ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΗ
Υποτιτλισμός: haroldpoi
Μπορείτε να μου πείτε για την πρώτη σας συνάντηση;
Ήταν καλοκαίρι.
Σε κάποιο πάρτι.
Είχα πάει εκεί με μια καλή φίλη.
Δεν ήμουν καλά. Ήμουν σε διάσταση.
Είχα περάσει πολύ καιρό σε μια άσχημη σχέση.
Είχα δυο μικρά παιδιά που με χρειάζονταν συνέχεια.
Γεια.
Έρχομαι αμέσως. Θα πω καληνύχτα στα παιδιά.
Δούλευα σε κάτι πρότζεκτ προσπαθώντας να καθιερωθώ.
Και ξαφνικά εμφανίστηκε εκεί.
Το περίεργο ήταν πως ένιωθα ότι τον ήξερα.
Σαν να σκέφτηκα, "α, να 'σαι".
"Πού ήσουν όλο αυτό το καιρό;"
Δεν είχα νιώσει ποτέ κάτι τέτοιο για κανέναν.
- Γεια. - Γεια.
Μου φαίνεται πως σε ξέρω.
- Νιώθω ότι σε ξέρω. - Αλήθεια;
Εντάξει.
Για μήνες σκεφτόμουν μόνο πώς να τον κάνω δικό μου.
Έψαχνα όλα τα μέρη που μπορεί να τον πετύχαινα.
Μπορώ να τον έχω;
Δεν ήταν καθόλου σίγουρο.
Όλες τον ήθελαν.
Έπρεπε να το καταφέρω. Δεν θα μου το συγχωρούσα ποτέ αλλιώς.
Και μια νύχτα, βρεθήκαμε στο ίδιο μέρος.
Ήταν ελεύθερος.
Και είχε πολλούς φίλους.
Εγώ είχα παιδιά.
Και τα λάτρεψε από την πρώτη στιγμή.
Έτσι έγινε.
Εφτά χρόνια μετά…
Ακούς;
Ναι. Έγραψα την πρόταση χθες.
Θες κι αυτή; Οκέι, θα σε πάρω αργότερα, γίνεται χαμός εδώ.
Κατέβα!
Απορρίπτεται.
Εντάξει… Περίμενε.
Και αυτό απορρίπτεται.
Σταμάτα!
Γεια, μπορείς να με πάρεις; Πρέπει να βάλεις λεφτά, δεν έχει τίποτα η κάρτα.
Μιχαήλ, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Γεια!
Το ανοιχτόχρωμο ή το παγιετέ;
Θέλω κακά!
- Πήγαινε! - Δεν σ' ενδιαφέρει.
Λούντβιχ; Μπορείς ν' αδειάσεις το πλυντήριο;
Γιατί εγώ; Η Άλμα έκανε το χάλι στην κουζίνα.
- Ορίστε, Στέλλα. - Πεινάω. Τι θα φάμε;
- Ο μπαμπάς έρχεται σε 45 λεπτά. - Ο δάσκαλος είπε ότι δεν το παραδώσαμε.
Στελίτσα μου, αυτό όχι.
- Μαμά, τέλειωσα… - Άλμα, βοήθησέ τον.
- Φτου, δεν θα του σκουπίσω τον κώλο. - Σε παρακαλώ.
- Δεν έχω χρόνο, πρέπει να ετοιμαστώ. - Κάνε αυτό που σου λέω.
- Τότε θα πάω χωρίς αυτό. - Θα βρούμε κάτι, Λούντβιχ.
Πάντα αυτό λες. Την άλλη φορά δεν είχα εισιτήριο.
- Μαμά! - Βλέπεις; Δεν θέλει να βοηθήσει.
- Βρομάει εδώ μέσα. Σκατοκέφαλε! - Τέλεια, θα πας εσύ τη Στέλλα.
Δεν ήρθες να τα πάρεις το περασμένο Σ/Κ.
Είχαμε τουρνουά, δεν γινόταν.
Δεν γινόταν; Πρέπει να συνεννοούμαστε.
Τα παιδιά σε περίμεναν.
Δεν μπορείς να κάνεις ό,τι θες και ν' αγνοείς τα τηλέφωνα.
- Εντάξει, έτοιμοι; - Πάω να πάρω τα ακουστικά μου.
- Άντε φύγε! - Θέλω μόνο να μιλήσω.
Είπα φύγε! Κλείσε την πόρτα!
Καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο να μας βλέπεις να τσακωνόμαστε.
- Άντε φύγε! Είπα, κλείσε! - Πρόσεχε, πονάει!
- Δεν έκανα τίποτα. - Είσαι κακιά και εκνευριστική. Φύγε!
- Ως εδώ! Δεν μπορείς να μιλάς έτσι… - Σε μισώ!
Μπαμπά, μπορώ να μείνω μαζί σου; Δεν αντέχω άλλο εδώ.
Δεν αποκλείεται.
- Αγάπη μου. Χρυσό μου. - Μυρίζει το στόμα σου.
Γεια σου, κούκλε.
Κοίτα με στα μάτια όταν αποχαιρετιόμαστε.
Αγάπη μου, είσαι σαράντα!
Έλα Βαρκελώνη!
Σ' αγαπώ.
- Γεια. - Γεια.
Πήρα μάλλινα εσώρουχα στα παιδιά. Ελπίζω να τους κάνουν.
Έτρεχα σαν τρελός.
- Εσύ πώς είσαι; - Τι να σου πω;
Φαντάζομαι καταλαβαίνεις πως μ' ενοχλεί που δεν έρχεσαι ποτέ στην ώρα σου.
Καταλαβαίνω. Μας πήρε η ώρα. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι.
Δεν σηκώνεις τα τηλέφωνα.
Έμεινα από μπαταρία. Μαλακία.
Είσαι υπέροχη.
Πήγε καλά; Τα καταφέρατε;
Πήγε αρκετά καλά. Πραγματικά.
Έχω παίξει ξανά με κάποιους. Οπότε δούλεψε.
Αλλά ο παραγωγός είχε άλλη ιδέα.
Οπότε τα είπαμε λίγο.
Ήμουν πολύ κουρασμένος. Δεν ήμουν στα καλύτερά μου.
Στα ξενοδοχεία δεν κοιμάμαι καλά, οπότε ήμουν λιώμα.
Τράβηξε όλη μέρα. Ήταν εξαντλητικό.
Πρέπει να είναι εξαντλητικό. Να κοιμάσαι σε ξενοδοχείο και…
Θεέ μου, τι ωραία να 'σαι σπίτι.
Η Τετάρτη ήταν δύσκολη. Δεν μας ερχόταν τίποτα. Ώρες ολόκληρες…
Ο Μιχαήλ έμπλεξε στο σχολείο. Πάλι.
Πέταξε πέτρα στο παράθυρο των δευτεροετών.
Μας ζητάνε συνάντηση δυο μήνες.
Αλλά είπα να περιμένω εσένα.
- Για να πάμε μαζί. - Εντάξει.
Θα το κάνουμε. Χαίρομαι που μου το 'πες.
Σ' αγαπώ.
- Εγώ όχι. - Όχι;
Κρίμα.
Είσαι ηλίθιος. Μ' αφήνεις μόνη. Είναι κόλαση.
Θα έπρεπε να σε καταγγείλω στην αστυνομία.
Απόπειρα δολοφονίας. Σήμερα παραλίγο να πεθάνω.
Και μόλις σκέφτηκα πως δεν μπορεί να γίνει χειρότερα
κι έφτιαξα επιτέλους δείπνο, χτύπησε ο συναγερμός.
Τον έχεις βάλει τόσο ψηλά, που έπρεπε να βάλω τρεις καρέκλες.
Δυστυχώς, είδα τον εαυτό μου στον καθρέφτη.
Και ήταν τόσο χάλια θέαμα, που θα απαγχονιζόσουν.
Σ' αγαπώ.
Αγάπη μου.
Και σήμερα μου φόρτωσαν όλο το πρότζεκτ.
- Όχι! - Σε παρακαλώ, μη μου λες "όχι!".
Δεν το 'χω.
Μην βγάζεις συμπεράσματα απ' την πρώτη προσπάθεια.
