Σύμφωνα με το λεξικό, "βλάκας" είναι ο αργόστροφος...
ο αφελής, ο απονήρευτος.
Αν και ήδη γνωρίζουμε ότι οι εργάτες, οι έντιμοι άνθρωποι...
αυτοί που ακολουθούν τους κανόνες...
καταλήγουν να θεωρούνται συνώνυμο του βλάκα.
Αλλά μια μέρα, ο εξευτελισμός στον οποίο έχεις συνηθίσει...
μετατρέπεται σε γροθιά στο στομάχι.
Και τότε φωνάζεις "Αρκετά".
Και βλέπεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα που δεν σε είχες ποτέ ικανό.
"ΛΑ ΜΕΤΟΝΤΙΚΑ"
-Πρέπει να επενδύσουμε πολύ χρήμα. -Το πιο πιθανό.
Αλλά είναι εγκαταλελειμμένο δέκα χρόνια. Πολύς καιρός.
Αλλά εμείς σκεφτήκαμε, γιατί να μην πάρουμε τον γιο του ΝτεΛούκα;
Να του κάνουμε μια προσφορά. Ποτέ δεν ξέρεις.
Θέλετε να στήσετε ένα εργοστάσιο σαν το παλιό που χρεοκόπησε;
Εξηγήστε μου αυτή τη φοβερή ιδέα, γιατί δεν την πιάνω.
Καμία σχέση. Αυτή τη φορά θα στήσουμε έναν συνεταιρισμό.
Δίνει την ευκαιρία στους μικροπαραγωγούς...
να αποθηκεύουν προϊόντα, για να μην αναγκάζονται να πουλάνε...
Ο Αντόνιο Φοντάνα είναι εκ φύσεως αναρχικός.
Ήρθε στην πόλη το 1984, επί προεδρίας Αλφονσίν.
Ήρθε με την οικογένειά του να επιβλέψει οδικά έργα.
Τα κονδύλια δεν έφτασαν ποτέ, η γυναίκα του βαρέθηκε...
πήρε τα παιδιά τους κι έφυγε. Εκείνος έμεινε.
Τη δεκαετία του '90 τα έργα σταμάτησαν τελείως κι άνοιξε το συνεργείο.
Η ιδανική δουλειά γι' αυτόν. "Σου επιτρέπει να σκεφτείς", ομολογεί.
Εγώ πάντως δεν το βλέπω, Λίδια.
Δεν ξέρουμε πώς να λειτουργήσουμε μια σιταποθήκη.
-Εσείς ξέρετε; -Θα μάθουμε, Αντόνιο.
Ο παππούς του Φερμίν είχε ιδέα όταν ξεκίνησε;
-Μα αφού χρεοκόπησε! -Τριάντα χρόνια μετά.
Σκέψου το. Αν οργανωθεί σωστά, μπορεί να δώσει ψωμί...
-Σε πόσους είπαμε; -Σε 20-30 άτομα.
Τριάντα άτομα;
-Είσαι σίγουρος; -Το λιγότερο. Σκέψου.
Χειριστές, διοικητικό προσωπικό, τουλάχιστον τριάντα άτομα.
Απίστευτο.
Και πιστεύετε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για κάτι τέτοιο;
-Ναι. -Ναι!
Είναι η καταλληλότερη στιγμή.
Τι χειρότερο μπορεί να συμβεί;
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΟΥ 2001
Με έχεις πρήξει με τον σίδηρο.
-Για ποιο πράγμα μιλάς; -Για ένα κυρίαρχο κράτος.
Για να ξεφορτωθούμε τους Άγγλους, αυτό αγόρασε ο Στρατηγός.
Φερμίν, ήσουν έξυπνο παλικάρι. Εξήγησέ του.
Πάλι μαλώνετε για το ίδιο πράγμα. Δεν έχετε άλλο θέμα συζήτησης;
Τρόμαξα να σε γνωρίσω. Μήπως το παράκανες με την μπογιά;
Ο Ρόλο Μπελαούντε, ο καλύτερος μηχανικός στην πόλη.
Είναι ο σταθμάρχης, αν και το τρένο δεν κάνει πλέον στάση στην πόλη.
Με καταγωγή από την Κόρδοβα, πιστός φίλος και ταμένος εργένης.
Περισσότερο Περονιστής και από τη 18η Οκτωβρίου.
-Μιλήσατε στον ΝτεΛούκα; -Τον έπιασα εγώ.
Έμεινε εμβρόντητος όταν άκουσε ότι ενδιαφερόμαστε για το εργοστάσιο.
Αλλά είναι ανοιχτός σε συζήτηση.
-Αυτή είναι μια καλή αρχή. -Θα πας εσύ που σ' έχει περί πολλού.
-Γιατί εγώ; Εσείς το ξύνετε όλη μέρα. -Υπήρξα εγώ ποτέ ποδοσφαιριστής;
-Μήπως αυτός; -Ποιος ασχολείται;
-Αυτός ασχολείται. -Χωριατιές.
Ποιος ασχολείται με το ότι πριν 30 χρόνια ήμουν ποδοσφαιριστής...
σε μια μικρή ομάδα...
και σκόραρα, ένα λεπτό πριν λήξει ο αγώνας, στο στάδιο της Τσακαρίτα;
Στην Αλσίνα, όλοι, ως φαίνεται. Εκτός Αλσίνα, κανένας.
Στο τέλος, η Λίδια με έπεισε, όπως πάντα...
και πήγαμε στην πρωτεύουσα να δούμε αν μπορούμε να πραγματοποιήσουμε...
αυτό το τρελό μας όνειρο.
Πρέπει να μιλήσω στην αδερφή μου, αλλά δεν νομίζω να υπάρχει θέμα.
Έχετε κάποια ιδέα για το πόσο θα το πουλούσατε;
Πρόσφατες εκτιμήσεις δεν έχω, όχι, αλλά...
Δεν ξέρω. Αν λάβουμε υπόψη ότι είστε από την Αλσίνα κι όλα...
Πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να τα βρούμε στις 300.000.
Τριακόσιες χιλιάδες...
Πάνω κάτω, τόσα υπολογίζατε;
-Ναι, ναι. -Ναι, ναι...
Πρέπει, βέβαια, να το συζητήσουμε με τους συνεταίρους μας.
-Αλλά μπορεί να μας κάνει, σωστά; -Σωστά, σωστά.
Ξέρω ότι ήρθατε να μιλήσουμε για δουλειά...
αλλά τον κοιτάζω...
και βλέπω το ίνδαλμα των παιδικών μου χρόνων.
Τα παραλέτε.
Ο πατέρας μου είχε την αφίσα από το Ελ Γκράφικο στο γραφείο του.
"Φερμίν Περλάσι, η φανέλα με το πέντε".
Το πετράδι του στέμματος.
Έμπαινα στο γραφείο του και σ' έβλεπα στη φωτογραφία.
Καταπληκτικό!
-Δεν σας πειράζει που το συζητάω; -Όχι, καθόλου.
Ρωτήστε τον ό,τι θέλετε. Του αρέσει να μιλάει για τα παλιά.
Εντάξει, τότε, θα ήθελα να μάθω για εκείνο το γκολ.
Όχι, όχι, ξέρετε...
Κλώτσησα την μπάλα με τη μύτη του ποδιού έξω από τη μικρή περιοχή...
και βρήκε τα δίχτυα.
-Βρήκε έναν αμυντικό πρώτα. -Ναι, τον χτύπησε και μπήκε γκολ.
Περλάσι.
Θα με συγχωρέσεις που σε έκανα να μιλήσεις για το παρελθόν σου;
Πάντως, δεν έχω παράπονο. Είπες ιστορίες από την καριέρα σου...
και εκείνος μείωσε την τιμή κατά 30.000 δολάρια.
-Τι; -Τι κάνεις;
-Τίποτα. -Η έκπληξή σου;
Πόσες φορές έχεις δει αυτή την ταινία;
-Αυτό δεν το περίμενα. -Όχι;
-Δεν ήμουν έτοιμος γι' αυτό. -Ετοιμάσου, τότε.
Είσαι σίγουρη;
Για να στελεχώσεις έναν συνεταιρισμό, χρειάζεσαι εργατικούς ανθρώπους...
ειλικρινείς, έξυπνους.
Γι' αυτό επισκεφτήκαμε τα αδέρφια Ελάδιο και Χοσέ Γκόμες...
που ικανοποιούσαν τις δύο πρώτες συνθήκες.
Στο περίπου.
Γεια σας, παλικάρια.
Τι κάνετε;
-Τι κάνουμε; Πώς είμαστε; -Καλά, καλά.
Λοιπόν, ο Περλάσι, από 'δώ, είχε μια ιδέα.
Ναι, αλλά θα αφήσω τον Αντόνιο να σας την πει επειδή...
θα την εξηγήσει πολύ καλύτερα.
Λοιπόν...
Έχετε δει τα σιλό που έχουν εγκαταλειφθεί από χρόνια.
Όταν εσείς ήσασταν μικροί, λειτουργούσαν ως σιταποθήκη.
Η ιδέα είναι να στήσουμε έναν συνεταιρισμό.
Τι είναι ο συνεταιρισμός;
Ο συνεταιρισμός είναι σαν την τούρτα.
-Και από τι είναι φτιαγμένη η τούρτα; -Μια τούρτα... τούρτα σοκολάτα.
Και αυτή η τούρτα σοκολάτα ανήκει σε όλους στον συνεταιρισμό...
Τα αδέρφια Γκόμες δούλευαν μια ζωή στο μεταλλουργείο της Βιγιαγκράν.
Είναι διεκπαιρεωτικοί.
Όταν έκλεισε το εργοστάσιο, δεν αποκαρδιώθηκαν...
και αποφάσισαν ν' ασχοληθούν με την κτηνοτροφία.
Αλλά δεν επέδειξαν αυτοσυγκράτηση...
και κατέληξαν να καταναλώσουν οι ίδιοι την επένδυσή τους.
-Λοιπόν; -Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.
Η άλλη λύση είναι αυτή που σκεφτήκαμε.
Σκεφτήκατε κι εσείς άλλη επένδυση;
Και ποια είναι αυτή;
-Ένα βιντεοκλάμπ. -Βιντεοκλάμπ.
Θα μπορούσε να πιάσει, αλλά έχει φύγει πολύς κόσμος απ' το χωριό.
Δεν ξέρω τι να σας πω.
Ίσως να μην είναι η καταλληλότερη στιγμή;
Μάλλον όχι.
Ευτυχώς συμφώνησαν ότι ο συνεταιρισμός είχε λαμπρότερο μέλλον μπροστά του...
και έβαλαν τα 12 χιλιάρικα που τους είχαν απομείνει.
Επόμενος σταθμός, ο Τούρκος, ο Σάφα.
Έπρεπε να επιμείνω, επειδή είχε προσβάλλει τον Φοντάνα...
