Στο είπα. Αυτό το κοριτσάκι δεν έπρεπε να το είχαμε πάρει μαζί μας.
Εγώ κοριτσάκι; Έχεις δει τα μούτρα σου στον καθρέφτη και μιλάς;
Γιατί ξεκινήσαμε τόσο νωρίς;
Νομίζατε ότι οι εγκληματίες σας θα τραπούν σε φυγή αμέσως μετά το πρωινό;
Ούτε καφέ δεν πρόλαβα να πιω.
Τότε γύρνα πίσω και πάρε έναν υπνάκο.
Βαρέθηκα την γκρίνια σου.
Κοίτα, θα το έκανα, αλλά εσύ δεν θα το έκανες ποτέ χωρίς εμένα. Ναι;
Βοήθεια!
- Πολεμιστές! Χρειάζομαι βοήθεια! - Τι συμβαίνει, πατήρ;
Πες μου. Γιατί ζητάς τη βοήθεια των πολεμιστών;
Μας επιτέθηκε ένα παράξενο τέρας. Δεν ξέρουμε τι είναι.
Δεν είναι ούτε άνθρωπος ούτε ζώο.
Κλέβει τους χωρικούς. Τα βοοειδή εξαφανίζονται.
Αν ήξερα πού πηγαίναμε...
θα είχα φέρει μαζί μου ένα όπλο.
Δεν είστε κάπως...
λίγοι;
Λίγοι; Είναι λίγοι οι επτά πολεμιστές;
Ας πούμε έξι και μισός.
Εσύ πρέπει να είσαι ο μισός πολεμιστής.
Πες μου, που είναι αυτό το τέρας...
και θα το φροντίσω εγώ, είμαι γιος του Ηλία Μούρομετς.
Εκεί.
Πού πήγατε;
Πορφυρογένη, εσύ είσαι;
Γιατί ήρθες εδώ, μίζερο ανθρωπάκι;!
Θέλεις την ψυχή μου;
Ποιος; Εγώ;
Όχι.
Βρέθηκα κατά λάθος εδώ. Τώρα έφευγα.
Πού ήσουν;
Εσείς που ήσασταν;! Το βρήκα. Το τέρας είναι εκεί κάτω.
Πηγαίνετε προς τα εκεί, έρχομαι από πίσω σας.
Απ' ότι βλέπω δεν είσαι μόνος. Έχω να φάω πολεμιστές εδώ και πολύ καιρό.
Τώρα θα σου δείξω.
Θα σας τσακίσω όλους!
- Τι ήταν αυτό το ιπτάμενο κεφάλι; - Το Κολομπόκ. (χαρακτήρας που μοιάζει με ψωμί)
Το Κολομπόκ.
- Το Κολομπόκ;! - Ψηλά τις ασπίδες.
Είσαι έτοιμος;
Σήκωσέ την.
Θα πρέπει να κερδίσετε το ψωμί σας!
Για ξαναδοκίμασε, μικρή φοκάτσια!
Έτσι για να μάθεις να τα βάζεις με τους πολεμιστές!
Γυρίζουμε πίσω στην πόλη.
Πώς βρέθηκες εδώ, καημένη; Ποιανού είσαι;
Πού είναι οι γονείς σου; Μην κλαις.
Μην κλαις.
Θα σε πάρω από εδώ.
Δηλητηριώδες.
Έλα, πάμε να φύγουμε.
Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ 2: Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια.
- Πότε γύρισες; - Πριν από λίγο.
Τι συμβαίνει; Είσαι κουρασμένος;
Ένας αγρότης, ζήτησε βοήθεια για ένα ζώο.
Εν τέλει ήταν το Κολομπόκ.
Θεότρελο πλάσμα.
Έβγαλε νοκ άουτ όλους τους πολεμιστές.
Αν δεν ήμουν εγώ, δεν ξέρω πώς θα είχε τελειώσει.
Σου έφτιαξα τηγανίτες.
- Αλλά έχουν κρυώσει λίγο. - Μην ανησυχείς.
Οι τηγανίτες είναι νόστιμες!
Σκότωσα ένα τέρας!
Φυσικά.
Πάλι τα ίδια;
Εσύ είσαι το τέρας!
Σταμάτα να πετάς λόγχες δεξιά κι αριστερά!
Κοίτα.
- Ιβάν, ηρέμησε. - Πώς να ηρεμήσω;
Τρεις γεννήτριες σε μια εβδομάδα!
- Ορίστε. - Να της ρίξω το νερό της ζωής;
Αυτό το πράγμα δεν θα τελειώσει ποτέ! Κάθε μέρα αυξάνονται όλο και περισσότερο...
εξαιτίας αυτού του καταραμένου τουρνουά των πολεμιστών!
Ιβάν.
Δεν υπάρχει τίποτα για να δείτε! Φύγετε.
Κι εσύ, χάσου από μπροστά μου.
Ιβάν.
Ιβάν, γιατί του μίλησες έτσι;
Μας έσωσε και επίσης εγώ κατέστρεψα το πρώτο σου όχημα.
- Επίσης μια καφετιέρα, μια τηλεόραση... - Μα τι τα χρειαζόμαστε όλα αυτά;
Το κάνω για σένα. Για να συνηθίσεις στην άνεση.
Όταν επιστρέψουμε στον κόσμο μου θα παντρευτούμε.
Δηλαδή αν δεν φύγουμε δεν θα παντρευτούμε ποτέ;
Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Ιβάν, δεν πάω πουθενά. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Στον κόσμο σου όλα είναι απαίσια και ακατανόητα.
Έχεις δίκιο.
Είναι απαίσιο το Wi-Fi, το καπουτσίνο, ο κινηματογράφος...
Θέλω απλώς να σου δείξω το μέρος απ' όπου προέρχομαι.
- Κοίτα τι σου έφερα. - Ξαναπήγες στον κόσμο σου;
- Μυρίζει σαν φράουλα. - Σου αρέσει;
Είναι αηδιαστικό!
Σκότωσα μια πέτρα που μιλάει!
Έλα μέσα! Μη φοβάσαι!
Είμαι κουρασμένη.
Θέλεις νερό;
Μπαμπά;
Μπαμπά, είσαι εδώ;
Γκαλίνα, σε άκουσα. Πάλι έσπασες κάτι;
Ιβάν, ξεσκόνιζα τα ράφια και έπεσε από μόνο του.
Φυσικά. Η άλλη Γκαλίνα ήταν λίγο πιο προσεκτική.
Γκαλίνα Ουβόρκα
Διάολε! Τι αδέξια που είμαι!
- Οι κίτρινες ντομάτες είναι σε προσφορά. - Όχι ευχαριστώ, θα πάρω μόνο αυτά.
Βασικά θα πάρω δύο.
Αυτά είναι όλα;
Και εκείνα.
Θα πάω στο χωριό του πατέρα μου.
Καλύβα! Δώσε μου λίγη αγριαψιθιά.
Γεια σου, γιαγιά.
- Τι θέλεις; - Βρήκα αυτό το ορφανό.
Νομίζω ότι είναι άρρωστη, δες την.
Ένα αρχαίο σκοτάδι την έχει καταβάλει.
Θα σου δώσω μια συμβουλή.
