ΤΟ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
Ορίστε.
Είναι 350.
Ε και;
Αυτά έχω μόνο, φίλε. Είναι τα λεφτά απ' το νοίκι.
- Χρωστάς 475. - Το ξέρω.
- Μπορώ να βρω τα υπόλοιπα ως την Παρασκευή… - Τότε έλα την Παρασκευή.
ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΜΑΥΡΩΝ ΜΕΤΡΑΝΕ
Εντάξει, εντάξει, αλλά…
825 δολάρια για μια γεννήτρια;
Σοβαρά τώρα;
Κοστίζει 400, και θα μπορούσα να την αλλάξω μόνος μου σε μισή ώρα,
- αν είχα τα σωστά εργαλεία. - Βαριέμαι αυτή την κουβέντα.
Το θέμα είναι, κάνω παραδόσεις.
Χρειάζομαι το φορτηγάκι για να βγάλω λεφτά.
- Αλλιώς δεν μπορώ να σε πληρώσω. - Δώσε μου τα λεφτά που χρωστάς,
αλλιώς τράβα στο διάολο.
Πού είναι τα γαμημένα κλειδιά για το Κία;
- Γεια, αγάπη μου. - Πώς και απαντάς όταν σε παίρνω;
- Τι; - Δεν σε νοιάζει.
Με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι αγνόησες την ίδια σου την κόρη.
Έχω μείνει πίσω σε όλα.
Θα την πάρω όταν τελειώσω, εντάξει;
Δεν πιστεύω ότι κάνεις τα ίδια. Τετάρτη και Παρασκευή είναι οι μέρες σου.
Δεν την βάζεις σε προτεραιότητα.
Σιχαίνομαι να γυρνάει σπίτι μόνη της. Κάθεται και σε περιμένει.
Πες της ότι λυπάμαι.
Όταν με ρωτάς τι μπορείς να κάνεις για να τα φτιάξουμε,
αυτό θα ήταν ένα παράδειγμα τέτοιων μαλακίων που έχω βαρεθεί.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Ωραίο ποδήλατο.
- Ήθελα να μάθω και στην κόρη μου. - Θες να το αγοράσεις; 75 δολάρια.
- Δεν έχω λεφτά. - Τότε δρόμο.
Ήρεμα.
Χαλάρωσε, φίλε.
Έλα ρε Καρλ, κάθεται εκεί πέρα.
Δεν μας βοηθάει κανέναν. Άσε με να δουλέψω για τη διαφορά.
Με ξέρεις, πιάνουν τα χέρια μου. Μπορώ να φτιάξω τα πάντα.
Άκου, μικρέ μαλάκα. 475.
Τελειώσαμε την κουβέντα.
Έλα τώρα, φίλε.
Τι σου είπα;
Ηρέμησε, φίλε. Με πονάς.
- Θες να τον πλακώσω; - Δεν το θέλει.
Αλλά… Άουτς, η ρώγα μου.
Χρεώνουν 15 δολάρια για έναν λάτε, και οι άστεγοι ακόμα με κυνηγάνε.
Είμαστε απέναντι απ' το fusion εστιατόριο που πήγαμε τις προάλλες.
Ο Έντι είμαι.
Σιχαίνομαι που ρωτάω, αλλά…
Ακούς;
Πάρε με, εντάξει;
Προσπαθώ να βάλω τα πράγματα σε τάξη.
Δουλεύω τώρα.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
Τι γίνεται; Πώς είναι η μάνα σου;
Α, εντάξει.
Έλα, φίλε, τι γίνεται; Ο Έντι είμαι.
Εμπρός;
Γαμώτο!
Μπορώ να έχω και τρία ξυστά;
Γαμώτο!
Ναι, άκου, συγγνώμη που σ' το ζητάω,
μπορείς να μου δανείσεις μετρητά; Γιατί… Εμπρός;
Άντε γαμήσου, ρε πούστη μου.
Για τα προβλήματά σου. Ο Θεός να σε ευλογεί.
Για πρεζάκι με πέρασες, ρε μαλάκα;
Σκατά!
Είσαι καλά εκεί μέσα, μικρέ;
Γεια σου, φίλε.
Ναι.
Ναι, κι εγώ δύσκολη μέρα περνάω.
Θες λίγο νερό;
Πρέπει να κάνει ζέστη εκεί μέσα.
Ορίστε.
Καλό σκυλί. Ορίστε.
Ορίστε.
Γεια, αγαπημένο μου ζουζούνι.
Μη με λες ζουζούνι. Υποσχέθηκες ότι θα 'ρθεις σήμερα!
- Έλα… - Άσ' το!
Έλα, ναι.
Σε πήρε η μαμά σου;
Ναι, αλλά δεν είχα το πατίνι κι έμεινα με την κα Κάπλαν δύο ώρες.
Συγγνώμη.
Είχα δουλειά, και η μαμά σου είναι καλύτερη σ' αυτά από μένα, και…
Πρέπει να κλείσω. Έχω δουλειά.
- Μπαμπά; - Ναι;
Σ' αγαπάω ακόμα,
ακόμα κι όταν φέρεσαι σαν κλανοκέφαλος.
Σ' αγαπάω ακόμα,
ακόμα κι όταν μυρίζεις σαν κακαδούλης.
Δεν μυρίζω σαν κακαδούλης!
Ναι, μυρίζεις. Και σ' αγαπάω ακόμα.
Τώρα πρέπει όντως να κλείσω. Τα λέμε.
Εντάξει. Ουάου, αυτό είναι ωραίο.
Dolus.
Εντάξει, εντάξει, εντάξει.
Για να δούμε τι έχουμε εδώ.
Κάτι θα υπάρχει να πουλήσω.
Γυαλιά ηλίου.
Σκατά.
Εντάξει, άντε γαμήσου.
Έλα. Έλα ρε.
Έλα.
Γαμώτο!
Εντάξει, εντάξει, εντάξει.
Γαμώτο! Γαμώτο!
Έλα.
Γαμώτο!
Υποτιτλισμός: haroldpoi
Σκατά.
Εντάξει.
Τι στο διάολο γίνεται;
ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ
Άντε γαμήσου!
Δεν απαντάω.
Δεν πρόκειται να απαντήσω.
Τι τρέχει με τ' αμάξι;
Εντάξει.
Καλά.
Γαμώτο.
Άντε γαμήσου.
Γαμώ, την τύχη μου! Σκατά!
Άντε γαμήσου! Άντε γαμήσου!
Άντε χάσου!
Τώρα μάλιστα.
Άντε γαμήσου. Άντε γαμήσου.
Γαμώτο! Σκατά.
Εντάξει.
Γαμώτο!
Καλά.
Εμπρός;
Μ' ακούς;
Είστε εκεί;
Ναι.
Τι ωραία. Καλώς ήρθες.
Με λένε Γουίλιαμ.
- Είσαι εκεί; - Τι θες;
Είμαι ο ιδιοκτήτης αυτού του αυτοκινήτου.
Γαμώτο!
Αυτό μόνο έχεις να πεις για άμυνα; «Γαμώτο»;
Συντομογραφία για το «άντε γαμήσου».
Ενδιαφέρουσα άποψη.
Μου έριξες ρεύμα; Τι σκατά είναι αυτά;
Έχω τώρα την προσοχή σου;
Βγάλε με έξω!
Όχι, πρέπει να εξηγήσω μερικά πράγματα,
για να συνεννοηθούμε.
Έτοιμος ν' ακούσεις; Ξέρω ότι είσαι μπερδεμένος, οπότε θα μιλάω αργά.
