ΑΔΕΛΦΟΣ ΗΛΙΟΣ, ΑΔΕΛΦΗ ΣΕΛΗΝΗ
Τα τύμπανα είναι πένθιμα γλυκιά μου, αγάπη μου
΄Οπως οι σκέψεις μου στρέφουν προς εσένα
Πού είναι τα μάτια που κοιτούσα με τα δικά μου
Εκείνη την ήρεμη μέρα πριν καιρό;
Τα φύλλα είναι νεκρά στο άδειο πεδίο μάχης
Η δυσωδία της σάρκας με αρρωσταίνει
Κοιμήθηκα μούσκεμα
και τα μυρμήγκια έφαγαν το ψωμί μου
και το βογκητό των ανθρώπων ξεχύθηκε στον αέρα
Πράσινα είναι τα φύλλα της γέρικης μηλιάς
Αυτά τα γλυκά αρωματισμένα άνθη της άνοιξης
Μπλεγμένα στα μαλλιά σου
Το χαμόγελο στο βλέμμα σου
΄Ενα λεπτό χόρτο για δαχτυλίδι
- Φρανσουά! - Φραντσέσκο!
Φρανσουά!
Φρανσουά. Φρανσουά...
- Είναι άρρωστος! - Τι σου συνέβη;
Γύρισε από τον πόλεμο γιατί είναι άρρωστος. Δεν είναι δειλός!
- Αγαπημένε μου γιε. - Ελάτε.
Ζεστά είναι τα καρβέλια
που κρυώνουν στο περβάζι
Καθώς το νερό γάργαρο τρέχει στο ρυάκι
Η ωραία, καθαρή μυρωδιά
Των σκληρών υφαντών σεντονιών
Το τραγούδι των παιδιών που παίζουν
Τα τύμπανα είναι τόσο πένθιμα
Γλυκιά μου, αγάπη μου
΄Οπως οι σκέψεις μου στρέφουν προς εσένα
Πού είναι τα μάτια που κοιτούσα με τα δικά μου;
Εκείνη την ήρεμη μέρα καιρό πριν
- Φραντσέσκο, σε παρακαλώ! - Ελάτε!
Καβάλαγε κι όλη τη νύχτα. ΄Ενα κορίτσι, όχι άλογο!
- Και αύριο, θα πάμε στη μάχη. - Αν νικήσουμε, τις παίρνουμε όλες;
Ασφαλώς, γι' αυτό γίνονται οι πόλεμοι!
Είναι αργά, πάμε στο σπίτι να προετοιμαστούμε.
- Ο πόλεμος είναι σοβαρό πράγμα. - Τι βαθυστόχαστο, Μπερνάρντο!
Γιατί;
Μπερνάρντο...
Τι κρίμα. Τελείωσε.
Ναι, είναι κρίμα.
Ελπίζω όμως να ζήσουμε για να δούμε άλλη μια αυγή σαν αυτή.
Η τελευταία νύχτα της νιότης μας.
Το συνειδητοποιείς;
Προσπαθούμε τόσο απεγνωσμένα να την παρατείνουμε.
΄Επρεπε να εμποδίσουμε τον ήλιο να ανατείλει.
΄Ελα, Φραντσέσκο!
Περίμενε!
Άφησέ με ήσυχη.
Σε παρακαλώ.
Αδέλφια!
Λεπροί.
Ναι. Λεπροί.
΄Οχι!
΄Οχι! Δεν θέλω να τους δω!
Δεν θέλω να τους δω! Πάρτε τους έξω!
΄Οχι! ΄Οχι!
Δεν ντύθηκες ακόμα; Τι κάνεις τόση ώρα;
Πίκα! Σε παρακαλώ, σταμάτα αυτές τις γυναικουλίστικες βλακείες!
Το παιδί θα πάει στον πόλεμο. Εξάλλου, δεν καταλαβαίνω λέξη!
Γιατί με αφήνεις απ' έξω; Μη μιλάς Γαλλικά όταν είμαι μπροστά!
Αν ήθελες γυναίκα που να μιλά σαν εσένα,
γιατί δεν παντρεύτηκες κόρη χασάπη;
Μπράβο, Φρανσουά!
Συγχώρεσέ με, Κύριε.
Περίμενε! Πρέπει να μιλήσουμε!
Τι θα κάνουμε τα λεφτά που θα βγάλουμε από τον πόλεμο αυτό;
Κατάλαβα!
Αληθινός γιος του πατέρα του, έτσι, Πίκα;
- Θα αργήσουμε στη Θεία Λειτουργία. - Θα περιμένουν. Άκου, Φραντσέσκο.
Κάντε στην άκρη!
Φραντσέσκο, όταν θα είσαι στην Περούτζια,
μην ξεχάσεις τις αποθήκες του Ντεγκόλι πίσω από την αγορά.
- Είναι πλούσιος όσο ο Πάπας. - Ναι, άσ' το σε μένα.
- Και Φραντσέσκο... - Τι άλλο;
Το καθεδρικό τρίπτυχο. Θα κερδίσουμε πολλά λεφτά από τα συγχωροχάρτια.
Ναι. Ο πόλεμος είναι ωραίο πράγμα.
Αυτή είναι η μάσκα του θανάτου μου.
Προχωρήστε, γιοι της Ασίζης.
Ο Θεός είναι μαζί σας!
Φραντσέσκο!
Λουλούδια στο λιβάδι σαλεύουν γ λυκά
Κι όλα τα πουλάκια τραγουδούν καλή Πρωτομαγιά
Οι λαγοί στον κήπο παίζουν και διασκεδάζ ουν
Κι όλα τα μικρά πλάσματα τραγουδούν και είναι χαρούμενα
Μικρό μου αγόρι
Τραγούδα τη χαρά σου
Είμαι κοντά σου, καλέ μου
Αγάπη μου, μη φοβάσαι
Η αγάπη είναι γύρω σου
Να σε ανακουφίσει με γλυκό τραγούδι
Να κάνει την καρδιά σου να τραγουδήσει
- Τι κάνει εκεί πάνω; - Είναι ο γιος του Μπερναντόνε.
Φρανσουά! Πρόσεχε!
Φραντσέσκο! Φραντσέσκο!
Τα πουλιά τραγουδούν γ λυκά
Από τα δέντρα που ευγενικά φυτρώνουν
Απαλό και ανακουφιστικό αεράκι φυσά
Αυτή την υπέροχη μέρα
Στο λιβάδι θα πάω
Να περιπλανηθώ σαν την πεταλούδα
Πόσο χαίρομαι στη θέα των λουλουδιών
Αυτή την υπέροχη μέρα
Μακάρι να ήταν για πάντα
Η ζωή είναι εύκολη μια τέτοια μέρα
Εύχομαι αυτή την ηρεμία σε όλους
Αυτή την υπέροχη μέρα
Φραντσέσκο...
Φραντσέσκο, τι συμβαίνει;
Φραντσέσκο, γλυκέ μου Φραντσέσκο,
τι σου συμβαίνει;
Μπορείς να μου πεις. Πάντα καταλαβαινόμασταν, εμείς...
Πάντα ήμασταν δεμένοι, εσύ και...
