Μπαμπά, θα καθαρίσω εγώ τα υπόλοιπα.
-Γεια σας. -Ευχαριστούμε πολύ.
-Να κλείσουμε τώρα; -Ναι.
Πάνε καλά οι πρόβες σου;
Μη με κοροϊδεύεις.
Θα φέρω ταμπελάκι με το όνομά σου πάνω.
Κι εγώ θα φωνάζω στους φαν μου.
-Γεια. -Αφεντικό, περίμενε.
-Καλό δρόμο. -Πάνω μένω.
Καλό βράδυ.
Έι, εσύ.
Εδώ, στην οθόνη.
Γεια. Εγώ είμαι.
Εντάξει...
Όπως φαίνεται, είμαι στο μέλλον.
Δύο λεπτά μπροστά.
-Σ'εμένα μιλάς; -Ναι, σ'εσένα.
-Κάνουμε συζήτηση; -Κάνουμε συζήτηση.
Αλυσίδα λέξεων που αρχίζει από "Λ".
Λίμπο... χορός.
-Κοιλίτσα. -Λευκό Όρος;
Έχασες. Πρέπει να ξεκινάει από "Δ".
Τι είναι όλο αυτό;
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά είμαι στο μέλλον.
Εσύ είσαι στο παρελθόν. Τώρα ήμουν στη θέση σου.
-Τι; -Δεν έχασες την πένα σου;
-Ναι. -Κοίτα κάτω απ'το χαλί. Εκεί είναι.
-Τη βρήκα. -Κι αυτό απ'το μέλλον το έμαθα.
Η οθόνη σου κι η τηλεόραση του μαγαζιού συνδέονται με δυο λεπτά καθυστέρηση.
-Εντάξει. -Κατέβα και εξήγησέ το σε εσένα.
Θα βγάλει νόημα σε λίγο.
-Γύρισες. -Γεια.
-Τι έγινε; -Τίποτα.
Έι, εσύ.
Εδώ, στην οθόνη.
Γεια. Εγώ είμαι.
Εντάξει...
Όπως φαίνεται, είμαι στο μέλλον.
Δύο λεπτά μπροστά.
-Σ'εμένα μιλάς; -Ναι, σ'εσένα.
-Κάνουμε συζήτηση; -Κάνουμε συζήτηση.
Αλυσίδα λέξεων που αρχίζει από "Λ".
Λίμπο... χορός.
Κοιλίτσα.
Λευκό Όρος;
Έχασες. Πρέπει να ξεκινάει απο "Δ".
Τι είναι όλο αυτό;
Δεν είμαι σίγουρος, αλλά είμαι στο μέλλον.
Εσύ είσαι στο παρελθόν. Τώρα ήμουν στη θέση σου.
-Τι; -Δεν έχασες την πένα σου;
-Ναι. -Κοίτα κάτω απ'το χαλί. Εκεί είναι.
-Τη βρήκα. -Κι αυτό απ'το μέλλον το έμαθα.
Η οθόνη σου κι η τηλεόραση του μαγαζιού συνδέονται με δυο λεπτά καθυστέρηση.
-Εντάξει. -Κατέβα και εξήγησέ το σε εσένα.
Θα βγάλει νόημα σε λίγο.
Εντάξει.
Τι κάνεις;
Τίποτα. Απλώς μιλάω.
Με ποιον;
Με τον εαυτό μου.
Μιλάς με τον εαυτό σου;
Ναι, με τον εαυτό μου.
Τι κάνεις;
-Ξανακάν'το μετά. -Δούλεψα σκληρά γι'αυτό!
Το Μέλλον Το Παρελθόν
-Εντάξει. -Δεν είναι εντάξει, τι κάνεις;
-Είναι όνειρο. -Όχι, είναι η πραγματικότητα!
Στάσου!
Είναι όνειρο.
Γιατί κατέβηκες εδώ;
Τι όνειρο. Είναι μόνο ένα όνειρο.
Όλα αυτά είναι ένα όνειρο.
Ναι, όλο αυτό είναι ένα όνειρο.
Ώρα να ξυπνήσω.
Ώρα να ξυπνήσω απ'αυτό το όνειρο.
Δεν είναι όνειρο. Με κάποιο τρόπο, είναι πραγματικό.
Εγώ είμαι στο μέλλον κι εσύ στο παρελθόν.
Είναι σαν επιστημονική φαντασία.
Επίσης, υπάρχει πρόβλημα. Έρχεται ο Κομίγια.
-Ο Κομίγια; -Είναι απέξω. Θα φρικάρει.
-Κρύψου, αλλιώς θα μπλέξουμε. -Γεια, φίλε.
-Γεια. -Έχεις παράσταση, έτσι;
-Ναι. -Θα έρθω. Και ο Τανάμπε με τον Οζάουα.
-Τέλεια. -Θα τα σπάσουμε.
Είναι πιο πολύ ακουστική παράσταση.
Τι είναι αυτό; Εσύ; Βίντεο είναι;
Μάλλον, ναι.
-Για το YouTube είναι; -Κάτι τέτοιο.
-Έχεις κανάλι στο YouTube; -Κοίτα.
Έχεις! Γιατί κάνεις YouTube;
-Ούτε που μιλάς. -Κάτι πρέπει να πεις.
Τι κάνεις;
Δεν κάνω κάτι συγκεκριμένο.
-Απάντησες; -Απάντησα.
Πολύ περίεργο. Πώς λειτουργεί;
Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό.
Επικοινωνούμε. Συζητάμε!
Είναι ζωντανή μετάδοση;
Όχι, δεν είναι.
Είμαστε στο παρόν. Είμαστε ζωντανά.
Τι είναι αυτό;
Έλα κάτω, αφού σχεδόν πέρασαν τα δύο λεπτά.
Εντάξει.
Μόλις μίλησες με τον εαυτό σου. Δεν έχω ξαναδεί...
Ώρα να ξυπνήσω.
Ώρα να ξυπνήσω απ'αυτό το όνειρο.
Δεν είναι όνειρο. Με κάποιο τρόπο, είναι πραγματικό.
Εγώ είμαι στο μέλλον κι εσύ στο παρελθόν.
Είναι σαν επιστημονική φαντασία.
Επίσης, υπάρχει πρόβλημα. Έρχεται ο Κομίγια.
-Ο Κομίγια; -Είναι απέξω. Θα φρικάρει.
-Κρύψου, αλλιώς θα μπλέξουμε. -Γεια, φίλε.
-Γεια. -Έχεις παράσταση, έτσι;
-Ναι. -Θα έρθω. Και ο Τανάμπε με τον Οζάουα.
-Τέλεια. -Θα τα σπάσουμε.
Είναι πιο πολύ ακουστική παράσταση.
Τι είναι αυτό; Εσύ; Βίντεο είναι;
Μάλλον, ναι.
-Για το YouTube είναι; -Κάτι τέτοιο.
-Έχεις κανάλι στο YouTube; -Κοίτα.
Έχεις! Γιατί κάνεις YouTube;
-Ούτε που μιλάς. -Κάτι πρέπει να πεις.
Τι κάνεις;
Δεν κάνω κάτι συγκεκριμένο.
-Απάντησες; -Απάντησα.
Πολύ περίεργο. Πώς λειτουργεί;
Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό.
Επικοινωνούμε. Συζητάμε!
Είναι ζωντανή μετάδοση;
Όχι, δεν είναι.
Είμαστε στο παρόν. Είμαστε ζωντανά. Τι είναι αυτό;
Έλα κάτω, αφού σχεδόν πέρασαν τα δύο λεπτά.
Εντάξει.