- Πνίξε την στη θάλασσα. - Εχεις τρελαθεί τελείως, γριά;
Ζεστά, φρεσκοψημένα ψωμάκια, κατευθείαν από τον φούρνο!
Φτερά φοίνικα, θεραπεύουν κάθε πάθηση και σου χαρίζουν νεότητα.
Κόβω το μούσι σας και επαναφέρω την ομορφιά στο πρόσωπό σας!
Ψάρια! Ψάρια! Ολόφρεσκα ψάρια! Μη διστάσετε ούτε δευτερόλεπτο να αγοράσετε!
Φρέσκες γαρίδες, κύριε.
Γιατί μυρίζουν έτσι;
Δηλαδή πως μυρίζουν;! Κοιτάξτε! Δεν τις βλέπετε που σπαρταράνε;
Ναι, φυσικά. Εσύ τις κάνεις, δεν σπαρταράνε από μόνες τους.
Εντάξει, τότε συνεχίστε το δρόμο σας.
Σε ενδιαφέρει;
40 ρολά κατασκευασμένα από ξύλο σημύδας.
Έχω με άρωμα ξύλο πεύκου, θαλασσινό νερό και φράουλα.
Την επόμενη φορά θα σου φέρω και μερικά μπαστουνάκια γραφής.
Πάρ' το για δοκιμή, είναι δωρεάν.
- Ιβάνουσκα. - Μπαμπά.
Ήρθα να αγοράσω ακόντια.
Αποφάσισες, λοιπόν, να συμμετάσχεις στο τουρνουά των πολεμιστών;
Όχι. Πώς θα μπορούσα; Δεν έχω τη δύναμη του πολεμιστή.
Δεν μπορώ να κόψω δέντρα και να σπάσω πέτρες με τα χέρια μου.
Ο μεγάλος Ιβάν δεν φοβήθηκε καθόλου.
Προκάλεσε τον σκληρό Ντομπρίνια σε μονομαχία μέχρι θανάτου!
Εγώ σας προκαλώ εσάς σε μονομαχία! Πρόσωπο με πρόσωπο!
Μη φοβάσαι, η δύναμη θα έρθει όταν την χρειαστείς.
Άλλωστε κι εγώ περίμενα 33 ολόκληρα χρόνια.
- Πόσο καιρό θα περιμένω εγώ άραγε; - Όλα θέλουν το χρόνο τους.
Η Μητέρα Γη θα σε βοηθήσει, αυτή μας έδωσε τη δύναμη.
Μπαμπά, ίσως δεν είμαι πολεμιστής.
Ίσως μοιάζω περισσότερο στην μαμά και όχι σε σένα.
Πώς ήταν; Δεν μου έχεις μιλήσει ποτέ για εκείνη.
Σαν τι να σου πω;
Δεν μπόρεσα να τη σώσω.
Ιβάν!
Έρχεται η Βασιλίσσα.
Σας αφήνω μόνους.
Ιβάν!
Ο Φίνιστ το Μεγάλο Γεράκι έπιασε έναν επικίνδυνο γίγαντα! Πάμε να δούμε!
Κοιτάξτε, φίλοι μου, αυτό το άγριο πλάσμα που έπιασε ο Φίνιστ με γυμνά χέρια.
Δεν θα τριγυρνά πια στα δάση καταβροχθίζοντας ανθρώπους.
Αν ήξερα ότι θα με καλωσόριζε μια τέτοια ομορφιά...
θα είχα φέρει αυτό το τέρας από χθες που το έπιασα.
Άκου, Λάνσελοτ. Δεν το πρόσεξες ότι έπιασες έναν ακίνδυνο θηλυκό γίγαντα;
Είναι η πρώην σου; Θα σας δώσω χρόνο μαζί.
Πώς τολμάς;
Το να προσβάλλεις δεν είναι καθόλου ιπποτικό.
Ιβάν, ηρέμησε.
- Σταμάτα. - Τι θα κάνεις; Θα με χτυπήσεις;
Έλα, Ιβάν. Χτύπα με.
Ή μήπως δεν έχεις τα κότσια να το κάνεις;
Τι έγινε; Τις έφαγες από γυναίκα;
Ησύχασε, μικρούλα. Όλα θα πάνε καλά, θα δεις.
Ελάτε σε μένα.
Σας καλώ.
Υπακούστε με.
Ελάτε σε μένα.
Το σκοτάδι σας περιμένει.
Μπορώ να σας ακούσω.
Νιώθω την παρουσία σας.
Ποιος είσαι;
Είμαι αυτός που σας γέμισα με σκοτάδι.
Το όνομά μου είναι...
Ρογκολέμπ.
Να είστε πάντα καλά, λαέ και πολεμιστές της Μπελογκόρια.
Σήμερα αυτοί οι πολεμιστές θα πρέπει να αποδείξουν την αξία τους.
Γι' αυτό δεν θέλω να σας καθυστερήσω άλλο
Ας ξεκινήσει το τουρνουά των πολεμιστών!
Λοιπόν, νεαρέ πολεμιστή, θα μπορέσεις να φτάσεις στο πηγάδι μου;
Δείξε θάρρος!
Δεν είναι καλό να σηκώνεις τέτοια βάρη, θα πάθεις καμιά κήλη.
- Είναι η σειρά του Φίνιστ! - Φίνιστ! Φίνιστ!
Πάμε, Φίνιστ!
Δείξε τους ποιος είσαι, Φίνιστ!
Έλα εδώ, μπισκοτάκι.
Ελεύθερα.
Στείλτε μου τον επόμενο πολεμιστή, εμπρός!
Αυτός εδώ ήταν...
Έπρεπε να υποβληθεί σε τεστ ντόπινγκ.
Ιβάνουσκα Μούρομετς, τι κάθεσαι και κοιτάς; Έλα κι εσύ να πάρεις μέρος.
Δείξε μας τη δύναμή σου.
- Εμπρός, Ιβάν! - Μη μου πεις ότι φοβάσαι;
Δεν μπορεί αυτό το γελοίο τουρνουά να περιμένει πέντε λεπτάκια;
Αλλάζω και έρχομαι.
Βανιούσα, θα σου δείξω εγώ επιδειξιομανή.
Πηγαίνεις συχνά στον κόσμο σου;
Όχι, απλώς εγώ...
ήθελα να πάρω μια ασπίδα και αθλητικά παπούτσια...
είναι πιο άνετα.
Μόνο δύο με τρεις φορές το μήνα.
Πέντε.
Εντάξει! Εντάξει! Κάθε μέρα!
Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς ίντερνετ!
Γιατί δεν λειτουργεί το σπαθί;
- Στέρεψε. - Τι σημαίνει αυτό;
Στέρεψε από δύναμη.
Και πώς μπορώ να την επαναφέρω;
Ίσως έχει κάποια υποδοχή για φόρτισμα.
Απ' όσο θυμάμαι, δεν έχει στερέψει ποτέ στο παρελθόν.
Το χάλασες;
Ιβάν.
Μην πας, δεν είναι καλή ιδέα.
Όταν έχεις τη δύναμη θα τους τη δείξεις.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ο Ιβάν δεν θα τα καταφέρει. Είναι αδύναμος.
- Τι είναι αυτά που λες; - Το βλέπω στα μάτια σου ότι δεν με πιστεύεις.
Δεν θέλεις να έρθεις στον κόσμο μου γιατί είμαι έτσι.
