Καμιά φορά...
...μπαίνει κρυφά στο σπίτι του Γιάμαγκα.
Του Γιάμαγκα;
Του πρώτου της έρωτα. Συμμαθητής της απ'το λύκειο.
Εκείνος δεν ξέρει ότι είναι ερωτευμένη μαζί του.
Κι εκείνη δεν την πειράζει, δεν θέλει να το μάθει.
Αλλά θέλει να μάθει η ίδια περισσότερα γι'αυτόν.
Θέλει να μάθει τα πάντα γι'αυτόν...
...χωρίς να τον αφήσει να μάθει για εκείνη.
-Οπότε, μπαίνει κρυφά στο σπίτι. -Ακριβώς.
Όταν εκείνος έχει μάθημα, παριστάνει την άρρωστη και φεύγει νωρίς.
Ο Γιάμαγκα είναι μοναχοπαίδι κι ο μπαμπάς του, υπάλληλος γραφείου.
Η μαμά του είναι δασκάλα.
Έτσι, η κοπέλα ξέρει ότι δεν είναι κανείς σπίτι μέσα στη μέρα.
Πώς μπαίνει στο σπίτι; Μια συνηθισμένη έφηβη είναι.
Ψάχνει κάτω από μια γλάστρα, δίπλα στην μπροστινή πόρτα.
Υπάρχει ένα κλειδί.
Τι απρόσεκτη οικογένεια!
Το χρησιμοποιεί για να μπει στο σπίτι.
Πάει στον πάνω όροφο και ανοίγει μια πόρτα.
Ο αριθμός σε μια ποδοσφαιρική φανέλα της λέει ότι είναι το δωμάτιό του.
Το δωμάτιο είναι αρκετά τακτοποιημένο για δωμάτιο 17χρονου αγοριού.
Διαισθάνεται ότι οι γονείς του είναι αυστηροί, ιδίως η μαμά του.
Παίρνει ανάσα.
Ακούει προσεκτικά.
Σιωπή.
Μια έντονη σιωπή, σαν ήχος μέσα από ακουστικό βαρηκοΐας, γεμίζει το δωμάτιο.
Ξαπλώνει στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Συγκρατεί την επιθυμία να αυνανιστεί.
Γιατί; Οι περιορισμοί μιας τηλεοπτικής σειράς;
Όχι.
Έχει τους δικούς της κανόνες.
Πράγματα που επιτρέπει ή απαγορεύει στον εαυτό της.
Μπαίνει κρυφά στο σπίτι του, αλλά δεν αυνανίζεται εκεί.
Ακριβώς.
Μετά, αφήνει ένα αχρησιμοποίητο ταμπόν στο δωμάτιό του.
Ταμπόν;
-Αυτό είπες. -Τι παράξενο...
Περισσότερο απ'ό,τι συνήθως. Μπορεί να μεταφερθεί στην τηλεόραση;
Μην ανησυχείς, ο παραγωγός είπε ότι είναι για μεταμεσονύκτια προβολή.
Για να το λες...
Άρα βγάζει ένα αχρησιμοποίητο ταμπόν απ'τη σχολική της τσάντα...
...και το βάζει σ'ένα συρτάρι στο γραφείο του.
Κι αν το βρει η υπερπροστατευτική μαμά του;
Νιώθει ένα κύμα έξαψης σ'αυτή τη σκέψη.
Είναι προκλητική.
Το ταμπόν είναι ένα τεκμήριο ότι ήταν όντως εκεί.
Τεκμήριο...
Μετά απ'αυτό, συνεχίζει να μπαίνει κρυφά στο σπίτι πότε πότε.
Ξέρει τους κινδύνους.
Είναι απ'τα κορίτσια που γονείς και καθηγητές τα εμπιστεύονται.
Οπότε, διακυβεύονται πολλά.
Παρ'όλα αυτά, δεν μπορεί να σταματήσει.
Δεν μπορεί να σταματήσει.
Μυρίζει τα πράγματά του, αναζητά την παραμικρή δική του μυρωδιά.
Πάντα παίρνει κάτι απ'το δωμάτιό του όταν φεύγει.
Ένα μολύβι ή κάτι που εκείνος δεν θα προσέξει ότι λείπει.
Και σε αντάλλαγμα, αφήνει κάτι δικό της.
Την πιο τολμηρή στιγμή της...
...έβγαλε το εσώρουχό της και το έχωσε βαθιά στη συρταριέρα του.
Νιώθει ότι ανταλλάσσοντας αυτά τα πράγματα, έρχονται κοντά.
Κι ότι του δίνει τη δύναμη να ξεφύγει απ'τον έλεγχο της μητέρας του.
-Αυτά για σήμερα. -Κατάλαβα.
-Θέλεις να μάθεις παρακάτω; -Ναι, θέλω.
Τι να κάνω; Να περιμένω ή να το γράψω;
Μπορείς να περιμένεις.
Ναι, αλλά θέλω κι εγώ να μάθω παρακάτω.
-Αλήθεια δεν ξέρεις; -Μα... ποτέ δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι ίσως, αυτή τη φορά, ήταν για τον δικό σου πρώτο έρωτα.
Όχι βέβαια!
Ευχαριστώ.
-Γεια σας. -Γεια σας.
-Τι ώρα ξεκινά η παράσταση; -6:30. Οι πόρτες ανοίγουν στις 6.
Νομίζω, θα τα καταφέρω.
Μην έρθεις. Δεν πρέπει να φύγεις απ'το μίτινγκ.
Θα έρθω. Θέλω να δω την παράστασή σου.
-Καλή επιτυχία. -Ευχαριστώ.
Δεν αξίζει δεκάρα.
-(Είπες, πρέπει να ξανάρθουμε αύριο;) -Ναι.
(Τότε να φέρουμε κι ένα σκοινί της προκοπής.)
Ναι.
-(Ντιντί); -Ναι.
(Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.)
Έτσι νομίζεις.
(Κι αν χωριζόμασταν; Μπορεί να είναι καλύτερα.)
Θα κρεμαστούμε αύριο.
Εκτός αν έρθει ο Γκοντό.
(Κι αν έρθει;)
Σωθήκαμε.
-(Λοιπόν; Πάμε;) -Ανέβασε το παντελόνι σου.
-(Τι;) -Ανέβασε το παντελόνι σου.
-Να μπω; -Έλα.
Τι;
-Ήταν υπέροχο. -Αλήθεια; Πολύ χαίρομαι.
-Μπορώ να σου συστήσω κάποιον; -Ναι, μόλις αλλάξω...
Τακάτσκι...
Γεια σας. Είμαι ο Τακάτσκι.
-Με προσκάλεσε η σύζυγός σας. -Μη λες "σύζυγος".
-Σε έχω δει πολύ στην τηλεόραση. -Ευχαριστώ.
Είναι και στην καινούργια μου σειρά. Έχει καλό ρόλο.
-Πάντα έχει καλό ρόλο. -Τώρα έχει τον καλύτερο.
-Είναι ο έρωτας της ηρωίδας. -Ναι.
Ανέφερα την παράσταση στο μίτινγκ με την παραγωγή...
...και είπε ότι ήθελε να έρθει.
Έχω ακούσει για τις μεθόδους σας και μου κίνησαν το ενδιαφέρον.
Είναι πολύ διαφορετικές. Πολυγλωσσικές.
Δεν είμαι σίγουρος αν είναι το σωστό συναίσθημα, αλλά ήταν συγκινητικό.
Αλήθεια; Είσαι παράξενο αγόρι.
Έλα τώρα, Ότο...
-Αλήθεια. -Ευχαριστώ.
-Μη μ'ευχαριστείτε. -Πρέπει ν'αλλάξω, θα σας δω αργότερα.
Με συγχωρείτε.
Συγχαρητήρια.
Συγγνώμη, σε ξύπνησα;
Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Πετάω απ'το αεροδρόμιο Ναρίτα, στις 9. Πρέπει να βιαστώ.
-Τα λέμε. -Τα λέμε.
-Δεν χρειαζόταν να έρθεις. -Ορίστε. Ο "Θείος Βάνιας".
Το έγραψα. Θα το χρειαστείς λογικά, ε;
Ευχαριστώ.
Θα χάσεις την πτήση σου.
-Τα λέμε. Να προσέχεις. -Τα λέμε.
Ορίστε, πιες λίγο τσάι.
Δεν έχω όρεξη για τσάι.
Λίγη βότκα, τότε;
Κανείς δεν ξέρει πώς νιώθω.
Τη νύχτα, δεν μπορώ να κοιμηθώ απ'τον θυμό και την αγανάκτηση.
Χαράμισα τη ζωή μου.
Μπορούσα να έχω πετύχει τόσα πολλά στη ζωή μου...
...αλλά σ'αυτή την ηλικία, είναι πια πολύ αργά.
Θείε Βάνια, μη γίνεσαι κουραστικός.
Μιλάς σαν να κατηγορείς τις παλιές σου πεποιθήσεις.
Δεν φταίνε, όμως, αυτές...
...αλλά εσύ ο ίδιος.
Από: Φεστιβάλ Θεάτρου Βλαδιβοστόκ Θέμα: Αλλαγή πτήσης
Λόγω του ψυχρού κύματος, η πτήση έχει ακυρωθεί.
Έχετε κράτηση για αυριανή πτήση.
Το πρόγραμμα του φεστιβάλ παραμένει ως έχει...
...το ίδιο και η θέση σας ως κριτής.
Αν μείνετε σε ξενοδοχείο κοντά στο αεροδρόμιο...
...θα αναλάβουμε τα έξοδα διαμονής.
-Γεια. -Γεια. Έφτασες καλά;
-Ναι. -Αύριο ξεκινάτε;
-Ναι. -Πώς είναι το ξενοδοχείο; Άνετο;
Όλα τα ξενοδοχεία ίδια είναι.
Δοκίμασες καμία τοπική σπεσιαλιτέ του Βλαδιβοστόκ;
-Τι σπεσιαλιτέ; -Δεν ξέρω, γι'αυτό σε ρωτάω.
Τι τεμπέλα που είσαι...
Μία εβδομάδα αργότερα
25 χρόνια παριστάνει κάποιον άλλον.
Κοιτάξτε πώς κομπάζει, λες κι είναι κανένας άρχοντας.
Μου φαίνεται πως τον ζηλεύεις, έτσι δεν είναι;
Και βέβαια τον ζηλεύω.
Και τι επιτυχία που έχει με τις γυναίκες!
Ξεπερνά ακόμα και τον Δον Ζουάν!
Η πρώτη του γυναίκα, η αδερφή μου...
Τι ανακούφιση!
Εντάξει είμαι.
-Είσαι στ'αλήθεια καλά; -Δεν ξέρω ακόμα.
Μου έκαναν εξετάσεις. Περιμένω ακόμα τα αποτελέσματα.
Γλαύκωμα στο αριστερό σας μάτι.
Γλαύκωμα;
Υπάρχει ζημιά στο οπτικό νεύρο που προκαλεί μερική απώλεια όρασης.