Μόλις μίλησες με τον εαυτό σου. Δεν έχω ξαναδεί κανέναν να το κάνει αυτό.
Τι τεχνολογία είναι αυτή;
Δεν είναι ακριβώς τεχνολογία...
Είναι ο δίδυμός σου; Κλώνος; Ή τεχνητή νοημοσύνη;
Ούτε εγώ είμαι σίγουρος, οπότε δεν ξέρω τι να σου πω.
-Μπορεί να'ναι αυτό! -Τι είναι αυτό;
Έγραφε σαν τρελός πριν. Πράγματα όπως "μέλλον" και "παρόν".
Αυτό πρέπει να είναι. Είναι πολύ επιστημονική φαντασία!
Αυτό δεν είναι αυτό;
Μια τηλεόραση που υπερβαίνει τον χρόνο! Μια "χρονοτηλεόραση"!
Θα μπορούσαμε να την πούμε Χρονοτηλεόραση, αλλά...
Δεν είμαι σίγουρος! Ήταν έτσι πριν το καταλάβω.
Ξαφνικά μιλούσα στον εαυτό μου.
-Αυτό έκανες νωρίτερα. -Έχω πολλές ερωτήσεις.
Αυτό είναι το δωμάτιό σου;
Ναι. Και ο τύπος εκεί ήμουν εγώ απ'το παρελθόν.
Ήμουν απ'την άλλη πλευρά πριν.
Με φώναξε και ήρθα εδώ.
Και μετά, μίλησα στον εαυτό μου.
Είναι μπερδευτικό! Για εκείνον, είμαι στο μέλλον.
-Πάμε πάνω! Ποιο είναι το δωμάτιό του; -Το 202.
-Θα πάτε πάνω; -Φυσικά!
Εμπρός; Μπορείς να έρθεις στο Παράν;
Μπορείς να έρθεις γρήγορα;
Ποιος είναι; Μην τον προσκαλείς!
Είναι απίστευτο. Υπάρχει μια Χρονοτηλεόραση εδώ.
Μην το λες σε κόσμο.
Θα δεις. Είναι πολύ επιστημονική φαντασία! Ναι, φέρ'τον κι αυτόν.
-Ποιος θα έρθει; -Ο Τανάμπε και ο Οζάουα.
-Όχι, το καφέ έχει ήδη κλείσει! -Πάμε!
Α, εσείς είστε.
-Αυτή είναι η Χρονοτηλεόραση; -Ακριβώς.
Βίντεο είναι αυτό;
Δεν είναι βίντεο. Εμείς είμαστε!
-Τι γίνεται; -Είμαστε εμείς μετά από δύο λεπτά.
Εντάξει. Κατάλαβα.
Είμαστε εμείς πριν από δύο λεπτά.
Για κάνε μια ερώτηση.
Ποια είναι η πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα;
Δεν είναι κάτι μακρύ;
-Η Σρι Τζαγιαβαρντενεπούρα-Κότε. -Ναι.
Καταπληκτικό! Το βρήκατε και επικοινωνούμε.
Παρελθοντική Άγια!
Στείλε ένα αυτοκόλλητο στον Οζάουα. Ό,τι να'ναι!
Τι λες για...
Δες τα μηνύματά σου.
Σου ήρθε μήνυμα πριν από δύο λεπτά, σωστά;
Να το.
Ο παρελθοντικός εαυτός μου θα το στείλει τώρα. Τώρα ή ποτέ!
Το έστειλα!
Να! Το αυτοκόλλητο "Tώρα ή ποτέ" ήρθε πριν δύο λεπτά!
Είναι πολύ μπερδευτικό. Θα κάνω ένα μαγικό κόλπο.
Πείτε κάτι, οτιδήποτε, και θα είναι στην τσέπη μου.
-Κέτσαπ. -Γαμώτο, κέτσαπ;
Μα πώς;
Ο παρελθοντικός μου εαυτός θα πάρει την κέτσαπ.
Πάρ'την και βάλ'την στην τσέπη σου.
-Έχεις; -Στο ψυγείο.
-Γρήγορα, έρχονται. -Είμαστε ήδη εκεί.
Όχι, έρχονται οι παρελθοντικοί εαυτοί σας.
-Τι; -Πάμε!
Ναι.
Μετά, φύγαμε απ'το δωμάτιο...
-Γεια! -Τανάμπε!
Κάτι μου είπε ο Κομίγια για μια Χρονοτηλεόραση;
-Ήρθατε! Μπείτε μέσα. -Κι εσύ, Οζάουα!
Πω, πω, είναι πραγματικά τρελό.
Α, εσείς είστε.
-Αυτή είναι η Χρονοτηλεόραση; -Ακριβώς.
Βίντεο είναι αυτό;
Δεν είναι βίντεο. Εμείς είμαστε!
-Τι γίνεται; -Είμαστε εμείς μετά από δύο λεπτά.
Εντάξει. Κατάλαβα.
Είμαστε εμείς πριν από δύο λεπτά.
Για κάνε μια ερώτηση.
Ποια είναι η πρωτεύουσα της Σρι Λάνκα;
Δεν είναι κάτι μακρύ;
-Η Σρι Τζαγιαβαρντενεπούρα-Κότε. -Ναι.
Καταπληκτικό! Το βρήκατε και επικοινωνούμε.
Παρελθοντική Άγια!
Στείλε ένα αυτοκόλλητο στον Οζάουα. Ό,τι να'ναι!
Τι λες για...
Δες τα μηνύματά σου.
Σου ήρθε μήνυμα πριν από δύο λεπτά, σωστά;
Να το.
Ο παρελθοντικός εαυτός μου θα το στείλει τώρα. Τώρα ή ποτέ!
Το έστειλα!
Να! Το αυτοκόλλητο "Tώρα ή ποτέ" ήρθε πριν δύο λεπτά!
Είναι πολύ μπερδευτικό. Θα κάνω ένα μαγικό κόλπο.
Πείτε κάτι, οτιδήποτε, και θα είναι στην τσέπη μου.
-Κέτσαπ. -Γαμώτο, κέτσαπ;
Μα πώς;
Ο παρελθοντικός μου εαυτός θα πάρει την κέτσαπ.
Πάρ'την και βάλ'την στην τσέπη σου.
-Έχεις; -Στο ψυγείο.
-Γρήγορα, έρχονται. -Είμαστε ήδη εκεί.
Όχι, έρχονται οι παρελθοντικοί εαυτοί σας.
-Τι; -Πάμε!
Μετά, φύγαμε απ'το δωμάτιο...
...σας συναντήσαμε κατεβαίνοντας και τώρα είμαστε εδώ.
Αυτή είναι η Χρονοτηλεόραση!
-Δηλαδή αυτό είναι το παρελθόν; -Ακριβώς!
-Τα πιάνεις γρήγορα! -Μπερδεύτηκα.
Ξέρω μόνο ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
-Δεν είναι. -Λοιπόν, να ανακεφαλαιώσω.
Αυτό εδώ είναι το παρόν.
-Ναι. -Αυτό είναι προφανές.
Και η άλλη πλευρά της τηλεόρασης είναι το παρελθόν μας, δύο λεπτά πριν.
Κατάλαβα.
Αλλά από τη δική τους οπτική...
...εδώ είναι δύο λεπτά μπροστά στο μέλλον.
-Μας βλέπουν κι αυτοί; -Ναι.
Βλέπουν το μέλλον!
-Τα είδαμε όλα να εκτυλίσσονται. -Απίστευτο!
-Άρα υπάρχει χρονική καθυστέρηση; -Ακριβώς!
Αυτό το καφέ...
...και το δωμάτιό του επάνω...
...συνδέονται με δύο λεπτά καθυστέρηση.