Άσε με να σε βοηθήσω, καλέ μου.
Καθίστε, καθίστε. Πάρτε ένα ποτό.
Η δουλειά πάει πολύ καλά, η ζωή κυλά πάλι κανονικά επιτέλους.
Τώρα που είπα για δουλειά, έχω την καλύτερη πραμάτεια απ' όλους.
Κοιτάξτε αυτό το μεταξωτό από την Προβάνς. Πανέμορφο, έτσι;
Νιώστε την ύφανση.
Θα ήθελα να το συγκρίνετε με ένα από τη Βενετία. Αυτό εδώ.
- Τι χέρια είναι αυτά! - Συγχωρέστε με.
Αν βρω δαχτυλιά στα μετάξια μου θα σε δείρω μέχρι να μελανιάσεις!
Βρωμιάρη! Αυτοί οι υπηρέτες είναι σαν τα ζώα.
- Πώς είναι ο γιος σου; Καλύτερα; - Ναι, δόξα τω Θεώ.
Κόστισε μια περιουσία σε Θείες Λειτουργίες, αλλά το χειρότερο πέρασε.
Εδώ είμαστε.
Σηκώνεται και σύντομα θα είναι στη Θεία Λειτουργία. Δείτε το στο φως.
Με θυμάσαι;
Είμαι η Κλερ.
Λένε ότι είσαι τρελός.
Το ξέρεις;
Λένε πως όταν πήγες στον πόλεμο, ήσουν καλός και έξυπνος.
Αλλά τώρα είσαι τρελός, γιατί...
...γιατί τραγουδάς όπως τα πουλιά,
κυνηγάς πεταλούδες και...
...και κοιτάς τα λουλούδια.
Νομίζω ότι ήσουν τρελός από πριν, όχι τώρα.
Μήπως σ' ενοχλώ; Θα φύγω...
Βλέπεις; Της μιλάει.
Δόξα τω Θεώ.
Προφανώς αυτό ήταν το πρόβλημα. Χρειαζόταν γυναίκα.
Βλέπεις τα πράγματα πολύ χοντροκομμένα, αφέντη μου.
- Η καρδιά του ξυπνάει. - Πες το όπως θέλεις.
Ο πιτσιρίκος ψάχνει γυναίκα. Γι' αυτό φερόταν περίεργα.
Η Κλερ είναι υπέροχο πλάσμα.
Δεν είναι κελεπούρι. Ο πατέρας της δεν έχει λεφτά ούτε για το γάμο.
Αν αυτό θέλει ο Φραντσέσκο, θα βρούμε χρήματα.
Ξέρεις κάτι; Θα τον ξαναβάλω στη δουλειά.
- Μα... - ΄Οχι μα! Αρκετά τον κακόμαθες.
Εξάλλου, ο Φραντσέσκο πάντα ήταν καλός στη δουλειά. Του αρέσει.
Του αρέσει. Μοιάζει σε μένα. Πάντα του άρεσε.
΄Ελα, θα δεις. Ακολούθησα τη συμβουλή σου κατά γράμμα.
Αγόρασα, αγόρασα και ξαναγόρασα,
και τώρα προκόβουμε.
Μπορεί να καταριέμαι τον πόλεμο που σου έδωσε τον πυρετό,
αλλά για τη δουλειά ήταν ευλογία.
΄Ελα, έλα, θα δεις.
Αυτό θα κάνει το αίμα να κυλήσει στις φλέβες σου.
Καλύτερα από τα γιατρικά που σου δίνουν οι γυναίκες!
Ε; Προχώρα, προχώρα!
Κοίτα, Φραντσέσκο. Κοίτα. Τα βλέπεις αυτά;
Και να σκεφτείς ότι οι άνθρωποι μιλούν άσχημα για τον πόλεμο.
΄Ελα, έλα, θα σου δείξω!
Ξέρεις πώς ξεκίνησε, Φραντσέσκο; Με τη λεία του πολέμου.
Μετά τον πόλεμο, οι στρατιώτες πούλησαν τα λάφυρα.
΄Επειτα τα θύματά τους πούλησαν τα πάντα για να ζήσουν,
στην ουσία για ένα κομμάτι ψωμί.
Θα σου δείξω. Κοίτα αυτά.
Κοίτα... Φραντσέσκο.
Τα βλέπεις αυτά;
Οικογενειακά κειμήλια. Άνθρωποι με τίτλο ευγενείας.
Γονατιστοί ήρθαν. Μου κόστισαν λιγότερο από τίποτα.
Αυτό είναι μόνο η αρχή. ΄Εχει πολύ περισσότερο.
΄Εχουμε αρκετά λεφτά για να δουλεύουμε με 200 εργάτες.
Βαφείς, υφάντρες... κοίτα μόνος σου. Ανήκουν και σε σένα, μην το ξεχνάς.
Ο Θεός να ευλογεί τον αφέντη του σπιτιού
Να 'ναι αυτός απλόχερος, να 'ναι εκείνη δίκαιη
Δαχτυλίδια και πόρπες και καμπάνες και υποκλίσεις
Μια πένα η ρίμα μου κάνει
Δυο πένες η ρίμα στο είπα
Ναι.
Τους κάλεσε, αν θες να μάθεις, για μια βόλτα!
Τους πήγε στη λιακάδα και έκατσαν εκεί όλο το απόγευμα!
Κανείς δεν έκανε την παραμικρή δουλειά!
Κι αυτός ο αφελής, αυτό το ηλίθιο αγόρι, καθόταν και κοιτούσε!
Δεν έχει πάρει από μένα! Εμείς δεν κουβαλάμε τρέλα στην οικογένεια!
Βαρέθηκα τους γλυκανάλατους τρόπους σου.
Δεν είσαι στην Προβάνς πλέον. Δεν θα κάνεις τη μεγάλη κυρία εδώ!
Τον κατέστρεψες. Τον παραχάιδεψες με τους γαλλικούς τρόπους σου.
Δεν είναι παρά ένα μαμόθρεφτο. Κάτι πρέπει να γίνει.
Αλλά όχι από σένα!
Είσαι ένας ανόητος, χοντροκέφαλος, αγροίκος. Αυτό είσαι!
Δεν καταλαβαίνεις τι χρειάζεται ο Φραντσέσκο;
Είναι απελπισμένος.
Χριστέ μου! Θέλω να τον γδάρω ζωντανό!
Συνηθισμένο για σένα. Του συμπεριφέρεσαι σαν...
...να είναι ένας από τους υπαλλήλους σου που ξυλοκοπάς!
- Μα ο Φραντσέσκο δεν είναι τέτοιος. - ΄Οχι!
΄Οχι.
Κι όλοι οι γονείς της Ασίζης μας ζηλεύουν με τέτοιο γιο.
Τόσο ευαίσθητος, τόσο έξυπνος, τόσο...
Αυτός είναι που ζηλεύουν στην Ασίζη;
Τώρα το παρατράβηξες!
Κατάλαβε ότι ο γιος μου, όσο τρελός κι αν είναι, δεν συμπεριφέρεται έτσι!
Δεν με σέβεσαι καθόλου;
- Θα με υπακούς σε όλα! - Θα τον σκοτώσεις!