αλλά στο τέλος τον έπεισα.
Στον Τούρκο άρεσε η ιδέα και στο τέλος έδωσε 11 χιλιάρικα.
Η κυρία Γιάνος, έσπασε τον κουμπαρά της...
και μας έδωσε όλες της τις οικονομίες: 2.500 δολάρια.
Πήγαμε στον "Κοκαλιάρη" Κατσέουτα στα είδη ραπτικής.
Μας έδωσε 3.000 δολάρια χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Στην κυριολεξία.
Στην καθιερωμένη συνάντηση, συμφωνήσαμε το ποσό της επένδυσης.
Ο Μπελαούντε έβαλε 6.000 δολάρια, ο Φοντάνα 7.000...
και η Λίδια κι εγώ 15.000.
Όλα κυλούσαν ομαλά.
Πολύ ομαλά.
-Εσύ θα μιλήσεις. -Γιατί;
Είσαι ο μόνος βλάκας που θέλει να βάλουμε και τον τρελο-Μεδίνα.
-Ο τρελο-Μεδίνα έχει μια περιουσία. -Τι είναι αυτά που λες; Ο Μεδίνα;
Η περιφέρεια τού έδωσε έναν σκασμό λεφτά για να μετακομίσει.
-Και δεν μετακόμισε. -Ακριβώς.
Γεια σου, Αντόνιο.
Γεια, τι κάνεις;
Ήρεμα, έχουμε επισκέψεις.
-Κύριε Περλάσι! -Τι κάνεις, Μεδίνα; Τι ήταν αυτό;
Δυναμίτης για το ψάρεμα.
-Τι εννοείς για το ψάρεμα; -Είναι πιο εύκολο.
Αντί να τρως τα νιάτα σου περιμένοντας να τσιμπήσουν.
Το φιλαράκι, από 'δώ, ο Φοντάνα, με νιώθει.
Είναι επικίνδυνο. Αν τα τινάξεις όλα στον αέρα;
Σιγά! Μεδίνα, εξήγησέ του, σε παρακαλώ.
Στρατιώτης Ατανάσιο Μεδίνα, σειρά του 1952. Πούντο Νέγρο...
-Σαν Νικολά, στας διαταγάς σας. -Ανάπαυση, στρατιώτη.
Μεδίνα, θα σου εξηγήσω για ποιον λόγο είμαστε εδώ.
Φαντάσου...
μια τούρτα σοκολάτα.
Αλλά αυτή η τούρτα ανήκει σε πολλούς, όχι μόνο σε ένα άτομο.
-Θα σου εξηγήσει. -Είναι ένας συνεταιρισμός.
-Ακριβώς. -Συνεταιρισμός.
Ο Ατανάσιο Μεδίνα ζει στις όχθες της λίμνης με την οικογένειά του.
Δυστυχώς, το σπίτι του πλημμυρίζει πολύ συχνά...
και η πυροσβεστική σπεύδει κάθε φορά να τον σώσει.
Η περιφέρεια βαρέθηκε να τον σώζει με την πρώτη βροχή...
και του πρόσφερε οικονομική ενίσχυση για να μετακομίσει.
Ο Μεδίνα πήρε τα λεφτά και υπέγραψε τα χαρτιά.
Έπειτα, όμως, άλλαξε γνώμη. Αγόρασε ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο.
Αγόρασε στρώματα, κουβέρτες, ρούχα και παιχνίδια για τα παιδιά.
Μετά το καταναλωτικό του όργιο, του έμειναν ακριβώς...
Δύο χιλιάδες εκατόν πενήντα τρία. Γράψτε με για τόσα, παρακαλώ.
Πού πήγαν τα υπόλοιπα λεφτά που σου έδωσαν;
Με ξέρεις, Φοντάνα. Εγώ δεν σκαμπάζω μία από διαχείριση.
-Αλλά βάλε με γι' αυτό το ποσό. -Καλώς.
-Θα το στρογγυλοποιήσω. 2.000. -Όχι.
Στρογγυλοποίησέ το στα 2.153.
Και από τη στιγμή που ήμασταν πολύ μακριά από τον στόχο μας...
πήγα να δω την πιο σημαντική επιχειρηματία της περιοχής.
Την Κάρμεν Λόρχιο.
Εσύ ξέρεις από επιχειρήσεις, Κάρμεν, όχι εμείς.
Σου κάνω αυτή την πρόταση, επειδή σκεφτήκαμε ότι στην καλύτερη...
μπορεί να σ' ενδιέφερε να συμμετάσχεις.
Επιπλέον, μια μεταφορική εταιρεία...
θα ήταν ιδανικός συνέταιρος...
-για μια σιταποθήκη, κατάλαβες; -Ναι.
Πόσα χρήματα έχει μαζέψει μέχρι στιγμής;
Πενήντα οχτώ χιλιάδες... Σχεδόν 59.000 δολάρια.
-Γεια σου, Φερμίν, τι κάνεις; -Ερνάν, πώς πάει;
-Ο Ροδρίγο; -Στη Λα Πλάτα, στο πανεπιστήμιο.
-Έχω χρόνια να τον δω. -Θα είναι εδώ τα Χριστούγεννα.
-Τι χρειάζεσαι, γιε μου; -Ο μηχανικός ετοίμασε το αυτοκίνητο.
-Και πρέπει να τον πληρώσουμε. -Θα το τακτοποιήσει ο Σαντιεστέμπαν.
Γιατί; Απλώς πες του να μου δώσει τα λεφτά.
Ερνάν, κάνε μου τη χάρη. Μίλα στον Σαντιεστέμπαν.
-Χαιρετισμούς στον Ροδρίγο. -Ευχαριστώ, τα λέμε.
-Δεν θέλω να σ' απασχολώ από... -Όχι, όχι. Δεν μ' απασχολείς καθόλου.
Ειλικρινά, με ευχαριστεί.
Θέλω να σου μιλήσω για τον γιο μου, επειδή...
Η αλήθεια είναι ότι από τότε που πέθανε ο πατέρας του...
δεν έχει κανένα πρότυπο και δεν ξέρω πώς να τον αντιμετωπίσω.
Δεν κάνει τίποτα...
Πάει κι έρχεται, δεν ολοκληρώνει καμιά δουλειά.
Είναι όλη την ώρα έξω.
Πίνει και μπλέκει όσο περισσότερο μπορεί.
Γι' αυτό θα ήταν καλό αν... Ξέρεις.
Να βρεθεί δίπλα σου, δίπλα σε εργατικούς ανθρώπους...
Θα τον βοηθήσει, το ξέρω.
Αυτό που προσπαθώ να πω είναι, υπάρχει περίπτωση...
να αναλάβει κάτι σε όλο αυτό;
Φυσικά, Κάρμεν. Να 'σαι σίγουρη γι' αυτό.
Τότε θα σου δώσω 100.000 δολάρια.
-Όχι... -Μη!
Ευχαριστώ.
Η Κάρμεν θ' αναλάμβανε τις διαπραγματεύσεις με τον ΝτεΛούκα.
Κατάφερε να ρίξει την τιμή στα 250.000 δολάρια.
Και από τη στιγμή που είχαμε μαζέψει 158.653 δολάρια...
αποφασίσαμε να τα βάλουμε σε ασφαλές μέρος.
Κι έτσι πήγαμε στη Βιγιαγκράν, στη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής...
να κάνουμε ό,τι κάνουν όσοι θέλουν να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους.
Τι κάνεις, Λίδια;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Τι κάνεις;
Πάμε μέσα;
-Ευχαριστούμε. -Περίμενε εδώ.
-Φερμίν! -Τι;
Ο Αλβαράδο τηλεφώνησε για το δάνειο.
Θέλει να πας να τον δεις σήμερα, οπωσδήποτε.
-Έτσι είπε; -Ναι.
Η εικόνα σου είναι τέλεια.
Αλλά δεδομένης της κατάστασης της χώρας...
η τράπεζα ψάχνει άλλα πράγματα...
όταν έρχεται η στιγμή να αποφασίσει...
αν θα εγκρίνει ένα δάνειο. Με καταλαβαίνεις;
Και ο λογαριασμός σου δεν έχει τη δυναμική...
για να σου δοθεί το ποσό που ζητάς.
Αλλά σκέφτηκα μια λύση.
Αν αντί να έχεις τα λεφτά σε θυρίδα στην τράπεζα...
τα είχες στον λογαριασμό σου...
η Κεντρική Τράπεζα θα έβλεπε ότι ο Φερμίν Περλάσι...
ζητάει 100.000 δολάρια, αλλά στον λογαριασμό του έχει...
Εκατόν πενήντα οχτώ χιλιάδες και 653 δολάρια.
Εκατόν πενήντα... Εξαιρετικά. Βλέπεις; Αυτό κάνει τη διαφορά.
Επειδή ζητάς το 60% των χρημάτων που έχεις ήδη στον λογαριασμό σου.
Σε διαβεβαιώνω ότι το δάνειο θα χορηγηθεί αμέσως.
Θα πρέπει να μιλήσω με τους υπόλοιπους συνεταίρους μου.
-Τα λεφτά δεν είναι όλα δικά μου. -Καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω απολύτως.
Αλλά σήμερα στις 17:00, η Κεντρική Τράπεζα θα ολοκληρώσει...
τις δανειοδοτήσεις για φέτος.
Και ό,τι δεν περάσει σήμερα, πάει για Μάρτιο, Απρίλιο...
Μάιο, Ιούνιο... Καταλαβαίνεις, έτσι;
Άκουσε. Η ώρα είναι 14:50.
Αν αποφασίσεις να κάνεις την κατάθεση, σε μισή ώρα...
ο φάκελος θα φύγει για Μπουένος Άιρες. Και εγώ, προσωπικά...
θα πάρω την Κεντρική Τράπεζα...
να τους ζητήσω να ελέγξουν τις καταθέσεις σου.
Μέχρι τη Δευτέρα, το δάνειό σου θα έχει εγκριθεί.
Και την Τρίτη ή την Τετάρτη, τα λεφτά θα είναι στον λογαριασμό σου.
Αυτό το εγγυώμαι.
Η γνώση είναι δύναμη.
Δεν ξέρω ποιος το είπε, αλλά ισχύει.
Ο γνώστης έχει δύναμη.
Ο αδαής, μετά από μικρό δισταγμό...
ακούει τον διευθυντή της τράπεζας που εμπιστευόταν μια ζωή...
και παύει να είναι βλάκας.
Αυτομάτως μετατρέπεται σε πανηλίθιο.
ΚΑΤΑΘΕΣΗ
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΕΤΑ
Φερμίν;
...τα υπόλοιπα χρήματα που βρίσκονται στους λογαριασμούς σας.