Μου διέρρηξαν το αμάξι έξι φορές χωρίς ούτε μία σύλληψη.
- Καταλαβαίνεις; - Εντάξει.
Ακούγεται υπερβολικό, έτσι δεν είναι;
Και μαζί σου σήμερα, φτάσαμε τις εφτά.
Άκου, εγώ…
- Δεν με νοιάζει. Τι θες; - Θέλω να σου μιλήσω, τίποτ' άλλο.
Γάμα το! Βγάλε με έξω.
Όχι, όχι, όχι. Όχι πριν γνωριστούμε,
μέχρι να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.
Όχι, βγάλε με έξω!
Έξω, έξω, έξω. Έξω απ' το γαμημένο αμάξι!
Μην είσαι αγενής. Είσαι τόσο ανυπόμονος, κακό αγόρι.
Τι; Βρε δε γαμιέσαι. Αλήθεια δεν έχω χρόνο γι' αυτό.
Γαμώ τ' αμάξι σου.
Γαμώτο!
Πυροβολήθηκα!
Ακούς; Τι γίνεται εκεί;
- Βοήθεια! - Τι ήταν αυτό;
Συγγνώμη, αλλά είναι δύσκολο να σε καταλάβω όταν ουρλιάζεις.
- Να το χαμηλώσω. Κάτσε να βρω το κουμπί. - Όχι.
- Συγγνώμη. Με συγχωρείς. - Γαμημ…
Λάθος μου. Δεν είναι αυτό το κουμπί.
Να πατήσω εδώ; Για να δω.
Όχι, όχι αυτό.
- Έχει πολύ αίμα! - Να πατήσω εδώ;
- Βοήθεια! - Περίμενε λίγο. Κάνε λίγη υπομονή.
- Μόλις πυροβολήθηκα. - Για να δω.
- Να κοιτάξω λίγο στο εγχειρίδιο. - Έι!
- Βοήθα με! Βοήθεια! - Δύο. Όχι, περίμενε λίγο.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Έι! Βοήθα με!
Τι στο διάολο;
Βοήθα με!
Θεέ μου, γαμώτο!
Τώρα κάτι γίνεται. Νομίζω αυτό είναι. Καλά.
- Γαμώτο. - Είσαι καλά;
- Δεν ακούστηκε καλό αυτό. - Έχει πολύ αίμα.
Ελπίζω να μη μου γεμίσεις το αμάξι αίματα.
Γαμώτο.
Πάρε την αστυνομία. Δεν με νοιάζει.
Τώρα! Το εννοώ. Πάρε το 166.
Συγγνώμη, θα ήταν σκέτο χάσιμο χρόνου.
Βλέπεις, η αστυνομία είναι πολύ απασχολημένη.
Χρειάζομαι ασθενοφόρο. Χρειάζομαι βοήθεια.
Είσαι τυχερός, είμαι γιατρός. Ποιο είναι το πρόβλημα, φίλε μου;
Γαμώτο.
Κάθαρμα. Γαμώτο.
Ω, Θεέ μου. Γαμώτο!
Άνοιξε τη γαμημένη πόρτα και βγάλε με έξω!
- Πόσο άσχημα είναι; - Είναι άσχημα.
- Δεν μπορώ να σταματήσω την αιμορραγία. - Δεν ήταν πολύ έξυπνο εκ μέρους σου, φίλε.
- Οι τοίχοι και τα τζάμια είναι αλεξίσφαιρα. - Νιώθω παράξενα. Νομίζω πεθαίνω.
Αμφιβάλλω. Αν είχες χτυπήσει αρτηρία, θα ήσουν λιπόθυμος ή νεκρός.
Όχι, όχι, όχι.
Άσε με να σου πω γι' αυτό το SUV που διέρρηξες.
Στα αρχίδια μου.
Θα έπρεπε να σε νοιάζει,
γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο σχετικό
με την τωρινή σου κατάσταση.
Δεν ακούς, ρε φίλε; Χρειάζομαι γιατρό τώρα.
Το όχημα που διέρρηξες μου ανήκει,
- κι έχω αγανακτήσει. - Το πόδι μου καίει.
Πρώτα να ρωτήσω, πίστευες στ' αλήθεια, ότι ένα τέτοιο όχημα θα ήταν ξεκλείδωτο;
Έχω τραυματιστεί, ρε φίλε. Πεθαίνω.
Αδιαφορώ. Έστησα παγίδα κι εσύ τσίμπησες.
Τόσο απλά. Δεν μπόρεσες ν' αντισταθείς, και τώρα μπορώ να σου κάνω ό,τι θέλω.
- Δεν νιώθω το πόδι μου. - Νόμιζα ότι καιγόσουν. Τώρα δεν το νιώθεις.
- Και τα δύο. - Δεν γίνεται και τα δύο.
- Είναι και τα δύο! - Το εσωτερικό είναι ηχομονωμένο.
Έχω μπλοκάρει και σήμα κινητού, Bluetooth και Wi-Fi.
- Είσαι γαμημένος ψυχοπαθής! - Ψυχοπαθής; Εγώ;
Κανείς δεν με 'χει ξαναπεί ψυχοπαθή.
Δεν το νομίζω.
Είμαι σίγουρος ότι όλο αυτό είναι λογικό.
Αυτό το εγχείρημα σχεδιάστηκε προσεκτικά,
κάθε λεπτομέρεια εξετάστηκε εξονυχιστικά, κάθε ενδεχόμενο προβλέφθηκε.
- Τι θες; - Θέλω να προσέχεις.
- Σε παρακαλώ, φίλε. - Ν' ακούς προσεκτικά κάθε λέξη που λέω.
Άντε γαμήσου!
- Γαμιόλη... Γαμιόλη! - Συγγνώμη, δεν το άκουσα. Τι είπες;
- Δεν είπα τίποτα, φίλε. - Είσαι έτοιμος ν' ακούσεις τώρα;
Όχι, σίγουρα όχι.
Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι να καταλάβεις τον πόνο που προκαλείς.
Πρέπει να μετανοήσεις
και να βιώσεις τις συνέπειες των πράξεών σου.
- Καταλαβαίνεις; - Εντάξει, φίλε, λυπάμαι.
- Ωραία. - Λυπάμαι. Κερδίζεις. Συγγνώμη.
Εντάξει τότε. Αρχίζω εγώ.
Ξέρεις ήδη τ' όνομά μου. Με λένε Γουίλιαμ.
Είμαι χήρος. Η γυναίκα μου πέθανε, πρόσφατα, περίπου.
Αλλά γεννήθηκα σε μια μικρή βιομηχανική πόλη στη Νότια Ουαλία.
Μάλλον δεν έχεις ακούσει ποτέ για τη Νότια Ουαλία. Δεν πειράζει.
Πεθαίνω, ρε φίλε.
Λίγα Ουαλικά.
Τέλος πάντων, μετακόμισα στις ΗΠΑ όταν ήμουν εφτά.
Κι έχω ζήσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου σ' αυτή την πόλη, στην ίδια γειτονιά.
Και είναι ακριβή γειτονιά.
Δεν θα το 'λεγες, αλλά δύσκολα βρίσκεις σπίτι κάτω από εκατομμύριο δολάρια. Το πιστεύεις;
- Νερό… - Σκάσε. Θα τα καταφέρεις.
Αντέχεις χωρίς νερό για τουλάχιστον άλλες 48 ώρες. Το 'χει πει γιατρός.
Τι έλεγα;
Α ναι, η γειτονιά. Δεν έχει αλλάξει από τότε που ήμουν παιδί.
