Τι κάνουμε τώρα;
-Μην κάνεις θόρυβο. -Εντάξει, συγγνώμη.
-Μην κάνεις θόρυβο. -Καλά, εντάξει.
-Περίμενε, πάω να δω. -Όχι, μείνε.
Λεό.
-Κρύψου! -Τι έγινε;
Μα τι έγινε;
Σε παρακαλώ, μην κάνεις φασαρία.
Δεν ακούς;
Δεν ακούς τα βήματα και τις πανοπλίες;
Πόσοι είναι;
Πρέπει να είναι τουλάχιστον ογδόντα. Θα δω αν είναι εδώ.
-Μα τι κάνουν εδώ; -Δεν ξέρω.
Δεν είναι μπροστά.
-Τι είναι; -Ακούω κάτι.
-Μην κάνεις θόρυβο. -Δεν ακούω τίποτα.
Πρέπει να είναι στη στέγη, πίσω μας.
Κάνουν έναν κύκλο.
Σταμάτα, θα μας ακούσουν. Τρελός είσαι;
Με το τρία, φεύγεις τρέχοντας.
Μάλιστα, κύριε Λοχαγέ!
Τρία, δύο, ένα, φύγαμε!
Είναι πίσω μας! Τρέξε!
Καλώς τον.
Θα κοιμηθώ στου Ρεμί απόψε.
-Θα γυρίσεις καμιά μέρα στο σπίτι; -Μπορεί.
Τι καλός που είσαι και ήρθες να βοηθήσεις τον μεγάλο σου αδερφό!
-Όχι, αρκετά σε είδα. -Έλα να δουλέψεις καμιά μέρα.
Έλα, κάνε μου αέρα.
Ανοίξτε τα παράθυρα, αγόρια.
Τέλεια!
Μήπως έχετε και λίγο σταφύλι;
-Κάτι... -Δεν είμαστε οι υπηρέτες σου.
Μπορώ να ελπίζω, να ονειρεύομαι λίγο.
-Είναι ωραίο να ονειρεύεσαι. -Ονειρεύομαι να έχω έναν αφοσιωμένο γιο.
Και έναν αφοσιωμένο γιο καρδιάς.
Πιο αφοσιωμένο σε μένα από τον δικό μου γιο.
Ευχαριστώ.
-Εξαρτάται από τη μέρα. -Όπως και για σένα.
Είμαι πάντα στο έλεός σου, και το ξέρεις.
-Όταν το αξίζεις. -Συγγνώμη, αλλά είναι αλήθεια.
-Συμφωνείς; -Ναι.
Είμαι πολύ καλή μαζί του.
Έχω μια ιδέα. Θα γίνω ο μάνατζέρ σου.
Και θα ταξιδέψουμε σε όλον τον κόσμο, ακόμα και στο φεγγάρι.
Και θα γίνουμε πολύ πλούσιοι.
-Θα πρέπει να περιμένουμε λίγο. -Όχι βέβαια.
-Ναι. -Δείξε το αυτό στον κόσμο.
Ανέβασέ το στο YouTube.
-Όχι. -Και θα έχεις ένα εκατομμύριο likes.
-Όλες οι διασημότητες του όμποε, θα... -Εντάξει, κατάλαβα.
Ποια είναι η πρώτη χώρα που θέλεις να επισκεφτούμε;
Πρώτα, θέλω να παίζω σωστά αυτό το κομμάτι, και μετά βλέπουμε.
Αν πρέπει να πας κάπου, πού θέλεις να πας;
Η πρώτη χώρα που επιλέγεις;
Στο Μεξικό.
Μη γελάς, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Για να δω.
Είναι πολύ ωραίο.
Είσαι έτοιμος;
-Είναι φρικτό. -Ναι, συγγνώμη.
Δεν είναι αριστούργημα.
Δεν κοιμάσαι;
Ναι, κοιμάμαι.
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω.
Το κεφάλι μου.
Δεν σταματάει.
Αλλά δεν είναι πολύ σημαντικό.
Φαντάσου...
Είσαι ένα πολύ μικρό παπάκι.
Και μόλις βγήκες από το αυγό σου.
Μόλις άνοιξες τα μάτια σου για πρώτη φορά.
Όλα τα παπάκια είναι κίτρινα.
Κι εσύ είσαι κίτρινο...
Αλλά πολύ πιο όμορφο από τα άλλα παπάκια.
Είσαι ιδιαίτερο.
Μια μέρα, αποφασίζεις να φύγεις και συναντάς μια σαύρα.
Αναρωτιέσαι τι είναι, γιατί δεν έχεις ξαναδεί σαύρα.
Σκέφτεσαι ότι αυτή η σαύρα έχει παράξενη αύρα.
Και κάνει και ομοιοκαταληξία.
Αλλά σου αρέσει πολύ.
Γιατί έχει ιδιαίτερο χρώμα, όπως εσύ.