Λίδια;
Ποιο είπε ότι είναι το εβδομαδιαίο όριο ανάληψης;
-Λίδια; -Τι;
Ποιο είπε ότι είναι το εβδομαδιαίο όριο ανάληψης;
-Διακόσια πενήντα πέσος. -Όχι...
-Τι τρέχει; -Τίποτα.
Τι τρέχει, Φερμίν;
Φερμίν; Αγάπη μου, τι συμβαίνει;
Φερμίν!
Όχι, μου έπεσε η πίεση. Αυτό είναι όλο.
-Είμαι καλά, αγάπη μου. -Ναι;
-Φερμίν, κανείς δεν θα σε κατηγορήσει. -Αλήθεια;
Και ποιος ήταν ο βλάκας που κατέθεσε όλα τα λεφτά στον λογαριασμό;
Ο καθένας θα είχε κάνει το ίδιο στη θέση σου, αγάπη μου.
Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα γινόταν.
Δεν το πιστεύω.
Να με πάρει και να με σηκώσει.
Δεν είχα χρόνο να το πω σε κανέναν.
Οι υπόλοιποι θα νομίζουν ότι τα λεφτά είναι στη θυρίδα.
Αυτούς άσ' τους σε μένα.
Εσύ κάθισε εδώ και ηρέμησε.
Πώς θα τους εξηγήσουμε ότι δεν μπορούμε να βγάλουμε τα λεφτά;
Σου το εξήγησα. Αυτό άσ' το σε μένα.
-Τι κάνεις, Τούρκε; -Τι να πω;
Ξέρω, ξέρω. Θα πάμε στην τράπεζα να δούμε τι θα μας πουν.
Τι περιμένεις να πουν; Ότι δεν μπορούν να σου τα δώσουν.
-Μπορεί. -Εγώ σε σένα έδωσα τα λεφτά.
Δεν τα έδωσα στην τράπεζα. Δεν μπορείς να μου πεις το ίδιο.
-Ναι, αλλά περίμενε... -Τι να περιμένω;
Σου τα έδωσα για τον συνεταιρισμό.
Μαθαίνω ότι τα κατέθεσες σε πέσος και δεν μπορείς να τα βγάλεις;
Άφησέ με να σου εξηγήσω. Αν δεν το έκανα εκείνη την ώρα...
-Να μου λείπουν οι εξηγήσεις. -Άσε με να μιλήσω.
-Δεν θέλω ν' ακούσω τίποτα. -Συγγνώμη.
Τη συγγνώμη σου να τη βάλεις εκεί που ξέρεις!
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
-Αυτός που κορόιδεψες. -Δεν κορόιδεψα κανέναν.
Μου την έφερες και θα σε σκοτώσω.
Σάφα! Κάνε πως τον χτυπάς και σ' την άναψα!
Κάνε στην άκρη, αγάπη μου. Άκουσέ με, τομάρι...
ολόκληρη η χώρα την πάτησε και ζητάς τα ρέστα απ' τον άντρα μου;
Καταθέσαμε τις οικονομίες μας...
για να μην εξαφανιστεί το χωριό απ' τον χάρτη...
κι εσύ συμπεριφέρεσαι σαν μαλάκας;
Πανάθεμά σε. Νομίζεις ότι είσαι το μοναδικό θύμα;
Τι σκατά κουβαλάς στο κεφάλι σου;
Σήκω και φύγε!
Σήκω και φύγε, γιατί στο τσακ είμαι να την ανάψω σε κάποιον.
Τελείωσε, τελείωσε.
Τελείωσε.
Πέρασε.
Λίγες μέρες μετά το περίφημο "Κοραλίτο"...
συνέβη κάτι το τελείως απρόσμενο.
Ελάτε.
-Τι; -Όταν το ακούσετε, θα σοκαριστείτε.
Περάστε.
Εσύ δεν δουλεύεις στην τράπεζα; Τι θέλει εδώ;
-Ηρέμησε, Φερμίν. -Πώς;
-Ο Φερνάντο είναι ανιψιός μου. -Είδες τι γίνεται; Σου τα 'λεγα.
Ηρέμησε, παλικάρι μου. Δεν τα 'χουμε μαζί σου.
Θα σας πω τι έγινε. Δεν θέλω να θεωρούμαι συνεργός.
Ούτε να χάσω τη θέση μου.
Μείνε ήσυχος. Κανείς δεν θ' αναφέρει το όνομά σου.
-Μίλα. Πες κάτι. Λέγε. -Εντάξει.
Η κατάσταση έχει ως εξής. Την Παρασκευή...
φύγατε από την τράπεζα την ώρα που έκλεινε.
Ο Αλβαράδο, ο διευθυντής, έβαλε μέσα τον Μάνσι.
-Ποιος είναι ο Μάνσι; -Ο Μάνσι.
Δικηγόρος από τη Βιγιαγκράν. Επιστήθιος φίλος του δημάρχου.
Συνέχισε, Φερνάντο.
Ο Αλβαράδο ενέκρινε δάνειο σε πέσος στον Μάνσι επιτόπου.
Και ο Μάνσι το μετέτρεψε αμέσως σε δολάρια.
Αν αντί να έχεις τα λεφτά σε θυρίδα στην τράπεζα...
τα είχες στον λογαριασμό σου...
η Κεντρική Τράπεζα θα έβλεπε ότι ο Φερμίν Περλάσι...
έχει στον λογαριασμό του...
Εκατόν πενήντα οχτώ χιλιάδες και 653 δολάρια.
Και την Τρίτη...
ή την Τετάρτη...
τα λεφτά θα βρίσκονται στον λογαριασμό σου.
Και πήρε όσα δολάρια είχαμε.
-Τα δολάριά μας, Φερμίν. -Τα δικά σας και όλων των άλλων.
-Ήταν μια περιουσία. -Ήξερε τι θ' ακολουθούσε.
Γι' αυτό σε έβαλε να τα πάρεις από τη θυρίδα...
και να τα καταθέσεις στον λογαριασμό σου.
Αλβαράδο;
Συγγνώμη που δεν τηλεφώνησα. Όλα θα φτιάξουν.
-Έχω μόνο μία απορία. Πόσα τσέπωσες; -Τι;
Πόσα σου έδωσε ο Μάνσι για να μας τη φέρεις;
-Δεν σε καταλαβαίνω. -Κοίταξέ με.
-Κοίταξέ τον και απάντησε.
-Πες μου ότι δεν γνώριζες. -Δεν σε καταλαβαίνω.
-Δεν φταίω εγώ. -Και παρίστανες τον ανήξερο;
Δεν έχεις ίχνος τσίπας πάνω σου;
-Μας την έφερες. -Είμαστε μεροκαματιάρηδες.
-Γύρνα πίσω, κάθαρμα. -Αλήτη!
Ψόφα, μαλάκα!
Τι κάνεις όταν συνειδητοποιείς ότι δεν είναι μόνο ένας...
αλλά ολόκληρη στρατιά από τομάρια που σου κατέστρεψαν τη ζωή;
Τι κάνεις;
Ποιος σε υπερασπίζεται;
Σε ποιον μιλάς;
Σε κανέναν.
Αίφνης, συνειδητοποιείς ότι σου πήραν τα πάντα.
Άρπαξαν τις οικονομίες σου...
και ποδοπάτησαν το όνειρό σου.
Νιώθεις ότι σου συνέβη το χειρότερο που μπορούσε να σου συμβεί.
Φερμίν.
Αλλά υπήρχε και χειρότερο.
Η μαμά;
Όταν πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο, η χώρα ήταν διαλυμένη.
Ήταν Φεβρουάριος...
κι είχαμε ήδη αλλάξει πέντε προέδρους, όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται.
Ο λαός είχε βυθιστεί στη φτώχια.
Στην καλύτερη περίπτωση βασανιζόταν και αποκαρδιωνόταν.
Ο Ροδρίγο παράτησε τις σπουδές κι ήρθε να μείνει μαζί μου.
Δεν θα καταφέρναμε να ξεπεράσουμε τη θλίψη μας αν δεν ήμασταν μαζί.
Η Κάρμεν...
που δεν της είχε μείνει δεκάρα τσακιστή, όπως σε όλους...
προσέλαβε τους Γκόμες χωρίς να πει κουβέντα.
Δεν τους χρειαζόταν...
αλλά ήξερε ότι είχαν οικογένειες και άδειες τσέπες.
Ο Μπελαούντε συνέχιζε ως σταθμάρχης ενός σταθμού φάντασμα.
Και όλο το καλοκαίρι έριχνε κατακλυσμό...
προς απογοήτευση του Μεδίνα.
Ο Φοντάνα συνέχιζε τη δουλειά του.
Με ή χωρίς κρίση, τα ελαστικά συνέχιζαν να σκάνε.
Ήταν πεπεισμένος πως αργά ή γρήγορα, ο Αλβαράδο ή ο Μάνσι...
θα εμφανίζονταν στο συνεργείο του...
και προετοιμαζόταν για ένα θερμό καλωσόρισμα.
Έτσι ήταν ο Φοντάνα.
Δεν έχανε ποτέ την ελπίδα του.
ΟΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ
-Δέχεστε πατακόνες; -Και πατακόνες δεχόμαστε και απ' όλα.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
-Δύο, ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
-Μικρέ; -Τι είναι;
Γεια σου, Αντόνιο.
-Ο γέρος σου είναι πάλι μέσα; -Ναι.
Άκουσέ με. Θα σ' ενδιαφέρει αυτό που έχουμε να πούμε. Έλα κι εσύ.
Γεια σου, Φερμίν.
-Γεια. -Καλησπέρα.
Μια χαρά σε βλέπω.
Ο φίλος σου, ο Φοντάνα, έμαθε κάποιες πληροφορίες.
Από πότε κάνει τέτοια;
Ο καλός αναρχικός είναι πάντα δύο βήματα μπροστά απ' τον εχθρό.
Δεν θα πιστέψεις αυτό που ήρθαμε να σου πούμε.
Κλείσε την τηλεόραση και άκουσέ μας.
Εντάξει.
Φαίνεται πως η Αλίσια, η γυναίκα του Χοσέ Γκόμες...
είναι νοσηλεύτρια στο νοσοκομείο της Βιγιαγκράν. Το ξέρεις.
Εντάξει, ωραία.
Μια μέρα, στο νοσοκομείο της νοσηλεύτηκε κάποιος Σαλδάνια...
δεν ξέρω αν τον θυμάσαι.
Ο ερημίτης που ζούσε πίσω από τα κοτέτσια, που τα 'τσουζε.
Αυτός ο τύπος, αυτός. Μπήκε στο νοσοκομείο...
σε κακό χάλι.
Οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα και ο άνθρωπος πέθαινε.
Η Αλίσια τον φρόντιζε, του μιλούσε, τον περιποιούνταν.
Και μια μέρα, μπαίνει στο δωμάτιο...
και βλέπει έναν άντρα που είχε έρθει να τον επισκεφτεί.
