ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Κυρίες και κύριοι, μεγάλοι και μικροί...
μπορεί να σας φαίνεται ασυνήθιστο...
που σας μιλάω πριν αρχίσει η ταινία...
όμως, είναι και το θέμα ασυνήθιστο.
Είναι η ιστορία της ελευθερίας, η Ιστορία του Μωυσή.
Όπως ξέρετε ίσως...
η Βίβλος παραλείπει περίπου 30 χρόνια απ'τη ζωή του Μωυσή.
Από τότε, δηλαδή, που ήταν μωρό τριών μηνών...
και τον βρήκε στους πάπυρους η Βίθια, η κόρη του Φαραώ...
και τον υιοθέτησε...
μέχρι που έμαθε ότι ήταν Εβραίος...
και σκότωσε τους Αιγύπτιους.
Για να καλύψουμε το κενό αυτό, ανατρέξαμε σε ιστορικούς...
όπως ο Φίλων κι ο Ιώσηπος.
Ο Φίλων έγραφε την εποχή που ζούσε ο Ιησούς ο Ναζωραίος...
κι ο Ιώσηπος έγραψε περίπου 50 χρόνια αργότερα...
κι έζησε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ απ'τους Ρωμαίους.
Αυτοί είχαν πρόσβαση σε αρχεία που έχουν πλέον καταστραφεί...
ή ίσως χαθεί, όπως τα Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας.
Το θέμα της ταινίας αυτής...
είναι κατά πόσο οι άνθρωποι πρέπει να κυβερνώνται...
απ'το νόμο του Θεού ή απ'τη θέληση ενός δικτάτορα, όπως ο Ραμσής.
Είναι οι άνθρωποι ιδιοκτησία του κράτους...
ή ελεύθεροι υπό το Θεό;
Η ίδια αυτή διαμάχη συνεχίζεται παντού έως και σήμερα.
Σκοπός μας δεν ήταν να δημιουργήσουμε μία ιστορία...
αλλά να φανούμε άξιοι μίας θεϊκής ιστορίας...
που έλαβε χώρα πριν 3000 χρόνια.
Η Πεντάτευχος του Μωυσή.
Η ταινία διαρκεί τρεις ώρες και 39 λεπτά.
Θα υπάρξει και διάλειμμα.
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.
Η ΤΑΙΝΙΑ ΑΥΤΗ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ...
ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ ΒΙΒΛΙΑ.
ΟΣΟΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΤΕ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΕΣΙΛ ΝΤΕ ΜΙΛ...
ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΜΕΡΗ ΟΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕ Ο ΜΩΥΣΗΣ...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ 3000 ΧΡΟΝΙΑ.
ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ...
ΦΙΛΩΝΟΣ, ΙΩΣΗΠΟΥ, ΕΥΣΕΒΙΟΥ, ΤΗΝ ΕΒΡΑΙΚΗ Π. ΔΙΑΘΗΚΗ ΚΑΙ...
ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ.
Και είπεν ο Θεός: "Γεννηθήτω φως."
Και εγένετο φως.
Και από το φως αυτό, ο Θεός δημιούργησε τη ζωή στη Γη.
Κι έκανε τον άνθρωπο κυρίαρχο όλων των όντων πάνω στη Γη...
και του'δωσε τη δύναμη να διαλέγει ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Ο καθένας, όμως, έκανε ό, τι ήθελε...
γιατί δε γνώριζε το φως του νόμου του Θεού.
Κι ο άνθρωπος κυριάρχησε σε άνθρωπο.
Κι οι κατακτημένοι υπηρετούσαν τους κατακτητές.
Οι αδύναμοι υπηρετούσαν τους δυνατούς.
Και η ελευθερία εξαφανίστηκε απ'τον κόσμο.
Έτσι κι οι Αιγύπτιοι ανάγκασαν τα τέκνα του Ισραήλ...
να τους υπηρετούν...
κι οι ζωές τους πικράνθηκαν απ'τον βαρύ ζυγό της δουλείας.
Κι οι κραυγές τους έφτασαν στο Θεό κι Εκείνος τους άκουσε.
Κι έριξε στην Αίγυπτο...
στην καλύβα του Άμβραμ και της Ιωχαβέδ, το σπόρο ανθρώπου...
που στο μυαλό και στην καρδιά του θα'ταν γραμμένος...
ο νόμος του Θεού κι οι Εντολές Του.
Ένας άνδρας μόνος του, αντιμέτωπος με μία αυτοκρατορία.
Χθες βράδυ οι αστρολόγοι είδαν ένα κακό άστρο, Υψηλότατε...
να μπαίνει στον οίκο της Αιγύπτου.
Πόλεμος, δηλαδή;
Ποιο έθνος θα τολμούσε να μας πολεμήσει;
- Ο εχθρός είναι στην Αίγυπτο. - Τι;
Οι Εβραίοι σκλάβοι στη Χώρα της Γεσέμ.
Μετράω τους εχθρούς μου απ'τα σπαθιά τους...
όχι απ'τις αλυσίδες τους, Σεβασμιότατε.
Πολλές φορές έχουν γίνει οι αλυσίδες, σπαθιά.
Υπάρχει προφητεία για κάποιον που θα τους λυτρώσει απ'τη σκλαβιά.
- Το άστρο σήμανε τη γέννησή του. - Τότε να πεθάνουν οι Εβραίοι.
Οι σκλάβοι είναι πλούτος, Διοικητά.
Όσο πιο πολλούς έχουμε, τόσο πιο πολλούς πλίνθους φτιάχνουμε.
Ας έχουμε λιγότερους πλίνθους και λιγότερους Εβραίους στη Γεσέμ.
Είναι η ανατολική μας πύλη.
Εφόσον ο λυτρωτής γεννήθηκε μόλις τώρα...
ας πεθάνουν μόνο τα νεογέννητά τους.
Θα πεθάνουν όλα τα νεογέννητα αγόρια των Εβραίων.
Έτσι να γραφτεί κι έτσι θα γίνει.
Τάδε έφη ο Ραμσής Α'.
Όχι!
Σας παρακαλώ! Όχι!
Θεέ του Αβραάμ, πάρε το παιδί μου στα χέρια Σου...
κι άσε το να ζήσει να Σε υπηρετεί.
Δεν του έχουμε δώσει καν όνομα.
Θα του δώσει όνομα ο Θεός.
Ακολούθησέ το, Μαριάμ. Παρακολούθησέ το απ'τις καλαμιές.
Δες πού θα τ'οδηγήσει ο Κύριος.
Ναι, μητέρα.
- Γιατί δεν είπες "όχι"; - Δεν το σκέφτηκε.
Πετάξτε το εδώ!
- Έχεις παχύνει. - Φταίνε οι σουσαμόπιτες!
Πιάσε ένα λωτό και κάνε μία ευχή.
Τι ευχή έκανες, για άντρα ή χρυσάφι;
Για χρυσάφι, φυσικά. Μετά θα'χω όποιον θέλω!
Το χρυσάφι δε γεμίζει μία άδεια καρδιά.
Πάψτε να κακκαρίζετε σαν κότες.
Μέμνετ, είσαι χαρούμενη μόνο όταν είσαι δυστυχισμένη.
Ανόητες! Μιλάτε για άδειες καρδιές μπροστά στην κόρη του Φαραώ.
Τι άλλο έχει στην καρδιά της απ'τη μνήμη ενός νεκρού συζύγου;
Δεν το θέλαμε, Μέμνετ.
Κάτι υπάρχει εδώ!
Προσέξτε μην είναι κροκόδειλος!
Η Βίθια μπορεί να γοητεύσει και κροκόδειλο ακόμα.
Τι είναι, Βίθια;
Ένα καλάθι μόνο.
- Νά'ρθουμε να σας βοηθήσουμε; - Μέμνετ, διώξε τα κορίτσια.
Ορίστε τι κάνατε τώρα. Πίσω στο παλάτι, όλες σας.
- Όλες. Κι οι μουσικοί το ίδιο. - Δε θέλαμε να την πληγώσουμε.
Η Βίθια σας βαρέθηκε, το ίδιο κι εγώ.
- Εσύ βαριέσαι τα πάντα. - Εμπρός, λοιπόν. Φύγετε.
Εμπρός, βιαστείτε! Αρκετά την πληγώσατε.
- Τι βρήκατε; - Την απάντηση στις προσευχές μου.
Προσευχηθήκατε για ένα καλάθι;
Όχι... Για έναν γιο.
Ο άντρας σας βρίσκεται στον κόσμο των νεκρών.
Ζήτησε, όμως, απ'το Θεό του Νείλου να μου φέρει αυτό το αγοράκι.
Αναγνωρίζετε το σχέδιο του υφάσματος;
Εφόσον σκέπαζε το γιο μου...
είναι βασιλικό χιτώνιο.
Βασιλικό; Είναι ύφασμα Εβραίου σκλάβου.
Τον έριξαν στο ποτάμι για να σωθεί απ'το διάταγμα του πατέρα σας.
Είμαι η κόρη του Φαραώ κι αυτός είναι ο γιος μου.
Θ'ανατραφεί στο σπίτι μου...
σαν Πρίγκιπας των Δύο Κόσμων.
Η μητέρα μου κι η δικιά της ήταν αφοσιωμένες στο Φαραώ.
Δε θα επιτρέψω ένας γιος σκλάβων να γίνει πρίγκιπας της Αιγύπτου.
Κι, όμως, θα γίνει, Μέμνετ.
Θα τον δεις να περπατάει με το κεφάλι ανάμεσα στους αετούς.
Θα τον υπηρετήσεις, όπως υπηρετείς εμένα.
Γέμισε το καλάθι με νερό. Βύθισέ το, να σωπάσει για πάντα.
Σήκωσε τα χέρια σου, Μέμνετ.
Ό, τι έθαψες στο Νείλο, θα μείνει θαμμένο και στην καρδιά σου.
- Ορκίσου το. - Δε θα μιλήσω.
Η μέρα που θα σπάσεις τον όρκο σου θα'ναι κι η τελευταία σου.
Θα γίνεις η δόξα της Αιγύπτου, γιε μου.
Θα'σαι μεγάλος σε λόγια κι έργα. Βασιλείς θα υποκλίνονται σε σένα.
Τ'όνομά σου θα ζήσει πιο πολύ κι απ'τις πυραμίδες.
Κι επειδή...
σ'έβγαλα απ'το νερό, τ'όνομά σου θα'ναι Μωυσής.
Ο ερχομός του ακούγεται από μακριά, έτσι δεν είναι, γιε μου;
Η εύνοια που του'χει ο κόσμος είναι επικίνδυνη, Μεγάλε Σέθη.
Για ποιον, Ραμσή; Για μένα ή για σένα;
Η δόξα μπορεί να στρέψει πρίγκιπα ενάντια στον Φαραώ του.
Κι η ζήλεια, αδερφό ενάντια σ'αδερφό.
Η ζήλεια είναι για τους αδύναμους.
Κι η ομορφιά για τους δυνατούς. Αυτό έχεις στο μυαλό σου.
Ναι, πατέρα, εάν εννοείτε τη Νεφρετίρη.
Η ομορφιά της σε ελκύει...
ή το γεγονός ότι θα παντρευτεί όποιον διαλέξω να με διαδεχτεί;
Είμαι αίμα σας, γιος σας.
Ποιος άλλος μπορεί να σας διαδεχτεί;
Αυτός που θα μπορεί να διοικεί την Αίγυπτο καλύτερα.
Αυτό το χρωστάω στους πατέρες μου, όχι στους γιους μου.
- Τότε θα σας διαδεχτώ εγώ. - Αλήθεια;
Μην ξυριστείς πρόωρα απ'τη φιλοδοξία σου.
Έστειλα τον Μωυσή να καταστρέψει μία πόλη. Επιστρέφει θριαμβευτής.
Εσένα σ'έστειλα να χτίσεις μία. Πού είναι;
Θα τελειώσει όταν φοβήσω τους Εβραίους που τη χτίζουν.
Ένα, όμως, είναι σίγουρο, πατέρα.
Κανείς ψευτοαδερφός δε θα πάρει το στέμμα σας...
ούτε τη Νεφρετίρη.
Αλήθεια;
Το στέμμα μου θα το πάρει αυτός που θα διαλέξω εγώ...
το ίδιο και τη Νεφρετίρη.
Νομίζω ότι τον βλέπω, Μέμνετ.
Ναι, τον βλέπω!
Άκου, Μέμνετ. Άκου.
Οι σάλπιγγες διαλαλούν παντού ότι ξαναγύρισε σ'εμένα.
Άκου τες.
Κι όλες οι φωνές πνίγονται απ'τον χτύπο της καρδιάς μου.
Ακούς, Μέμνετ; Όλη η πόλη φωνάζει τ'όνομά του.
Ακούω, Νεφρετίρη.
Ο Μωυσής, Πρίγκιπας της Αιγύπτου...
γιος της αδερφής του Φαραώ...
πολυαγαπημένος του θεού του Νείλου...
διοικητής του νότιου στρατεύματος.
Καλώς ήρθατε στην πατρίδα!
Πρίγκιπα Μωυσή!
Ευλογημένος να'στε, μεγάλε Πρίγκιπα.
Έφερε μαζί του την τιμή της Αιθιοπίας.
Ο παλιο-φαφλατάς!
Συμφωνώ μαζί του.
Είθε να μεσουρανήσει τ'όνομά σας στη Γη...
όπως ο ήλιος μεσουρανεί στους ουρανούς.
Καλώς ήρθες, γιε της αδερφής μου.
Μάθαμε πως πήρες ίβη απ'το Νείλο...
για να σκοτώσεις δηλητηριώδη ερπετά στην πολιορκία της Σάββα.
Είθε τα χέρια μου να'χουν πάντα δύναμη να σας υπηρετούν.
Ποιος είναι τούτος ο όμορφος θεός που μπήκε στον οίκο των Φαραώ;
Δε χρειάζεται να σου πω πως μοιράζομαι τη χαρά της.
Δε χρειάζεται, αδερφέ μου.
Μεγαλειότατε, σας παραδίδω την Αιθιοπία!
Διέταξέ τους να γονατίσουν μπροστά στο Φαραώ.
Διέταξε τους ηττημένους.
Φέρνω το βασιλιά της Αιθιοπίας και την αδερφή του ως φίλους...
και συμμάχους για να φυλάγουν τα νότια σύνορά μας.
Σοφά έπραξε ο γιος μου, Αιθιοπία.
Καλώς ήρθατε, ως φίλοι.
Μεγάλε βασιλιά, μόνο μία χάρη θα ζητήσω ως αντάλλαγμα.
Αυτή την πράσινη πέτρα απ'τα βουνά μας...
θέλω να δώσω στον Πρίγκιπα, γιατί είναι τόσο καλοσυνάτος...
όσο και σοφός.
Ευφραίνονται οι θεοί όταν τιμούν κάποιον οι εχθροί του.
Και μία τόσο όμορφη εχθρός!
Φρόντισε για τη διαμονή τους.
Ορίστε, Μεγαλειότατε, ο φόρος τιμής απ'την Αιθιοπία.
Αχθοφόροι!
Έρχονται άλλα 20 πλοιάρια με πλούτη σαν κι αυτά.
Έβενος και μύρα, για τη νέα πόλη των θυσαυρών σας.
Γενναιόδωρος, πράγματι, φόρος τιμής, Μωυσή.
- Όμως δεν έχω πόλη θυσαυρών. - Και δε θ'αποκτήσετε.
Οι σκλάβοι προτιμούν να πεθάνουν παρά να σ'υπηρετήσουν.
Γιατί;
Πιστεύουν ότι ήρθε κάποιος να τους λυτρώσει απ'τα δεσμά τους.
Να τους λυτρώσει;
Έτσι λέει η προφητεία από τότε που ζούσε ο πατέρας μου.
Και τη χρησιμοποιείς ως δικαιολογία για την αποτυχία σου.
Δεν εφευρίσκω δικαιολογίες.