Δεν ξέρω γιατί.
-Πάμε. -Ναι.
-Στο μέλλον! -Στο δωμάτιο 202!
Σταθείτε!
Ας μην το κάνουμε αυτό.
Δεν θα'πρεπε να ξέρουμε το μέλλον. Και είναι τρομακτικό.
-Όχι, αλήθεια, να σταματήσουμε. -Μόνο αυτή τη φορά!
-Πρέπει να το δούμε. -Ναι!
Τι ταξίδι.
-Είναι σαν ταμπού το να δεις. -Αν είναι ταμπού, τότε μη δεις!
Βουλώστε το!
Εμπρός;
Ναι, ψάχνουμε τον Τακάντα.
-Όχι, μιλάω σοβαρά. -Πρέπει να κάνω ησυχία.
Είναι πολύ τρομακτικοί.
Άγια, τράβα κλείσε το καφέ.
Δείτε, δείτε.
Σας λέμε το μέλλον.
Μπορείτε να μας ρωτήσετε ό,τι θέλετε.
Αυτό θα γίνει σε δύο λεπτά;
Πήρα ένα Ξυστό απ'το περίπτερο.
Πού να το ξύσω;
Είθε να ξύσεις το αριστερό.
Έπεσε μέσα;
Τέλεια! Κέρδισα έναν υπνόσακο!
Το μέλλον μάς δίδαξε σωστά. Προχωρήστε και διδάξτε το παρελθόν.
Ευχαριστώ! Αυτό είναι τέλειο!
Κατάλαβα, τώρα πρέπει να πούμε το παρελθόν.
Σαν λούπα δεν είναι αυτό;
-Έχεις καμιά ερώτηση; -Όχι.
Ρώτα πώς να καρυκεύεις τα αυγά σου.
-Αυτό είναι επιλογή μου. -Έχω μια ιδέα.
Σκεφτόταν να καλέσει τη γειτόνισσά του στην εμφάνισή του.
-Την κόρη του μπαρμπέρη; -Ναι.
Ντρέπεται να της το ζητήσει.
-Δεν είναι αλήθεια. -Εσύ μου το είπες.
Είμαι μεγαλύτερος κι είμαστε μόνο γείτονες.
Ρώτα τον μελλοντικό εαυτό σου αν είναι να το κάνεις.
-Όχι! -Το μέλλον θα ξέρει!
Είπε ναι!
Της το είπες;
Θα έρθει!
-Τι ωραία! -Πάμε, αφεντικό!
Έπρεπε να ρωτήσω κάτι άλλο. Δεν χρειάζομαι υπνόσακο.
-Καλή δουλειά, φίλε! -Γρήγορα!
Φαινόσουν τόσο χαρούμενος!
Οπότε ξέρουμε ότι θα'ναι έτσι σε δύο λεπτά.
Ήταν πολύ ενθουσιασμένος.
Καλή επιτυχία!
-Θα πάω; -Ναι, αφού τώρα ξέρουμε το μέλλον!
Πρέπει κι εγώ να πάω να ρωτήσω κάτι.
Με συγχωρείς.
Α, γεια σου, γείτονα.
Συγγνώμη που μπήκα έτσι.
-Δεν πειράζει. Πώς να βοηθήσω; -Παίζω σε ένα συγκρότημα.
-Για την πλάκα μας. -Κατάλαβα.
Αν θέλεις, μπορείς να έρθεις να μας δεις.
Λυπάμαι, δεν ενδιαφέρομαι.
-Αλήθεια; -Δεν μου πολυαρέσει η μουσική.
-Εντάξει, συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
-Λοιπόν; -Είπε όχι.
-Μισεί τη μουσική. -Μα είπες ότι δέχτηκε.
Έφαγα χυλόπιτα. Γι'αυτό δεν ήθελα να πάω!
-Πήγαινε πες ότι δέχτηκε. -Τι;
-Αλλιώς δεν θα συμπίπτει. -Μα είπε όχι!
Φοβάμαι αν δεν συμπίπτει!
Είπε ναι!
Της το είπες;
Θα έρθει!
-Τι ωραία! -Πάμε, αφεντικό!
Αυτή η τηλεόραση είναι απίστευτη!
-Είναι πραγματική Χρονοτηλεόραση! -Ουάου, πραγματικά λειτουργεί.
Αποκλείεται να υπάρχει αυτό.
-Απίστευτο! -Μπορούμε να ρωτήσουμε οτιδήποτε.
Ναι, μπορούμε να κλέψουμε.
Αυτό δεν ισχύει.
Μόλις τώρα...
Πήγα στο δωμάτιο να κάνω στον μελλοντικό μου εαυτό ερωτήσεις και...
Α, να μαι.
-Γεια! -Γεια.
Μελλοντική Άγια, ποια θα είναι η επόμενη περίοδος στην Ιαπωνία, μετά την Ρέιουα;
-Δεν ξέρω. -Δεν ξέρεις;
Είναι λογικό.
Ναι, συγγνώμη.
Δεν πειράζει. Θα έπρεπε να το πω αυτό και στον παρελθοντικό μου εαυτό.
Ναι.
Φεύγει και να μαι εγώ εδώ.
-Τι ήταν αυτό; -Τίποτα, είναι ντροπιαστικό.
Ρώτησες τι θα είναι μετά την Ρέιουα;
Νόμιζα ότι η μελλοντική Άγια θα ήξερε.
Λογικό να μην ξέρει. Αφού ακόμα Ρέιουα είναι τώρα.
Οπότε δεν βλέπουμε πέρα απ'τα επόμενα δύο λεπτά.
Ξέρουμε μόνο το κοντινό μέλλον, όπως αυτό.
Τι συμβαίνει, φιλαράκι;
-Το θέμα είναι... -Το μέλλον με πρόδωσε.
Απέρριψε την πρόσκληση.
Μα είπες ότι πήγε καλά!
-Ήταν ψέμα. -Ψέμα;
Δεν πήγε καλά, αλλά για να είναι σε συμφωνία...
Εξαπατήθηκα και εξαπάτησα!
Μάλλον δεν είναι πάντα σωστές οι πληροφορίες.
Μπορεί να είναι κενά λόγια.
Ναι, αλλά αυτό ξέραμε ότι ήταν αληθινό γιατί το είδαμε.
Κι επίσης, δεν είναι πίσω δύο λεπτά;
Είναι μόνο δύο λεπτά μπροστά στο μέλλον.
Μακάρι να βλέπαμε λίγο παραπάνω.
Είναι περιοριστικό.
Στην καλύτερη, μπορεί να μας πει πώς να κερδίζουμε στο Ξυστό.
Κι αν θα πάει καλά ή όχι το να ζητήσεις σε κάποιον να βγείτε.
Πολύ χάλια αυτό.
Δεν της ζήτησα να βγούμε. Ήταν απλώς μια πρόσκληση.
Νιώθω άσχημα.
Εσείς φταίτε! Πώς θα το διορθώσετε αυτό;
-Θα είναι αμήχανα τώρα.
-Άρα σου αρέσει. -Την προετοίμαζα!
Τι λέτε γι'αυτό;
Σκέφτηκες κάτι;
Καφέ
Φαίνεται εκπληκτικό.
Γίνεται αυτό;
Δύο Λεπτά Δωμάτιο, Καφέ
-Πάω στο δωμάτιό σου. -Όχι!
-Μόνο για λίγο. -Μην κατσουφιάζεις.
-Συγγνώμη. -Συγγνώμη, είμαστε κλειστά.
-Μπορούμε να μιλήσουμε; -Περάστε αύριο.
-Από αίρεση ήταν; -Μπορεί.