Τον ρωτάει ποιος είναι και της λέει ότι δεν είναι συγγενής.
Του είπε ότι απαγορευόταν να βρίσκεται εκεί...
και τον έδιωξε.
Όταν έφυγε εκείνος ο άντρας...
ο Σαλδάνια τής είπε...
ότι ήταν ένας άντρας που θα του έδινε δουλειά.
Και ότι τον έλεγαν Μάνσι.
Όταν η Αλίσια άκουσε το όνομα "Μάνσι"...
και ξέρεις πώς στροφάρει το μυαλό της...
άρχισε να του κάνει ερωτήσεις.
Της απάντησε ότι η τελευταία δουλειά που είχε κάνει...
ήταν σε ένα αγρόκτημα εκείνου του ανθρώπου.
Ένα αχανές αγρόκτημα που ο Μάνσι αγόρασε από τον Λάνγκαρα.
Η ιστορία έχει ως εξής. Εκείνος ο τύπος...
τον πήγε καταμεσής του αγροκτήματος...
και σε μια συστάδα από θάμνους...
τον πάει εκεί και του ζητάει...
να σκάψει έναν λάκκο τρία επί τρία...
και δύο μέτρα βάθος.
Και όταν ο Σαλδάνια τον ρώτησε τι θα το έκανε αυτό το δωμάτιο...
ο άλλος του απάντησε...
ότι θα γινόταν μηχανοστάσιο για την πισίνα του εξοχικού...
που επρόκειτο να χτίσει.
Είναι γελοίο, το καταλαβαίνεις. Δεν μπορείς να ξεκινήσεις...
πρώτα το μηχανοστάσιο, μετά την πισίνα, μετά το εξοχικό.
Έτσι λες;
Είσαι τελείως ανόητος; Δεν πήρες πρέφα τι γίνεται;
Είναι θησαυροφυλάκιο.
Έχτισε θησαυροφυλάκιο για να κρύψει τα λεφτά που έκλεψε από εμάς.
Πώς ξέρετε πού θα επέλεγε να κρύψει τα λεφτά του;
Μετά το "Κοραλίτο", δεν θα τα έβαζε σε τράπεζα.
Μπορεί να τα έβαζε σε κάποια θυρίδα, δεν ξέρω.
Με την καμία. Όλοι λένε ότι από μέρα σε μέρα θα τις ανοίξουν κι αυτές.
Γι' αυτό ο Μάνσι σκέφτηκε τη λύση της κρύπτης.
Δεν σκέφτηκε, όμως, ότι ο Σαλδάνια, πριν τινάξει τα πέταλα...
θα το έλεγε στην Αλίσια.
Και ότι η Αλίσια θα το έλεγε στον Χοσέ κι ότι ο Χοσέ θα το έλεγε σε μένα.
Ότι εγώ θα το έλεγα σ' αυτόν.
Και ότι τώρα, εμείς οι δύο, θα το λέγαμε σε εσάς.
Λοιπόν; Πώς σου φαίνεται;
Ότι όλοι χάνετε τον χρόνο σας.
Μα τι έχεις πάθει;
-Κάνε μου τη χάρη... -Αντόνιο.
Όταν το έμαθα, πήγα να σαλτάρω.
Σκέφτηκα, "Γαμώτο μου, επιτέλους! Θα αποδοθεί δικαιοσύνη".
Κοίτα πώς παρουσιάστηκε η ευκαιρία για να τη φέρουμε σ' αυτόν τον αλήτη.
Ως φαίνεται, όμως, ο φίλος μας θέλει να συνεχίσει να παριστάνει το θύμα.
Μπορεί να πάει στο διάολο.
Γιατί εμείς κάναμε πολλά. Όπως έπρεπε, τον στηρίξαμε στο πένθος του.
Αλλά έχει περάσει ένας χρόνος. Δεν πάει άλλο.
-Ηρέμησε. -Δεν ηρεμώ. Φτάνει πια.
Δεν τον αντέχω άλλο.
Νομίζει ότι είναι ο μόνος που έχασε κάποιον απ' τη ζωή του.
Αν έχει δίκιο;
Αν είναι θησαυροφυλάκιο;
Ξέρεις τι σκέφτομαι;
Αν είχε συμβεί το αντίστροφο, αν είχε ζήσει η μαμά και όχι εσύ...
και είχε έρθει ο Φοντάνα να της πει όσα μας είπε...
τι πιστεύεις ότι θα του έλεγε;
Ή ακόμα χειρότερα, αν σας είχα χάσει και τους δυο σας;
Και ο Φοντάνα ερχόταν και τα έλεγε σε μένα;
Τι πιστεύεις ότι θα έπρεπε να κάνω;
Τίποτα;
Η επιστροφή των ζωντανών-νεκρών.
Πέρασε.
Ο περίφημος λοστός με τον οποίο θ' ανοίξεις το κεφάλι του Μάνσι;
Ή του Αλβαράδο. Όποιου εμφανιστεί πρώτος.
Ο Αλβαράδο. Πόσες φορές τον καταράστηκα; Έχασα το μέτρημα.
Τι συμβαίνει;
Σου έσκασε κάνα λάστιχο;
Ήρθες και μου είπες για τον Σαλδάνια και...
και ότι ίσως ο Μάνσι να κατασκεύασε θησαυροφυλάκιο.
Ναι, και;
Ήρθα να σου πω "ναι".
Τι "ναι";
Ότι πρέπει να κάνουμε κάτι.
Μαζευτήκαμε σχεδόν όλοι. Ο μόνος που έλειπε ήταν ο Σάφα.
Έκλεισε το μαγαζί του κι έφυγε, πεπεισμένος ότι του την είχαμε φέρει.
Και ο Κατσέουτα. Μετά την κρίση έπαθε έμφραγμα και πέθανε.
Στην κυρία Γιάνος είπαμε να μην ανησυχεί.
Ότι θα το τακτοποιούσαμε εμείς.
Και η Λίδια, φυσικά.
Έλειπε και η Λίδια.
Κύριοι...
Κυρία.
Η σημερινή μέρα είναι ιστορική.
Επειδή κυνηγάμε το όνειρο του Μιχαήλ Μπακούνιν...
του πατέρα της αναρχίας.
Ο άνθρωπος είναι πάνω...
από το κράτος και τους θεσμούς.
Εννοώ ο άνθρωπος που παίρνει την τύχη του στα χέρια του...
που, στη δική μας περίπτωση...
είναι να πάρουμε πίσω αυτά που μας ανήκουν.
Ναι. Λοιπόν...
Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται καν να σας πω...
ότι θα μπλέξουμε σ' ένα πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο απ' αυτό που έχουμε.
Οπότε, αν κάποιος από εσάς...
θέλει να κάνει πίσω, για οποιονδήποτε λόγο...
ή φοβάται... που θα μπορούσε να συμβεί...
αυτή είναι η στιγμή να το πει.
Εντάξει. Οπότε...
-Γεια... -Γεια σου, αγάπη μου.
-Γεια σου. -Πού είσαι;
-Έχω δουλειά. -Τι ώρα θα γυρίσεις;
Θα σε πάρω αργότερα. Φιλιά.
Φιλιά.
-Τι είναι αυτό; -Κινητό.
Αυτό το ξέρω. Τι το θέλεις;
Για να μιλάω.
Ελάδιο, ζεις σ' ένα χωριουδάκι.
Δέκα τετράγωνα όλο κι όλο. Τι το θες το κινητό;
-Ήταν φτηνά. -"Φτηνά";
-Έχετε κι άλλο κινητό; -Ναι, αλλά εμένα δεν με πήρε κανείς.
Είχαμε πάει στη Βιγιαγκράν και μας έκαναν καλή τιμή.
Αποκλειστική προσφορά σε όσους η ταυτότητα λήγει σε μονό αριθμό.
Ευτυχώς, η δική του τελειώνει σε μονό αριθμό. Η δική μου σε ζυγό.
Και δεν τους έκανε.
Παλικάρι μου, ο μισός πλανήτης...
έχει ταυτότητα που λήγει σε μονό αριθμό.
Και πώς το ξέρεις αυτό, Φοντάνα;
Είναι τελείως ηλίθιοι.
Τέλος πάντων. Παρακαλώ, ας επιστρέψουμε στο θέμα μας.
Υπάρχει περίπτωση...
αυτός ο τύπος, ο Μάνσι, να έχει σκάψει έναν λάκκο...
ένα θησαυροφυλάκιο, μια κρύπτη, στη μέση ενός χωραφιού.
Αν αληθεύει αυτό, είναι πολύ πιθανό, όλα τα λεφτά να βρίσκονται εκεί.
Τα δικά μας και ποιος ξέρει ποιου άλλου;
Γι' αυτό είναι σημαντικό για εμάς να συμφωνήσουμε αυτή τη στιγμή.
Αν ισχύει, και τα βρούμε...
θα πάρουμε μόνο όσα μας ανήκουν.
-Συμφωνούμε όλοι σ' αυτό; -Συγγνώμη, Φερμίν.
αλλά αν συμβεί αυτό, θα πρέπει να δράσουμε ταχύτατα.
Δεν θα καθόμαστε να μετράμε χαρτονομίσματα.
-Έχει ένα δίκιο. -Ναι.
Ναι, έχει δίκιο... Τι προτείνεις να κάνουμε, Κάρμεν;
Προτείνω, αν πάει καλά, να τα πάρουμε όλα.
Έπειτα παίρνουμε το μερίδιό μας...
και τα υπόλοιπα τα κάνουμε δωρεά σε κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα.
Μιας και τα λεφτά δεν είναι δικά του.
Ο τύπος είναι εγκληματίας.
-Ναι. -Έτσι είναι.
-Έχει δίκιο. -Σωστά.
-Έχεις δίκιο, Κάρμεν, έχεις δίκιο. -Κάτι ακόμα που με προβληματίζει.
Αν εμφανιστεί την ώρα που θα είμαστε εκεί, τι κάνουμε;
Αυτό το έχουμε τακτοποιήσει.
-Ναι; -Είμαι από το φυτώριο Γιάνος.
-Για να περιποιηθώ τα φυτά σας. -Δεν ζήτησα κάτι τέτοιο.
Το αφεντικό μου μου είπε να έρθω εδώ.
-Κάποιο λάθος έγινε. -Συγγνώμη, μίλησα εγώ μαζί του.
Συγγνώμη, είχα κάτι δουλειές για τη μαμά μου.
-Τότε ασχολήσου εσύ μαζί του. -Ναι, σας άφησα σημείωμα.
-Έχετε ραντεβού με τον δήμαρχο. -Ναι.
Έλα.
Είμαι η Φλορένσια, η γραμματέας του κυρίου Μάνσι.
-Μιγκέλ, χαίρω πολύ. -Σίγουρα δεν θα χρεωθούμε κάτι;
Όχι, είναι εντελώς δωρεάν.
