Σε λίγο θα είναι εδώ.
- Το Σπουργίτι στην Καμινάδα -
Μαμά;
Μαμά.
Να στρώσω το τραπέζι έξω;
Σταμάτα!
Ήρθαν.
- Γεια σου. - Γεια! Χαίρομαι που σε βλέπω!
Τι ήταν αυτό;
- Ήταν στην καμινάδα. - Λεόν!
Μάλλον φωλιάζει στη στέγη σας. Τι έπαθες;
- Έπεσα. - Στο σχολείο.
Καημένο παιδί.
Γεια σας.
Γεια σου.
Δεν θα με αγκαλιάσεις;
Αν δεν πέσεις εσύ επάνω μου.
- Μπορείς να σηκώσεις το σακίδιό σου; - Εύκολα. Εσύ μπορείς;
Ω, το κολιέ της μαμάς.
- Ας πάρουμε τα πράγματα. - Γεια!
Όλα καλά;
- Μπορείς να το πάρεις αυτό; - Ναι.
- Πώς ήταν το ταξίδι σας; - Αρκετά καλό.
Θα έρθει αργότερα να σφάξει τα κοτόπουλα.
Πραγματικά;
Για το πάρτι του μπαμπά.
Τα παπούτσια σου είναι βρώμικα.
Βγάλ' τα!
Και το δικό σου το μπλουζάκι είναι επίσης βρώμικο.
- Αυτό είναι το δωμάτιο της Κριστίνα; - Ναι.
Εδώ θα κοιμάμαι;
Εσύ θα κοιμάσαι δίπλα. Έλα!
Δεν έρχεται η Κριστίνα;
Ναι, θα έρθει. Αργότερα.
Τι πολυάσχολη μέλισσα που είσαι!
- Το κρεβάτι μου ήταν εκεί παλιά. - Η μικρή Τζουλ ροχάλιζε εδώ;
Τι είναι αυτό;
- Η στολή περιστεριού! - Μάλιστα
- Σου αρέσει ακόμα να ζωγραφίζεις; - Ναι.
Η μαμά είπε ότι άρεσε και σε σένα να ζωγραφίζεις.
Έχετε πετσέτες;
Θα τις φέρω σε ένα λεπτό.
Δεν ζωγραφίζεις πια;
Όχι, δεν ζωγραφίζω πια.
Τι κάνεις;
Γιατί δεν προσέχεις;
Ωχ!
Δικό σου το φταίξιμο!
Θέλω αυτό όμως!
Αυτά όλα είναι βιβλία μαγειρικής;
Άσ' τα! Τα έχω ταξινομήσει.
Σταμάτα το!
Είναι όλα καλά;
Ναι, γιατί;
Μπορώ να ζωγραφίσω εκεί στο τραπέζι;
Ναι.
Πού είναι η Τζοχάννα;
Στο σχολείο. Είμαι σίγουρη ότι θα είναι εδώ σύντομα.
Πώς είναι;
Οι καρποί της πρέπει να σκληρύνουν.
Τι;
Θα μπορεί ακόμα να χορεύει;
Θα πρέπει να σταματήσει. Αλλά δεν το θέλει.
Αυτό είναι τρομερό!
Αυτό μυρίζει υπέροχα!
- Ο Λεόν είναι παθιασμένος με τη μαγειρική. - Αυτό είναι χρήσιμο!
Εγώ είμαι πολλά πράγματα, αλλά παθιασμένη με τη μαγειρική δεν είμαι.
Όχι. Πιθανότερο να είσαι παθιασμένη με το φαγητό.
Αυτό βρωμάει! Σταμάτα το!
Το έφερα για σένα.
Μισώ τα αρώματα.
Ένας ωραίος λαιμός μυρίζει καλύτερα χωρίς καθόλου άρωμα.
- Κοιμάται; - Ναι.
Ωραία.
Τι είναι αυτό;
Αυτά είναι των παιδιών. Για να βλέπουμε πόσο μεγάλωσαν.
Αλλά δεν επιτρέπεται σε σένα!
Δεν είσαι μία από εμάς!
Βάζαμε και εμείς σημάδια. Επάνω.
Ναι, δίπλα στην γκαρνταρόμπα.
Εκεί που η μαμά δεν μπορούσε να τα δει.
Θα φάμε έξω;
Ναι.
Θα φάνε μαζί μας ο Μάρκους και η Τζοχάννα;
Πάρτε τα άλλα πιάτα!
Το έφερα από το κελάρι.
Ήταν πολύ σκονισμένο.
Της άρεσε αυτό.
Κάποτε ήταν πιο ζεστά εδώ χωρίς τα πράγματα της μαμάς.
Πάρε τα άλλα!
Γιατί; Αυτά είναι πολύ ωραία.
Αχ, η μικρή μας δεσποινίδα Τσίπ-Τσιπ!
Έλα εδώ!
Γεια σας.
Μάρκους!
- Χαίρομαι που σε βλέπω! - Γεια σου, όμορφε.
Γεια σου.
- Να πάρω μαρούλι από τον κήπο; - Ναι. Γεια σου, Λεόν.
- Είχατε καλό ταξίδι; - Ναι, καλό ήταν.
- Θα κάνουμε πάρτι αύριο στο ελληνικό; - Καλή ιδέα!
Ας πιούμε και κάτι τώρα!
Μην κάνεις ότι δεν το ξέρεις!
Α, σίγουρα.
- Ήταν και η Έντα εκεί. - Θέλετε να δείτε τον κήπο;
Ναι, παρακαλώ.
Πιάνουν ακόμα τα χέρια σας;
Βγάλε τα παπούτσια σου!