Μπορείς να σταματήσεις; Δεν έχω τίποτα να τους προσφέρω.
Δεν μπορείς να σκέφτεσαι έτσι. Έχεις πολλά να δώσεις.
Είσαι δυνατή, ζητάς το δίκιο σου.
Θα μπορούσες να πάρεις τον εύκολο δρόμο. Δεν το 'κανες. Γι' αυτό σ' αγαπώ.
Θα τα καταφέρεις, πίστεψέ το. Προσπάθησε ν' αποστασιοποιηθείς.
Ν' αποστασιοποιηθώ; Εσύ δουλεύεις συνέχεια και δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Δεν μπορώ όταν έχω συνέχεια όλα τα παιδιά. Είμαι εξαντλημένη.
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ στη δουλειά.
Ακυρώνω ραντεβού το ένα μετά το άλλο, μέχρι και τον οδοντίατρο…
Δεν πάει έτσι. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Θα 'μαι σπίτι δυο βδομάδες, μπορείς να δουλέψεις.
Δυο βδομάδες; Μου κάνεις πλάκα;
Είχαμε συμφωνήσει να σταματήσεις τα ταξίδια.
- Δεν ήταν σίγουρο. - Ήταν. Πήρες άλλη δουλειά;
Δεν ήταν σίγουρες οι αιτήσεις σου.
Αν θα βγει κάτι. Και πρέπει να 'χουμε έσοδα.
- Δηλαδή υπολόγιζες πως δεν θα τα καταφέρω; - Όχι, σταμάτα.
Σου είπα πως δεν το θέλω έτσι!
Δεν έχω χρόνο ούτε χώρο ν' ανασάνω. Έτσι δεν μπορώ να τα καταφέρω.
Δεν είσαι ο μόνος που δουλεύει. Πρέπει να βρούμε άλλη λύση.
Δεν μπορώ να κάνω πίσω τώρα. Είναι σε δεκαπέντε μέρες.
Εγώ συνέχεια ακυρώνω. Τώρα θα το κάνεις εσύ.
Είναι αντιεπαγγελματικό. Δεν θα ξαναβρώ δουλειά ποτέ.
Θα δεις πώς νιώθω κι εγώ.
Ναι, καταλαβαίνω.
Χαίρομαι που τ' ακούω.
Φυσικά.
Σίγουρα.
Καλή ιδέα.
Συμφωνώ.
Συμφωνώ απόλυτα.
Μας ενδιαφέρει πολύ. Χαίρομαι που το συζητάμε.
Ωραία.
Το θέμα με το σχολείο το λύνεις τηλεφωνικά;
Ναι, το εκτιμούμε πολύ. Πραγματικά;
- Πρέπει να τραβάμε κουπί μαζί. - Θα το λύσουμε μαζί.
- Θα της το πω. Θα χαρεί σίγουρα. - Μπορείς να το κλείσεις;
Υπέροχα, θα μείνουμε σε επαφή. Χαίρομαι που τα είπαμε.
- Μπορείς να κλείσεις; - Έχουμε σχέδιο. Τα λέμε.
Τι κάνεις, ρε συ; Μιλάω!
Το έλυσες με αυτούς τηλεφωνικά;
- Κανόνισες κάτι; - Γιατί όχι; Αυτοί πήραν.
Είπες πως το αναβάλλουμε καιρό και πρέπει να μιλήσουμε.
Ναι, είπα ότι εμείς πρέπει να μιλήσουμε.
Το αναβάλλαμε γιατί έλειπες μήνες ολόκληρους.
Είπα πως σ' περίμενα να 'μαστε και οι δυο εκεί.
- Δεν καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι; - Σπουδαίο θέμα είναι;
Δεν χρειάζεται να σ' ρωτάω για όλα.
Το ανέβαλα για σένα. Μα εσύ μ' αγνοείς παντελώς.
Ηρέμησε. Συμφωνήσαμε να το κρίνει κάποιος απ' τον δήμο.
Δεν θα εξαρτάται από μας.
- Τα κανονίσατε έτσι; - Ναι.
Δεν μπορείτε να κανονίζετε έτσι χωρίς εμένα.
Δεν θέλει κριτική.
Δεν έχεις ιδέα τι χρειάζεται τώρα. Είσαι ηλίθιος;
Είσαι; Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό!
Δεν μπορείς να 'ρθεις έτσι, να το κάνεις και να μη μ' ρωτήσεις.
Γιατί το 'κανες;
Μπορείς ν' απαντήσεις;
Γιατί το 'κανες; Στα αρχίδια σου τι γνώμη έχω;
Άντε γαμήσου!
Σταμάτα! Δεν βλέπεις πως προσπαθώ να βοηθήσω;
Προσπαθώ να κάνω κάτι καλό. Δεν αντέχω άλλο!
Μαρία;
Τι;
Δεν πάει άλλο έτσι.
Τι εννοείς;
Δεν πάει. Πρέπει να σε βοηθήσει κάποιος με τον θυμό σου.
- Βοήθεια; - Ναι.
Κάποια σεμινάρια διαχείρισης θυμού ή κάτι τέτοιο.
Δεν το αντέχω άλλο αυτό.
Ούτε εγώ.
- Μιλάω σοβαρά. - Κι εγώ.
Δεν χρειάζομαι σεμινάρια διαχείρισης θυμού. Μήπως εσύ χρειάζεσαι;
Ο τρόπος που μου φέρεσαι με καταστρέφει.
Η δική μου συμπεριφορά; Η δική σου με καταστρέφει.
Είσαι κι εσύ νευριασμένος. Κοίτα τον εαυτό σου. Βράζεις.
Δεν το λες σοβαρά. Εγώ να αλλάξω, γιατί εσύ τα 'κανες μαντάρα;
Κι είσαι τουλάχιστον το ίδιο νευριασμένος με μένα.
Ακούς;
Ποιος θέλει γιαούρτι;
- Εγώ! - Ορίστε.
Όχι! Το βλέπεις;
Μπορείς να το σκουπίσεις; Ευχαριστώ. Μεγάλη βοήθεια.
Λερώνεται λίγο. Θες κι άλλο γάλα;
Καλημέρα. Έχει καφέ στην κανάτα. Πάρε.
Μαμά!
- Μαμά! - Στέλλα!
- Μιχαήλ. Πρέπει να φύγουμε. - Εντάξει.
Έλα.
- Μπαμπά… - Ναι.
Πάμε, Μιχαήλ.
Έλα.
- Μπαμπά. - Πάμε.
Είμαι διατεθειμένη να δουλέψω με μένα. Αλλά δεν θα δεχτώ να μην συμμετέχεις.
Περιμένετε τον μπαμπά.
Θες να χωρίσουμε;
Θεέ μου, απάντησέ μου.
Έρχεται ο μπαμπάς.
- Ποιος θέλει αγκαλίτσα; - Εγώ…
Θα κοιμηθείς εδώ;
Πονάει το κεφάλι μου. Πρέπει να κοιμηθώ.
- Δεν μπορούμε να μιλήσουμε; - Δεν μπορώ τώρα, Μαρία.
Δεν μπορούμε τουλάχιστον να κοιμηθούμε μαζί;
Πρέπει να συνέλθω. Δεν είμαι καλά.
Δεν μπορώ ν' αλλάξω έτσι απλά.
Ξέρεις πόσο εξαντλημένη είμαι. Δεν μπορώ.
Θα ξυπνήσεις τα παιδιά.
Θα τα πούμε αύριο. Είναι αργά.
- Έχεις βρει άλλη; - Όχι, καθόλου.
Τότε τι συμβαίνει;
- Τι τρέχει; - Θα τα πούμε αύριο.
Πρέπει να κοιμηθούμε. Σε παρακαλώ.
Δεν το αντέχω αυτό.
Δεν αντέχω να 'μαι εδώ έτσι.
- Εντάξει, τότε όχι. - "Εντάξει, τότε όχι;";
Φεύγω.
Μέχρι να καταλάβεις τι θες. Τα παιδιά θα μείνουν μαζί σου.
- Εντάξει. - "Εντάξει;";
Εντάξει.
Σου φαίνεται καλή λύση; Να φύγω;
Εσύ το πρότεινες. Αν το χρειάζεσαι, καλώς.