Έρχονται εδώ;
Δεν μπορείτε να μας αγνοείτε.
Πρέπει να ακούσετε.
Έχουμε δουλειά τώρα.
-Ακούτε; -Ακούτε;
-Συγγνώμη! -Ακούτε;
Γεια!
-Γεια! -Γεια!
Είμαι ο Οζάουα, στο παρόν.
Είμαι ο Οζάουα, δύο λεπτά μετά.
Είμαι ο Οζάουα, τέσσερα λεπτά μετά.
Σας βλέπω! Έχω δίκιο, λοιπόν;
Ναι, η ιδέα σου δουλεύει.
Δουλεύει τέλεια έτσι.
Τέλεια!
-Τι γίνεται; -Δεν ξέρω.
-Οπότε να το συνεχίσω αυτό; -Ναι. Πάρε την οθόνη.
Μπορώ να την πάρω;
-Μπορούμε; -Σε παρακαλούμε;
Ό,τι θέλετε.
Θα την πάρουμε κάτω, τότε.
Μας μεταφέρουν! Κατάλαβα τώρα.
Μεταφέρει το μόνιτορ στο παρελθόν.
Είναι αυτό ακριβώς που έκανα νωρίτερα.
Αυτό είναι τέλειο. Μπορεί να μάθουμε τι θα είναι μετά την Ρέιουα.
Πρόσεχε τα κάγκελα! Θα το χτυπήσεις!
Συγγνώμη!
-Συγγνώμη! -Συγγνώμη!
Εντάξει, θα φύγω τώρα.
Τι κάνεις μ'αυτό;
Θα το βάλουμε απέναντι απ'την τηλεόραση.
Θα αντανακλά η μια οθόνη την άλλη και θα δείχνουν το μακρινό μέλλον.
-Ακριβώς. -Τι εννοείς;
Μπορείς να δεις το μέλλον από εδώ...
...και σε αυτό το μέλλον, βλέπεις περισσότερο στο μέλλον.
-Αν το κάνεις αυτό... -Γεια!
Είναι πιο εύκολο να το δείτε από μόνοι σας.
-Ναι. -Εντάξει.
Εντάξει, ας βλέπουμε για τώρα.
Θα τα βάλουμε το ένα απέναντι στο άλλο.
Εντάξει.
Έτσι, έχουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
-Κατάλαβα! -Και τότε θα έρθω εδώ.
Ανυπομονώ!
-Ήρθε η ώρα! -Τι λέμε πρώτα;
"Γεια".
-Γεια! -Γεια!
Είμαι ο Οζάουα, στο παρόν.
Είμαι ο Οζάουα, δύο λεπτά μετά.
Είμαι ο Οζάουα, τέσσερα λεπτά μετά.
Σας βλέπω! Έχω δίκιο, λοιπόν;
Ναι, η ιδέα σου δουλεύει.
Δουλεύει τέλεια έτσι.
Τέλεια!
-Τι γίνεται; -Δεν ξέρω.
-Οπότε να το συνεχίσω αυτό; -Ναι. Πάρε την οθόνη.
Μπορώ να την πάρω;
-Μπορούμε; -Σε παρακαλούμε;
Ό,τι θέλετε.
Θα την πάρουμε κάτω, τότε.
Μας μεταφέρουν! Κατάλαβα τώρα.
Μεταφέρει το μόνιτορ στο παρελθόν.
Είναι αυτό ακριβώς που έκανα νωρίτερα.
Αυτό είναι τέλειο. Μπορεί να μάθουμε τι θα είναι μετά την Ρέιουα.
Πρόσεχε τα κάγκελα! Θα το χτυπήσεις!
Συγγνώμη!
-Συγγνώμη! -Συγγνώμη!
Εντάξει, θα φύγω τώρα.
Τι κάνεις μ'αυτό;
Θα το βάλουμε απέναντι απ'την τηλεόραση.
Θα αντανακλά η μια οθόνη την άλλη και θα δείχνουν το μακρινό μέλλον.
-Ακριβώς. -Τι εννοείς;
Μπορείς να δεις το μέλλον από εδώ...
...και σε αυτό το μέλλον, βλέπεις περισσότερο στο μέλλον.
-Αν το κάνεις αυτό... -Γεια!
Είναι πιο εύκολο να το δείτε από μόνοι σας.
-Ναι. -Εντάξει.
Εντάξει, ας βλέπουμε για τώρα.
Θα τα βάλουμε το ένα απέναντι στο άλλο.
Εντάξει.
Έτσι, έχουμε το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
-Κατάλαβα! -Και τότε θα έρθω εδώ.
Ανυπομονώ!
-Ήρθε η ώρα! -Τι λέμε πρώτα;
Γεια!
-Γεια! -Γεια!
Είμαι ο Οζάουα, στο παρόν.
Είμαι ο Οζάουα, δύο λεπτά μετά.
Είμαι ο Οζάουα, τέσσερα λεπτά μετά.
Σας βλέπω! Έχω δίκιο, λοιπόν;
Ναι, η ιδέα σου δουλεύει.
Δουλεύει τέλεια έτσι.
Τέλεια!
-Τι γίνεται; -Δεν ξέρω.
-Οπότε να το συνεχίσω αυτό; -Ναι. Πάρε την οθόνη.
Μπορώ να την πάρω;
-Μπορούμε; -Σε παρακαλούμε;
Ό,τι θέλετε.
Θα την πάρουμε κάτω, τότε.
Μας μεταφέρουν! Κατάλαβα τώρα.
Μεταφέρει το μόνιτορ στο παρελθόν.
Είναι αυτό ακριβώς που έκανα νωρίτερα.
Αυτό είναι τέλειο. Μπορεί να μάθουμε τι θα είναι μετά την Ρέιουα.
Πρόσεχε τα κάγκελα! Θα το χτυπήσεις!
-Συγγνώμη! -Συγγνώμη!
Εντάξει, θα φύγω τώρα.
Τι κάνεις μ'αυτό;
Θα το βάλουμε απέναντι απ'την τηλεόραση.
Θα αντανακλά η μια οθόνη την άλλη και θα δείχνουν το μακρινό μέλλον.
-Ακριβώς. -Τι εννοείς;
Μπορείς να δεις το μέλλον από εδώ...
Ορίστε!
Τι στο καλό έγινε;
Δεν ξέρω, αλλά τι απίστευτο κόλπο!
Ο χρόνος μάς την έφερε!
Οπότε το παρόν έγινε παρελθόν και το παρελθόν ακόμα πιο παρελθόν;
Και μπορούμε να δούμε το μέλλον το μέλλοντος;
Είναι σαν δομή που μπαίνει η μια στην άλλη, ή σαν το φαινόμενο Droste.
Είναι σαν αυτό.
Βλέπετε το κορίτσι στη συσκευασία κακάο;
Κρατάει μια συσκευασία με εκείνη που κρατάει μια συσκευασία.
-Και συνεχίζεται. -Ναι, ναι.
Σκεφτείτε αυτό σαν το μέλλον μας σε δύο λεπτά.
Έπειτα, τέσσερα λεπτά μετά, έξι λεπτά μετά...
-Α, ναι. -Το μέλλον συνεχίζεται.
Έτσι ήταν!
Στην ουσία, χρησιμοποιήσαμε τη Χρονοτηλεόραση...
...για να φτιάξουμε ένα πλαίσιο Droste.
-Μια τηλεόραση Droste. -Όχι Χρονοτηλεόραση, μα Droste τηλεόραση.
Κάνουν και τα δύο ονόματα.
Οπότε μπορούμε να δούμε όσο μπροστά στο μέλλον θέλουμε;
Βγάλε την κουβέρτα και θα προχωρήσει απεριόριστα!