Και σκούπισε με αυτό!
Αυτό όμως είναι για το τραπέζι, όχι για το πάτωμα.
Όχι, δεν είναι.
Ναι, είναι.
Όχι, δεν είναι!
Είναι! Και είναι αηδιαστικό να χρησιμοποιείς το ίδιο πανί για τραπέζι και πάτωμα.
Σταμάτα!
- Άσ' το! - Ωχ!
Άργησες!
Και εσύ είσαι τρελή.
Γεια.
- Γεια, κι εσύ εδώ! - Γεια σου!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Ανυπομονώ για το πάρτι. - Κι εγώ!
Κάπνιζες!
Θα κάνουμε πρόβα με τα κορίτσια στο κελάρι απόψε.
Όχι σήμερα!
Ναι, θα κάνω!
Ηλίθια αγελάδα!
Εδώ.
Ουάου, ευχαριστώ!
Είναι πραγματικά όμορφο.
Γεια σου.
Γεια!
Λοιπόν, και ο όμορφος συλλέκτης.
- Όλα καλά με σένα; - Ναι.
Τζοχάννα…
Θεέ μου, έχεις…
Ωριμάσει, σωστά;
Σύντομα έτοιμη για κόψιμο.
Είμαι σίγουρη ότι σε έχουν ήδη διαλέξει, γλυκιά μου.
Ορίστε, τα πράγματά σου!
- Το έσκισες! - Είσαι τρελή;
Έμοιαζες ούτως ή άλλως σαν τσούλα.
Κάνε το ξανά και θα σου κάψω την γκαρνταρόμπα.
Τα στενά πράγματα σκίζονται εύκολα, αυτό είναι φυσιολογικό.
Και τα παλιά ξύλα παίρνουν φωτιά πολύ γρήγορα.
Μόνο ένα τσιγάρο και θα το κάνει.
Θα μου δώσεις τα ποτήρια;
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Οι καρποί της πρέπει να σκληρύνουν.
Ναι, το ξέρω.
Λυπάμαι για τον χορό.
Πρόσφατα είδε ένα παλιό βίντεο.
Να χορεύει σε σχολική παράσταση…
Σαν μια μικρή πεταλούδα με πολύχρωμα φτερά.
Συνέχιζε να το βλέπει ξανά και ξανά.
Εγώ απλώς καθόμουν εκεί και παρακολουθούσα.
Γεια σας.
Η πόρτα ήταν ανοιχτή.
- Γεια σου! - Μην αφήνεις την πόρτα ανοιχτή!
Ένα σπίτι πρέπει να αναπνέει. Και η πόρτα είναι το στόμα. Σωστά;
Σωστά.
Γεια σου!
Είμαι η Γιούλε, η αδερφή της Κάρεν.
- Λιβ. - Η γητεύτρα του σκύλου μας
Δεν ήξερα ότι είχες αδερφή.
Τα δυσάρεστα τα κρατάμε κρυφά.
- Θα φάμε έξω αργότερα. Θες να συμμετέχεις; - Θα μείνουμε μέσα!
Με τα παιδιά και το μωρό. Έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε για αύριο.
Κάτι να πιεις;
Εντάξει.
Θα μπορούσα εγώ να φροντίσω τα παιδιά απόψε.
Πραγματικά;
Αυτό θα ήταν υπέροχο!
Ευχαριστώ.
Έτσι θα μπορούσες να φας μαζί μας απόψε.
Θα ήταν τιμή μου!
Κοίτα, αυτό μαγειρεύω.
Φαίνεται νόστιμο!
Μένεις κοντά;
- Πέρα από τον αγρό στην καμπίνα. - Στην καμπίνα της μαμάς;
Γιατί η καμπίνα της γιαγιάς;
Πήγαινε συχνά εκεί.
Ειδικά το βράδυ.
- Είχε κάποιο εραστή; - Κάπως έτσι.
Μην μιλάς! Άσε τη μαμά ήσυχη.
- Φεύγω τώρα. - Πάμε να μαζέψουμε κάμπιες.
Εντάξει.
- Πόσο καιρό μένει εκεί; - Λίγους μήνες.
- Ήταν στη φυλακή πριν από αυτό. - Φυλακή;
- Νόμιζα ότι ήταν ψυχιατρείο. - Γιατί;
Ανάμειξε υπνωτικά χάπια και Viagra σε ποτά ανδρών
και τους αυνάνιζε όταν τους έπαιρνε ο ύπνος.
Όταν το έμαθαν, την έβαλαν σε έναν τρελάδικο.
Τι;
Γιούλε, μην πιστεύεις όλα όσα λέει!
Γιατί ήταν στο τρελάδικο;
- Έκαψε το σπίτι του πρώην της. - Τι;
Φεύγω, λοιπόν.
Αντίο.
- Αντίο. - Αντίο.
Έλα!
Τα λέμε αργότερα!
Και γιατί έκαψε το σπίτι;
Δεν έχω ιδέα.
Ίσως να της έσκισε τα ρούχα.
Σφάζει τα κοτόπουλα.
Τι συνέβη;
Ένα αποκεφαλισμένο κοτόπουλο έπεσε από τον ουρανό.
Έτσι μοιάζουν οι άγγελοι εδώ.
Μου ξέφυγε!
Γεια σου Κόνραντ.
Συγχωρέστε με!
- Γεια σου, Κόνραντ. - Γεια, Γιούλε.
Χαίρομαι που σε βλέπω. Φαίνεσαι υπέροχη!
Η βροχή του αίματος σε κάνει όμορφη.