Μια μέρα, φεύγετε μαζί.
Και φτάνετε σε ένα τραμπολίνο.
Αρχίζεις να πηδάς πάνω στο τραμπολίνο.
Πηδάς πολύ ψηλά, μέχρι τα αστέρια.
Και είναι κάπως έτσι...
Γεια σε όλους. Καλώς ήρθατε στην πρώτη σας χρονιά σ'αυτό το σχολείο.
Δεν σας ξέρω, αλλά θα ήθελα να σας μάθω.
-Εντάξει. -Δεν υπάρχει πρόβλημα;
-Θα προσπαθήσουμε να μιλάμε ολλανδικά. -Εντάξει.
Εγώ είμαι ο Μπατίστ. Είμαι 13. Και παίζω χόκεϊ επί πάγου.
Τα χόμπι μου είναι το χόκεϊ επί πάγου, η κολύμβηση και το τρέξιμο.
Θέλω να γίνω επαγγελματίας παίκτης χόκεϊ.
-Επαγγελματίας; -Ναι.
Εγώ είμαι ο Σεκού, είμαι 12 χρονών.
-Μου αρέσει το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο. -Ζυλ, ακούς;
Εγώ είμαι η Ινές και θα ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική.
Εντάξει, θέλει κάποιος άλλος να μας συστηθεί;
-Εγώ είμαι ο Ζυλ και τρώω πολύ. -Αλήθεια; Και τι τρως;
Μακαρόνια, πίτσα, χάμπουργκερ, τηγανητές πατάτες...
ντουρούμ με πίτα, μαρούλι και κρεμμύδι.
Όντως τρως πολύ.
-Τι θα ήθελες να γίνεις; -Δεν ξέρω. Γευσιγνώστης, ίσως.
-Έχεις άγχος; -Λίγο.
Πες μας ποιος είσαι και τι θα έπρεπε να ξέρουμε για σένα.
Ήταν τόσο μεγάλο...
-Ήμουν με το ποδήλατο, στον αυτοκινητόδρομο. -Χεστήκαμε!
Αυτή ρωτάει!
-Θεέ μου! -Μη φωνάζεις.
Μπλιαχ! Έκλασες!
Σταμάτα, είσαι σπαστικός.
Μπορώ να σας ρωτήσω κάτι;
Τα έχετε;
Όχι.
-Γιατί γελάς; -Αυτός γελάει.
Δεν ξέρω. Δεν τα έχουμε.
Μου φάνηκε περίεργο, γιατί φαίνεστε ότι είστε πολύ κολλητοί φίλοι.
-Γι'αυτό, δεν το ρώτησα από κακία. -Δεν τα έχουμε.
-Γιατί γελάμε; -Δεν ξέρω.
Γιατί το λες αυτό;
-Μα φαίνεται. -Τι φαίνεται;
Ότι είστε ζευγάρι...
Κρατιόμαστε χέρι-χέρι, κάνουμε χαδάκια; Όχι.
Θα μπορούσα να πω το ίδιο για εσάς, γιατί κάνετε κοριτσίστικα πράγματα μαζί.
-Το κορίτσι μου! -Δεν είναι αυτό...
Όταν κάθεστε μαζί, είστε πολύ κοντά.
Φυσικά, αφού είμαστε κολλητοί.
-Κι εμείς είμαστε κολλητές... -Μια ερώτηση έκανα.
Νομίζω ότι είναι πραγματικά κολλητοί.
Ναι, τόσο πολύ, που είμαστε σχεδόν σαν αδέρφια.
-Παραπάνω από αδέρφια. -Γνωρίζονται από πάντα.
-Ίσως δεν το δέχεστε. -Όχι. Και πάψτε να μιλάτε γι'αυτό.
Δεν είμαστε ζευγάρι.
-Σίγουρα; -Ναι, σιγουρότατα!
-Εντάξει. -Η συζήτηση δεν έχει νόημα.
Μια ερώτηση είναι.
Αν γίνουν ζευγάρι, θα μας το πουν.
Από απλή περιέργεια.
Λεό;
-Λοιπόν; Πώς πήγε το σχολείο; -Καλά.
Όλα καλά;
Είσαι στην ίδια τάξη με τον Ρεμί;
-Ναι. -Ωραία.
Εντάξει. Θες να τσιμπήσεις κάτι;
-Όχι, ευχαριστώ. Δεν πεινάω πολύ. -Εντάξει.
Γεια.
Κοιμήθηκες καλά;
Καλά.
Μια χαρά.
Εσύ;
Το ίδιο.
-Μια χαρά. -Μια χαρά.
-Σταματήστε, κορίτσια. -Αφήστε τους να κοιμηθούν.
Ναι, σταματήστε, θα σας χτυπήσω!
Φίλε, μου βάζει πράγματα στο στόμα.
Τι κάνεις;
Ρεμί, ζεσταίνομαι.
Κι εγώ.