-Τρομακτικό! -Μπορεί να πάει πέντε, δέκα χρόνια μπροστά.
-Είναι ένα χρονοτούνελ! -Δεν μπορεί να δει τόσο μακριά...
...μιας και είναι δύο λεπτά ανά τηλεόραση.
Αλλά μπορούμε να το δούμε αν προσπαθήσουμε;
Μικραίνει ολοένα και πιο πολύ, αλλά θεωρητικά μπορούμε!
-Λοιπόν, να δούμε; -Φοβάμαι, αλλά ναι!
Κι αν δείξει το τέλος του κόσμου;
-Από πυρηνικό πόλεμο; -Και όλα κατεστραμμένα!
Δεν θα μπορούσε να γίνει αυτό.
Τότε, πάμε να ρίξουμε μια ματιά;
-Πάμε; -Δεν θα έχει καλό τέλος αυτό.
Έλα. Μόνο για λίγο.
Μπορεί να τα ξαναβρείς μ'εκείνη την κοπέλα.
Δεν ήμασταν ποτέ μαζί.
Όλα καλά. Είναι περιορισμένο αυτό που μπορούμε να δούμε.
Για να δούμε, λοιπόν!
Φοβάμαι τόσο πολύ!
Τι; Ερείπια;
Σας κάναμε πλάκα!
Μας τη φέρατε!
Και μ'αυτό, ένα μήνυμα απ'τον μελλοντικό Οζάουα!
Είμαι ο Οζάουα απ'το μακρινό μέλλον! Γεια σου, παρελθοντικέ Οζάουα!
Είμαι ο παρελθοντικός Οζάουα.
Πήγαινε στον αυτόματο πωλητή παιχνιδιών.
Θα σου τύχει ένας ζεβρέ ονίσκος!
Αλήθεια;
Κι αυτό ήταν το μήνυμα!
Τι τέλεια!
-Τι ήταν αυτό; -Ήταν πολύ μακριά.
Αυτό ήταν από το μακρινό μέλλον!
Έλαβα ένα μήνυμα από το μελλοντικό μέλλον του μέλλοντος!
Τι είναι ο ζεβρέ ονίσκος;
Αγοράζω συχνά παιχνίδια σε κάψουλα από τον σταθμό.
Αλλά ο ζεβρέ ονίσκος είναι σπάνιος.
Και ο μελλοντικός Οζάουα είπε ότι τώρα είναι η ευκαιρία μου.
Πάω να το πάρω! Χαίρομαι τόσο πολύ που μπορούμε να ξέρουμε το μέλλον!
Θα πρέπει να υπάρχει καλύτερη χρήση!
-Ζεβρέ ονίσκος; -Έφυγε πολύ χαρούμενος.
Χαραμίζει τις δυνατότητές του.
-Το μυαλό του χαραμίζει. -Ζήτα κάτι καλύτερο.
-Φεύγω. -Πού πας;
-Σπίτι. -Γιατί;
-Καλά να περάσετε. -Είσαι ακόμα θυμωμένος;
Δεν θέλω να μάθω το μέλλον.
Αυτό λες συνέχεια.
-Τι αρνητικότητα. -Μα δεν μπορείς να φύγεις!
-Θυμάσαι τη φάρσα νωρίτερα; -Με τα ερείπια;
-Ήταν εκεί. -Κατάλαβα.
-Πρέπει να το κάνεις! -Το μέλλον μάς ελέγχει!
-Θα συμβεί κάποιο παράδοξο! -Δεν πειράζει!
Το βρήκα!
Χρησιμοποίησε την αφίσα. -Ήρθε η ώρα. Έλα.
Γρήγορα!
Φοβάμαι τόσο πολύ!
Τι; Ερείπια;
-Σας κάναμε πλάκα! -Μας τη φέρατε!
Και μ'αυτό, ένα μήνυμα απ'τον μελλοντικό Οζάουα!
Είμαι ο Οζάουα απ'το μακρινό μέλλον! Γεια σου, παρελθοντικέ Οζάουα!
Είμαι ο παρελθοντικός Οζάουα.
Πήγαινε στον αυτόματο πωλητή παιχνιδιών.
Θα σου τύχει ένας ζεβρέ ονίσκος!
Αλήθεια;
Κι αυτό ήταν το μήνυμα!
Τι τέλεια!
Το μέλλον μπορεί να μας ελέγχει.
Νιώθω υποχρεωμένος να το αντιγράφω ακριβώς.
Να δούμε λίγο ακόμα απ'το μέλλον;
Εντάξει, ας σκεφτούμε ένα σχέδιο.
Μπορούμε να μάθουμε τα μελλοντικά αποτελέσματα του ιππόδρομου.
-Σωστά! -Το μέλλον θα μας πει τον νικητή.
Θα βγάλουμε λεφτά.
Μπορούμε να δούμε ακόμα πιο μακριά παίζοντας τηλέφωνο.
-Σωστά, σωστά! -Θα το προωθούμε μέσα απ'την κάθε οθόνη.
Μπορούμε να ρωτήσουμε ποιο κρυπτονόμισμα θα'ναι πιο επικερδές σε μισό χρόνο.
Θα κάνουμε το παιχνίδι του τηλεφώνου από έξι μήνες μετά.
Καθίστε, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μείνουμε για πάντα εδώ.
-Σωστά. -Θα μείνουμε εδώ μισό χρόνο.
Ισχύει.
Και μπορεί να χαλάσει το μήνυμα.
Μπορεί να είναι ψεύτικο κρυπτονόμισμα.
Οπότε περιοριζόμαστε σε λίγες ώρες στο μέλλον, στην καλύτερη.
-Ναι. -Τέλεια, λίγες ώρες.
Κι αν ρωτήσουμε πού μπορούμε να βρούμε χαμένα χρήματα;
Μπορεί να βρούμε 100 εκατομμύρια γιεν κάπου σε κανέναν οπωρώνα μπαμπού.
-Κανείς δεν χάνει 100 εκατομμύρια. -Για παράδειγμα.
-Καμιά εξαργυρωμένη επιταγή; -Κανείς δεν τις χρησιμοποιεί.
-Καταλήξαμε να μιλάμε για τα λεφτά. -Ναι.
Είναι φυσικό, αν ξέρεις το μέλλον.
Ναι, ας ρωτήσουμε τους μελλοντικούς εαυτούς μας.
Αυτοί θα μας πουν.
Αυτοί θα ξέρουν.
Ήδη ξέρουν, οπότε θα κάνουμε ό,τι μας πουν.
Το μέλλον μπορεί να μας ελέγχει.
Είναι ήδη αποφασισμένο.
Ένας προκαθορισμένος δρόμος.
Μην μπούμε ακόμα, ε;
Κι αυτό είναι το μήνυμα!
-Εντάξει. -Πάμε.
Γεια σας.
-Ορίστε! -Πού τα βρήκες αυτά;
-Τα βρήκα. -Τι;
Είναι ένα παλιό βιντεοκασετόφωνο στα σκουπίδια κάτω απ'την πεζογέφυρα.
Και μέσα ήταν γεμάτο λεφτά!
-Από πού ήρθαν; -Ίσως είναι η καβάτζα κάποιου.
Η τηλεόραση Droste είναι φανταστική!
Ναι, ναι.
Από εσάς εξαρτάται αν θα πάτε ή όχι.
Αλλά θα πάτε.
Πάμε.
-Θα πάτε; -Είναι ένας σκασμός λεφτά!
-Τα πιο εύκολα χρήματα! -Μα δεν φοβάστε;
Είναι τρομακτικό, αλλά πρέπει. Είδαμε το μέλλον.