- Ίσως δεν είμαι αρκετός για σένα; - Ιβάν, είσαι χαζός;
Τώρα είμαι και χαζός. Ιβάν ο χαζός.
Ιβάν! Ιβάν!
- Δείξε την αξία σου! - Έλα, Ιβάν, δείξε γενναιότητα!
Δείξε τους για τι είσαι ικανός να κάνεις!
Τι να κάνω;
Θέλεις το σχοινί; Αμέσως.
Τώρα θα σας δώσω μεγάλη δύναμη...
ώστε να μπορείτε να με υπηρετήσετε, όπως εγώ υπηρετώ το σκοτάδι.
Τι θέλεις να κάνουμε για σένα;
Υπομονή. Περιμένετε τη στιγμή που θα ανακτήσω τις δυνάμεις μου...
και θα ξαναγεννηθώ.
Γκαλίνα;! Δεν το πιστεύω, τι κάνεις εσύ εδώ;
Έχω κάποιες δουλειές να κάνω εδώ, Ιβάν.
Τι δουλειές; Πήρες την προκαταβολή και εξαφανίστηκες.
Είδες το ''Η Μάχη των Μάγων'';
Ασχολείσαι και με το cosplay τώρα;
- Δεν το πιστεύω. - Πού είναι το Μαγικό Σπαθί;
Πιάστε την.
Τι στο καλό συμβαίνει πάλι;
Είναι ώρα να την κάνω από ' δω.
Φέρε μου το σπαθί.
Το σπαθί είναι στον πύργο.
Φρόντισε να μην αποτύχεις αυτή τη φορά.
Ευχαριστώ.
Το σπαθί! Πήρε το Μαγικό Σπαθί!
Φίνιστ! Φίνιστ!
Ηλία, δεν θα αντέξω για πολύ!
Μπαμπά, πιάσε!
Το σπαθί δεν έχει δύναμη. Το μάγεψαν.
Ιβάν! Φύγε! Πρέπει να προστατεύσεις το Μαγικό Σπαθί!
- Φίνιστ, πήγαινε μαζί τους! - Και εσύ;
Θα συναντηθούμε αργότερα.
Βράχηκα!
Καταραμένο τοστ, σε μισώ!
Τι με κοιτάς σαν τσίζκεϊκ;
Άντε χάσου.
Πάνω τους!
Απέτυχες ξανά, το μόνο που είχες να κάνεις ήταν να πάρεις το σπαθί.
Στο ποτάμι!
Τι κάνεις ρε βλάκα; Θέλεις να μας ανακαλύψουν;
- Μού 'ρθε να φτερνιστώ. - Συγκρατήσου!
Τι ακριβώς συνέβη;
Πώς ζωντάνεψαν οι ρίζες;
Και γιατί η Βαρβάρα είναι με την οικιακή βοηθό μου;
Την ξέρεις;
Καθάριζε το σπίτι μου.
Έχω μπερδευτεί.
- Ένα αρχαίο και ισχυρό κακό έχει ξυπνήσει. - Δεν μπορούσε να συνεχίσει να κοιμάται;
Η Βαρβάρα και η γυναίκα που κάποτε ήταν βοηθός σου, είναι πιστές υπηρέτριές του.
Ποιος είναι;
Συνέβη πριν από πολλά χρόνια. Ένας δυνατός μάγος ζούσε εδώ στην Μπελογκόρια.
Τον σέβονταν όλοι, μικροί και μεγάλοι.
Ήταν γενναιόδωρος και ευγενικός με όλους.
Ό,τι άγγιζε με τα χέρια του ζωντάνευε.
Μια μέρα, όμως, ο μάγος συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε να πεθάνει...
και αποφάσισε να γίνει αθάνατος.
Όταν ήταν κοντά στο να βρει το κλειδί της αθανασίας...
Ναι, ναι, ξέρω ήδη. Ο μάγος είχε έναν μαθητευόμενο, τον Κοσέι.
Και έπειτα ο μαθητευόμενος σκότωσε τον δάσκαλό του, σωστά;
Εντάξει, θα σωπάσω. Δεν ξαναμιλάω.
Ο Κοσέι αποφάσισε να στραφεί στις σκοτεινές δυνάμεις...
και να αφήσει το σκοτάδι να μπει στην καρδιά του.
Σκότωσε τον δάσκαλό του.
Έτσι, ο Κοσέι έγινε αθάνατος.
Ο μάγος έμεινε θαμμένος κάτω από τη γη για μέρες και νύχτες.
Για χίλια χρόνια τρέφονταν μόνο με το σκοτάδι...
και άρχισε να αναφύεται.
Οι άνθρωποι που μάγεψε ήρθαν σε μένα.
Ήρθαν πολλοί.
Κανείς δεν επέζησε.
Τότε κατάλαβα ότι ήμασταν όλοι καταδικασμένοι.
Δεν θα ήταν καλύτερα να συνεχίσουμε τη συζήτηση στην ακτή;
Το πουλί δραπέτευσε...
και οι αόμματοι επιστρέφουν εδώ.
Πού ήσουν;
- Ποιος; - Εσύ!
- Εγώ; - Ναι.
Τους αποσπάω την προσοχή!
Τους αποσπάς την προσοχή;
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Λες και πήγαμε ταξίδι στο Σότσι πάνω σε μια μπανάνα!
Δεν υπάρχει κανείς.
Έλεγξες προσεκτικά;
Έλεγξε κι εσύ αν θέλεις.
Κάψτε το.
Ευχαριστούμε. Μας έσωσες για άλλη μια φορά.
- Θα συνεχίσουμε μόνοι μας. - Πρόσεχε, ψαράκι μου.
Εντάξει. Φύγε.
Τι κοιτάτε έτσι; Εμπρός, ακολουθήστε με.
Μπορεί κάποιος να με βγάλει από εδώ;
Πιάστηκα στριμωγμένος εδώ, με τόσες ώρες ταξίδι.
Γλειφιτζούρι Τσούπα Τσουπς XXL!
Κάπου εδώ πρέπει να είναι.
Τι ψάχνουμε;
Τη δύναμή σου, πολεμιστή.
Ελα μαζί μου.
- Γιατί του το είπες; - Τι;
Ότι δεν έχω ακόμα τη δύναμη του πολεμιστή.
Ιβάν, τι έχεις πάθει;
Απλώς ρωτάω, πώς το ξέρει αυτό ο ανεγκέφαλος γορίλας;
Τι είναι ο γορίλας;
Γορίλας, μαϊμού.
Είναι είδος ζώου.
Δηλαδή όπως η κατσίκα;
- Ναι, όντως είναι κατσίκα! - Ιβάν, γιατί είσαι νευριασμένος;
«Είμαι πολύ δυνατός και ηλίθιος».
«Όχι, Φίνιστ, είσαι υπέροχος!».
«Δεν πειράζει που είσαι ηλίθιος, έχεις τη δύναμη του πολεμιστή».
«Όχι σαν τον Ιβάν που μόνο καλαμπουρίζει».
Ιβάν, τώρα εσύ μοιάζεις με κατσίκα.
Την βρήκα!
Εσύ από την μια πλευρά και εσύ από την άλλη.
Είσαι πραγματικά ένας ημιτελής πολεμιστής.