Απώλεια όρασης απ'το ένα μάτι ανιχνεύεται δύσκολα, γιατί το άλλο προσαρμόζεται.
Επομένως, δεν επηρεάζονται οι καθημερινές δραστηριότητες...
...και, όταν το αντιληφθεί κανείς, είναι συχνά πολύ αργά.
Είστε τυχερός που διαγνωστήκατε νωρίς.
-Μπορώ να οδηγώ; -Δεν είναι αδύνατον.
-Αυτό σημαίνει ότι μπορώ; -Αν τα συμπτώματα δεν χειροτερέψουν.
Πώς αντιμετωπίζεται;
H αιτία του γλαυκώματος είναι ακόμα άγνωστη, οπότε δεν θεραπεύεται.
Στόχος μας είναι να επιβραδύνουμε την εξέλιξη.
Αυτές οι σταγόνες μειώνουν την πίεση στο μάτι.
Αν δεν τις χρησιμοποιείτε, θα χάσετε την όρασή σας.
Φροντίστε να τις βάζετε δύο φορές τη μέρα.
Πέθανε στις 25 Φεβρουαρίου 2001
Ήθελες να οδηγήσεις σήμερα, ε;
-Γιατί; -Μόλις πήρες πίσω το αμάξι σου.
-Σ'αγαπώ πάρα πολύ, αλλά... -Τι έγινε;
-Υπάρχει κάτι που δεν αντέχω. -Τι;
Το πώς οδηγείς. Κοίτα μπροστά σου.
Γιατί δεν άλλαξες λωρίδα τώρα;
Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί λεκτική παρενόχληση.
Ειλικρινά πες μου...
Ήθελες ξανά παιδιά;
Δεν ξέρω.
Στο κάτω κάτω, κανείς δεν μπορεί να πάρει τη θέση της.
Αλλά μπορεί να τα αγαπούσαμε το ίδιο πολύ.
Δεν έχει νόημα να θέλω κάτι που εσύ δεν θες.
Συγγνώμη.
Δεν φταις εσύ. Έκανα αυτή την επιλογή μαζί σου.
Όλα καλά, λοιπόν.
Εγώ... Σ'αγαπώ πραγματικά πάρα πολύ.
Ευχαριστώ.
Είμαι πολύ χαρούμενη που είσαι μαζί μου.
Μια μέρα, θυμάται την προηγούμενη ύπαρξή της.
Εννοείς, το κορίτσι που μπαίνει κρυφά στο σπίτι του αγοριού;
Στην προηγούμενη ζωή της, ήταν μύραινα.
Μύραινα;
Ήταν μια ευγενής μύραινα.
Δεν ρουφούσε το αίμα των ψαριών...
...που περνούσαν από πάνω της, όπως οι άλλες μύραινες.
Κολλούσε το στόμα της σαν βεντούζα σε έναν βράχο στην κοίτη του ποταμού.
Και απλά λικνιζόταν εκεί.
Μέχρι που έχασε τις δυνάμεις της...
...κι έγινε ένα με τα φύκια.
Προσκολλήθηκε στον βράχο.
Δεν θυμάται πώς πέθανε.
Πέθανε από την πείνα; Την έφαγε κάποιο ψάρι;
Θυμάται μόνο να λικνίζεται στον βυθό του ποταμού.
Στο δωμάτιο του Γιάμαγκα, ξαφνικά καταλαβαίνει.
Κι εδώ το ίδιο κάνει.
Δεν μπορεί να ξεκολλήσει απ'το δωμάτιο, όπως είχε προσκολληθεί στον βράχο.
Η σιωπή σε εκείνο το δωμάτιο...
...είναι παρόμοια με τη σιωπή κάτω απ'το νερό.
Ο χρόνος παγώνει.
Το παρελθόν και το παρόν ξεθωριάζουν.
Κι εκείνη...
...γίνεται και πάλι μύραινα.
Ξεκινά... να αυνανίζεται στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Βγάζει όλα της τα ρούχα, ένα-ένα.
Είχε απαγορέψει στον εαυτό της να το κάνει...
...αλλά, τώρα, δεν μπορεί να σταματήσει.
Δάκρυα τρέχουν και βρέχουν το μαξιλάρι.
Σκέφτεται ότι τα δάκρυα είναι αυτό που θ'αφήσει εκεί σήμερα.
Και τότε, κάποιος έρχεται σπίτι.
Μια πόρτα ανοίγει στον κάτω όροφο.
Κοιτάζει έξω απ'το παράθυρο, βλέπει ότι έχει αρχίσει να σκοτεινιάζει.
Είναι ο Γιάμαγκα; Ή ο πατέρας του;
Η μητέρα του;
Ακούει αυτό το άτομο να ανεβαίνει τις σκάλες.
Τελείωσε.
Αλλά τώρα, δεν μπορεί να σταματήσει, επιτέλους.
Επιτέλους, θα τελειώσουν όλα.
Μπορεί να δραπετεύσει απ'την καρμική μοίρα της προηγούμενης ζωής της.
Θα γίνει ένας καινούργιος άνθρωπος.
Η πόρτα ανοίγει.
"Ούτε χέλι ούτε ψάρι; Μύραινα."
Θυμάσαι τη χθεσινή ιστορία;
Συγγνώμη, δεν τη θυμάμαι καθαρά. Μισοκοιμόμουν.
-Κατάλαβα. -Συγγνώμη.
Αυτό σημαίνει ότι δεν άξιζε να τη θυμάσαι.
-Πρέπει να φύγω. -Έχεις σχέδια για σήμερα;
Θα διδάξω σε ένα σεμινάριο. Δεν σ'το είπα;
-Όχι. -Συγγνώμη.
-Θα οδηγήσεις; -Ναι.
-Συγγνώμη, τα είχα κρατήσει. -Ευχαριστώ.
-Σίγουρα μπορείς; -Μια χαρά θα είμαι. Τα λέμε.
Γιουσούκε... Όταν γυρίσεις, το βράδυ, μπορούμε να μιλήσουμε;
Φυσικά. Γιατί ρωτάς;
-Καλημέρα. -Επίσης.
Του είναι πιστή;
Ναι, δυστυχώς.
Γιατί δυστυχώς;
Γιατί αυτή η πίστη είναι ψεύτικη απ'την αρχή ως το τέλος.
Υπάρχει σ'αυτήν άφθονη ρητορική, αλλά καθόλου λογική.
Η ζωή μου χάθηκε, δεν υπάρχει επιστροφή.
Αυτή η σκέψη με στοιχειώνει, μέρα και νύχτα, σαν εφιάλτης.
Το παρελθόν μου ξοδεύτηκε σε πράγματα τιποτένια, ασήμαντα.
Όμως, το παρόν... είναι χειρότερο.
Αυτά είναι όλα κι όλα η ζωή μου κι η αγάπη μου. Τι να τα κάνω;
Ό,τι συνέβη...
Όταν μου μιλάτε για την αγάπη σας, νιώθω να σαστίζω...
...και δεν ξέρω τι να πω.
Αχ, Θεέ μου, έλεος...
Σόνια... πόσο πονάω...
Αν ήξερες μονάχα πόσο πονάω...
Τι να κάνουμε; Πρέπει να ζήσουμε.
Θα ζήσουμε, Θείε Βάνια.
Θα ζήσουμε πολλές ακόμα μέρες κι ατελείωτα βράδια.
Θα υπομείνουμε υπομονετικά τις δοκιμασίες που μας στέλνει η μοίρα.
Χωρίς ξεκούραση, θα δουλεύουμε για τους άλλους...
...και τώρα και στα γηρατειά μας.
Κι όταν έρθει η ώρα μας, θα πεθάνουμε ήσυχα.
Κι εκεί, στη μετά θάνατον ζωή, θα πούμε στον Θεό...
...πως υποφέραμε...
...πως κλάψαμε...
...πως η ζωή ήταν σκληρή...
Ότο.
Ναι; Παρακαλώ, στείλτε ένα ασθενοφόρο.
Νεκρώσιμη τελετή της Ότο Καφούκου
Τόσο ξαφνικό... Εγκεφαλική αιμορραγία.
25 χρόνια παριστάνει κάποιον άλλον.
Κοιτάξτε πώς κομπάζει, λες κι είναι κανένας άρχοντας.
Μου φαίνεται πως τον ζηλεύεις, έτσι δεν είναι;
Και βέβαια τον ζηλεύω. Πολύ.
Η πρώτη του γυναίκα, η αδερφή μου...
...ήταν ένα πλάσμα υπέροχο κι ευγενικό.
Και τον αγαπούσε απ'τα βάθη της καρδιάς της...
...όπως ένα αγνό κι ευγενές πλάσμα αγαπά έναν άγγελο.
Κι η δεύτερη γυναίκα του, βλέπετε, είναι όμορφη και έξυπνη.
Γιατί;
(Του είναι πιστή;)
Ναι, δυστυχώς.
(Γιατί δυστυχώς;)
Γιατί...
...αυτή η πίστη...
...είναι ψεύτικη απ'την αρχή ως το τέλος.
(Βάνια...)
(Μη μιλάς έτσι.)
(Έλα τώρα...)
(Πάψε εσύ, Βλογιάρη.)
(Όχι, θα μιλήσω. Η γυναίκα μου έφυγε με τον εραστή της...)
(...μια μέρα μετά τον γάμο μας...)
(...γιατί το παρουσιαστικό μου δεν είναι ελκυστικό.)
Δύο χρόνια μετά
Φυσικά, είναι βέβαιο...
...ότι η αλήθεια...
...όποια κι αν είναι, δεν είναι τόσο τρομακτική.
Το πιο τρομακτικό...
...είναι η αβεβαιότητα.
Θέατρο Τέχνης και Πολιτισμού Χιροσίμα
-Είστε κουρασμένος από το ταξίδι; -Καθόλου.
Είχαμε πολύ καιρό να τα πούμε, κ.Γιουζουχάρα.
Να σας συστήσω. Ο Γιουν-σου θα είναι ο δραματουργός.
Έχουμε ανταλλάξει μέιλ.
Όπως εξηγήσαμε και στο μέιλ...
...θα μείνετε εδώ δύο μήνες, μέχρι τον Δεκέμβριο, ξεκινώντας από σήμερα.
Έξι εβδομάδες προβών και δύο εβδομάδες παραστάσεων.
Οι οντισιόν ξεκινούν αύριο κιόλας.
-Οι αιτήσεις για τις οντισιόν. -Ευχαριστώ.
Ενημερώσαμε θέατρα σε όλη την Ασία...
...και λάβαμε αιτήσεις απ'την Κορέα, την Κίνα, το Χονγκ Κονγκ...
...την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες.
-Μάλιστα. -Εγώ θα σας μεταφράζω τα κορεάτικα.
Όσοι μιλούν αγγλικά θα επικοινωνούν απευθείας μαζί σας.
Οι ξένοι ηθοποιοί έχουν προταθεί απ'τους σκηνοθέτες των τοπικών θιάσων.
Αλλά λάβαμε πολλές αιτήσεις και μέσα από την Ιαπωνία.