-Ζεσταίνομαι. -Όχι, μείνε.
Συγγνώμη.
-Σε ποιον δίνεις πάσα; -Εγώ είμαι στη μέση.
Ελάτε.
Δεν πειράζει. Είναι βλάκες.
Έλα εδώ!
Δεν θα σας πιάσω ποτέ. Εσείς θα με πιάσετε. Να πάρει.
Έπιασα έναν.
-Καλό; -Νόστιμο.
-Πολύ καλό. -Τρώγεται.
-Ξέρεις ότι είναι πολύ καλό. -Ξέρετε αυτή την τεχνική;
Για δείξε.
Δοκίμασε. Προσεκτικά.
Κι άλλο!
Τέλειο! Θα δοκιμάσω κι εγώ.
-Μπράβο. -Καλό.
Περίμενε, τελευταία φορά. Μετά, δεν θα σ'ενοχλήσω άλλο.
Εντάξει, εντάξει.
Κάν'το εσύ, το κάνεις πολύ καλύτερα.
-Ναι. -Ναι.
Κι αύριο, θα έρθουν όλοι...
Θα καθίσω πρώτη σειρά και θα ουρλιάζω.
Ωχ, όχι. -Ναι.
Ρεμί! Ζήτω!
-Έτσι και το κάνεις, σε σκότωσα. -Μα γι'αυτό θα το κάνω.
-Πολύ ευγενικό αυτό. -Είσαι ο βασιλιάς του κονσέρτου.
Έλα, παίξε.
-Έχω καλό προαίσθημα. -Ήρεμα.
-Ηρέμησε! Είσαι καλά; -Αστείο είναι αυτό;
-Είσαι σοβαρός; -Τι; Αφού γούσταρες, κορίτσι.
Με προσβάλλεις. Βούλωσ'το, τράβα στη σκατοπαρέα σου.
"Βούλωσ'το, τράβα στη σκατοπαρέα σου." Με λένε Λεό και είμαι πούστης.
Αδερφές είναι, έτσι κι αλλιώς. Γιατί έχουν ανάγκη να το κάνουν αυτό;
Παίζεις καιρό χόκεϊ επί πάγου;
Από τεσσάρων χρονών.
-Και είναι δύσκολο; -Όχι, εύκολο είναι.
Σε δυο μέρες, το 'χεις μάθει.
Ξέρεις να κάνεις πατινάζ;
Ναι.
-Θέλεις να δοκιμάσεις; -Δεν ξέρω.
-Δεν ξέρεις; -Γι' αυτό σε ρωτάω.
-Είσαι πιο κοντά στο ναι ή στο όχι; -Στο ναι.
Ωραία.
-Τι κάνεις; -Δεν ακούς τίποτα;
Ακούω βήματα.
Κρύψου.
-Τι; -Κρύψου!
Μα δεν υπάρχει τίποτα!
Μην κάνεις θόρυβο.
-Δεν είδα τίποτα. -Κάτι είναι! Δεν ακούς;
Είναι πίσω μας.
Δεν είναι πραγματικά πίσω μας.
Γυρίζουμε σπίτι;
Ξύπνα!
-Έλα, ξύπνα! -Τι κάνεις;
-Τι κάνεις στο κρεβάτι μου; -Δεν ξέρω.
-Γιατί μου κάνεις επίθεση; -Επειδή το θέλω.
-Ξέρεις κάτι; Κι εγώ. -Όχι.
Πήγαινε στο κρεβάτι σου.
Σταμάτα.
-Θα γυρίσεις στο κρεβάτι σου; -Όχι.
-Γιατί με δαγκώνεις; -Πήγαινε στο κρεβάτι σου.
Όχι!
-Ρεμί; -Τι;
-Άνοιξε, σε παρακαλώ. -Κάνω ντους.
Σου είπα να μην κλειδώνεις την πόρτα.
Μαμά, φύγε! Άσε με μόνο μου ένα λεπτό, εντάξει είμαι!
Θα φύγω, όταν ανοίξεις την πόρτα. Δεν θα μπω, απλώς άνοιξε.
Τι έγινε;
Κλειδώθηκε μέσα και δεν μου αρέσει αυτό.
Μετράω ως το τρία, Ρεμί.
Ρεμί!
Ρεμί, φάε λίγο.
-Ρεμί. -Δεν πεινάω.
Τι εννοείς; Μην αρχίζεις τώρα.
Φάε λίγο, να έχεις κάτι στην κοιλιά σου, εντάξει;
-Τι; -Πονάει η κοιλιά μου.
Μη φας τότε. Δεν πειράζει. Μη φας.
Αν πονάει η κοιλιά του, ας μη φάει. Δεν πειράζει.
-Τι είναι; -Γιατί κλαις;
Πονάει η κοιλιά μου, αυτό είναι όλο.
Πες μου.
Τι έγινε;
Θα σου δώσω ζεστό νερό με χυμό λεμόνι.