Απλώς δεν αντέχω σ' αυτό το σπίτι, όταν είναι έτσι η κατάσταση.
Το καταλαβαίνω. Κάνε ό,τι είναι καλύτερο για σένα.
Δηλαδή νομίζεις πως αυτό είναι το καλύτερο για μένα;
Μιχαήλ, νομίζεις ότι θυμώνω πολύ;
- Όχι. - Μαρία, άσ' τον ήσυχο.
- Μιχαήλ, σου φαίνεται θυμωμένη η μαμά; - Άσ' το.
Θα μου το 'λεγε αν το πίστευε.
Μπορείς τουλάχιστον να μ' αγκαλιάσεις;
Σ' αγαπώ.
Γαμώτο… Είσαι τόσο μίζερος.
Άθλιος…
- Ευχαριστώ. Ευγενική είσαι. - Δεν κάνει τίποτα.
- Θα σε πάρω. Καλή τύχη. - Ευχαριστώ. Και σε σένα.
Πήρατε τον Ζίγκμουντ. Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Αφήστε μήνυμα.
Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Αφήστε μήνυμα.
Καταστρέφει ο θυμός τις οικογενειακές σχέσεις;
Η μέθοδος Μπρόσετ διαχείρισης θυμού θα σας βοηθήσει.
Είναι για όσους άνω των 18 έχουν θέματα θυμού…
και βίαιες συμπεριφορές προς τους δικούς τους.
Κάθε μορφή βίαιης συμπεριφοράς μπορεί ν' αλλάξει.
Το θέμα πρέπει ν' αντιμετωπιστεί πριν καταστρέψει τις οικογενειακές σχέσεις.
Άσε με ήσυχη.
- Γεια. - Τι κάνεις εδώ;
Ήθελα να σε δω. Πάμε για καφέ;
Μην έρχεσαι εδώ. Ντρέπομαι.
Γιατί ντρέπεσαι που ήρθα να σε χαιρετήσω;
Άντε φύγε, μαμά!
Δεν καταλαβαίνεις πόσο πονάω; Προσπαθώ να 'μαι ευγενική.
Δεν χρειάζεται να μου μιλάς έτσι. Μπορείς τουλάχιστον να μ' αγκαλιάσεις.
Δεν θέλω να έρχεσαι εδώ. Είναι δύσκολο να το καταλάβεις;
Μα γιατί; Δεν έρχομαι ποτέ.
Είναι τόσο κακό να περάσει κάποιος;
Δεν έρχομαι ποτέ στο σχολείο. Νόμιζα πως θα χαρείς.
Θεέ μου, τι ντροπή να 'ρθει η μάνα σου να σε χαιρετήσει.
- Τι ντροπή! - Είσαι τρελή, μαμά.
Άντε φύγε! Φύγε! Κάνε μου τη χάρη!
Άλμα, συγγνώμη. Ήταν χαζό. Δεν πέτυχε, συγγνώμη.
Μιλάει ο Ζίγκμουντ. Δεν μπορώ τώρα. Αφήστε μήνυμα.
Γεια, εγώ είμαι.
Ήθελα να δω πώς είστε.
Κι αν πας αύριο στην πόλη, μπορείς να μου πάρεις την κρέμα για το έκζεμα;
Είναι στο πάνω ράφι στο μπάνιο, αριστερά.
Με τρώει πολύ.
Πιο πολύ απ' το κανονικό. Δεν ξέρω γιατί.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ. Μάλλον θα πάω στο γιατρό.
Μπορείς να με πάρεις ή να μου γράψεις;
Ξέχασα να πάρω κάλτσες και εσώρουχα.
Μήπως μπορείς να μου φέρεις κι αυτά; Εντάξει.
Καληνύχτα.
Αγάπη μου…
Είμαι σε ραντεβού. Βρήκα μόνο τα μπλε εσώρουχα.
Ξέρω ότι δεν σου πολυαρέσουν, αλλά το πρωί γινόταν χαμός.
Και αυτή είναι η κρέμα, σωστά;
Έχεις καταλάβει τι θες;
Νομίζω πως και οι δυο χρειαζόμαστε χρόνο και χώρο.
Τώρα είναι σημαντικό για μένα να μην πάρω οριστικές αποφάσεις.
- Πρέπει να γυρίσω. - Μα…
Πρέπει να φροντίσεις τη μυρμηγκιά του Μιχαήλ. Μια φορά τη βδομάδα.
- Το διάλυμα είναι στο μπάνιο. - Το 'κανα ήδη.
Και το θερμός. Όταν το έπλυνα μετά την εκδρομή, μύριζε.
Πρέπει να το ξεβιδώσεις και να το ξεπλύνεις με βραστό νερό.
- Εντάξει, θα το κάνω. - Και…
Δεν πρόλαβα να σου δώσω αυτό.
Πρέπει να το διαβάσεις.
Δεν βρήκα ακόμη νταντά. Αλλά θα βρω.
Για να ξέρεις τι μας περιμένει.
Όταν ξαναβρεθούμε.
Οι διακοπές είναι πληρωμένες. Μπορείς να πάρεις κάποια άλλη μαζί σου.
- Πρέπει να γυρίσω. - Χαιρόμουν που θα ξαναρχίσω δουλειά.
Αλλά σ' αυτή την κατάσταση δεν μπορώ.
Κι αν δεν έχω δουλειά, δεν θα παίρνω ούτε αναρρωτική άδεια, ούτε λεφτά.
Θα πρέπει να πληρώσεις όλους τους λογαριασμούς.
Καλύτερα να γυρίσω, μη χάσω κι εγώ τη δουλειά μου.
- Θέλω τόσο πολύ να δουλέψω. - Το ξέρω.
Δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνεις αυτό. Δεν καταλαβαίνω.
- Δεν μπορούμε να το συζητήσουμε τώρα. - Δεν σου είμαι αρκετή πια;
Αν γίνω καλύτερη, δεν θα το 'κανες;
Μα δεν μπορώ να γίνω καλύτερη. Δεν μπορώ.
Προσπαθώ τόσο πολύ. Είμαι εξαντλημένη.
Θυσίασα ό,τι ονειρεύτηκα.
- Είμαι χάλια. - Μην χτυπιέσαι.
- Δεν αξίζω τίποτα. - Μην το κάνεις, σε παρακαλώ.
Αν πάω σε σεμινάριο με ανθρώπους που χτυπάνε παιδιά ή σε ψυχίατρο,
θα με ξαναθέλεις; Πες μου τι να κάνω!
Είμαι τόσο χάλια που ούτε αυτό ξέρω.
Κοίτα με. Μπαίνω μέσα.
Πρέπει να συνέλθεις. Μίλα με κάποιον. Θα σε βοηθήσει.
Δεν θα σ' αφήσει.
Δεν το πιστεύω. Χρειάζεται μόνο λίγο χώρο.
Δεν ξέρω.
Νιώθω πως μπορεί να γίνει οτιδήποτε.
Σαν να μην τον ξέρω πια. Δεν καταλαβαίνω τι θέλει.
Δεν είχε ποτέ μακροχρόνια σχέση πριν από σένα.
Και μετά γνώρισε τον Δράκουλα.
Λίγη ατυχία είχε.
Αλλά σοβαρά τώρα. Δεν έχει την εμπειρία που έχεις εσύ.
Με παιδιά και προηγούμενες σχέσεις.
- Είχε σχέσεις πριν; - Ναι, εξάμηνες.
Αλλά τέτοια κατάσταση δεν έχει ξαναζήσει.
Όπου πρέπει να προσπαθήσει για να πετύχει η σχέση.
- Κατά τη γνώμη μου χρειάζεστε θεραπεία. - Μα δεν θέλει θεραπεία.
Θέλει να αλλάξω εγώ.
Δεν μπορεί να το λέει αυτό.
Θα έπρεπε να το πει μπροστά σε τρίτο άτομο.
Αν φοβάται τόσο να ξεγυμνωθεί μπροστά σε κάποιον άλλον,
σίγουρα κάτι κρύβει.
Έχει πάει ποτέ σε θεραπεία; Όχι.
Μιλάει γι' αυτά με φίλους;
Δεν εκφράζει πολλά. Μόνο σ' εσένα.