Να δείτε τη δουλειά μας και αν σας αρέσει, βλέπουμε.
Τέλεια. Εντάξει. Εδώ είναι οι γλάστρες και υπάρχουν κάποια φυτά έξω.
Αν θέλεις κάτι, μου λες.
Ευχαριστώ.
Βλέπεις τι εννοώ; Ο τύπος έφτιαξε ένα μαντρί καταμεσής του χωραφιού...
και έβαλε μερικά γελάδια. Αυτό είναι προπέτασμα καπνού.
Το έκανε για να αποτρέψει όσους δουλεύουν εδώ...
να πλησιάσουν τον λόφο όπου κρύβει το χρήμα. Πάω στοίχημα.
-Περλάσι, είμαστε έτοιμοι. -Ναι.
Έχε τον νου σου.
-Τα πήρατε όλα; -Ναι, ναι, ναι.
Πάμε, πάμε.
Τι κάνεις, Μεδίνα;
Καμουφλάζ, να μη μ' αναγνωρίσουν.
Μα δεν είναι κανένας εδώ. Γι' αυτό ήρθαμε εδώ. Δεν χρειάζεται.
-Ποτέ δεν ξέρεις. -Καλώς. Πάμε τότε, πάμε.
Παίδες!
-Τι ψεκάζεις; -Τα λιπαίνω.
Αυτό δεν γίνεται στις ρίζες;
Αυτό είναι καινούργιο προϊόν.
Σιγά που θα χτίσει εξοχικό. Μας περνάει για ηλίθιους;
Δεν ξέρω. Στην περίπτωσή σου μπορεί να ισχύει.
Αλήθεια, τι κάνουμε με τις καζουαρίνες;
-Γιατί; -Τα φύλλα έχουν κιτρινίσει.
Ναι, είναι από το υπερβολικό πότισμα.
Μα πάντα ξεχνάω να το ποτίσω.
Μπορεί να φταίει και η έλλειψη νερού.
Ναι. Είναι από την έλλειψη νερού.
-Δεν φοβάσαι; -Ποιο πράγμα;
Που τα αγγίζεις. Τα φύλλα θεωρούνται τοξικά.
Όχι, δεν παθαίνεις τίποτα.
Να πάρει η ευχή! Το ανακαλύψαμε.
-Θα μπω μέσα. -Περίμενε.
Άφησέ με να πάω πρώτος, σε περίπτωση που...
-Τι; -Μπορεί να έχει βάλει παγίδες.
Ειδοποίηση για τον συναγερμό UK16-VE.
-Έγινε κάτι, κύριε; -Όχι, όχι. Χτύπησε ένας συναγερμός.
-Όλα καλά; -Ναι, ναι.
Όλα καλά, μόνο που...
νομίζω πως άφησα το ψαλίδι στο αυτοκίνητο. Πάω να το φέρω.
-Τα αφήνω όπως είναι κι έφτασα. -Εντάξει, μην ανησυχείς.
-Εμπρός; -Χτύπησε συναγερμός...
-Εμπρός; -Χτύπησε συναγερμός.
-Είναι καθοδόν. Φύγετε αμέσως. -Τι;
Γαμώτο μου.
Ειδοποίηση...
Έχει συναγερμό. Έρχεται!
Δεν σ' ακούω, φίλε. Τι;
Συναγερμός!
Ο μικρός φωνάζει "συναγερμός".
-Βγες έξω. -Πάμε να φύγουμε, πάμε.
Έρχεται ο Μάνσι!
Τελείωνε, πάμε, πάμε!
Έλα, Χοσέ, πάμε.
Ο Μάνσι! Ο Μάνσι!
Έρχεται ο Μάνσι!
-Περάστε από τα σχοινιά. -Πάμε να φύγουμε.
Τι; Τι έπαθες;
-Όχι, δεν αντέχω άλλο. -Ηρέμησε, ηρέμησε.
Χοσέ, τα εργαλεία.
Πηγαίνετε να τα φέρετε. Ηρέμησε, στηρίξου πάνω μου.
Έτσι, πάμε... Ερνάν!
-Πάμε, Χοσέ. -Περίμενε.
Πάμε, έλα.
Σήκωσέ το. Προσεκτικά.
Πιάσ' τον. Πέρνα το πόδι σου.
Παιδιά, πάμε!
-Ηρέμησε. -Πάμε.
Πάμε, παιδιά!
Πάμε, πάμε!
Πώς θα γυρίσουμε πίσω;
Σε τρία χιλιόμετρα διασταυρώνεται με άλλον δρόμο.
Παράλληλο του αυτοκινητόδρομου.
-Είναι σε καλή κατάσταση. -Είσαι σίγουρος;
Ποιος ήταν επικεφαλής των οδικών έργων στην περιοχή;
-Τέλος πάντων. -Εντάξει.
Θέλεις να πιεις κάτι; Λίγο νερό;
Λίγο νερό, ναι.
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 100%
Σας παρακαλώ, ακούστε με. Ακούστε με, σας παρακαλώ!
Μπορούμε να μιλήσουμε πολιτισμένα και όχι όλοι μαζί; Σας παρακαλώ!
-Ποια Φλορένσια; -Εντάξει.
Ακούστε με για να μην τα επαναλαμβάνω.
-Χτύπησε ο συναγερμός. -Δυνατά;
Όχι, Μεδίνα. Έλαβε μια κλήση.
Χτύπησε το τηλέφωνο κι ο τύπος πετάχτηκε έξω.
Δεν πήρε την αστυνομία.
-Όχι. -Όχι.
Πόση ώρα πέρασε απ' την ώρα που χτύπησε ο συναγερμός...
-και την ώρα που έφτασε εκεί ο Μάνσι. -Αυτό δεν το ξέρουμε, Κάρμεν.
Δεν τον είδαμε. Το βάλαμε στα πόδια.
Αλλά αν είμαστε προετοιμασμένοι, προλαβαίνουμε πριν φτάσει εκεί;
Δεν έχουμε τρόπο να το μάθουμε αυτό.
Δεν ξέρουμε πώς είναι σφραγισμένο.
Το μόνο πράγμα που είδα...
είναι μια πόρτα από ατσάλι...
και τίποτα άλλο. Εσείς είδατε κάτι άλλο;
-Μπα, όχι. -Τίποτα.
Όχι.
Ξέρω τι πρέπει να κάνουμε.
Γιε μου, άσε να μιλήσουν αυτοί που ξέρουν.
Όχι, Κάρμεν, άσ' τον να μιλήσει. Η αλήθεια είναι ότι νιώθουμε χαμένοι.
Πρέπει να ψάξουμε τα χαρτιά τού Μάνσι.
Αν έβαλε συναγερμό, θα υπάρχει λογαριασμός.
Αν δούμε με τι έχουμε να κάνουμε...
θα έχουμε μια ευκαιρία να τον απενεργοποιήσουμε.
-Καλή ιδέα. -Ναι, ναι.
Μπορείς να το κάνεις;
Βλέπεις τις ξεραμένες άκρες τους;
-Ποιες; -Εκεί, οι άκρες τους έχουν ξεραθεί.
-Α, αυτό! -Ναι.
Θα το τακτοποιήσω αμέσως.
Ναι, ναι, ξεκινάω τώρα.
Ακύρωσε το ραντεβού μου με τους Κιντέρος.
Συνέβη κάτι;
-Πέθανε ο Αλβαράδο. -Από την τράπεζα; Τι έπαθε;
Ο αρχηγός της αστυνομίας είπε ότι ήταν διαρροή αερίου.
-Εκείνος και η γυναίκα του. -Είχαν παιδιά;
-Όχι, απ' όσο ξέρω. -Μου σπαράζει την καρδιά.
Εμένα μου χάλασε τη μέρα.
Τους άμοιρους.
-Τους γνώριζες; -Ναι.
Ο μπαμπάς μου ήταν πελάτης στην τράπεζα.
Και είχα πάει πολλές φορές εκεί, μετά απ' όσα έγιναν.
-Επηρεαστήκατε κι εσείς απ' την κρίση; -Μας ισοπέδωσε.
Σκόπευα να σπουδάσω, αλλά τελικά έμεινα εδώ να βοηθήσω.
-Κρίμα. -Ναι.
Ευτυχώς, βρήκα αυτή τη δουλειά.
Πρέπει να πάω τουαλέτα. Αν χτυπήσει το τηλέφωνο, σήκωσέ το.
Πήγαινε, άσ' το σε μένα.
ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΙ ΣΙΟΑΝΙ
Τι κάνεις στην ποϊνσέτια; Την κατακρεούργησες.
Όχι, την κουρεύω...
για να μη μαραθεί το φυτό.
Θα την πάρω μαζί μου και όταν τη γυρίσω πίσω, θα δεις.
Ξέρω ότι κάποιοι δεν τα πάνε καλά με την κηπουρική.
Αλλά δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Έλα, μπαμπά. Σταμάτα.
Ο Αλβαράδο δεν πέθανε επειδή του ευχήθηκες κακό ψόφο.
Ναι, αλλά όσο να 'ναι, με επηρεάζει.
Εκείνος ήταν κάθαρμα, αλλά τι έφταιγε η γυναίκα του;
Ο Μάνσι ήταν σαν να το έβλεπε ως αγγαρεία.
-Αυτόν δεν τον αγγίζει τίποτα. -Όχι... όχι τίποτα.
Υπάρχει κάτι που τον νοιάζει και πολύ μάλιστα.
Πάρα πολύ.
Άντε, τράβα να φας.
Υπέρυθροι αισθητήρες κίνησης.
Αισθητήρες πίεσης. Σαν να πατάς νάρκες.
Καθυστέρηση μεταφοράς 120 δευτερόλεπτα.
Αν δεν απενεργοποιηθεί, βαράει.
UK16-VE.
-Χτυπάει στο σημείο; -Δεν θα 'χε νόημα.
Αν θέλετε ν' αποτρέψετε εισβολείς, μπορεί να βαρέσει κι εκεί.
Στέλνει σήμα σε κινητό της επιλογής σας.
-Και με τι λειτουργεί; -Με ρεύμα.
-Και αν κοπεί το ρεύμα; -Με μπαταρία.
Με αυτονομία 48 ωρών.
Αν η μπαταρία πέσει κάτω από το 50%, πάλι βαράει.
Αλλά και πάλι διαθέτει αυτονομία για άλλες 24 ώρες...
για προστασία του εξοχικού.
Εξάλλου, μια διακοπή ρεύματος δεν κρατάει δύο μέρες.
Φαίνεται αδιαπέραστο.
Δεν φαίνεται, είναι.
-Γεια σου. -Γεια.
Ήρθα για να σου φέρω το φυτό...
Κοίτα πόσο φούντωσε. Μου θύμισε εσένα και είπα να το φέρω.
-Δεν έπρεπε να μπεις στον κόπο. -Κανένας κόπος. Ήθελα να σου το φέρω.