Εάν αμφιβάλλετε, βάλτε τον Μωυσή να χτίσει την πόλη.
Όχι! Απλά προσπαθεί να τον απομακρύνει από σας, Σέθη.
Ή ίσως από σένα.
Ίσως τα κοκκόρια μας να κάνουν λιγότερο θόρυβο σ'άλλη σκεπή.
Σταθείτε μπροστά μου κι οι δυο σας.
Θα κάνεις το χατήρι του Φαραώ σου, Μωυσή;
- Το θέλημά σας είναι και δικό μου. - Τότε χτίσε μου την πόλη.
Σοφή επιλογή. Ευγενές εγχείρημα.
Πιστεύεις, Ραμσή, ότι ο λυτρωτής των σκλάβων υπάρχει;
Δεν έχει σημασία τι πιστεύω εγώ.
Σημασία έχει ότι πιστεύουν σ'αυτόν οι σκλάβοι.
Φυσικά, φυσικά.
Κι εσύ, λοιπόν, θα πας στη Γεσέμ...
να μάθεις αν ο λυτρωτής αυτός υπάρχει στ'αλήθεια ή όχι.
Αν είναι μύθος, φέρ'τον σε μπουκάλι.
Αν είναι άνθρωπος, φέρ'τον αλυσοδεμένο.
Έτσι να γραφτεί κι έτσι θα γίνει.
Το άρωμά σου είναι σαν το κρασί της Βαβυλώνας. Θα μπορούσα...
Είσαι η Πριγκίπισσα του θρόνου. Σύμφωνα με το νόμο του Φαραώ...
μπορείς να παντρευτείς μόνο έναν Φαραώ.
Θα παντρευτώ έναν Φαραώ...
εσένα.
Δε θα του αρέσει του Ραμσή αυτό.
Του Σέθη, όμως, θα του αρέσει. Όσο έλειπες όλο για σένα μιλούσε.
Άν αποτύχεις, όμως, θα γίνεις πρίγκιπας κάποιας επαρχίας...
κι εγώ γυναίκα του Ραμσή.
Χ τίσε του την πόλη του κι ο Σέθη δε θα σου αρνηθεί τίποτα.
Θα του χτίσω την πόλη, επειδή τον αγαπώ, όχι για το θρόνο.
Εγώ, όμως, είμαι η Αίγυπτος.
Η φωτιά που ανάψατε είναι κοντά στο θρόνο.
Η γ λώσσα σου θα σκάψει τον τάφο σου, Μέμνετ.
Ο κατακτητής έχει κιόλας κατακτηθεί;
Το πρώτο πρόσωπο που έψαξα και το τελευταίο που βρήκα. Μητέρα.
Ευχαριστούσα τους θεούς για την ασφαλή επιστροφή σου.
Μα, εδώ είσαι σε μεγαλύτερο κίνδυνο.
Σε μεθυστικό κίνδυνο, μητέρα.
Παντρέψου την, γιε μου, αλλά ποτέ μην την ερωτευτείς.
Θα τον παιδεύω λιγότερο απ'τους Εβραίους της Γεσέμ.
Της Γεσέμ;
Αρκετά ήπιες. Πάρε τους πλίνθους και συνέχισε.
Υπάρχουν κι άλλα ζώα να ποτίσεις.
Σήκωσε αυτούς τους πλίνθους.
- Εδώ πάνω! Ε, νούφαρο! - Λίλια, με λένε.
Για μένα είσαι ένα λουλούδι και θέλω νερό.
Ιησού...
Νόμιζα πως δε θα κατέβαινες ποτέ.
Πρώτα νερό, μετά φιλιά, γ λυκιά μου.
Όλο το Νείλο χρειάζεσαι για να ξεδιψάσεις;
Όχι. Τα χείλια σου μου φτάνουν.
Πρόσεχε, αγάπη μου. Το βλέμμα του Ντέιθαν τρυπάει και πέτρα.
Ο Ντέιθαν είναι όρνιο που τρέφεται απ'τη σάρκα του λαού του.
Φοβάμαι, όταν με κοιτάζει.
Αν σ'αγγίξει, θα τον πνίξω.
Και να πεθάνουν άλλοι 1000;
Είναι καλύτερη η σκλαβιά απ'το θάνατο;
Πρέπει να'χουμε ελπίδα, Ιησού.
Ο Θεός θα μας στείλει τον λυτρωτή.
Όλες μας τις ελπίδες τις καταπατάει ο Ντέιθαν.
Είσαι ο Ντέιθαν, ο επιστάτης των Εβραίων;
Ο αρχιεπιστάτης των Εβραίων, Υψηλότατε.
Ο Μπάκα, ο αρχιμάστορας, είπε ότι μπορώ να βασιστώ σ'εσένα.
Η εύνοιά του με συγκινεί.
Είπε ότι είσαι ικανός να πουλήσεις και τη μάνα σου.
Και ποιος είμαι εγώ να πω το αντίθετο;
Πού είναι αυτός ο δήθεν λυτρωτής των Εβραίων;
Ποιος ξέρει, αθάνατε πρίγκιπα;
Δε θα μου το'λεγαν εμένα.
- Μπορώ, όμως, να μάθω. - Αναμφίβολα.
Έχεις αυτιά ποντικού και μύτη κουναβιού.
Στην υπηρεσία σας, γιε του Φαραώ.
Απόκτησε και μάτια νυφίτσας και βρες μου τον λυτρωτή.
Γριά! Γριά!
Κι άλλο λίπος κάτω απ'τη μεσαία πέτρα.
- Ιωχαβέδ! - Βοήθησέ με!
Σταματήστε την πέτρα!
Συνεχίστε να τραβάτε.
Η Ιωχαβέδ παγιδεύτηκε. Σταματήστε την πέτρα!
- Τραβήξτε! - Θα την σκοτώσετε! Σταματήστε!
Δε θα σταματήσουμε την πέτρα για μία γριά.
Χ τύπα τους με το μαστίγιο! Συνεχίστε!
Σταματήστε την πέτρα!
Κρατήστε τα σκοινιά!
- Ελευθερώστε τη γυναίκα. - Θα πεθάνεις σ'έναν ασβεστόλακκο.
- Ιησού! - Ζήτα έλεος απ'τον πρίγκιπα.
Έλεος απ'τον Ραμσή;
Όχι, απ'τον Πρίγκιπα Μωυσή, εκεί στο υπόστεγο.
Πιάστε την!
Σταματήστε την κοπέλα!
Την κοπέλα με το νερό, σταματήστε την!
Σταματήστε την!
Έλεος, Πρίγκιπα Μωυσή!
- Έλεος, Πρίγκιπα Μωυσή! - Έλα εδώ.
- Έλεος; Τι έκανες; - Όχι για μένα, Πρίγκιπα.
Για έναν σκλάβο που έσωσε εμένα και τη Ιωχαβέδ από θάνατο.
Ένα ντελικάτο λουλούδι να το λιώσουν δύο πέτρες;
Πώς σωθήκατε;
- Ο εργάτης χτύπησε τον επιστάτη. - Μόνο μία τιμωρία υπάρχει.
Το αίμα δεν κάνει καλή ασβεστόλασπη. Έλα.
Πρίγκιπα Μωυσή!
Φύγε από'δώ!
Θα θάβατε τη γριά ζωντανή σ'έναν πέτρινο τάφο;
Πιάστηκα, πρίγκιπά μου.
Δε μπορούσα να λευτερωθώ μόνη μου.
Δε θα'πρεπε να σηκώνεις βάρη, γριά.
Ο Κύριος μου'δωσε δύναμη κι αλάφρυνε το φορτίο μου.
Καλύτερα θα'ταν να στο αφαιρούσε τελείως.
Χρησιμοποιούν τους ηλικιωμένους για να λιπαίνουν τις πέτρες.
Εάν πεθάνουν, δε χάνουμε τίποτα.
Χ τίστης είσαι ή χασάπης;
Αν σταματάμε όποτε πέφτει μία γριά, η πόλη δε θα τελειώσει.
Οι σκλάβοι θέλουν κίνητρο για να δουλέψουν.
Η δουλειά καθυστερεί γιατί δεν τρώνε.
- Φαίνεσαι δυνατός. - Είμαι λιθοθραύστης.
- Οι πέτρινοι Φαραώ θέλουν δύναμη. - Κάτω το μαστίγιο!
Το ξέρεις ότι το να χτυπάς Αιγύπτιο τιμωρείται με θάνατο;
Το ξέρω.
- Γιατί τον χτύπησες τότε; - Για να σώσω τη γριά.
- Τι σου είναι; - Μία γριά γυναίκα.
Σκοτώστε τον, Πρίγκιπα.
Ο άνθρωπος έχει κουράγιο. Δε μιλάς σαν σκλάβος.
Ο Θεός έκανε τους ανθρώπους κι οι άνθρωποι τους σκλάβους.
Ποιος θεός;
Ο Θεός του Αβραάμ, ο Παντοδύναμος.
Αν είναι παντοδύναμος, γιατί σας αφήνει στη σκλαβιά;
Αυτός θα διαλέξει την ώρα της απελευθέρωσης και τον λυτρωτή μας.
- Μιλάει για προδοσία. - Είναι προδοσία να θες ελευθερία;
Αφήστε τον.
Δυσκολεύεσαι με τους σκλάβους, αδερφέ μου;
Θα λυθεί το πρόβλημα με μία μερίδα στάρι και μία μέρα ξεκούρασης.
Μία μέρα ξεκούρασης;
Όταν τ'άλογά σου κουράζονται, ξεκουράζονται.
Όταν πεινάνε, τους δίνουν να φάνε.
Οι σκλάβοι σέρνουν πέτρες, ενώ τ'άλογά μου τον επόμενο Φαραώ.
- Υπάρχει σιτάρι στη Γεσέμ; - Δε μπορείς να το πάρεις.
Οι σιταποθήκες του ναού είναι γεμάτες.
Φέρε αυτούς που σπρώχνουν και γυναίκες με καλάθια.
Μάλιστα, Μεγαλειότατε.
Σε προειδοποιώ, Μωυσή, το σιτάρι ανήκει στους θεούς.
Ό, τι μπορούν να χωνέψουν οι θεοί...
δε θα ξινίσει στην κοιλιά ενός σκλάβου.
Πίσω στη θέση σου!
Έχω διαταγή απ'τον Πρίγκιπα. Φέρε 100 γυναίκες με καλάθια.
Ελίσεβα, φέρε το καλάθι σου.
Άντρες, ακολουθήστε με.
Κάντε στην άκρη!
Ανοίξτε τις αποθήκες.
Κάντε στην άκρη. Πίσω.
Μάλιστα...
Υψηλότατε...
Ορίστε!
Τα τσακάλια μου περικύκλωσαν τα λυκόσκυλά σου.
Τα σκυλιά είναι επικίνδυνα μπροστά σ'απειλή.
Περπατούν όρθιοι και τρέφονται με σιτάρι.
Εξακολουθείς να φέρνεις αιτήσεις εναντίον του Μωυσή...
αλλά η πόλη χτίζεται κι εγώ κερδίζω το παιχνίδι...
Μη μας διακόπτεις με μικροπράγματα.
Θα σας εκπλήξουν τα μικροπράγματα, πριν τελειώσει η πόλη.
Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις.
Και σήμερα, έχω μία και για σένα, ψιψίνα μου.
Και τον Ραμσή.
Απαίσιε!
Τριπλές. Χάσατε. Δε θα σας ξαναφήσω να κερδίσετε.
Νόμιζες ότι χάνοντας από μένα θα κέρδιζες τον Μωυσή;
Τα στέμματα χάνονται από χαμόγελα και λακκάκια.
- Το ίδιο κι η υπομονή. - Η δικιά σου;
Είναι τα σχέδια για τον εορτασμό έτοιμα;
Όλα εκτός απ'την αναγγελία γάμου του Ραμσή και της Νεφρετίρη.
Όχι.
Είσαι σίγουρος ότι θα'ναι ο Ραμσής;
Ποιος άλλος μπορεί να σας διαδεχτεί;
Ο Μωυσής, φυσικά.
Εξαιτίας του δεν υπάρχει σιτάρι στις αποθήκες του ναού.
Δε μου φαίνεσαι πιο αδύνατος.
- Ξέρετε να δίνετε συμβουλές! - Θα δεχτείτε τη δικιά μου;
Θα διαλέξω μόνος μου τον διάδοχό μου.
Έχασες το κεφάλι σου, γ λυκιά μου;
Σου είπα να μου φέρεις το κεφάλι του λυτρωτή των σκλάβων.
Οι σκλάβοι δε χρειάζονται λυτρωτή. Έχουν τον Μωυσή.
Αίνιγμα είναι αυτό;
Τους δίνει το σιτάρι των ιερέων και μία μέρα ξεκούρασης.
Την αποκαλούν τη μέρα του Μωυσή.
- Θεοποιεί τον εαυτό του. - Τον προτιμώ ως άνδρα.
Θα τον προτιμούσες καλύτερα ως Φαραώ.
- Φοβάσαι τον Μωυσή; - Ναι.
Έχει την Αιθιοπία και τη Γεσέμ στα χέρια του...
κι εσείς είστε ανάμεσά τους.
Δε θα στρέψει τους σκλάβους εναντίον μου. Του φέρθηκα πατρικά.
Η φιλοδοξία δεν έχει πατέρα.
Ο Μωυσής θα σας προδώσει όσο κι εγώ.
Θα μου το πει ο ίδιος, όταν έρθει.
- Δε θα έρθει, πατέρα. - Τι;
Σας κάλεσα και τους δύο.
Λέει ότι αδυνατεί να έρθει γιατί είναι πιεσμένος με άλλα.
Τ'άκουσες αυτό; Με άλλα, λέει!
Φώναξε τον συνοδό μου. Θά'ρθω μαζί σου, γιε μου...
να δω τι χτίζεται στη Γεσέμ, πόλη ή προδοσία.
Οχιά! Θα καταστραφείς με το ίδιο σου το δηλητήριο...
αν προσπαθήσεις να στρέψεις τον Σέθη εναντίον του Μωυσή.
Εσύ στρέφεις τον Σέθη εναντίον μου.
Να θυμάσαι, γ λυκιά μου, ότι θα παντρευτείς τον επόμενο Φαραώ...
και θα γίνεις δικιά μου, σαν το σκύλο και το γεράκι μου.
Μόνο που θα σ'αγαπάω πιο πολύ και θα σ'εμπιστεύομαι πιο λίγο.
Ποτέ δε θα μου κάνεις αυτά που θα'κανες στον Μωυσή.
Σε ξέρω, γ λυκιά μου.
Είσαι ένα δολερό παγώνι με κοφτερά νύχια.
Είσαι, όμως, η τροφή των θεών και θα'σαι όλη δικιά μου.
Δε θα μ'έχεις ποτέ.
Νόμιζες ότι το φιλί μου ήταν υπόσχεση του τι θα'χεις;
Όχι, εγωιστή μου. Ήταν για να σου δείξω τι δε θα'χεις.
Ποτέ μου δε θα σ'αγαπήσω.
Και τι σημασία έχει αυτό;
Θα γίνεις γυναίκα μου.
Θα'ρχεσαι σε μένα όποτε σε καλώ.
Και θα το ευχαριστηθώ πολύ.
Το αν θα το ευχαριστηθείς κι εσύ, είναι δικό σου θέμα.
Νομίζω, όμως, ότι θα το ευχαριστηθείς.
Η πτώση θα βάλει μεγάλη πίεση στην πέτρα.
Χρειαζόμαστε κι άλλη άμμο.
Θα το ρισκάρω. Δεν έχουμε χρόνο μέχρι τη μέρα του εορτασμού.
Αν σπάσει η πέτρα, χαθήκατε κι εσείς μαζί της.
Έτοιμοι. Μπλε σινιάλο.
Μπλε σημαία.
Μπλε σημαία!
- Απορροφητήρας κραδασμών, έτοιμος. - Πράσινη σημαία.