- Ω, Θεέ μου. - Αφήναμε τις πόρτες ξεκλείδωτες.
Ο κόσμος ήταν περήφανος για την εμφάνισή του και τη συμπεριφορά του.
Ω, όχι.
ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΥΣ ΓΕΥΣΤΙΚΟΥΣ ΣΟΥ ΚΑΛΥΚΕΣ
Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ
ΣΑΒΒΑΤΟ
Ξέρεις κάτι; Στην πραγματικότητα δεν χρειάζομαι τη συγκατάθεσή σου.
- Ας ξαναπροσπαθήσουμε, ε; - Πεινάω σαν πούστης.
Πρόσεχε τα λόγια σου. Σιχαίνομαι τις χυδαιότητες.
Τι θες από μένα;
Είναι σημαντικό να συνεννοηθούμε.
Δώσε μου φαΐ και νερό, και θα σ' ακούω να λες τις μαλακίες σου για πάντα.
Αγόρασα στην κόρη μου ένα διαμέρισμα λίγα τετράγωνα παρακάτω.
Είχε μια μικρή αυλή, ψηλά ταβάνια, ωραίο φως, τίποτα το φοβερό.
Τέλειο σπίτι για να ξεκινήσει μια οικογένεια. Πότε ήταν αυτό;
Ήταν πριν δύο χρόνια, Δεκέμβριο, νομίζω.
Την πήγα για ψώνια.
Πήγαμε σ' ένα εκπτωτικό χωριό.
Φάγαμε μεσημεριανό στο αγαπημένο εστιατόριο της Έμμα, τέλεια μέρα.
Όταν την άφησα στο διαμέρισμα, την πλησίασαν δύο άντρες.
Χέστηκα για την ιστορία της ζωής σου.
Χρειάζομαι φαΐ και νερό τώρα, κάθαρμα.
Τη γλώσσα σου!
Γαμώτο! Γαμώτο!
Γαμιόλη, ρε πούστη, σοβαρά;
Η γλώσσα μου τι, γαμώτο;
- Ωραία, πάμε. - Ω, όχι, μην το κάνεις.
«ΓΙΟΝΤΕΛ ΠΟΛΚΑ ΤΟΥ ΒΕΓΚΙΣ» ΡΕΝΑΤΟ ΜΠΟΥΛ
Γαμημένε…
Καθόλου κακό τραγούδι.
Δεν είναι κακό τραγούδι.
Βούλωσ' το επιτέλους!
Συγγνώμη, εντάξει; Κλείσε το τραγούδι.
Λυπάμαι που έβρισα.
Δεν θα το ξανακάνω.
ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ
Καλημέρα, παλικάρι. Αχ, φαίνεσαι χάλια εκεί κάτω.
Μια πιο ακριβής λέξη θα ήταν «απαίσιος».
Ναι, απαίσιος.
Είναι μάλλον το πρώτο στάδιο της πείνας, έτσι δεν είναι;
Δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς;
Πόσο συχνά σκέφτεσαι φαγητό;
Είσαι ευερέθιστος;
Νομίζω θα το εκλάβω ως «ναι», εντάξει;
Το έχεις σκεφτεί καθόλου αυτό;
Αν πεθάνω, τι θα κάνεις το πτώμα μου;
Το να ξεφορτωθείς ένα πτώμα δεν μπορεί να 'ναι εύκολο.
Όχι σε μια πόλη γεμάτη κάμερες παντού.
- Και πώς θα ζήσεις μ' αυτό; - Αδιαφορώ, στ' αλήθεια.
Δεν θα λείψεις σε κανέναν.
Έχεις διαβάσει το Έγκλημα και Τιμωρία; Του Ντοστογιέφσκι;
- Ναι, παλιά. Εσύ; - Ναι.
Νομίζεις ότι είμαι αγράμματος επειδή δεν έχω λεφτά;
- Διαβάζω. - Κολέγιο;
Είμαι αυτοδίδακτος.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο για σας τους σνομπ να το καταλάβετε,
αλλά η εξυπνάδα του δρόμου μετράει.
Η εξυπνάδα του δρόμου, ναι. Ίσως θα 'πρεπε να σπούδαζα αυτό.
Καλύτερα άσε τις κάμερες ήσυχες.
Δεν ήταν πολύ έξυπνο αυτό, έτσι;
Η άποψή μου, και η άποψη στο Έγκλημα και Τιμωρία είναι,
- ότι το να σκοτώσεις κάποιον θα σε γάμ… - Η γλώσσα σου.
Καταστρέψει.
Έχω κάνει πολλές μαλα… πράγματα, αλλά ποτέ δεν σκότωσα κανέναν.
Ποτέ δεν θα μπορούσα, και ποτέ δεν θα σκότωνα κανέναν. Είναι άλλο επίπεδο αυτό.
- Είπε ο άντρας που κουβαλάει όπλο. - Είναι διαφορετικό.
Είναι για προστασία. Εκεί απ' όπου έρχομαι, η αστυνομία δεν έρχεται όταν τηλεφωνείς.
Το έχω προσέξει, αλλά αν η αστυνομία είχε αρκετούς πόρους,
- θα είχα φτιάξει αυτό το όχημα; - Άρα συμφωνούμε σε κάτι, σωστά;
Έχουμε κάτι κοινό.
Ναι, όλοι αναπνέουμε οξυγόνο και όλοι πεθαίνουμε στο τέλος, έτσι;
Βοήθα με τώρα, φίλε. Πεθαίνω.
Κι αυτό το έχουμε κοινό, γιατί πεθαίνω κι εγώ, από καρκίνο του προστάτη.
Αισιόδοξα, έχω περίπου τέσσερις μήνες ζωής, νομίζω. Κάπου εκεί.
Λυπάμαι πολύ που τ' ακούω.
Γι' αυτό το κάνω αυτό, καταλαβαίνεις;
Θέλω να κάνω τη διαφορά. Θέλω δικαιοσύνη.
Τότε κάλεσε την αστυνομία.
Φώναξέ τους να με συλλάβουν. Θα ομολογήσω. Αυτό είναι δικαιοσύνη, σωστά;
Το πρόβλημα είναι αρκετά περίπλοκο.
Όλο το δικαστικό σύστημα, η αστυνομία, οι εισαγγελείς, οι δικαστές,
δεν έχουν πια δύναμη,
γιατί έχουν ευνουχιστεί όλοι από πρόβατα,
μαλθακούς κυβερνήτες στις πολιτείες μας,
ανατριχιαστικούς μικρούς πολυάσχολους δειλούς,
που δεν νοιάζονται για τον λαό της χώρας,
αλλά προτιμούν να δίνουν σε μολυσματικά μικρά σκατά σαν εσένα
ένα χάδι στον κώλο, να σε τυλίγουν με βαμβάκι σαν μωρό,
να σου δίνουν δωρεάν νοίκι και φαΐ. Και μην ξεχνάμε
τους υποχρεωτικούς ψυχοθεραπευτές μαλάκες
που σε βοηθούν ν' αντιμετωπίσεις τη θλίψη της θυματοποίησής σου.
Αν θέλω δικαιοσύνη, πρέπει να την πάρω στα χέρια μου.
Νομίζεις ότι αυτό είναι δίκαιο;
Αλήθεια… Αυτό που μου κάνεις;
Να το θέσω έτσι.
Σε μερικές χώρες, αν σε πιάναν να κλέβεις, θα σου 'κοβαν το χέρι.
Όχι. Δεν είναι αλήθεια.
