει. -Εδώ θα μείνει;
-Όλο το Σαββατοκύριακο. -Γιατί;
Περιμένει την Ουντίνε.
Όπως θέλει.
Σκατά!
-Ο Γκούντερ είναι πολύ άσχημος. -Ναι, είναι.
Πάμε να μαζέψουμε.
Άντε, δεν θέλω να κολλήσω στην κίνηση.
Τα σκάτωσα.
Πώς;
Το ξενοδοχείο.
Εξερράγη;
Κρίμα που δεν...
Μάλιστα.
Αφαίρεσαν τα ράμματα.
Πόνεσε;
-Συνέχισε. -Έξι ράμματα.
Συνέχισε!
Τώρα μπορείς και πάλι να μπεις στο νερό.
Ουντίνε!
-Φτύσ' το! -Πονάει!
Ναι, αλλά πρέπει...
Εντάξει είμαι.
Το άφησα μόνο μια στιγμή, για να σου δείξω κάτι.
Το όνομά σου είναι γραμμένο εκεί κάτω.
Τι τραγουδούσες;
Το "Stayin' alive".
Το μάθαμε.
Επειδή έχει ρυθμό.
Μπορείς να με επαναφέρεις στη ζωή ξανά;
Τι; Τώρα;
Σε παρακαλώ.
Αν μας δει κανείς;
-Θα νομίζει πως είναι επείγον. -Σε παρακαλώ!
Μπορώ να σε επαναφέρω στη ζωή στο σπίτι.
Γιατί ντύθηκες;
-Πρέπει να προλάβω το τρένο μου. -Ναι, κι εγώ πρέπει να φύγω.
-Μπορείς να κοιμηθείς κι άλλο. -Όχι, ένα λεπτάκι.
Έτοιμος!
Έλα.
Δεν κοιμήθηκα.
Κοιμήθηκες.
-Απλώς έκλεισα τα μάτια μου. -Σε πήρε ο ύπνος!
-Κλείσε τα μάτια σου. -Γιατί;
Κλείσ' τα!
Πόση ώρα καθόμαστε εδώ;
Τρία λεπτά;
Πέντε λεπτά;
Σ' αγαπώ.
Δέκα λεπτά;
25 λεπτά.
Ήρθε το τρένο σου.
Αυτό είναι για σένα.
Θα σου τηλεφωνήσω!
Όταν παρουσιάστηκαν στη Μόσχα τα σχέδια ανοικοδόμησης του Ανατολικού Βερολίνου,
απορρίφθηκαν κατηγορηματικά από τους Σοβιετικούς πολιτικούς ηγέτες.
Οι εργατικές κατοικίες που σχεδίασε η κολεκτίβα του Σαρούν, ήταν πολύ ταπεινά.
Τα σπίτια για οικογένειες με μικρό κήπο παραήταν αστικά.
Οι δρόμοι παραήταν επαρχιακοί.
Ζήτησαν μία λύση υψηλού κύρους, στα πρότυπα της Μόσχας,
που θα εξέφραζε τις μεγάλες ιδέες τους για κοινωνική αλλαγή και πρόοδο.
Μία αρχιτεκτονική που να ανταποκρίνεται στη σημασία της σοσιαλιστικής πρωτεύουσας.
Ένα κέντρο πόλης με μεγάλους άξονες και κτίρια-μνημεία,
όχι απρόσωπα, σαν κουτιά, αμερικανικής αρχιτεκτονικής χωρίς ιστορία.
Εν ολίγοις, μία αρχιτεκτονική που διατηρεί τις εθνικές παραδόσεις.
Λίγο μετά τον πόλεμο, άραγε, δεν είχε κηλιδωθεί για πάντα ο όρος "εθνικός",
από τον εθνικοσοσιαλισμό;
Σύμφωνα με τη σοβιετική επαναστατική θεωρία, σίγουρα όχι.
Ουντίνε;
Ουντίνε, συγγνώμη, αλλά...
Σε είχε πάρει ο ύπνος, και...
Το γκρουπ από το Λεβερκούζεν έρχεται αύριο στις 11.
Θα κάνεις την ξενάγηση στο Humboldt Forum;
-Η Γκλόρια θα την κάνει. -Η Γκλόρια είναι άρρωστη.