-Να το απολαύσεις. -Πώς τα κατάφερες;
Με όλο αυτό το καθάρισμα που του έκανα την προηγούμενη φορά...
Το μυστικό είναι ότι το έβαλα στο σπίτι μου, δίπλα σε άλλο φυτό.
Και έγινε το μαγικό. Έχει ενέργεια...
Τα φυτά συνεννοούνται μεταξύ τους. Έχουν μια ιδιαίτερη...
επαφή... Θέλεις να βγούμε;
Να πάμε για φαγητό, σινεμά, να φάμε ένα παγωτό;
-Μιγκέλ, σ' ευχαριστώ. -Τίποτα.
Όχι, δεν μπορώ. Έχω αγόρι.
Ας βγούμε και οι τρεις μαζί. Δεν ζηλεύω.
Εντάξει, δεν έγινε και τίποτα...
Ορίστε.
Θα περάσω μέσα στη βδομάδα να δω τα κορίτσια.
-Έγινε. Σ' ευχαριστώ. -Τηλεφώνησέ μου, αν χρειαστείς κάτι.
-Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά μου. -Αντίο.
-Τα λέμε.
Έχει κάποιος άλλη ιδέα;
Πρέπει να βρούμε τον κωδικό του συναγερμού.
Τους αριθμούς.
Έτσι, θα κατέβουμε στο θησαυροφυλάκιο και θα τον απενεργοποιήσουμε.
-Έχω μια ιδέα. -Λέγε, λέγε, Μεδίνα.
-Με όλο τον σεβασμό, κυρία... -Κάνε μου τη χάρη και μίλα, Μεδίνα.
Εντάξει, αυτό που λέω εγώ είναι να τον δείρουμε.
Να του δώσουμε ένα γερό χέρι ξύλο, μέχρι να αποκαλύψει τον κωδικό.
Και να σταματήσουμε να σαχλαμαρίζουμε μ' αυτό το λαμόγιο, που να πάρει!
Μεδίνα, το πρόβλημα είναι ότι είμαστε φιλήσυχοι άνθρωποι.
Και θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε ήρεμα στην Αλσίνα, κατάλαβες;
Έλεγα να γίνει νύχτα, για να μη μας βλέπει.
Όχι, αυτό το πιάσαμε, Μεδίνα. Το καταλάβαμε.
Λοιπόν;
Πρέπει να σκεφτούμε.
Εγώ πρέπει να σκεφτώ.
-Γιε μου, γιε μου; -Τι; Τι είναι;
-Το βρήκα, το βρήκα. -Τι βρήκες;
Μου κατέβηκε μια ιδέα, πώς να τη φέρουμε στον Μάνσι. Έλα.
Πρέπει να κλέψουν το άγαλμα, αλλά έχει πολύπλοκο συναγερμό.
Ναι.
Και τον ενεργοποιούν ξανά και ξανά και μετατρέπεται σε τέτοιο μπελά...
που ακόμα και ο Γάλλος Πρόεδρος ζητάει να τον απενεργοποιήσουν.
Και τον απενεργοποιεί.
-Μα αυτή είναι μια παλιά ταινία. -Ξέχνα ότι είναι ταινία.
Η ιδέα μάς ενδιαφέρει. Πάρε τα παιδιά και πες τους να έρθουν.
-Τέτοια ώρα; -Ναι, τώρα.
Οπότε, η ιδέα σου είναι να τον αναγκάσουμε...
-να απενεργοποιήσει τον συναγερμό. -Την μπαταρία.
Την μπαταρία.
Να αναγκάσουμε τον Μάνσι να απενεργοποιήσει την μπαταρία.
Να πεισθεί ότι η μπαταρία είναι ελαττωματική.
Την αποσυνδέει...
ώστε το θησαυροφυλάκιο να είναι συνδεδεμένο μόνο με το ρεύμα.
Και όταν θα είμαστε έτοιμοι, τότε θα κόψουμε το ρεύμα.
Και όταν κοπεί το ρεύμα, θα απενεργοποιηθεί ο συναγερμός.
Ναι. Αλλά δεν θα κόψουμε μόνο το ρεύμα στο θησαυροφυλάκιο.
Αν γίνει γενικό μπλακάουτ, ο Μάνσι...
δεν θα σκεφτεί ότι σχετίζεται με το θησαυροφυλάκιο.
Θα είναι γενικευμένο μπλακάουτ.
-Θα το δει. -Και πώς θα ξέρουμε ότι θα γίνει;
Επειδή θα το προκαλέσουμε εμείς.
Θέλει να τινάξει στον αέρα έναν μετασχηματιστή ρεύματος.
-Έχεις παλαβώσει. -Όχι, όχι.
Αντόνιο, σκέψου το. Πόσες φορές είχαμε μπλακάουτ...
-εξαιτίας μιας καταιγίδας; Αμέτρητες. -Εξαιτίας των κεραυνών.
Όλοι θα πιστέψουν ότι έπεσε κεραυνός, μαζί και ο Μάνσι.
Σκοπεύεις να αφήσεις το χωριό στο σκοτάδι;
Ναι.
Εσύ είσαι πιο τρελός και από τον Μπακούνιν.
Ναι.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να εντοπίσουμε...
από πού ρευματοδοτείται το θησαυροφυλάκιο.
Και πώς θα γίνει αυτό;
Θα ελέγξουμε τους πυλώνες, έναν προς έναν.
Μέχρι να εντοπίσουμε αυτόν που έχει ένα κουτί...
με ένα καλώδιο που κατεβαίνει...
και χάνεται στη γη.
Ειλικρινά, συγχωρέστε με, αλλά δεν καταλαβαίνω.
-Δεν είναι πολύπλοκο, μαμά. -Άφησέ τους να μου το εξηγήσουν.
Πρέπει να τον αναγκάσουμε να αποσυνδέσει την μπαταρία.
Είναι το μόνο που δεν μπορούμε να κάνουμε.
Πρέπει να πιστέψει ότι ο συναγερμός λειτουργεί, όχι, όμως, και η μπαταρία.
Γι' αυτό πρέπει να κόβουμε το ρεύμα και να το επαναφέρουμε διαρκώς.
Γι' αυτό πρέπει να ξέρουμε πού καταλήγει το καλώδιο.
Συγγνώμη, αλλά οι Γκόμες δεν εντόπισαν τον πυλώνα;
Ναι, αλλά δεν μπορούμε να κόψουμε τα καλώδια στη βάση του.
Έχει δίκιο ο Ερνάν.
Ο Μάνσι θα τσεκάρει το σημείο όπου υπογειοποιείται το καλώδιο.
Και αν σκάψουμε μια τρύπα στη βάση του πυλώνα, θα το προσέξει.
-Να δούμε πού καταλήγει το καλώδιο. -Σε παρακαλώ.
Πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας.
Να ακούμε ο ένας τον άλλον.
Είναι σημαντικό. Μπορεί κάποιος να έχει να συνεισφέρει μια ιδέα.
Αυτός είναι ανιχνευτής μετάλλων.
Σαν αυτούς που χρησιμοποιείς στην παραλία για να βρεις διάφορα.
Μιας και το καλώδιο είναι μακρύ, θα πρέπει να είναι και πλατύ.
Πρέπει να περπατήσουμε από τον πυλώνα και να σημαδέψουμε την πορεία του.
Εντυπωσιακό.
Ν' ακούτε και μένα μια στο τόσο.
Μου επιτρέπετε.
Ναι; Το σήμα είναι πιο ισχυρό εδώ.
-Ναι; -Ναι. Πολύ πιο ισχυρό. Πλησιάζουμε.
-Κοίτα. -Γιατί δεν το κάνουμε εδώ;
Γιατί να συνεχίσουμε πιο κάτω;
Θα μπούμε στο χωράφι του Μάνσι. Εδώ είμαστε πιο ασφαλείς.
-Ξέρεις τι με τρώει; -Τι;
Ότι αν τα καταφέρουμε...
αυτό το κάθαρμα, ο Μάνσι, δεν θα ξέρει ότι διορθώνουμε μια αδικία.
Θα νομίζει ότι το έκανε ένα άλλο κάθαρμα σαν τον ίδιο.
Και εσένα τι σε νοιάζει;
Δεν έχεις ν' αποδείξεις τίποτα.
Ένα κάθαρμα δεν νιώθει σαν κάθαρμα, Αντόνιο.
Δεν κοιτιέται στον καθρέφτη το πρωί και λέει: "Τι κάθαρμα που είμαι".
Δεν νιώθει καμιά ενοχή. Αυτά είναι για βλάκες σαν εμάς.
-Αυτό είναι έτοιμο. -Ωραία.
-Το κόβω; -Ναι, έτσι νομίζω.
-Υπολόγισε την ώρα. -Προσεκτικά.
-Ο Ρόλο είπε ότι είναι το μπλε. -Ναι, ναι, το ξέρω, το ξέρω.
-Για να δούμε. -Κράτα ώρα.
-Ξεκινάω. -Έτοιμος.
ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑ ΜΠΑΤΑΡΙΑΣ
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 100%
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 99%
Είναι ο μετασχηματιστής νούμερο τρία, από Αλσίνα προς Βιγιαγκράν.
-Ναι, αλλά ποιος ακριβώς είναι; -Ο μεσαίος.
Η τάση σ' αυτούς είναι τρελά υψηλή.
Πρέπει να είσαι τρελός να μπεις εκεί μέσα.
Και τότε τι κάνουμε;
Κάτι θα σκεφτούμε.
ΕΙΚΟΣΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΩΡΕΣ ΜΕΤΑ
Σύνδεσέ τα.
Η μπαταρία πέρασε το όριό της.
Θα πρέπει να χτύπησε ο συναγερμός. Να βοηθήσω;
Να πάρει και να σηκώσει...
-Σε κάποιον τηλεφωνεί. -Τι κάνουμε;
Θα περιμένουμε να φύγει πρώτα. Μπορεί να μας δει.
Ρόλο.
Ρόλο, έλα εδώ.
Κοίτα. Φώναξε τον Σιοάνι, της εταιρείας με τους συναγερμούς.
-Υπέροχη στιγμή. -Τι ωραία στιγμή.
Ναι. Να βλέπεις αυτό το κάθαρμα να σπάει το κεφάλι του.
Το κύκλωμα λειτουργεί μια χαρά.
Είπατε ότι η μπαταρία είχε πέσει στο μισό;
Πάλι τα ίδια; Σας το είπα ήδη, ναι.
Αυτή τη φορά έγραφε 40 και κάτι.
Όταν χτύπησε ο συναγερμός, η μπαταρία ήταν γεμάτη.
-Τώρα είναι στο 100%. -Ναι, αυτό το ξέρω.
-Μπορεί να κόπηκε το ρεύμα. -Όχι, δεν κόπηκε κανένα ρεύμα.