Όλοι λένε ότι σου κόβουν τα χέρια, αλλά δεν είναι αλήθεια.
Σοβαρά;
Σε στέλνουν φυλακή όπως κι αλλού, για τις περισσότερες παραβάσεις.
Και οι σοβαροί παραβάτες; Οι κατ' εξακολούθηση;
- Τι γίνεται μ' αυτούς; - Ποια είναι η τιμωρία τους;
Τέσσερα δάχτυλα.
Αλήθεια; Δώσε μου τότε τον ΑΜΚΑ σου, να το ελέγξω.
Να ελέγξεις τι;
Αν είναι η πρώτη σου παράβαση, τη γλιτώνεις. Αν είσαι υπότροπος,
όπως υποψιάζομαι, θα ομολογήσεις και θα μου ζητήσεις συγγνώμη,
και μετά θα σου κόψω τέσσερα δάχτυλα.
- Σοβαρολογείς; - Ω, ναι. Απόλυτα σοβαρός. Δέχεσαι;
- Όχι. Γιατί να το δεχτώ; - Σκέψου το.
Μοναδική προσφορά. Αλλά σου δίνω τον λόγο μου.
- Αυτό δεν είναι δικαιοσύνη. - Δίκαιο φαίνεται, παλικάρι.
- Όχι όταν το σύστημα είναι στημένο. - Πάντα ήταν στημένο!
Σε ανάγκασε να μου διαρρήξεις τ' αμάξι;
Οι περισσότεροι σ' αυτή τη χώρα ζουν απ' τον μισθό στον μισθό…
- Σοσιαλιστικό… - Δεν μπορούν ν' αγοράσουν φάρμακα.
- Κομμουνιστικό μανιφέστο! - Δεν έχουν λεφτά για νοίκι ή τίποτα.
Μοίρασέ το με τις βελόνες σου. Βλακείες! Όλοι έχουν την ίδια ευκαιρία.
Όχι, όχι, όχι. Το αληθινό έγκλημα είναι ότι αυτή η πόλη είναι γεμάτη φτωχούς,
αλλά οι νόμοι φτιάχνονται από πλούσιους για πλούσιους.
- Είναι άρρωστο! - Σωστά, σύντροφε.
- Και εσύ τι δικαιούσαι; Τα πάντα; - Οι νόμοι γράφτηκαν, ώστε άνθρωποι σαν εσένα
να κρατάτε ό,τι έχετε, και να κρατάτε όλους τους άλλους κάτω.
- Εσύ είσαι ο εγκληματίας. - Ω, συγγνώμη.
Χτύπησα ευαίσθητη χορδή; Πλήγωσα τα αισθήματά σου;
Δεν ήταν ευαίσθητη χορδή!
Πόσα λεφτά ξόδεψες γι' αυτό το πράγμα;
- Εκατό χιλιάρικα; - Δεν έχω ιδέα.
Έχω τόσα λεφτά, που είναι δύσκολο να τα μετράω.
- Σου αξίζει να σε ληστεύουν. - Αλλά κέρδισα κάθε δεκάρα.
Χωρίς βοήθεια απ' την οικογένειά σου; Ποιος πλήρωσε την ιατρική σχολή;
Νομίζεις ότι είναι θέμα προνομίων, αλλά όχι.
Είναι θέμα σωστού και λάθους. Ξεκίνησα απ' το μηδέν,
αλλά αντί να λυπάμαι τον εαυτό μου, δούλευα και δούλευα,
κι έφτιαξα μια καλή ζωή.
Φαίνεται ότι έχεις φτιάξει
μια υπέροχη γαμημένη ζωή για σένα, άρρωστο κάθαρμα!
Θέλω να πω...
είναι ότι δεν μπορείς να 'χεις δικαιοσύνη χωρίς ηθική,
κι εσύ δεν έχεις καθόλου.
Διάβασα κάπου: Ου κλέψεις.
Νομίζω ήταν στη Βίβλο, «Ου κλέψεις».
Δεν είναι και τόσο περίπλοκο. Αν έχεις πρόβλημα μ' αυτό,
μπορείς να τα πεις στον Θεό, τον Καρλ Μαρξ, τις Καρντάσιανς ή όποιον άλλον.
Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να συζητήσω μαζί σου. Αντίο!
ΕΛΕΓΧΟΣ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ
Γαμώτο. Σκατά.
Πίστεψα στ' αλήθεια ότι θα το έκανες.
Γιατί να με ράψεις μόνο για να μ' αφήσεις να πεθάνω;
Να σ' αφήσω να πεθάνεις; Πρέπει ν' αστειεύεσαι.
Έχω επενδύσει πολύ χρόνο και χρήμα σ' αυτό το εγχείρημα,
και θέλω να το απολαύσω. Πρέπει να διασκεδάσω λίγο στο τέλος.
Λοιπόν, δώσε μου τον ΑΜΚΑ σου.
Είπα όχι.
Δώσε μου το όνομα και το επίθετό σου.
Αν μου δώσεις τον ΑΜΚΑ σου,
θα πάρεις λίγο νερό, και θα σβήσω τη θέρμανση.
Έντι.
Έντι, ωραία, συνέχισε.
Δώσε μου το νερό. Μετά θα σου πω τα υπόλοιπα.
Συγγνώμη, Έντι. Δεν πάει έτσι.
Αλλά δεν βιάζομαι.
Όλα καλά εδώ.
Απολαμβάνω το ουίσκι μου με πάγο. Ναι, σκέτο.
Ω, Θεέ μου! Νομίζω έχω ευαίσθητα δόντια. Έρχεται με την ηλικία. Το ήξερες;
- Κάτι να περιμένεις. - Έντι Μπάρις.
Έντι Μπάρις, ευχαριστώ. ΑΜΚΑ, παρακαλώ;
- 173. - 173.
- 2-5. - 2-5.
6787.
Ευχαριστώ πολύ.
Ναι, και το νερό;
Ποια είναι η μαγική λέξη;
Παρακαλώ.
Συγγνώμη, δεν σ' άκουσα. Έπεσε η γραμμή μυστηριωδώς.
Παρακαλώ.
Καλύτερα. Πολύ καλά. ΘΕΡΜΑΝΣΗ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΗ
Έκρυψα το μπουκάλι νερό κάτω απ' το κάθισμα του συνοδηγού,
Τι είναι αστείο; Γιατί γελάς;
Κέρδισα.
Κέρδισα 500 δολάρια.
Αυτά μόνο χρειαζόμουν.
Είναι αρκετά.
Αρκετά για να πάρω πίσω το φορτηγάκι μου.
Αρκετά.
Τα είχα όλη την ώρα.
Συγγνώμη, Έντι, αλλά με τον καρκίνο έχεις καλές και κακές νύχτες.
Θέλω να πάω σπίτι.
Δεν μπορούμε ποτέ να γυρίσουμε σπίτι, Έντι. Αυτή είναι η τραγωδία της ζωής.
Πώς μαζεύεις τα κομμάτια μιας παλιάς ζωής;
Πώς συνεχίζεις;
Όταν, μες στην καρδιά σου, αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι δεν έχει μείνει τίποτα.
Υπάρχουν κάποια πράγματα που ο χρόνος δεν μπορεί να γιατρέψει.
Κάποιοι πόνοι είναι πολύ βαθιοί, έχουν ριζώσει.
- Απ' τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών είναι, ε; - Ναι. Ήταν απ' τα αγαπημένα της Έμμα.
Χρειάζομαι φαγητό.
Κι έναν μπάφο.
Θεέ μου, θα έκανα τα πάντα για έναν μπάφο, τώρα.