Αν θέλει όντως να χωρίσετε, η διαμεσολάβηση είναι υποχρεωτική.
Όταν έχετε παιδιά και θέλετε διαζύγιο.
- Ίσως το δεχτεί αυτό. - Είναι το ελάχιστο.
- Μαρία και Ζίγκμουντ; - Ναι.
Καλημέρα.
Περάστε.
Οπότε ο Ζίγκμουντ λέει πως νιώθει πως δεν έχει χώρο.
Και πως νιώθει παγιδευμένος. Καταλαβαίνω καλά;
Ναι. Με καταστρέφει αυτό. Δεν ξέρω.
Είναι δύσκολο να το καταλάβω τώρα. Γι' αυτό ίσως χρειάζομαι χώρο.
Χρειάζεσαι χώρο; Μα δουλεύεις συνέχεια. Κι εγώ είμαι μόνη για όλα. Είμαι εξαντλημένη.
Έχεις άπειρο χώρο. Πώς το λες αυτό;
Συμφωνήσαμε να δουλέψω επιτέλους κι εσύ να τα βγάζεις πέρα στο σπίτι.
Πάντως θα πάρεις δουλειά, θα πω να την ακυρώσεις και θες διαζύγιο!
Πού διάολο βρισκόμαστε;
Καταλαβαίνω πως έχετε πολλά στο μυαλό σας, Μαρία.
Μα μπορούμε να επικεντρωθούμε πρώτα στον Ζίγκμουντ;
- Σύμφωνη, Μαρία; - Ναι.
Γιατί σας είναι δύσκολο να βρείτε τον χώρο που χρειάζεστε;
Δεν είναι εύκολο να το πω.
Άλλο ο ιδιωτικός χώρος και άλλο ο επαγγελματικός.
Εσύ έχεις τουλάχιστον έναν, εγώ δεν έχω κανέναν.
Η Μαρία επεμβαίνει στα πάντα, είναι παντού.
Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω.
Δεν νιώθω καλά πουθενά.
Δεν μπορώ να συμμετέχω. Δεν έχω θέση στο σπίτι.
Δεν υπάρχει χώρος για κανέναν τώρα. Είναι πολύ χαοτική περίοδος.
Μ' ενδιαφέρει τι λέτε, Ζίγκμουντ.
Γιατί σας είναι τόσο δύσκολο να δημιουργήσετε αυτόν τον χώρο;
Δεν ξέρω αν είναι δύσκολο.
Μα τι εννοείτε; Πως δεν βρίσκετε χώρο;
Είμαστε συνέχεια σε σύγκρουση.
Ιδίως όταν προσπαθώ να δημιουργήσω χώρο.
Σας δυσκολεύουν οι συγκρούσεις;
Ναι, είναι εξαντλητικές.
Πιστεύετε πως φταίει μόνο η Μαρία που δεν έχετε χώρο;
Ή μπορείτε να κάνετε κάτι κι εσείς;
Δεν ξέρω. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πω τώρα.
Έχει τόση οργή, που δεν βλέπω καθαρά.
Σίγουρα, κάποιος θυμώνει όταν είναι όλα πάνω του.
- Δεν είναι δίκαιο. - Κι εγώ έχω πολλά.
Φροντίζω τα παιδιά σου από την προηγούμενη σχέση.
Κι αυτό έχει κόστος.
Θα τα μετρήσουμε κι αυτά;
Εκτιμώ φυσικά αυτά που κάνεις για τα μεγαλύτερα παιδιά.
Αλλά κι εσύ όταν ήρθες σ' εμάς, μας κόστισε.
Αν είχα μόνο εκείνα, θα 'χα άπειρο χρόνο κι ελευθερία.
Πρέπει ν' αντέξουμε αυτή τη φάση.
Τα παιδιά είναι μικρά, δεν έχουμε νταντά.
Δεν έχουμε παππούδες να βοηθήσουν, έχουμε αβέβαια οικονομικά.
Με τέσσερα παιδιά, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Μην κάνεις πίσω στα δύσκολα.
- Έχω ήδη χωρίσει μια φορά… - Αυτό είναι απ' τις χειμερινές διακοπές.
Το ηχογραφούσες;
Δεν μπορούμε να φύγουμε, δεν έχει φόρμα!
Ήταν το μόνο πράγμα που είχες να φροντίσεις!
Μα δεν σ' ενδιαφέρει! Γράφεις στ' αρχίδια σου!
Είναι εκτός πλαισίου. Δεν μπορείς να το δείχνεις έτσι.
Εντάξει. Δεν νομίζω να πρέπει ν' ακούσουμε άλλο.
Θεέ μου.
Δεν θυμώνεις ποτέ, Ζίγκμουντ;
Όχι… Δεν ξέρω.
Σίγουρα θυμώνεις, όταν η Μαρία θυμώνει μαζί σου.
Αν δεν καταλαβαίνεις πως θυμώνεις, ίσως κι αυτό είναι πρόβλημα.
Καταλαβαίνεις πως ο θυμός σου τον επηρεάζει;
Αυτή είναι η αποστασιοποίηση.
Δεν νομίζω πως αν πάω σε σεμινάριο διαχείρισης θυμού, θα λυθεί το θέμα.
Καταλαβαίνω πως σου είναι δύσκολο να υπερασπιστείς τον εαυτό σου.
Μα μου φαίνεται παράξενο να υποχωρώ, για ν' αποκτήσεις εσύ χώρο.
Όταν ήδη έχεις περισσότερο χώρο από μένα.
Πρέπει να το λύσουμε μαζί κι εγώ είμαι διατεθειμένη να πάω σε θεραπεία. Μαζί.
Δεν είμαι έτοιμος για θεραπεία ακόμα.
Ο χρόνος μας τελειώνει, ας το κλείσουμε κάπως.
Θα ήθελα να εξηγήσω και να συνοψίσω σε ποια φάση βρισκόμαστε.
Μαρία, θέλετε να δουλέψετε για τη σχέση σας. Σωστά;
Και Ζίγκμουντ, τι σκέφτεστε εσείς;
Δεν είμαι σίγουρος αν θέλω να συνεχίσω.
Πρέπει να πεις κάτι. Δεν μπορώ να ζω με αυτή την αβεβαιότητα.
Πρέπει να πεις αν θες να προσπαθήσεις να το φτιάξεις ή όχι.
Είναι φρικτό αυτό. Δεν έχω από πού να πιαστώ.
Δεν μπορώ να προχωρήσω.
Είναι δύσκολο για τη Μαρία. Το καταλαβαίνω.
Θέλει να γυρίσει σπίτι και να τα ξαναβρείτε.
- Ναι. - Ναι, καταλαβαίνω.
Μπορούμε να ορίσουμε προθεσμία, μέχρι πότε θα δώσεις σαφή απάντηση στη Μαρία;
Εντάξει.
Τι θα λέγατε; Μια μέρα ή μια βδομάδα;
Θα ήταν καλό να μην περιμένει πολύ.
Μπορώ ν' απαντήσω μέσα σε λίγες μέρες.
Υπέροχα. Τότε μέχρι Τετάρτη βράδυ;
Σας βολεύει, Μαρία;
Όπως και να 'χει, θα ξαναβρεθούμε την Πέμπτη.
Να συζητήσουμε τι θα κάνετε στη συνέχεια.
Μαζί ή χωριστά.
Νομίζω πως είναι σημαντικό.
Συγγνώμη. Τελειώσαμε; Μάλλον με παίρνουν απ' τη δουλειά.
Θα με βοηθούσατε με κάποια προσωπικά στοιχεία;
Βεβαίως.
Είπε πως θα μου απαντήσει σήμερα το βράδυ, αλλά τίποτα ακόμη.
Σίγουρα θ' απαντήσει. Συνήθως κρατάει τον λόγο του, έτσι;
Ναι. Εκτός απ' τον γαμήλιο.
Θα πάνε όλα καλά. Μου 'ρχεται μια σκέψη…
Δεν ξέρω. Τι νομίζεις πως θα γράψει;
Προσπάθησε να μην το σκέφτεσαι. Πάρε βαθιές ανάσες.
Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο. Σ' αγαπάει. Το ξέρω.