Άντρες με τα σφυριά, έτοιμοι!
Σφυριά, έτοιμα! Μακριά απ'το μεγάλο σκοινί!
Σφυριά, έτοιμα.
Δε χαίρεσαι που με βλέπεις εδώ.
Χαίρομαι, μεγάλε Φαραώ, αλλά έχω σημαντικά πράγματα να κάνω.
Κόκκινη σημαία, έτοιμη.
Αυτό μου είπε κι ο Ραμσής.
Πιο σημαντικά απ'το να υπακούσεις τις διαταγές μου;
Με διατάξατε να τελειώσω την πόλη. Πρέπει να μετακινήσουμε την πέτρα.
Κόκκινη σημαία.
Κόκκινη σημαία! Πάμε!
- Η πέτρα θα σπάσει. - Είναι 2000 σκλάβοι στα σχοινιά.
Να ο οβελίσκος του εορτασμού σας.
Βάλε 1000 σκλάβους, Μπάκα, να βγάλουν την άμμο...
έως ότου καθήσει η πέτρα στη βάση της.
Ευχαριστημένος ο Φαραώ;
Με τον οβελίσκο, ναι...
αλλά όχι με τις κατηγορίες εναντίον σου.
Από ποιον;
- Άδειασες τις σιταποθήκες; - Ναι.
- Έδωσες το σιτάρι στους σκλάβους; - Ναι.
Τους έδωσες και μία μέρα ανάπαυσης;
Ναι.
Για να κερδίσεις την εύνοιά τους;
Μία πόλη χτίζεται με πλίνθους.
Οι δυνατοί φτιάχνουν πολλούς. Οι πεινασμένοι λίγους.
Και οι νεκροί κανέναν.
Αυτά με τις κατηγορίες, λοιπόν.
Τώρα κρίνετε τ'αποτελέσματα.
Οι πυλώνες είναι για τη νίκη σας στο Κάδης...
όπου κερδίσατε τους Αμορίτες.
- Είναι οι ψηλότεροι στην Αίγυπτο; - Είναι οι ψηλότεροι στον κόσμο.
Με τόσους σκλάβους, μπορείς να φτιάξεις ολόκληρο στρατό.
Όμως, έχτισα μία πόλη.
16 λιοντάρια του Φαραώ θα φυλούν τις πύλες της.
Θα'ναι η πόλη της δόξας του Σέθη.
Είναι οι σκλάβοι πιστοί στο Σέθη ή σ'εσένα, Μωυσή;
Οι σκλάβοι λατρεύουν τον Θεό τους...
κι εγώ υπηρετώ μόνο εσάς.
Ας είναι η εικόνα σας το σύμβολο της πίστης μου για 1000 χρόνια.
Υπέροχο!
Ραμσή!
Αυτό το λες προδοσία εσύ;
Ποιος θα'παιρνε με τη βία ένα θρόνο...
που τον έχει κερδίσει με πράξεις;
Μ'αυτό και την Αιθιοπία...
τ'όνομά σου θα χαραχτεί δίπλα στο δικό μου σε κάθε πυλώνα.
Και το δικό σου, Ραμσή, δε θα'ναι πουθενά.
Στην κρίση μου, κατηγόρησες τον αδερφό σου άδικα.
Έλα.
Μεγάλε Φαραώ, είναι αίμα σας.
Δε θέλω βοήθεια, Μωυσή, για το τι είναι δικό μου.
Εγώ αποφασίζω τι είναι δικό σου.
Έλα μαζί μου, Μωυσή.
Θα χάσετε τον θρόνο επειδή ο Μωυσής έχτισε μία πόλη;
Η πόλη που έχτισε θα'χει τ'όνομά μου.
Κι η γυναίκα που αγαπάει θα γεννήσει το παιδί μου.
Έτσι να γραφτεί κι έτσι θα γίνει.
Ναι. Αυτό είναι για την τελετή του ναού.
Κι αυτό...
Αυτό είναι...
για την πρώτη νύχτα γάμου μου.
Δε θα το φορέσετε ποτέ.
Γιατί όχι;
Σας έφερα κάτι πιο αποκαλυπτικό.
Διώξτε τες.
Φύγετε ν'ακούσω τι έχει να πει αυτό το ρυτιδιασμένο φρούτο.
Λοιπόν; Τι καταστροφές ήρθες να μου μηνύσεις σήμερα;
Ετοιμάζεστε για έναν γάμο που δε θα γίνει ποτέ.
Τα'χεις πιει, μου φαίνεται!
Δε θα επιτρέψω να προδοθεί ο Φαραώ κι ο Ραμσής.
Τι σε νοιάζει εσένα, σκλάβα, ποιος Φαραώ θα κυβερνήσει;
Δε μίλησα για 30 χρόνια...
κι όλοι οι βασιλείς της Αιγύπτου μου φωνάζουν απ'τους τάφους τους.
"Να μην κάτσει Εβραίος στον θρόνο μας."
Τι είναι αυτά που λες;
Ο Ραμσής έχει το αίμα πολλών βασιλιάδων.
- Κι ο Μωυσής; - Είναι χειρότερος από σκουπίδι.
Ούτε μία σταγόνα βασιλικό αίμα δεν κυλάει στις φλέβες του.
Είναι γιος Εβραίων σκλάβων.
Θα σε ξεσκίσω σε τόσα κομμάτια...
που ούτε τα όρνια δε θα τα βρίσκουν.
Ποιος λέει αυτά τα ψέμματα; Ο Ραμσής;
Ο Ραμσής δεν το ξέρει ακόμα.
Πες το αυτό στη Βίθια!
Η Βίθια έβγαλε ένα παιδί σκλάβων απ'το Νείλο...
το αποκάλεσε γιο της και Πρίγκιπα της Αιγύπτου...
και κρύφτηκε απ'την αλήθεια και τον πόνο της άχρηστης μήτρας της.
Ήσασταν οι δύο σας μόνες;
Ένα κοριτσάκι με πήγε σε μία Εβραία, την Ιωχαβέδ...
για να βυζάξει το παιδί απ'την αληθινή του μάνα.
Πρόσεχε, γερο-καρακάξα.
Πολλά λες για τον Μωυσή.
Θ'ανακατέψετε το αίμα σας με το αίμα ενός σκλάβου;
Θα γίνει άντρας μου. Δεν παίρνω κανέναν άλλον.
Πάρτε αυτό να τυλίξετε το πρωτότοκό σας.
Είναι κομμάτι από χιτώνιο Λευιτών.
Ήταν τα σπάργανα του Μωυσή.
Και το σάβανό σου!
Νομίζεις ότι με νοιάζει τίνος γιος είναι;
- Τον Ραμσή τον νοιάζει. - Δε θα ζήσεις να του το πεις.
Νεφρετίρη;
Έκλεισες τις πόρτες σου για να με κάνεις να ζητιανεύω;
Εγώ είμαι η ζητιάνα, Μωυσή...
που σ'ικετεύει να την αγκαλιάσεις. Φίλησέ με.
Δεν είσαι ζητιάνα, αγάπη μου.
Είσαι κατακτητής κι εγώ αιχμάλωτός σου για όλη μου τη ζωή.
Μία ζωή μόνο δε μου αρκεί.
Θα γίνεις Βασιλιάς της Αιγύπτου.
Κι εγώ θα'μαι το υποπόδιό σου.
Αν ήμουν τόσο ανόητος να σ'έχω για υποπόδιο...
δε θα'μουν αρκετά σοφός να κυβερνήσω την Αίγυπτο.
Πριγκίπισσα! Τα κοράκια έριξαν μαύρο φτερό στην πόρτα σας.
- Μα, ποιος... ; - Άσε τον κόσμο έξω από'δώ.
Με συγχωρείτε, Υψηλοτάτη.
- Η παραμάνα, η Μέμνετ... - Δε θέλω ν'ακούσω τίποτα.
Τι έγινε με τη Μέμνετ;
Πέθανε. Πρέπει να'πεσε απ'το μπαλκόνι.
Δε θέλω ν'ακούω δυσάρεστα απόψε. Φύγε από'δώ!
Η Μέμνετ θα'χε περπατήσει στο μπαλκόνι ώς και 1000 φορές.
Τι μας νοιάζει ο θάνατος μίας σκλάβας;
Σου στάθηκε πιστή υπηρέτρια.
Μπορεί κάποια που αγαπάει τόσο να'χει τόσο λίγο οίκτο;
Τι γυναίκα είναι αυτή που μ'έχει αιχμαλωτίσει;
Κάποια που σ'αγαπάει και δε θέλει να σε χάσει.
Κάποια που θα γίνει γυναίκα σου. Τίποτα δε θα τ'αλλάξει αυτό.
Ούτε οι μηχανορραφίες του Ραμσή, ούτε τα ψέμματα της Μέμνετ.
Πάντα γκρίνιαζε η Μέμνετ. Γιατί σ'ενοχλεί τώρα;
Γιατί έλεγε πράγματα για σένα.
Ας θαφτούν μαζί της οι απειλές της.
Κοίτα... Η νύχτα είναι σαν στέμμα απ'αστέρια...
και το σκοτάδι σαν χιτώνιο λησμονιάς.
Ας τα μοιραστούμε. Ας κάνουμε το φεγγάρι σκήπτρο μας.
- Ένα κομμάτι εβραϊκό ύφασμα! - Θα'πεσε απ'τη Μέμνετ.
Η Μέμνετ δεν ήταν Εβραία. Τι να το κάνει αυτό;
- Δεν ξέρω. - Κι όμως, ξέρεις.
Πες μου.
Ήθελε να το πάει στον Ραμσή για να σε καταστρέψει.
Πώς να με καταστρέψει ο Ραμσής μ'ένα κομμάτι ύφασμα;
Γιατί με ρωτάς, Μωυσή; Τι σε νοιάζει; Ναι, λοιπόν!
Εγώ τη σκότωσα. Τι σημασία έχει; Τόσοι σκλάβοι πεθαίνουν κάθε μέρα!
- Πάει, ξεχάστηκε. - Δεν είναι έτσι.
- Τι σχέση έχει αυτό μ'εμένα; - Δεν έχει σημασία για μας.
Πώς θα μπορούσε να'χει σημασία;
Ήταν ένα παιδί τυλιγμένο μ'αυτό.
- Τι παιδί; - Το βρήκε η Βίθια στο ποτάμι.
Η Μέμνετ ήταν μαζί της.
Ποιο ήταν το παιδί;
Η Μέμνετ πέθανε. Κανείς δε θα μάθει ποιος είσαι. Σ'αγαπώ.
Θα σκοτώσω όποιον μπει ανάμεσά μας.
Γιατί σκότωσες για χάρη μου;
Αν μ'αγαπάς, μη μου λες ψέμματα. Ποιο ήταν το παιδί;
Πάρε με στην αγκαλιά σου.
Σφίξε με.
Δε γεννήθηκες Πρίγκιπας της Αιγύπτου, Μωυσή...
αλλά γιος Εβραίων σκλάβων.
Το πιστεύεις αυτό;
Θα πιστέψω ό, τι θέλεις να πιστέψω.
Πες μου ότι δεν είσαι και θα το πιστέψω.
Η αγάπη δε μπορεί να πνίξει την αλήθεια, Νεφρετίρη.
Το πιστεύεις. Αλλιώς δε θα σκότωνες τη Μέμνετ.
Σ'αγαπώ. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια που ξέρω.
Είχε μητέρα αυτό το παιδί απ'το Νείλο;
Η Μέμνετ την αποκάλεσε Ιωχαβέδ.
Θα ρωτήσω τη Βίθια.
Πώς μπορείς ν'αμφιβάλλεις για μένα;
Δεν αμφέβαλες όταν σε κρατούσα καθώς έκανες τα πρώτα σου βήματα.
Είναι ένα τρομερό ψέμμα που είπε ο Ραμσής.
Ο Ραμσής το'βγαλε απ'το μυαλό του κι αυτό;
Ο λόγος της μητέρας σου ενάντια σ'ένα ύφασμα που βρήκε η Μέμνετ;
Πώς το ξέρετε ότι ήταν η Μέμνετ;
Ποια άλλη θα'ταν; Η Μέμνετ ανέθρεψε τον Ραμσή.
Θα το πληρώσει για τα ψέμματα που διαδίδει.
- Πλήρωσε ήδη. - Είναι νεκρή;
Τη σκότωσε η Νεφρετίρη.
Διώξε τους φόβους κι τις υποψίες που σε τυραννούν, γιε μου.
Το θέλημά σου θα γίνει ο νόμος της Αιγύπτου...
όταν στεφείς βασιλιάς της.
Η Μέμνετ είπε για μία Εβραία, την Ιωχαβέδ.
Τη γνωρίσατε ποτέ;
Όχι.
Το δικό σας πρόσωπο είδα πρώτο στην κούνια μου.
Είστε η μόνη μητέρα που γνώρισα ποτέ.
Όπου και να πάω, ό, τι κι αν πρέπει να κάνω...
θα σας αγαπώ πάντα.
Την άμαξά μου. Θα πάω στη Γεσέμ.
Άμαξα, εδώ στη Γεσέμ;
- Ξέρεις ποια είμαι; - Πάνε πολλά χρόνια, Μεγαλειοτάτη.
Ποιοι είναι αυτοί;
Ό, τι απέμεινε απ'τα παιδιά μου.
Θα σου μιλήσω μόνη σου.
Γιατί... ;
- Γιατί ήρθατε εδώ; - Γιατί θα έρθει εδώ ο Μωυσής.
Ο γιος μου;
Όχι, ο δικός μου ο γιος. Κι αυτό πρέπει να ξέρει.
Αυτό θα πουν τα χείλια μου, αλλά τα μάτια δε θα τον γελάσουν.
Πρέπει να φύγεις απ'τη Γεσέμ σήμερα.
Είμαστε ποιμένες του Ισραήλ. Δε γίνεται ν'αφήσουμε το λαό μας.
Θ'αφαιρέσεις απ'τον Μωυσή όλα όσα του'χω δώσει;
Θα καταστρέψεις ό, τι έκανα;
Του'δωσα το θρόνο της Αιγύπτου στα χέρια.
- Τι θα του δώσεις εσύ; - Του έδωσα ζωή.
Εγώ του'δωσα αγάπη! Εσύ ήσουν που του σκούπιζες τα δάκρυα;
Η δική σου καρδιά πονούσε γι'αυτόν;
Ναι, πονούσε η καρδιά μου γι'αυτόν.
Τα χέρια μου πονούσαν να τον αγκαλιάσουν...
αλλά δεν τολμούσα ούτε την ούγια του χιτώνα του ν'αγγίξω.
Η κληρονομιά του από μένα θα'ταν μόνο μιζέρια...
φτώχια και μαστιγώματα.
Όχι, δε θα του πάρω...
τη δόξα και τα πλούτη που του δώσατε.
Θα σε φροντίσω καλά γι'αυτή σου την απόφαση.
Εσύ κι η οικογένειά σου θα φύγετε απ'τη Γεσέμ απόψε.
Όπου και να μας στείλεις...
αν ο Θεός του Αβραάμ έχει σχέδια για τον γιο μου...
θα τα μάθει και θα τα εκπληρώσει.
Ελάτε, μαζέψτε τα πράγματά σας. Δε θ'αφήσω να σας λείψει τίποτα.
Εσύ και τα παιδιά σου θα λευτερωθείτε.
Ξεχάσατε, μητέρα, ότι μόνο ο Φαραώ μπορεί να λευτερώσει σκλάβους;
Μη μπαίνεις. Μόνο θλίψη υπάρχει εδώ.
Κι εσείς την ανακουφίζετε, μητέρα;
Σας ακολούθησα εδώ για να βρω την Ιωχαβέδ.
Είσαι η γυναίκα που πιάστηκε στις πέτρες.
- Μέχρι που ήρθατε εσείς. - Αν μ'αγαπάς, γιε μου...