Όλα πρέπει να τα κάνω μόνη μου.
Μη στέκεστε ακίνητοι, τραβήξτε την αλυσίδα!
Ξύπνησε η καλή μου.
Τραβήξτε!
Ένα φαλαινόψαρο! Νόμιζα ότι αφανίστηκαν όλα.
Όχι όλα. Αυτό παρέμεινε αδρανές στην Μπελογκόρια για 20 χρόνια.
Είναι υπέροχα. Πετάμε και η θέα είναι μαγευτική από εδώ.
- Πώς θα μας βρει ο πατέρας μου; - Γιατί κρυβόμαστε από τον μάγο;
Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, μόνο τότε θα γίνουμε θρύλοι.
Χρειαζόμαστε τον Κοσέι. Μόνο αυτός ξέρει πώς να καταστρέψει έναν μάγο.
Και δεν πειράζει που πέθανε;
Ο Κοσέι είναι παγιδευμένος στο Βασίλειο των Νεκρών.
Στη βόρεια περιοχή. Και άκουσα ότι από εκεί οι νεκροί μπορούν να επιστρέψουν.
Πολλοί έχουν προσπαθήσει τα τελευταία χίλια χρόνια...
αλλά κανείς δεν επέστρεψε ποτέ.
- Θα ήταν αυτοκτονία. - Ακούστε, αν είναι τόσο επικίνδυνο...
τότε γιατί πάμε εκεί;
Εσύ αν θέλεις μπορείς να μείνεις εδώ.
Μπορούμε να το κάνουμε και χωρίς εσένα.
Έτσι δεν είναι, Βασιλίσσα;
Αν φοβάσαι να πας στο Βασίλειο των Νεκρών για να σώσεις τον κόσμο σου...
θα σε αφήσουμε εδώ να περιμένεις. Απλά ζήτα το.
Με το μαλακό.
- Δεν εννοούσα αυτό. - Φίνιστ, όλοι ακούσαμε τι είπες.
Φοβάσαι, παραδέξου το.
Θα ρισκάρουμε τη ζωή μας.
Δεν χρειάζεται να πεις κάτι άλλο.
Όλα είναι ξεκάθαρα για εμάς.
Φαντάζομαι δεν θα τα παρατήσουμε...
μόνο και μόνο επειδή ο Φίνιστ είναι δειλός.
Γιαγιά, πήγαινε μας στο Βασίλειο των Νεκρών.
- Γιαγιά! - Ναι;
Τι έφαγες και σήκωσες την αλυσίδα;
- Γιατί με ρωτάς; - Λοιπόν, είμαι απλώς περίεργος.
Ναι, φυσικά, απλώς περίεργος. Κάποιο είδος μούρου...
δύναμης.
Τι;
- Ξέρεις το βατόμουρο; - Και;
- Την φράουλα; - Ναι.
Ε υπάρχει και το μούρο δύναμης. Τι δεν καταλαβαίνεις;
Όχι! Φαίνεται ότι χάνω τις δυνάμεις μου.
- Φίνιστ! Βοήθησέ με! - Θα σε βοηθήσω εγώ, γιαγιά!
Εσύ καλύτερα να μην ανακατευτείς, ανόητε.
Περίμενε.
Απαλά, στα φαλαινόψαρα αρέσει η τρυφερότητα.
Τα κατάφερες, κάθαρμα.
Φυσικά! Είμαι ο Φίνιστ!
Ένας αληθινός πολεμιστής.
- Δεν είσαι πολεμιστής, αλλά γορίλας. - Τι;
Γορίλας, μαϊμού με λίγα λόγια. Είναι πολύ περίπλοκο για να το εξηγήσω!
Περίμενα αυτή τη στιγμή εδώ και χίλια χρόνια...
τώρα έχω συγκεντρώσει την απαιτούμενη δύναμη.
Ήμουν τόσο κοντά και έχασες το Μαγικό Σπαθί!
Μπορούσες να μας βοηθήσεις.
Πώς τολμάς να μου απευθύνεσαι έτσι;!
Φέρτε μου το Μαγικό Σπαθί!
Τι κάνεις εκεί; Σου είπα εγώ να τραβήξεις;
- Δεν τράβηξα τίποτα! - Μπορείς να ηρεμήσεις το φαλαινόψαρο;
Mου 'ρχεται να ξεράσω.
- Τράβα την αλυσίδα! - Τα φαλαινόψαρα είναι κακομαθημένα.
Λάθος δρόμο πήρε.
Πρέπει να κατέβουμε.
Πρώτα εσύ, γιαγιά.
Όχι, όχι. Μπορώ και μόνος μου.
Όπως νομίζεις.
Μη με αφήσεις!
Ιβάν!
Πήδα!
Ιβάν!
Ιβάν; Πώς σήκωσες την αλυσίδα;
Δεν ξέρω, ένιωσα μέσα μου τη δύναμη του πολεμιστή.
Λοιπόν, κοιτάξτε.
- Είμαι σαν τον Χαλκ τώρα! - Χαζός.
Τι έγινε; Σε άφησα άφωνο;
Τώρα είμαι κι εγώ πολεμιστής.
Ξέρεις...
Να κάνουμε ένα διάλειμμα; Θα φάμε κάτι και θα συνεχίσουμε.
- Και τι δεν θα έδινα να φάω ψωμί. - Φάε πάγο!
Πάρτε με από εδώ!
Προχώρα, πολεμιστή.
- Και τώρα, γιαγιά; - Ναι;
- Πού πάμε τώρα; - Μαντέψτε.
Εκεί πέρα.
Πόσο ακόμα, γιαγιά;
Δεν είμαι ο Γουάιτ Γουόλκερ για να περιπλανιέμαι μέσα στο κρύο. (Game of Thrones)
- Γιαγιά, έχουμε πολύ δρόμο ακόμα; - Βγάλε τον σκασμό!
Σχεδόν φτάσαμε.
- Μυρίζω τον θάνατο. - Κι εμείς το ίδιο.
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
Πού είναι η είσοδος;
Σουσάμι άνοιξε.
Γιαγιά!
Ποιοι είστε εσείς;
Γεια σου. Θα θέλαμε να μπούμε στο Βασίλειο των Νεκρών...
για να πάρουμε έναν αγαπημένο μας φίλο.
Απαγορεύεται οι ζωντανοί να μπουν στο Βασίλειο των Νεκρών, νεαρέ άνθρωπε.
Πολλοί προσπάθησαν...
μα πέθαναν προσπαθώντας.
Εμείς δεν είμαστε δειλοί!
- Αν θέλεις μια μονομαχία... - Και πώς σκοπεύεις να νικήσεις ένα...
βουνό;
Θα σας κάνω τρεις ερωτήσεις.
Αν μου απαντήσετε σωστά...
τότε θα ανοίξω την πύλη του Βασιλείου των Νεκρών για εσάς.
Μα αν δεν απαντήσετε σωστά, τότε θα πεθάνετε όλοι σας.
Περίμενε λίγο.
Αν κάποιες από τις απαντήσεις...
δεν είναι ακριβώς σωστές, αλλά είναι κοντά...
θεωρούνται έγκυρες;
Ποιοι είναι οι κανόνες σου; Για παράδειγμα...