Είχαμε λεφτά τέσσερα λεπτά από τώρα. Είναι ήδη τελειωμένη υπόθεση.
Είναι και λίγο τρομακτικό!
Μα να αφήνουν λεφτά στον δρόμο;
Τι τέλειο μέλλον!
Με συγχωρείς.
-Γεια. -Συγγνώμη για πριν.
Δεν πειράζει. Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Είσαι μουσικός, σωστά;
Ναι, εγώ...
Το θέλεις αυτό;
-Είναι ένα κύμβαλο. -Κύμβαλο;
Παίζεις ντραμς;
Όχι, κιθάρα.
Οπότε δεν χρειάζεσαι κύμβαλο.
Όχι, αλλά έχουμε ντράμερ.
Τότε χρησιμοποιήστε το!
Γιατί μου δίνεις κύμβαλο;
Ο φίλος μου το άφησε στο σπίτι μου πριν πολύ καιρό.
-Μάλλον δεν το χρειάζεται. -Κατάλαβα.
Ήθελα να το πετάξω, αλλά δεν ήξερα αν έπρεπε.
Συγγνώμη που σ'το φόρτωσα.
Όχι, θα χαρεί να το πάρει. Είναι πάντα χρήσιμο ένα επιπλέον κύμβαλο.
Να του δώσεις τα χαιρετίσματά μου.
Α, αυτό...
Τι είναι αυτό;
Είναι λίγο δύσκολο να σου εξηγήσω.
Είναι πολύπλοκο, οπότε, αγνόησέ το, σε παρακαλώ.
Από εσάς εξαρτάται αν θα πάτε ή όχι. Αλλά θα πάτε!
-Δεν μπορείτε να μας τη φέρετε. -Ναι, έχεις δίκιο.
-Έλα εδώ! -Εγώ δεν έχω καμία σχέση!
-Έλα! -Σταμάτα! Δεν έχω σχέση μ'αυτό!
Θα έρθω να σε σώσω, περίμενέ με!
Άντε, προχώρα!
Εγώ ήμουν αυτή;
Πότε...
-Κάτσε, αυτή ήμουν εγώ! -Είναι δύσκολο να σου εξηγήσω.
Πότε το τράβηξες αυτό; Τι είναι αυτό;
-Πήγαινε σπίτι σου. Φύγε, σε παρακαλώ. -Τι;
-Έτσι θα καταλήξεις! -Δεν βγάζει νόημα!
Δεν θα βγάλει νόημα! Ξέχνα το και πήγαινε στο σπίτι σου!
-Η γειτόνισσά σου; -Τα ξαναβρήκατε!
-Ορίστε; -Τίποτα.
-Είδες την τηλεόραση Droste; -Ποια;
Μας λέει το μέλλον και φαίνεται άσχημο, οπότε φύγε!
-Μισεί το μέλλον. -Ναι, είναι μπελάς.
Βρήκαμε ένα παρατημένο βιντεοκασετόφωνο.
Το μέλλον είπε να το βρούμε κι ότι θα είχε λεφτά μέσα.
Είναι φανταστικό. Μας λέει τα καλύτερα.
Γεια σας.
Ορίστε!
-Πού τα βρήκες αυτά; -Τα βρήκα.
Τι;
Είναι ένα παλιό βιντεοκασετόφωνο στα σκουπίδια κάτω απ'την πεζογέφυρα.
Και μέσα ήταν γεμάτο λεφτά!
-Από πού ήρθαν; -Ίσως είναι η καβάτζα κάποιου.
Η τηλεόραση Droste είναι φανταστική!
Ναι, ναι.
Από εσάς εξαρτάται αν θα πάτε ή όχι.
Αλλά θα πάτε.
-Κατάλαβες; -Στάσου, τι...;
Το διατηρούμε σταθερό.
-Είναι τέλειο! -Δοκίμασέ το αν θέλεις!
Το καταλάβαμε. Είναι λες και κρατάμε τον κόσμο στα χέρια μας!
Ε! Εσύ που κρατάς τον κόσμο στα χέρια σου.
Μια χαρά φαίνεστε με τόσο χρήμα.
Πού το βρήκατε;
Όχι κάπου συγκεκριμένα.
Βασικά, είμαστε λίγο στην τσίτα.
Ένας πιτσιρικάς μας το έσκασε με τα λεφτά μας.
Το μετανιώνει τώρα, αλλά είπε ότι τα έκρυψε κάπου.
Ένα μέρος που ξέρει μόνο η συμμορία του!
Μέσα σε ένα βιντεοκασετόφωνο.
Χρησιμοποίησε βιντεοκασετόφωνο, την εποχή του Blue-ray.
Ακίνητοι!
Ποιοι είστε όλοι εσείς;
Εδώ είναι καφέ.
Είναι πελάτες.
Κατά τύχη βρήκαν τα λεφτά.
Θα σας τα επιστρέψουμε.
-Ας μιλήσουμε στο γραφείο μας. -Δεν έχουμε καμία σχέση...
Αυτό δεν ισχύει.
Αυτά τα κερδίσαμε...
...βάζοντας στοίχημα στον ιππόδρομο.
-Το βιντεοκασετόφωνο... -Γεια σας.
Ορίστε!
-Πού τα βρήκες αυτά; -Τα βρήκα.
Είναι ένα παλιό βιντεοκασετόφωνο στα σκουπίδια κάτω απ'την πεζογέφυρα.
Και μέσα ήταν γεμάτο λεφτά!
-Από πού ήρθαν; -Ίσως είναι η καβάτζα κάποιου.
Δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Τα βρήκαμε.
Τα βρήκαμε, εντάξει;
-Εμείς δεν... -Τα βρήκαμε, αλλά...
Δεν μπορείτε να μας τη φέρετε.
Ναι, έχεις δίκιο.
-Έλα εδώ! -Εγώ δεν έχω καμία σχέση!
-Έλα! -Σταμάτα! Δεν έχω σχέση μ'αυτό!
Θα έρθω να σε σώσω, περίμενέ με!
Άντε, προχώρα!
-Μην πάρετε την αστυνομία. -Τώρα τους γνώρισα πρώτη φορά!
Δεν τους ξέρω!
Θα έρθει κι η σειρά σας.
Γιατί κάθεστε έτσι χαλαροί; Την πήραν μαζί τους!
Αφεντικό, είσαι καλά;
-Πού είναι; -Την πήραν.
Νομίζω ότι είναι στο γραφείο του πέμπτου ορόφου.
-Αφεντικό; Αυτό... -Εγώ την έμπλεξα!
-Είπαν να περιμένουμε! -Αφήστε με!
-Μου έτυχε ζεβρέ ονίσκος! Γιούπι!
Γιατί τόση ένταση;
-Δεν είναι ώρα τώρα γι'αυτό! -Τι;
-Μπλέξαμε! Βρήκαμε κάποια λεφτά. -Τι;
Αλλά είναι βρώμικο χρήμα και ήρθαν κάτι τρομακτικοί τύποι.
-Και πήραν την κοπέλα από δίπλα! -Γιατί;
Έχει ξεφύγει το πράγμα! Έλα να δεις.
Ήταν βρώμικο χρήμα αλλά το μέλλον είπε να τα πάρουμε.
Λέγοντας μέλλον, εννοώ το μέλλον όταν ήμασταν στο παρελθόν.
-Ναι, κατάλαβα. -Τέλος πάντων, κοίτα!
Από εσάς εξαρτάται αν θα πάτε ή όχι.
Αλλά θα πάτε!
Αυτός που του ανήκαν τα λεφτά, το είδε αυτό.