Σας αγαπώ, μητέρα, αλλά είμαι δικός σας γιος...
ή δικός σου;
Όχι, δεν είστε γιος μου...
αν πιστεύετε ότι οι άνθρωποι είναι ζώα...
που πρέπει να μαστιγώνονται.
Αν υποκλίνεστε σε πέτρινα είδωλα...
και χρυσά είδωλα ζώων...
τότε δεν είστε γιος μου.
Ο γιος μου θα'ταν σκλάβος.
Θα'χε χέρια ροζιασμένα και σκισμένα απ'τους πλίνθους.
Η πλάτη του θα'χε τα σημάδια απ'το μαστίγιο του επιστάτη.
Αλλά στην καρδιά του θα ζούσε το πνεύμα του Θεού.
Είναι τα σημάδια αυτά το τίμημα για την εύνοια του Θεού σας;
Η ελπίδα των απελπισμένων είναι ο Θεός. Εσύ ανήκεις στο παλάτι.
Εσύ έφτασες στον ήλιο με χρυσά φτερά.
Ανήκεις σ'εμένα, στη Νεφρετίρη και στον Σέθη που σ'αγαπάμε.
Αγαπούν, δηλαδή, λιγότερο οι απελπισμένοι;
Ορκίζεσαι στ'όνομα του Θεού σου...
ότι δεν είσαι μητέρα μου;
Δεν ξέρουμε καν τ'όνομά του.
Τότε κοίτα με στα μάτια και πες μου ότι δεν είσαι η μάνα μου.
Δε μπορώ, Μωυσή. Δε μπορώ.
Είμαι ο αδερφός σου, ο Ααρών.
Κι εγώ η Μαριάμ, η αδερφή σου.
- Είμαι ο αδερφός σας, ο Μωυσής. - Όχι! Ετοιμαστείτε να φύγετε.
Θα φύγουν. Το μυστικό θα φύγει μαζί τους.
- Κανείς δε θα μάθει τη ντροπή σου. - Τη ντροπή μου;
Γιατί; Έχω αλλάξει εγώ;
Αιγύπτιος ή Εβραίος, πάλι ο Μωυσής είμαι.
Αυτά είναι τα χέρια μου, τα μπράτσα μου...
το πρόσωπό μου, ίδια με πριν.
Πριν ήσασταν ο γιος της, η δύναμη της Αιγύπτου...
ενώ τώρα δικός μου, ένας σκλάβος. Δεν είναι ντροπή αυτό;
Δεν έχω ντροπιαστεί εγώ.
Πώς να αισθάνομαι ντροπή για τη γυναίκα που με γέννησε;
- Ή για τη φυλή που μ'ανάθρεψε; - Θεέ των πατέρων μου.
Τι θα κάνεις, Μωυσή;
Εδώ είναι ο κρίκος της αλυσίδας...
κι εδώ θα μείνω...
- Μωυσή... ...για να βρω ποιος είμαι.
Να βρω γιατί οι Εβραίοι...
ή οποιοιδήποτε πρέπει να'ναι σκλάβοι.
Βάλτε πίσω τα πράγματά σας. Δεν πάτε πουθενά.
Μωυσή...
έκανε αυτή πιο πολλά για σένα από μένα;
Θα'ναι η ζωή που σου'δωσε...
πιο χρήσιμη στους λάκκους της σκλαβιάς;
Δε θα υπηρετήσεις καλύτερα τη δικαιοσύνη απ'το θρόνο...
ώστε να ωφεληθούν όλοι απ'την καλοσύνη και τη δύναμή σου;
Δεν ξέρω ποια δύναμη με οδηγεί...
αλλά τα πόδια μου πρέπει ν'ακολουθήσουν αυτόν το δρόμο.
Συγχωρέστε με, Βίθια.
Θεέ των πατέρων μας...
που θα δώσεις τέλος στη σκλαβιά του Ισραήλ...
εγώ είμαι η πιο ευλογημένη απ'τις μάνες τούτης της γης...
γιατί είδαν τα μάτια μου τον λυτρωτή που Εσύ έστειλες.
Μη φιμώσεις τα βόδια που πατούν το καλαμπόκι μας...
φτιάχνοντας άχυρο για τους πλίνθους της Αιγύπτου.
Ούτε να λυπηθείς τα χέρια που κοσκινίζουν το σπόρο στον άνεμο...
για να ξεχωρίσουν το στάρι απ'το άχυρο...
και κουβαλούν βαριά φορτία στις πλάτες αμέτρητων σκλάβων...
απ'τις βαρυφορτωμένες βάρκες του Νείλου, στην εύφορη ακτή.
Περπατούν αδιάκοπα κάτω από δεμάτια στάρι...
κι αδιάκοπα ξανάρχονται να πάρουν κι άλλο.
Χρυσή σοδιά για τους αλωνιστές.
Σπόρος ικανός να θρέψει τους αφέντες.
Πίκρα για τους σκλάβους...
Και για τους πλίνθους άχυρο που κουβαλούν γυναίκες...
στις σκεβρωμένες πλάτες τους...
στην ατέλειωτη κοιλάδα του μόχθου και της οδύνης...
που εκτείνεται για μίλια.
Μία κόλαση από μουλιασμένα στη λάσπη σώματα...
όπου τα πόδια των σκλάβων ανακατώνουν άχυρο και λάσπη...
φτιάχνοντας το μείγμα για τους πλίνθους του Φαραώ.
Και παντού το μαστίγιο των άγρυπνων επιστατών...
έτοιμο να πέσει τσουχτερό στις κουρασμένες πλάτες.
Λεπίδες κόβουν άχυρο...
αξίνες κόβουν λάσπη.
Ένας ατέλειωτος κύκλος μιας ατέλειωτης σκλαβιάς.
Απ'τα πόδια των πατητών...
στα χέρια των πλινθοποιών...
ένα συνεχές ποτάμι λάσπης, ο ταπεινός σπόρος των πόλεων.
Μέρα με τη μέρα, αιώνα με τον αιώνα.
Σκλαβιά δίχως ανάπαυλα, μόχθος δίχως ανταμοιβή.
Αυτά είναι τα παιδιά της δυστυχίας...
βασανισμένα, απελπισμένα και καταπιεσμένα.
Και πήγε στ'αδέρφια του κι είδε τα βάσανά τους.
Νερό!
Ορίστε το νερό, καλέ μου.
Σκληρός χορός για σένα, γέρο.
Τον χορεύουμε εδώ και 400 χρόνια.
Είναι μακάβρια μουσική.
Ο μόνος λυτρωτής είναι για μας ο θάνατος.
Πίσω στη δουλειά, μουλάρια.
Είσαι άγνωστος εδώ.
Η πλάτη σου δεν έχει σημάδια.
Δίνεις ζεστά χαμόγελα με το δροσερό σου νερό.
Το χαμόγελό μου είναι για έναν λιθοθραύστη.
- Το νερό είναι για σένα. - Ευχαριστώ.
Η φωνή σου δε μου είναι άγνωστη.
- Είσαι... ; - Ένας απ'τους πολλούς που διψούν.
Εσύ, εκεί πέρα!
Έλα εδώ.
Αυτός είναι ο Μπάκα, ο αρχιμάστορας.
- Εμένα φωνάζει ή εσένα; - Εσύ με το νερό! Διψάω.
Δε διψάει για νερό.
Η ομορφιά είναι κατάρα για τις γυναίκες μας.
- Ορίστε το νερό, Υψηλότατε. - Θέλω το κρασί της ομορφιάς.
Πού να βρεθεί η ομορφιά εδώ, μέσα στη λάσπη;
Τ'άνθη του λωτού βγαίνουν στις λάσπες του Νείλου.
- Θα'ναι καλή σκλάβα για το σπίτι. - Μη με πάρετε απ'το λαό μου!
Είναι επικίνδυνο.
Κίνδυνος από τόσο ωραία χέρια;
Υπάρχουν κι άλλα, ικανά να σκοτώσουν.
Το λουλούδι μας έχει κι αγκάθι.
Σας ικετεύω, Λόρδε Μπάκα.
Δάκρυα...
Αφού λουστείς σε νερό μ'αρώματα...
χαϊδέψουν τα μέλη σου γ λυκά έλαια...
και χτενίσεις τα μαλλιά σου με σανδαλόξυλο...
δε θα'χεις χρόνο για δάκρυα.
Δεν της αξίζετε, Μεγαλειότατε. Αφήστε εμένα...
Εσύ καλά θα κάνεις να βρεις τον λυτρωτή. Φέρτε την κοπέλα.
Είθε να τον χτυπήσει το χέρι του Θεού.
Χορέψτε, λασποχελώνες μου!
Τα σώματά μας σαπίζουν, μας κλέβετε την ελπίδα...
πρέπει να ντροπιάζετε και να μολύνετε τις γυναίκες μας;
Χόρεψε, γίδα που βελάζει!
Δεν είμαστε ζώα, είμαστε άνθρωποι πλασμένοι κατ'εικόνα Θεού.
Να δεις πώς θ'αλλάξει η "εικόνα" σου τώρα.
Χορέψτε, είπα.
Πάρτε τον αχυροκόφτη.
Άφησέ τον ή θα πεθάνεις μαζί του.
Δε θ'αφήσω κανέναν να πεθάνει στη λάσπη.
Ευχαριστώ, γιε μου.
Ο θάνατος είναι καλύτερος απ'τη σκλαβιά...
γιατί οι μέρες μου τελείωσαν κι οι προσευχές μου δεν απαντήθηκαν.
Ποιες προσευχές, γέρο;
Πριν κλείσει ο θάνατος τα μάτια μου, να δω...
αυτόν που θα μας λευτερώσει.
Ποιος λυτρωτής θα σπάσει τη δύναμη του Φαραώ;
Εσείς, λασποκουβαλητές, πετάξτε το ψοφίμι στα όρνια.
Κι εσύ, πάρε τη θέση του.
Χορέψτε, σκυλιά, να μπει το άχυρο στη λάσπη.
Στην άκρη εσύ. Ανοίξτε δρόμο.
Ελάτε πίσω. Κάντε πέρα!
Χρειάζομαι κι άλλον κωπηλάτη για το σκάφος μου, κάποιον δυνατό.
- Ο λόγος σου είναι θέλημά μας. - Αυτόν το μεγαλόσωμο εκεί.
Ε, εσύ!
Όχι αυτόν. Τον βρώμικο, εκεί πέρα.
Ναι, αυτόν. Θα εξυπηρετήσει τον σκοπό μου.
Ε, εσύ!
Εσύ!
Βγες απ'το λάκκο!
Στην άκρη! Πίσω στη δουλειά!
Ανοίξτε δρόμο!
Πίσω στη δουλειά!
Πρώτα φίλος του Φαραώ, φύλακας της βασιλικής σφραγίδας...
Πρίγκιπας της Μεμφίδος, Πρίγκιπας των Θηβών...
αγαπημένος του θεού του Νείλου, κατακτητής της Αιθιοπίας...
ο πιο μεγάλος στρατηλάτης...
διοικητής της αιγυπτιακής στρατιάς...
κι άνθρωπος της λάσπης!
Αυτό θέλεις να γίνεις; Ένας σκλάβος;
Γιατί δε γονατίζεις τότε στα πόδια μίας πριγκίπισσας;
Οι λάκκοι μου'χουν σκληρύνει τα γόνατα, Υψηλοτάτη.
Να φωνάξω τους φρουρούς;
- Νομίζεις ότι θα μου τα λυγίσουν; - Ω, Μωυσή!
Ξεροκέφαλε, υπέροχε κι αξιαγάπητε ανόητε.
Δε γονατίζω σε μία πριγκίπισσα.
Γονατίζεις σε μία γυναίκα...
που ανησυχούσε για σένα νύχτα-μέρα απ'όταν εξαφανίστηκες.
Τι έχουν οι λασπόλακκοι και σε κρατούν μακριά μου;
Το λαό μου.
Πρέπει να κυλιέσαι στη λάσπη μαζί τους; Να μυρίζεις όπως αυτοί;
Οι λεκέδες τους είναι απ'τη λάσπη της σκλαβιάς.
Αν βρωμούν, είναι απ'τη βρωμιά της αδικίας.
- Γύρνα στο παλάτι. - Να κρύψω την αλήθεια απ'τον Σέθη;
Ότι είμαι Εβραίος και σκλάβος;
Η αλήθεια θα του ράγιζε την καρδιά...
και θα'στελνε τη Βίθια στην εξορία ή στο θάνατο.
Σταμάτα ν'ακούς τις κραυγές του λαού σου.
Ούτε ο Θεός τους δεν τις ακούει.
Θα τις ακούσει ο Ραμσής, μήπως, αν γίνει Φαραώ;
Θα τους άλεθε κι αυτούς στη λάσπη που πλάθουν.
Θα διπλασίαζε το μόχθο τους.
Κι εγώ; Σκέψου με γυναίκα του.
Θέλεις να με δεις στην αγκαλιά του Ραμσή;
Όχι.
Τότε γύρνα σε μένα.
Οι θεοί σ'εχουν πλάσει για μεγαλοσύνη, Μωυσή.
Τ'όνομά σου θα λάμπει πιο πολύ κι απ'τις πυραμίδες.
Ως Φαραώ, θα λευτερώσεις το λαό, θα λατρεύεις όποιον θεό θέλεις...
κι εγώ θα λατρεύω εσένα.
Θα έρθω στο παλάτι τη μέρα της γιορτής του Σέθη.
Έλα μαζί μου τώρα.
Όχι, αγάπη μου.
Πρέπει πρώτα να περάσω απ'τον αρχιμάστορα.
Όχι, όχι.
Όχι κόκκινο μ'αυτό το φόρεμα.
Τα μάτια μου θα'ναι πιο χρήσιμα αλλού, Λόρδε Μπάκα.
Πριν φύγεις, όμως, δες αυτό που θεωρούσες ανάξιο.
Ποιος δε θα'βλεπε τέτοια ομορφιά;
Ποιος δε θα'κοβε ένα τέτοιο λουλούδι;
Αφού βλέπεις μόνο λάσπη, πάρε τα λασπωμένα ρούχα της και φύγε.
Φύγετε, όλες σας.
Το ξέρεις ότι ο χρυσαφένιος ιστός...
έχει υφανθεί από βράγχια στρειδιών;
- Αφήστε με να πάω σπίτι μου. - Σπίτι σου είσαι.
Δοκίμασε αυτό.
Είναι το κρασί της αγάπης, αίμα από θρακιώτικα σταφύλια.
Κανένα κρασί δε θ'αλλάξει την αγάπη μου.
Τότε η αγάπη σου θα γίνει το κρασί μου.
Φωτιά στο υπόστεγο με τις άμαξες!
Το υπόστεγο με τις άμαξες.
Φύλακες! Γηγαίνετε νερό στη σκεπή.
Ανέλαβε, Ντέιθαν. Φρουροί, ακολουθήστε τον.
Βγάλτε το απ'το υπόστεγο.
Γηγαίνετέ το μακριά απ'το σπίτι.
Δεν πρέπει να καούν τα φτερά σου. Όχι απ'αυτή τη φωτιά.
- Ιησού! - Τρέχα! Ο δρόμος είναι άδειος.
Ο αρχιμάστορας δε θα σ'ακολουθήσει.
Ούτε κι εσύ, λιθοθραύστη.
Δέστε τον σ'εκείνες τις κολώνες.
Φροντίστε να'ναι τα χέρια του τεντωμένα.
Θα πεθάνεις όρθιος, λιθοθραύστη.
Τώρα τρέξτε για την κοπέλα.
Και μη γυρίσετε χωρίς αυτήν.
Ανόητε κι ηλίθιε άνδρα!
Θα την κρατούσα μόνο για λίγο.
Θα σου την επέστρεφα πιο άξια, τρόπος του λέγειν.
Τώρα σε ποιον να την επιστρέψω;
Δε θα'σαι εκεί, Ιησού.
Μ'έχεις δει να οδηγώ το άρμα μου.