Αλλιώς,
θα σε σπάσω στο ξύλο!
΄Εγινα σαφής; Το κατάλαβες;
Αύριο το πρωί, θα έρθεις μαζί μας στη Θεία Λειτουργία,
ακόμα κι αν χρειαστεί να σε σύρω ως εκεί σαν σκυλί!
Φρανσουά;
΄Οχι
Τι συμβαίνει;
΄Οχι!
΄Οχι.
Αδελφέ ήλιε και αδελφή σελήνη
Σπάνια σας βλέπω
Σπάνια ακούω τη μελωδία σας
Απασχολημένος με την εγωιστική δυστυχία μου
Αδελφέ άνεμε και αδελφή πνοή του αέρα
Ανοίξτε τα μάτια μου
Σε οράματα αγνά και όμορφα
Για να μπορέσω να δω
Τη λαμπρότητα γύρω μου
Είμαι δημιούρ γημα του Θεού
Είμαι κομμάτι Του
Αισθάνομαι την αγάπη Του να μου ξυπνάει την καρδιά
Αδελφέ ήλιε και αδελφή σελήνη
Τώρα σας βλέπω
Ακούω τη μελωδία σας
Τόσο ερωτευμένος με όλα αυτά που κοιτώ
Αυτό είναι δικό μου!
Αυτό. ΄Ολα. Κι αυτό.
Κάντε στην άκρη! Πού είναι αυτός;
Ποτέ δεν θα σας κάνουν ευτυχισμένους! Πετάξτε τα όλα!
Κάψτε τα, αδέλφια μου, όλα!
Εσύ!
Δεν καταλαβαίνει τι κάνει. Κάνε υπομονή.
Πατέρα! Πατέρα! Θέλω να μοιραστώ τη χαρά μου μαζί σου.
Οι θησαυροί μας βρίσκονται στον ουρανό, όχι εδώ στη γη.
Μην είσαι σκλάβος σ' αυτά. Πέταξέ τα όλα!
Κάνε ό,τι κάνω. Είναι πολύ εύκολο.
Ελευθερώσου.
- Πατέρα! - ΄Οχι!
΄Οχι!
- Σταμάτα! Σταμάτα! - Κλέφτη μουρλέ!
΄Οχι! ΄Οχι, αδέλφια μου!
Μην αγγίζετε αυτά το μετάξια, πετάξτε τα στο βούρκο!
Πετάξτε τα όλα! Θα σας κάνουν δυστυχισμένους. Δείτε τον πατέρα!
Πάψε, ηλίθιε!
- Φωνάξτε τους φρουρούς! - Κοιτάξτε πόσο υποφέρει!
Θα τον δω κρεμασμένο στην κεντρική πλατεία!
- Είναι ο Μπερναντόνε, ο γιος του... - Τι έγινε;
- Ο γιος του Μπερναντόνε τρελάθηκε. - Τώρα το κατάλαβε;
Φώναξε τους φρουρούς καλύτερα.
΄Εχασε τα λογικά του.
Τι έπαθες, Μπερναντόνε; Τρελάθηκες κι εσύ;
Θέλω δικαιοσύνη. Και τη θέλω εδώ. τώρα, μπροστά σε όλη την Ασίζη!
Θα βοηθούσε να ξέραμε την κατηγορία.
Τι σχέση έχω με τη δικαιοσύνη των ανθρώπων; Κριτής μου ο Θεός.
Δυστυχώς, δεν είναι εδώ για να μας βοηθήσει!
Γιατί δεν πάτε στον επίσκοπο Γκουίντο;
Δεν θα διακόψω το γεύμα μου για έναν βρωμερό οικογενειακό καυγά.
Αιρετική συμπεριφορά! Πες τους ότι λείπω. ΄Οτι προσεύχομαι.
- ΄Ολη η πόλη έχει έρθει. - Επιμένουν να παρέμβει η Εκκλησία.
Θα γίνει φοβερό σκάνδαλο.
Μα τα δόντια του Θεού!
Μόλις τελείωσε η Σαρακοστή, κι εσείς μου επιβάλλετε ακόμα μία.
- Μα Σεβασμιότατε... - Κράτησέ το ζεστό.
Μα τα δόντια του Θεού! Δεν μπορεί κανείς να φάει με την ησυχία του;
Κάντε στην άκρη, έρχεται ο επίσκοπος.
Πιέτρο ντι Μπερναντόνε! Δεν είναι δυνατόν!
Πώς τολμάς να διακόπτεις την ακολουθία!
Τι πρόβλημα έχεις;
Δεν φταίω εγώ, Σεβασμιότατε. Αυτός εδώ ο παλαβός φταίει!
Ναι...
...εγώ.
Η ψυχή μου είναι στα χέρια σας.
Τι;
Προσπαθείς να δημιουργήσεις πρόβλημα;
Είναι σκευωρία για να κλέψεις την εξουσία της Εκκλησίας;
Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σ' αυτό που μου έκανε.
Ο Θεός ξέρει ότι του πρόσφερα το καλύτερο.
Τον μεγάλωσα, τον έντυσα...
΄Οποιον και να ρωτήσετε θα σας πει.
Ποτέ δεν έκανε τίποτα από τότε που γεννήθηκε.
Αλλά σήμερα, πέταξε όλα μου τα υπάρχοντα από το παράθυρο.
Άνοιξε ακόμη και τα θησαυροφυλάκιά μου!
Και τα έριξε σ' έναν όχλο από κακούργους σαν αυτόν.
Χρόνια σκληρής δουλειάς και αυτοθυσίας...
...πετάχτηκαν έτσι, με το τίποτα!
Ποια είναι η απάντηση σ' αυτές τις κατηγορίες;
Σίγουρα είσαι αρκετά έξυπνος για να καταλάβεις
ότι η Εκκλησία πρέπει να τιμωρεί αυτούς που υπονομεύουν την τάξη.
΄Ενας άνθρωπος σαν εσένα είναι απειλή για την κοινωνία.
- ΄Η είναι εγκληματίας ή... - Κάποιος που αναζητά το φως.
Κάποιος στο σκοτάδι.
΄Ημουν στο σκοτάδι.
΄Ομως ο αδελφός ήλιος φώτισε την ψυχή μου.
Και τώρα... Βλέπω πολύ καθαρά.
΄Οπως κάνατε εσείς τη μέρα που διαλέξατε τα ιερά άμφια που φοράτε.
Θέλεις να ενδυθείς τα ιερά άμφια;
Εγώ;
΄Οχι.
΄Οχι. Δεν είμαι άξιος.
Τότε, τι θέλεις;
Θέλω να είμαι ευτυχισμένος.
Θέλω να ζω σαν τα πουλιά στον ουρανό.
Θέλω να νιώσω την ελευθερία και την αγνότητα που νιώθουν.
Τα υπόλοιπα μου είναι άχρηστα.
Άχρηστα, πιστέψτε με.
Αν ο σκοπός της ζωής είναι ο μόχθος χωρίς αγάπη, τότε δεν κάνει για μένα.
Πρέπει να υπάρχει κάτι καλύτερο. Πρέπει.
Ο άνθρωπος είναι πνεύμα.
΄Εχει ψυχή.