Ακόμα κι εγώ αναγνωρίζω κάποια πρόσωπα.
Θα ρίξω μια ματιά. Ανυπομονώ.
Τώρα, ας πάμε στο κατάλυμά σας.
Βρήκαμε ένα μέρος περίπου μια ώρα μακριά με το αμάξι, όπως ζητήσατε.
-Ευχαριστώ. -Σε ένα γραφικό νησί.
Σε νησί, ε;
Επίσης, προσλάβαμε οδηγό, όπως προβλέπεται.
Επομένως, θα οδηγεί αυτός το αμάξι σας, αν συμφωνείτε.
Ως προς αυτό... Θα οδηγώ εγώ.
Έχω ασφάλεια, οπότε μη σας απασχολεί.
Βασικά, δεν είναι θέμα φιλοξενίας. Δεν μπορούμε να σας αφήσουμε.
Τι εννοείτε;
Παλιά, ένας καλλιτέχνης είχε ένα ατύχημα, πάτησε έναν πεζό.
Μάλιστα.
Ήταν φρικτό, κι από τότε είναι υποχρεωτικό...
...να παρέχουμε οδηγό στους καλλιτέχνες, χωρίς εξαιρέσεις.
Όταν οδηγώ, κάνω επανάληψη τα λόγια μου.
Είναι σημαντική συνήθεια για μένα.
Γι'αυτό ζήτησα να μου κλείσετε ξενοδοχείο σε κάποια απόσταση.
Λυπούμαστε.
Έπρεπε να ήμασταν πιο σαφείς.
Δίνονται λεφτά γι'αυτό, το φεστιβάλ πρέπει να τα χρησιμοποιήσει.
Αν σας προβληματίζει, μπορείτε να ελέγξετε τον οδηγό μας.
Αλλά μην ανησυχείτε, έχει εμπειρία.
Ας πηγαίνουμε.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Θα σας συνοδέψω με το αυτοκίνητο του φεστιβάλ.
Η οδηγός σας.
-Είμαι η Μισάκι Γουατάρι. -Ο κ.Καφούκου, ο σκηνοθέτης μας.
Το φεστιβάλ την προσλαμβάνει κάθε χρόνο. Ξέρει καλά τους δρόμους.
Είναι εξαιρετική οδηγός.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Συγγνώμη, αλλά δεν έχω συμφωνήσει ακόμα να γίνετε η οδηγός μου.
-Συμφωνείς να κάνουμε ένα τεστ ντράιβ; -Ναι, φυσικά.
Όχι, εγώ θα οδηγώ.
Συγγνώμη.
Είναι επειδή είμαι γυναίκα;
Δεν είναι αυτός ο λόγος.
Το αμάξι είναι παλιό και ζόρικο. Δεν είναι εύκολο την πρώτη φορά.
Πολύ καλά.
Αν νιώσετε κάποιον κίνδυνο καθώς οδηγώ, πάρτε το τιμόνι.
Τι λέτε;
Προτιμάτε τη θέση του συνοδηγού;
Υπάρχει κάποιο πρόβλημα... με τα ηλεκτρολογικά του αυτοκινήτου;
Όχι, κανένα.
Συγγνώμη, είπατε ότι είναι παλιό αυτοκίνητο κι ήθελα να σιγουρευτώ.
Το οδηγώ 15 χρόνια, δεν έχει παρουσιάσει πρόβλημα.
Κατάλαβα.
Μπορείς να βάλεις την κασέτα να παίζει;
Την κασέτα;
Ναι.
Φεύγω.
Βάνια, σας παρακαλώ, αφήστε το. Μ'ακούτε;
Αρνούμαι.
Περίμενε, δεν τελείωσα ακόμα.
Μου κατέστρεψες τη ζωή.
Ποτέ δεν έζησα.
Εξαιτίας σου, ξόδεψα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου, τα χαράμισα.
Είσαι ο χειρότερος εχθρός μου!
Ανόητε.
Αν είναι δικό σου το κτήμα, πάρ'το, δεν το θέλω.
Φεύγω τώρα αμέσως.
Είναι σκέτη κόλαση εδώ. Δεν αντέχω άλλο!
Είχα ταλέντο, είχα θάρρος, είχα εξυπνάδα.
Αν ζούσα μια κανονική ζωή, ίσως γινόμουν ένας Σοπενχάουερ ή Ντοστογιέφσκι.
Τα βαρέθηκα όλα αυτά... Θα τρελαθώ!
Μητέρα, δεν μπορώ άλλο.
Άκου τον καθηγητή.
Μητέρα, τι να κάνω;
Όχι, μη λες τίποτα. Δεν είναι ανάγκη, ξέρω τι να κάνω.
Θα μου το πληρώσεις αυτό.
Θα το κάνω εγώ.
Πώς σας φαίνεται;
Η θάλασσα Σετούτσι είναι ήρεμη και όμορφη.
Η οδηγός, εννοώ.
Θα έρθω να σας πάρω στις 8, αύριο το πρωί.
-Συγγνώμη που είναι τόσο νωρίς. -Κανένα πρόβλημα.
-Να βάλω την κασέτα; -Ναι, σε παρακαλώ.
Θείε Βάνια, κλαις;
Δεν κλαίω. Δεν είναι τίποτα, μη λες ανοησίες.
Με κοίταξες τώρα μ'ένα βλέμμα ίδιο με της μακαρίτισσας της μητέρας σου.
Αχ, Σόνια... Η μητέρα σου, η αδερφή μου, πού είναι τώρα;
Είσαι τόσα χρόνια άρρωστος...
Κι η Βέρα, η μαμά της Σόνιας, ξενυχτούσε στο πλάι σου.
Πόσο πρέπει να ανησυχούσε!
(Πάμε, Μαρίνα.)
Δεν τελείωσα τα λόγια μου. Τέλος πάντων...
Κι εμένα με πονούν τα πόδια μου. Νιώθω σουβλιές.
Οι επόμενοι, παρακαλώ.
Με συγχωρείτε.
Γεια σας. Ονομάζομαι Τζάνις Τσέιν.
Είμαι απ'την Ταϊβάν. Μητρική μου γλώσσα είναι τα μανδαρινικά.
Περνάω οντισιόν για τον ρόλο της Ελένα.
Κόσι Τακάτσκι. Για τον ρόλο του Αστρώφ.
Επιλέξατε την ίδια σκηνή, θα περάσετε οντισιόν σαν ζευγάρι.
Μάλιστα.
Από ποια ατάκα;
-Aπ'το "Είστε πονηρή γυναίκα". -Μάλιστα.
Δεν καταλαβαίνω τι λέει. Μπορώ να αυτοσχεδιάσω;
Ναι, παρακαλώ. Όποτε είστε έτοιμοι.
Είστε πονηρή γυναίκα!
-(Τι θέλετε να πείτε;) -Τι πονηρή που είστε!
Ας υποθέσουμε ότι η Σόνια υποφέρει, το δέχομαι.
-Όμως... -(Τι θέλετε να πείτε;)
Ξέρετε πολύ καλά γιατί έρχομαι εδώ κάθε μέρα.
Ξέρετε γιατί και για ποια έρχομαι.
Είστε μια τίγρις!
-Χαριτωμένη... -(Τίγρις; Τι θέλετε να πείτε;)
Μια λαμπερή, γοητευτική τίγρις...
-Αναζητάτε θύματα. -(Έχετε τρελαθεί;)
Τι σεμνότυφη που είστε!
(Είμαι ανώτερη απ'όσο νομίζετε. Ορκίζομαι, δεν είμαι τόσο χυδαία.)
Μην ορκίζεστε! Δεν χρειάζονται περιττά λόγια.
Είστε τόσο όμορφη...
Τι υπέροχα χέρια...
(Αρκετά!)
Ακούστε με...
Είναι αναπόφευκτο, είναι η μοίρα...
(Σας παρακαλώ, σταματήστε. Αφήστε με να φύγω.)
Συναντήστε με αύριο στο δάσος.
Στις δύο η ώρα. Εντάξει; Θα έρθετε;
-Θα έρθετε; -(Αφήστε με.)
Αρκεί. Συγγνώμη γι'αυτό. Ευχαριστούμε.
Η επόμενη είναι η τελευταία. Είναι λίγο διαφορετική.
(Περάστε.)
Είναι η Λι Γιουν-Α.
Λέει ότι χρησιμοποιεί κορεάτικη νοηματική γλώσσα.
-Την καταλαβαίνεις; -Ναι.
(Κανένας άλλος δεν διάλεξε αυτή τη σκηνή, γι'αυτό θα παίξετε μόνη.)
Ακούει.
Θα μεταφράζω στα κορεάτικα αν είναι χρειαστεί.
-Εντάξει; -Ναι.
(Ξεκινήστε, παρακαλώ.)
Θείε Βάνια... Εσύ πήρες τη μορφίνη;
Δώσ'την πίσω.
Γιατί μας τρομάζεις;
Δώσ'την πίσω, Θείε Βάνια.
Κι εγώ είμαι δυστυχισμένη, ίσως και πιο πολύ από σένα...
...μα δεν αφήνω την απελπισία να με κυριεύσει.
Ώσπου η ζωή μου να τελειώσει από μόνη της...
...θα κάνω υπομονή.
Πρέπει...
...κι εσύ να κάνεις υπομονή.
Αγαπημένε μου Θείε Βάνια...
Σε παρακαλώ.
Δώσ'την πίσω.
Λυπήσου μας.
Πρέπει να υπομείνεις...
...τη θλίψη σου.
Ευχαριστούμε.
Δεν είδαμε πολλούς ηθοποιούς για τον ρόλο του Βάνια.
Δίκιο έχετε.
Μάλλον όλοι νομίζουν ότι θα παίξετε εσείς τον ρόλο.
-Συγγνώμη που πήγε τόσο αργά. -Κανένα πρόβλημα.
Καλημέρα. Όσοι βρίσκεστε εδώ, περάσατε την οντισιόν.
Ίσως, όμως, σας έχει δοθεί διαφορετικός ρόλος...
...απ'αυτόν για τον οποίο δηλώσατε προτίμηση.
Θα σας ανακοινωθεί η διανομή.
Αν δεχτείτε τους ρόλους, μπορείτε να υπογράψετε τα συμβόλαιά σας.
Σερεμπριακώφ, Ρόι Λουσέλο.
Ελένα, Τζάνις Τσανγκ.
Σόνια, Λι Γιουν-Α.
Βοϊνίτσκαγια, Κομαγκάτα Καόρου.
Βάνιας, Κόσι Τακάτσκι.
Αστρώφ, Ρίου-Τζέονγκ-Ι.
Τελιέγκιν, Κιμούρα Τακάσι.
Μαρίνα, Έτο Γιούμι.
Αυτά.
Συγγνώμη... Θέλετε να παίξω εγώ τον Βάνια;
-Ναι. -Μα είμαι πολύ νεότερος.
Θα έχεις μακιγιάζ. Κανενός η ηλικία δεν ταιριάζει απόλυτα με τον ρόλο.