Πετυχαίνω μύγα στο αυτί αλόγου...
χωρίς αυτό ν'αλλάξει τον καλπασμό του.
Μ'έχεις δει να χρησιμοποιώ μαστίγιο.
Δεν κραυγάζεις, Ιησού.
Σύντομα, όμως, θα κραυγάσεις.
Θα κραυγάσεις για το έλεος του θανάτου.
Μία μέρα θ'ακούσεις τις κραυγές των σκλάβων.
Πάντως όχι σήμερα, Ιησού.
Συγκρατείς τη γ λώσσα σου, όπως κι εγώ το θυμό μου.
Είναι κρίμα να σκοτώσω έναν τόσο δυνατό λιθοθραύστη.
- Ο θάνατος φέρνει θάνατο, Μπάκα. - Ποιος είσαι εσύ;
Κάποιος που ρωτάει με τι δικαίωμα σκοτώνεις.
Με το δικαίωμα αφέντη να σκοτώνει σκλάβο.
- Σκότωσε εμένα, αρχιχασάπη! - Μωυσή!
Γιατί το κάνατε αυτό;
- Πού είναι η Λίλια; - Έφυγε.
Γιατί ντυθήκατε σαν σκλάβος;
Γιατί σκότωσε τον αρχιμάστορα ο Πρίγκιπας της Αιγύπτου...
για να σώσει έναν Εβραίο;
Κι εγώ Εβραίος είμαι.
Θεέ του Αβραάμ, περιμέναμε 400 χρόνια.
Οι στρατιώτες του Φαραώ δε θα περιμένουν τόσο.
Ο Μεγαλοδύναμος άκουσε τις κραυγές μας.
Είσαι ο εκλεκτός.
- Δεν ξέρω τίποτα για το Θεό σας. - Εκείνος σε ξέρει, όμως.
Σ'έφερε σ'εμάς. Δε μπορείς να μας γυρίσεις την πλάτη.
Θα μας λυτρώσεις. Το δάχτυλο του Θεού θα σου δείξει το δρόμο.
- Πού βρέθηκε το πτώμα του; - Θαμμένο στην άμμο, Μεγαλειότατε.
Αυτό είναι το μαχαίρι του Μπάκα.
Δεν υπήρχε πληγή στο πτώμα του.
Ο Μπάκα ήταν δυνατός. Θέλει δυνατά χέρια να τον σκοτώσουν.
Ο σκλάβος, ο Ιησούς, ήταν λιθοθραύστης.
Βρες μου τον.
Δε σκότωσε η δύναμη του Ιησού τον αρχιμάστορα.
Μίλησε κι ο ποντικός που θα'ταν τ'αυτιά μου.
Τα πολλά αυτιά δένουν τη γ λώσσα.
Φύγετε όλοι σας.
Λοιπόν; Ποιος τον σκότωσε;
Είμαι φτωχός, μεγαλόψυχε. Αυτά που φέρνω αξίζουν πολλά.
Σ'εχω πληρώσει πολλά και δε μου'φερες τίποτα.
Τώρα σας φέρνω τον κόσμο, αληθινέ γιε του Φαραώ.
Πώς μου φέρνεις τον κόσμο, όταν δε μου φέρνεις το λυτρωτή;
Ποιος σκότωσε τον Μπάκα;
- Ο λυτρωτής. - Παίζεις με τις λέξεις;
Όχι, πρίγκιπά μου.
Έφυγε ο δολοφόνος για μακρινές χώρες;
Όχι, πρίγκιπά μου.
Τ'όνομά του!
Είναι κάποιος που έγινε πρίγκιπας και μας έκρινε.
Αν ήξερε ότι ήμουν εδώ, θα με σκότωνε.
Θα σε κρεμάσω εγώ αν με κουράσεις κι άλλο.
Κάποιοι θα πλήρωναν πολλά γι'αυτά που είδαν τα μάτια μου.
Μου κάνεις παζάρια;
Όχι, δεν παζαρεύω. Να τα λεφτά σας.
Αλλά για 10 χρυσά τάλαντα, θα'χετε τον πλούτο της Αιγύπτου.
Δώστε μου την ελευθερία μου και θα σας δώσω το σκήπτρο.
Δώστε μου τη Λίλια και θα σας δώσω την πριγκίπισσα της καρδιάς σας.
Δώστε μου αυτό το σπίτι και θα σας δώσω το θρόνο.
Δώστε μου αυτά που ζητάω...
ή δώστε μου άδεια να φύγω.
Θα σου δώσω πιο πολλά από άδεια.
Θα σε στείλω εκεί που ανήκεις.
Ανήκω στην υπηρεσία σας, Εξοχότατε.
Πολύ καλά, λοιπόν.
Θα παζαρέψω μαζί σου.
Αν μ'ευχαριστήσει ό, τι μου πεις, θα σου δώσω αυτά που θέλεις.
Αν όχι, θα σου δώσω τη λεπίδα στο λαιμό! Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Ο λυτρωτής...
είναι ο Μωυσής.
Πάρε άλλη μία ανάσα και πες μου γιατί οποιοσδήποτε Αιγύπτιος...
θα λύτρωνε τους Εβραίους.
Ο Μωυσής δεν είναι Αιγύπτιος.
Είναι Εβραίος.
Είναι γιος σκλάβων.
Θα σου δώσω ό, τι μου ζήτησες.
Μαθαίνω τιγρούλα μου, ότι στοιχηματίζουν εναντίον μου.
- Δύο χρυσά νομίσματα προς ένα. - Ναι. Στοιχημάτισα κι εγώ πέντε!
Θα χάσεις αν ο Μωυσής με κάνει να περιμένω περισσότερο.
Τα διπλά! Θα προσέχω εγώ για τον Μωυσή, προσέχετε εσείς τον χορό!
Όσο εσύ περιμένεις το Μωυσή, εγώ θα τιμήσω το Σέθη...
μ'ένα δώρο.
Περίεργο δώρο.
Μου είπατε αν ο λυτρωτής ήταν μύθος, να τον φέρω σε μπουκάλι.
- Είναι άδειο. - Ναι, γιατί δεν είναι μύθος.
- Βρήκες τον άνθρωπο αυτό; - Ναι, πατέρα.
Εν μέσω προδοσίας...
με το αίμα του αρχιμάστορα στα χέρια του.
Να τον καλέσω στη δικαιοσύνη του Φαραώ;
Κάλεσέ τον!
- Φέρτε μέσα τον Εβραίο. - Φέρτε μέσα τον Εβραίο!
Μεγάλε Φαραώ...
στέκομαι στη σκιά της δικαιοσύνης σου.
Τίνος έργο είναι αυτό;
Σας προειδοποίησα για προδοσία.
- Προδοσία; - Κρίνετε τώρα αν λέω αλήθεια.
Το κακό άστρο τον πρόβλεψε...
ως καταστροφέα της Αιγύπτου και λυτρωτή των σκλάβων.
Δεν είναι δυνατόν. Ο πρίγκιπας της Αιγύπτου!
Δεν είναι πρίγκιπας της Αιγύπτου, ούτε γιος της αδερφής σας.
Είναι γιος Εβραίων σκλάβων.
Μίλα...
γιε μου.
Είμαι γιος του Άμβραμ και της Ιωχαβέδ, Εβραίων σκλάβων.
Εγώ ήμουν που σας γέλασα αδερφέ μου, όχι ο Μωυσής.
- Ήταν παιδί τότε. - Άφησέ με.
Να μην ξαναδώ το πρόσωπό σου.
Έλα εδώ, Μωυσή.
Δε με νοιάζει ποιος είσαι ή τι είσαι...
μα, θέλω ν'ακούσω απ'τα χείλη σου ότι δεν είσαι προδότης...
ότι δε θα οδηγούσες τους Εβραίους εναντίον μου.
Πες μου, Μωυσή, και θα σε πιστέψω.
Δεν είμαι ο λυτρωτής που φοβάστε.
Θέλει κάτι παραπάνω από άνθρωπο για να λευτερωθούν οι σκλάβοι.
Χρειάζεται ένας θεός.
Αλλά αν μπορούσα να τους λευτερώσω...
θα το'κανα.
Τι σ'έστρεψε εναντίον μου;
Απ'όταν σ'έφερε η αδερφή μου στο παλάτι σ'αγάπησα...
σ'ανέθρεψα και σ'έβαλα πριν κι απ'το γιο μου ακόμα...
γιατί είδα σ'εσένα...
μεγαλοσύνη κι αξία μεγαλύτερη από άλλων ανδρών.
Κανείς γιος δε θα μπορούσε να σας αγαπήσει πιο πολύ από μένα.
Γιατί, τότε, μ'αναγκάζεις να σε καταστρέψω;
Ποιο κακό σ'έκανε έτσι;
Το κακό που κάνει ανθρώπους να κάνουν τ'αδέρφια τους ζώα...
να τους υπηρετούν και να υποφέρουν βουβά.
Να τους αφαιρούν το πνεύμα, την ελπίδα και την πίστη...
μόνο γιατί ανήκουν σ'άλλη φυλή, σ'άλλη θρησκεία.
Αν υπάρχει Θεός, σίγουρα δε θα'θελε να είμαστε έτσι.
Ό, τι έκανα, ήμουν υποχρεωμένος να το κάνω.
Ας είναι, λοιπόν.
Ό, τι κάνω τώρα...
είμαι υποχρεωμένος να το κάνω.
Όχι! Όχι!
Ραμσή...
η Αίγυπτος είναι δική σου.
Άκουσέ με, Ραμσή.
Όταν διαβώ το ποτάμι του θανάτου, θα γίνεις Φαραώ της Αιγύπτου.
Γίνε σκληρός απέναντι σε υφισταμένους.
Μην πιστέψεις αδερφό.
Μην κάνεις φίλους.
Μην εμπιστευτείς γυναίκα.
Προστάτευσα τους αδύναμους.
Ανέθρεψα τ'ορφανό.
Μεγαλειότατε!
Αυτός που έφαγε το ψωμί μου και μ'έλεγε "πατέρα"...
θα επαναστατούσε εναντίον μου.
Τι είδος θανάτου διατάζετε γι'αυτόν;
Δε μπορώ να πω.
Ας γίνει το θέλημά σου.
Δε θα ζήσω αν πεθάνεις!
Τα πόδια ενός Εβραίου σκλάβου δεν είναι η θέση...
για την επόμενη βασίλισσα της Αιγύπτου.
Πάρτε τον από'δώ.
Μην κοιτάτε τον προδότη.
Να διαγραφεί τ'όνομά του από κάθε βιβλίο και πλάκα.
Να διαγραφεί απ'όλους τους πυλώνες κι οβελίσκους.
Να διαγραφεί από κάθε μνημείο της Αιγύπτου.
Το όνομα..."Μωυσής"...
να μην ξανακουστεί ούτε να ειπωθεί ξανά.
Να διαγραφεί απ'τη μνήμη των ανθρώπων...
για πάντα.
Όχι, Μωυσή.
Σ'εμένα θα ανήκει τώρα.
Νομίζεις ότι όταν είσαι στην αγκαλιά μου...
θα βλέπεις το πρόσωπό του;
Ναι, μόνο το δικό του.
Σε κέρδισα στη ζωή. Δε θα με κερδίσεις πεθαίνοντας.
Οι νεκροί δεν καίγονται στην έρημο της επιθυμίας.
Δεν υποφέρουν από τη δίψα του πάθους.
Ούτε τρεκλίζουν τυφλά προς κάποιο όραμα χαμένης αγάπης.
Εσύ, όμως, Εβραίε, θα τα υποφέρεις όλα... ζωντανός.
- Θα τον αφήσεις να ζήσει! - Δε θα τον κάνω μάρτυρα.
Δε θα'ρχεται κανένα φάντασμα ανάμεσά μας το βράδι.
Ναι, γ λυκιά μου. Θα τον αφήσω να ζήσει.
Νεκρός, θα'ταν δικός σου μόνο.
Από'κεί που θα τον στείλω δεν υπάρχει επιστροφή.
Και δε θα μάθεις ποτέ...
αν βρήκε τη λήθη στην αγκαλιά μιας άλλης.
Και τώρα, κοιταχτείτε για τελευταία φορά.
Κοίτα για πρώτη φορά, Άβιραμ, τον Κυβερνήτη της Γεσέμ.
Αδερφέ μου, Ντέιθαν, έχεις την εύνοια του Κυρίου.
Προτιμώ να'χω την ευγνωμοσύνη του Πρίγκιπα.
Πιο κοντά.
Ναι, πολύ ωραία.
Όχι αυτό το μωβ λουλούδι.
Η αγνότητα του λευκού...
θ'απαλύνει τα κόκκινα μάγουλά σου.
Αφήστε μας. Όλοι σας. Κι εσύ, αδερφέ μου.
Συνεχίστε τα παιχνίδια σας, αλλά μέσα στο σπίτι.
Ναι. Έτσι είναι καλύτερα.
Ένα άνθος πίσω από ένα άλλο άνθος.
Ντέιθαν, αν φοβάσαι το Θεό, άσε με να φύγω.
Είμαι εδώ, κοπέλα μου, γιατί δεν εμπιστεύομαι...
έναν Θεό της ερήμου και τον λασπο-προφήτη του.
Ευημέρησα γιατί υποκλίθηκα μπροστά στους Αιγύπτιους.
Και τώρα οι Αιγύπτιοι υποκλίνονται μπροστά μου.
Σε ήθελε ο Ιησούς.
Σε ήθελε ο Μπάκα.
Όμως ανήκεις σ'εμένα.
Δώρο απ'το Ραμσή στην Εξοχότητά μου.
Θα υποκλιθώ μπροστά σου, Ντέιθαν.
Τα χέρια μου είναι στη δούλεψή σου.
Όμως, σε παρακαλώ...
μη με ντροπιάσεις μπροστά στον Κύριό μου.
Ο Κύριός σου είναι ο κυβερνήτης της Γεσέμ.
Ποια η διαφορά για μένα;
Καμία για σένα.
Αλλά για έναν καταδικασμένο σκλάβο, όπως ο Ιησούς...
μπορεί να'ναι η διαφορά ανάμεσα στο θάνατο στις λόγχες...
και στη ζωή στα ορυχεία χαλκού στο Σινά.
Τι θα'κανες για να επηρεάσεις την επιείκια της Εξοχότητάς μου;
Οτιδήποτε, Ντέιθαν.
Οτιδήποτε.
Ο Ιησούς θα σου είναι για πάντα ευγνώμων...
λασπολούλουδό μου.
Η μοίρα του είναι καλύτερη απ'αυτή που περιμένει το Μωυσή.
Ο σκλάβος που θα γινόταν βασιλιάς.
Λοχαγέ, το βασιλικό μανδύα.
Τον έφερε στη φυλακή η εβραία μητέρα του πριν πεθάνει.
Προτιμώ αυτό για πανοπλία σου.
Θα χρειαστείς και σκήπτρο.
Δώσ'μου το κοντάρι που ήταν δεμένος.
Να και το βασιλικό σου σκήπτρο.
Να και το βασίλειό σου...
με σκορπιούς, κόμπρες και σαύρες για υπηκόους.
Απελευθέρωσε αυτούς αν θέλεις κι άσε τους Εβραίους σε μένα.
Δώστε στον Πρίγκιπα του Ισραήλ νερό και ψωμί για μία μέρα.
Θα του πάρει πολλές μέρες να διασχίσει την ερημιά αυτή...
αν τα καταφέρει, δηλαδή.
Σ'αναθέτω στη φροντίδα του εβραίου Θεού σου, που δεν έχει όνομα.
Αν πεθάνεις, θα'ναι από το χέρι του, όχι απ'το δικό μου.
Αντίο, αλλοτινέ αδερφέ μου.
Μέσα στη καυτή ερημιά...
πορεύεται μόνος, αυτός που κάποτε περπατούσε με βασιλιάδες.
Μετά την καθαίρεσή του απ'το θρόνο...