Μα θα πρέπει να ξεκινήσω απ' την αρχή! Δεν μπορώ να κάνω τα Σχέδια του Χόμπρεχτ;
Θέλουν το Forum. Έχουν ένα ανάκτορο.
-Και έχουν παρόμοια σχέδια. -Πώς θα τα καταφέρω;
Θα τα καταφέρεις. Το χρειαζόμαστε σε μορφή κειμένου, δυστυχώς.
-Να χρησιμοποιήσω το κείμενο της Γκλόρια; -Δεν τη βρίσκουμε την Γκλόρια!
Τα λέμε αύριο, λοιπόν. Ευχαριστώ.
Τους τρεις επόμενους αιώνες, το ανάκτορο επεκτάθηκε και τροποποιήθηκε πολλές φορές...
μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα...
όταν, σε γενικές γραμμές...
απέκτησε την τελική του μορφή.
Το...
Το Ανάκτορο του Βερολίνου ήταν το μεγαλύτερο μπαρόκ κοσμικό οικοδόμημα βόρεια των Άλπεων,
με εμβαδόν εννέα εκταρίων.
Εννέα εκταρίων και...
Εννέα εκταρίων... Εννέα εκταρίων και...
Εννέα εκταρίων και 1.200 δωματίων.
Εννέα εκταρίων...
Εννέα εκταρίων, 1.200 δωματίων...
Ήταν δύσκολο να θερμανθεί και οι ιδιοκτήτες του δεν το συμπαθούσαν.
Το ανάκτορο βρισκόταν αρχικά στα δυτικά σύνορα της πόλης.
Καθώς η πόλη επεκτάθηκε δυτικά, εξελίχθηκε
σε κεντρικό σημείο της πόλης,
αποτελώντας το κέντρο για τα γύρω κτίρια και την αφετηρία
για τη λεωφόρο "Unter den Linden", την πρωσική "Via Triumphalis".
Ουντίνε;
Κριστόφ;
Η μονάδα ελέγχου στην τουρμπίνα 2 είναι ελαττωματική και...
...το επίκεντρο για τα γύρω κτίρια και την αφετηρία
για τη λεωφόρο "Unter den Linden", την πρωσική "Via Triumphalis".
Έτσι, η περιοχή του ανακτόρου με τον καθεδρικό, το Οπλοστάσιο...
αποκτά διακριτή μορφή, με το ανάκτορο ως σημείο αναφοράς.
Αυτή η πτυχή, η αναγέννηση του χαμένου κέντρου της πόλης,
θα αποτελέσει αργότερα σημαντικό επιχείρημα στη συζήτηση...
Έπεσε στο πάτωμα.
Ναι;
Έσπασε το πόδι, αλλά το κόλλησα.
Θύμωσα πολύ, έκλαψα.
Τον αγαπάω αυτόν τον δύτη. Είχα ταραχτεί τόσο πολύ που...
...που έπεσε.
Δεν φαίνεται καν.
Το κόλλησες πολύ καλά.
Κάνεις πρόβα;
-Πρέπει να δώσω μία ομιλία αύριο. -Αλήθεια; Για ποιο θέμα;
Το χαζό Humboldt Forum. Στις 11 η ώρα.
Στις 11, μάλιστα. Θα είμαι στη δουλειά τότε.
Θα ήθελα να το ακούσω.
Σίγουρα θα είναι υπέροχο.
Συγγνώμη.
Θα το φτιάξω.
-Τι; -Θα το βάψω.
-Άσ'το. -Βάφω καλά.
Χέσε τον τοίχο.
Κάτσε μια στιγμή!
Μπορείς να μου πεις την ομιλία σου;
Τι;
Σε παρακαλώ.
-Τώρα; -Ναι.
-Είναι πολύ βαρετή. -Όχι, δεν είναι. Καθόλου.
Λες πολύ έξυπνα πράγματα.
Πολλά έξυπνα πράγματα και με πολύ ωραίο τρόπο.
Το ανάκτορο
βρισκόταν αρχικά στα δυτικά σύνορα της πόλης.