Αν δεν επιθυμείς τον ρόλο, μην υπογράψεις.
Θα τον δώσουμε σε κάποιον άλλο.
Μόλις υπογράψετε, θ'αρχίσουμε να διαβάζουμε το σενάριο.
Συγχαρητήρια.
(Υπέροχα.)
(Καταπληκτικά.)
(Τι εντυπωσιακή θέα!)
Η θέα είναι πράγματι υπέροχη, Εξοχότατε.
Κύριε Κιμούρα, πείτε το πιο αργά, σας παρακαλώ.
-Πιο αργά απ'αυτό; -Ναι.
Και με πιο καθαρή άρθρωση για να μπορούν να ακούσουν όλοι.
-Εντάξει. -Συνεχίστε.
Η θέα είναι πράγματι υπέροχη, Εξοχότατε.
Αύριο...
Μπορούμε να πάμε στο δάσος, ε, μπαμπά;
Κύριοι, το τσάι είναι έτοιμο.
(Αν δεν σας πειράζει...)
(Σιωπή, μπορεί κάποιος να σας ακούσει.)
Όχι, μη με διώχνετε, αφήστε με να πω ότι σας αγαπώ.
Μόνο αυτό θέλω για να είμαι ευτυχισμένος.
(Δεν το αντέχω...)
Σας ευχαριστώ. Ας σταματήσουμε εδώ για σήμερα. Μπράβο σας.
Δεν κρυώνεις;
Καθόλου.
-Στο εξής... -Ναι;
Μπορείς να περιμένεις στο αυτοκίνητο όταν αργώ;
Νιώθω άβολα να ξέρω ότι περιμένεις στο κρύο.
Όχι, ευχαριστώ.
Ξέρω ότι λατρεύετε αυτό το αμάξι και δεν μπορώ να χαλαρώσω.
Αφού το ξέρεις, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Απλά κάπνιζε έξω.
Εντάξει, αλλά μόνο όταν θα κάνει πολύ κρύο.
-Να βάλω την κασέτα; -Ναι.
Επιτρέψτε, όμως, σε μένα τον γέρο να δώσω μια συμβουλή πριν φύγω.
Είναι σημαντικό να εργάζεστε, φίλοι μου.
Πρέπει να συνεχίσετε να εργάζεστε.
Κύριε Καφούκου.
Να σας καλέσω για ένα ποτό; Έχω εδώ το αμάξι μου.
Εσύ οδηγείς;
Ναι. Τι λέτε να πάμε στο μπαρ του ξενοδοχείου μου;
-Θα αργήσω λίγο. -Κανένα πρόβλημα.
Πάω να φέρω το αυτοκίνητο.
Ακολουθήστε με, παρακαλώ.
Μερικές φορές, ψάχνω το όνομά σας στο Ίντερνετ.
Έτσι έμαθα γι'αυτή την οντισιόν.
Τη μέρα που έληγε η προθεσμία. Δεν είναι απίστευτο;
Γιατί ενδιαφέρεσαι για μένα;
Μου άρεσε πολύ να παίζω στις σειρές της Ότο.
Το να λέω τις ατάκες της μ'έκανε ευτυχισμένο.
Οι παραστάσεις μου και οι σειρές της Ότο δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Ναι, αλλά εκείνη τη φορά που σας είδα να παίζετε...
...ένιωσα ότι εσείς οι δυο κάνατε το ίδιο, αλλά με διαφορετικό τρόπο.
Δηλαδή;
Δύσκολη ερώτηση.
Έχω την αίσθηση ότι και οι δύο δίνετε σημασία...
...στις πιο μικρές λεπτομέρειες, που ο κόσμος δεν τις προσέχει.
Μου αρέσουν πολύ κάτι τέτοια.
Αλλά δεν θα το ήξερα, αν δεν είχα παίξει στις σειρές της Ότο.
Όταν έμαθα για την οντισιόν, ήξερα ότι ήταν η μόνη μου ευκαιρία.
Ίσως δεν το ξέρετε, αλλά πλέον δουλεύω σαν ελεύθερος επαγγελματίας.
Το ξέρω. Αλλά, στην περίπτωσή μου, δεν χρειάστηκε να ψάξω για σένα.
Ώστε έτσι...
Τι ντροπιαστικό!
Ήταν ανοησία. Ήσουν σταρ.
Με παγίδεψαν.
-Κάνεις συχνά τέτοια πράγματα; -Τι πράγματα;
Με γυναίκες που γνωρίζεις ελάχιστα.
-Εσείς όχι; -Όχι.
Κι εσάς πρέπει να σας προσεγγίζουν πολλές γυναίκες.
Πρέπει απλά να λες όχι.
Κι εγώ δεν το κάνω με οποιαδήποτε.
Αν "κολλάτε" και θέλετε να τη γνωρίσετε καλύτερα... Όχι;
Το σεξ δεν είναι ο μόνος τρόπος να γνωρίσεις κάποιον.
Όμως, κάποια πράγματα τα μαθαίνεις μόνο αν το κάνεις.
-Όπως; -Όπως...
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα, απλά...
Γιατί το συζητάω μαζί σας αυτό;
Η Ότο πρέπει να ήταν ευτυχισμένη μ'έναν σύζυγο σαν κι εσάς.
Αναρωτιέμαι...
Αν δεν σας πειράζει, μπορείτε να μου πείτε κάτι γι'αυτήν;
-Κάτι γι'αυτήν; -Πώς γνωριστήκατε;
Πώς έγραφε τα σενάριά της; Καθημερινές συζητήσεις. Οτιδήποτε.
Θα σου πω τι σκέφτεσαι...
"Εγώ κι αυτός μοιραζόμαστε τον ίδιο πόνο, γιατί..."
"...αγαπούσαμε την ίδια γυναίκα."
Σας παρακαλώ. Εμένα, ήταν πόθος χωρίς ανταπόκριση.
Ήσουν ερωτευμένος μαζί της.
Δεν το αρνούμαι.
Ήταν υπέροχη.
Ναι.
Γι'αυτό σας ζηλεύω, κ.Καφούκου.
Συγχωρήστε με.
Εσύ... ζηλεύεις εμένα;
Συγγνώμη...
Τράβηξες φωτογραφία, ε;
Μόλις τράβηξες μια φωτογραφία. Διάγραψέ τη.
Τι πρόβλημα έχεις;
Φεύγω.
Ναι.
-Τον λογαριασμό, παρακαλώ. -Μάλιστα, κύριε.
Συγγνώμη... Εγώ σας κάλεσα σήμερα.
Δεν πειράζει.
Χαίρομαι που είμαι εδώ και θα παίξω σε παράσταση που σκηνοθετείτε.
Πιστεύω ότι η Ότο μας έφερε κοντά.
Ανυπομονώ να δουλέψω και πάλι μαζί σας, αύριο.
Ναι. Τα λέμε αύριο.
Τι συμβαίνει; Φαίνεσαι τόσο μελαγχολικός.
Λυπάσαι τον καθηγητή;
Παράτα με!
(Ή μήπως είσαι ερωτευμένος με τη γυναίκα του;)
Είναι καλή μου φίλη.
(Κιόλας;)
Τι εννοείς "κιόλας";
Πάλι πολύ συναίσθημα;
Ο Ρίου το κάνει σωστά. Μιμήσου τον. Συνεχίστε, παρακαλώ.
(Μια γυναίκα μπορεί να γίνει φίλη ενός άντρα σε τρία στάδια.)
(Πρώτα, απλή γνωστή του...)
(...έπειτα ερωμένη του και, τέλος, γίνεται φίλη του.)
Τι χυδαία φιλοσοφία.
Τακάτσκι.
Προσπάθησε να συγκεντρωθείς στο κείμενο, απλά να το διαβάσεις.
Δεν είμαστε ρομπότ.
Τι εννοείς;
Θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες σας, αλλά δεν είμαστε ρομπότ.
Νομίζω, θα τα πάμε καλύτερα αν ξέρουμε ποια είναι η πρόθεσή σας.
Δεν χρειάζεται να τα πάτε καλύτερα.
Απλά διαβάστε το κείμενο.
Από εκεί που είχαμε μείνει.
Δεν τον πέτυχα; Πάλι αστόχησα; Να πάρει!
Να πάρει, Θεέ μου!
(Πάρτε με από εδώ. Σκοτώστε με αν χρειαστεί.)
(Δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ.)
Μα τι έχω πάθει; Τι κάνω;
Παραμάνα...
Σκηνή. Εντάξει, αυτό ήταν για σήμερα.
Μπράβο σε όλους.
Κύριε Καφούκου.
Μπορείτε να δώσετε μια συνέντευξη για την ιστοσελίδα του φεστιβάλ;
Κάπου έξω, γιατί θα τραβήξουμε βίντεο.
Το μόνο που κάνουμε είναι να διαβάζουμε το κείμενο.
Πότε θα αρχίσουμε να κινούμαστε;
Ειλικρινά, τα κομμάτια στις άλλες γλώσσες μού προκαλούν νύστα.
-Κι εμένα. -Κι εμένα.
-Αλλά όχι με κακό τρόπο. -Ναι, είναι σαν να ακούς μία σούτρα.
Όταν το θέτεις έτσι, ακούγεται σαν ευλογία.
Γιουν-σου, πού έμαθες ιαπωνικά;
Σπούδασα Θέατρο Νο στο Πανεπιστήμιο Waseda για 2 χρόνια.
Κορεάτικα, αγγλικά, ιαπωνικά και νοηματική. Φοβερό.
Τα ιαπωνικά και τα κορεάτικα έχουν παρόμοια γραμματική. Μαθαίνεις λεξιλόγιο.
Τα αγγλικά μού άρεσαν από μικρή ηλικία.
Πότε έμαθες νοηματική;
Κύριε Καφούκου, προσφερθήκατε ευγενικά να με πάτε σπίτι.
Μπορώ να σας καλέσω για δείπνο σήμερα;
Όχι, δεν θέλω να γίνομαι βάρος.
Πρέπει να σας ζητήσω συγγνώμη για κάτι.
-Για τι; -Θα μάθετε μόλις φτάσουμε.
Ελάτε και οι δύο μέσα, παρακαλώ.
Πάμε. Μάλλον νιώθει άβολα να περιμένεις εδώ πεινασμένη.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι'αυτό.
Εγώ δεν ανησυχώ. Αλλά αυτός θα ανησυχεί σίγουρα.
Πάμε.
Η γυναίκα μου.
Λέει ότι μου μοιάζει.
Αυτό ήταν κακία.
Οι πατάτες είναι απ'την αυλή μας. Τις φύτεψε μόνη της.
Γι'αυτό ήθελα να σας ζητήσω συγγνώμη.
Γιατί δεν μου το είπες;
Φοβόταν ότι αν ξέρατε ότι είναι γυναίκα μου...
...ίσως δυσκολευόσασταν να την απορρίψετε.
-Όχι, εγώ... -Ξέρω ότι δεν θα επηρεαζόσασταν.
Αλλά η σιωπή είναι χρυσός.