Καλύτερα να πάρετε αύριο τα τραπέζια για το πάρτι.
- Για να έχω χρόνο να τα καθαρίσω. - Τέλεια! Απλά πες μας.
- Τα λέμε αύριο. - Ευχαριστώ πολύ!
- Είναι ακόμα ο ίδιος. - Ναι. Ακόμα σε λατρεύει.
Μην είσαι χαζή!
Θεέ μου, ποιος είναι αυτός;
Είναι σχεδόν έτοιμο το πράγμα;
- Μόνο η στέγη για να γίνει. - Θα τη φτιάξω σήμερα.
Πραγματικά;
Πες μου λοιπόν για τη γιαγιά.
Είχε εραστή;
Μια γυναίκα ερωμένη. Στην πόλη.
- Ναι, σίγουρα! - Το εννοώ.
Το ήξερε ο παππούς;
- Ναι, τις έπιασε κιόλας. - Ω.
- Τι θα δώσεις στον μπαμπά σου αύριο; - Μια βόλτα με αερόστατο.
Και εγώ θα χορεύω και ο Λεόν φτιάχνει μια τούρτα.
- Κάνει κάτι και η Κριστίνα; - Δεν έχω ιδέα.
Πότε έρχεται;
Δεν ξέρω. Ανέβαλε την πτήση της.
Γιατί;
Γιατί δεν θέλει να μας δει.
Είσαι τρελή; Ανυπομονεί να σε δει.
Είναι λόγω της επέμβασης.
Τι επέμβαση;
Πάντα είχε τόσο έντονους πόνους στο στομάχι.
- Πόνοι στο στομάχι; - Ναι, ακόμα και σαν παιδί.
Τότε ο γιατρός ανακάλυψε κάτι περίεργο στην κοιλιά της.
Τι;
Η νεκρή δίδυμη αδερφή της.
Ναι, καλά, τη νεκρή δίδυμη αδερφή της.
Ναι, πραγματικά! Στην κοιλιά της!
Μεγάλωσε σαν έλκος και μετά σιγά σιγά πνίγηκε.
Ήταν εκεί μέσα για χρόνια, νεκρή.
Κολλημένη στα έντερα.
Λοιπόν. Την αφαίρεσαν την περασμένη εβδομάδα.
Ήταν μικροσκοπική, σαν γροθιά.
Μια θυμωμένη μικρή γροθιά.
Την έθαψαν;
Όχι, την έριξε στον κάδο.
Τυχερό κορίτσι!
Γιατί τυχερή;
Λοιπόν, γλίτωσε από αυτό το σπίτι.
Και από αυτή τη μάνα.
Το ψητό είναι έτοιμο!
Μια κουταλιά είναι αρκετή.
- Θα ήθελες λίγο; - Ναι, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Θέλεις λίγο;
Ναι, παρακαλώ.
Πώς ήταν οι διακοπές;
Όμορφα. Εκτός από την πτήση στην επιστροφή. Είχαμε αναταράξεις.
Νόμιζα ότι όλοι θα πεθάνουμε.
Φοβόσουν να πετάξεις και ως παιδί.
Σωστά.
Θέλεις και εσύ λίγο;
Ευχαριστώ.
Έλεγα, αν σκεφτόμουν «τον γαμημένο τον πιλότο», το αεροπλάνο θα έπεφτε.
Δεν τρως;
Ο Λεόν δεν τρώει.
Ξερνάει
Έχω φάει ήδη.
Δώσε μου το πιπέρι, σε παρακαλώ;
Παράξενο. Πόσο δυνατά ακούγονται τα πουλιά εδώ.
Εδώ δεν τραγουδούν. Ουρλιάζουν!
Μπορείς να μου δώσεις τη σάλτσα;
Έγινες κι εσύ λουλούδι, Έντα.
Έγινα λοιπόν!
Ακόμα και τώρα μερικές φορές σκέφτομαι «τον γαμημένο τον πιλότο»,
αλλά είμαι πεπεισμένη ότι το αεροπλάνο δεν θα πέσει.
Μπορώ να πιστεύω ότι ό,τι θέλω, δεν θα συντριβεί.
Δεν τρως τίποτα απολύτως.
Δώσε μου το νερό, σε παρακαλώ;
Θεέ μου! Λυπάμαι.
Λένι!
Θα το ξεπλύνουμε.
Έχω ήδη αίμα στη μπλούζα μου, και τώρα αυτό.
Τι θέαμα είμαι! Είναι ρατατούι (μπριάμ).
Περίμενε, θα το κάνω μόνη μου.
Με συγχωρείτε;
Φτάσαμε.
Ευχαριστώ.
Γεια σου;
Κάρεν;
Είσαι καλά;
Ναι, γιατί;
Έτσι ρώτησα.
Ήταν νόστιμο.
- Θα πάω να τελειώσω την προέκταση. - Ωραία.
Όλα καλά;
Μάρκους;
Μπορείς να μου δείξεις πού είναι τα εργαλεία;
Σου αρέσει;
Τα αγαπημένα μπισκότα της Κριστίνα.
Ελπίζω να την πνίξουν.
- Πού πας; - Να συναντήσω τα κορίτσια.
- Και εσύ; - Για ψώνια.
- Σου έμειναν λεφτά; - Ναι.
Καλώς.
- Επιστρέφω στο γραφείο. - Ωραία.
Εδώ!
Τα πιάτα.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΙΟ ΜΑΡΚΟΥΣ
- Γεια σου. - Γεια σου!
- Γεια σου. - Είσαι η Κριστίνα.
Και είσαι η Λιβ;
Η Τζοχάννα μίλησε πολύ για σένα.