χωρίς κανένα αξίωμα, ούτε επίγειο πλούτο...
ένας ξεχασμένος άντρας, δίχως χώρα, δίχως ελπίδα.
Με την ψυχή σε σύγχυση, σαν τους ζεστούς ανέμους και την άμμο...
που τον μαστιγώνουν με τη λύσσα του μαστιγίου του επιστάτη.
Γηγαίνει, όμως, πάντα μπροστά, οδηγημένος...
απ'έναν άγνωστο Θεό...
προς μία άγνωστη χώρα.
Μέσα στη χυτή έρημο της αμαρτίας...
όπου φρουροί από γρανίτη στέκουν σαν πύργοι εν ζωή θανάτου...
για να του κόψουν το δρόμο.
Κάθε νύχτα φέρνει τη σκοτεινή αγκάλη της μοναξιάς.
Στον κοροϊδευτικό ψίθυρο τ'ανέμου...
ακούει την ηχώ του σκοταδιού.
Μες στο τυραννισμένο του μυαλό δεν ξέρει αν είναι θύμηση θριάμβων...
ή οδυνηρό προμήνυμα μελλοντικών καταστροφών...
ή η ζεστή ανάσα της ερήμου που τον κάνει να χάνει τα λογικά του.
Τα χείλια του που καίνε δε μπορεί να ξεδιψάσει...
ούτε σκιά να βρει απ'τη σφοδρότητα του ήλιου.
Τα πάντα γύρω του είναι έρημος.
Ούτε να ευλογήσει ούτε να καταραστεί μπορεί...
τη δύναμη που τον κινεί, γιατί δεν ξέρει από πού προέρχεται.
Μαθαίνει ότι μπορεί η ζωή να'ναι πιο τρομερή απ'το θάνατο...
κι οδηγείται εμπρός, μέσα απ'τη φλεγόμενη έρημο...
όπου άγιοι και προφήτες έχουν εξαγνιστεί...
για το σκοπό του Θεού.
Μέχρι που, επιτέλους, με την τελευταία ρανίδα δύναμης...
να εξατμίζεται στο χώμα απ'όπου προήλθε...
το μέταλλο είναι έτοιμο για το χέρι του Δημιουργού.
Και βρήκε ξανά δύναμη από μία χουρμαδιά...
κι απ'το ζωοδόχο νερό απ'το πηγάδι της Μαδιάμ.
- Μακάρι τα πρόβατα να'ταν άντρες! - Ανύπαντροι άντρες!
- Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτ'άλλο; - Δεν ξέρω. Δεν προσπάθησα ποτέ!
Μη βάφεις τα νύχια σου. Δεν έχει άντρες από'δώ ώς το Χωρήβ.
- Τι βλέπεις, Σεπφώρα; - Τι κοιτάζεις;
- Έναν άντρα. - Τι;
- Μόνο έναν; - Είναι ωραίος;
- Κοιτάξτε τα σανδάλια του! - Αιγυπτιακά!
- Ο χιτώνας του δεν είναι, όμως. - Και τι μας νοιάζει;
- Έφαγε ένα σωρό χουρμάδες! - Λέτε να'ναι επικίνδυνο;
- Σίγουρα είναι ζωντανός; - Το επλίζω!
Κοιτάξτε. Αυτοί είναι επικίνδυνοι.
Αμαληκίτες.
- Θα τους μιλήσω. - Πάρε πέτρες!
- Εμείς αντλήσαμε το νερό αυτό! - Στην άκρη, κοπέλα μου!
Είναι το πηγάδι του πατέρα μας, του Ιοθόρ. Δεν έχετε δικαίωμα εδώ!
Οι γίδες μας δεν ξέρουν τον πατέρα σας!
- Να το σημάδι του στο πηγάδι. - Δεν ξέρουν να διαβάζουν!
Ούτε κι εμείς!
- Είναι ο Φύλαρχος της Μαδιάμ! - Τότε ας κάνει γιους!
Ας είναι πρώτος αυτός που άντλησε το νερό.
Ο ξένος είναι σοφός... και δυνατός.
Κάντε πίσω τις γίδες σας μέχρι να ποτιστούν τα πρόβατα.
Πρέπει ν'αντλήσουμε νερό για σένα και να σου πλύνουμε τα πόδια.
Να βγάλω πρώτα τα σανδάλια του!
Ποτέ δεν είχε τόσες βοσκοπούλες ένα χαμένο πρόβατο.
- Δεν έχουμε πετσέτα. - Το πέπλο μου θα κάνει τη δουλειά.
Αφήστε με να ρίξω το νερό!
- Θα με πλύνετε ή θα με πνίξετε; - Θα το κρατήσω εγώ!
Είναι αλήθεια ότι οι Αιγύπτιες βάφουν τα μάτια τους;
Ναι, αλλά λίγες έχουν μάτια ωραία σαν τα δικά σου.
Και ποια είναι η γενναία που αντιστάθηκε στους Αμαληκίτες;
Είναι η Σεπφώρα, η μεγαλύτερη.
Μιας κι έχετε ήδη μοιράσει τον ξένο μεταξύ σας...
πάω να ζητήσω καλωσόρισμα γι'αυτόν.
- Ο πατέρας μας είναι ο Ιοθόρ. - Είναι ο Φύλαρχος της Μαδιάμ.
Δύναμη σ'εσένα, ξένε.
Είμαι ο Μωυσής, γιος του Άμβραμ και της Ιωχαβέδ.
Υγεία, ευημερία και ζωή σε λόγου σου, Ιοθόρ της Μαδιάμ.
Η Σεπφώρα μου είπε για την καλοσύνη σου.
Ας φάμε ψωμί μέχρι να φέρει το κρέας.
Έχεις έρθει από μακριά.
- Από την Αίγυπτο. - Διέσχισες την έρημο με τα πόδια;
Σίγουρα σε οδήγησε αυτός που δεν έχει όνομα.
Ξέρετε εσείς οι βεδουίνοι το Θεό του Αβραάμ;
Ο Αβραάμ ήταν πατέρας πολλών εθνών.
Είμαστε παιδιά του Ισμαήλ, του πρωτότοκού του.
Υπακούμε στο Θεό.
Ο λαός μου περιμένει απ'αυτόν να τον λυτρώσει.
Είναι, όμως, ακόμα σκλάβοι.
Αύριο θα πάμε στα λιβάδια στους πρόποδες του ιερού όρους.
Θα'ταν τιμή μας να έρθεις μαζί μας.
Είμαι ξένος σε ξένη χώρα.
Δεν έχω πλούτη, ούτε ξέρω την τέχνη του βοσκού.
Κι είναι θάνατος να δίνεις καταφύγιο σε σκλάβο φυγά.
Σκλάβο;
Όχι εδώ. Είσαι σοφός. Δε χρειάζεσαι τίποτα άλλο.
Κι υπάρχουν 7 να σου μάθουν τα καθήκοντα του βοσκού.
Η Σεπφώρα είναι η πιο μεγάλη. Θα μάθεις καλύτερα απ'αυτήν.
Θα ζήσω σ'αυτή τη γη.
- Σήμερα κοιμάται. - Ποιος;
Αυτός που δεν έχει όνομα.
Ζει ο Θεός σ'αυτό το βουνό;
Το Όρος Σινά είναι ο ναός Του.
Αν ήταν πραγματικός Θεός...
θα ζούσε σ'όλα τα βουνά και σ'όλες τις κοιλάδες.
Δεν θα'ταν μόνο ο Θεός του Ισραήλ ή του Ισμαήλ...
αλλά όλων των ανθρώπων.
Λένε ότι έφτιαξε όλους τους ανθρώπους κατ'εικόνα του.
Τότε θα ζούσε σε κάθε καρδιά, σε κάθε νου...
και σε κάθε ψυχή.
Δεν ξέρω από τέτοια εγώ.
Ξέρω, όμως, ότι το βουνό βρυχάται όταν ο Θεός είναι εκεί...
κι η γη σείεται και το σύννεφο είναι κόκκινο σαν φωτιά.
Έχει πάει ποτέ κανείς να τον δει από κοντά;
Κανείς δεν έχει πατήσει ποτέ στις απαγορευμένες πλαγιές του Σινά.
Γιατί θέλεις να τον δεις, Μωυσή;
Για να μάθω ότι υπάρχει.
Κι αν υπάρχει, για να μάθω γιατί δεν ακούει τις φωνές των σκλάβων.
Θα πεθάνει όποιος δει το πρόσωπό του, Μωυσή.
Πόσοι δικοί μου έχουν πεθάνει γιατί τους γύρισε την πλάτη;
Μπορεί να κρίνει ο άνθρωπος το Θεό;
Όχι, Μωυσή. Δε μπορούμε να ξέρουμε όλο το σχέδιό του.
Ακόμα κι ο Ισμαήλ δεν ήξερε ότι ο Θεός τον οδήγησε στην έρημο...
για να γίνει πατέρας ενός έθνους.
Δεν αρκεί που ξέρεις ότι σ'έσωσε απ'το θυμό του Φαραώ;
Πώς το ξέρεις αυτό;
Περπατάς σαν πρίγκιπας και πολεμάς σαν πολεμιστής.
Υπάρχουν φήμες στα καραβάνια για κάποιον μεγάλο...
που διώχτηκε απ'την Αίγυπτο.
Αυτό δεν είναι το σκήπτρο πρίγκιπα...
αλλά η ράβδος περιπλανόμενου.
Τότε ξεκουράσου απ'τις περιπλανήσεις.
Ο πατέρας μου έχει πολλά κοπάδια...
και κανένα γιο να τα προσέχει.
Θα ηρεμήσει το πνεύμα σου, Μωυσή...
στις σκηνές μας, στις πλαγιές του ιερού όρους.
Έχεις μεγάλη πίστη σ'αυτόν το Θεό.
Όμως, για μένα δε θα υπάρξει ηρεμία...
μέχρι να μάθω το λόγο του Θεού...
απ'το Θεό τον ίδιο.
Μακάρι να'ταν κάθε μέρα γιορτή κουρέματος προβάτων!
Κι οι άντρες να σ'ακολουθούν σαν πρόβατα για κούρεμα!
- Ένας θα μου'ταν αρκετός! - Αν είναι ο Μωυσής!
Ποτέ πριν το μαλλί μας δεν απέφερε τέτοιο κέρδος.
Ο Μωυσής πούλησε όλο το μαλλί όλων των φυλών με τη μία.
Τα λόγια του λένε την αλήθεια. Το εμπόριό του είναι δίκαιο.
Ειρήνη υμίν, φύλαρχοι του Σινά.
Γιατί είσαι ντυμένη έτσι;
Δε θα χορέψεις μαζί μας μπροστά στους φυλάρχους;
Όχι, δε θα χορέψω μπροστά τους. Ορίστε.
Και δε θα εκτεθώ σαν εμπόρευμα καραβανιού...
ούτε στο Μωυσή, ούτε σε κανέναν άλλο.
Απόψε θα φυλάξω εγώ τα πρόβατα.
Μη γελάτε. Μπορεί ο Μωυσής να μη διαλέξει ούτε εσάς!
Ο Μωυσής δε θα'ναι πια ξένος ανάμεσά μας.
- Δώσ'του απ'τα κοπάδια μας. - Κι άσ'τον να διαλέξει.
Θα τον αφήσω να διαλέξει μία απ'τις εφτά κόρες μου για γυναίκα.
Η σκιά της σοφίας μου πέταξε.
Πώς μπορεί να διαλέξει κανείς ανάμεσα στ'άστρα τ'ουρανού;
Σκέψου το καθώς χορεύουν. Κόχαμπ, παίξε μας κάτι.
- Ευχάριστο καθήκον. - Πράγματι!
Κάθε νύφη κι ένα σάλι. Μόνο μία, όχι άλλη.
Μία νύφη, ένα σάλι, θα'ναι η ζωή σου όλη.
Μία είναι μεγάλη ανταμοιβή.
- Ποια, Μωυσή; - Ποια θα είναι;
Διάλεξε, Μωυσή.
Είναι ένας κήπος με πολλά λουλούδια εδώ.
Μακάρι να'χες τα χρόνια μου κι εγώ την επιλογή σου.
Στη σκηνή του Ιοθόρ υπάρχει αξιοπρέπεια, τιμή, ελευθερία...
κι ομορφιά.
Ό, τι θα μπορούσες να ζητήσεις απ'τη ζωή.
Η καρδιά μου, όμως, είναι ακόμα αιχμάλωτη του παρελθόντος.
Δε μπορώ να διαλέξω τώρα.
- Δύναμη σ'εσάς, φύλαρχοι του Σινά. - Ας οδηγεί ο Θεός την καρδιά σου.
Απόψε είναι ξύπνιος.
Ποια απ'τις αδερφές μου διάλεξες;
Δε διάλεξα καμία, Σεπφώρα.
Ήταν πολύ όμορφη, έτσι;
Η γυναίκα της Αιγύπτου που σημάδεψε την καρδιά σου.
Το δέρμα της ήταν άσπρο σαν γάλα...
Τα μάτια της πράσινα σαν τους κέδρους του Λίβανου...
τα χείλια της σαν μέλι μυρίκης...
και τα χέρια απαλά σαν στήθος περιστεριού.
Και το κρασί της επιθυμίας έρεε στις φλέβες της.
Ναι, ήταν όμορφη...
σαν κόσμημα.
Τα κοσμήματα έχουν φοβερή λάμψη, αλλά δε δίνουν ζεστασιά.
Τα χέρια μας δεν είναι τόσο απαλά, αλλά ξέρουν να υπηρετούν.
Τα σώματά μας δεν είναι τόσο λευκά, αλλά είναι δυνατά.
Τα χείλια μας δεν έχουν άρωμα...
αλλά λένε την αλήθεια.
Η αγάπη δεν είναι τέχνη για μας.
Είναι η ζωή μας.
Δε ντυνόμαστε με χρυσό κι ακριβό λινό.
Η δύναμη κι η τιμή είναι τα ρούχα μας.
Οι σκηνές μας δεν είναι οι ψηλές αίθουσες της Αιγύπτου...
αλλά τα παιδιά μας παίζουν ευτυχισμένα γύρω τους.
Προσφέρουμε λίγα...
αλλά είναι όλα όσα έχουμε.
Εγώ δεν έχω λίγα, Σεπφώρα. Εγώ δεν έχω τίποτα.
Το τίποτα από μερικούς είναι καλύτερο κι από χρυσό απ'άλλους.
Θα γεμίσεις την άδεια μου καρδιά.
Δε θα μπορούσα να τη γεμίσω όλη, Μωυσή.
Όμως, δε θα ζηλεύω μία ανάμνηση.
Είθε να σας ευλογούν οι θεοί...
καθώς πηγαίνετε να τους βρείτε στη χώρα των νεκρών.
Το γερο-φαφλατά!
Τι φοβερή φασαρία!
Ούτως ή άλλως, ο θάνατος είναι μέρος της ζωής.
Δε θα πεθάνετε.
Θα κοροϊδέψετε το θάνατο, όπως κι εμένα στα παιχνίδια μας.
Δε θα μ'αφήσει να τον κοροϊδέψω όπως εσύ.
Θα'σαι Φαραώ με τη δύση, Ραμσή.
Ελπίζω να'σαι πλέον ευχαριστημένος.
Είμαι ευχαριστημένος που'μαι γιος σας.
Ξαναδώσατε στην Αίγυπτο το μεγαλείο της.
Εγώ θα κάνω να τη φοβούνται όλα τα έθνη.
Αναμφίβολα. Μπορείς να ξεπεράσεις τα πάντα...
εκτός απ'την ίδια σου την αλαζονεία.
Μην εξαντλείστε, Μεγαλειότατε.
Αγαπητέ μου, Μεγαλειότατε.
Γιατί όχι, γατούλα μου;
Είσαι το μόνο πράγμα που λυπάμαι που θ'αφήσω.
Ήσουν η χαρά μου.
Κι εσείς, η μόνη μου αγάπη.