Για να απαντήσω στην ερώτησή σας, έμαθα νοηματική αφού τη γνώρισα.
Ήθελα να ξέρω τη γλώσσα της, κι έτσι έμαθα.
Είναι το κάτι άλλο.
Αρχικά, ήταν χορεύτρια.
Εγώ ήμουν συντονιστής, όταν η ομάδα της έδωσε παράσταση στο Μπουσάν.
Έρωτας με την πρώτη ματιά.
Μην της το πείτε.
Γιατί στη Χιροσίμα;
Με κάλεσαν στο θεατρικό φεστιβάλ πριν τρία χρόνια.
Και η Γιουν-Α ήρθε μαζί σου;
Όταν δέχτηκα την προσφορά, σκέφτηκα αν έπρεπε να έρθει μαζί ή όχι.
Στην Κορέα, έχει οικογένεια και φίλους που ξέρουν νοηματική.
Πίστευα ότι θα ένιωθε μοναξιά εδώ.
Αλλά κατάλαβα ότι εγώ την άκουγα σαν εκατό άτομα.
Ένιωσα ότι είμαι ο μόνος που μπορούσε να τη στηρίξει.
Γιατί αποφάσισες να έρθεις στην οντισιόν;
"Έμεινα έγκυος και σταμάτησα τον χορό..."
"...αλλά απέβαλα."
"Αν και ήθελα να δουλέψω πάλι, το σώμα μου αρνούνταν να χορέψει."
"Τότε, ο άντρας μου μου είπε για σας και πρότεινε να το δοκιμάσω."
Ευχαριστώ.
Υπάρχει κάτι που σε δυσκολεύει στις πρόβες;
"Γιατί με ρωτάτε κάτι που δεν ρωτάτε τους άλλους;"
"Δεν χρειάζεται να είστε πιο ευγενικός μαζί μου απ'ό,τι με τους άλλους."
"Για μένα, είναι φυσιολογικό να μην καταλαβαίνουν τι λέω."
"Όμως, βλέπω και ακούω."
"Κάποιες φορές, καταλαβαίνω πολύ περισσότερα από τις λέξεις."
"Αυτό είναι το σημαντικό στις πρόβες μας, σωστά;"
Ναι.
"Έτσι, τώρα, κάθε μέρα είναι πολύ διασκεδαστική."
"Το κείμενο του Τσέχωφ μπαίνει μέσα μου..."
"...και κινητοποιεί το σώμα μου που είχε κολλήσει."
"Είμαι χαρούμενη που ξαναβρήκα το κουράγιο μου."
Χαίρομαι που το ακούω.
-Σου αρέσει το πικάντικο φαγητό; -Ναι, ωραίο είναι.
Πώς οδηγεί;
Καταπληκτικά.
Επιταχύνει και επιβραδύνει τόσο απαλά που σχεδόν δεν νιώθω τη βαρύτητα.
Καμιά φορά, ξεχνάω ότι βρίσκομαι σε αυτοκίνητο.
Ποτέ πριν η οδήγηση κάποιου δεν ήταν τόσο ευχάριστη.
Χαίρομαι που την προσλάβατε για οδηγό μου.
"Επαινέστε κι εμάς τους ηθοποιούς καμιά φορά", λέει.
-Αυτό σημαίνει "επαινώ"; -Ναι.
Σας ευχαριστώ που με καλέσατε.
Ο Γιουν-σου μάς κάλεσε.
Είναι αξιαγάπητο ζευγάρι.
Τώρα, έχω περιέργεια για τις πρόβες σας.
Η Γιουν-Α είναι η Σόνια.
Άκουγα την κασέτα σας, οπότε σκεφτόμουν συνεχώς: "Είναι η Σόνια."
-Είσαι ευπρόσδεκτη να παρακολουθήσεις. -Όχι, ευχαριστώ. Με συγχωρείτε.
-Έλα να μας δεις. -Να βάλω την κασέτα;
Ναι.
Βάνια, είστε άνθρωπος μορφωμένος, έξυπνος.
Θα έπρεπε, νομίζω, να καταλαβαίνετε...
...ότι ο κόσμος δεν καταστρέφεται από κακούς...
Δεν έχεις βαρεθεί να το ακούς;
Όχι. Μου αρέσει η φωνή, γι'αυτό.
Κατάλαβα.
Ποια είναι;
Η γυναίκα μου.
Η ροή ολόκληρου του έργου πρέπει να απομνημονευθεί με τη μέθοδό μου.
Γι'αυτό το ακούω ξανά και ξανά.
Παλιά, εγώ έπαιζα τον Βάνια, γι'αυτό δεν υπάρχουν τα λόγια του.
Αν πω τις ατάκες με τον ρυθμό μου, η επόμενη ατάκα "πέφτει" ακριβώς.
Αλήθεια ήταν αυτό που είπα πριν.
Ξεχνάω ότι βρίσκομαι σε αυτοκίνητο και ότι είσαι κι εσύ εδώ.
-Ενοχλητικό δεν είναι; -Όχι, είναι η δουλειά σας.
Πού έμαθες να οδηγείς;
Εκεί που μεγάλωσα.
Στο χωριό Κάμι-γιουνιτάκι στο Χοκάιντο.
Εκεί, για να κάνεις οτιδήποτε, χρειάζεσαι αμάξι.
Η μητέρα μου μου έμαθε να οδηγώ. Οδηγώ απ'το γυμνάσιο.
-Απ'το γυμνάσιο; -Ναι.
Η μητέρα μου δούλευε σε ένα κλαμπ στο Σαπόρο.
Πήγαινε εκεί με το τρένο, έτσι από το γυμνάσιο...
...την πηγαινοέφερνα στον σταθμό με το αμάξι.
Ο σταθμός ήταν μια ώρα μακριά.
Φεύγαμε απ'το σπίτι 5 το απόγευμα και πήγαινα να την πάρω στις 7 το πρωί.
Αυτές τις δύο ώρες, η μητέρα μου ήθελε να κοιμάται.
Αν την ξυπνούσα με την οδήγηση, με κλωτσούσε στην πλάτη...
...και, όταν φτάναμε, με χτυπούσε.
Έτσι...
...έμαθα να οδηγώ σε άσχημους δρόμους χωρίς να την ξυπνάω.
Κατάλαβα.
Αυτό που είπατε, με έκανε πολύ χαρούμενη.
Όχι...
Ευγνωμονώ τη μητέρα μου που μου έμαθε πώς να οδηγώ.
Το έκανε για δικό της καλό, αλλά με δίδαξε σχολαστικά.
-Κατάλαβα. -Ναι.
Σίγουρα σε δίδαξε σχολαστικά.
Θα μου πεις όλη την αλήθεια, μετά;
Ναι, βέβαια.
Μου φαίνεται πως η αλήθεια...
...όποια κι αν είναι, δεν είναι τόσο τρομακτική.
Το πιο τρομακτικό... είναι η αβεβαιότητα.
Να φλερτάρεις μ'έναν τέτοιον άντρα...
...και να χαθείς στην αγκαλιά του...
Μου φαίνεται πως κι εγώ είμαι λιγάκι ερωτευμένη μαζί του.
Ναι... Όταν δεν έρχεται, μου λείπει.
(Η συνείδησή μου με βασανίζει...)
(...λες και σκότωσα εγώ αυτόν τον άνθρωπο.)
(Κάθομαι...)
(...κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι...)
(Άραγε εκείνοι που θα ζήσουν 200 ή 300 χρόνια μετά από μας...)
(...αυτοί που τώρα τους ανοίγουμε τον δρόμο...)
(...θα μας θυμούνται, θα μας ευγνωμονούν;)
(Θα μας ξεχάσουν όλοι.)
Οι άνθρωποι μπορεί να ξεχνούν...
...ο Θεός, όμως, θυμάται.
(Ευχαριστώ. Χαίρομαι που το ακούω.)
Συγγνώμη που αργήσαμε.
Ο Βάνιας ή η Ελένα είναι στις περισσότερες σκηνές.
Κάναμε πρόβα τις ίδιες και τις ίδιες. Βάλαμε κίνηση.
Λυπάμαι πολύ.
Μας έκανε καλό τελικά.
Γιατί δεν κουνιέστε κι εσείς οι δυο λίγο;
Η ζωή μου χάθηκε, δεν υπάρχει επιστροφή.
Αυτή η σκέψη με στοιχειώνει, μέρα και νύχτα, σαν εφιάλτης.
Το παρελθόν μου ξοδεύτηκε σε πράγματα τιποτένια, ασήμαντα.
Όμως, το παρόν... είναι χειρότερο.
Αυτά είναι όλα κι όλα η ζωή μου κι η αγάπη μου. Τι να τα κάνω;
Τι έγινε;
(Λέτε τέτοια πράγματα, όμως εγώ δεν ξέρω...)
(...τι να κάνω.)
(Συγγνώμη, μόνο αυτό μπορώ να πω.)
(Συγχωρήστε με. Καληνύχτα.)
-Καταλάβετέ με... -Σταματήστε.
Τι πιστεύεις;
Πιστεύω ότι ο σκηνοθέτης πρέπει να κρίνει.
Ήταν φρικτό.
Συμφωνώ μαζί σας.
Νιώθω ότι και οι δύο ήμασταν καλύτεροι στις οντισιόν.
Ξέρεις γιατί;
Όταν έχω μάθει λίγο τον διάλογο, υπάρχουν σημεία στα οποία αντιδρώ.
Αλλά αν δεν μάθω τον διάλογο, δεν μπορώ να παίξω.
Πίστευα ότι, έτσι, θα πρόσεχα περισσότερο τα συναισθήματα του άλλου.
Αν μάθω τέλεια τα λόγια και των δύο, αντιδρώ καλύτερα.
Κατάλαβα.
Γιατί δεν διαβάζουμε πάλι απ'το βιβλίο;
Από την αρχή της 2ης Πράξης.
-Μπορώ να ηχογραφήσω τον διάλογο; -Φυσικά.
Εντάξει, μπορείτε να ξεκινήσετε.
(Ποιος είναι; Σόνια, εσύ είσαι;)
(Εγώ είμαι.)
Κύριε Καφούκου.
-Λυπάμαι πολύ για σήμερα. -Δεν πειράζει.
Την άκουγα προσεκτικά.
Έτσι λες, αλλά δεν μιλάς αγγλικά ή μανδαρινικά.
-Κι εκείνη δεν μιλά ιαπωνικά. -Ναι.
Γι'αυτό καταλήξαμε...
Κρίνε σωστά.
Συγγνώμη.
Αυτό έχω να πω μόνο.
Μπορείς να συνεχίσεις να οδηγείς; Πήγαινέ με κάπου.
Κάπου;
Δεν έχω δει και πολύ τη Χιροσίμα.
Πήγαινέ με κάπου που να σου αρέσει.
Εντάξει.
Δεν μοιάζει με χιόνι;
Όλο ευθεία κάτω, είναι το Πάρκο Ειρήνης της Χιροσίμα.
Η γραμμή από τον Θόλο Ατομικής Βόμβας στο Κενοτάφιο λέγεται "άξονας ειρήνης".