Κατάλαβα.
Τίποτα καλό, είμαι σίγουρη.
Θα ήθελα να δω το νησί πριν έρθουν όλοι οι κορμοράνοι.
Πρέπει να ήταν όμορφο!
Η Τζοχάννα κι εγώ συχνά κολυμπούσαμε εκεί έξω.
Ξαπλώναμε στο γρασίδι,
φανταζόμασταν ότι θα μείνουμε για πάντα εκεί.
Τώρα ανήκει στους κορμοράνους.
Μέχρι να εξαφανιστεί τελείως σε μερικά χρόνια.
Και δεν μένει τίποτα.
Να πηγαίνω, τότε.
- Τα λέμε αργότερα. - Τα λέμε αργότερα.
Έλα!
Έι! Σταματήστε!
Κάνε το ξανά και θα σου βγάλω τα μάτια
και θα στα χώσω στο γαμημένο σου στόμα!
Πιστέψτε με, μπορώ να το κάνω αυτό.
Άσε με!
Λέον!
Είσαι καλά;
Ησυχία!
Μάλλον σκίουρος.
Μακάρι να ήμουν κι εγώ σκίουρος.
Θα μπορούσα να σκαρφαλώνω στα δέντρα όλη μέρα,
να θάβω τα καρύδια και να κοιμάμαι.
Και τη νύχτα,
θα μπορούσες να κουρνιάζεις κάτω από τη φουντωτή ουρά σου.
Είσαι τρελή;
Εσύ θα ήσουν σκύλος…
που θα με κυνηγούσε,
και θα με κατασπάραζε.
Γνώριζες ότι για τα σκυλιά οι άνθρωποι δεν υπάρχουν;
Τι;
Τα σκυλιά πιστεύουν ότι και οι άνθρωποι είναι σκυλιά.
Αυτό κάνουν;
Ένας κόσμος χωρίς ανθρώπους…
Αυτός θα ήταν ο παράδεισος μου.
Είναι έτσι;
Κοίτα!
Ουάου, υπέροχο!
Πραγματικά ωραίο!
Πού πήγες;
- Για μια βόλτα. Γιατί; - Έτσι ρώτησα
Σταμάτα το!
Τι;
Να παίζεις με τα μαλλιά σου. Το έκανε και η μαμά.
Ίσως στα άρρωστα όνειρά σου.
Πότε έγινες έτσι;
- Πώς; - Τόσο μοχθηρή!
Έι, εδώ είσαι!
- Όλα καλά; - Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
Εγώ…
Μπορώ να το δανειστώ;
Έρχεσαι και εσύ για κολύμπι;
Πρέπει να μαγειρέψω.
Σε χτύπησε κάποιος;
- Ω, συγγνώμη! - Μπορείς να μου το κουμπώσεις αυτό;
Ορίστε.
- Ευχαριστώ! - Παρακαλώ.
Θα ήθελα να κάνω ένα ντους.
Ορίστε, αυτό είναι δικό μου.
Έχει πολύ ωραίο άρωμα.
Θέλεις αυτό;
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Έρχεσαι κι εσύ για μπάνιο; - Ναι.
- Το μαγιό σου είναι στη βαλίτσα. - Το ξέρω.
- Χρειάζεστε πετσέτες μπάνιου; - Όχι, έχουμε κάποιες.
- Έρχεσαι κι εσύ για μπάνιο; - Σίγουρα.
- Έντα; - Ναι;
Βάλε λίγη αντηλιακή κρέμα.
Εντάξει.
Τα σημάδια μας.
- Πόσο μικροί ήμασταν κάποτε. - Σωστά.
Ποτέ δεν κατάλαβα πώς μπορούσες να μετα- κομίσεις εδώ με τον Μάρκους και τα παιδιά.
Τι άλλο θα μπορούσα να είχα κάνει;
Να πουλήσω το σπίτι; Έτσι απλά;
Για παράδειγμα.
Η μητέρα αγαπούσε αυτό το σπίτι.
Και εμείς το μισούσαμε.
Μερικές φορές την νιώθω.
Σαν να με παρακολουθεί.
Κρυφά, από μια χαραμάδα στην πόρτα.
Τότε νιώθω ότι δεν είμαι πια εγώ εδώ.
Ότι αυτή είναι εδώ.
Έχοντας μπει μέσα μου, πολύ αργά,
χωρίς να το καταλάβω.
Μετά αναρωτιέμαι πού να έχω πάει.
Πού είμαι;
Χαμένη.
Έχεις φύγει.
Εμένα δεν μπορούσε να με ελέγξει. Γι' αυτό με μισούσε.
Όποτε μου χαμογελούσε, ένιωθα το μίσος της, πολύ καθαρά.
Όταν με χάιδευε, τα χέρια της έτρεμαν.
Σχεδόν ανεπαίσθητα, αλλά το ένιωθα.
Σαν να έπρεπε να εμποδίσει τον εαυτό της από το να με συνθλίψει με τα χέρια της.
Ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα όταν τελικά έφυγε.
Όταν επιτέλους δεν ήταν πια εδώ.
Είσαι ένα τέρας.
Όχι, το τέρας είσαι εσύ.
Τι κάνεις εδώ;
Πάω για κολύμπι.
Τι συμβαίνει;
Γιατί δεν υπάρχουν κλειδιά στις πόρτες;
Γιατί η μαμά τα έβγαλε.
- Γιατί; - Για να μην μπορεί κανείς να της ξεφύγει.
- Έρχεσαι και για κολύμπι; - Σε ένα λεπτό.
- Λοιπόν Έντα, είναι ωραία; - Ναι!