Θα σου κάνει καλό.
-Σ'αφήνω να το στύψεις. -Ορίστε.
-Ρίξε το στο νερό του. -Εντάξει, περίμενε.
Έτσι.
Ρεμί, περίμενε.
Φαντάσου να φύγει ο Ρονάλντο. Ποιον θα βλέπω; Τον Κιλιάν Εμπαπέ;
Προτιμώ να περιμένω. Θα είναι δυνατός σε τρία χρόνια.
Και τώρα είναι δυνατός. Θα γίνει ο νέος Ροναλντίνιο.
Λεό; Φαίνεσαι λίγο τσιτωμένος. Περίοδο έχεις;
Βούλωσέ το!
-Έλα, δεν είναι αστείο. -Είναι.
-Δεν είναι. -Είναι, αφού γελάσανε.
Πάμε.
-Τι κάνεις; -Παίζω ένα παιχνίδι.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Ναι, καλά ή όχι και τόσο;
Εξαιτίας μου είσαι έτσι;
Τι είναι τότε;
-Είσαι σίγουρος; -Ναι.
-Δεν λες ψέματα, ε; -Όχι.
Γιατί φαίνεται όταν λες ψέματα.
Εντάξει...
Εντάξει, παιδιά...
Όλοι στον πάγο. Ελάτε.
Μην ανησυχείς, δεν κολλάει.
-Εντάξει, ευχαριστώ. -Τίποτα.
Παιδιά, συγκεντρωθείτε. Να με κοιτάτε όταν σας μιλάω, εντάξει;
Παιδιά, μην ξεχνάτε να λυγίζετε τα γόνατα και να έχετε τον έλεγχο του μπαστουνιού.
Να έχετε το σώμα σας σε σωστή θέση και να σταυρώνετε τα πόδια σας με ρυθμό.
Καταλάβατε; Εντάξει, πάμε!
Γλιστράς και μετατοπίζεις το βάρος σου. Εντάξει.
Πάμε πάλι. Σπρώχνεις δυνατά.
Τώρα, κατευθύνεις τον εαυτό σου. Συνέχισε.
Δεν πειράζει, αγόρι μου. Έλα, σήκω. Τα πας μια χαρά.
Πίεση στα πόδια. Διάλεξε κατεύθυνση. Εντάξει.
Συνέχισε να προσπαθείς. Μην τα παρατάς.
Διάλεξε κατεύθυνση. Να κοιτάς πού πηγαίνεις.
Όταν είσαι σε θέση, σταυρώνεις πόδια. Δοκίμασέ το. Εντάξει.
Παίρνεις στροφή και δίνεις ώθηση στο πόδι σου.
Μπράβο, μικρέ. Μπράβο. Τα πας πολύ καλά.
Συγκεντρωθείτε. Κοιτάτε εδώ.
Πάμε πάλι την άσκηση.
-Έλα, Σάλβα. -Άλλες πέντε.
Έλα, Λεό, σούταρε.
Ωραία πάσα. Φανταστικά.
Φανταστικά, υπέροχα.
Συνεχίστε, μη σταματάτε.
Ελάτε, παιδιά. Ελάτε.
Σήκω πάνω. Έλα, πάμε.
Ελάτε, παιδιά. Συνεχίστε. Σταυρώνουμε πόδια, σταυρώνουμε.
Τι κάνεις εδώ;
Έλα, Λεό. Έλα, πάμε.
Σε παρακαλώ, συγκεντρώσου στην προπόνηση. Πάμε.
-Τι κάνεις; -Σε βλέπω που παίζεις.
Γιατί ήρθες;
-Δεν μπορώ; -Μπορείς.
Συγκεντρωθείτε. Στη σειρά. Ελάτε, παιδιά, πάμε.
Ε, Μπατίστ.
Βούλωσ'το. Φλώρε.
-Σου αρέσει το χόκεϊ; -Ναι.
Μπορεί να το δοκιμάσω κι εγώ.
Γιατί όχι;
Δεν είπα τίποτα.
Γιατί δεν απαντάς τότε;
Δεν ξέρω.
-Γεια. -Τα λέμε αύριο.
Θα πας στου Ρεμί απόψε;
-Όχι. -Γιατί;
Έτσι.
Εντάξει.
Πάμε, πιο γρήγορα.
Ο Κιλιάν Εμπαπέ στην τελική ευθεία, αντιμέτωπος με τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Ο Εμπαπέ αφήνει δέκα μέτρα πίσω τον Ρονάλντο, να φάει τη σκόνη του.
Είναι πολύ έντονο.
Ναι, και τα τρία;
-Και τα τρία επεισόδια. -Είναι τέλεια.
-Λεό, πού ήσουν; -Τι;
Γιατί δεν ήσουν εκεί;
Έφαγα πολύ νωρίς. Έφυγα πολύ νωρίς.