Αν σ' αφήσει, είναι ηλίθιος. Μα δεν είναι ηλίθιος.
Πρέπει να κοιμηθώ. Μήπως μπορείς ν' απαντήσεις;
Αποκοιμήθηκα με τη Στέλλα. Μόλις σου έστειλα μέιλ.
Αγαπητή Μαρία,
Πρώτα απ' όλα, θέλω να σ' ευχαριστήσω για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε.
Σήμαιναν πολλά για μένα.
Αλλά πρέπει να προετοιμαστείς ότι θα φύγω απ' αυτή τη σχέση.
Πήρατε τον Ζίγκμουντ. Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Αφήστε μήνυμα.
Μαμά!
Δεν το αντέχω. Δεν το αντέχω.
Προετοιμάσου, θα φύγω απ' αυτή τη σχέση.
Πήρατε τον Ζίγκμουντ. Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Αφήστε μήνυμα.
Δεν μ' ενδιαφέρει που δεν το σηκώνεις. Έρχομαι να πάρω τα παιδιά.
Να πας όπου θες. Θα τα καταφέρω και χωρίς εσένα.
Αλλά μπροστά στα παιδιά δεν θα ξαναπώ λέξη για σένα.
Ελπίζω να 'σαι ευτυχισμένος. Δεν θα ξαναμείνω σ' αυτή την τρύπα.
Γυρίζω σπίτι και τελειώνουμε εδώ.
Σε παρακαλώ, επιβεβαίωσε ότι έλαβες το μήνυμα.
Οκέι. Μπορείς να κρατήσεις τα παιδιά.
Τι; Τα 'γραψε όντως αυτά;
Οπότε… Υπέροχα.
Λυπάμαι που κατέληξε έτσι.
Απλώς θα πρέπει να περάσω από φρικτή κόλαση.
Θα τα καταφέρω. Έχω πολλή δουλειά ούτως ή άλλως.
Πρέπει να πλύνω το μπάνιο και να στείλω κάτι μέιλ.
Να περάσω μετά;
Να πάρω την οδοντόβουρτσα. Μπορώ να κοιμηθώ εδώ απόψε.
Ευγενικό εκ μέρους σου, αλλά θα τα καταφέρω. Δεν χρειάζεται.
- Σίγουρη; - Θα τα καταφέρω.
Αν το ξανασκεφτείς, πάρε με. Υπόσχεσαι;
- Υπόσχεσαι; Θα σε πάρω. - Τα λέμε.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Πρέπει να περιμένουμε τον Ζίγκμουντ.
Μόλις μου 'γραψε πως δεν θα 'ρθει.
- Σου 'γραψε; Γιατί δεν θα 'ρθει; - Δεν λέει.
Γαμώτο.
Όμως αφού έχουμε χρόνο, μπορούμε να συνεχίσουμε μαζί.
Μόνη μου;
Ίσως βγει κάτι. Ποιος ξέρει;
Μάλλον ήρθαν λίγο αλλιώς τα πράγματα απ' ό,τι περιμένατε.
Δεν ξέρω γιατί κάθομαι εγώ εδώ, όταν αυτός το χρειάζεται.
Απλώς την κοπανάει και δεν κάνει τίποτα;
Θα πληρώσει για τη συνεδρία, είτε 'ρθει, είτε όχι.
Μα δεν είναι σημαντικό για σας, τι κάνει αυτός τώρα.
Πρέπει να φροντίσετε τον εαυτό σας και τη ζωή σας.
Να επικεντρωθείτε στο να λύσετε τα δικά σας θέματα.
Αυτά που έχετε μέσα σας.
Τι εννοείτε, "αυτά που έχω μέσα μου";
Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα.
Να επικεντρωθούμε στο ρόλο που παίζετε εσείς σ' αυτό;
Εγώ; Αυτός θέλει να φύγει. Νομίζετε πως το προκάλεσα εγώ;
- Εσείς το πιστεύετε; - Όχι. Δεν καταλαβαίνω τι εννοείτε.
Δηλαδή δεν έχετε καμία ευθύνη για την κατάσταση;
Μάλλον έχω. Κάποιο μικρό μερίδιο θα έχω.
Μα δεν έχει σημασία τώρα, αφού θέλει να χωρίσει αυτός.
Εντάξει.
Ας ξεκινήσουμε απ' αυτό το μικρό μερίδιο.
- Εντάξει. - Την προηγούμενη φορά είπατε
πως γύρισε απ' τη δουλειά και αμέσως ήθελε ν' αναλάβει άλλη.
Και πως πήρε στο σχολείο τηλέφωνο, χωρίς να το συζητήσει μαζί σας.
Και μετά ξαφνικά ήθελε διαζύγιο.
Ναι.
- Μου το ξαναλέτε; - Μα σας το 'πα ήδη.
Ναι. Μα προσπαθήστε να το ξαναπείτε.
Πείτε μου πώς γύρισε σπίτι, αφού έλειπε έξι βδομάδες.
Ήμουν πολύ κουρασμένη. Γέμισα το πλυντήριο πιάτων.
Και τότε μπήκε στην πόρτα.
Και τι συμβαίνει όταν τον βλέπετε; Πώς νιώθετε;
Χαίρομαι που τον βλέπω. Τον αγαπώ. Αυτό νιώθω.
Και μετά;
Είναι χαρούμενος. Έρχεται προς το μέρος μου, θέλει να μ' αγκαλιάσει.
Αφήνω τα πιάτα και πάω κοντά του. Μ' αγκαλιάζει.
- Τον αγκαλιάζετε κι εσείς; - Όχι πολύ ώρα.
Δεν θέλετε να τον αγκαλιάσετε;
Όχι, στην πραγματικότητα.
Γιατί δεν θέλετε να τον αγκαλιάσετε, αφού χαίρεστε που τον βλέπετε;
- Δεν ξέρω. - Και τι γίνεται μετά;
Αρχίζει να μου μιλάει για τη δουλειά.
Δεν παραλείπετε κάτι;
Όταν σταματάτε ν' αγκαλιάζεστε, τι κάνει;
Δεν ξέρω. Ίσως λίγο έκπληκτος ή λυπημένος.
Και εσείς;
Απομακρύνομαι.
Με ποιον τρόπο;
- Δεν ξέρω. - Γιατί απομακρύνεστε έτσι;
Θέλω να νιώσει άσχημα.
Γιατί θέλετε να νιώσει άσχημα;
- Δεν ξέρω. - Γιατί έκανε κάτι;
- Ναι, μας άφησε. - Μα το είχατε συμφωνήσει;
- Ναι. - Και είχατε συμφωνήσει.
- Ναι. - Τότε γιατί θέλετε να νιώσει άσχημα;
Δεν ξέρω.
Και τι γίνεται μετά;
- Αρχίζει να μιλάει για τη δουλειά. - Του αρέσει να το μοιράζεται;
- Ναι. Του αρέσει. Μιλάει. - Και εσείς;
Δεν μου αρέσει. Θέλω να σταματήσει.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Απλώς μ' ενοχλεί. Οπότε τον διακόπτω.
Και τι λέτε;
Ο Μιχαήλ έμπλεξε στο σχολείο. Πάλι.
Θέλετε να νιώσει πως φταίει αυτός για τα προβλήματα του Μιχαήλ;
Ξέρω πως δεν φταίει αυτός.
Μα θέλετε να νιώσει πως φταίει.
- Ναι. - Γιατί;
Γιατί συνέβη όταν έλειπε. Γιατί δεν ήταν εδώ μαζί μου.
Πιστεύετε πως σ' αυτή την κατάσταση μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό;
Όχι.
Μα και πάλι θέλετε να νιώσει ενοχές.
Ναι.
Γιατί;
Γιατί θέλετε να νιώσει άσχημα;
Θυμάστε άλλες καταστάσεις που θέλατε να νιώσει έτσι;
Προσπαθήστε να θυμηθείτε στιγμές που φερθήκατε έτσι.
Είσαι καλά;
Με χαρά Ξέρω πως θα 'μαστε τυχεροί
Όσο είμαι εδώ Ζω με χαρά
Είμαι απλώς αισιόδοξος
Τι συμβαίνει σ' αυτή την κατάσταση;
Δεν θέλω να χορέψω, γιατί δεν μ' αρέσει.