Κι αυτό είναι που θέλω να ξανακερδίσω, την ψυχή μου.
Θέλω να ζήσω.
Θέλω να ζήσω στα χωράφια, να δρασκελίσω λόφους,
να σκαρφαλώσω δέντρα, να κολυμπήσω ποτάμια.
Θέλω να νιώσω τη γη κάτω από τα πόδια μου.
Χωρίς παπούτσια. Χωρίς περιουσία.
Χωρίς αυτές τις σκιές που ονομάζουμε υπηρέτες μας.
Θέλω να γίνω ζητιάνος. Ναι!
Ναι, ζητιάνος.
Ο Χριστός ήταν ζητιάνος.
Και οι άγιοι απόστολοι ήταν ζητιάνοι.
- Θέλω να γίνω το ίδιο ελεύθερος. - Μα Σεβασμιότατε...
...ακόμη και οι ζητιάνοι δείχνουν σεβασμό για τον πατέρα τους!
Δεν είμαι πια γιος σου.
Πώς;
΄Ο,τι γεννιέται από σάρκα είναι σάρκα.
΄Ο,τι γεννιέται από πνεύμα είναι πνεύμα.
Εγώ, τώρα, ξαναγεννιέμαι.
Πατέρα, σου δίνω πίσω ό,τι σου ανήκει.
Τα ρούχα σου.
Την περιουσία σου.
Και το όνομά σου.
Δεν υπάρχουν πια πατέρες.
Δεν υπάρχουν πια γιοι.
Κι όποιος άφησε σπίτι, αδελφούς ή αδελφές,
ή πατέρες ή μητέρες ή παιδιά,
ή χωράφια, για χάρη του ουράνιου Πατέρα μας,
θα λάβει εκατό φορές περισσότερα στην επόμενη ζωή.
Καλύψτε τον! Καλύψτε τον!
΄Ελα να δεις!
Κοίτα το σταυροφόρο.
Ο Μπερνάρντο ντι Κουιντεβάλε;
Καλωσόρισες. Καλωσόρισες πίσω.
΄Οταν θα παρουσιάζω τα κλειδιά της πόλης στον αυτοκράτορα,
δεν θα είναι πρέπον για μένα να εμφανιστώ από πίσω!
- Δεν είναι θρησκευτική τελετή! - Αγαπητέ μου κυβερνήτη...
Ο ΄Οτο του Μπράνσγουικ θα πάει στη Ρώμη για να στεφθεί Αυτοκράτορας.
Πώς μπορείς να λες ότι δεν είναι θρησκευτική τελετή;
Ο Θεός κινεί μυστηριωδώς τα νήματα, αγαπητέ μου γραμματέα,
και σ' αυτή την περίπτωση αποφάσισε να πάω μπροστά.
Αυτό είναι καθαρή βλασφημία!
Υπονοείς ότι βρίσκεσαι σε άμεση επικοινωνία με το λόγο του Θεού;
Σιλβέστρο, έλα εδώ!
Πάολο.
Συνέβη κάτι υπέροχο. Μαντέψτε!
- Τι; - Γύρισε ο Μπερνάρντο.
Ναι. Μόλις πέρασε τις πύλες με το άλογό του.
- Φαίνεται μια χαρά. - Ναι!
Ας μην το συζητήσουμε άλλο. ΄Ολοι θα έχουν τη θέση που κανονίστηκε.
Μα εσύ είσαι εδώ, πολύ μπροστά από μένα!
΄Εφτασε την πιο κατάλληλη στιγμή.
Να συναντηθούμε απόψε να το γιορτάσουμε.
Μπερνάρντο! Τι σου αρέσει στο κοτόπουλο;
Μπούτι; ΄Η στήθος;
- Ο μόνος που έμεινε ίδιος. - ΄Οχι, προσπαθεί να ξανανιώσει.
Γιατί άλλωστε διάλεξε αυτό το μέρος να γιορτάσουμε την επιστροφή σου;
Οι σταυροφόροι δεν έχουν τίποτα να γιορτάσουν.
΄Ελα τώρα, είσαι διάσημος. Είσαι ήρωας πολέμου.
Πρέπει να έσφαξες χιλιάδες μουσουλμάνους.
Πόσους, πάνω κάτω, θα 'λεγες ότι σκότωσες;
Πάρα πολλούς.
Λοιπόν, πού είναι ο Φραντσέσκο;
- Δεν μένει πια στην Ασίζη. - Το φαντάστηκα αυτό.
Πού είναι;
Ακόμα γι' αυτόν μιλάς; Σου είπαμε, είναι τρελός.
- Τι εννοείς; - Μην ασχολείσαι, είναι πίτα.
Ο Φραντσέσκο δεν είναι τρελός, έτσι Πάολο; Δεν είναι. Είναι... αλλαγμένος.
Είναι τρελός! ΄Ενας θεόμουρλος!
Μόνο ένας τρελός θα πίστευε ότι ο Θεός κατέβηκε και του μίλησε.
- Ο Θεός μίλησε σε πολλούς . - Πολύ ενδιαφέρον.
Πιστεύεις ότι ο Θεός αποφάσισε να ξαναχτιστεί ο Άγιος Δαμιανός;
Ο Άγιος Δαμιανός; Να ξαναχτιστεί;
- Εκεί μένει; - Ναι, υποθέτω.
Είναι καλά;
Σίγουρα, μα το Θεό, κάποιος από σας πήγε να τον δει, να του μιλήσει.
- Κάτι πρέπει να κάνατε. - Κοίτα...
Είναι ο πιο παλιός...
...και ο πιο αγαπημένος φίλος μας.
Μπορεί να χρειάζεται τη βοήθειά μας.
Μπερνάρντο, εμένα άκουσε, όχι το Τζιοκόντο, είναι μεθυσμένος.
Ο Φραντσέσκο δεν είναι τρελός. ΄Ισως να είναι και ο πιο σώφρων.
΄Ομως εσύ, ως ήρωας των σταυροφοριών,
δεν πρέπει να συνδέσεις το όνομά σου με το δικό του, κανείς μας δεν πρέπει.
Ο Φραντσέσκο υπήρξε υπέροχος φίλος, αλλά...
...πολύ απλά, δεν έχουμε τίποτα κοινό πλέον.
Αν θέλεις τ' όνειρό σου να πραγματοποιηθεί
Χτίσ' το αργά και σίγουρα
Μικρή αρχή, μεγαλύτερο τέλος
Η εργασία από την καρδιά αποδίδει αγνό καρπό
Αν θέλεις να ζήσεις ελεύθερα
Μην βιάζεσαι
Προχώρα αργά
Κάνε λίγα πράγματα, Αλλά κάν' τα καλά
Οι απλές χαρές είναι ιερές
Μέρα με τη μέρα, πέτρα με την πέτρα
Χτίσε αργά το μυστικό σου
Μέρα με τη μέρα, Θα μεγαλώσεις κι εσύ
Θα γνωρίσεις τη δόξα του ουρανού
Αν θέλεις τ' όνειρό σου να πραγματοποιηθεί
Χτίσ' το αργά και σίγουρα
Μικρή αρχή, μεγαλύτερο τέλος
Η εργασία από την καρδιά αποδίδει αγνό καρπό
Αν θέλεις να ζήσεις ελεύθερα
Μη βιάζεσαι, προχώρα αργά
Φραντσέσκο...