Καθώς η πόλη επεκτάθηκε δυτικά, εξελίχθηκε σε κεντρικό σημείο
αποτελώντας το επίκεντρο για τα γύρω κτίρια
και την αφετηρία για τη λεωφόρο "Unter den Linden",
την πρωσική "Via Triumphalis".
Έτσι, η περιοχή του ανακτόρου με τον καθεδρικό, το Οπλοστάσιο,
το Πάρκο Λουστγκάρτεν και το Παλαιό Μουσείο
αποκτά διακριτή μορφή, με το ανάκτορο ως σημείο αναφοράς.
Αυτή η πτυχή, η αναγέννηση του χαμένου κέντρου της πόλης,
ήταν σημαντικό επιχείρημα στη συζήτηση για την αναστήλωση του ανακτόρου.
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το ανάκτορο υπέστη μεγάλες καταστροφές,
αν και τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, κάποια δωμάτια
χρησιμοποιούνταν ακόμη για εκθέσεις.
Αν το σοσιαλιστικό κόμμα της ΛΔΓ ενδιαφερόταν,
σίγουρα θα είχε αναστηλωθεί το ανάκτορο,
όπως αποδεικνύεται από την αναστήλωση του Ανακτόρου Σαρλότενμπουργκ, δυτικά.
Αλλά οι πολεοδόμοι του Ανατολικού Βερολίνου
ήθελαν να χρησιμοποιήσουν το ανάκτορο ως χώρο παρελάσεων,
όπου, σύμφωνα με τον Βάλτερ Ούλμπριχτ,
ο λαός θα εξέφραζε τη βούλησή του για την ανοικοδόμηση του έθνους.
Έτσι, το φθινόπωρο του 1950,
παρά τις έντονες διαμαρτυρίες,
τα ερείπια του ανακτόρου κατεδαφίστηκαν γιατί, όπως φημολογείτο,
δεν μπορούσαν να κατεδαφίσουν και τον καθεδρικό και το ανάκτορο.
Το σημείο καλύφθηκε εν μέρει από το Μέγαρο της Δημοκρατίας το '70,
αλλά ένας σχεδόν σουρεαλιστικός άδειος χώρος παρέμεινε στο κέντρο της πόλης,
τουλάχιστον στα μάτια των Δυτικών.
Ένιωθε κανείς νοερά τον πόνο ενός βίαιου ακρωτηριασμού.
Μπορεί κάποιος από εσάς να μου δείξει το σημείο
όπου βρισκόταν άλλοτε το ανάκτορο;
-Εσείς; -Εγώ;
Ελάτε, θα σας βοηθήσω.
Λοιπόν; Καμία ιδέα;
Εκεί!
Καθόλου άσχημα.
Μετά την επανένωση, άνοιξε η συζήτηση
για το πώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτός ο χώρος στο κέντρο της πόλης.
Το 2002, το Μπούντεσταγκ ψήφισε για την αναστήλωση
του ανακτόρου με αντίγραφο της παλιάς πρόσοψης.
Οφείλουμε την αναστήλωση του ανακτόρου σε ένα "ταχυδακτυλουργικό".
Το 1993, ο σύλλογος για την αναστήλωση του ανακτόρου
δημιούργησε μία προσομοίωση της πρόσοψης του ανακτόρου
για να δείξει στους Βερολινέζους τι είχαν χάσει στην καρδιά της πόλης.
Ήταν επιτυχία. Το κοινό στήριξε την ιστορική αναστήλωση του ανακτόρου,
το οποίο θα γινόταν μουσειακός χώρος με την ονομασία Humboldt Forum.
Η θεωρία της μοντέρνας αρχιτεκτονικής μας διδάσκει
πως τα σχέδια ενός κτιρίου μπορούν να προκύψουν
από την καλύτερη δυνατή υλοποίηση της επιδιωκόμενης χρήσης.
Η φόρμα ακολουθεί τη λειτουργία.
Στο κέντρο του Βερολίνου, τώρα υπάρχει
ένα μουσείο που κατασκευάστηκε τον 21ο αιώνα...
υπό τη μορφή ενός ανακτόρου του 18ου αιώνα.
Το παραπλανητικό στοιχείο είναι η υπόθεση πως η διαφορά δεν είναι ουσιαστική.
Και αυτό είναι ίδιο με τον ισχυρισμό
πως η πρόοδος είναι ανέφικτη.