Δεν μπορείτε να μας τη φέρετε.
Ναι, έχεις δίκιο.
-Έλα εδώ! -Εγώ δεν έχω καμία σχέση!
-Έλα! -Σταμάτα! Δεν έχω σχέση μ'αυτό!
Θα έρθω να σε σώσω, περίμενέ με!
Άντε, προχώρα!
Αυτό έγινε.
-Αφήστε με. Είμαι ήρεμος! -Μα δεν είσαι!
Καθίστε λίγο!
Αν είναι σε δύο λεπτά...
Αυτό είναι... Κάνοντας αυτό...
Το βρήκα! Και πριν απ'αυτό...
-Θα πάω! -Δεν μπορείς!
Άκου, έχεις έναν ρόλο να εκπληρώσεις.
Το ίδιο κι εγώ.
Και μ'αυτό, ένα μήνυμα απ'τον μελλοντικό Οζάουα!
Είμαι ο Οζάουα απ'το μακρινό μέλλον! Γεια σου, παρελθοντικέ Οζάουα!
Είμαι ο παρελθοντικός Οζάουα.
Πήγαινε στον αυτόματο πωλητή παιχνιδιών.
Θα σου τύχει ένας ζεβρέ ονίσκος!
-Αλήθεια; -Έχουμε πιο επείγοντα ζητήματα!
Ολοκλήρωσα τον ρόλο μου. Πρέπει να πας στο γραφείο.
Αλλά πάρε την τηλεόραση που βλέπει στο παρελθόν.
-Τι; -Θα σου δώσω οδηγίες.
Ο μελλοντικός εαυτός σου ανεβαίνει ήδη!
Πάει πάνω;
Ναι. Και θα μας δώσει πληροφορίες απ'το μέλλον.
Πώς;
Θα δείξουμε τη σκηνή στους παρελθοντικούς μας εαυτούς.
Τότε θα δούμε τι θα γίνει.
-Φιλαράκο... Καλή τύχη. -Θα σε βλέπουμε απ'το παρελθόν!
-Δεν μπορείτε να μας τη φέρετε. -Ναι, έχεις δίκιο.
-Έλα εδώ! -Εγώ δεν έχω καμία σχέση!
-Έλα! -Σταμάτα! Δεν έχω σχέση μ'αυτό!
Θα έρθω να σε σώσω, περίμενέ με!
Άντε, προχώρα!
Αφεντικό!
-Βάλε αυτό στην μπροστινή σου τσέπη. -Τι;
Θα τα καταφέρεις.
Φιλαράκο!
-Ένα κύμβαλο για την πλάτη σου. -Κύμβαλο;
Μην πεθάνεις.
Είναι πολύ βαρύ αυτό το κύμβαλο.
Στάσου! Περίμενε!
Χρησιμοποίησε τον ονίσκο όταν θα σου επιτεθεί.
-Τον ονίσκο; -Σιχαίνεται τα έντομα.
Κουβαλάω πολλά!
-Ήσουν φανταστικός! -Μα δεν έκανα...
-Κάνεις χάλια κόμπους! -Πρώτη φορά κάνω!
Είναι πολύ μεγάλος αυτός ο καναπές!
Χαλαρώνει από εδώ.
Τι;
Σας παρακαλώ, αφήστε την. Είναι αθώα.
Τι;
-Αν μου επιτρέπετε... -Ε!
Μην πας να πουλήσεις μούρη, αλήτη.
Σκάσε!
Γιατί τον μαχαίρωσες;
-Μου επιτέθηκε! -Δεν έπρεπε να τον σκοτώσεις!
Το ξέρω!
-Βάλε κέτσαπ στην τσέπη του. -Πάω!
Πώς τόλμησες;
-Κύμβαλο στην πλάτη του! -Εντάξει!
Μη με πλησιάζεις.
Συγγνώμη. Πάρε αυτό.
-Τον ονίσκο! -Ελήφθη!
-Πάμε να φύγουμε. -Εντάξει!
Πάρε και την τηλεόραση!
Σου ζητάω συγγνώμη για όλα αυτά.
-Είσαι καλά; -Ναι, καλά είμαι.
Θα σου εξηγήσω μετά.
Αυτή η τηλεόραση προκαλεί πολλά προβλήματα.
Είναι χρονοτηλεόραση; Αλήθεια;
Ναι, έτσι φαίνεται.
-Τα πιάνεις γρήγορα. -Μάλλον.
Θα πάρω την αστυνομία όταν κατέβουμε.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Όχι, μην το σκέφτεσαι.
Το καφέ μας έφταιγε.
Ήξερες την έκβαση;
Όχι, δεν ήξερα τι θα γινόταν.
Αλλά θα ήξερα, αν έβλεπα απ'το παρελθόν.
Αυτό με θυμώνει λιγάκι.
Τανάμπε;
Τανάμπε!
Γεια σας.
Ποιοι είστε εσείς;
Άγια;
Οζάουα;
Κρύψου, σε παρακαλώ. Πάω να δω.
Γεια σας. Συγγνώμη για την ενόχληση.
Γεια σας.
Δικό σας δεν είναι το καφέ;
Ηρεμήστε, παρακαλώ.
Δεν είμαστε ύποπτοι άνθρωποι.
-Είστε! -Ναι!
Οι φίλοι σας παίρνουν έναν σύντομο υπνάκο.
Αλλά εσείς είστε μια χαρά, μας και είστε συνετοί.
Είμαστε απ'το Τμήμα Χωροχρόνου απ'το απώτερο μέλλον.
Βλέπετε; Απ'το Τμήμα Χωροχρόνου.
-Είστε αίρεση; -Δεν είναι αίρεση.
Είμαστε κάτι σαν "χρονοταξιδιωτική αστυνομία".
Λοιπόν. Αυτή η τηλεόραση κι αυτό το μόνιτορ...
...προκάλεσαν μια διαταραχή, μια σκουληκότρυπα.
Είναι σπάνιο, αλλά συμβαίνει κάποιες φορές στον χωροχρόνο.
Τώρα, αν μου επιτρέπετε, να ρίξω μια ματιά...
Όπως το περίμενα, προκλήθηκε αντίστροφη αιτιότητα.
Έτσι ήταν στημένο νωρίτερα;
Ναι, αλλά δεν το έκανα εγώ.
Όχι φυσικά. Κάνοντάς το αυτό, βλέπεις μακρύτερα στο μέλλον...
...αλλά προκαλεί τεράστια χωροχρονική αναταραχή.
Μπορεί επίσης να προκαλέσει κάποιο παράδοξο.
Αυτό συνήθως θεωρείται χρονικό κακούργημα και πας στη χρονοφυλακή...
...αλλά εσείς δεν επωφεληθήκατε παράνομα από αυτό.
Οπότε θα έχετε μόνο μια προειδοποίηση.
Επιπλέον, εσείς οι δύο προσπαθήσατε να διορθώσετε την κατάσταση.
Οπότε, αναλαμβάνουμε εμείς τώρα.
Ας ξεχάσουμε ό,τι έγινε σήμερα.
Να ξεχάσουμε;
Αυτό εδώ σβήνει τη μνήμη.
Μόλις το πάρετε, θα κάνουμε επαναφορά σε όλα.
Επαναφορά;
Θα ξεχάσετε ό,τι έγινε και θα γυρίσετε στο πώς ήσασταν πριν από αυτό το βράδυ.
Η τεχνολογία διαγραφής της μνήμης έχει βελτιωθεί τελευταία.
Παλιότερα τα διαγράφαμε όλα ή σας δίναμε νέα ταυτότητα.
Τώρα μπορούμε να διαγράψουμε μόνο τις τελευταίες ώρες...