Γιατί η μαμά δεν μιλάει για τη γιαγιά;
Δεν έχω ιδέα.
Δηλαδή ο παππούς το ήξερε;
- Για τη γιαγιά και τη γυναίκα; - Ναι.
Όταν αποκαλύφθηκε, κατέστρεψε την καμπίνα
και απείλησε να πυροβολήσει τη γυναίκα.
Άγριος!
Πόσο χρονών ήσουν τότε;
Δεν έχω ιδέα.
Περίπου τεσσάρων;
Ο Κόνραντ μου είπε γι' αυτό.
Σωστά.
Μετά βίας έβγαινε έξω μετά.
Δεν μιλούσε πια στον μπαμπά.
Επισκεύασε την καμπίνα, αλλά αυτή δεν πήγε ποτέ ξανά εκεί.
Όποτε δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ άκουγα ήχους.
Ένα απαλό τρίξιμο.
Μετά τη φανταζόμουν να μπαίνει στο δωμάτιό μου με ένα μαξιλάρι στο χέρι,
Να με πνίγει απαλά στον ύπνο.
Κάπως έτσι ήταν και ο Λεόν.
Τώρα είναι απλά τελειωμένος.
Γεια!
Σκατά!
Λεόν!
Λεόν, δεν το εννοούσα.
Είμαι απλώς μια βλαμμένη, το ξέρεις αυτό.
Έλα.
Λεόν, δεν είσαι τελειωμένος. Εντάξει;
Τι συμβαίνει εδώ;
Τι νομίζεις;
Η αγάπη δαγκώνει, εμφανίζεται κάπως έτσι. Εδώ. Και εδώ.
Βρέχετε τα πάντα!
Είσαι τρελή;
Μη με αγγίζεις!
Μη νομίζεις ότι θα σου τη χαρίσω μόνο και μόνο επειδή είσαι ανάπηρη.
Μη νομίζεις ότι σε αγαπώ μόνο και μόνο επειδή είσαι η μητέρα μου.
Ποιος το έκανε αυτό;
Τα ίδια άτομα;
Ποιος ήταν;
Τι κάνεις εκεί;
Η Γιοχάννα κατούρησε στο πάτωμα.
Κατάλαβα.
Δεν μου έχεις γράψει εδώ και μια εβδομάδα.
Λοιπόν, είμαι εδώ τώρα.
Τι έπαθε το πρόσωπό σου;
Τον ξυλοκόπησαν.
Γεια σου.
Γεια σου!
Αλήθεια είχες δίδυμη αδερφή στην κοιλιά σου;
Τι;
Το είπε η Γιοχάννα.
Απλώς προσπαθώ να σε κάνω πιο ενδιαφέρουσα από ό,τι είσαι.
Καλύτερα βαρετός παρά ψεύτης.
Καλύτερα ψεύτης παρά ένας δειλός που απλά το σκάει.
Έγινε!
Τώρα ο πόνος σου είναι αόρατος και η ομορφιά σου ορατή.
Ευχαριστώ.
Έρχεσαι και εσύ για κολύμπι;
- Πάω γρήγορα να ανεβάσω τα πράγματά μου. - Θα κοιμηθείς στο δωμάτιό μου.
Ωραία!
Σου έλειψα;
Όχι.
Γεια σου Κριστίνα.
Γεια σου μαμά.
Τα μαλλιά σου είναι πιο ανοιχτά.
Από τον ήλιο.
Τι έπαθε το χέρι σου;
Τίποτα. Ένα μικρό κάψιμο είναι.
Θέλεις λίγο τσάι;
Ναι, παρακαλώ.
- Είχατε καλή πτήση; - Ναι.
Ωραίο το χαλί!
Για να σταματήσει να γρατσουνίζεται το παρκέ;
Άργησες.
Πήγα για λίγο στη λίμνη.
Ευχαριστώ.
- Το πάρτι μας θα είναι στον κήπο αύριο; - Ναι.
Σου έφτιαξα τον καναπέ στο δωμάτιο του Λεόν,
Αλλά θα μπορείς να έχεις το δικό σου δωμάτιο τη Δευτέρα.
Δεν θα μένω τελικά.
Τι; Σκέφτηκα ότι…
Επιστρέφω τη Δευτέρα.
Λυπάμαι.
Γεια σας, επέστρεψα!
- Γεια σου. - Γεια σου.
Γεια σου!
- Φαίνεσαι υπέροχη! - Ευχαριστώ.
- Γεια σου! - Γεια σου μπαμπά.
- Είχατε καλή πτήση; - Ναι.
Ωραία.
Σύντομα θα γνωρίσεις τον νέο σου ξάδερφό.
- Είμαι ενθουσιασμένη. - Κοιμάται τώρα.
Τέλεια!
Θα πάω πάνω τα πράγματά μου.
- Είσαι στο δωμάτιο του Λεόν; - Ναι.
Τον τελευταίο καιρό ο μπαμπάς κοιμόταν στο κελάρι.
- Πώς και έτσι; - Ροχαλίζει.
- Έχουν ταΐσει τις κότες ή όχι ακόμα; - Όχι.
Θα τις σφάξουν όλες ούτως ή άλλως.
Θέλεις ένα παγωτό;
Ναι, παρακαλώ!
- Σε ξυλάκι ή σε κύπελο; - Σε κύπελο, παρακαλώ.
Δεν σου αρέσει να γλύφεις;
Τι πρόβλημα έχεις, Γιοχάννα;
Δεν έχουμε παγωτό σε κύπελο. Αυτό είναι το πρόβλημά μου.