Νιώθω χαζή.
Αν δει πως χαίρομαι, θα με κοροϊδέψει.
Δεν θέλω να χαζοπαίζω.
- Θα το κάνω εγώ. - Είναι εντάξει.
Δεν έχει νόημα. Δεν ξέρεις ποιανού είναι τι.
- Ξέρω. Άσ' το. - Όταν τα διπλώνεις εσύ,
βρίσκω τα εσώρουχα μου στον Μιχαήλ και ο Λούντβιχ παίρνει τα παντελόνια της Στέλλας.
Δεν ξεχωρίζεις το μαλλί απ' το βαμβάκι.
Τα ξεχωρίζω. Κάτσε. Θα το κάνω εγώ.
Όχι! Δεν είσαι ποτέ εδώ. Δεν ξέρεις ποιανού είναι τι.
Στο τέλος πρέπει να το κάνω μόνη μου. Μόνο δουλειά μου προσθέτει.
Εντάξει. Ποιανού είναι αυτό;
- Δικό σου; - Ναι, δικό μου.
Μπράβο, Ζίγκμουντ. Κοίτα.
Μου κάνουν; Είναι του Μιχαήλ.
Και αυτά;
Είναι παντελόνια της Άλμα.
Είναι πιτζάμα. Πιτζάμα του Λούντβιχ. Βλέπεις;
Νομίζω πως ήξερες από καιρό πως θα σ' άφηνε.
Δεν καταλαβαίνω. Έκανες τόσα πολλά για τη σχέση.
Εσύ είσαι η ευάλωτη. Αυτός θέλει να φύγει.
Μάλλον το περίμενα, γιατί το ξέρω απ' τα παιδικά μου χρόνια.
Ο μπαμπάς άφησε τη μαμά. Από τότε φοβάμαι τόσο πολύ,
που υποσυνείδητα τον σπρώχνω απ' τη σχέση.
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Ίσως προσπαθώ έτσι να τον κρατήσω.
Προσπαθείς να τον κρατήσεις, απομακρύνοντάς τον;
Αν νιώσει ενοχές,
θα πιστέψει πως είμαι καλύτερη απ' αυτόν.
Και τότε θα σκεφτεί πως είναι τυχερός που με έχει.
Και πως πρέπει να μείνει μαζί μου.
Οπότε προσπαθώ να τον κάνω να νιώθει χειρότερα από μένα.
Να μην καταλάβει πόσο χάλια είμαι στην πραγματικότητα.
Μου κάνεις πλάκα.
Δεν πιστεύεις πως είσαι χειρότερη απ' αυτόν;
Είσαι υπέροχη.
Σ' αγαπώ πολύ.
Συγγνώμη. Με τσιμπάει πολύ αυτό το πουλόβερ.
- Τσιμπάει πολύ. Το πουλόβερ. - Αλήθεια;
Εντάξει.
Είχατε πάντα φόβο πως θα σας εγκαταλείψει ο άλλος;
Τι θα γίνει αν σας αφήσει;
Θα πεθάνω.
- Θα πεθάνετε; - Ναι. Ή θα εξαφανιστώ.
Γιατί;
Γιατί θα πάρει μαζί του ό,τι καλό υπάρχει στη ζωή μου.
Δεν θα μείνει τίποτα.
Δηλαδή αν μείνετε μόνη σας… Δεν είναι αρκετά καλό;
Ό,τι καλό υπάρχει, συνδέεται μ' αυτόν;
Κάπως έτσι.
Κάπως, αυτός είναι ό,τι καλό υπάρχει σε μένα.
Στην πραγματικότητα, δεν καταλαβαίνω γιατί είναι μαζί μου.
Μα αργά ή γρήγορα θα το καταλάβει.
Όταν θα 'χει χρόνο να δημιουργήσει χώρο για τον εαυτό του.
Ή για να είναι με άλλους ανθρώπους.
Θα δει πως είναι πολύ καλύτερα εκεί παρά μαζί μου.
Γεια.
Αγάπη μου.
Θα μπορούσες να χτενιστείς λίγο.
Καλημέρα. Εδώ είστε.
- Ο πατέρας άργησε, άκουσα. - Ναι.
Θέλουμε να μιλήσουμε για την Άλμα. Σ' αυτό το εξάμηνο τα πήγες υπέροχα.
Μ' εντυπωσίασε ό,τι κατάφερες.
Και δημιουργείς καλή ατμόσφαιρα στην τάξη.
Είσαι ευγενική, χαρούμενη και φροντίζεις τους άλλους.
Και παραδίδεις τις εργασίες στην ώρα σου.
Είδατε το τετράδιο εργασιών της; Είναι τέλειο.
Δεν το 'χω δει. Γιατί δεν μου το 'δειξες;
Δεν χρειάζεται να ελέγχω τις εργασίες της. Έχει πάντα τα πάντα εντάξει.
Είναι αλήθεια.
Άλλοι γονείς παραπονιούνται στις συγκεντρώσεις.
Πως τα παιδιά δεν κάνουν εργασίες.
Πως πρέπει να τα κυνηγάνε συνέχεια.
Εγώ δεν σε κυνήγησα ποτέ. Τα κάνεις όλα μόνη σου.
Δεν ζητάς βοήθεια ούτε συμβουλές. Είναι τέλειο.
Ακριβώς. Δεν είναι λίγο υπερβολικό για σένα, Άλμα;
Δεν μ' ενοχλεί.
Μάλλον έρχεται ο πατέρας σου.
Αυτός είναι. Ένα λεπτό. Πάω να τον φέρω.
- Πάει τέλεια. - Γιατί το λες;
Τι;
Δεν ξέρεις τι κάνω. Δεν μπορείς να σωπάσεις;
Ήθελα να πω πως είσαι ανεξάρτητη. Δεν μπορώ ούτε να σε επαινέσω;
- Άσ' το καλύτερα. - Μα είναι αλήθεια.
Δεν σε τσέκαρα ποτέ. Δεν χρειάζεται. Κάνεις ό,τι πρέπει.
Μπράβο σου. Θα σ' εξαντλούσε αν το 'κανες.
- Έλα τώρα. - Γιατί να μπεις στον κόπο;
- Γιατί το λες αυτό; - Είσαι απαίσια, μαμά.
Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Θες να δουλεύω και ν' αντέχω τα πάντα.
Μα εγώ δεν είμαι σαν εσένα. Εσύ δεν χρειάζεσαι τίποτα από κανέναν.
Σ' αρέσει έτσι, αλλά εγώ δεν είμαι σαν εσένα.
Γεια.
Ας συνοψίσουμε τι είπαμε.
Η Άλμα τα πάει υπέροχα στα μαθήματα και στην ομάδα.
Υπέροχα.
Εδώ μένουν η Μαρία, η Κριστίν και ο Έρλεντ.
Έρχομαι!
Γεια. Είσαι εσύ;
Σκέφτηκα να περάσω.
Μαράκι μου. Πώς πας, κορίτσι μου;
- Έτσι… - Μπες μέσα.
Ευτυχώς είσαι δυνατή. Είσαι.
Μοιάζεις με μένα. Πάντα έμοιαζες.
Οι γυναίκες στην οικογένειά μας αντέχουν σχεδόν τα πάντα.
Σκέφτομαι συχνά πόσο δυνατές γυναίκες έχουμε στην οικογένειά μας.
Η μαμά, εγώ, εσύ, η Άλμα…
Σκέφτομαι συχνά και τα χρόνια με τον πατέρα και το διαζύγιο.
Φυσικά ήταν δύσκολα. Μα το ξεπέρασα. Το ξεπέρασα.
Κι εσύ έχεις την ίδια δύναμη. Θα ξαναγίνουν όλα καλά, Μαρία.
Θα πάνε όλα καλά. Θα δεις.
- Σου έφερα αυτό. - Τι να 'ναι άραγε;
Ένα μικρό δωράκι. Τίποτα σπουδαίο.
Έχει πολύ χαρτί.
Είναι απ' το ωραίο μαγαζί εδώ στη γειτονιά. Ξέρω πως σ' αρέσει.
- Αλήθεια; - Φυσικά μπορείς να το αλλάξεις.