''Ποιος, Που, Πότε, Γιατί'' είναι ο βασικός κανόνας;
Μας λέει αν η απάντηση είναι σωστή ή λάθος;
Και πόσο χρόνο έχουμε;
- Ένα λεπτό; Δύο; - Είστε έτοιμοι να απαντήσετε;!
Ναι, είμαστε έτοιμοι, αλλά έχω ακόμα κάποιες απορίες να μου λύσεις.
Μπορεί να απαντήσει μόνο ένας από εμάς ή και όλοι μαζί;
- Ποιοι είναι οι κανόνες εδώ; - Μόνο ένας πρέπει να απαντήσει!
Για αυτό μιλούσα.
- Είμαστε τέσσερις. - Ποιος θα απαντήσει στις ερωτήσεις μου;
Εγώ! Εγώ!
Λοιπόν, άκουσέ με προσεκτικά.
Συγγνώμη, μπορείς να μου λύσεις άλλη μια μικρή απορία;
Ποιος είναι σε υπηρεσία σήμερα;
Τι;
Σε ρώτησα ποιος είναι σε υπηρεσία σήμερα, στα Αγγλικά.
Ο Φίνιστ είναι σε υπηρεσία σήμερα.
Θα είσαι ο πρώτος που θα μετατρέψω σε πάγο!
Ναι, φυσικά. Δεν θα πω τίποτα περισσότερο.
- Έρχεται η πρώτη ερώτηση. - Περίμενε. Περίμενε, όχι τόσο γρήγορα.
Στην πρώτη ερώτηση «Είστε έτοιμοι να απαντήσετε;»...
- απάντησα. Σωστά; - Ναι.
Απάντησα.
Στην δεύτερη ερώτηση «Ποιος θα απαντήσει στις ερωτήσεις μου;»...
- απάντησα. Σωστά; - Ναι.
Απάντησα.
Στην τρίτη ερώτηση, «Τι;»...επίσης απάντησα.
Τώρα θα σου απαντούσα και στην τέταρτη ερώτηση, αλλά συμφωνήσαμε μόνο τρεις.
Έτσι, σύμφωνα με τους κανόνες σου, που φαντάζομαι ότι είναι ίδιοι εδώ και αιώνες...
πήρες τρεις απαντήσεις στις τρεις ερωτήσεις που έκανες.
Λοιπόν; Άνοιξε σουσάμι, πάμε στο Βασίλειο των Νεκρών!
Πονηρέ άνθρωπε, με εξαπάτησες.
Ο θάνατος του φίλου σας είναι κλειδωμένος μέσα στον κρύσταλλο.
Μόνο με αυτόν θα μπορέσετε να τον φέρετε στον κόσμο των ζωντανών.
Ευχαριστώ για την υπομονή σου!
Να θυμάσαι ότι αν ο κρύσταλλος σταματήσει να λάμπει...
δεν θα μπορέσεις ποτέ να επιστρέψεις πίσω στον κόσμο των ζωντανών.
Θα πάω εγώ.
Αν πεθάνω, θέλω να με θυμάστε για πάντα σαν θρύλο.
Μη το σκέφτεσαι, φίλε. Θα πάει αυτός που κέρδισε τον κρύσταλλο.
Υπάρχει μια τεράστια χαράδρα εδώ! Τι κάνω;
- Ίσως πρέπει να πηδήξεις μέσα! - Τρελάθηκες, γριά;!
Γιατι; Τι είπα;
Βγες έξω! Θα πηδήξω εγώ!
Αρκετά με την ματαιοδοξία σου!
Ηρέμησε. Πάρε μια βαθιά ανάσα.
Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο. Δίνω τον κρύσταλλο, παίρνω τον Κοσέι και έφυγα.
Για καλού κακού.
Λοιπόν; Πόσο χρόνο θέλεις;
Δηλαδή, έχετε γίνει όλοι ξαφνικά τόσο έξυπνοι;
Πρέπει να προετοιμαστώ ψυχολογικά.
- Μπαμπά. - Ιβάν.
Μην κατεβείς από την βάρκα. Αν αγγίξεις το έδαφος...
θα πρέπει να μείνεις εδώ για πάντα.
Εσύ τι κάνεις εδώ;
Δεν είπες ότι θα συναντηθούμε αργότερα;
Συναντιόμαστε εδώ.
- Έλα, μπαμπά, έλα. - Βήμα μην κάνεις.
Άκου, μπαμπά.
Με αυτό εδώ μπορώ να πάρω κάποιον μαζί μου στον κόσμο των ζωντανών.
Γρήγορα! Μπες μέσα!
Πρέπει να βιαστούμε, πριν σβήσει ο κρύσταλλος.
Όχι, Ιβάν. Είχε έρθει η ώρα μου.
Τώρα είναι η μεγάλη στιγμή σου. Προχώρα με αξιοπρέπεια.
Είσαι αληθινός πολεμιστής. Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Μπαμπά, τι λες;
Μπες μέσα. Οι δυο μας πρέπει να σώσουμε την Μπελογκόρια.
Δεν χρειάζεσαι εμένα για να σώσεις την Μπελογκόρια...
αλλά τον Κοσέι.
Όχι!
Έλα, μπαμπά.
Πάρ'το πριν σβήσει.
Έλα, μπαμπά. Θα βρούμε τρόπο. Μην με αφήσεις τώρα.
Έλα.
Να προσέχεις, Ιβάν.
Μπαμπά!
Δώσ'το μου!
Μπαμπά, πιάσε!
Συγχώρεσέ με, Ιβάν. Ήθελα να σου πω πολλά.
Ιβάν!
- Σταμάτα! - Ιβάν!
Σταμάτα!
Άνοιξε, ανόητο κεφάλι! Θα απαντήσω σε όλες σου τις ερωτήσεις!
Άνοιξε την πύλη!
Ιβάν...
Μήπως θα ήταν καλύτερα να ψάξουμε για τους φυγάδες...
από το να ασχολούμαστε με τα βρωμερά κουρέλια τους.
Μπορείς να τους αναζητήσεις αν θέλεις.
Βρείτε μου τον Ιβάν.
Κατάπιες τη γλώσσα σου;
Κοσέι, γιατί δεν λες λέξη;
- Δεν με αναγνωρίζεις; - Όχι, είσαι η μητέρα μου;
Δεν είμαι η μητέρα σου, σαπιοκούτσουρο. Είμαι η Γιάγκα.
Αυτός είναι ο Ιβάν και αυτή η Βασιλίσσα.
- Κι εγώ ποιος είμαι; - Ο Κοσέι!
Κατέστρεψες τον κρύσταλλο και μετά πέθανες σώζοντας τον Ιβάν.
Θυμήσου, ανόητε!
Σωστά, είμαι ο Κοσέι.
Επιτέλους και άρχισα να ανησυχώ.
Κοσέι, πρέπει να μας πεις πώς νίκησες τον μάγο.
Τον δάσκαλό σου.
Δεν θυμάμαι κανέναν μάγο.
Ταξιδέψαμε μίλια για να σε βρούμε.
Πάγωσε κάθε ψίχουλο εξαιτίας σου. Θυμήσου.
Θυμήθηκα! Θυμήθηκα τον μάγο.
Θυμήσου και τα υπόλοιπα τώρα.
Λοιπόν; Πώς τον νίκησες;
Τον νίκησα με...τον νίκησα...