Άκου, λυπάμαι, εντάξει;
Λυπάμαι που σου διέρρηξα τ' αμάξι.
Δεν έπρεπε να το κάνω.
Και το εννοώ. Δεν είναι σωστό.
Έχεις δίκιο. Όλοι αξίζουν να νιώθουν ασφαλείς.
Κι εγώ παραβίασα αυτό το δικαίωμα.
Και έπραξα εγωιστικά.
Προσπάθησα να σε κλέψω, και το παραδέχομαι. Συγγνώμη.
Εγώ… Εγώ…
Ειλικρινά, το καταλαβαίνω.
Όποιοι κι αν ήταν οι λόγοι μου, αυτό δεν το κάνει σωστό.
Ξέρω τη διαφορά μεταξύ σωστού και λάθους, κι έκανα μια επιλογή,
για την οποία πραγματικά, πραγματικά, πραγματικά μετανιώνω.
Δεν έχεις ιδέα.
Σε ικετεύω, όχι για συγχώρεση,
απλά να δείξεις ανωτερότητα.
Μπορεί να 'χεις δίκιο για μένα, Έντι.
Μπορεί να 'μαι ψυχοπαθής, γιατί δεν νιώθω τον παραμικρό οίκτο.
Ωστόσο, επικροτώ την προσπάθειά σου, και γι' αυτό, παίρνεις μια ανταμοιβή.
Υπάρχει ένα γλυκό στο ντουλαπάκι.
Αυτό θα σε κρατήσει για λίγο.
Περίμενε ένα λεπτό. Χτυπάει το τηλέφωνο της δουλειάς.
Εμπρός; Εμπρός;
Ναι; Πες μου γρήγορα. Έχω άλλη κλήση.
Ναι. Εντάξει.
Της έσπασαν τα νερά;
Πόνοι;
Πες τους ότι είναι ασθενής μου, εντάξει;
Ωραία. Γεια. Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, Έντι, πρέπει να κλείσω.
- Τα λέμε. - Χρειάζομαι νερό.
- Απόλαυσε το γλυκό. - Κι ένα μπάφο.
Φεύγει.
Έφυγε. Έφυγε.
Εντάξει.
Αυτό θα απενεργοποιήσει την κεντρική γραμμή. Διακόπτης ασφαλείας.
Πρέπει να απενεργοποιήσω την ασφάλεια.
Εντάξει. Έλα.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, ας δουλέψει.
Έλα.
Έλα, Έντι. Έλα.
Γαμώτο, μου 'κοψες τη χολή!
Τι κάνεις εκεί κάτω;
Τι ψάχνεις;
Τα παρατάω.
Από 'δω και πέρα, κράτα τα χέρια σου εκεί που τα βλέπω. Πάντα κοιτάζω.
ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ
ΔΕΥΤΕΡΑ
Έξι κοτομπουκιές ΜακΝάγκετς.
Όχι, μερίδα 20 κοτομπουκιές ΜακΝάγκετς.
Μία μεγάλη μερίδα τηγανητές πατάτες.
Μίλκσεϊκ.
Μίλκσεϊκ φράουλα.
Μία μεγάλη κόλα.
Και μία μεγάλη κόλα.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
ΚΑΛΩΣΗΡΘΕΣ
Εντάξει.
Καλά…
Για να δούμε εδώ. Για να δούμε, για να δούμε.
Φύγαμε, ναι!
Ω, όχι, όχι όχι. Έλα!
Αχ, ρε Έντουαρντ.
Πίστευες αλήθεια ότι θα ήταν τόσο εύκολο;
Ω, γαμώτο.
ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΟΣ ΠΙΛΟΤΟΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ - Μάλλον όχι. Είσαι πιο έξυπνος, έτσι;
Γαμώτο! Γαμώτο!
- Πού με πας, ρε φίλε; - Πες μου, Έντουαρντ,
τι μουσική έχεις όρεξη ν' ακούσεις;
Η κόρη μου έπαιζε το ίδιο τραγούδι ξανά και ξανά.
Τρελαινόμουν, αλλά έχω χρόνια να το ακούσω.
Απλά πες μου τι θέλεις.
«ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ ΑΡ. 1, ΕΡΓΟ 23» ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ
Απλά κοίτα πώς κατάντησαν, Έντι. Εννοώ, κοίτα προσεκτικά.
Είναι σαν ζώα, έτσι δεν είναι;
Ζητιανεύουν για φαγητό.
Πρεζόνια, εγκληματίες.
Κι εμείς απλά συνεχίζουμε, σαν να 'ταν φυσιολογικό,
σαν να 'ναι αποδεκτό.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΑΣ - Η κοινωνία έχει διαλυθεί.
Πάμε προς τα πίσω.
Κοίτα αυτή τη γειτονιά.
Μοιάζει με ασφαλές μέρος για να μεγαλώσεις οικογένεια, σωστά;
Τι βλέπεις, Έντι;
Παραδίνομαι. Απλά πες μου.
Συστήματα ασφαλείας, κάμερες, μεταλλικές πόρτες.
Αυτοί είναι καλοί άνθρωποι που ζουν με τον φόβο. Καταλαβαίνεις;
Σκατά.
- Κόψε ταχύτητα. - Ήρεμα, Έντι. Απλά τη δοκιμάζω.
Διασκεδάζουμε.
Πού πάμε;
Σ' ένα διασκεδαστικό μέρος.
Πολύ διασκεδαστικό.
Εδώ είμαστε.
Σπίτι μου, σπιτάκι μου.
Κοίτα. Δεν ντρέπονται καθόλου, έτσι;
- Κανένας φόβος για συνέπειες. - Τι θες εδώ;
Ήθελες να πας σπίτι, σωστά; Να 'μαστε.
Τι κάνεις;
Αυτοί οι δύο ηλίθιοι ξέρουν ότι η αστυνομία αδιαφορεί.
Νιώθουν ασφαλείς.
- Τον χτύπησες! - Ωχ, σόρι!
Γιατί μόνο αυτός μπορεί να σπάει το κοινωνικό συμβόλαιο;
Όχι, όχι, όχι!
Σταμάτα!
Άσ' τον να φύγει, ρε φίλε!
Έλα ρε φίλε, άσ' τον να φύγει.
Άσ' τον ήσυχο. Είναι άνθρωπος!
Άρα είναι εντάξει να σπας εσύ το κοινωνικό συμβόλαιο και αυτοί,
αλλά όχι εγώ.
Πώς είναι δίκαιο αυτό;
Σταμάτα, σταμάτα, σταμάτα! Μην το κάνεις!
Πρέπει να υπάρχει τιμωρία για όποιον σπάει το κοινωνικό συμβόλαιο, δεν νομίζεις;
Όχι έτσι.
Άρα θες αναρχία;
Ωραία, ας έχουμε αναρχία.
- Σταμάτα, σταμάτα! - Αλλά δεν θέλω να σταματήσω.
Αν δεν υπάρχουν κανόνες, γιατί να το κάνω;
Είναι γκάνγκστερ, ιός, βδέλλα, εγκληματίας, ανθρώπινα περιττώματα.
Αν θέλω να τον δω να πεθαίνει, τι με εμποδίζει;
Εντάξει, καταλαβαίνω!
Έσπασα το κοινωνικό συμβόλαιο. Μπορείς κι εσύ. Το καταλαβαίνω τώρα.
Απλά σταμάτα το αυτό!
Ορίστε η συμφωνία.
Αν μπορεί να σηκωθεί, βγαίνεις απ' το αμάξι,
αλλά πρέπει να σηκωθεί όρθιος.