Δεν τρέχει τίποτα.
Δεν είναι τίποτα, έλα στην παρέα μας.
Με περιμένεις πάντα, αλλά τώρα με αφήνεις.
-Σου είπα ότι έφυγα πολύ νωρίς. -Όχι.
Μην κλαις.
Δεν τρέχει τίποτα, Ρεμί. Σταμάτα να κλαις. Μην κλαις.
Ρεμί, σταμάτα.
Ρεμί, σταμάτα, σου είπα.
Σου είπα, σταμάτα.
Ρεμί,, σταμάτα!
Σταμάτα. Ηρέμησε. Σταμάτα!
Σταμάτα, ηρέμησε. Σε παρακαλώ, ηρέμησε.
Ηρέμησε, πάρε μια ανάσα. Τελείωσε. Τελείωσε, Ρεμί.
Τελείωσε! Ρεμί, τελείωσε.
Ελάτε, πάμε!
Ελάτε, παιδιά.
Πάμε, παιδιά.
Στην Αργεντινή, τους "έφαγε" όλους. Όλους.
Έκανε μία γρήγορη κούρσα, και ξαφνικά τους "έφαγε" όλους.
Ναι, κατατρόπωσε τον αντίπαλο.
-Δεν έχεις δει τον Τιερί Ανρί να τρέχει. -Ναι, ο Ανρί είναι εντυπωσιακός.
Ο Ανρί είναι ο καλύτερος...
Όχι, αλλά ο Άγκρο έκανε ένα σπριντ...
-Και τι με νοιάζει εμένα; -Μαραντόνα ή Ροναλντίνιο;
-Όχι, όχι αυτό. -Μαραντόνα.
-Ροναλντίνιο. -Γαλλικά μιλάμε. Ροναλντίνιο.
Λεό, στην κόλλα σου.
-Ινές; -Ναι.
-Εμελίν; -Ναι.
-Ζυν; -Ναι.
-Χάρι; -Ναι.
Ρεμί;
-Ρεμί; -Δεν είναι εδώ.
-Γκαμπριέλ; -Ναι.
-Λουί; -Ναι.
-Ζουλιά; -Ναι.
-Καλυψώ; -Ναι.
-Άνταμ; -Ναι.
Μην μπείτε πολύ μέσα στο νερό.
Εντάξει, προχωράμε σιγά σιγά!
Χάρι! Χάρι!
Δείτε, μια μέδουσα.
Πρώτη φορά στη ζωή μου βλέπω μέδουσα.
Ελάτε! Όλοι!
Όλοι μαζί!
Σαλβατόρ, Ινές. Σταματήστε.
-Είναι όλοι εδώ; -Πρέπει να φύγουμε τώρα, ελάτε.
-Επιστρέφουμε όλοι στο λεωφορείο, εντάξει; -Εντάξει.
Επιστρέφουμε όλοι στο λεωφορείο τώρα.
Παιδιά, φτάσαμε στο σχολείο. Οι γονείς σας είναι εδώ.
Πηγαίνετε να βρείτε τους γονείς σας και αμέσως μετά, στο γυμναστήριο.
-Γιατί; -Μην ξεχάσετε τίποτα στο λεωφορείο.
-Γιατί είναι εδώ οι γονείς μας; -Θα σας εξηγήσουμε μέσα.
Γιατί είναι... Καλά, καλά.
-Βλέπεις τον πατέρα σου; -Γιατί είναι εδώ;
-Βλέπεις τη μαμά μου; -Γιατί είναι εδώ;
Δεν ξέρω.
Σίγουρα κάναμε καμιά βλακεία.
Εμπρός, πηγαίνετε στους γονείς σας.
Λεό, έλα. Πρέπει να βγούμε από το λεωφορείο τώρα.
Έλα.
Λεό. Έλα.
Λεό;
Έλα μαζί μου.
Τι έγινε;
Έλα.
Γιατί;
Συνέβη κάτι.
Πες μου.
Ο Ρεμί...
Έκανε...
Είναι στο νοσοκομείο;
Δεν είναι πια εδώ, Λεό.
Έλα μαζί μου... Έλα!
Λεό!
Πάω στο σχολείο.
-Φάε κάτι πρώτα. -Όχι, δεν πεινάω πολύ.
Πιες κάτι τότε.
Θες να σε πάω με το σκούτερ μου;
Όχι, εντάξει, θα πάω με το ποδήλατό μου.
Προτιμώ να σε πάει ο Σαρλί σήμερα στο σχολείο.
Κλαίω πολύ εύκολα, δεν μπορώ να κρατηθώ τώρα.
Μερικές φορές, με πιάνουν τα κλάματα και δεν μπορώ...
Το να είσαι δυνατός, δεν σημαίνει αναγκαστικά να μην κλαις...
Αλλά και να μπορείς... να εξηγήσεις.
-Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη. -Όχι.
Είναι σημαντικό ότι μπορούμε και το συζητάμε μαζί.