με μια μαγεμένη πέτρα.
Τι είδους πέτρα; Που την βρίσκουμε;
Η πέτρα βρίσκεται στην Μπελαγκόρια.
Έπρεπε να τον είχα αφήσει στο Βασίλειο των Νεκρών.
- Και να σώσω τον πατέρα μου. - Οπότε επιστρέφουμε πίσω.
Η πλάτη μου.
Θυμάσαι ότι είσαι υπηρέτης μου ή το ξέχασες;
Υπηρέτης; Πραγματικά δεν θυμάμαι.
Θυμάμαι εγώ, μην ανησυχείς.
Έλα, σήκωσέ με στους ώμους σου. Δεν έχω άλλη δύναμη.
Βάστα καημένη μου!
Αναρωτιέμαι που να βρίσκεται η μικρή μου καλύβα, πρέπει να της λείπω πολύ.
Πάρε αυτό, Κοσέι. Εδώ είναι ο θάνατός σου.
Μην το χάσεις.
Κάνε στην άκρη, αδύναμε.
Είμαστε στο σπίτι.
Και τώρα; Πού πάμε;
Κοσέι, πού βρίσκουμε την μαγεμένη πέτρα;
- Λοιπόν; - Δεν θυμάμαι.
Κάπου στην πόλη.
Μη μας λες ψέματα, καημένε.
Πού στην πόλη; Θυμήσου! Ένα μάτσο κόκαλα είσαι.
Είναι κάτω από τον πύργο.
Έχετε παρατηρήσει ότι θυμάται πράγματα όταν τον χτυπάτε στο κεφάλι;
Έχεις δίκιο. Τώρα θα θυμηθεί τα πάντα.
Κάτω από ποιον πύργο;
Έχουν περάσει χίλια χρόνια.
Πέταξα την πέτρα από τον πύργο και σκότωσα τον μάγο.
Συνέχισε.
- Σε εκείνη την πέτρα είναι η ζωή του. - Τι κάνεις;
Δώσ' το μου!
Δεν είμαι υπηρέτης σου, γριά.
- Τα θυμήθηκα όλα. - Μου έσπασε την κουτάλα!
Ακούστε. Υπάρχει μια πέτρα στο κέντρο της Μπελογκόρια.
- Αυτή θα είναι! - Αν η ζωή του μάγου είναι στην πέτρα...
πρέπει να την καταστρέψουμε, σωστά;
Ο θρύλος ξεκίνησε να διαμορφώνεται.
Ο Φίνιστ το Γεράκι μπήκε στην Μπελογκόρια...
σήκωσε το μαχαίρι του πάνω από την μαγεμένη πέτρα και..
Μόνο ένα μαγικό σπαθί μπορεί να καταστρέψει την πέτρα.
Ας χρησιμοποιήσουμε του Ιβάν!
Ήρθε η ώρα να σώσουμε την Μπελογκόρια.
- Ελάτε, πάμε να την κάνουμε. - Καταραμένε, φαλακρέ...
γιατί μου έσπασες την τελευταία κουτάλα; Τώρα ποιος θα μου την φτιάξει;
- Τι συμβαίνει; - Έχουμε ένα μικρό πρόβλημα.
Το Μαγικό Σπαθί στέρεψε.
- Τι εννοείς στέρεψε; - Δεν έχει δύναμη.
Προσπάθησα να επιστρέψω στον κόσμο μου και σταμάτησε να λειτουργεί.
- Γιατί; - Δεν ξέρω γιατί.
Ξαφνικά στα καλά καθόυμενα σταμάτησε να λειτουργεί.
Στέρεψε εξαιτίας σου, γιατί πήγες στον κόσμο σου.
Πού να ήξερα ότι θα συμβεί αυτό;
Ίσως πρέπει να περιμένουμε λίγο για να λειτουργήσει.
- Πόσο; - Δεν έχω ιδέα!
Θα περιμένουμε πρώτα να νυχτώσει.
Θα είναι πιο εύκολο να μπούμε στην πόλη στο σκοτάδι.
Υπέροχα. Τώρα πρέπει να φάμε κάτι.
Είσαι καυτό σπαθί!
Καθώς η ομίχλη κατέβαινε στη Γη της Ρωσίας...
μαύρα σύννεφα μαζεύτηκαν πάνω από την Μπελογκόρια.
Αναδύθηκαν από το πυκνό δάσος και βύθισαν την πόλη στο απόλυτο σκοτάδι.
Θέλει κανείς καπουτσίνο;
Εγώ! Εγώ!
Καπουτσίνο!
Ο Φίνιστ το Μεγάλο Γεράκι τελικά κατέστρεψε με ευκολία την μαγεμένη πέτρα...
Όλα καλά. Το σπαθί λειτουργεί.
Και το χρησιμοποίησες αμέσως για να πάρεις καπουτσίνο.
Και λοιπόν; Χρειαζόμουν λίγη ώθηση!
για να σώσει την πόλη.
Με το Μαγικό Σπαθί μπορώ να μπω και μόνος μου στην πόλη.
Αν θέλεις, μπορώ να σου δανείσω μια πάνα.
Πάνα. Πρέπει να είναι νόστιμη.
- Είναι κάποιο είδος πουλιού; - Όχι. Όχι.
Ο Φίνιστ νίκησε τις δυνάμεις του κακού και εξάλειψε τους εχθρούς της Μπελογκόρια.
Έτσι γεννήθηκε ο θρύλος του Φίνιστ...
του ένδοξου ήρωα της χώρας του.
Εγώ θα πάρω έναν υπνάκο μέχρι να βραδιάσει.
Σκοτώστε τους.
Θα σας κάνω κομμάτια. Δεν θα μείνει ούτε ψίχουλο από εσάς.
Ιβάν, ξύπνα! Φέρε το Μαγικό Σπαθί!
Δεν πέθανα πολύ ηρωικά.
Βλάκα!
Ώστε από εκεί απέκτησες τη δύναμή σου, πολεμιστή της κακιάς ώρας!
Μου έκλεψες τα μούρα!
Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να τους απωθήσουμε.
Αφήστε τους.
Το Μαγικό Σπαθί είναι εδώ.
- Μας έχασαν; - Νομίζω.
Τι ήταν αυτό που έκανες;
Δεν σου έμαθαν να μην κλέβεις τα πράγματα των άλλων;
- Έκλεψα; - Ακριβώς.
- Δεν έκλεψα, ήθελα να βοηθήσω! - Βοήθησες;
Και τι πέτυχες;
Πήρες τον τιμητικό τίτλο του ιπποτισμού;
Πώς μπορούμε να σε εμπιστευτούμε τώρα;
Μην το παρακάνεις.
Ιβάν, δεν ξέρω τι να περιμένω από σένα.
Αύριο μπορεί να το σκάσεις στον κόσμο σου και να μην επιστρέψεις ποτέ εδώ!
- Δεν θα το έκανα. - Το έχεις κάνει ήδη μια φορά. Δεν θυμάσαι;
Πολεμιστή.
Τώρα είναι ξεκάθαρο.
Όχι ότι δεν είχα αμφιβολίες, αλλά θέλεις να είσαι με έναν πολεμιστή.
- Τι; - Έτσι είναι.
Νομίζεις ότι δεν βλέπω πώς τον κοιτάς; Δεν είμαι τόσο δυνατός όσο αυτός...