- Είσαι καλά; - Είμαι πολύ καλά, Μπερνάρντο. Εσύ;
Άκουσέ με για λίγο.
Θέλω να σε βοηθήσω.
Λέξεις...
Λόγια, Μπερνάρντο.
Κάποτε πίστευα στα λόγια.
΄Ολους αυτούς τους μήνες στη φυλακή, μιλήσαμε πολύ για σένα.
΄Ημασταν σίγουροι ότι ήσουν νεκρός.
΄Οταν μας ελευθέρωσαν, μπήκα στους σταυροφόρους.
Και στην Ιερουσαλήμ άκουσα ότι ήσουν ζωντανός.
Αλλά μου προκάλεσε έκπληξη αυτό που είπαν,
ότι εγκατέλειψες τη ζωή που κάποτε αγαπούσες πάρα πολύ.
΄Εψαχνες καινούριο σκοπό, καινούριο νόημα. Είχες δίκιο.
Το προσπάθησα κι εγώ. Μόνο που εγώ απέτυχα.
Είναι εύκολο να κατηγορήσεις τους σταυροφόρους γι' αυτό το κενό,
τη δυσαρέσκεια που νιώθω.
Φυσικά και φταίει ο πόλεμος, η καταστροφή των ιδανικών μας,
αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.
Αισθάνομαι το παρελθόν μου να με πνίγει, την ανατροφή μου.
Τίποτα απ' αυτά δεν σημαίνει κάτι για μένα πλέον.
Εσύ ξέρεις καλύτερα από τον καθένα ότι δεν μπορώ να ζήσω χωρίς ιδανικά.
΄Ισως κάνω λάθος και πρέπει να είμαι πιο κυνικός και να ξεχάσω τα ιδανικά.
Γι' αυτό σκέφτηκα πως έπρεπε να έρθω να σου μιλήσω.
- Τι συμβαίνει; - Θα έκανε για ακρογωνιαίος λίθος.
Δυνατός...
...και αληθινός.
Πού τις βρήκες αυτές;
Σε κάποιο λατομείο εδώ κοντά;
Ναι. Δεν είναι μακριά. Μπορώ να σε πάω αν θέλεις.
Σ' ευχαριστώ, Μπερνάρντο.
Αφήστε τον εαυτό σας να χτιστεί σαν ζωντανές πέτρες
σ' έναν ιερό ναό.
Μην είσαι ανόητος!
Σου λέω, ο Μπερνάρντο είναι σκέτη ιδιοφυία.
΄Ηξερε πως το μόνο που ήθελες ήταν να κομπάζεις γι' αυτόν.
Γύρνα πίσω καλύτερα!
- Πρέπει να πάρουμε το Μπερνάρντο. - Προχώρα!
Μπερνάρντο, άκουσε. Ο Πάολο θέλει να σου μιλήσει.
Θα παρουσιάσεις τα κλειδιά της πόλης στον αυτοκράτορα ΄Οτο.
Είναι μεγάλη τιμή.
Μόνο εσύ μπορείς να συμφιλιώσεις τον κυβερνήτη και τον επίσκοπο.
Μ' ακούς; Μπερνάρντο, πρέπει να γυρίσεις πίσω!
- Είναι για τον ίδιο τον αυτοκράτορα. - ΄Οχι.
Δεν έχω τίποτα να πω σ' έναν αυτοκράτορα που σφάζει αθώους.
΄Οχι, πολλά μπορεί κανείς να πει στον αυτοκράτορα.
Ορίστε, ακόμη κι ο Φραντσέσκο συμφωνεί μαζί μου.
- Τι θα έλεγα σ' έναν αυτοκράτορα; - Τι θα του έλεγες;
Θα μπορούσες να του πεις να πετάξει το σκήπτρο του στη λάσπη.
΄Η να ρίξει τα κοσμήματά του στο ποτάμι.
Τότε, θα έβλεπε τη λάμψη νέων χρωμάτων ανάμεσα στα βότσαλα.
Και θα του έλεγες: ''Άσε τα πουλιά να φωλιάσουν στο στέμμα σου,''
''άσε τους ουράνιους ανέμους να μπουν στα παλάτια σου''.
''Τι αξίζει η ζωή σου, αν τα πλούτη σου δεν σου φέρνουν γαλήνη,''
''και ολόκληρος ο λαός σου λιμοκτονεί;''
- Αυτά θα έπρεπε να του πουν. - Μην τον ακούς!
Αν πεις τέτοια πράγματα, καλύτερα να μείνεις εδώ!
- Θα σας κάψουν ζωντανούς! - Σταμάτα να κλαψουρίζεις.
Σκέψου πως ο Φραντσέσκο και ο Μπερνάρντο
είναι πιο πιστοί στα ευαγγέλια από σένα και το δικηγόρο.
Εσύ γελούσες περισσότερο με τις γελοιότητες του Φραντσέσκο.
Ναι, αλλά πάντα γελάω, όταν δεν καταλαβαίνω.
- Δεν έχεις κουκούτσι μυαλό! - Καταλαβαίνω τη δύσκολη θέση σου.
Γύρνα πίσω στον Πάολο, άθλιε ηθικολόγε!
Θα σου δείξω! Θα λογαριαστούμε αργότερα, Τζιοκόντο!
- Γύρνα πίσω στις καλόγριες! - Περίμενε και θα δεις!
Γεια.
Τζιοκόντο!
Ηλίθιε!
Σε στέλνω να φέρεις το Μπερνάρντο κι εσύ γυρνάς χωρίς αυτόν.
Πού είναι ο Τζιοκόντο;
Γύρνα πίσω! Γύρνα πίσω!
Πέτα το σκήπτρο σου στη λάσπη! Ρίξε τα κοσμήματά σου στο ποτάμι!
Άσε τα πουλιά να φωλιάσουν στο στέμμα σου!
Τι αξία έχει η άθλια ζωή σου, όταν κλέβεις από τους φτωχούς,
σφάζεις αθώους και μαζεύεις χρυσό ενώ ο λαός σου πεινάει;
Τι συμβαίνει;
Θα τιμωρηθεί!
Τι έκανα;
Το έκανα. Το έκανα, Φραντσέσκο!
Φραντσέσκο!
Από όσο καταλαβαίνουμε, πολυμαθή φίλε μου,
κατετάγης στις τάξεις των νομοθετών.
Φοβάμαι πως δεν καταλάβατε ορθώς.
Δεν κατετάγην πουθενά, δεν είμαι με το μέρος κανενός.
Απλώς, πρόσφερα τις υπηρεσίες μου στην πόλη
για να βοηθήσω στην καταστολή του μιάσματος του Αγίου Δαμιανού.
Σεβασμιότατε,
μάθαμε πως η αφρόκρεμα της νεολαίας μας έχει ήδη έρθει σε επαφή
με αυτή την μικρή εκκεντρική κοινότητα.
Αναστηλώνουν ένα καθαγιασμένο ερείπιο από αγάπη.