Αυτή είναι η συμφωνία.
Έλα, σήκω.
Έλα. Έλα, έλα, σήκω.
Κάθαρμα!
Γαμημένε ψυχοπαθή, θα σε σκοτώσω!
Αυτό είναι το σωστό πνεύμα, Έντι.
Ας επικρατήσει η αναρχία!
Άντε γαμήσου! Άντε γαμήσου!
«ΚΟΝΤΣΕΡΤΟ ΓΙΑ ΠΙΑΝΟ ΑΡ. 1, ΕΡΓΟ 23» ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ
Άντε γαμήσου…
Άντε γαμήσου!
- Κόψε ταχύτητα! - Ποιο το πρόβλημα, Έντι;
«Έντι, μάγκα του δρόμου». Αυτό δεν ήθελες; Χάος, επανάσταση, ναι!
Σταμάτα!
Έλα, Έντι. Χαλάς το καλύτερο σημείο του τραγουδιού. Άκου.
Σταμάτα τώρα!
Σταμάτα!
Έλα, Έντι, διασκέδασέ το λίγο.
- Πρέπει να κάνουμε ό,τι γουστάρουμε. - Θα κάνω εμετό! Σταμάτα!
- Σταμάτα το γαμημένο αμάξι! - Δεν είσαι χαρούμενος; Έλα!
- Θα κάνω εμετό! - Ωραία, κάνε εμετό.
- Σταμάτα! - Δεν υπάρχουν κανόνες εδώ, Έντι.
- Καλώς ήρθες στην ανθρώπινη ζούγκλα! - Σταμάτα!
Γιούπι!
Σταμάτα το αμάξι!
Βοήθεια!
Σταμάτα!
Μην το κάνεις!
Έλα, Έντι. Γιούργια! Γιούπι!
Όχι, όχι, όχι! Όχι!
ΚΑΠΝΟΠΩΛΕΙΟ ΤΑΙΝΙΕΣ XXX
ΤΡΙΤΗ
Έλα, ξύπνα, υπναρά.
Έγερση! Καλημέρα.
Τι;
Έχω νέα απ' την Έιμι και τη Σάρα.
Τι λες;
Πέρασα απ' το διαμέρισμα.
Όχι.
Ω, ναι. Η Έιμι με άφησε να μπω και…
Πήγες στο διαμέρισμά τους; Όχι.
Ναι. Μιρτλ Λέιν 306, διαμέρισμα νούμερο 10.
Σου θυμίζει κάτι;
- Δεν σε πιστεύω. - Αλήθεια;
Η Σάρα έκανε τα μαθήματά της. Τι γλυκό κορίτσι.
Γιατί να βάλει μέσα έναν άγνωστο;
- Δεν ξέρω, αλλά το 'κανε. - Λες ψέματα. Δεν σε πιστεύω.
Ήταν αρκετά εύκολο.
Τους είπα ότι δούλευα για μια μη κερδοσκοπική οργάνωση,
βοηθά ανύπαντρες μητέρες να εισπράττουν λεφτά από αποτυχημένους μπαμπάδες, σαν εσένα.
Έφτιαξα μια επαγγελματική κάρτα.
- Πολύ επαγγελματική. - Δεν καταλαβαίνω.
- Τα Κίνκος προσφέρουν… - Τι στο διάολο πάει στραβά με σένα;
- Δεν εμπλέκονται. - Φυσικά.
- Άσε την οικογένειά μου ήσυχη, μ' ακούς; - Βασικά, έχουμε πολλά κοινά, βλέπεις.
Δεν έχετε τίποτα κοινό.
Είμαστε όλοι θύματα του εγωισμού σου.
Θύματα;
- Αγαπώ την οικογένειά μου. - Σε νοιάζει μόνο ο εαυτός σου, Έντι,
και δεν σε νοιάζει ποιον πληγώνεις.
Δεν ξέρεις τι λες.
Χρωστάς δύο χρόνια διατροφή παιδιού και συζύγου.
- Ψέμα. - Όχι, είναι δημόσια πληροφορία.
Έλεγξα το παρελθόν σου. Μου έδωσες τον ΑΜΚΑ σου, θυμάσαι;
Πληρώνω τώρα, κάθε μήνα.
- Δύο χρόνια. - Προσπαθώ σκληρά.
- Το δικαστήριο σε βρήκε ακατάλληλο πατέρα. - Νομίζεις δεν το ξέρω;
Ξέρω ότι η Σάρα μ' αγαπάει.
Δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να πεις…
Περίμενε…
Γιατί είμαστε εδώ;
Πες μου, Έντι, πιστεύεις
ότι η μικρή Σάρα κληρονόμησε την εξυπνάδα σου του δρόμου; Αναρωτιέμαι…
Άκου με. Φύγε απ' εδώ.
Να τη, η μικρή Σάρα.
Περιμένει να έρθεις να την πάρεις.
Πρέπει να ξέρει ότι δεν θα 'ρθεις.
Καημένη.
Σάρα.
Σάρα!
Είναι μόνο λίγα τετράγωνα μακριά,
μα με την αυξανόμενη εγκληματικότητα αναρωτιέμαι αν είναι ασφαλής.
Άσ' την ήσυχη.
Απλά ας φύγουμε.
Απλά σταμάτα! Σταμάτα!
Σταμάτα, σταμάτα! Γαμώτο! Σάρα.
Σάρα. Σάρα!
Σταμάτα να παρακολουθείς την κόρη μου. Μην μπλέκεις την οικογένειά μου σ' αυτό.
Ακούς, γαμημένε ψυχοπαθή; Άσ' την ήσυχη.
Τι κάνεις; Σταμάτα!
Τι… Όχι, όχι, όχι! Σταμάτα!
Σταμάτα, σταμάτα, σταμάτα!
Εντάξει, εντάξει, εντάξει. Παραδίνομαι, παραδίνομαι.
Συγγνώμη που μπήκα στο αμάξι σου, εντάξει;
Ποτέ δεν έχω μετανιώσει περισσότερο στη ζωή μου.
Πες μου τι θες, τα κάνω όλα!
Δείξε έλεος. Μην την πειράξεις!
Σε πιστεύω.
Αλλά η συγγνώμη είναι ένα πηγάδι πόνου που πάει βαθιά, πολύ βαθιά.
Είσαι ακόμα μακριά απ' τον πάτο.
Όχι.
Είναι απλά ένα μικρό κορίτσι! Δεν έχει κάνει τίποτα. Παραδίνομαι!
Σταμάτα!
Ορίστε! Αυτό θες;
Σταμάτα, Έντι. Μην το κάνεις. Σε παρακαλώ μην το κάνεις.
Όχι, μην το κάνεις.
Μπράβο, Έντι. Πήρα τις σφαίρες όταν σε έραβα.
Δεν θα ήθελα να χαλάσω όλη τη διασκέδαση, σωστά;
Έντι, είσαι εκεί; Εγώ είμαι, ναι.
Είσαι εκεί, Έντι;
Βλέπεις, το πρόβλημα είναι, ο εγκλεισμός είναι βασικά…
Να τους πυροβολήσω; Γιατί όχι; Έπρεπε να το κάνω.
Είναι μόνο η γνώμη μου. Προσβάλλεσαι; Σε προσβάλλει;
Οι πολιτικοί λένε πράγματα όπως:
«Να τονίσω». Θα γινόταν κατανοητό.
«Είναι εντάξει, αυτό λέγεται δημοκρατία».
Μια φρικτή λέξη.