Σεκού, πιστεύεις ότι κάποιες φορές σε φορτίζουν τα συναισθήματά σου;
Φυσικά, κάποιες φορές, σκάνε σαν έκρηξη.
Ίσως όχι πάντα με δάκρυα.
Όχι.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκλαψες;
Από στενοχώρια ή μίσος;
Η στενοχώρια και το μίσος είναι πολύ κοντά.
Όχι, είναι διαφορετικά.
Τις περισσότερες φορές, κλαίω από θυμό.
Λεό; Εσύ;
Θέλεις να μοιραστείς κάτι μαζί μας;
Όχι, εντάξει.
Καλώς.
Λεό;
Μπορείς να έρθεις να μιλήσουμε για οτιδήποτε, εντάξει;
Αν έχεις ερωτήσεις...
Ποιος τον βρήκε;
Η μαμά του.
Να ξέρεις ότι είμαι εδώ για σένα, εντάξει;
Είσαι σίγουρος ότι θέλεις να πας;
Εντάξει.
Πάμε!
Αυτό είναι, παιδιά!
Να σταματάς έγκαιρα, Λεό.
Πάμε! Αυτό είναι! Πάμε!
Πίσω τώρα, πίσω.
Πάμε!
Τριστάν, πάμε!
Έλα, Τριστάν, πάμε!
Πάμε.
Ελάτε! Συνεχίζουμε!
Προσπαθήστε να σπριντάρετε.
Δυνατά! Πάμε! Πάμε!
Πάμε!
Λεό.
Πρέπει να πάμε, παιδί μου.
Έλα, αγόρι μου.
Έλα.
Πάμε.
Λεό;
Θα έρθεις;
Δεν πεινάω.
Δεν είναι ανάγκη να φας.
Θα σου κρατήσω θέση, εντάξει;
Σεκού! Σεκού! Σάλβα!
Σάλβα.
-Μπατίστ, Μπατίστ! -Πίσω, σου, πίσω σου.
Ναι, ναι.
Έλα, έλα.
Ένα πτηνό δεν λέει πολλά. Δεν έχουμε πολλές πληροφορίες.
Αλλά αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσθέσουμε μια λέξη...
για να έχουμε περισσότερες πληροφορίες για αυτό το πτηνό.
-Για παράδειγμα... -Ένα όμορφο πτηνό.
-Σωστά. -Ένα μεγάλο πτηνό.
Ένα όμορφο πτηνό ή ένα μεγάλο πτηνό.
Τώρα έχουμε αυτές τις τρεις λέξεις... Ποια είναι η πιο σημαντική;
-Μεγάλο ή πτηνό; -Πτηνό.
Πτηνό, πολύ σωστά.
Αυτό είναι το ουσιαστικό μας. Αυτό είναι το όνομά μας.
Μπορούμε να προσθέσουμε άλλο ένα ουσιαστικό, για παράδειγμα...
Τι είναι;
Πιστεύεις ότι πόνεσε;
Δεν ξέρω.
Πιστεύεις ότι άφησε κάτι;
Δεν έχω ιδέα.
Προσπάθησε να κοιμηθείς. Πάψε να το σκέφτεσαι.
Είναι κάποιος, όπως είπε η Ζουλιά,
στον οποίον μπορούσες να βασιστείς και που ήταν συχνά χαρούμενος,
πάντα χαμογελαστός.
Ήταν κάποιος που τον συμπαθούσα πολύ.
Ευχαριστώ.
Σάλβα;
Έγραψα ότι ο Ρεμί ήταν πολύ χαμογελαστός...
αν και μερικές φορές γινόταν σπαστικός.
Ήταν καλός, ο κολλητός του Λεό.
Γελούσα πολύ μαζί του.
-Και ήταν πάντα χαρούμενος. -Αυτό...
-Πώς το ξέρεις; -Έτσι τον βλέπαμε.
Πιστεύεις πραγματικά ότι ήταν πάντα χαρούμενος;
Καθένας με τη σειρά, Λεό.
-Είναι αστείο; -Τι είναι αστείο;
-Αυτό που κάνεις τώρα. -Τίποτα δεν κάνω.
-Και γιατί γελάς; -Λεό.
Έχουμε όλοι το δικαίωμα να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας.
Εντάξει;
Είναι σημαντικό να αφήνουμε τον άλλον να μιλάει, εντάξει;
-Θες να προσθέσεις κάτι άλλο, Σαλβατόρ; -Όχι.
Ραφαέλ;
Θυμάμαι τον Ρεμί σαν ένα καλό παιδί που αγαπούσε τη μουσική.
-Πού πάω τώρα; -Αριστερά.
-Τι ώρα είναι; -Σχεδόν οκτώ.
-Κάνε γρήγορα. -Όχι, θα φτάσουμε στην ώρα μας.
Δεν θέλω να αργήσω.