Είναι έγκλημα αυτό; ΄Εχουν ξοδέψει όλα τους τα υπάρχοντα.
΄Εχουν ξοδέψει κι όλα τα δικά μας υπάρχοντα, που είναι άλλο θέμα!
Ναι, πράγματι είναι άλλο θέμα. Θέμα της πολιτείας.
Αφού πιστεύατε πως ο Φραντσέσκο θα ξεκινήσει επανάσταση,
έπρεπε να τον είχατε κρίνει μόνοι σας.
Δεν θα κατακρίνω την επιθυμία του να ζήσει στη φτώχεια όπως ο Χριστός.
Μην απογοητεύεστε! Τουλάχιστον δεν διψάμε και πλυθήκαμε καλά!
Συγχωρέστε και θα συγχωρεθείτε,
και ζήστε με απλότητα.
- Φύγετε από δω! - Φύγετε, ηλίθιοι!
Φύγε από δω, γουρούνι!
Ορίστε, αυτό σ' αρέσει;
Σ' ευχαριστώ, αδελφέ.
Δεν είσαι αδελφός μου.
Για τη φτώχεια ευχαριστούμε
Για την ανέχεια ευχαριστούμε
Ο Θεός να σου δίνει ευσπλαχνία! Ο Θεός να σου δίνει ειρήνη, αδελφέ!
΄Ελα.
Ευλογημένοι οι αδύναμοι, γιατί θα κληρονομήσουν τη γη.
Ευλογημένοι εκείνοι που θα δείξουν ευσπλαχνία,
γιατί θα τους δείξουν ευσπλαχνία.
Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί.
Ο Θεός θα τους ονομάσει παιδιά του.
Τζιοκόντο.
- Τι συμβαίνει; - Ο Θεός να με συγχωρεί, αμάρτησα.
Ο Θεός να με συγχωρέσει, αμάρτησα.
- Ο Θεός να με συγχωρεί, αμάρτησα. - Μάλλον σε άκουσε την πρώτη φορά.
Φύγε. Άφησέ με μόνο.
Πες μου.
Μπορώ να τα αντέξω όλα,
το κρύο, την πείνα.
Αλλά έρχονται μέρες που θα αντιμετώπιζα ευχαρίστως την καταδίκη
για μια στιγμή έρωτα.
Θα καταστρέψω όσα προσπάθησες να κάνεις, Φραντσέσκο.
Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Μα δεν χρειάζεται.
Δεν είμαστε στρατευμένοι ιερείς που έχουν δώσει ιερό όρκο παρθενίας.
Είμαστε απλώς μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούν το Θεό,
όπως μπορεί ο καθένας.
Αν ο Τζιοκόντο νιώθει πως η έλλειψη γυναίκας τον αποσπά από το Θεό,
τότε πρέπει να παντρευτεί και να αναπαραχθεί όπως επιθυμεί.
Δεν μου έκοψες τα μαλλιά.
΄Ηξερες πως ήμουν αδύναμος. ΄Ηξερες ότι θα συνέβαινε αυτό.
Αν όλοι έπαιρναν όρκο παρθενίας, το ανθρώπινο είδος θα χανόταν.
Καρποφόρησε και πολλαπλασιάσου.
Αλλά να θυμάσαι, με τη γυναίκα που θα παντρευτείς!
Για την παρθενία
Την παρθενία!
Ευχαριστούμε
Για την αγάπη
Ευχαριστούμε
Για τη φτώχεια
Ευχαριστούμε
Για την ανέχεια
Ευχαριστούμε
Φραντσέσκο.
Κλερ.
Ο Θεός μαζί σου, Φραντσέσκο.
Πάντα. Και προσευχήσου για μένα.
- ΄Οχι. - Μα...
Δούλευαν μαζί μας όλη τη μέρα. Ας το μοιραστούμε.
- Θα μείνει λιγότερο για μας! - Μα είναι πιο φτωχοί από μας.
Φτωχοί; Είναι γιοι κτηματιών, γιοι πλουσίων!
Φάτε ψωμί στα δικά σας σπίτια, μην κλέβετε εμάς, τους αληθινά φτωχούς!
΄Ολοι είμαστε φτωχοί στα μάτια του Κυρίου μας.
Κύριε, κάνε με όργανο της ειρήνης σου
΄Οπου υπάρχει μίσος, άσε με να σπείρω αγάπη
΄Οπου υπάρχει προσβολή, άσε με να σπείρω συγχώρεση
΄Οπου υπάρχει αμφιβολία, άσε με να σπείρω πίστη
΄Οταν προσφέρουμε, λαμβάνουμε
΄Οταν συγχωρούμε, μας συγχωρούν
΄Οταν πεθαίνουμε, γεννιόμαστε
Γεννιόμαστε στην αιώνια ζωή
Φραντσέσκο!
Κλερ!
Δεν έπρεπε να έρθεις. Αλλά το ήξερα πως θα έρθεις.
Πρέπει να σου πω, και δεν με νοιάζει να το μάθει όλος ο κόσμος.
Από δω και πέρα, θέλω να ζήσω όπως ζεις εσύ.
Μην με στείλεις πίσω επειδή είμαι γυναίκα αδύναμη.
Δεν αναζητώ κατανόηση πια.
Θέλω να κατανοήσω.
Δεν επιθυμώ να με αγαπήσουν. Θέλω να αγαπήσω!
΄Οπου υπάρχει λύπη, σε παρακαλώ,
σε παρακαλώ, βοήθησέ με να βρω τη χαρά.
Κλερ.
Κύριε...
...κάνε με όργανο της ειρήνης σου.
- Καλημέρα. - Φραντσέσκο!
Καλημέρα. Ο Θεός μαζί σας.
Δώσ' το σε μένα.
Κάτσε εδώ.
Για μας.
Αν θες τ' όνειρό σου να πραγματοποιηθεί
Μη βιάζεσαι, προχώρα αργά
Κάνε λίγα πράγματα, Αλλά κάν' τα καλά
Η εργασία από την καρδιά αποδίδει αγνό καρπό
Αν θες να ζήσεις ελεύθερος
Μη βιάζεσαι, προχώρα αρ γά
Κάνε λίγα πράγματα, Αλλά κάν' τα καλά
Η εργασία από την καρδιά αποδίδει αγνό καρ πό
Μέρα με τη μέρα, πέτρα την πέτρα
Χτίσε το μυστικό σου αργά
Μέρα με τη μέρα, θα μεγαλώνεις κι εσύ
Θα γνωρίσεις τη δόξα του ουρανού
Καληνύχτα, Σεβασμιότατε.