- Τελείωσα. - Επανάλαβε, Έντι. Δεν σ' άκουσα.
Επανάλαβε!
Είπα, τελείωσα.
Βγάλε με έξω.
Τι κάνεις, Έντι;
Σταμάτα το, Έντι.
Σταμάτα. Έντι, σταμάτα.
Σταμάτα επιτέλους!
- Άντε γαμήσου! - Σε προειδοποιώ, έλα.
Σταμάτα το.
Ηρέμησε! Σταμάτα το!
Έντι, σε προειδοποιώ. Σταμάτα το.
Σταμάτα το, Έντι!
Έντι, σε προειδοποιώ.
Είπα, γαμώτο, τελείωσα!
Γεια, αγαπημένο μου ζουζούνι.
Είσαι πολύ μεγάλη γι' αυτό τώρα;
Όχι, πάντα θα 'σαι το ζουζούνι μου.
Συγγνώμη, ελπίζω να το λάβεις αυτό,
γιατί… θέλω να ξέρεις ότι…
Λυπάμαι.
Δεν είμαι καλός.
Ποτέ δεν ήμουν καλός πατέρας για σένα…
Ποτέ δεν ήμουν καλός για κανέναν.
Κι εγώ…
Νόμιζα ότι θα 'σουν καλύτερα, αν δεν ήμουν τόσο κοντά σου.
Μαλακίες.
Είναι όλα απλά δικαιολογίες.
Το βλέπω τώρα.
Αλλά το να 'μαι πατέρας σου ήταν το μόνο που έκανα ποτέ,
που είχε σημασία.
Είναι το μόνο πράγμα που έχει σημασία για μένα.
Και τώρα πλησιάζω στο τέλος, και…
Δεν νομίζω να τη γλιτώσω αυτή τη φορά.
Δεν μπορώ να σταματήσω να σε σκέφτομαι.
Μακάρι να είχα περάσει περισσότερο χρόνο μαζί σου.
Μακάρι να ήμουν εκεί. Μακάρι να…
Αν μπορούσα να τα ξανακάνω όλα απ' την αρχή, θα ήμουν εκεί, μωρό μου.
Θα ήμουν εκεί.
Ό,τι κι αν συμβεί, απλά…
Σ' αγαπούσα πάρα πολύ.
Απλά ήμουν πολύ κακός στο να το δείχνω.
ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
Γεια, Έντι.
Είμαι ο Γουίλιαμ.
Είσαι στο αμάξι μου.
Κάθαρμα!
Βοήθεια!
Θεέ μου. Βρωμάς σκατά, Έντι.
Μου κατέστρεψες τ' αμάξι.
Δεν σ' αρέσει η μυρωδιά φράουλα;
Τυχαίνει να 'ναι η αγαπημένη μου.
Θα κάτσεις φρόνιμα;
Δέσε τους καρπούς σου.
Πάρ' το.
Άντε γαμήσου.
Εντάξει, εντάξει, εντάξει.
Τώρα δέσου στη μπάρα.
Πολύ σφιχτά.
Κάνει κρύο εκεί έξω.
Βρέχει καρεκλοπόδαρα.
Ω, Θεέ μου. Αυτό είναι καλό.
Λοιπόν, τι λες, Έντι, γι' αυτό το αμάξι;
Ε;
Έξυπνη ιδέα, σωστά; Συγγνώμη, ξέχασα.
Εσείς οι νέοι δεν εντυπωσιάζεστε με μας τους παλιούς δεινόσαυρους, έτσι;
Και γιατί να εντυπωσιαστείτε; Είμαστε απλά ένα μάτσο γερόντια.
Ναι. Για να δούμε… Τι είναι αυτό;
Είναι Γκλοκ, σωστά; Μπορείς να σκοτώσεις πολλούς μ' αυτά τα πράγματα.
Για να δούμε.
Σ' εσάς τους νέους αρέσουν αυτά, ε;
Έχω μια έκπληξη για σένα.
Είναι ένας μπάφος. Έτσι δεν τα λέτε αυτά; Μπάφο;
Δεν παραπονιέμαι, γιατί είναι νόμιμο τώρα.
Γι' αυτό η μεγάλη πτώση στην εγκληματικότητα σ' αυτή τη χώρα, σωστά;
Ναι.
Εντάξει, ορίστε.
Θεέ Παντοδύναμε. Φτου!
Τα καπνίζεις αυτά;
Να με πάρει, είναι φρικτά. Δεν καταλαβαίνω την έλξη.
Θεέ μου. Πάρε μια τζούρα, Έντι.
Έλα. Άλλη μία!
Μπράβο σου.
Έφερα κάτι και για μένα.
Κάτι σνακς. Αυτά τα ζελεδάκια-αρκουδάκια.
Ναι, ναι, Είναι πολύ καλά.
Όμορφα. Ναι, είναι καλά.
Λατρεύω τα ζελεδάκια-αρκουδάκια.
Παρεμπιπτόντως, πώς πάει η πληγή, Έντι;
Αν ήμουν στη θέση σου,
ένας λογικός, ισορροπημένος, προσγειωμένος τύπος,
δεν νομίζω ότι το να πυροβολήσω το πόδι μου θα ήταν η πρώτη μου κίνηση,
μα πρέπει να 'ναι η εξυπνάδα σου του δρόμου, για την οποία περηφανεύεσαι.
Οπότε μπράβο. Υπέροχη παράσταση.
Τέλος πάντων…
Θα 'ναι μακρύς ο δρόμος, οπότε καλύτερα φάε κάτι, Έντι.
Φάε τώρα.
Πάρε μερικά ζελεδάκια-αρκουδάκια.
Νόστιμα.
Απόλαυσέ τα.
«ΣΕΧΡΑΖΑΝΤ» ΡΙΜΣΚΙ-ΚΟΡΣΑΚΟΦ
Ωραία.
Φύγαμε.
Ναι, το ξέρω καλά.
Η κόρη μου η Έμμα, αγαπούσε την κλασική μουσική.
Τη βρίσκω φανταστική. Ναι.
Πρέπει να σου μάθω περισσότερα για τη μουσική, πριν πεθάνεις, Έντι.
Όταν σου ζήτησα συγγνώμη, με πίστεψες, σωστά;
Αυτό δεν ήταν όλο το νόημα;
Φυσικά και σε πιστεύω, Έντι.
Όλοι λυπούνται όταν αρχίζουν,
να βιώνουν τις συνέπειες των πράξεών τους.
Αυτό ήταν λοιπόν το σχέδιό σου;
Να με τσακίσεις, να με καταστρέψεις, και μετά να με σκοτώσεις;
Σχέδιο; Δεν υπάρχει σχέδιο, Έντι.
Απλά διέρρηξες το λάθος όχημα, τίποτ' άλλο.
Είσαι ένας αξιολύπητος κλέφτης κι εγκληματίας, και τη γλίτωνες…
Τη γλίτωνες μέχρι σήμερα, οπότε… ατύχησες.
Τότε παράδωσέ με.
Στην αστυνομία; Όχι.
Δεν με νοιάζει αν θα μπεις φυλακή ή θα αθωωθείς.
Θέλω απλά να σου δώσω μια μικρή γεύση κόλασης.
- Και μετά; - Έχει σημασία; Ήθελες να αυτοκτονήσεις, ε;
- Για να προστατεύσω την κόρη μου. - Α, ναι. Ό,τι πεις.
Ίσως ποτέ δεν βίωσες λογοδοσία στο παρελθόν.
Έτσι είναι η λογοδοσία
στην υπέροχη ανθρώπινη ζούγκλα μας.