Θα είμαστε στην ώρα μας, δεν θα αργήσουμε.
Μπορούμε να καθίσουμε πιο μπροστά;
-Εκεί; Είναι καλά; -Ναι.
Κρατήστε τον ρυθμό, παιδιά.
Ελάτε, ανεβάζουμε ρυθμό, άλλη μία φορά.
Ανεβάστε τον ρυθμό, πάμε.
Αυτό είναι το τελευταίο. Ελάτε, παιδιά. Πάμε.
Παιδιά, κάνατε καλή προπόνηση. Πηγαίνετε να αλλάξετε τώρα. Τα λέμε σε μια βδομάδα.
Πάμε.
Δεν σ'αναγνώρισα με όλα αυτά.
-Ωραία είναι τα μαλλιά σου έτσι. -Σου αρέσουν;
Σου πάει αυτό. Σε κάνει να φαίνεσαι δυνατός.
Είσαι ευχαριστημένος με την ομάδα σου; Σου αρέσει;
Μένω λιγάκι πίσω, καμιά φορά, αλλά εντάξει.
Και το σχολείο; Καλά;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι εγώ.
Είχατε μιλήσει οι δυο σας;
Πάω να αλλάξω. Κρυώνω πολύ.
Έχεις δίκιο. Μην κρυώσεις. Πώς ήρθες;
Με το ποδήλατό μου.
-Θέλεις να σε πάω σπίτι; -Όχι, εντάξει, δεν είναι πολύ μακριά.
Μπορείς να έρθεις όποτε θέλεις. Το ξέρεις, ε;
-Γεια σου, Λεό. -Γεια.
Καλησπέρα, Σοφί.
-Καλώς ήρθατε. -Ευχαριστούμε.
-Ορίστε. -Δεν ήταν ανάγκη.
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω.
-Σας αρέσει; -Ναι.
Πολύ καλό.
Είναι πολύ νόστιμο.
-Εγώ που δεν ήθελα τα λαχανικά... -Έλα τώρα!
Αυτό μου αρέσει.
Όλα καλά στο σχολείο;
Ναι, πολύ καλά. Πλησιάζουν οι εξετάσεις.
Γι'αυτό και διαβάζω πολύ τώρα.
Έτσι μας λέει.
Όχι, σοβαρά, διαβάζω.
-Σοβαρά, διαβάζω, μπαμπά. -Είναι πειστικός.
Κι εσύ, πάψε να γελάς.
Το πρόβλημα είναι ότι περνάει χωρίς μεγάλη προσπάθεια.
Όταν πλησιάζουν οι εξετάσεις, διαβάζω. Αυτό κάνω και τώρα.
Μη νομίζετε ότι δεν διαβάζω. Τέλος πάντων...
Όλα θα πάνε καλά.
Τέλεια.
Εσύ είσαι καλά;
Ναι, όλα καλά. Καλά όλα.
-Άρχισα πάλι να δουλεύω. -Τέλεια.
Ναι, ναι.
Καλό αυτό.
Κι εσύ, Σοφί; Γύρισες στο μαιευτήριο;
Ναι, γύρισα.
-Πάει καλά; -Πάει.
Είμαστε υποστελεχωμένοι, αλλά τα βγάζουμε πέρα.
Ξέρεις τι θέλεις να κάνεις μετά τις εξετάσεις;
Η περίφημη ερώτηση...
Έχω κουραστεί λιγάκι με τις σπουδές...
Σκέφτομαι να ταξιδέψω για έναν χρόνο.
Να γυρίσω τον κόσμο με το κορίτσι μου.
Θα το ήθελα πολύ. Θα ήταν τέλεια.
Μάλλον θα το κάνω με αυτοκίνητο, αν πάρω δίπλωμα.
Αυτό είναι το σχέδιο. Θα πάμε ανατολικά και...
Και μπορεί να φτάσουμε μέχρι την Αυστραλία.
Λογικό είναι.
Συγγνώμη.
-Θέλεις κάτι; -Όχι.
Ελάτε.
Δώστε τα όλα. Ελάτε.
Σήκω πάνω, Λεό.
Συνέχισε, συνέχισε.
Ελάτε.
Εντάξει, ανεβάστε ταχύτητα.
Έλα, Λεό.
Ελάτε, πιο δυνατά.
Να πάρει.
Μόνος σου πέφτεις. Δεν σε ρίχνω εγώ.
Έλα.
Όχι.
Έλα εδώ εσύ.
Αυτό ήταν! Σε έπιασα!
-Γεια. -Γεια σου, γιε μου. Όλα καλά;
-Ναι. -Πήγε καλά το σχολείο;
Ναι.
-Γεια σας. -Γεια σου, νεαρέ.
-Μπορεί να κοιμηθεί εδώ; -Βέβαια, εγώ δεν έχω πρόβλημα.
Αλλά αύριο έχετε σχολείο. Μη μου αρχίσετε τις φιέστες ως τα μεσάνυχτα.