Πατέρα όλων των πραγμάτων Μητέρα του φωτός
Ανακούφισε και απάλυνε Τις δυσκολίες των ανθρώπων
Η Παρθένος στο έλεός της ο Χριστός στη χαρά
Σας παρακαλούμε, θα μας βοηθήσετε να κερδίσουμε τη μάχη;
Μια σκιά στον ουρανό μού γνέφει
΄Ενας ήχος στον άγριο άνεμο με καλεί
΄Ενα τραγούδι να τραγουδήσουμε για τη δόξα
Και νιώθω ότι μας πλησιάζει
΄Ενας πόνος στη γη με ξυπνά
΄Ενα σημάδι στην πόλη του πόνου
Μια σκιά σκοταδιού συσσωρεύεται
Και νιώθω ότι μας πλησιάζει
Μια αγάπη για όλους υπάρχει μέσα μας
Ο φίλος φέρνει το φίλο
Μια ενθουσιώδης χαρά ξεχύνεται
Και νιώθω ότι μας πλησιάζει
Πατέρα όλων των πραγμάτων Μητέρα του φωτός
Ανακούφισε και απάλυνε Τις δυσκολίες των ανθρώπων
Η Παρθένος στο έλεός της ο Χριστός στη χαρά
Σας παρακαλούμε, θα μας βοηθήσετε να κερδίσουμε αυτή τη μάχη;
Φραντσέσκο!
΄Ελα! Η εκκλησία!
Ελάτε.
- Φέρτε νερό. - Φώναξε τον Φραντσέσκο.
Κοιτάξτε, έρχεται.
- Τι συνέβη; - Φραντσέσκο! Φραντσέσκο, κοίτα!
- Τι συνέβη; - ΄Ηρθαν οι στρατιώτες του επισκόπου.
΄Ηθελαν να κλείσουν την εκκλησία.
Δεν τους άφηνε να μπουν. Άρχισε να παλεύει και φώναζε βοήθεια.
Ούρλιαζε συνέχεια και τους κλωτσούσε.
- ΄Επειτα τον έσπρωξαν. - Τον στραγγάλισαν
Γιατί;
Ποιος μπορεί να είχε τόσο...
...τόσο μίσος για ένα τέτοιο πλάσμα;
Τι έκανα λάθος;
Πρέπει να μάθω.
Πρέπει να... καταλάβω.
Κάποιος πρέπει να με βοηθήσει να καταλάβω.
Κάποιος πρέπει να με βοηθήσει.
Και υπάρχει κάποιος.
Αν ήθελε.
Νερό!
Είναι πανέμορφα!
Κοιτάξτε, ποιος είναι αυτός;
Εκεί. Ποιος είναι αυτός που έρχεται εδώ; Ελάτε, πάμε να δούμε.
Φραντσέσκο!
Δεν πρέπει να πας στη Ρώμη, ακούς;
- Γιατί δεν πρέπει να πάει στη Ρώμη; - Μη ρωτάς το γιατί, Μπερνάρντο!
- Απλώς φέρ' τον πίσω στην Ασίζη. - Αυτό αποκλείεται, Πάολο.
Φραντσέσκο, άκουσέ με, όχι σαν φίλο,
δεν μπορώ να με αποκαλώ φίλο σου πια,
αλλά πρέπει να γυρίσεις πίσω στην Ασίζη.
΄Οχι.
Πρέπει να πάω στη Ρώμη να μάθω τι έκανα λάθος.
Τι έκανες λάθος; Θα σε γλυτώσω από το ταξίδι!
Θα σου πω εγώ, κατηγορηματικά, ότι τα έκανες όλα λάθος!
Από τότε που έφυγες από τον πόλεμο και εγκατέλειψες τους φίλους σου,
και έκανες τον τρελό για να καλύψεις τη δειλία σου.
Μη μιλάς έτσι. Απλώς ζηλεύεις.
΄Εχω κάθε λόγο! Απέκτησε όλα όσα κόπιασα για να αποκτήσω εγώ.
Πλούτη, γυναίκες, θέση, δημοτικότητα. Ακόμα και το Θεό!
Μια ωραία πρωία κατεβάζεις το Θεό από τον ουρανό
τόσο εύκολα, σαν να έπιανες μια πεταλούδα!
Είναι πολύ απλό.
Αν ό,τι λες είναι αλήθεια,
τότε ο Άγιος Πατέρας σύντομα θα μου δείξει τα λάθη της πίστης μου.
Ο Πάπας;
Λοιπόν, εξακολουθείτε να πιστεύετε πως θα μπορέσετε να δείτε τον Πάπα;
Κοιτάξτε πώς είστε, καμάρια της Ασίζης!
Βρώμικοι, πεινασμένοι, χωμένοι μέσα στη λάσπη.
΄Ετσι ελπίζετε να κερδίσετε ακρόαση από την Αγιότητά του;
Καλή τύχη, φίλοι μου.
Πάολο!
Εσύ θα μπορούσες να με βοηθήσεις.
- Ξέρεις τι να κάνεις. - Φραντσέσκο!
Γύρνα πίσω. ΄Εχω αρκετά λεφτά για να γυρίσετε πίσω με ασφάλεια.
Πάολο, βοήθησέ με να δω τον Πάπα.
Αν τα καταφέρω, και είναι μικρές οι πιθανότητες,
Θα γίνει με τους δικούς μου όρους, έγινα σαφής;
Ναι, φυσικά.
Κάντε χώρο για τις κυρίες, όλοι. Κάντε χώρο, παρακαλώ.
΄Ολοι, κάντε χώρο, παρακαλώ. ΄Ολοι!
Διάβασέ το ακριβώς όπως είναι γραμμένο εδώ,
χωρίς να αλλάξεις τίποτα, κατάλαβες;
- Φραντσέσκο! - Συγγνώμη.
Διάβασέ το λέξη προς λέξη.
΄Ενα αριστούργημα ευαγγελικής πολιτικής. Σχεδόν το πιστεύω κι εγώ.
Πρέπει να καταστήσεις απολύτως σαφές
ότι αναγνωρίζεις την υπέρτατη εξουσία του Πάπα.
΄Οταν δηλώσετε την υποταγή σας, θα αποσυρθείτε.
Κανόνισα άλογα για όλους, όλους μας, για να γυρίσουμε στην Ασίζη.
΄Οταν φτάσουμε εκεί, θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου
για να σας συμφιλιώσω με την πόλη.
Πάολο, γιατί τα κάνεις όλα αυτά;
Επειδή
με τον ανόητο ζήλο σας,
μπορεί να καείτε όλοι ως αιρετικοί.
Εξάλλου, δεν θέλω ένα μάρτυρα βάρος στη συνείδησή μου.
Είναι ερημίτες από την Ασίζη, ήρθαν για να δηλώσουν την υποταγή τους.
Ο αρχηγός τους είναι ο Φραντσέσκο.
Μια απλή ευλογία, να ευχαριστήσουμε τον επίσκοπο Γκουίντο.
Ζήτησες την άδεια να μας μιλήσεις.
Μίλα, λοιπόν!
Μίλα!
Γιατί;
Κοιτάξτε τα πουλιά του ουρανού.
Δεν σπέρνουν ούτε θερίζουν.
Ούτε έχουν αποθήκες.
Κι όμως, ο Ουράνιος Πατέρας μας τα τρέφει.
Υπάρχει κάποιος ανάμεσά σας, που με τις εναγώνιες σκέψεις του,
πρόσθεσε ένα λεπτό στη ζωή του;
΄Η κάποιους πόντους στο ύψος του; Γιατί τόση ανησυχία για τα πλούτη;
Σκεφτείτε πώς μεγαλώνουν οι κρίνοι στα λιβάδια.
Δεν δουλεύουν ούτε γνέθουν.