Τώρα, όμως, κλέβεις.
- Υπήρξε κι άλλος. - Ναι.
Το ξέρω.
Κι εγώ τον αγάπησα.
Και με την τελευταία μου πνοή, θα πατήσω τον ίδιο μου το νόμο...
και θα πω τ'όνομα...
του Μωυσή.
Το βασιλικό γεράκι πέταξε προς τον ήλιο.
Πέθανε το αγοράκι στην έρημο, πατέρα;
Όχι. Ο Θεός οδήγησε τον Ισμαήλ και τη μητέρα του σε καλή χώρα.
Ο ίδιος Θεός που ζει στο βουνό;
Ίσως, γιε μου.
Φωνάζει η μητέρα σου.
Εδώ!
Μωυσή! Είναι ένας άντρας στα πρόβατα!
Περίμενε εδώ.
Σήμανε τον συναγερμό. Μείνε εδώ μέχρι νά'ρθει η μητέρα σου.
Στη ρωγμή, πίσω απ'το βράχο.
Τα μάτια σου είναι τόσο κοφτερά όσο κι όμορφα.
Τούρφα!
Κάταφ! Πίσω!
Πίσω, Κάταφ!
Κάτω!
Κάτω, Τούρφα!
Δόξα τω Θεώ, σε βρήκα!
Ιησού;
Σε είχαμε για νεκρό.
Στα ορυχεία χαλκού, οι ζωντανοί είναι νεκροί.
Σεπφώρα! Φέρε νερό.
Πώς με βρήκες;
Ένας έμπορος που αγόραζε χαλκό σε είδε στη σκηνή του Ιοθόρ.
Θα βρεις κι εσύ ειρήνη εδώ.
Ειρήνη;
Πώς μπορείς να τη βρεις ή και να τη θέλεις...
όταν ο Ραμσής χτίζει πόλεις με το αίμα του λαού μας;
Πρέπει να τους πάρεις απ'την Αίγυπτο!
Ο Θεός έκανε διαθήκη με τον Αβραάμ ότι θα λύτρωνε το λαό του.
Κι είμαι εγώ το χέρι του Θεού;
- Δώσ'του νερό, Σεπφώρα. - Νερό! Ευλογημένη να'σαι!
Ο ήλιος της ερήμου έβαλε φωτιά στο μυαλό του.
Τον λένε Ιησού.
Κάποτε σκότωσα για να ζήσει.
Έλεγαν ότι ήσουν καταδικασμένος, αλλά ήξερα ότι είχες επιλεγεί...
να πάρεις το σπαθί του Θεού στα χέρια σου!
Δεν είμαι εγώ αυτός.
Είμαι ένας απλός βοσκός με κοπάδια.
Το φως εκείνο στην πλαγιά...
Τη βλέπεις αυτή την περίεργη φωτιά;
- Τη βάτο που καίγεται; - Όχι.
Είναι στις φλόγες, αλλά δεν καίγεται.
Πάρ'τον, Σεπφώρα. Δώσ'του φαγητό στη σκηνή μας.
Εγώ θα κρύψω το πρόσωπό μου και θα δω το μεγαλειώδες θέαμα.
Μωυσή.
Εδώ είμαι.
Βγάλε τα υποδήματά σου...
διότι ο τόπος που στέκεσαι είναι γη αγία.
Εγώ είμαι ο Θεός του πατρός σου.
Ο Θεός του Αβραάμ...
ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ.
Κύριε...
Γιατί δεν ακούς, Κύριε, τις κραυγές...
των τέκνων Σου που είναι σκλάβοι στην Αίγυπτο;
Είδα τη θλίψη του λαού Μου στην Αίγυπτο...
κι άκουσα τις κραυγές τους από την καταπίεση των επιστατών τους.
Εννόησα την οδύνη τους.
Γι'αυτό θα αποστείλω εσένα εις τον Φαραώ...
για να βγάλεις το λαό Μου απ'τη χώρα της Αιγύπτου.
Και ποιος είμαι εγώ, Κύριε, για να με στείλεις;
Πώς μπορώ να λευτερώσω το λαό απ'τη σκλαβιά;
Τι λόγια θα πω για να μ'ακούσουν;
Εγώ θα σου ανοίξω το στόμα και θα σε διδάξω τι πρέπει να πεις.
Όταν βγάλεις το λαό Μου απ'την Αίγυπτο...
θα λατρεύσετε το Θεό στο όρος τούτο!
Το λόγο Μου θα βάλω στην καρδιά τους...
και θα τον γράψω στο μυαλό τους.
Ύπαγε, λοιπόν.
Θα είμαι μαζί σου.
Μα, αν πω στα παιδιά Σου...
ότι μ'έστειλε ο Θεός των πατέρων τους...
θα με ρωτήσουν τ'όνομά Σου.
Και τι θα τους απαντήσω τότε;
Εγώ είμαι ο Ων.
Θα μιλήσεις και θα πεις: "Ο Ων με απέστειλε προς εσάς."
Είναι το ιερό όρος απαγορευμένο στους ανθρώπους;
Ναι, και φοβάμαι γι'αυτόν.
Τότε είναι παραπάνω από άνθρωπος, γιατί κοίτα...
Κοίτα το πρόσωπό του.
Είδε το Θεό.
Τα μαλλιά σου, Μωυσή... Τα σανδάλια σου.
Πάτησα σε ιερό έδαφος.
Μπορείς να μας πεις, Μωυσή;
Τα μάτια μου δε μπορούσαν να Τον κοιτάξουν.
Μίλησε;
Μου αποκάλυψε το λόγο Του στο μυαλό μου.
Και ο λόγος ήταν ο Θεός.
Μίλησε με φωνή ανθρώπου;
Δεν είναι σάρκα, αλλά πνεύμα.
Το φως του αιώνιου νου.
Και ξέρω ότι το φως Του είναι μέσα στον καθένα μας.
Σου ζήτησε τίποτα;
Να πάω στην Αίγυπτο.
Είσαι ο αγγελιοφόρος του Θεού! Όρισε τη μέρα της λύτρωσης.
Φέρνω ψωμί και νερό για να φύγουμε αμέσως.
Μα, η Αίγυπτος σημαίνει θάνατο για σένα.
Εάν είναι αυτό το θέλημά Του.
Θα πάω κι εγώ όπου σε στείλει.
Ο Θεός σου είναι Θεός μου.
Θα πάω στο οπλοστάσιο με άντρες, να πάρουμε σπαθιά!
Δε θα λυτρώσει το λαό Του με σπαθιά...
μα με τη ράβδο ενός βοσκού.
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Και είπε ο Θεός στο Μωυσή...
"Ύπαγε στην Αίγυπτο."
Κι ο Μωυσής πήρε τη γυναίκα του και το γιο του...
κι επέστρεψε στη χώρα της Αιγύπτου.
Κι ο Μωυσής πήρε τη ράβδο του Θεού στα χέρια του.
Ας πλησιάσει το Φαραώ ο Πρέσβης του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας.
Μεγάλε Φαραώ, το δώρο της Τροίας είναι ένα υπέροχο ύφασμα...
απ'τη γη των πέντε ποταμών.
Ευχαριστούμε τον Πρίαμο. Είναι όντως υπέροχο.
- Λάμπει σαν τον Νείλο. - Πώς το φτιάχνουν;
Κανείς δεν ξέρει. Γνέθεται στους αργαλειούς των θεών.
Το λένε μετάξι.
Ο Πρέσβης απ'την Ιεριχώ.
Από ποιο βασίλειο έρχεσαι εσύ;
Απ'το Ανώτερο βασίλειο.
- Τι δώρα φέρνετε; - Σας φέρνουμε το λόγο του Θεού.
Και ποιος είναι ο λόγος Του;
Ταύτα λέγει ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ...
"Άφησε τον λαόν Μου ελεύθερον!"
Οι σκλάβοι είναι δικοί μου.
Η ζωή τους είναι δική μου. Ό, τι τους ανήκει είναι δικό μου.
Δεν ξέρω τον Θεό σου...
κι ούτε θ'αφήσω το λαό του Ισραήλ να φύγει.
Ποιος είσαι εσύ να κάνεις πικρή τη ζωή τους απ'τη σκλαβιά;
Οι άνθρωποι κυβερνούνται από νόμους, όχι από άλλους ανθρώπους.
Ποιος είναι αυτός ο Θεός που θα'πρεπε ν'αφήσω το λαό Του;
Ααρών.
Πέτα τη ράβδο μου στα πόδια του Φαραώ...
να δει τη δύναμη του Θεού.
Έτσι θα μάθεις ότι Κύριος είναι ο Θεός.
Μητέρα, έκανε το ραβδί του, κόμπρα!
Τίποτα δικό του δε θα σε βλάψει, γιε μου.
Η δύναμη του Θεού σου είναι φτηνά κόλπα μάγου.
Γιάννες.
Κοίτα, μητέρα!
Βλέπεις, Γιάννες;
Το ερπετό του Μωυσή καταπίνει τ'άλλα.
Μου'δωσες αυτό το ραβδί να κυβερνάω σκορπιούς κι ερπετά...
μα ο Θεός το'κανε ράβδο να κυβερνάω βασιλιάδες.
Άκου το λόγο Του, Ραμσή, κι υπάκουσε.
Να υπακούσω;
Δεν υπάρχουν μάγοι στην Αίγυπτο...
κι ήρθες εσύ να κάνεις τα μπαστούνια, ερπετά;
Ή, μήπως, να εμφανίσεις κουνέλια;
Θα δώσω μεγαλύτερο θαύμα να κάνει το ραβδί σου.
Πήγαινέ το στον τεμπέλικο λαό σου...
και πες τους να φτιάξουν πλίνθους δίχως άχυρο.
- Πώς θα γίνει αυτό; - Ας τους δώσει άχυρο το ραβδί σου.
Ή ας μαζέψουν άχυρο μόνοι τους.
Ο αριθμός των πλίνθων, όμως, πρέπει να'ναι ο ίδιος.
Έτσι να γραφτεί κι έτσι θα γίνει.
Πότε θα φύγουμε απ'την Αίγυπτο, Ααρών;
Δε θα φύγουμε απ'την Αίγυπτο.
Μα, ο Μωυσής μας το υποσχέθηκε.
Είπες ότι θα λευτερωθούμε!
Έφερα πιο πολύ κακό πάνω σας.
Ας μου συγχωρέσει ο Θεός την κακή χρήση της δύναμής Του.
Τι μας έκανες, Μωυσή;
Είναι διαταγή του Φαραώ να μη σας δώσουν άχυρο...
για να φτιάξετε τους πλίνθους που πρέπει.
Όχι άχυρο;
Και πώς θα φτιάξουμε πλίνθους δίχως άχυρο;
Θα μαζέψετε απ'τα χωράφια το βράδι.
Κι οι γυναίκες και τα παιδιά μαζί σας.
Αυτός είναι ο λυτρωτής;
Έριξες την οργή του Φαραώ πάνω μας!
Τους έβαλες σπαθιά στα χέρια!
Λιθοβολήστε τον!
Κάντε στην άκρη! Έλα!
Ακολουθήστε με!
Πάει ο λυτρωτής σας. Γηγαίνετε τώρα να βρείτε άχυρο.
Οι πλίνθοι πρέπει να'ναι οι ίδιοι. Ούτε ένας λιγότερος.
Σε καταράστηκα.
Όταν μ'έπαιρνε ο Ραμσής αγκαλιά καταριόμουν εσένα κι όχι αυτόν...
γιατί σ'αγαπώ.
Ο Μωυσής που αγαπούσες ήταν ένας άλλος άνθρωπος.
Όχι, δεν ήταν.
Νομίζεις ότι έχεις αλλάξει, αλλά δεν είναι αλήθεια.
Λες ότι είσαι προφήτης, άνθρωπος του Θεού...
αλλά εγώ ξέρω καλύτερα.
Δεν πιστεύω ότι μόνο οι βροντές ενός βουνού σ'αναστατώνουν...
όπως εσύ εμένα.
Στάθηκα μπροστά στο φλεγόμενο φως της παρουσίας του Θεού, Νεφρετίρη.
Δε σ'έσωσε Αυτός τώρα. Εγώ σ'έσωσα.
Γιατί απ'όλους τους ανθρώπους αγάπησα τον πρίγκιπα των ανόητων;
Όμως, πιστεύω ό, τι κι αν μου πεις όταν είμαι στην αγκαλιά σου.
Γιατί πρέπει ν'αρνείσαι εμένα και τον εαυτό σου;
Γιατί είμαι δεσμευμένος σ'ένα Θεό...
και σ'ένα λαό και σε μία βοσκοπούλα.
Μία βοσκοπούλα; Και τι μπορεί να σου είναι αυτή;
Αν δεν εξασθένησε ο ήλιος της ερήμου τις αισθήσεις σου.
Τρίβει, μήπως, σκόρδο στο δέρμα της;
Ή είναι απαλό σαν το δικό μου;
Κι είναι τα χείλη της γδαρμένα και ξερά σαν την άμμο της ερήμου;
Ή είναι υγρά και κόκκινα σαν ρόδια;
Μυρίζουν μύρα τα μαλλιά της;
Ή έχουν τη μυρωδιά των προβάτων;
Υπάρχει ομορφιά και πέρα απ'τις αισθήσεις, Νεφρετίρη.
Ομορφιά σαν τις ήσυχες πράσινες κοιλάδες και τα γαλήνια νερά.
Ομορφιά πνεύματος που δε μπορείς να καταλάβεις.
Ίσως όχι.
Ποια ομορφιά πνεύματος, όμως, θα λευτερώσει το λαό σου, Μωυσή;
Σ'εμένα θά'ρθεις αλλιώς δε θα φύγει ποτέ απ'την Αίγυπτο.
Η μοίρα του Ισραήλ δεν είναι στα χέρια σου, Νεφρετίρη.
Όχι; Ποιος άλλος μπορεί ν'απαλύνει την καρδιά του Φαραώ;
Ή να την κάνει πέτρα;
Ναι.
Ίσως να'σαι εσύ τ'όμορφο χώμα...
μέσα απ'το οποίο θα φέρει εις πέρας ο Θεός το σκοπό Του.
Γεμίστε όλα τα κανάτια με νερό.
Δε θα'χουμε πόσιμο νερό για εφτά μέρες.
- Το πηγάδι δεν έχει στερέψει ποτέ. - Και το ποτάμι είναι φουσκωμένο.
- Ποιος το λέει αυτό; - Κάποιος που ξέρει.
Γι'αυτό γεμίστε τα κανάτια σας ή διψάστε.
- Η Μαριάμ έχει πάντα δίκιο. - Πάω να φέρω κι άλλα κανάτια.
Ναι, Ιησού. Έρχεται στο πηγάδι κάθε μέρα.
Περίμενε και θα τη δεις.
Είναι σοφό εκ μέρους του Ντέιθαν να σε στέλνει στο πηγάδι, Λίλια;
Μπορεί να βρει το νερό του δηλητηριασμένο.
Μου είπαν ότι είχες πεθάνει.
Για όσους αγαπώ είμαι νεκρή, Ιησού.
- Ο Ντέιθαν; - Ναι, ο Ντέιθαν.
Με τη θέλησή σου;
Με τη θέλησή μου.
Δεν είσαι σκλάβα κανενός. Η ώρα της λύτρωσης ήρθε.
Όχι για μένα, Ιησού.
Χαίρε, μεγάλε θεέ του Νείλου!
Το νερό σου είναι το αίμα της Αιγύπτου.
Χαίρε εσύ που μας δίνεις κριθάρι...
που ποτίζεις τα ζώα μας, μεταφέρεις τα πλοία μας...
μεγαλύτερε απ'όλους τους θεούς.
Φαραώ της Αιγύπτου! Δεν υπάκουσες ακόμα τον Κύριο.
Άσε το λαό μου να φύγει!
Η κόψη του σπαθιού...
Αφήστε τον να παραληρεί, να μάθουν όλοι ότι είναι τρελός.