ούτε αρκετά ευκίνητος για να πεταχτώ σε σένα μόλις κουνήσεις την ουρά σου.
Καλά να πάθεις.
Θα τον είχα χτυπήσει πιο δυνατά.
Δεν μπορείτε να λογομαχήσετε αργότερα;
Δεν του μένει πολύς χρόνος.
- Στο σπίτι έχω νερό της ζωής. - Τότε μην στέκεστε έτσι.
- Πάρτε τον. - Θα μπορούσαμε να...
Εσύ είπες ήδη πάρα πολλά. Κοσέι, βοήθησέ με.
Γύρισε στην πόλη.
Πάμε.
Περιμένετε και μένα!
Έλα.
- Αποφάσισες να φύγεις. - Φέρε πίσω το σπαθί μου!
Τώρα; Τι κάνουμε;
Γιατί δεν πήγες μαζί τους;
- Θα μπορούσες απλά να πηδήξεις. - Και λοιπόν; Δεν σε αφορά.
Όταν με έβγαλε η γιαγιά μου από τον φούρνο με ξέχασε στο παράθυρο.
Μετά με άφησε ο παππούς μου.
Κανένας δεν με υπολόγιζε ποτέ. Έτσι περιπλανήθηκα στον κόσμο μόνος.
Έγινα σκληρός, άρχισα να κλέβω, ειδικά τα βοειδή.
Ο κόσμος με μισούσε.
Μόνο εσύ μου πρόσφερες βοήθεια.
Και εγώ μεγάλωσα μόνος μου.
Ήθελα να σε ρωτήσω για την ιστορία με την αλεπού.
Ήταν ψεύτικη, έτσι; Γιατί προφανώς δεν σε έφαγε.
Εκείνο το κόκκινο απόβρασμα με κυνηγούσε δύο μέρες μέχρι που βαρέθηκε.
Τα κατέστρεψα όλα, πρέπει να διορθώσω τα λάθη που έκανα.
Πρέπει να βρω το Μαγικό Σπαθί.
- Είσαι χαζή. Θα σε καταστρέψει. - Προτιμώ να πεθάνω παρά να γίνω σαν εσένα.
Δεν υπηρετώ αυτόν, αλλά το σκοτάδι.
Τότε συνέχισε.
Έπρεπε να σε είχα πνίξει όταν είχα την ευκαιρία.
Δεν βρήκαμε το σπαθί. Ψάξαμε παντού.
Κάπου εδώ πρέπει να είναι. Ψάξτε καλύτερα.
Λοιπόν, αυτό είναι το σχέδιο: παίρνουμε πίσω το σπαθί, καταστρέφουμε την πέτρα...
Ο μάγος πεθαίνει, ψάχνουμε τους άλλους, ζητώ συγγνώμη...
και είμαστε όλοι χαρούμενοι και ικανοποιημένοι.
Και πώς σκοπεύεις να το κάνεις;
Πιστεύεις ότι το Μαγικό Σπαθί θα πέσει από τον ουρανό;
Είναι απίστευτο, γιγαντίνα μου!
Δώσε μου το σπαθί.
Πέταξέ το.
Σε παρακαλώ.
Μόνο εσένα έχω στον κόσμο
Μοναδική μου αγάπη
Η μοίρα, μας φέρνει πάντα μαζί
Αγαπημένη μου γυναίκα
Τοκ Τοκ! Είναι κανείς εδώ;
Το περιστέρι ήταν πιο δυνατό από εσάς!
Όλα για σένα, οι αυγές και οι ομίχλες
Για σένα, η θάλασσα και οι ωκεανοί
Για σένα, τα λιβάδια με τα λουλούδια
Για σένα
Μόνο για σένα, τα αστέρια λάμπουν στον ουρανό
Για σένα, ο τρελός μας κόσμος έχει φτιαχτεί
Για σένα, ζω κι εγώ κάτω από τον ήλιο
Για σένα
Ξάπλωσε, πολεμιστή, είσαι ακόμα αδύναμος.
Μια πέτρα!
Δεν νομίζω ότι είναι αυτή η πέτρα. Κοσέι, θυμάσαι πού είναι η μαγεμένη;
Έχω κενά μνήμης!
Ιβάν, θυμήθηκα πού είναι η πέτρα! Μέσα είναι η ζωή του μάγου.
- Πού είναι; Δείξε μου με το χέρι. - Είμαι λίγο απασχολημένος τώρα.
Δύσκολα, ε; Τώρα με καταλαβαίνεις απόλυτα πως νιώθω!
Καλή όρεξη.
Γιατί μπαίνεις πάντα εμπόδιο;
Όλα ήταν υπολογισμένα! Θα αναπηδούσε από τη μια στέγη στην άλλη και...
Θυμήθηκα.
Δεν πρέπει να καταστρέψουμε την πέτρα.
Σταμάτα!
Hasta la vista, baby.
Η πέτρα τον κρατάει υπόγεια, αν την καταστρέψεις θα τον ελευθερώσεις!
Πολύ αργά.
Περίμενα πολύ καιρό αυτή τη στιγμή.
Υποκλιθείτε μπροστά στο σκοτάδι.
Έι, κούτσουρο!
Λυπάμαι που διακόπτω τη συνάντησή σου με αυτή την γκοργκοντζόλα...
αλλά θέλω να σου συστήσω τον κοφτερό μικρό μου φίλο.
Πώς τολμάς να στρέφεις το Μαγικό Σπαθί εναντίον μου;
Εγώ το σφυρηλάτησα, εγώ του έδωσα τη δύναμη.
Είμαι ο αφέντης του.
Κοσέι, ποιο είναι το σχέδιο; Εσύ ξέρεις τι να κάνεις, σωστά;
- Όχι, Ιβάν. Τώρα είναι πολύ αργά. - Κοσέι, ώστε έτσι σε λένε τώρα;
Δεν σου άρεσε το παλιό σου όνομα, ε Μίκουλα;
Δηλαδή δεν είσαι ο Κοσέι, αλλά ο Μίκουλα ο Αθάνατος;
Μπελογκόρ, με συγχωρείς, ήμουν πολύ μικρός.
Βλέπω ότι θυμάσαι το παλιό μου όνομα.
Δεν υπάρχει πια Μπελογκόρ.
Παρέμεινε θαμμένος κάτω από τη γη για χίλια χρόνια, εξαιτίας σου.
Σάπισε.
Οι άνθρωποι ξέχασαν πόσο καλός ήμουν μαζί τους.
Μόνο ο Ρογκολέμπ υπάρχει τώρα.
Κάνεις λάθος. Ξέρω ότι ο Μπελογκόρ είναι ακόμα μέσα σου.
Ακριβώς όπως ο Μίκουλα σε μένα...
και είναι αυτός, όχι ο Κοσέι που σου δίνει πίσω τη ζωή σου.
Μπορείς να με σκοτώσεις, αν αυτό κατευνάσει τον θυμό σου, αλλά άφησέ τους να φύγουν.
Ο θάνατος δεν είναι παρά η απελευθέρωση.
Οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι η αιώνια λήθη είναι κάτι πολύ χειρότερο.
Κάτι πολύ τρομακτικό
Απόλαυσε, λοιπόν, την αθανασία σου.