-Ναι. -Εντάξει, σύμφωνοι.
-Ναι. -Τα λέμε.
-Ούτε εγώ έχω πυρομαχικά. -Πέθανα τότε.
-Πρόσεχε. -Πέθανα.
-Τρέξε. -Τρέχω. Είμαι πίσω σου. Περίμενε.
-Σκατά... -Τρέξε, τρέξε.
Δεν πειράζει.
Μα πολέμησε.
Μα...
Θα πολεμήσεις;
Γεια σου.
Είσαι καλά, φιλαράκο;
Έλα εδώ.
Είδες; Είδες ποιος ήρθε;
Χαίρεται που σε βλέπει.
Κι εγώ χαίρομαι που τον βλέπω.
Του έλειψες πολύ.
Έχεις χρόνο να έρθεις μέσα;
-Τι θέλεις να πιεις; -Λίγο νερό μόνο.
-Νερό; -Ναι.
Δεν θέλεις γάλα ή ένα αναψυκτικό;
-Όχι, μόνο νερό. -Εντάξει.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Κι εγώ νερό θα πιω.
Πού είναι ο Πίτερ;
Στη δουλειά.
Εγώ δεν δουλεύω σήμερα. Ξεκουράζομαι.
-Θέλεις να φας κάτι; -Όχι, ευχαριστώ, δεν πεινάω.
Μπορώ να σου φτιάξω μια φέτα. Μόνο ψωμί έχω, νομίζω.
Πρέπει να πάω για ψώνια.
Όχι, ευχαριστώ, εντάξει.
Πώς πάει στο σπίτι;
Αρχίσαμε να φυτεύουμε.
Αλήθεια;
-Και έμαθες; -Ναι.
Ο μπαμπάς και ο Σαρλί μού έμαθαν.
Και;
-Σου αρέσει; -Ναι.
Ήταν δύσκολα στην αρχή. Έπρεπε να κοιτάς παντού.
Έπρεπε να κάνεις χίλια δυο πράγματα ταυτόχρονα.
Έπρεπε να προσέχεις αν τα φυτά ήταν ακόμα εκεί, και λοιπά.
Αλλά μετά, εντάξει.
Έγινε πιο εύκολο, όταν...
-Έχεις πάρει το κολάι. -Ναι.
Αυτό είναι.
Όλοι μαζί το κάνετε αυτό;
Ωραία.
-Και το σχολείο; -Καλά.
Οι καθηγητές;
Κάποιοι είναι καλοί, άλλοι είναι πολύ βαρετοί.
Σίγουρα...
Έτσι είναι πάντα.
Ξέχνα τους βαρετούς και επικεντρώσου στους καλούς.
Θέλεις κι άλλο νερό; Να μου το πεις αν θέλεις.
Μετά θα πρέπει να κάνω πιπί.
Μπορείς να πας να κάνεις πιπί. Το ξέρεις το σπίτι.
Αν θες να κάνεις πιπί, δεν είναι πρόβλημα.
Ήρθες να με δεις;
Ναι.
Μπορώ να πάω στο δωμάτιό του;
Αν θέλεις κάτι, μπορείς να το πάρεις.
Όχι, εντάξει.
Βλέπεις, έψαξα παντού.
Λεό;
Τι έγινε μεταξύ σας;
Πρέπει να φύγω.
Ξέχασα ότι πρέπει να κάνω κάτι.
-Θέλεις να σε πάω εγώ; -Όχι, ευχαριστώ.
Λεό;
Άσε με!
Γιατί κάνεις έτσι;
Τι συμβαίνει;
Πού ήσουν;
Σε παρακαλώ, φύγε.
Έλα εδώ.
Τι έγινε;
-Ηρέμησε. -Φύγε.
Σταμάτα!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Ηρέμησε.
Ελάτε, παιδιά!
Σούταρε! Σούταρε!
Πάμε. Εμπρός, παιδιά.
Ελάτε.
Επίθεση, παιδιά, επίθεση.
Ελάτε.
Ελάτε, παιδιά. Άμυνα.
Άμυνα. Πίεση. Άμυνα.
Πονάει;
Το σπασμένο χέρι πονάει.
Κοιμάσαι;
Τώρα, όχι.
Μου λείπει.
Εντάξει, παιδιά. Ευχαριστώ για αυτή τη χρονιά.
Θα βρεθούμε ξανά του χρόνου. Καλές διακοπές. Γεια.
Λεό, τι κάνεις εδώ;
Πώς ήρθες εδώ;
Με το λεωφορείο.
Τι θέλεις;
Δουλεύω.
Εξαιτίας μου έγινε.
Εγώ φταίω.
Εγώ τον έκανα μακριά.
Βγες.
Λεό!
Προσπάθησε να στρίψεις τον καρπό σου προσεκτικά.
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση
Υποτιτλισμός Videopress S.A.