Στη Βιγιαγκράν δεν είχαμε καμία διακοπή.
Δεν ξέρω τι να σας πω. Όλα λειτουργούν μια χαρά.
-Να κοιτάξουμε το καλώδιο. -Να το κοιτάξουμε.
Εντάξει. Θ' ανέβω επάνω για να ξαναβάλετε τον συναγερμό.
Εξάλλου, τι θα μπορούσε να συμβεί στη μέση του πουθενά;
-Τι είπατε; -Θέλω να πω, είστε πολύ μακριά.
Κι εσένα τι σε νοιάζει αν βρίσκεται στη μέση του πουθενά;
Γιατί κάθεσαι και λες ότι είναι στη μέση του πουθενά;
Ορίστε;
-Μόνο εμείς οι δύο το γνωρίζουμε. -Δεν το εννοείτε αυτό.
-Κυνηγάς τα λεφτά μου. -Όχι! Γιατί να κάνω κάτι τέτοιο;
-Όχι, όχι! -Με δουλεύεις, αλήτη;
Θα τον σκοτώσει!
-Πες την αλήθεια, αλλιώς σ' την άναψα! -Ορκίζομαι. Δεν έκανα τίποτα.
Αυτή είναι η δουλειά μου, οι συναγερμοί είναι η ζωή μου.
Σε παρακαλώ, ηρέμησε. Σε ικετεύω.
Θα ελέγξω όλη την εγκατάσταση και χωρίς επιπλέον χρέωση.
Θα καλύψω εγώ το έξοδο, εντάξει;
Την τύχη μου μέσα!
Έχει σαλτάρει. Ο τύπος έχει σαλτάρει.
Με συγχωρείς.
Τελευταία είμαι πολύ αγχωμένος.
-Με συγχωρείς. -Ναι, ναι.
Οι συναγερμοί είναι μια χαρά.
Έχω εγκαταστήσει περισσότερους από εκατό.
Μπορούμε να πάμε στον πυλώνα, να ελέγξουμε το καλώδιο.
Ναι.
-Με συγχωρείς. -Όχι...
Συγγνώμη.
Όχι, το κουτί είναι μια χαρά.
Η συσκευή έχει περίπλοκο κύκλωμα.
Και σ' αυτή την περιοχή η τάση του ρεύματος έχει αυξομειώσεις.
Μ' αυτές τις αυξομειώσεις στην τάση του ρεύματος...
ο αισθητήρας της μπαταρίας απορρυθμίζεται και χτυπάει.
Πρέπει να τον πάω στους τεχνικούς στο Μπουένος Άιρες...
αλλά θα μείνετε δύο βδομάδες χωρίς συναγερμό.
Όχι, αποκλείεται.
Τότε, η άλλη λύση είναι...
να αποσυνδέσουμε την μπαταρία.
Αν το πρόβλημα είναι στην μπαταρία, ο συναγερμός δεν θα ξαναχτυπήσει.
Μήπως είναι ελαττωματική;
-Κάτι που ακούμπησε το καλώδιο; -Όχι, γιατί τότε δεν θα επανερχόταν.
Το πρόβλημα είναι το ρεύμα.
-Θα ξαναπάρω, αν χρειαστεί. -Εντάξει.
Παραλίγο να τινάξει τα μυαλά του Σιοάνι στον αέρα.
-Ναι. -Αλλά σίγουρα ανησυχούσε...
διαφορετικά δεν θα τον είχε φωνάξει επιτόπου.
-Λες να έχει κινητό με πορτάκι; -Για ποιο πράγμα μιλάτε;
Εννοείται, τόσο ματσό που είναι.
-Εσύ δεν θα έπαιρνες τέτοιο; -Εννοείται.
Παιδιά, σοβαρευτείτε.
-Ο τύπος είναι επικίνδυνος, άγριος. -Λοιπόν...
Έχω συνηθίσει τα πάρε δώσε με σκληρά αντράκια.
-Εσείς, παιδιά; -Εγώ είμαι μέσα.
-Συνεχίζουμε; -Ναι, ναι.
Ναι.
Τότε, εντάξει. Πρέπει να τον αναγκάσουμε...
να αποσυνδέσει την μπαταρία, γι' αυτό πρέπει να τον αποτρελάνουμε.
Κι όταν λέμε να τον αποτρελάνουμε, να τον αποτρελάνουμε.
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 50%
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 49%
Ειδοποίηση για τον συναγερμό UK...
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΣΤΟ 49%
Ειδοποίηση για τον συναγερμό...
Ειδοποίηση για τον συναγερμό UK...
Ειδοποίηση για τον συναγερμό UK16...
ΜΠΑΤΑΡΙΑ ΕΚΤΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
-Αυτή δεν είναι δημόσια ιδιοκτησία; -Βεβαίως.
-Τότε εσύ γιατί έχεις κλειδί; -Όσο λιγότερα ξέρεις, τόσο καλύτερα.
-Δεν σου λείπει; -Τι να μου λείπει;
Να τρέχω τα έργα στον αυτοκινητόδρομο;
Να σηκώνομαι περήφανος για τη δουλειά που κάνω χωρίς να παίρνω μίζες;
Να έχω μια ευτυχισμένη οικογένεια;
Ξέρεις κάτι; Όχι.
Δεν μου λείπει τίποτα απ' αυτά.
Περάστε.
Ορίστε.
-Μου κάνεις πλάκα; -Όχι, δεν σου κάνω.
Έλα, Φερμίν. Έλα να σου δείξω κάτι.
Το κερασάκι στην τούρτα.
Ενενήντα κιλά δυναμίτης.
-Λοιπόν; -Ξεχάστε το. Δεν το κάνω.
Πρέπει να το κάνεις. Θες να μας πιάσει στα πράσα το κάθαρμα;
-Εγώ το καταλαβαίνω, εσύ; -Ναι, αλλά το χρειαζόμαστε.
Είναι ξεπερασμένο.
Όπως ο Περονισμός, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει.
Σας αφήνουμε τα δυο σας, να τα βρείτε μεταξύ σας. Πάμε.
Είσαι ο καλύτερος. Μην το ξεχνάς.
-Πάω τουαλέτα. Επιστρέφω αμέσως. -Ναι.
Πες μου τι συμβαίνει.
-Τι συμβαίνει με ποιο πράγμα; -Με περνάς για ηλίθια;
Από τότε που εμφανίστηκες, χτυπάει συνέχεια ένας συναγερμός.
Ξέρω πιο πολλά για τα φυτά από εσένα.
Γι' αυτό πες μου τι συμβαίνει.
Πες μου αμέσως, αλλιώς θα τα πω όλα στο αφεντικό μου.
Εμπρός;
Όπως θέλεις.
-Κύριε; Πρέπει να σας μιλήσω. -Όχι.
-Κύριε; -Όχι!
Έρχεται.
Ο Φορτουνάτο Μάνσι, το αφεντικό σου...
είναι ένα τέρας.
Ένα τομάρι.
Ο Μάνσι τα συμφώνησε με τον Αλβαράδο...
που ήξερε ότι θα έκλειναν οι τράπεζες και του ενέκρινε δάνειο...
σε δολάριο, την Παρασκευή πριν κλείσουν οι τράπεζες.
Όλο σε δολάρια. Εκατοντάδες χιλιάδες.
Της οικογένειάς μου, της οικογένειάς σου.
Όσα είχαμε μαζέψει για να στήσουμε έναν συνεταιρισμό.
-Και θέλετε να τα κλέψετε. -Δεν θέλουμε να κλέψουμε τίποτα.
Δεν είμαστε κλέφτες.
Θέλουμε να πάρουμε πίσω ό,τι μας ανήκει.
Και ό,τι ανήκει στην οικογένειά σου.
Όχι, δεν το θέλω. Δεν θέλω να ξέρω τίποτα. Φύγε.
Περίμενε, άκουσέ με.
Εμείς τα χάσαμε όλα.
Εγώ έχασα τη μητέρα μου.
Σε τροχαίο.
Εξαιτίας αυτών των καθαρμάτων.
Κατέστρεψαν τις ζωές μας.
Θέλω να στηθεί ο συνεταιρισμός.
Γιατί αυτό ήταν το όνειρο της μητέρας μου.
Μόνο αυτό θέλω.
Και δε με λένε Μιγκέλ.
Με λένε Ροδρίγο.
-Τι έγινε; -Τίποτα φοβερό. Βγήκε εκτός...
ένας μετασχηματιστής, αλλά διορθώνουμε τη βλάβη.
Και το ρεύμα κόπηκε παντού;
Όχι, το πρόβλημα είναι τοπικό.
Η Βιγιαγκράν, η Αλσίνα, όλη η περιοχή έχει ρεύμα.
Το πρόβλημα είναι από 'δώ και κάτω.
-Και κάτω. -Αλλά σε λίγο θα έχει αποκατασταθεί.
-Πώς τα πάτε εκεί πάνω; -Ναι, σε λίγο θα αποκατασταθεί.
Ωραία. Σε λίγο θα επανέλθει το ρεύμα, κυρ δικηγόρε.
-Γνωριζόμαστε; -Όχι, γιατί;
Με είπες "δικηγόρο".
Απλώς σκέφτηκα ότι κάποιος με τέτοιο αυτοκίνητο...
μόνο δικηγόρος θα μπορούσε να είναι.
-Μάλιστα. Ευχαριστώ. -Τα λέμε. Συγγνώμη για την ταλαιπωρία.
-Ναι; -Γεια.
Συνδέστε τα όλα και φύγετε. Είναι καθοδόν.
-Τον έχουμε. -Τον έχουμε.
-Μια αγκαλιά, σύντροφε. -Τι "σύντροφε" και μαλακίες;
Είναι επικίνδυνα για τον Μάνσι;
Αντιθέτως, είναι πολύ καλύτερα.
Πρέπει να τα βρει όλα να λειτουργούν στην εντέλεια.
Ξέρουμε ότι αποσυνέδεσε την μπαταρία.
Δεν είχα άλλη επιλογή, παιδί μου.
-Και τώρα τι κάνουμε; -Τίποτα.
Θα βάλουμε ένα τέλος σ' αυτή την τρέλα.
Φερμίν!
Τον βάλαμε να αποσυνδέσει την μπαταρία.
Μένει να περιμένουμε να ξεσπάσει καταιγίδα.
Τι μένει, Αντόνιο; Σκέψου. Να έχει άδοξο τέλος;
Η κοπέλα τα ξέρει όλα. Ήδη θα τα έχει ξεράσει στον Μάνσι.
Τι ακριβώς γνωρίζει; Τι ακριβώς θα του πει;
Ότι κάποιος Ροδρίγο, θέλει να πάρει πίσω όσα του έκλεψαν.
-Τίποτα άλλο. -Τίποτα άλλο;
Και τι έγινε αν τα πει στον Μάνσι; Νομίζεις ότι θα καλέσει την αστυνομία;
Στη χειρότερη, θα βγάλει τα λεφτά απ' την κρύπτη.