Ακόμα κι ο Σολομώντας, με τόση λαμπρότητα, δεν ντύθηκε όπως αυτά.
Πόσο λίγη πίστη έχετε. Ρωτάτε: ''Τι θα φάμε;''
''Τι θα πιούμε; Τι θα φορέσουμε;''
΄Ολα αυτά είναι για τα κυνηγούν οι άθεοι, όχι εσείς.
Σκεφτείτε το βασίλειο του Θεού και τη δικαιοσύνη Του πάνω απ' όλα,
και τα υπόλοιπα θα έρθουν σε σας.
Τι λέει;
- Μα αυτό είναι από το Ματθαίο! - Πώς τολμά να μας κάνει κήρυγμα;
Μην μαζεύετε πλούτη εδώ, στη γη,
θα τα καταστρέψει η σκουριά και το σαράκι, θα τα κλέψουν οι κλέφτες.
Μαζέψτε πλούτη στον ουρανό,
όπου δεν υπάρχει σκουριά,
δεν υπάρχει σαράκι,
ούτε κλέφτης να τα κλέψει.
Γιατί όπου είναι τα πλούτη σας...
...είναι και η καρδιά σας.
- Φτάνει! - Συλλάβετέ τον!
- ΄Εξω! Καλέστε τους φρουρούς! - Βλάσφημε!
΄Εξω! ΄Εξω!
Πόσο λίγη πίστη έχετε!
Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο αφέντες,
γιατί θα μισήσει τον έναν και θα αγαπήσει τον άλλον.
΄Η θα αφοσιωθεί στον έναν
και θα περιφρονήσει τον άλλον!
Δεν μπορείτε να υπηρετείτε Θεό και πλούτο μαζί.
Φραντσέσκο!
Πάολο.
Συγχώρεσέ με. ΄Εκανες τόσο κόπο.
- Θα έρθεις κι εσύ. - ΄Οχι, όχι αυτός. Δεν είναι μαζί μας.
- Πες του, Πάολο, δεν είσαι μαζί μας. - Πες του.
Είμαι μαζί τους.
Τότε πήγαινε μαζί τους! Ησυχία, ησυχία!
Προχωρήστε!
Παναγιότατε, λυπάμαι πολύ. Συγχωρέστε αυτή την ύβρη.
Μας πληροφόρησαν λάθος. Μας είπαν πως ήταν ταπεινοί ερημίτες.
να διώξουμε το ακροατήριο; Επιθυμείτε να αποσυρθείτε;
Παναγιότατε.
- Πού είναι; - Ποιος, Παναγιότατε;
- Πού είναι αυτός ο άνθρωπος; - Οι φρουροί μας τον συνέλαβαν.
Φωνάξτε τον πίσω! Φέρτε τον εδώ!
Αμέσως!
Τι θέλεις από μας;
Συχνά παρατηρώ τους κορυδαλλούς
στα λιβάδια γύρω από το σπίτι μου.
Είναι τόσο ταπεινά, σεμνά πλάσματα,
που χρειάζονται μόνο μια γουλιά νερό
και λίγα μούρα
για να ζουν και να πετούν στον ουρανό.
Μια μέρα, σκέφτηκα ότι κι εμείς μπορούμε να ευτυχήσουμε,
αν είμαστε ευχαριστημένοι με τη ζωή, όπως οι κορυδαλλοί,
Αν ζούμε όπως αυτοί, τραγουδώντας κι ευχαριστώντας το Δημιουργό μας.
Γι' αυτό ήρθαμε στη Ρώμη,
να ζητήσουμε τη συμβουλή σας.
Ποια συμβουλή μπορώ να σου δώσω, αγαπημένε αδελφέ μου;
Ο Θεός σου έδωσε το πιο πολύτιμο δώρο,
τη χάρη να Τον πλησιάσεις μέσω των αγαπημένων Του πλασμάτων.
- Τι περισσότερο θέλεις; - Οι απλοί άνθρωποι κατανοούν.
΄Ομως οι άλλοι...
΄Ισως κάναμε λάθη. Θέλουμε να ξέρουμε.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε σύμφωνα με τη διδασκαλία του Κυρίου μας;
΄Η μήπως αμαρτήσαμε έχοντας αλαζονεία;
Αν είναι έτσι, θα θέλαμε, Παναγιότατε, να μας πείτε τα λάθη μας.
Αγαπημένο μου παιδί, τα λάθη θα συγχωρεθούν.
Μέσα στην εμμονή μας με το πρωταρχικό αμάρτημα,
συχνά ξεχνάμε την πρωταρχική αθωότητα.
Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό.
Μου δώσατε, αγαπητά παιδιά, μεγάλη χαρά και λίγη στενοχώρια.
Κι εγώ ξεκίνησα πριν πολύ καιρό
με τον ίδιο περίπου τρόπο με σας.
΄Ομως, με τον καιρό, όλος ο ενθουσιασμός πέρασε.
Και οι ευθύνες της διακυβέρνησης της εκκλησίας κατέλαβαν.
΄Οπως βλέπετε. Και τι θα γίνει με κείνους που θα έρθουν μετά από σας;
Αν είναι αληθινό για μας, πώς μπορεί να μην είναι αληθινό και για κείνους;
Μας έχει σκεπάσει ο πλούτος και η εξουσία.
Εσύ, μέσα στη φτώχεια σου...
...μας κάνεις να ντρεπόμαστε.
Φραντσέσκο.
Φραντσέσκο!
Πήγαινε στην ευχή του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Κήρυξε την αλήθεια σε όλους τους ανθρώπους.
Είθε οι μαθητές σου να πληθαίνουν κατά χιλιάδες
και να ευδοκιμήσουν όπως το φοινικόδεντρο.
Ο Θεός μαζί σου.
Στα χέρια σου...
...και στα πόδια σου.
Μην αναστατώνεσαι.
Ο Παναγιότατος ξέρει τι κάνει.
Αυτός θα μιλήσει στους φτωχούς και θα τους ξαναφέρει κοντά μας.
Αδελφέ ήλιε και αδελφή σελήνη
Σπάνια σας βλέπω
Σ πάνια ακούω τη μελωδία σας
Απασχολημένος με την εγωιστική δυστυχία μου
Αδελφέ άνεμε και αδελφή πνοή του αέρα
Ανοίξτε τα μάτια μου
Σε οράματα αγνά και δίκαια
Για να μπορώ να δω
Τη λαμπρότητα γύρω μου
Είμαι πλάσμα του Θεού
Είμαι κομμάτι Του
Αισθάνομαι την αγάπη Του
Να ξυπνάει την καρδιά μου
Αδελφέ ήλιε κι αδελφή σελήνη
Τώρα σας βλέπω
Ακούω τη μελωδία σας
Τόσο ερωτευμένος
με όσα κοιτώ
Είμαι πλάσμα του Θεού
Είμαι κομμάτι Του
Αισθάνομαι την αγάπη Του
Να ξυπνάει την καρδιά μου
Αδελφέ ήλιε και αδελφή σελήνη
Τώρα σας βλέπω
Ακούω τη μελωδία σας
Τόσο ερωτευμένος
Με όσα κοιτώ
[GREEK]