Όλα καλά;
Ναι, γλείφουμε παγωτό.
- Λεόν, τι είναι αυτό; - Τον έδειραν ξανά.
Είναι αλήθεια αυτό;
Τον ξαναχτύπησαν.
Τελικά το πρόσεξες; Ωραίος μπαμπάς!
Γιατί δεν παίρνετε διαζύγιο;
Για να κάνουμε τη ζωή σου κόλαση!
Θα βγάλεις τα σκουπίδια;
Μπορείς να πιεις το ποτό σου αργότερα.
Πολλή δουλειά έπεσε!
Με τα σκουπίδια ασχολείται.
Αξίζει ένα μετάλλιο.
Ο μπαμπάς κάνει πολλά μαζί μας.
Άσ' τα εκεί!
Αφήστε τα!
Όχι.
Σε μισώ.
Τι είπες;
Σε μισώ.
Μακάρι να πέθαινες.
Το ευχόμουν κι εγώ αυτό.
Να πέθαινε η μαμά.
Η Λιβ… Ήρθε για να κρατήσει τα παιδιά.
Μένουμε εδώ!
Όχι, θα βγούμε.
Όλα είναι οργανωμένα.
- Γεια σου. - Γεια σου.
Φέρτε τα βρώμικα ρούχα σας!
Σταμάτα το!
Τι;
Πάντα ανακατεύεσαι…
Σκίστηκε η σακούλα του κάδου;
Ναι.
- Λίγο γάλα; - Ναι, παρακαλώ.
Και η Λένι έχει και γάλα.
Ναι.
Μερικές σταγόνες στην αρχή.
Λόγω των ορμονών στο μητρικό γάλα.
- Από τις θηλές της; - Ναι.
Κάποτε τα έκαιγαν τέτοια μωρά.
Νόμιζαν ότι είχαν γεννηθεί από μάγισσες.
Α, η Έντα βρήκε το πιάνο.
- Γεια σου. - Γεια!
Είσαι εντάξει;
Να σε βοηθήσω.
Είσαι τρελός;
- Να παίξω κι εγώ ένα παιδικό τραγούδι; - Ναι!
Και… 1, 2, 3, 4!
- Ο μπαμπάς έπαιζε πολύ όταν ήμουν μικρή. - Αλήθεια;
Χόρευα δίπλα του για να μην είναι τόσο μόνος.
- Συγκεντρώσου! - 1, 2, 3, 4!
Κατά κάποιο τρόπο ήμουν συνήθως με άντρες που ήταν σαν αυτόν.
Παρόμοια μπράτσα και παρόμοια μάτια.
Όταν κοιμόμουν μαζί τους ήταν σαν να κοιμόμουν μαζί του.
Νιώθοντας όλη τη μοναξιά του μέσα μου.
Τίποτα άλλο.
Πάντα ήσουν η αγαπημένη του μπαμπά.
Γαμήσου!
Έπρεπε να την είχε αφήσει.
Ξέρεις πώς πέθανε;
Ναι. Έμφραγμα.
Αυτοπυροβολήθηκε, κάτω στο κελάρι.
Φέρτε τα βρώμικα ρούχα σας!
Ησυχία!
Πυγολαμπίδες.
Σκατά!
Μη βάζετε αυτά με τη χρυσή ρίγα στο φούρνο μικροκυμάτων, είναι της μητέρας!
Εγώ έβαλα το πιάτο στο φούρνο μικροκυμάτων.
Γιατί;
Απλά το έκανα.
Φεύγουμε!
Φεύγουν.
Αντίο.
- Καλή διασκέδαση! - Ευχαριστώ.
Κοιμάται.
- Απλώς τηλεφώνησε αν υπάρχει κάτι. - Εντάξει!
Αντίο.
Γεια σου.
Γεια.
Γεια σου Λένι.
Τι χαρούμενο μωρό που είσαι.
Πραγματικά;
Ναι;
Θέλεις να βγούμε;
Εντάξει, έλα εδώ.
Πάμε έξω.
Θέλεις να δεις τι συμβαίνει εδώ;
Θέλεις να το βάλεις;
Όχι.
Δεν θέλεις να γίνεις πουλί;
Ο αρουραίος επέστρεψε.
Ωραία! Έρχεται συχνά;
Ναι.
Πάντα του δίνω μερικούς ξηρούς καρπούς.
- Πού είναι η μητέρα του; - Έφυγε.
Τα περισσότερα ζώα ξεχνούν τις μαμάδες τους μόλις τελειώσουν το θηλασμό.
Είπε η βιολόγος.
- Είσαι βιολόγος; - Ήμουν.
Και τώρα;
Τώρα δεν είμαι τίποτα.
Τι είναι αυτό;
Ένα θαλάσσιο ασκίδιο (καλαμάρι)… Μου το έδωσε η Λιβ.
Συνήθως πεθαίνουν στο ενυδρείο αλλά αυτό φαίνεται καλά.
- Ζουν στη θάλασσα; - Ναι.
Περιφέρονται αναζητώντας ένα μέρος να τους αρέσει,
όπου προστατεύονται. Μετά εγκαθίστανται εκεί…
- και να τρώνε το ίδιο τους το μυαλό. - Αυτό είναι χυδαίο!
Ο χρόνος τους για να κινούνται τελείωσε, οπότε δεν χρειάζονται πλέον το μυαλό τους.
Είναι σαν τα δέντρα, βαθιά ριζωμένα.
Δεν χρειάζεται να αποφασίσουν ποτέ ξανά για τίποτα.
Ποτέ ξανά.