Με άκουσε, μπαμπά. Το ξέρω ότι με άκουσε.
Θα μπορούσα να γυρίσω πίσω να δω αν του μίλησε.
Δεν πρόκειται να βγεις από 'δώ μέσα. Τα είπαμε αυτά, Ροδρίγο.
Δεν καταλαβαίνεις; Τελείωσε.
Έχασα τη γυναίκα μου. Δεν θα χάσω και τον γιο μου.
Τελείωσε. Τέλος της συζήτησης.
Είδες ότι πλησιάζει καταιγίδα;
Δεν ξέρω τι θες να φας, αλλά έχει μείνει λίγο κρέας.
Θα το ζεστάνω και θα τηγανίσω πατάτες, μια σαλάτα.
-Τι είναι; -Η Φλορένσια δεν θα μιλήσει.
Πώς το ξέρεις;
-Ο Μάνσι ήδη τα ξέρει όλα. -Όχι, όχι. Άκουσέ με.
Ήμουν εκεί. Όταν της τα είπα όλα, ένιωσα να με καταλαβαίνει.
Δεν θα μας καρφώσει. Το είδα στα μάτια της.
Τι είναι αυτά που λες;
Δεν την ξέρεις καθόλου. Τι είδες στα μάτια της; Εξήγησέ μου.
Ο Μάνσι τα ξέρει όλα. Θα έχει ήδη αδειάσει την κρύπτη.
Σκέψου το. Δεν έχει νόημα.
Φτηνά τη γλίτωσες, δεν σ' αναγνώρισαν.
Τι κάνεις εδώ;
Έπρεπε να είσαι στο πανεπιστήμιο με τους φίλους σου.
Κοίταξέ με. Ξέχασέ τα όλα.
Άκουσέ με.
-Να το γεμίσω; -Φερμίν.
Αντόνιο, τα είπαμε. Το θέμα έχει κλείσει.
Φερμίν, καταλαβαίνουμε. Μην έρθεις, δεν πειράζει.
-Αλλά εμείς θα προχωρήσουμε. -Εμάς μη μας υπολογίζετε.
Εμένα να με υπολογίσετε. Θα έρθω.
Δεν κάνω πίσω. Θα το πάω ως το τέλος.
Ένα θερμό χειροκρότημα...
στη Μαρία Γκαμπριέλα και στον Χουάν Κάρλος!
Μ' αυτό το χειροκρότημα δείχνουμε πόσο σας νοιαζόμαστε...
και πόσο σας αγαπάμε...
σ' αυτή την αξέχαστη βραδιά...
που όλοι μας θα φυλάμε για πάντα...
στην καρδιά μας.
Ο μπαμπάς σου δεν είπε ότι αρκούσε το φλόγιστρο;
-Συμφωνήσαμε να τα πάρουμε όλα. -Όχι, θα έχει λάσπες και θα βαρύνουμε.
Θα τα πάρουμε όλα.
Γιατί τα παίρνουμε όλα; Δεν αρκούν δύο μασούρια δυναμίτη;
Ο Περλάσι θέλει να πετάξουμε τα υπόλοιπα στη λίμνη, να χαθούν.
Βάλε μπροστά.
Και μην ακουμπάς το πεντάλ.
Είμαστε Περονιστές
Πάμε, παίδες, πάμε!
Ο γέρος μου.
Ο γέρος μου!
Περλάσι, ναι, ρε φίλε!
Είπες ότι θα το έφτανες μέχρι τέλους; Κι εγώ.
-Ο τύπος είναι φοβερός. -Ακούστε με, ακούστε με.
-Ξέρει τι συμβαίνει. -Σας παρακαλώ, ακούστε με.
Περιμένετε τηλεφώνημά μου. Αν, για κάποιον λόγο...
δεν έχουμε επικοινωνία, δεν δουλεύουν τα τηλέφωνα...
εκτοξεύστε τη φωτοβολίδα, θα είναι το σύνθημα να ξεκινήσουμε.
-Σύμφωνοι; -Σύμφωνοι.
Ξέρουμε όλοι τι πρέπει να κάνουμε;
-Ναι, ναι! -Πάμε, τότε, πάμε!
ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ
Πάμε, Μεδίνα!
Βάλε μακρύ φυτίλι, να προλάβουμε ν' απομακρυνθούμε.
Ναι, μείνε ήσυχος, φίλε.
-Έτοιμος. -Μ' αυτό δεν θα κολλήσουμε.
-Παίδες! Να ξεφορτώσουμε. -Έγινε.
-Εμείς είμαστε έτοιμοι. -Έγινε.
Θα περιμένω να με ειδοποιήσει ο Φοντάνα.
Περίμενε. Τι κάνεις μ' αυτό;
-Το τεστάρω. Ποιος είναι ο τρία; -Αυτός στη μέση. Αυτός εκεί.
Εμπρός;
Αντόνιο;
-Εμπρός; Εμπρός; -Ολοκλήρωσα...
το δικό μου κομμάτι.
Σε κλείνω.
Ρόλο; Ξεκίνα.
-Πάμε, Μεδίνα. -Πάμε.
Στείλ' το στον μεσαίο.
Στον μεσαίο. Στον μεσαίο, που να πάρει!
-Όχι! Κάνει τα δικά του. -Προσπάθησε να το ελέγξεις.
Δεν μπορώ. Κάνει ό,τι θέλει.
Όχι, όχι, όχι.
Να πάρει και να σηκώσει!
Σ' αυτόν τον χώρο υπάρχουν πολλές παρεμβολές.
-Δεν πέτυχε. Πάμε. -Όχι!
-Πρέπει να γίνει τώρα. -Και τι θα κάνουμε;
Ώρα για δραστικά μέτρα, Μεδίνα.
Άναψέ το, Μεδίνα.
Έτοιμος!
Τρέξε, Μεδίνα. Τρέξε!
-Ούτε απάντηση ούτε φωτοβολίδα. -Δεν ξέρω τι τρέχει.
-Τι σκατά; -Τι είναι αυτό;
-Η φωτοβολίδα; -Αυτό δεν είναι φωτοβολίδα.
-Κάτι άσχημο συνέβη. -Τι κάνουμε;
Ειδοποίηση για τον συναγερμό UK16-VE.
Συμβαίνει κάτι, αγάπη μου;
Όχι, όχι. Όλα καλά.
-Τι κάνουμε, μπαμπά; -Θα προχωρήσουμε, όπως και να 'χει.
-Πάμε. -Πάμε, πάμε!
Ξέρετε τι έγινε;
Ήδη τηλεφωνούν στην Επιχείρηση Ηλεκτρισμού.
Πρέπει να έπεσε κεραυνός. Συμβαίνει συχνά.
Τι συμβαίνει;
Λέει ότι έπεσε κεραυνός.
Λένε ότι και στο Ρουφίνο έχει μπλακάουτ.
-Και στο Ρουφίνο; -Ναι.
Τότε δεν μπορεί να φταίει ο κεραυνός.
-Εμπρός; -Βάσκες, είμαι ο Μάνσι.
-Τι κάνετε, κύριε; -Εγώ καλά. Έχει κοπεί το ρεύμα.
-Τι έγινε; Έπεσε κεραυνός; -Όχι, ποιος κεραυνός;
Αυτό ήταν δολιοφθορά. Ανατίναξαν τον σταθμό στον αέρα.
Πρώτη φορά βλέπω κάτι τέτοιο. Ο σταθμός καταστράφηκε.
Πού πας;
Διάολε!
Σε πόσο κόσμο την έφερε ο αλήτης.
-Τελειώνετε, Περλάσι. -Πάμε.
-Το άλλο. Το άλλο. -Πάμε!
-Πάμε. -Ένα λεπτό.
Τελειώνουμε.
Να σας πάρει ο διάολος.
Πάρ' το.
Βοήθησέ με.
Έλα.
Πάμε!
Έλα, πάμε.
Ο Μάνσι. Έρχεται ο Μάνσι!
Πάμε να φύγουμε!
Καθάρματα!
Δεν το πιστεύω.
Είστε ζωντανοί.
-Πώς πήγε; -Τα καταφέραμε.
Τα καταφέραμε!
Ηρεμήστε, ηρεμήστε.
Ας μη χάνουμε χρόνο. Να χωριστούμε, για παν ενδεχόμενο.
Εμείς θα πάρουμε έναν σάκο.
-Ερνάν, πήγαινε τα στη μητέρα σου. -Έγινε. Ποιος θα έρθει μαζί μου;
Γκόμες, πάρε τον Μεδίνα. Ρόλο, μαζί μας. Φύγαμε.
Κουνηθείτε.
Μη χάνουμε χρόνο. Πάμε.
Πάρε αυτό εδώ.
Τα καταφέραμε.
Μπράβο, μικρέ, μπράβο.
Όχι!
Όχι, αλήτες!
Αλήτες!
Όχι! Όχι!
Όχι!
Αλήτες!
Όχι!
Πόσα πήρε;
Δεν είμαστε σίγουροι, αλλά...
εκείνος ο σάκος είχε περίπου 2.000.000 δολάρια.
Κάρμεν...
Δεν ξέρω, ίσως, με τον καιρό να το σκεφτεί καλύτερα και να...
τα γυρίσει πίσω.
Δεν θα γυρίσει πίσω.
Η Κάρμεν είχε δίκιο. Ο Ερνάν δεν γύρισε ποτέ.
Το "Μετόντικα" άνοιξε τις πύλες του στις 14 Σεπτεμβρίου 2003...
τη μέρα των γενεθλίων τής Λίδια...
και πρόσφερε δουλειά σε 57 ανθρώπους.
Τα υπόλοιπα τα κάναμε δωρεά, όπως είχαμε συμφωνήσει.
Τα όνειρά μας είχαν πραγματοποιηθεί.
Τα μεγάλα και τα υπόλοιπα.
Εμπρός;
Γεια.
-Γεια σου, Χοσέ. -Γεια σου, Ελάδιο.
Η αλήθεια είναι ότι αυτή η ιστορία άλλαξε τη ζωή όλων μας.
Και για πάντα.
Τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι κακό να είσαι βλάκας.
Επειδή αυτό που δεν σου λέει κανείς, ούτε καν τα λεξικά...
είναι ότι οι βλάκες είναι άνθρωποι που έμαθαν να σηκώνονται...
ξανά και ξανά.
Και δεν το βάζουν κάτω ποτέ.
Ποτέ.
-Μικρέ. -Παρακαλώ;
-Άλλαξέ μου το λάστιχο, σε παρακαλώ. -Μάλιστα.
Θα πιείτε ένα μάτε;
Ναι. Ευχαριστώ.
Απόδοση Διαλόγων Αριστέα Μετζητάκου
Υποτιτλισμός Videopress S.A.