Ήθελα αυτή τη γεύση που έλεγες, τότε στο Λονδίνο. Θυμάσαι;
- Πραγματικά; Δεν θυμάμαι. - Ναι.
Σου άρεσε πολύ. Το 'λεγες.
Εντάξει, μα ξέρεις κάτι; Έχω κόψει τελείως το μαύρο τσάι.
Κιτρινίζουν τα δόντια. Δεν είναι αστείο στην ηλικία μου.
Δεν χαίρεται τίποτα ο άνθρωπος.
Η γειτόνισσά μου έκανε λεύκανση δοντιών.
Μόδα είναι τώρα μάλλον. Λεύκανση δοντιών.
Έχω πολλή δουλειά σήμερα, οπότε δεν το 'χα υπολογίσει αυτό.
Έσπασε σωλήνας στη γειτόνισσα. Έπρεπε να τη βοηθήσω.
Και έχω άγχος με τα εισιτήρια για το μέγαρο μουσικής.
Και ο Άρε με πήρε τηλέφωνο τουλάχιστον εκατό φορές αυτή την εβδομάδα.
Για τη μεγάλη επέτειο του συλλόγου μας.
- Αλήθεια; - Αυτή είναι η λίστα με όσα πρέπει να κάνω.
Γίνεται χαμός εδώ μέσα, μετά βίας αντέχω.
Ήθελα να βάλω τα πάντα στη σοφίτα, μα δεν χωράει τίποτα.
Και δεν έχεις πάρει κι εσύ τα πράγματά σου απ' τη σοφίτα.
- Είναι ακόμη όλα εκεί. - Μπορώ να τα πάρω.
Θα το πιστέψω όταν το δω.
Πράσινο τσάι μπορώ ακόμη.
Αυτό είναι εξαιρετικό.
Και κοίτα πόσο χαριτωμένο κουτάκι.
Είναι χαριτωμένο. Δεν θες να κάτσεις στη θέση σου;
Μπορούμε να αλλάξουμε. Θα 'θελα να κάτσω στη θέση σου.
Όπως θες.
Μα δεν θες καλύτερα να κάτσεις στην παλιά σου θέση;
Πάντα εκεί καθόσουν. Σαν βασίλισσα.
Πάντα ήθελες να κάθεσαι εδώ. Για να μην βοηθάς.
Κι εγώ με τον Έρλεντ κάναμε τα πάντα. Τρέχαμε γύρω σου.
Κι εσύ καθόσουν σαν πριγκίπισσα και περίμενες να σε σερβίρουμε.
Έτσι γινόταν. Θες λίγο καραμελωμένο τυρί;
- Κορίτσι μου. Θες; Θα φέρω ψωμί. - Όχι.
Γιατί μιλάς για τη θέση στο τραπέζι; Τι θέλεις να πεις;
- Για ποιο πράγμα; - Πως κάθομαι απλώς εδώ.
Και κάνετε εσείς τα πάντα για μένα.
Έτσι γινόταν.
Μα γιατί μου το λες τώρα; Τι θέλεις να πετύχεις;
Ήταν απλώς αστείο.
Σου άρεσε να σ' εξυπηρετούν.
Ήσουν σαν ντίβα.
Δεν είναι κάτι καινούριο.
- Σου φαίνεται αστείο; - Θεέ μου, βάλε λίγο χιούμορ στη ζωή σου.
Πρέπει να 'ναι όλα δράμα;
Αν σταματήσεις να γελάς, δεν θ' απομείνει τίποτα.
Κορίτσι μου.
Πήρα από δίπλα εξαιρετικό τυρί. Θες;
Προσπαθείς να μου πεις πως σου ζητούσα πολλά;
Στην πραγματικότητα, ένιωθα λίγο σαν υπηρέτρια.
- Κάποιες φορές. Είναι αλήθεια. - Με ποια έννοια;
Έτσι ήσουν απλώς. Δύσκολο να σου βάλει όρια κανείς.
Ήσουν αρκετά απαιτητική. Πραγματικά.
Ας το δούμε.
Μαμά;
- Μαμά. - Ναι. Τι πάλι;
Νομίζω πως δεν σου κάνει καλό όταν μου δίνεις κάτι.
Τι εννοείς; Δεν κάνω τίποτ' άλλο απ' το να δίνω.
Χρόνια ήμουν μόνη μου μαζί σου.
Αν δεν πρόσεξες τι σου 'χω δώσει, τότε με εκπλήσσει.
- Δεν λέω πως δεν μου 'χεις δώσει τίποτα. - Όχι; Τότε τι λες;
Ήμουν μόνη μου για σας τους δυο.
Όταν έφυγε ο μπαμπάς. Μεθυσμένος και απελπισμένος.
Έκλαιγα κάθε βράδυ στην κουζίνα απ' την κούραση.
Το ξέρω.
Ήμουν τόσο δυστυχισμένη τότε. Ήταν εφιάλτης.
Δεν πρέπει να το σκέφτομαι.
Αλλιώς δεν θα 'κανα τίποτα σήμερα. Είναι σίγουρο.
Δεν λέω πως δεν μου 'δωσες τίποτα.
- Όχι; - Λέω…
πως νομίζω πως δεν σου κάνει καλό να μου δίνεις κάτι.
- Τι εννοείς; - Πως δεν σου κάνει καλό να δίνεις κάτι.
Ούτε σου κάνει καλό να παίρνεις κάτι.
- Όπως το τσάι που σου 'δωσα. - Ναι;
Νομίζω πως δεν χάρηκες που το πήρες από μένα.
Τι λες; Χάρηκα πάρα πολύ.
- Πραγματικά; - Ναι, χάρηκα.
- Και πώς το έδειξες; - Δεν αντέχω αυτές τις ανακρίσεις.
Αυτό ακριβώς μισώ σ' εσένα.
Τώρα μου λες πως δεν μ' αγαπάς. Πως με μισείς κάπως.
- Σταμάτα. - Σαν να 'σαι συνέχεια θυμωμένη μαζί μου.
Σαν να θες να φύγω. Να μην νιώθω καλά.
Σαν να θες να νιώθω μίζερα.
Ίσως ένιωθες αυτόν τον θυμό και για τον μπαμπά.
Πριν πεθάνει, έλεγε πως τον κορόιδευες και πως τον ενοχλούσε.
- Κι όταν πήγαιναν καλά τα πράγματα. - Αυτός έχει πολλά να λέει!
Ίσως δεν το 'κανες, αν ήξερες τι έκανες.
Πρόσεχε τι λες, Μαρία!
Να 'σαι ευγενική!
Μου φαίνεται πως θες να νιώθω μίζερα εγώ.
Μακάρι να σκεφτόσουν τους άλλους.
Μα ποτέ δεν σ' ενδιέφερε. Είσαι μόνο εσύ, εσύ, εσύ!
Όταν ήρθες σήμερα, σκέφτηκα: "Τι καλό παιδί.
Ίσως με ρωτήσει: "Πώς είσαι; Δεν είσαι κουρασμένη; Χρειάζεσαι βοήθεια;"
Μπα, αυτά δεν τα κάνεις εσύ.
Ο αδερφός σου, ναι. Είναι ευγενικός και φροντίζει.
Όταν ήσασταν μικροί, με σκέπαζε όταν ήμουν κουρασμένη.
Εσύ ποτέ δεν έκανες τίποτα τέτοιο. Δεν είσαι έτσι.
Δεν βλέπεις πως δεν θες να θυμάσαι τίποτα καλό για μένα;
Δεν θες ό,τι σου δίνω εγώ. Δεν πρέπει ποτέ να σε χαροποιήσω.
Γιατί δεν μπορούσες να πιστέψεις πως έχω κάτι καλό μέσα μου;
Πως σου θέλω το καλύτερο.
Πως δεν είμαι κακιά, πως έχω καλή καρδιά.
Λες και δεν ήμουν αρκετή για σένα, ό,τι κι αν έκανα.
Κατάλαβα πως ζω μ' ένα φάντασμα, που μου λέει πως είμαι χάλια.
Και άχρηστη. Μου 'χει μπει βαθιά στην καρδιά.
Εντάξει.