O αρχιτέκτονας που το σχεδίασε έφτιαξε αυτό το αίθριο...
...για να φτάνει η γραμμή ως τη θάλασσα χωρίς να κόβεται.
Γιατί ήρθες στη Χιροσίμα;
Άσ'το, δεν έχει σημασία.
Πίσω από το σπίτι μας, υπήρχε ένας λόφος.
Πριν από πέντε χρόνια...
...έγινε κατολίσθηση και το σπίτι μας καταστράφηκε τελείως.
Η μητέρα μου πέθανε σ'αυτό το ατύχημα.
Εγώ, τότε, μόλις είχα γίνει 18...
...και είχα αποκτήσει επίσημα δίπλωμα οδήγησης.
Το αμάξι ήταν άθικτο, οπότε έφυγα μετά την κηδεία της.
-Άρα τώρα είσαι 23. -Ναι.
Δεν είχα πουθενά να πάω, έτσι συνέχισα να πηγαίνω δυτικά.
Το αμάξι μου χάλασε στη Χιροσίμα και δεν είχα λεφτά να το φτιάξω.
Έτσι, ξεκίνησα να οδηγώ σκουπιδιάρικα.
Το μόνο που ξέρω να κάνω είναι να οδηγώ.
Σκοπεύεις να μείνεις στη Χιροσίμα;
Δεν ξέρω.
Έχω το επίθετο του πατέρα μου, Γουατάρι...
Είναι συνηθισμένο στο Σινάμε και τη Χιροσίμα.
Αν και δεν τον έχω γνωρίσει και δεν ξέρω αν ζει.
Κατάλαβα.
Το επίθετό σας, "Καφούκου", είναι ασυνήθιστο, ε;
Γράφεται όπως το "σπίτι" και "καλή τύχη". Είναι ευοίωνο.
Η γυναίκα μου είπε ακριβώς το ίδιο πριν παντρευτούμε.
Τη γυναίκα μου τη λένε Ότο.
-Ότο. -Όπως o "ήχος".
Καφούκου Ότο. Τι όνομα!
Ήταν ο κύριος λόγος που δίσταζε να με παντρευτεί.
Το όνομά της θα ηχούσε τόσο παράξενο.
Πέθανε πριν από δύο χρόνια.
Εγκεφαλική αιμορραγία.
Όταν μπήκα σπίτι, ήταν πεσμένη στο πάτωμα.
Δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις της.
Μήπως η κασέτα σε ανατριχιάζει τώρα;
Όχι, καθόλου.
Στην πραγματικότητα...
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Μου αρέσει αυτό το αμάξι.
Καταλαβαίνω ότι το έχετε μεταχειριστεί προσεκτικά...
...κι έτσι θέλω κι εγώ να το οδηγώ προσεκτικά.
Πάμε.
Κάτι πρέπει να μου δώσεις. Δεν αντέχω.
Είμαι 47 χρονών.
Αν ζήσω ως τα 60, μου μένουν ακόμα 13 χρόνια.
Είναι πολλά.
Πώς θα περάσω αυτά τα 13 χρόνια;
Έχει πολύ ωραίο καιρό.
Ναι.
Πάμε εκεί.
(Γιατί κλαις;)
Δεν ξέρω... Δεν είναι τίποτα. Απλά άρχισα να δακρύζω.
(Χαζούλα, τώρα κλαίω κι εγώ.)
(Είσαι θυμωμένη μαζί μου...)
(...γιατί νομίζεις ότι παντρεύτηκα τον πατέρα σου από συμφέρον.)
(Δεν ξέρω αν θα με πιστέψεις, αλλά σου ορκίζομαι...)
(...τον παντρεύτηκα από έρωτα.)
(Με γοήτευσε ο διάσημος καθηγητής.)
(Τώρα ξέρω πως δεν ήταν αληθινή αγάπη, αλλά ψεύτικη,)
(Όμως, εκείνον τον καιρό, μου φαινόταν αληθινή.)
(Δεν φταίω εγώ.)
(Όμως, εσύ με κοιτάς συνεχώς επικριτικά...)
(...με τα έξυπνα, φιλύποπτα ματάκια σου απ'τη μέρα του γάμου μας.)
Έλα τώρα... Αφού τα βρήκαμε.
Ας ξεχάσουμε το παρελθόν.
(Δεν πρέπει να κοιτάζεις έτσι τους ανθρώπους, δεν σου ταιριάζει.)
(Να έχεις εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, αλλιώς η ζωή γίνεται ανυπόφορη.)
Πες μου ειλικρινά... Είσαι ευτυχισμένη;
(Όχι.)
(Σου εύχομαι να ευτυχήσεις, μέσα απ'τα βάθη της καρδιάς μου.)
(Όσο για μένα, είμαι μια γυναίκα ασήμαντη.)
(Στη μουσική, στο σπίτι του άντρα μου, στα ρομάντζα...)
(Όπου κι αν βρίσκομαι...)
(...είμαι απλά ένα αντικείμενο.)
(Αλήθεια, Σόνια...)
(...αν το καλοσκεφτείς, είμαι πολύ δυστυχισμένη.)
(Δεν υπάρχει για μένα ευτυχία σ'αυτόν τον κόσμο.)
(Γιατί γελάς;)
Είμαι ευτυχισμένη. Είμαι τόσο ευτυχισμένη.
(Θα'θελα να παίξω κάτι στο πιάνο τώρα.)
Παίξε, θέλω πολύ να σ'ακούσω.
Κάτι συνέβη μόλις τώρα, αλλά παραμένει ανάμεσα στις ηθοποιούς.
Το επόμενο βήμα είναι να ανοιχτούμε προς το κοινό.
Αναπαράγουμε αυτή τη στιγμή, στην ολότητά της, πάνω στο σανίδι.
Ας περάσουμε και την 3η Πράξη. Τακάτσκι.
Ναι.
-Έχει παγωνιά. -Ναι.
-Σας ευχαριστώ για σήμερα. -Για ποιο πράγμα;
Τίποτα.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Κάπου κοντά, αν μπορείτε. Για λίγο μόνο.
-Πού είναι το αμάξι σου; -Στο συνεργείο.
Σήμερα...
...τι συνέβη;
Ανάμεσα στην Τζάνις και τη Γιουν-Α.
Μόνο εκείνες έχουν την απάντηση σ'αυτό.
Εγώ μπορώ να πω ότι αυτό το κείμενο έχει τη δύναμη να το κάνει να συμβεί.
Κύριε Καφούκου, γιατί δεν παίζετε εσείς τον Βάνια;
Ο Τσέχωφ είναι τρομακτικός.
Όταν λες το κείμενό του, αποκαλύπτεται ο αληθινός εαυτός σου.
Δεν το νιώθεις αυτό;
Εγώ δεν το αντέχω άλλο.
Που σημαίνει ότι δεν μπορώ πια να αποδώσω στον ρόλο.
Γιατί εμένα, όμως;
Νιώθω ότι δεν έχω θέση σ'αυτή την παράσταση.
Δεν είμαι κατάλληλος για τον ρόλο.
Σίγουρα και το κοινό θα νιώσει το ίδιο.
Στην οντισιόν, ήμουν απελπισμένος, ένιωθα χάλια.
Δεν ήξερα τι έκανα.
Γιατί επιλέξατε εμένα, λοιπόν;
Η Ότο μάς έφερε κοντά.
Σας παρακαλώ... Μιλάω σοβαρά.
Ήρθα εδώ για να αλλάξω.
Δεν μπορείς να ελέγξεις καλά τον εαυτό σου.
Μάλιστα.
Από κοινωνική άποψη, αυτό δεν είναι καλό.
Αλλά, για έναν ηθοποιό, δεν είναι απαραίτητα μειονέκτημα.
Στην οντισιόν και τις πρόβες, δεν ήσουν κακός.
Αλληλεπιδράς καλά με όποιον παίζεις στη σκηνή.
Κάνε το ίδιο και με το κείμενο.
Πρέπει να αλληλεπιδράς και να ανταποκρίνεσαι στο κείμενο.
Να ανταποκρίνομαι.
Το κείμενο σου κάνει ερωτήσεις.
Αν το ακούς και του απαντάς, θα σου συμβεί το ίδιο.
Δοκίμασέ το. Θα σε πάω στο ξενοδοχείο σου.
Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Ο κ.Καφούκου προσφέρθηκε να με πάτε στο ξενοδοχείο μου.
Εκεί που πήγαμε και την άλλη φορά;
Πάω να πληρώσω το πάρκινγκ.
Πού είναι ο Τακάτσκι;
Συγγνώμη, πάμε.
Κύριε Καφούκου...
...είμαι κενός, άδειος.
Δεν υπάρχει τίποτα μέσα μου.
Αυτό με το κείμενο που μου κάνει ερωτήσεις...
...νομίζω ότι το είχα νιώσει με τα σενάρια της Ότο.
Ήρθα εδώ επειδή ήθελα να το ξανανιώσω.
Οπότε...
...ότι η Ότο μάς έφερε κοντά...
...είναι αλήθεια τελικά.
Επιτέλους, καταλαβαίνω.
-Η Ότο κι εγώ... -Ναι...
Είχαμε μια κόρη.
Πέθανε από πνευμονία όταν ήταν 4 χρονών.
Αν ζούσε, τώρα θα ήταν 23.
Ο θάνατος της κόρης μας σήμανε το τέλος των ευτυχισμένων ημερών μας.
Η Ότο σταμάτησε την υποκριτική.
Εγώ παραιτήθηκα απ'την τηλεόραση και επέστρεψα στο θέατρο.
Η Ότο ήταν σε λήθαργο για χρόνια.
Αλλά ξαφνικά, μια μέρα, άρχισε να γράφει ιστορίες.
Όχι, άρχισε να τις διηγείται.
Η πρώτη της ιστορία...
...γεννήθηκε μετά από μια φορά που κάναμε σεξ.
Ξαφνικά, μετά το σεξ, άρχισε να την αφηγείται.
Όμως, το επόμενο πρωί, η μνήμη της ήταν θολή.
Εγώ τη θυμόμουν όλη, οπότε της τη διηγήθηκα.
Έγραψε ένα σενάριο βασισμένο σ'αυτή και το έστειλε σε διαγωνισμό.
Κέρδισε το βραβείο και η καριέρα της ως σεναριογράφος απογειώθηκε.
Όλο αυτό της ερχόταν, καμιά φορά, μετά το σεξ.
Μου έλεγε την ιστορία και με έβαζε να τη θυμηθώ.
Το επόμενο πρωί, της την έλεγα και κρατούσε σημειώσεις.
Με τον καιρό, μας έγινε συνήθεια.
Το σεξ και οι ιστορίες της συνδέονταν έντονα.
Ακόμη κι αν δεν φαινόταν.
Έπιανε το νήμα μιας ιστορίας στην κορύφωση του οργασμού, και το ξετύλιγε.
Έτσι έγραφε.
Όχι πάντα.