Θα μείνεις υπόγεια για πάντα!
Τώρα ξεκινά η ιστορία για το πώς ο Φίνιστ το Γεράκι νίκησε το σκοτάδι!
Πιάστε την.
Ρε, ξερό κλαδάκι!
Μάζεψες τις ρίζες σου;
- Άκουσέ με! - Καταραμένη ιτιά!
Αν πάρω το αλυσοπρίονο, θα δούμε ποιος είναι ποιος.
Μην το κάνεις, Ιβάν. Δεν μπορείς να νικήσεις τον Ρογκολέκ.
- Δεν είναι εχθρός σου. - Δεν είναι;!
Προσπάθησε να στραγγαλίσει την κοπέλα μου. Γκαλίνα, φύγε από εδώ!
Σκότωσέ τον!
Μου είπαν ότι υπήρχε σκοτάδι μέσα σου...
αλλά εγώ βλέπω να υπάρχει μόνο βλακεία.
Γεια σου, γιε μου.
Τι συμβαίνει;
- Είμαι νεκρός; - Η Μητέρα Γη θα αποφασίσει.
Έχει τη δύναμη να δίνει ζωή και θάνατο.
Από αυτή πηγάζει το καλό και το κακό και εκείνη αποφασίζει τα πάντα.
Όταν εμφανίζεται το σκοτάδι, την ίδια στιγμή εμφανίζεται ένας πολεμιστής.
Πρέπει να διατηρήσεις την ισορροπία σου.
Δηλαδή η Γη είναι που δίνει δύναμη στους πολεμιστές;
Γιατί, λοιπόν, δεν μου έδωσε όταν την χρειαζόμουν;
Δεν το ξέρω αυτό. Ίσως ήταν πολύ νωρίς.
- Ίσως δεν ήσουν έτοιμος να την δεχτείς. - Δεν έχει σημασία πια, έτσι;
- Είμαι νεκρός. - Δεν έχει σημασία αν είσαι ζωντανός ή νεκρός.
Σημασία έχει για ποιο λόγο ζεις.
Σκέψου.
Για τη Βασιλίσσα, αξίζει να ζω για εκείνη...
και για την συμμορία των έξι. Το Κολομπόκ, τη Μπάμπα Γιάγκα, τον Κοσέι...
Για την Μπελογκόρια.
Και για σένα, μπαμπά.
Αν η Γη μου δίνει δύναμη, τότε δίνει και σε σένα.
Τρέφεται από το έδαφος.
- Πρέπει να ξεθάψουμε τις ρίζες. - Εντάξει, μπορεί να γίνει.
Φίνιστ, ελευθέρωσε το Κολομπόκ.
Που ήσουν μέχρι τώρα, μουστακαλή;
Τι κάνεις;
Ρογκολέμπ!
Είσαι έτοιμος; Πέταξέ με!
- Έχει γεύση σαν σάπιο κοτόπουλο! - Τι μέρος είναι αυτό;
- Τι είδους μαγεία είναι αυτή; - Λοιπόν, πώς σου φαίνεται ο κόσμος μου;
Δεν υπάρχει μαγεία.
Είσαι στη Μόσχα, φίλε! Εδώ υπάρχει μόνο άσφαλτος και τσιμέντο.
Η Γη δεν δίνει δύναμη εδώ.
Δεν ωφελεί, υπάρχουν άλλοι πέντε όροφοι από κάτω.
Η Μόσχα είναι μακριά από την Μητέρα Γη.
Ποιος να το φανταζόταν ότι η αποδάσωση θα μας έσωζε.
Ανόητε.
Είμαι το σκοτάδι.
Είμαι παντού, ακόμα και στην ψυχή σου.
Το κλαδάκι στέγνωσε.
Πρέπει να ήταν πάλι εκείνα τα βρωμόπαιδα.
Ο Ιβάν;
Έπεσε στην άβυσσο με τον Ρογκολέμπ.
Πέθανε με τιμή. Ήταν μεγάλος πολεμιστής.
Ιβάν!
Αυτή η μάγισσα πρέπει να εξαφανιστεί μια για πάντα.
Τελείωσε, Γκαλίνα. Το δεντράκι σου έφυγε.
Είτε γυρίζεις πίσω να κάνεις την οικιακή βοηθό, είτε σε σκοτώνουμε επιτόπου.
Πρέπει να σου πω κάτι, Ιβάν.
Συγχώρεσέ με.
Δεν ήμουν και πολύ ιπποτικός.
Ιβάν, πότε θα καταλάβεις ότι δεν χρειάζομαι πολεμιστή;
Δεν σε θέλω πανίσχυρο και θαρραλέο.
Σε θέλω όπως είσαι.
Τότε σε αυτή την περίπτωση...
είμαι χαρούμενος που δεν χρειάζομαι τις υπερδυνάμεις.
Αλλά το γεγονός είναι...
ότι τώρα είμαι πολεμιστής.
Θα με παντρευτείς;
Ξέρεις κάτι, φίλε, φαίνεσαι λιγάκι εξαντλημένος.
Γιαγιά, που είμαι;
Ποιος είμαι; Νομίζω ότι κάτι με χτύπησε στο κεφάλι. Δεν θυμάμαι τίποτα.
Τι ακριβώς να θυμηθείς; Είσαι ο πιστός μου υπηρέτης.
Είσαι η ίδια γριά μέγαιρα. Τώρα θ' ανέβω στην πλάτη σου να με κουβαλήσεις.
Μην φεύγεις! Έλα εδώ!
Ο Άρχοντας των Θαλασσών και των Ωκεανών ήρθε για βοήθεια!
Θα σας καταστρέψω όλους!
Ιβάν, περπατούσα στο δάσος και είδα κάτι περίεργο.
Ίσως το σκοτάδι επέστρεψε. Πρέπει να ρίξεις μια ματιά.
Εκεί, πίσω από το δέντρο. Έχει κάτι άσπρες πέτρες.
Τι κάνεις;
Πρέπει να κινηθούμε αθόρυβα.
Είναι αυγά.
Είναι καλύβες!
Μεγάλο σκοτάδι, βοήθησέ με.
Πριν από πολλά χρόνια...
Γύρισα!
Κοίτα, Βαρβαρούσκα, ο σιδεράς Στέπαν σφυρηλάτησε αυτό το δαχτυλίδι για σένα.
- Ευχαριστώ πολύ, θείε. - Βαρούσκα, γιατί τον λες ακόμα θείο;
Είναι ο μπαμπάς σου κι εγώ είμαι η μαμά σου.
Ευχαριστώ, μπαμπάκα.
Και αυτό εδώ, ο Στεπάν το έφτιαξε για τον Ιβάν.
Ηλία, δεν είναι πολύ νωρίς για να του δώσουμε σπαθί;
Φυσικά και όχι. Οι Μούρομετς πρέπει να χρησιμοποιούν το σπαθί από την κούνια.
Η Disney σας παρουσιάζει... Οι αγαπημένοι σας χαρακτήρες επιστρέφουν...
Καλώς ήρθατε στη Μόσχα!
στις 23 Δεκεμβρίου, 2021! (Η πρεμιέρα της τρίτης ταινίας)
ΤΕΛΟΣ Μετάφραση: Dark Unicorn αποκλειστικά για το www.greek-team.eu!