Τρομερή δήλωση, ακόμη κι αν δεν συμφωνείς.
Πάρε με τηλέφωνο.
-Έχεις μια στιγμή; -Όχι.
Η ομιλία σου ξεκινάει στις 11.
Έχεις λίγο χρόνο.
Η...
Αυτή η σχέση με τη Νόρα ήταν τεράστιο λάθος.
Λυπάμαι.
Θα χωρίσω μαζί της.
Γιοχάνες, φεύγω τώρα.
Πότε είναι το διάλειμμά σου;
Θα σε περιμένω στο καφέ, εντάξει;
Τα λέμε.
Γεια σας, κυρίες και κύριοι.
Σας καλωσορίζω εκ μέρους του Γερουσιαστή για την Αστική Ανάπτυξη και Στέγαση.
Εδώ, στην Οδό Κόλνισε, στο Βερολίνο-Μίττε.
Το όνομά μου είναι Ουντίνε Βιμπώ, είμαι ιστορικός.
Και εκ μέρους της Γερουσίας υποδέχομαι Γερμανούς και διεθνείς προσκεκλημένους.
Για τα επόμενα 30 λεπτά, θα προσπαθήσω εν συντομία να σας δώσω μία εικόνα
για την αστική ανάπτυξη του Βερολίνου μέσα από αυτές τις μακέτες.
Μαζί, θα ρίξουμε μία ξεχωριστή ματιά
στην ιστορία του Ανακτόρου του Βερολίνου.
Δεν σε έχω ξαναδεί ποτέ με τα ρούχα της δουλειάς σου.
Είσαι όμορφη.
Σέξι.
Σου πάνε. Έλα.
Κάθισε.
Έλα.
Πρέπει να γυρίσεις αμέσως;
Έχεις χρόνο για έναν καπουτσίνο, ε; Έναν καπουτσίνο για την κυρία.
Δεν θα πάρει καπουτσίνο.
-Ορίστε; -Δεν θα πάρει τίποτα.
Δεν είναι ευπρόσδεκτη εδώ, και το ξέρει.
Έχεις τρία λεπτά για να φύγεις.
Έχω χάσει κάτι;
Άκου.
Τηλεφώνησα στο "Bleiche" και μας έκλεισα το δωμάτιο.
Θυμάσαι;
Αυτό που έχει θέα στη λίμνη. Το δωμάτιό μας.
Αυτό που σου άρεσε πολύ.
Θα περιμένω εδώ, και όταν τελειώσεις, πάμε κατευθείαν εκεί.
-Εμπρός; -"Stayin' alive"!
Τι;
-Εμπρός; -Αυτό ακούω.
Άκουσα όλες τις εκτελέσεις, αλλά η πρωτότυπη είναι η καλύτερη.
Ουντίνε;
Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι.
Στο καφέ που μας έχει αποκλείσει,
με το ενυδρείο...
και που σε είχα ακολουθήσει...
-Στο διάλειμμά σου... -Κριστόφ;
-Εμπρός;
Περίμενε, δεν σ' ακούω καλά.
-Με ακούς; -Ναι, δοκίμασε τώρα.
Περίμενες κάποιον;
Κάποιον συγκεκριμένα;
Κανέναν δεν περίμενα.
Αν αγαπάς κάποιον, πρέπει να πεις την αλήθεια.
Κανέναν δεν περίμενα!
Λες ψέματα.
Όχι!
Σήμερα το πρωί, όταν πηγαίναμε στον σταθμό,
διασταυρωθήκαμε με ένα ζευγάρι.
Κοίταξες επίμονα τον άντρα. Ένιωθα την καρδιά σου να χτυπάει.
Όταν μας προσπέρασε, η καρδιά σου σταμάτησε.
Αυτός ήταν;
-Δεν ξέρω... -Αυτόν περίμενες;
...τι περιμένεις να σου πω.
-Μου είπες ψέματα. -Όχι!
Όχι... Κριστόφ!
Γεια σας, συνδεθήκατε με τον τηλεφωνητή...
Κριστόφ;
Ναι.
Περίμενα κάποιον στο καφέ.
Τον λένε Γιοχάνες.
Αυτόν περίμενα.