Αλλά όταν η καριέρα της χτυπούσε σε τοίχο, γινόταν αυτό.
Αυτές οι ιστορίες...
...μας έδεσαν, μας βοήθησαν να ξεπεράσουμε τον χαμό του παιδιού μας.
Νομίζω ότι ήμασταν ταιριαστό ζευγάρι.
Χρειαζόμασταν ο ένας τον άλλον για να τα βγάλουμε πέρα στη ζωή.
Η καθημερινότητα και η σεξουαλική μας ζωή...
...ήταν πολύ ικανοποιητικές.
Για μένα τουλάχιστον.
Αλλά...
...η Ότο έβλεπε άλλους άντρες.
Την εμπιστεύομαι, μην ανησυχείς.
Η Ότο κοιμόταν με άλλους άντρες.
Όχι μόνο έναν.
Μάλλον με τους ηθοποιούς που έπαιζαν στις σειρές που έγραφε.
Κάθε σχέση τελείωνε όταν τελείωνε η σειρά...
...και μια άλλη ξεκινούσε μόλις ξεκινούσε νέα σειρά.
Έχετε αποδείξεις;
Τους είχα δει.
Καμιά φορά, τους έφερνε στο σπίτι μας.
Ακόμα κι έτσι, δεν αμφέβαλλα ποτέ για την αγάπη της.
Ήμουν σίγουρος.
Η Ότο με πρόδιδε τόσο φυσικά, ενώ με αγαπούσε.
Ήμασταν σίγουρα βαθιά δεμένοι, περισσότερο απ'τον καθένα.
Αλλά και πάλι, είχε μέσα της...
...ένα σημείο όπου δεν μπορούσα να δω...
...κι όπου στροβιλιζόταν κάτι σκοτεινό.
Δεν τη ρωτήσατε ποτέ για όλα αυτά;
Ο μεγαλύτερός μου φόβος ήταν μήπως τη χάσω.
Αν μάθαινε ότι ήξερα, δεν θα μπορούσαμε να διατηρήσουμε τις ισορροπίες μας.
Δεν είναι πιθανό να ήθελε να την ακούσετε;
Σου είχε πει κάτι η Ότο;
Μπορώ να σας πω μια ιστορία που μου είπε;
Ναι.
Είναι ένα πολύ μυστήριο παραμύθι.
Μια έφηβη μπαίνει κρυφά στο σπίτι του αγοριού που της αρέσει.
Την έχω ακούσει κι αυτή.
-Το κορίτσι που ήταν μύραινα. -Ναι.
Μπαίνει στο σπίτι πολλές φορές και, κάθε φορά, αφήνει κάτι δικό της.
Μια μέρα, αρχίζει να αυνανίζεται στο κρεβάτι του Γιάμαγκα.
Κάποιος επιστρέφει σπίτι, αλλά η ιστορία τελειώνει χωρίς να μάθουμε ποιος.
Όχι.
Δεν τελειώνει εκεί.
Ξέρεις τι γίνεται μετά;
Ναι.
Ποιος ήταν, λοιπόν;
Ποιος ανέβηκε τις σκάλες;
Ένας άλλος εισβολέας.
-Κι άλλος; -Ναι.
Δεν ήταν ο Γιάμαγκα, ούτε ο πατέρας του ή η μητέρα του.
Απλά ένας διαρρήκτης.
Ο διαρρήκτης τη βρίσκει μισόγυμνη στο δωμάτιο...
...και προσπαθεί να τη βιάσει.
Εκείνη αρπάζει ένα στυλό και το καρφώνει στο αριστερό του μάτι.
Παλεύει απεγνωσμένα...
Του καρφώνει το στυλό στον λαιμό και στον κρόταφο ξανά και ξανά.
Αντιλαμβάνεται ότι ο άντρας χάνει τις αισθήσεις του.
Έχει σκοτώσει τον διαρρήκτη.
Ξεπλένει τα αίματα στο ντους και γυρίζει σπίτι της.
Το αντικείμενο που άφησε εκείνη τη μέρα, στο δωμάτιο του Γιάμαγκα...
...ήταν το πτώμα του διαρρήκτη.
Το επόμενο πρωί, πάει στο σχολείο έτοιμη να ομολογήσει...
...τα πάντα στον Γιάμαγκα και να δεχτεί την αποδοκιμασία του.
Όμως, ο Γιάμαγκα φαίνεται ίδιος με κάθε μέρα.
Τον βλέπει να παίζει ποδόσφαιρο μετά το σχολείο, ξένοιαστος όπως πάντα.
Τα πράγματα είναι ίδια και την επόμενη μέρα.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Τι απέγινε το πτώμα στο σπίτι του Γιάμαγκα;
Μήπως το φαντάστηκε;
Πάει στο σπίτι του Γιάμαγκα, αλλά δεν βλέπει τίποτα ασυνήθιστο.
Εκτός από ένα πράγμα...
Έχουν βάλει μια κάμερα παρακολούθησης στην μπροστινή πόρτα.
Για να μη φανεί ένοχη, περνάει έξω απ'το σπίτι χωρίς να σταματήσει.
Κάτι φρικτό είχε συμβεί...
...και έφταιγε εκείνη...
...αλλά ο κόσμος έμοιαζε γαλήνιος, σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα.
Ωστόσο, ο κόσμος είχε σίγουρα αλλάξει σε κάτι πιο σκοτεινό.
Γυρίζει πίσω.
"Πρέπει..."
"Πρέπει να αναλάβω την ευθύνη αυτού που έκανα."
"Δεν μπορώ να προσποιούμαι ότι δεν έγινε."
"Γιατί σίγουρα έγινε."
"Σκότωσα εκείνον τον άντρα."
Ψάχνει κάτω απ'τη γλάστρα, αλλά το κλειδί δεν είναι πια εκεί.
Κοιτάζει την κάμερα παρακολούθησης.
Είναι η μόνη αλλαγή που έχει προκαλέσει σ'αυτόν τον κόσμο.
Κοιτάζει τον φακό...
...και λέει ξανά και ξανά τα λόγια...
Καθαρά, για να είναι κατανοητά.
"Εγώ τον σκότωσα."
Μέχρι εκεί ξέρω.
Μπορεί η ιστορία να τελειώνει εκεί ή μπορεί να συνεχίζεται.
Η ιστορία αφήνει μια πικρή γεύση...
...αλλά, ακόμα κι έτσι, όταν την άκουσα από εκείνη...
...ένιωσα ότι η Ότο μου είχε δώσει κάτι σημαντικό.
Κύριε Καφούκου...
Όσο την ήξερα, η Ότο ήταν πραγματικά υπέροχη γυναίκα.
Φυσικά, ξέρω πολύ λίγα σε σύγκριση με εσάς.
Αλλά το πιστεύω ακράδαντα.
Ζήσατε με έναν υπέροχο άνθρωπο για πάνω από 20 χρόνια...
...και πιστεύω ότι θα έπρεπε να είστε ευγνώμων γι'αυτό.
Αλλά ακόμα κι όταν νομίζεις ότι ξέρεις κάποιον καλά...
...ακόμα κι αν αγαπάς βαθιά αυτό το άτομο...
...δεν μπορείς να δεις ολοκληρωτικά μες στην καρδιά του.
Θα πληγωθείς.
Αλλά αν προσπαθήσεις αρκετά...
...μπορείς να δεις αρκετά καθαρά μέσα στη δική σου καρδιά.
Τελικά, αυτό που πρέπει να κάνουμε...
...είναι να είμαστε ειλικρινείς με την καρδιά μας...
...και να βρούμε τρόπο να συμφιλιωθούμε μαζί της.
Αν θες να δεις πραγματικά κάποιον...
...τότε η μόνη σου επιλογή είναι...
...να κοιτάξεις καθαρά και βαθιά μέσα σου.
Αυτό πιστεύω εγώ.
Πάμε.
Δεν φαινόταν να λέει ψέματα.
Δεν ξέρω αν είναι η αλήθεια.
Αλλά σας έλεγε τη δική του αλήθεια.
Μπορώ και το καταλαβαίνω, γιατί μεγάλωσα με ψεύτες.
Έπρεπε να διακρίνω το ψέμα, αλλιώς δεν θα επιβίωνα.
-Είστε σίγουρος; -Ναι.
Να, άρχισαν πάλι! Σαν τα κοκόρια! Οι αγροίκοι!
(Σταματήστε τον! Έχει τρελαθεί!)
-(Δώστε το σε μένα.) -Όχι, Ελένα, αφήστε με!
Πού είναι;
-Να τος! -(Όχι!)
Δεν τον πέτυχα;
Πάλι αστόχησα;
Να πάρει... Ανάθεμα!
(Πάρτε με από εδώ!)
Τι μου συμβαίνει;
(Σκοτώστε με αν χρειαστεί. Δεν μπορώ να μείνω άλλο εδώ!)
Τι κάνω;
Αν το κάνεις, όπως τώρα...
...ο Βάνιας θα μπορέσει να σκοτώσει τον Σερεμπριακώφ.
Θα αλλάξει η ιστορία.
Τακάτσκι, ήταν καλό.
-Τακάτσκι... -Με συγχωρείτε.
Τι...
Κάτο. Αστυνομία Χιροσίμα. Με συγχωρείτε.
Ο Τακάτσκι Κόσι;
-Ναι. -Μπορούμε να μιλήσουμε ιδιαιτέρως;
Καλά είμαστε εδώ.
Την Κυριακή, 24 Νοεμβρίου...
...γύρω στις 7 μ.μ., χτυπήσατε κάποιον στο Πάρκο Σιντέντσι.
Σωστά;
Σας έχει καταγράψει κάμερα.
Ο άντρας αυτός πέθανε χθες, στο νοσοκομείο.
Ναι, το είδα στις ειδήσεις.
Εγώ ήμουν. Σωστά.
Ακολουθήστε μας στο Τμήμα.
-Μπορώ να αλλάξω; -Ναι.
Ο δικηγόρος λέει ότι...
...ο Τακάτσκι παραδέχεται την πρόκληση σωματικής βλάβης που οδήγησε σε θάνατο.
-Μπορώ να τον δω; -Όχι τώρα.
Και το πιο σημαντικό, τι θα κάνουμε με το έργο;
Τώρα πρέπει να το σκεφτούμε αυτό;
Ναι, είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε.
Έχουμε δύο επιλογές.
Ή θα το ακυρώσουμε ή θα παίξετε εσείς.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Ξέρετε όλα τα λόγια.
Ο Βάνιας στα ιαπωνικά θα είναι το λιγότερο δύσκολο.
Γιουν-σου, γιατί το συζητάμε τώρα αυτό;
Δεν μπορώ να το κάνω.
Τότε, ας το ακυρώσουμε.
Εντάξει;
Δώστε μου λίγο χρόνο.
Δύο μέρες μπορούμε να περιμένουμε, αυτή είναι η προθεσμία.
Καταλαβαίνω... Θα επικοινωνήσω μαζί σας.
Ξέρεις κάποιο μέρος στο οποίο...
...να μπορώ να σκεφτώ ήρεμα;
Θα σας πάω κάπου.