Και γι' αυτό φταίω εγώ;
Δεν λέω πως φταις εσύ, μαμά. Αλλά ίσως…
Δεν το αντέχω άλλο, Μαρία. Είμαι εξαντλημένη.
Χάρηκα που ήρθες. Μα ήρθες μόνο για να με κρίνεις.
Είμαι κι εγώ άνθρωπος.
Δεν είμαι μηχανή και δεν αντέχω τα πάντα.
Θα πάω μια βόλτα. Όταν τελειώσεις, μπορείς να φύγεις.
Δεν αντέχω τόση κριτική.
Ίσως οι άλλοι γύρω σου να αντέχουν, αλλά εγώ όχι.
Πώς είστε;
Αρκετά καλά.
Σκεφτόμουν αυτά που συζητήσαμε την τελευταία φορά.
Πως νιώθετε πως είστε η κακιά.
Αυτή που δεν ξέρει να δίνει. Πρέπει να είναι οδυνηρό για σας.
Δεν είναι τόσο… οδυνηρό. Είναι…
Εντάξει.
Πολλοί άνθρωποι είναι πολύ χειρότερα από μένα.
Μα αυτό δεν σημαίνει πως δεν πονάτε κι εσείς.
Σήμερα μάλλον δεν μπορώ να μιλήσω πολύ.
Δεν κοιμήθηκα καθόλου. Είμαι πολύ…
- Κουρασμένη. - Εντάξει.
- Θέλετε να τελειώσουμε; - Είμαι κουρασμένη. Δεν μπορώ να σκεφτώ.
- Ίσως πρέπει ν' αναπαυτώ. - Μπορείτε ν' αναπαυτείτε εδώ.
Έχω αυτόν τον καναπέ. Δεν θέλετε να ξαπλώσετε;
- Δεν γίνεται. - Γιατί όχι;
- Θα 'ναι περίεργο, έτσι; - Φυσικά εξαρτάται από σας.
Είστε εδώ για δουλειά. Σίγουρα δεν θέλετε να χάσετε χρόνο.
Θα χάλαγε όλη η μέρα.
Ναι, μα θέλω να αφιερώσω αυτόν τον χρόνο σε σας.
Αν θέλετε ν' αναπαυτείτε, θα ήθελα να σας το προσφέρω.
Θα δεχτείτε την προσφορά μου;
Είστε κουρασμένη. Και αυτό που χρειάζεστε είναι εδώ.
Μπορείτε ν' αναπαυτείτε εδώ μαζί μου.
Αν θέλετε.
Εντάξει.
Τι φροντίδα.
Ήταν πολύ ευγενικό.
Θα κάτσω εδώ κοντά σας.
Δεν χρειάζεται. Σίγουρα έχετε πολλή δουλειά.
Μην ανησυχείτε για μένα. Σύντομα θα γίνω καλύτερα.
Δεν πάω πουθενά.
Μπορώ να κάτσω εδώ και να σας κοιτάζω. Ή να κοιτάζω απ' το παράθυρο.
Μα θα σας προσέχω.
Χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία.
Γαμώτο… Είμαι απλώς κουρασμένη.
Δεν είναι περίεργο.
Συγγνώμη, είμαι απλώς πολύ κουρασμένη.
Δεν πειράζει.
Είναι φυσιολογικό να νιώθετε έτσι, Μαρία.
Συγγνώμη.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει. Δεν κοιμήθηκα καθόλου.
Δεν είμαι έτσι κανονικά. Δεν ξέρω…
Είσαι ηλίθιος. Χαζός…
Είσαι ηλίθιος.
Σε μισώ.
Είσαι απαίσιος. Σε μισώ.
Είσαι…
Είσαι… εντάξει.
Είσαι…
Είσαι καλός άνθρωπος.
Δεν μπορούσα να σ' το πω πιο πριν.
Γιατί…
Δεν ένιωθα καλά.
Αγάπη μου.
Έχεις καλή καρδιά.
Σου αξίζει…
Σου αξίζει αγάπη.
Μπορείς να την έχεις.
Είσαι υπέροχη. Είσαι… υπέροχη.
Είναι εντάξει που χρειάζεσαι αγάπη.
Είσαι υπέροχη.
Σ' αγαπώ.
Γεια!
Κορίτσι μου! Έλα εδώ.
Γεια.
Είσαι εντελώς ηλίθια.
Ξέρεις πως κατά τη γνώμη μου είσαι ηλίθια;
Ναι, ξέρω.
Είσαι συνέχεια κουρασμένη και λες πως έχεις σημαντική δουλειά στο Όσλο.
Μα δεν έχεις καμία δουλειά. Είσαι ένα τίποτα.
Δεν έπρεπε ποτέ να κάνεις παιδιά.
Θέλω να μείνω με τον μπαμπά. Εκεί είναι πολύ καλύτερα.
Είναι καλός. Όχι χάλια σαν εσένα.
Είναι εντάξει, αν το θες.
Καταλαβαίνω πως το θες.
- Μαμά. - Άλμα.
Αγάπη μου.
Είναι φυσιολογικό να νιώθεις έτσι.
Είναι κλειστό εδώ, πρέπει να βρούμε κάτι άλλο.
Εκεί;
Καλημέρα.
Για μένα μια σόδα και καφέ. Καπουτσίνο.
Και για μένα το ίδιο.
Δεν έχω πολλά να πω. Εσύ ήθελες να βρεθούμε.
Μα πες ό,τι χρειάζεσαι. Θ' ακούσω.
Ίσως κλάψω.
Μα όχι γιατί είμαι λυπημένη τώρα.
Και δεν θέλω να νιώσεις ενοχές, αν μιλήσω.
Θέλω να ξέρεις, πως αν θέλεις να φύγεις,
μπορείς.
Δεν χρειάζεται να νιώθεις άσχημα.
Αν αυτό χρειάζεσαι,
πρέπει να το κάνεις.
Δεν χρειάζεται να φοβάσαι πως δεν θα τα καταφέρω.
Γιατί θα τα καταφέρω.
Θα τα καταφέρω.
Τελευταία συνειδητοποίησα πόσο φοβόμουν.
Φοβόμουν τόσο πολύ πως θα μ' άφηνες.
Και μου ήταν τόσο δύσκολο να το πω.
Σε σένα.
Φοβόμουν τόσο πολύ μη μείνω μόνη με τον εαυτό μου.
Με μισούσα τόσο πολύ.
Θέλω μόνο να ζητήσω συγγνώμη.
Που δεν πίστευα πως σ' ενδιαφέρω.
Και σου φόρτωνα ενοχές.
Που σε κριτίκαρα.
Και σου 'χα κολλήσει.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα…
να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.
Κατά κάποιο τρόπο, αυτό που έγινε, είναι σαν δώρο.
Μακάρι να 'μασταν μαζί.
Αλλά τώρα καταλαβαίνω…
πως δεν το θέλω…
Δεν το θέλω, αν δεν το θες κι εσύ.
Αν δεν είμαστε μαζί…
είναι κι αυτό εντάξει.
Μπορώ να ζήσω μια καλή ζωή.
Χωρίς εσένα.
Ευχαριστώ.
Δεν κάνει τίποτα.
Οπότε θα πρέπει να λύσω τα δικά μου προβλήματα.
Μα καταλαβαίνω πως είμαστε μαζί σ' αυτό.
Και πως πρέπει να ξεκαθαρίσω το δικό μου μερίδιο ευθύνης.
Ξέρω επίσης πως δεν σου έλεγα τι πραγματικά χρειαζόμουν.
Νομίζω πως ήταν επικίνδυνο να νιώσω τι χρειαζόμουν.
- Πρέπει να φύγω. - Εντάξει.
Εντάξει.
- Τα λέμε. - Τα λέμε.
Γεια.
Πώς είσαι;
Είναι επικίνδυνο για μένα. Να δεχτώ την αγάπη που μου δίνεις.
Φοβάμαι γι' αυτό.
Τι φοβάσαι;
Αν σ' αφήσω να μ' αγκαλιάσεις…
- Νομίζω πως θα μ' αφήσεις. - Αυτό πιστεύεις;
Πιστεύεις πως θα σ' αφήσω.
Έλα.
Υποτιτλισμός: haroldpoi
Πείτε ευχαριστώ: haroldpoi.click