...και να επιστρέψετε στη συνηθισμένη σας ζωή.
Θα ξεχάσουμε όσα έγιναν;
Σωστά.
Και θα ξεχάσω ότι ήρθα εδώ;
Σωστά.
Αυτοί είστε εσείς σε δύο λεπτά.
Ωραία, ωραία. Παίρνετε το φάρμακο.
Ωραία. Και πέφτεις ξερή.
Κι εσύ είσαι ο επόμενος.
Κι εσύ συνεργάστηκες.
-Ευχαριστούμε! -Ευχαριστούμε.
Παρεμπιπτόντως, μια διαφορετική ομάδα διαχειρίζεται τον πέμπτο όροφο.
Αυτοί οι δύο δεν επηρεάζουν το μέλλον, οπότε μπορέσαμε να τους διαγράψουμε.
Ορίστε, λοιπόν.
Ορίστε. Και θα χρειαστείτε νερό.
Κι αν δεν το πάρουμε;
Αυτό δεν θα γίνει. Είναι απαραίτητο να το πάρετε.
Είναι προκαθορισμένο.
Δεν θέλω να το πάρω.
Όπως και να'χει, αυτοί είναι οι κανόνες.
Είναι θεμελιώδεις νόμοι του σύμπαντος.
Ακούστε. Το μέλλον είναι φτιαγμένο πάνω στην ιστορία.
Μόλις ολοκληρώσετε τους ρόλους σας...
...το μέλλον μας χτίζεται πάνω σ'αυτό.
Η ιστορία χτίζεται σε επίπεδα.
Αν το παρελθόν βγει εκτός ελέγχου, κινδυνεύει η εποχή μας.
-Είστε τα θεμέλια της κοινωνίας μας! -Εντάξει!
Καταλαβαίνω.
Θα το πιεις, έτσι; Τη σκόνη μαζί με το νερό.
Λοιπόν, σε 20 δευτερόλεπτα θα πάτε εκεί με τη σειρά.
Όπως έδειξε το μέλλον, εκείνη θα πάει πρώτη.
Αυτές οι τελευταίες ώρες δεν συνέβησαν ποτέ.
Έλα! Τι ήταν αυτό;
-Συγγνώμη, μάλλον αρρώστησα. -Δεν προλαβαίνουμε!
-Μη χαζολογάτε! -Εντάξει.
Το μέλλον είναι προκαθορισμένο!
Σταμάτα, όχι εσύ! Εκείνη πρώτη!
Σταμάτα!
-Δεν υπάρχει χρόνος! -Έχει σκόνη εδώ μέσα.
Επίτηδες το κάνατε!
Όχι, δεν μπορούμε να πάρουμε άλλο;
Η χωροχρονική μας αιτιότητα θα...
Ξέχνα το! Κάνε γρήγορα!
Δεν καταλαβαίνετε πόσο σοβαρό είναι αυτό!
Δεν θα προλάβουμε.
Οι μικρές αλλαγές μπορεί να ξαναγράψουν το μέλλον!
-Είναι το φαινόμενο της πεταλούδας! -Ωχ, όχι, εξαφανίζεσαι.
Συμβαίνει το παράδοξο. Άλλαξε το μέλλον.
Μάλλον όλα πήγαν καλά.
Έτσι νομίζω.
Θα ξυπνήσουν;
Είπε ότι κοιμούνται.
Εντάξει.
Να περιμένουμε;
Ναι.
Θα ήθελες λίγο καφέ;
Ευχαριστώ. Πολύ θα ήθελα.
Να σε ρωτήσω... Γιατί μισείς το μέλλον;
Όταν ήμασταν εδώ πριν...
-Είναι πολύ χαζή ιστορία. -Κατάλαβα.
Κάτσε, παρακαλώ.
Ξέρεις την προφητεία του Νοστράδαμου;
Αυτή για το τέλος του κόσμου;
Τη διάβασα όταν ήμουν μικρός.
Ο Βασιλιάς του Τρόμου υποτίθεται ότι θα ερχόταν το 1999.
-Σωστά. -Κι έτσι...
...νόμιζα ότι ο κόσμος θα ήταν κατεστραμμένος όταν θα μεγάλωνα.
Δεν σχεδίασα πολλά για το μέλλον, αλλά ο κόσμος παρέμεινε ανέπαφος.
Σωστά.
Τι;
Πραγματικά το πίστευα!
Ένιωσα σαν να με πρόδωσε ο Νοστράδαμος.
-Και μετά; -Μετά...
...πανικοβλήθηκα και προσπάθησα να σχεδιάσω τη ζωή μου...
...αλλά το ημερολόγιο των Μάγια έλεγε ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 2012.
Περίμενα αγωνιωδώς πάλι για το τίποτα.
Γι'αυτό δεν θέλω να ξέρω το μέλλον.
Αυτό ήταν;
Σε ελέγχει.
Κι εμένα. Έβγαινα με κάποιον που ήταν σε μια μπάντα...
...και μιλούσε συνέχεια για το μέλλον.
Και οι στίχοι του ακριβώς γι'αυτό ήταν.
Μου έλεγε, "Το μέλλον μας μαζί είναι σημαντικό".
Αλλά η μπάντα του έγινε διάσημη και σταμάτησε να παίρνει τηλέφωνο.
Τι απέγινε το μέλλον για το οποίο συζητούσε;
Το έλεγε ακόμα και στους στίχους του.
Και γιατί το αφήνω αυτό να με επηρεάσει;
Γι'αυτό μισώ το μέλλον.
-Και συγγνώμη που σου έδωσα το κύμβαλο. -Δεν πειράζει. Μου έσωσε τη ζωή.
Αλήθεια τώρα, είναι τέτοιου είδους η τηλεόραση;
Προφανώς.
Μπορείς να δεις το παρελθόν και το μέλλον;
Ναι. Αυτό είναι το μέλλον κι αυτό το παρελθόν.
-Και τι έγινε νωρίτερα; -Τι εννοείς;
Η σειρά γεγονότων με τα λεφτά απ'το βιντεοκασετόφωνο...
...την κέτσαπ, τον ονίσκο.
-Δεν ξέρω αν μπορώ να το εξηγήσω καλά. -Πες μου.
Σου αρέσει η επιστημονική φαντασία;
Όχι και τόσο, αλλά έχω διαβάσει τα κόμικ του Φουτζίκο Φούτζιο.
Αυτό αρκεί.
-Αλήθεια; -Ναι.
Διαβάζεις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας;
Μ'αρέσουν πολύ!
Οι ιστορίες μ'αρέσουν πιο πολύ απ'το Doraemon.
-Το Doraemon είναι τέλειο. -Είναι! Αλλά αυτές οι ιστορίες...
Ποια σου άρεσε;
Δύσκολη ερώτηση, έχει γράψει τόσες πολλές!
Στον τρίτο τόμο, υπάρχει μια ιστορία αυτο-αντιγραφής.
-Όπου γίνεται τρεις άνθρωποι. -Ναι!
-"Εγώ, Εγώ κι Εγώ". -Αυτό!
-Αυτό ακριβώς έγινε. -Τι;
Έγινα εγώ κι εγώ.
Αυτοί είναι μόνο δύο.
Όχι, αλλά ήμουν εγώ και μετά εγώ ακόμα πιο πίσω.
Τι; Κάτσε, δεν τα καταλαβαίνω όλα.
-Από πού να ξεκινήσω; -Απ'την αρχή.
Γύρισα σπίτι και με χαιρέτησε ο μελλοντικός μου εαυτός.
Απόδοση Διαλόγων Αγγελική Αγγελάτου