Οπότε καλώς ήρθες στις πύλες της κόλασης επί γης.
Ωραίο βραχιόλι.
- Σ' το έδωσε η κόρη σου; - Ναι, μου το 'δωσε.
- Έχεις πρόβλημα μ' αυτό, Έντι; - Όχι, κανένα πρόβλημα.
Παίζεις την αγαπημένη της μουσική.
Φοράς το γούρι-βραχιόλι της.
Συγγνώμη, Έντι.
- Τι είναι αστείο; - Τι είναι αστείο;
Έχεις έναν τύπο δεμένο στο αμάξι σου.
Σαν να είμαστε σε καμιά γαμημένη οικογενειακή εκδρομή.
Μόνο εσύ κι εγώ, μπαμπάκα.
Μπαμπάκα. Μπαμπάκας-αρκούδος.
Το πρόβλημα δυστυχώς είναι ότι όλη η γενιά σου βρομάει.
Είστε αποβράσματα. Δεν ξέρετε τίποτα.
Είστε αδαείς, νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα,
και κάνετε διάλεξη σ' όλο τον κόσμο, ενώ δεν ξέρετε την τύφλα σας.
Θα με «ακυρώσεις»; Άντε, ακύρωσέ με, γαμώτο. Ωραία.
Πες μου τι έγινε με την Έμμα.
- Άντε γαμήσου. - Όχι.
Εξήγησέ μου το. Καταλαβαίνω αργά.
Αργά; Ωραία, θα το εξηγήσω πολύ αργά, Έντι.
Έτοιμος, Έντι;
Τα καθάρματα που μας λήστεψαν είχαν όπλα.
Πήραν ό,τι είχαμε, αλλά δεν ήταν αρκετό.
Την πυροβόλησαν στον λαιμό, το κοριτσάκι μου, την Έμμα.
Θυμάμαι που με κοίταξε, έδειξε τον λαιμό της. Είπε: «Μπαμπά». Έτσι ακούστηκε.
Είπε: «Μπαμπά, μπαμπά». Και μετά πέθανε.
Ναι, γέλασα, γιατί θυμάμαι που σκεφτόμουν,
πόσο παράξενο ήταν, η κόρη μου ήταν μαζί μου τη μια στιγμή και ξαφνικά μπαμ, έφυγε.
Χωρίς προειδοποίηση, για πάντα μου την πήραν τόσο βίαια. Και γιατί, Έντι;
Για 1500 δολάρια εξυπνάδας του δρόμου.
Γι' αυτό το κάνεις, σωστά;
Παριστάνεις τον τιμωρό;
Ναι, έλα. Φτιάξε μου τη μέρα, Έντι. Φτιάξε μου τη μέρα.
- Διασκεδάζουμε τώρα, σωστά; - Ναι.
Ναι.
Τίναξε τα γαμημένα σου μυαλά παντού. Έλα!
Φτιάξε ΜΟΥ τη μέρα.
Βαρέθηκα ν' ακούω τις γαμημένες σου μαλακίες.
Κάνε μου τη χάρη. Πυροβόλησέ με.
Αποβράσματα, σαν εσένα, μακριά απ' τους δρόμους.
Άντε γαμήσου ρε!
- Είμαι τρελός σαν εσένα. - Σαν εμένα;
Άνθρωποι σαν εσένα με τρελαίνουν.
Ξέρεις τι είσαι; Έφτιαξες αυτό τ' αμάξι…
- Και με βασανίζεις. - Είναι αλήθεια.
Και δολοφονείς ανθρώπους. Σωστά.
Σαν να 'σαι ένας γαμημένος Μπάτμαν.
Είναι αλήθεια. Είσαι έξυπνος.
Δικαιοσύνη, το λες δικαιοσύνη.
- Είναι δικαιοσύνη αυτό; - Ναι.
Η ηθικοπλαστική, αγία σου στάση, είναι σκατά.
- Ξέρεις τι είσαι; - Πες μου.
Είσαι ένας θλιμμένος,
μόνος,
θυμωμένος, γέρος.
Συνέχισε.
Ο κόσμος σε προσπερνά,
αλλά ξέρεις ποιο είναι το χειρότερο;
Ποιο είναι;
Κάνεις όλα αυτά στ' όνομα της κόρης σου.
Είναι αλήθεια.
Η Έμμα θα ντρεπόταν.
Άντε γαμήσου!
Πες μου να διαχειριστώ τη θλίψη μου. Έλα.
Προσεύχομαι στον μικρό Ιησού, ναι,
και σ' ένα μικρό αστέρι στον ουρανό, ότι η ζωή της είναι καλύτερη αλλού.
Τι είναι αστείο;
Δουλεύω πάνω σ' αυτό τόσο καιρό. Δεν έχεις ιδέα.
- Έχεις; - Νομίζω το έχω.
Έχεις τι;
Εξυπνάδα του δρόμου, γαμιόλη.
ΤΕΤΑΡΤΗ
Άντε γαμήσου. Άντε γαμήσου!
Ψόφα... Ψόφα, ψόφα, ψόφα!
Γαμημένο κάθαρμα!
Γαμιόλη. Θα σε σκοτώσω, ρε γαμώτο!
Θα σε σκοτώσω!
Σήκωσέ το.
Έλα. Απάντησε.
- Μπαμπά; - Γεια, αγαπημένο μου ζουζούνι.
Χαίρομαι τόσο που ακούω τη φωνή σου.
Συγγνώμη, το κινητό μου πεθαίνει, μωρό μου, αλλά…
Έλαβα το μήνυμά σου. Τι συμβαίνει, μπαμπά;
Ακουγόσουν τόσο φοβισμένος.
Συγγνώμη, μωρό μου.
- Δεν ήθελα να σε τρομάξω. - Τι έγινε;
Τίποτα. Δεν έχει σημασία.
Είσαι καλά;
Ναι.
Ναι, είμαι καλά τώρα.
Είσαι σίγουρος; Δεν ακούγεσαι καλά.
Είμαι καλά. Το υπόσχομαι.
Θα με πάρεις σήμερα; Στις 2:15.
Μπαμπά;
Ναι.
Ναι, θα 'ρθω.
Δεν θα ξαναγίνεις κλανοκέφαλος, έτσι;
Όχι. Ποτέ ξανά.
Θα δεις, θα 'ρθω.
Θα 'ρθω.
Εντάξει, πρέπει να κλείσω.
Αλλά θα τα πούμε στις 2:15, εντάξει;
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ, μπαμπά.
Τέλειωσε.
Ξεκλείδωσε τις πόρτες.
Έι.
Είχε πλάκα, Έντι.
Πολλή πλάκα.
Ω Θεέ μου!
Έλα!
Έι!
Σταμάτα!
- Θεέ μου, φίλε, είσαι καλά; - Πρέπει να πάρω την κόρη μου.
Τι έγινε εδώ;
Τι στο διάολο έπαθες;
Δεν θέλω να ξέρω. Το αμάξι σου είναι παρκαρισμένο πολύ μέσα.
- Δώσε μου 40 λεπτά. - Μην αργείς πολύ.
Πρέπει να πάρω την κόρη μου στις 2:15.
2:15. Θα πρέπει να περιμένεις, όπως όλοι.
Ξέρεις κάτι;
Πόσα μου δίνεις για το φορτηγάκι;
Γεια, μωρό μου.
Μπαμπά!
Είμαι καλά, μωρό μου.
Όλα θα πάνε καλά.
Ναι.
Υποτιτλισμός: haroldpoi
Πείτε ευχαριστώ: haroldpoi.click