Τον αγαπούσα, αλλά δεν ήρθε.
Νόμιζα πως δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς εκείνον.
Και έχεις δίκιο.
Έκλαιγα.
Και ο τύπος στη γέφυρα... αυτός ήταν.
Ίσως η καρδιά μου σταμάτησε,
αλλά μετά άρχισε πάλι να χτυπά, κάτω από το χέρι σου.
Και τότε κατάλαβα
πως δεν περίμενα αυτόν, εσένα περίμενα.
Και αυτό με έκανε χαρούμενη.
Πιο χαρούμενη απ' όσο έχω υπάρξει ποτέ στη ζωή μου.
Πάρε με.
-Συγγνώμη... -Κριστόφ!
Σας παρακαλώ.
-Μείνετε εδώ, παρακαλώ. -Αφήστε με!
Αφήστε με! Κριστόφ!
Σταματήστε!
-Η Ουντίνε είστε; -Ναι, πείτε τους να μ' αφήσουν.
-Κρατήστε την. -Τι διάολο;
Ο Κριστόφ είχε ένα ατύχημα.
Η τουρμπίνα άνοιξε ξαφνικά και δεν τον ανεβάσαμε έγκαιρα.
Το πόδι του μάγκωσε και έμεινε για πολλή ώρα χωρίς οξυγόνο.
-Η μονάδα ελέγχου... -Σε ποιο νοσοκομείο;
-Λυπάμαι, Ουντίνε. -Σε ποιο νοσοκομείο;
Στη Μονάδα Ατυχημάτων Σόλινγκεν. Είναι ειδικοί.
Αν περιμένεις λίγο, θα σε πάω εγώ.
Ουντίνε;
Έμεινε 12 λεπτά χωρίς αέρα.
Λένε πως είναι εγκεφαλικά νεκρός.
Μα... είπε κάτι;
Ήταν αναίσθητος, όταν τελικά τον ανασύραμε.
-Δώδεκα λεπτά... -Πριν από αυτό, εννοώ.
Πριν;
Μου τηλεφώνησε χθες βράδυ.
-Χθες βράδυ; -Ναι, και...
-Του είπα ψέματα. -Χθες βράδυ;
Εσείς οι δύο δεν μιλήσατε χθες βράδυ.
Τι;
Δεν μιλήσατε χθες βράδυ.
Μιλήσαμε, κι εγώ...
-Τσακωθήκαμε στο τηλέφωνο... -Ξεκίνησε την κατάδυσή του...
στις 2:30 χθες το μεσημέρι.
Τον ανασύραμε στις 2:57.
Το νοσοκομείο είπε πως είναι εγκεφαλικά νεκρός στις 3:40.
Γι' αυτό, μη λες μαλακίες.
Όχι, μιλήσαμε χθες βράδυ.
Είναι νεκρός, κι εσύ λες μαλακίες!
Ουντίνε!
Κριστόφ!
-Δεν πεινάς; -Άλλα έξι μόνο.
Πεταλούδα το λες αυτό;
-Γιοχάνες, κοντεύει εννέα. Έλα! -Έρχομαι.
Έρχονται οι γονείς σου όπου να 'ναι. Βιάσου.
Καλά.
Γιοχάνες;
Γιοχάνες!
Ουντίνε!
Ναι;
Θέλω να δω την Ουντίνε.
Λυπάμαι, δεν την ξέρω.
Γυρεύω την Ουντίνε.
Δεν ξέρω καμία Ουντίνε, λυπάμαι.
Είναι εδώ;
-Δεν με κατάλαβες; -Πρέπει να μιλήσω στην Ουντίνε.
Λυπάμαι, δεν μπορώ να βοηθήσω.
-Πρέπει... Ουντίνε! -Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
-Πρέπει να της μιλήσω! Ουντίνε! -Παρακαλώ!
-Ουντίνε! -Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Ουντίνε;
Ηρέμησε, φίλε.
Άκουσέ με. Δεν έχουμε λεφτά, εντάξει; Φύγε, μην καλέσω την αστυνομία.
Δες εκεί...
Τι; Νομίζεις πως είναι αίμα;
Ίσως είναι κόκκινο κρασί. Μοιάζει με κόκκινο κρασί.