Στο χωριό Κάμι-γιουνιτάκι.
Θέλεις να μου δείξεις...
...το μέρος όπου μεγάλωσες;
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
-Αν δεν σας πειράζει αυτό... -Δεν με πειράζει.
Κάποια στιγμή, θα οδηγήσω εγώ.
Πρέπει να οδηγήσουμε κι οι δυο για να φτάσουμε σε μία μέρα.
Όχι, δεν θα αλλάξουμε.
-Γιατί όχι; -Είναι δουλειά μου να οδηγώ.
Μπορώ να οδηγήσω μία μέρα χωρίς να κοιμηθώ.
-Ευχαριστώ. -Ξεκουράσου λίγο ακόμα.
-Θα κοιμηθώ στο φέρι μποτ. -Εντάξει.
Τη μέρα που πέθανε η Ότο...
...πριν φύγω απ'το σπίτι μου ζήτησε να μιλήσουμε το βράδυ.
Ο τόνος της ήταν γλυκός, αλλά αποφασιστικός.
Δεν είχα σχέδια εκείνη τη μέρα, αλλά συνέχισα να οδηγώ.
Δεν μπορούσα να γυρίσω σπίτι.
Σκεφτόμουν ότι μόλις γυρνούσα σπίτι, δεν θα ήμασταν ποτέ ξανά οι ίδιοι.
Όταν γύρισα, αργά τη νύχτα, τη βρήκα στο πάτωμα.
Κάλεσα ασθενοφόρο...
...αλλά δεν ανέκτησε ποτέ τις αισθήσεις της.
Αν είχα επιστρέψει σπίτι λίγο νωρίτερα;
Αυτό σκέφτομαι κάθε μέρα.
Εγώ... σκότωσα τη μητέρα μου.
Όταν η κατολίσθηση πλάκωσε το σπίτι μας...
...ήμουν κι εγώ μέσα.
Μπόρεσα να συρθώ έξω απ'το γκρεμισμένο σπίτι.
Όταν τα κατάφερα, ατένισα λίγο το σπίτι που είχε μισοκαταρρεύσει.
Μετά, έπεσαν μερικά ακόμα ερείπια και το κατέστρεψαν τελείως.
Η μητέρα μου βρέθηκε νεκρή κάτω απ'τα χαλάσματα.
Ήξερα ότι ήταν ακόμα μέσα στο σπίτι.
Δεν ξέρω γιατί δεν κάλεσα βοήθεια ή γιατί δεν την έσωσα.
Τη μισούσα, αλλά δεν ήταν το μόνο που ένιωθα γι'αυτήν.
Η ουλή στο μάγουλό μου είναι απ'το ατύχημα.
Μπορώ να κάνω επέμβαση για να μη φαίνεται τόσο έντονη...
...αλλά δεν θέλω να τη σβήσω.
Αν ήμουν πατέρας σου...
...θα σε έπιανα απ'τους ώμους και θα σου έλεγα...
"Δεν φταις εσύ. Δεν έκανες τίποτα κακό."
Αλλά δεν μπορώ να το πω αυτό.
Σκότωσες τη μητέρα σου...
...κι εγώ σκότωσα τη γυναίκα μου.
Ναι.
...σε διαπληκτισμό στη Χιροσίμα με τον Καζούγια Γιαμαούτσι.
Του επιτέθηκε, χτυπώντας τον επανειλημμένα στο πρόσωπο.
Ο Γιαμαούτσι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου και κατέληξε.
Ο Τακάτσκι είναι ηθοποιός που έχει παίξει σε πολλές σειρές και ταινίες...
...αλλά μετά από αναφορές για σχέσεις με ανήλικη...
...αποχώρησε από την εταιρεία που τον είχε αναλάβει και δούλευε ανεξάρτητα.
Καλημέρα.
Πωλούνται λουλούδια και λαχανικά
-Εδώ ήταν που...; -Μάλλον.
Έχει αλλάξει πολύ.
Πάμε εκεί πάνω;
Αυτό είναι το σπίτι μας.
Η μητέρα μου...
...είχε μια δεύτερη προσωπικότητα, τη Σάτσι.
-Σάτσι. -Ναι.
Εμφανίστηκε πρώτη φορά όταν ήμουν 14.
Έλεγε ότι ήταν 8 χρονών, αλλά μέσα σε 4 χρόνια, δεν μεγάλωσε.
Η Σάτσι...
...συχνά εμφανιζόταν, αφού η μητέρα μου με είχε χτυπήσει πολύ.
Ήταν λες και αυτή η επίγνωση δεν ταίριαζε σε σώμα ενηλίκου...
...και δεν μπορούσε να κινηθεί καλά.
Προσπαθούσε να περπατήσει, αλλά έπεφτε...
...και κατέληγε να κάθεται ακίνητη.
Στη Σάτσι άρεσαν τα δαχτυλίδια-παζλ.
Λύναμε μαζί σταυρόλεξα.
Η Σάτσι έκλαιγε πολύ χωρίς λόγο.
Όποτε έκλαιγε, την έπαιρνα αγκαλιά...
...και της έτριβα την πλάτη.
Μου άρεσαν εκείνες οι στιγμές.
Ό,τι όμορφο είχε απομείνει μέσα στη μητέρα μου...
...ήταν η Σάτσι.
Η Σάτσι ήταν...
...η μοναδική μου φίλη.
Δεν ξέρω αν η μητέρα μου ήταν ψυχικά ασθενής...
...ή αν έπαιζε θέατρο για να με κρατήσει κοντά της.
Αλλά ακόμα κι αν έπαιζε θέατρο...
...το έκανε απ'τα βάθη της καρδιάς της.
Η Σάτσι ήταν ο τρόπος της μητέρας μου...
...να επιβιώνει σε μια φρικτή πραγματικότητα, νομίζω.
Όταν έγινε η κατολίσθηση...
...ήξερα πως ο θάνατος της μητέρας μου...
...σήμαινε πως θα πέθαινε και η Σάτσι.
Αλλά και πάλι...
...δεν κουνήθηκα.
Είναι βρόμικο.
Κύριε Καφούκου, σχετικά με την Ότο...
Θα ήταν δύσκολο για σας να τη δεχτείτε;
Να δεχτείτε τα πάντα ακριβώς όπως ήταν;
Ίσως να μην είχε τίποτα το μυστηριώδες.
Θα ήταν δύσκολο να πιστέψετε ότι ήταν απλά έτσι;
Το ότι σας αγαπούσε βαθιά...
...και αναζητούσε συνεχώς άλλους άντρες...
...δεν μου φαίνονται αντιφατικά το ένα με το άλλο.
Είναι παράξενο αυτό;
Συγγνώμη.
Εγώ...
...έπρεπε να είχα πληγωθεί κανονικά.
Άφησα κάτι αυθεντικό να μου ξεφύγει.
Ήμουν τόσο βαθιά πληγωμένος...
Σε σημείο σύγχυσης.
Αλλά...
...λόγω αυτού...
...παρίστανα ότι δεν το αντιλαμβάνομαι.
Δεν άκουγα τον εαυτό μου.
Κι έτσι, έχασα την Ότο.
Για πάντα.
Τώρα βλέπω καθαρά.
Θέλω να δω την Ότο.
Αν τη δω, θέλω να της φωνάξω.
Να τη μαλώσω...
...που μου έλεγε συνέχεια ψέματα.
Θέλω να της ζητήσω συγγνώμη.
Που δεν άκουγα.
Που δεν ήμουν δυνατός.
Τη θέλω πίσω.
Θέλω να ζήσει.
Θέλω να της μιλήσω άλλη μια φορά.
Θέλω να τη δω.
Αλλά είναι πολύ αργά.
Δεν υπάρχει επιστροφή.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Όσοι επιβιώνουν, σκέφτονται συνεχώς όσους πέθαναν.
Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο...
...αυτό θα συνεχιστεί.
Εγώ κι εσύ... πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι.
Πρέπει να συνεχίσουμε να ζούμε.
Όλα θα πάνε καλά.
Είμαι σίγουρος.
Θα είμαστε καλά.
Περίμενε, δεν τελείωσα ακόμα.
Μου κατέστρεψες τη ζωή. Ποτέ δεν έζησα.
Εξαιτίας σου, ξόδεψα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου, τα χαράμισα.
Είσαι ο χειρότερος εχθρός μου.
Δεν το αντέχω.
(Μα τι θέλεις;)
Φεύγω.
(Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μου μιλάς έτσι;)
(Ανόητε!)
(Αν είναι δικό σου το κτήμα, πάρ'το, δεν το θέλω.)
(Είναι σκέτη κόλαση εδώ. Δεν αντέχω άλλο! Φεύγω!)
Είχα ταλέντο, είχα θάρρος, είχα εξυπνάδα.
Αν ζούσα μια κανονική ζωή, ίσως γινόμουν ένας Σοπενχάουερ ή Ντοστογιέφσκι.
Τα βαρέθηκα όλα αυτά... Θα τρελαθώ!
Μητέρα, δεν μπορώ άλλο.
Άκου τον καθηγητή.
Μητέρα, τι να κάνω;
Όχι, μη λες τίποτα. Δεν είναι ανάγκη, ξέρω τι να κάνω.
Θα μου το πληρώσεις αυτό!
Σόνια...
...πόσο πονάω...
Αν ήξερες μονάχα πόσο πονάω...
Τι να κάνουμε;
Πρέπει να ζήσουμε.
Θα ζήσουμε, Θείε Βάνια.
Θα ζήσουμε πολλές ακόμα μέρες...
...κι ατελείωτα βράδια.
Θα υπομείνουμε υπομονετικά τις δοκιμασίες που μας στέλνει η μοίρα.
Χωρίς ξεκούραση...
...θα δουλεύουμε για τους άλλους...
...και τώρα και στα γηρατειά μας.
Κι όταν έρθει η ώρα μας...
...θα πεθάνουμε ήσυχα.
Κι εκεί, στη μετά θάνατον ζωή, θα πούμε στον Θεό...
...πως υποφέραμε...
...πως κλάψαμε...
...πως η ζωή ήταν σκληρή...
Κι ο Θεός...
...θα μας λυπηθεί.
Και τότε, εγώ κι εσύ...
...θα δούμε τη ζωή φωτεινή, όμορφη...
...και χαρούμενη μπροστά μας.
Θα χαιρόμαστε...
...και με τρυφερά χαμόγελα στα πρόσωπά μας...
...θα κοιτάζουμε πίσω, τα τωρινά μας βάσανα.
Και τότε, επιτέλους...
...θα αναπαυθούμε.
Το πιστεύω.
Το πιστεύω με όλη μου την καρδιά.
Όταν έρθει εκείνη η ώρα...
...θα αναπαυθούμε.
-(Θέλετε πλαστική σακούλα;) -(Όχι, ευχαριστώ.)
-(Μαζεύετε πόντους;) -(Όχι.)
Απόδοση Διαλόγων Αριάδνη Συκιώτη
Υποτιτλισμός Videopress S.A.