Και αν θέλουν να κινηθούν ξανά;
Δεν μπορούν. Δεν τους έχει μείνει μυαλό.
- Το δείπνο είναι έτοιμο! - Τέλεια!
- Να βγάλω κάτι έξω; - Ναι, τα μαχαιροπίρουνα.
Εντάξει!
Το ήξερες ότι ο παππούς αυτοπυροβολήθηκε;
Ναι.
Ο Κόνραντ το ανέφερε μια φορά.
Γιατί δεν μου το είπες ποτέ;
Δεν ξέρω.
Γιατί έφυγες;
Γιατί βαρέθηκα τα ψέματά σου.
Πες μου!
Δεν έφυγα πραγματικά.
Ήμουν εδώ όλη την ώρα.
Σας σκέφτομαι όλους κάθε βράδυ.
Εσένα, τον Λεόν.
Και αυτήν,
Να κάθεται μόνη στην κουζίνα.
Έφυγα για να τα ξεχάσω.
Αλλά κατά κάποιο τρόπο όλα είναι πιο παρόντα τώρα.
Ξέρεις τι πονάει περισσότερο;
Πολύ περισσότερο από τις αρθρώσεις μου.
Ότι απλώς δεν μπορώ να την αγαπήσω.
Βγαίνω έξω για λίγο.
Δεν είχα ιδέα ότι καπνίζεις.
Εδώ φιληθήκατε για πρώτη φορά.
Ω, ένα πεφταστέρι!
Άλλο ένα μικρό αστέρι έφυγε.
Ένα μικρό αστέρι καλό και ευγενικό.
Έλαμπε τόσο γλυκά, Τόσο γλυκά και εκλεπτυσμένα.
Ήξερα τόσο καλά τη γωνιά που κατοικούσε, στον ουρανό.
Στον κήπο το απόβραδο το κοιτούσα μέχρι που το αστέρι που κατασκόπευα.
Έχει εξαφανιστεί τώρα, το αστεράκι μου,
Το ψάχνω εδώ και εκεί,
Εκεί που κάποτε το έβλεπα από μακριά,
Αλλά τώρα κανένα αστέρι δεν βλέπω πια.
Μου έλειψες.
Κι εμένα μου έλειψες.
- Εντάξει, εσείς οι δύο; - Πάμε πίσω στο σπίτι;
Ευχαριστώ.
Επιτέλους!
Ναι, έρχομαι!
Είστε πολύ ακριβής!
- Κάνουμε πρόβες. - Σωστά.
- Σβήσε το φως όταν έρθουν! - Κατάλαβα.
Κάτσε ήσυχα!
- Τι ψάχνεις; - Περισσότερες σειρές από φώτα.
Γιατί δεν επιστρέφεις εδώ σε εμάς;
Δεν έχω λόγους.
Γιατί πάντα όλα χαλάνε.
Όπως τι;
Τα πάντα.
Όλα χαλάνε.
Κάποτε, καθόμουν στον κήπο με μια φίλη.
Ήμασταν μόνες μας και φιληθήκαμε.
Ήταν όμορφα.
Τότε ξαφνικά την είδα στο παράθυρο της κουζίνας.
Με κοίταξε…
και χαμογέλασε.
Φοβόμουν ότι θα θύμωνε, αλλά απλώς χαμογέλασε.
Μου έδειξε ότι δεν ήμουν εγώ που έκανα λάθος,
αλλά ότι ο κόσμος έκανε λάθος.
Σκέφτομαι συχνά εκείνη τη στιγμή.
Τότε νιώθω πολύ κοντά της.
Αλλά όταν είμαι εδώ σε αυτό το σπίτι,
τότε είναι πολύ μακριά.
Και εγώ φοβάμαι.
Το ξέρω.
Αλλά δεν είσαι μόνος.
Θα βρεις πολλούς ανθρώπους εκεί έξω.
Πολλούς!
Έρχονται!
Λεόν, πού είσαι;
Κατεβαίνω.
- Καλά. - Έρχομαι!
Πού ήσουν;
Πρέπει να κρυφτείς! Ησυχία όταν έρθουν!
Ναι.
Γεια σας;
Γεια!
Τι κάνεις εδώ;
Περιμένω εσένα.
Στο σκοτάδι;
Λένι;
Γεια;
Είναι έξω;
Ω, αυτό είναι ωραίο!
Πώς ήταν το ελληνικό εστιατόριο;
Ωραία!
Σου αρέσει ο κήπος των γενεθλίων σου;
Ναι.
Ουάου! Κοίτα την Έντα!
Ορίστε!
Όλα καλά;
Μόλις την πήρε ο ύπνος.
Γεια σου γλυκιά μου!
4, 3, 2, 1!
Οι πυγολαμπίδες λάμπουν για να προσελκύσουν τους σεξουαλικούς τους συντρόφους.
Όταν τον βρουν, το φως τους σβήνει.
Τα θηλυκά γεννούν αυγά και πεθαίνουν και τα αρσενικά πετούν μακριά.
Όταν πεινάσουν σκοτώνουν ένα σαλιγκάρι.
Κάθονται στο κέλυφος του σαλιγκαριού και όποτε το σαλιγκάρι βγάζει το κεφάλι του,
εγχέουν δηλητήριο στο λαιμό του.
Μέχρι να πεθάνει.
Μετά το τρώνε.
Δεν φοβούνται κανένα άλλο ζώο.
Όλοι ξέρουν,
οι πυγολαμπίδες δεν είναι τροφή.
Οι πυγολαμπίδες είναι σκέτο δηλητήριο.
Άνοιξέ το ξανά!
Πρέπει να πάτε σπίτι σας τώρα!