Κόκκινο κρασί είναι. Εγώ το έκανα.
Εμείς το κάναμε και...
Ήρθα να επανορθώσω τη ζημιά.
Άκου, αυτό το διαμέρισμα το νοικιάσαμε για λίγο καιρό.
Ίσως η φίλη σου έμενε εδώ πριν, αλλά...
Εμείς είμαστε εδώ για τρεις μήνες.
Λυπάμαι, φίλε.
Οι αξιωματούχοι δεν γνώριζαν τις αιτίες για την κακή στεγαστική κατάσταση του Βερολίνου.
Ήταν οι ακριβές τιμές πώλησης, το κόστος υπηρεσιών ή το οικονομικό κόστος;
Ή μήπως η αγορά των δανείων;
Ή μήπως ήταν καιροσκοπικές πρακτικές της πραγματικής μεσιτικής αγοράς;
Η συζήτηση κράτησε σχεδόν 50 χρόνια,
μέχρι που, επιτέλους, βρέθηκε μία συμφωνία.
Ο κύριος παράγοντας ήταν η αξία της γης που καθοριζόταν
από την κοστολόγηση της προσδοκώμενης απόδοσης
στην τιμή πώλησης.
Προσπάθειες για τη στεγαστική μεταρρύθμιση ήταν για χρόνια ανεπιτυχείς.
Παρ' όλες τις συζητήσεις, ομιλίες, εκθέσεις, διατριβές, διαμαρτυρίες,
καθ' όλη τη γουλιελμική περίοδο, δεν άλλαξε τίποτε.
Μετά το τέλος της, στις 9 Νοεμβρίου 1918,
όλα άλλαξαν.
1871-'72, στην Αυλή του Μεγάλου...
-Μόλις άκουσα την ομιλία σας, και... -Θα συνεχίσουμε σε λίγο.
Με συγχωρείτε, αλλά έχω ανάγκη το διάλειμμα.
-Τα Σχέδια του Χόμπρεχτ δεν τα ξέρω καλά. -Γυρεύω την Ουντίνε.
-Την Ουντίνε Βιμπώ; -Ναι.
Έχω μήνες να τη δω.
Ξέρετε πού μπορώ να τη βρω;
Δεν έχω ιδέα.
-Δεν έμενε κοντά στο Χάκεσερ Μαρκτ; -Πήγα ήδη εκεί.
Ξέρετε κάποιον που την ξέρει;
Ήταν ελεύθερη επαγγελματίας. Δεν ξέρω. Λοιπόν...
Πρέπει να πηγαίνω.
Ξέρετε...
-Δεν μπορώ να τη βρω πουθενά. -Λυπάμαι, αλλά...
Πρέπει να συνεχίσω τώρα, βλέπετε.
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Τηλεφώνησε ο Γιόχεν. Έχει μια δουλειά για εμάς.
Δύο τουρμπίνες στο Λίνγκεζε.
Είπε ότι δεν χρειάζεται να το κάνεις. Μπορεί να βρει κάποιον απ' το Αμβούργο.
-Τον Λούντγκερ Φάιγκλ. Έχει χρόνο... -Θα το κάνω.
Θα του τηλεφωνήσω.
Πρέπει να πιω αυτή τη μαλακία, και θες να το ρισκάρεις ξανά;
Έλα...
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Όλα θα πάνε καλά.
-Το ένιωσα που κουνήθηκε. -Έλα τώρα!
-Κουνήθηκε. -Κόφ' το!
-Ορκίζομαι! -Αποκλείεται, είμαι μόλις 16 εβδομάδων!
Είναι τεράστιες, γιγάντιες...
-Κινήσεις. -Έλα τώρα!
Τι κάνει εκεί κάτω;
Βλέπεις τίποτα;
Όχι.
Ανέβασέ τον.
Τι έγινε;
Τίποτα.
Μου έπεσε κάτι απλώς. Όλα καλά.
Τρόμαξα.
Τι ήταν;
Δεν ξέρω.
Οι ραφές συγκόλλησης είναι μια χαρά!
Όλα καλά!
Ουντίνε!
Κριστόφ!
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση
Υποτιτλισμός Videopress S.A.
Τεχνική Επεξεργασία Βασίλης Μπακογιάννης