Γαμήσου!
Πάμε για μπάνιο.
Ναι, πάμε!
Σκατά!
Θα τα καθαρίσω όλα αύριο.
Η γάτα είναι νεκρή.
- Παρακαλώ δώστε μου το πιάτο. - Με το κουτάλι;
Ναι.
Με το κουτάλι!
Και τα μαχαίρια.
Θα επιστρέψω αμέσως. Μπορώ να κάνω κάτι άλλο;
- Χρειαζόμαστε κάτι άλλο; - Ναι, γάλα.
Ω, σηκώθηκες ήδη;
Έχεις κοιμηθεί τη μισή μέρα.
Γεια σου.
Ο Κόνραντ φέρνει τα τραπέζια.
Θα κάνω τα φαναράκια!
Προσεκτικά!
Υπάρχει καφές.
Τα τραπέζια είναι καθ' οδόν!
Δεν τρως έξω;
Έι! Κατάπιες τη γλώσσα σου;
Ένας λύκος…
είναι πάντα ήσυχος πριν σκοτώσει ένα αρνί.
Ορίστε…
Ένα φιλί από εμένα.
Ευχαριστώ.
Γιατί θα αγκυλωθούν οι αρθρώσεις σου;
Γιατί το σώμα μου αυτοκαταστρέφεται.
Μέχρι να μείνω εντελώς ακίνητη. Σαν…
ένας βράχος.
Σαν βράχος;
Όσο μπορώ ακόμα να κινούμαι,
Θα κινηθώ διπλάσια, τριπλάσια!
Για να θυμάμαι πάντα πώς ήταν να είσαι ελεύθερος.
Μέχρι τότε, δεν υποκύπτω σε κανέναν περιορισμό.
Σε κανένα!
Κοίτα!
Τώρα είναι έτοιμο.
Ω, όμορφα!
Τώρα η κάμπια μπορεί να πετάξει.
Γεια σου!
Η πόρτα ήταν ξανά ανοιχτή.
Λοιπόν, είναι το στόμα.
Και θέλει να αναπνεύσει.
Έχεις ήδη κρατήσει το σπέρμα του;
Το έχω μαζέψει σε ένα προφυλακτικό.
Κατάλαβα.
Τι κάνετε;
Χαιρετάμε η μία την άλλη.
- Ο Κόνραντ έφερε τα τραπέζια. - Ωραία.
Θα πάω βόλτα εγώ το σκύλο σήμερα.
- Θέλεις να έρθω μαζί σου; - Όχι.
- Μπορείς να αδειάσεις το πλυντήριο πιάτων; - Σίγουρα.
- Τα λέμε αργότερα. - Τα λέμε αργότερα.
- Ο κόσμος θα είναι σύντομα εδώ. - Καλά.
Τι κάνεις;
- Την τούρτα γενεθλίων. - Όχι, εγώ θα την κάνω.
Όχι, θα την κάνω εγώ.
Αυτός είναι ένας άντρας.
Ξεμείναμε από γυναίκες.
Να σας τα βάλω;
Τα παπούτσια;
Ναι, μια χαρά.
Μπορείτε να σηκωθείτε τώρα.
Τι κάνεις εκεί;
Αυτή η μπλούζα δεν είναι δική σου!
Ναι, είναι!
Οι πρώτοι καλεσμένοι είναι ήδη εδώ.
- Η Κάρεν έχει επιστρέψει; - Όχι!
Ω, φίλε!
- Γεια! - Θεέ μου, Γιούλε! Γεια σου.
- Κάτια! - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Έλα στον κήπο.
Ονειρεύεσαι;
Τι κάνετε;
Στολίζουμε την τούρτα.
Εσύ τι κάνεις εδώ;
Εδώ είσαι!
Για να σε δω!
Πού ήσουν;
Έξω.
- Φαίνεσαι… - Ωραία!
Ευχαριστώ.
Όλα καλά;
Ναι!
Τα γενέθλια του Μάρκους με σκοτώνουν.
Πόσο χρονών ήσουν όταν αυτοπυροβολήθηκε ο παππούς;
Περίπου οκτώ.
Άκουσα τον πυροβολισμό.
Πραγματικά;
Ήμουν στον κήπο και έτρεξα μέσα αμέσως.
Κατά κάποιο τρόπο ήξερα ότι κάτι είχε συμβεί.
Και;
Η μαμά έστρωνε το τραπέζι σαν να ήταν όλα φυσιολογικά.
Κατέβηκα στο κελάρι, στην Κάρεν.
Καθόταν δίπλα στον μπαμπά.
Αίμα παντού.
Κάθισα δίπλα της,
της έπιασα το χέρι,
μέχρι που ήρθε ο Κόνραντ και μας πήρε.
Της κρατούσα το χέρι όλη αυτή την ώρα.
Το κρύο χέρι της.
Δεν την άφησα.
Γιατί δεν είπες ποτέ τίποτα;
Δεν ξέρω.
Μπορώ να τα πλύνω;
Είναι αρκετό αυτό;
Ναι.
Πού είναι οι χαρτοπετσέτες;
Θα τις φέρω.
Να φέρω την τούρτα;
Σε πολύ λίγο.
Τι ψάχνεις;
Τις χαρτοπετσέτες.
Ποια είσαι;
Η ερωμένη σου.
Τι μας συνέβη;
Δεν ξέρω.
Οι χαρτοπετσέτες;
Όλα καλά;
Γιατί το κάνεις αυτό;
Τι κάνεις εδώ;
Απόδοση: Benonono Επιμέλεια κειμένου: haroldpoi
Απρίλιος-2025