Υπάκουσε τον Κύριο...
ή θα υψώσει την χείρα του ενάντια στα νερά του ποταμού.
Ήρθα να ευλογήσω τα νερά, ενώ εσύ να τα καταραστείς.
Ας δούμε αν ο βοσκο-Θεός σας είναι πιο ισχυρός απ'τους δικούς μας.
Νερό της ζωής, δώσε να πιει η έρημος...
και κάνε τα λιβάδια πράσινα.
Ααρών.
Ακούμπησε τη ράβδο μου πάνω στα νερά.
Κοιτάξτε!
Το ποτάμι αιμορραγεί εκεί που το ακούμπησε.
Το νερό γίνεται αίμα!
Τρέχει αίμα απ'το θεό!
Δείτε πώς απλώνεται.
Είναι αίμα!
Για να μάθεις τη δύναμη του Κυρίου...
η Αίγυπτος θα διψάσει για 7 μέρες.
- Εφτά μέρες χωρίς νερό! - Θ'απλωθεί παντού πανούκλα!
Ακόμα κι αν ήταν 7 φορές από 7 ημέρες...
κανένα μαγικό κόλπο δε θα λευτερώσει το λαό σου.
Ιερό νερό, εξάγνισε την πηγή απ'την οποία προήλθες.
Κι ο Θεός έπληξε τη γη με κάθε είδους πληγές...
όμως, η καρδιά του Φαραώ ήταν ακόμα πέτρα.
Μεγαλειότατε, ακούτε την κραυγή της Αιγύπτου;
Θα φώναζαν περισσότερο αν έπρεπε να φτιάξουν πλίνθους.
Διώξ'τους.
Οι άνθρωποι υποφέρουν από δίψα...
από βατράχια, από ψείρες κι από μύγες.
Δεν αντέχουν άλλο.
Γιατί μου φέρνετε μπροστά μου την αιτία του κακού;
Ο λαός εγκαταλείπει τους ναούς κι απομακρύνεται απ'τους θεούς.
Ποιους θεούς; Οι προφήτες κι οι ιερείς φτιάξατε τους θεούς...
για να εκμεταλλεύεστε τους φόβους των ανθρώπων.
Όταν κοκκίνησε ο Νείλος φοβήθηκα κι εγώ...
μέχρι που έμαθα ότι ένα βουνό πέρα απ'τους καταρράχτες...
ξέβρασε κόκκινη λάσπη και δηλητηρίασε το νερό.
Το ραβδί το προκάλεσε αυτό;
Ήταν θαύμα που πέθαναν τα ψάρια κι οι βάτραχοι βγήκαν στη στεριά;
Ήταν θαύμα που μύγες και ψείρες...
φούσκωσαν απ'τα ψοφίμια κι έφεραν αρρώστιες;
Αυτά τα πράγματα έγιναν από μόνα τους, όχι απ'τον Θεό σου!
Φύγε, λοιπόν.
Για να μάθεις ότι αυτά τα έκανε ο Θεός...
θα δεις χαλάζι να πέφτει από καθαρό ουρανό...
και να καίγεται σαν φωτιά στο έδαφος.
Θα δεις το σκοτάδι να καλύπτει την Αίγυπτο...
όταν ο ήλιος μεσουρανεί το μεσημέρι.
Και θα μάθεις ότι ο Θεός είναι Θεός...
και θα υποκλιθείς στο θέλημά του.
Τίποτα στη γη δε θα με κάνει να υποκλιθώ σ'εσένα, Μωυσή.
Δες, έρχεται το χαλάζι.
Όταν το σκοτάδι καλύψει την Αίγυπτο για τρεις μέρες...
οι ιερείς σου θα με φωνάξουν.
Τρεις μέρες σκότους...
κλαψουρίζετε σαν μικρά παιδιά που φοβούνται τη νύχτα.
Ο Μωυσής είπε ότι ο ήλιος θα'λαμπε σε 3 μέρες κι έτσι έγινε.
Αφήστε το λαό του να φύγει...
αλλιώς η Αίγυπτος θα ερημωθεί απ'τους καταρράχτες ώς τη θάλασσα.
Θα ελευθερώσει ο πατέρας τους σκλάβους;
Πώς θα μαζέψουμε φόρους από κατεστραμμένες σοδειές;
Ο φόβος κυβερνάει την Αίγυπτο ή εγώ;
Δε φοβόμαστε επίγειο στρατό...
μα, πώς να πολεμήσουμε πανούκλες με σπαθιά;
Δεν είναι ντροπή αυτό.
Δεν είναι ο Φαραώ που υποκλίνεται στο σκλάβο...
αλλά οι σύμβουλοί του.
Κάλεσα τον Μωυσή, όπως ζητήσατε.
Ο λαός θα σας ευλογεί, Μεγαλειότατε.
Υποκλίνεται ο κόσμος σε άδειο θρόνο;
Άδειο;
Θα σφίξει την καρδιά του ο Φαραώ ενάντια στο γιο του;
Ποιος θα χτίσει τις πόλεις του, αν φύγουν οι Εβραίοι;
Είπες στο Μωυσή να φτιάξει πλίνθους δίχως άχυρο.
Τώρα σου λέει να φτιάξεις πόλεις δίχως πλίνθους!
Ποιος είναι ο σκλάβος και ποιος ο Φαραώ;
Ακούς γέλια, Ραμσή;
Είναι τα γέλια των βασιλέων...
της Βαβυλώνας, της Κανά...
της Τροίας...
που η Αίγυπτος παραδίνεται στο Θεό των σκλάβων!
Φέρτε μέσα τον Εβραίο.
Πήγαινε στον κήπο. Δεν είναι καλό για το γιο του Φαραώ...
να βλέπει τον πατέρα του να ταπεινώνεται από γιο σκλάβων.
Στάσου δίπλα μου, γιε μου.
Σ'έκαναν οι μέρες τους σκότους να δεις το φως, Ραμσή;
Θα λευτερώσεις τώρα το λαό μου;
Πείτε στο γραφέα να διαβάσει την εντολή, Μεγαλειότατε.
Δώστε μου το κείμενο.
Δε μπορείτε ν'αντισταθείτε στη δύναμη του Θεού του!
Δεν τον ξέρω το Θεό του! Ούτε θ'αφήσω το λαό του να φύγει.
Πόσον καιρό θ'αρνείσαι να ταπεινωθείς στο Θεό;
Αν προκαλέσεις άλλη μία πληγή...
δε θα'ναι ο Θεός σου, αλλά εγώ...
που θα κάνω το Νείλο κόκκινο από αίμα.
Όπως έκανε ο πατέρας του πατέρα σου...
με το αίμα των σερνικών παιδιών μας!
Αν υπάρξει κι άλλη πληγή στην Αίγυπτο...
θα'ναι απ'το δικό σου λόγο που θα τη φέρει ο Θεός.
Και θα υπάρξει τόσο μεγάλη κραυγή σ'όλη τη χώρα...
που σίγουρα τότε θ'αφήσεις το λαό μου να φύγει.
Μην ξανάρθεις σ'εμένα, Μωυσή...
γιατί τη μέρα που θα ξαναδείς το πρόσωπό μου...
σίγουρα θα πεθάνεις.
Έτσι να γραφτεί.
Θα δώσω σ'αυτό το γέννημα σκλάβων...
και στο Θεό του μία απάντηση που ο κόσμος δε θα ξεχάσει!
Διοικητή της στρατιάς...
φώναξε τις άμαξες απ'το Τάλις.
Θα υπάρξει ακόμα μία πληγή...
μόνο που θα πλήξει τους σκλάβους της Γεσέμ!
Το πρωτότοκο κάθε σπιτιού θα πεθάνει...
ξεκινώντας με το γιο του Μωυσή.
Είσαι η βοσκοπούλα που παντρεύτηκε ο Μωυσής.
Η βασίλισσα της Αιγύπτου είναι τόσο όμορφη όσο μου είπε.
Ο άνδρας μου δεν είναι εδώ.
Αυτός είναι ο γιος του Μωυσή;
Ναι, ο γιος μας είναι.
Τι θέλετε από μας;
Δε χρειάζεται να με φοβάσαι.
Φοβόμουν μόνο την ανάμνησή σας.
Κατάφερες να τη σβήσεις;
Μας έχει ξεχάσει και τις δύο.
Εσείς τον χάσατε όταν πήγε να βρει το Θεό του...
κι εγώ όταν Τον βρήκε.
Τουλάχιστον σου άφησε ένα γιο να λατρεύεις.
Είμαι εδώ για να σώσω το γιο του.
Από τι;
Σύμφωνα με το Διάταγμα του Φαραώ...
όλα τα πρωτότοκα του Ισραήλ πρέπει να πεθάνουν.
Να πεθάνουν;
Θεέ του Αβραάμ!
Μην τον αφήσεις να το κάνει αυτό! Όχι στα παιδιά!
Σας περιμένει ένα καραβάνι για τη Μαδιάμ.
Θα σας πάει η άμαξά μου εκεί.
Εκπλήσσομαι που με παρατήρησες.
Δεν με παρατήρησες στο παλάτι το πρωί.
Γιατί; Φοβόσουν να με κοιτάξεις;
Τι θέλεις, Νεφρετίρη;
Εσένα, Μωυσή. Όλα για μας φτάνουν στο τέλος τους!
Θα καταστρέψεις την Αίγυπτο ή η Αίγυπτος εσένα.
Σου ανήκω, Μωυσή.
Πήγε με το γιο σου στη Μαδιάμ.
Γιατί έφυγε;
Ήξερε ότι θα πήγαινες να σώσεις τ'άλλα παιδιά πριν απ'το δικό σου.
Από τι;
Ο Ραμσής μαζεύει τους ξυλοκόπους, τις άμαξες και τους ξιφομάχους.
Γιατί; Πες μου γιατί!
Για να καταστρέψει τα πρωτότοκα του Ισραήλ.
Θεέ μου!
Απ'το στόμα του ήρθε η κρίση Σου!
Μα, έσωσα το γιο σου!
Δε θα πεθάνει ο δικός μου γιος!
Τα πρωτότοκα της Αιγύπτου θα πεθάνουν! Ο δικός σου γιος!
Δε θα τολμούσες να χτυπήσεις το γιο του Φαραώ!
Με τη σκληρή καρδιά του φέρνει θάνατο στον ίδιο του το γιο!
Μα, είναι γιος μου, Μωυσή. Δε θα έβλαπτες το γιο μου!
Εγώ είμαι ένα τίποτα. Είμαι το πιόνι του Θεού.
Δε θα Τον αφήσεις να μου το κάνει αυτό.
Εγώ έσωσα το γιο σου.
Δε μπορώ να σώσω τον δικό σου, όμως.
Ο Θεός σου σε ακούει, Μωυσή.
Γύρω στα μεσάνυχτα θα φτάσει ο καταστροφέας στην Αίγυπτο.
Όλα τα πρωτότοκα θα πεθάνουν...
απ'το πρωτότοκο του Φαραώ...
ώς το πρωτότοκο του κάθε υπηρέτη.
Όταν ήσουν Πρίγκιπας με κρατούσες στην αγκαλιά σου.
Όταν ήσουν σκλάβος...
έπεσα στα πόδια σου στην αυλή του Φαραώ.
Κι αυτό γιατί σ'αγαπούσα, Μωυσή.
Ο Κύριος εκτελεί την κρίση, Νεφρετίρη.
Γύρισε στο γιο σου.
Η αγάπη σου για μένα είναι πιο δυνατή από κάθε Θεό.
Δε θα σκοτώσεις το γιο μου.
Απέστρεψε τη σφοδρή οργή Σου, Κύριε!
Έλα σε μένα θάνατε...
για να με λευτερώσεις.
Έλα σε μένα θάνατε...
Όχι, Λίλια, δε θά'ρθει ο θάνατος σε σένα.
Κινδυνεύεις εδώ που ήρθες, Ιησού.
- Είσαι πρωτότοκος. - Το ίδιο κι εσύ.
Έφερα αίμα αρνιού να βάλω στην πόρτα και στ'ανώφλι...
για να προσπεράσει ο Άγγελος του Θανάτου.
Μου είναι αρκετό που ήρθες σε μένα, Ιησού.
Είμαι αποδιωγμένη απ'το λαό μας.
Μη με γ λιτώσεις απ'τον θάνατο. Γλίτωσέ με απ'τη ζωή.
Αύριο θα ξημερώσει ένας νέος κόσμος.
Όχι! Όχι αίμα σ'αυτή την πόρτα!
Θα της σώσει τη ζωή, Ντέιθαν! Ο Μωυσής έχει το λόγο του Θεού!
Ο Μωυσής έχει λόγια, ενώ ο Φαραώ δόρατα.
Να θυμάσαι, Ιησού, ότι έγινε δικιά μου με τη θέλησή της.
"Αν και στεκόμαστε στη σκιά του θανάτου...
"ο Κύριος είναι ο Θεός μας. Εις Κύριος ο Θεός."
"Εις Κύριος ο Θεός."
"Φύλαξέ μας αυτή τη νύχτα τρόμου, Βασιλιά του Σύμπαντος."
Γιατί φοβούνται όλοι;
Γιατί είναι αυτή η νύχτα διαφορετική απ'τις άλλες;
Γιατί ο Κύριος θα μας λευτερώσει απ'τα δεσμά της Αιγύπτου.
Μη φοβάσαι τον τρόμο της νύχτας.
Στρατιώτες του Φαραώ!
Ή κάτι χειρότερο!
Ούτε το βέλος που πετάει τη μέρα.
Βίθια!
Μ'άφησαν ελεύθερη φοβούμενη το Θεό σου.
Μπορεί να μπει μία ξένη;
Δεν υπάρχουν ξένοι σ'αυτούς που ζητούν το έλεος του Θεού.
Και οι βαστάζοι μου;
Όλοι όσοι διψούν για ελευθερία μπορούν να'ρθουν μαζί μας.
Το σκότος του θανάτου θα μας περάσει απόψε.
Κι αύριο θα λάμπει πάνω μας το φως της ελευθερίας...
καθώς θα φεύγουμε απ'την Αίγυπτο.
Θά'ρθω μαζί σου, Μωυσή.
- Μία Πριγκίπισσα της Αιγύπτου! - Απ'τον οίκο των Φαραώ!
Μία ειδωλολάτρης!
Η γυναίκα αυτή μ'έβγαλε απ'το Νείλο...
και μ'έβαλε να περπατήσω στο μονοπάτι της γνώσης.
Μέρεντ, φέρε μία καρέκλα για την κόρη του Φαραώ.
Ένα εξαίσιο φως λάμπει στο πρόσωπό σου.
Ίσως κάποια μέρα να το καταλάβω.
Είναι ο αγγελιοφόρος του Θεού, Πριγκίπισσα.
Αν δεν απαγορεύεται να κοιτάς την ανάσα της πανούκλας...
κοιτάξτε, γιατί έφτασε.
Μην κοιτάς, Ελιέζερ.
Κλείσε την πόρτα, Ιησού, κι άσε το θάνατο να περάσει.
Θα περάσει, Μωυσή; Θα περάσει;
Αυτό υποσχέθηκε ο Θεός, Ελίσεβα.
"Ευλογημένος είσαι, Κύριε και Θεέ μας...
"που μας φέρνεις τον άρτον ημών τον επιούσιον."
Τρέχα! Τρέχα!
Δε θα σε βρει κανένα κακό...
ούτε θα σε πλησιάσει η πανούκλα.
Χίλιοι θα πέσουν στην όψη σου.
Γιατί τρώμε αζύμωτο ψωμί και πικρά χόρτα;
Πιο γρήγορα! Απ'τον άλλο δρόμο!
Τα χόρτα μας θυμίζουν την πίκρα της σκλαβιάς, Ελιέζερ.
Αυτό είναι το ψωμί της βιασύνης...
για να θυμάστε αυτή τη νύχτα...
από γενιά σε γενιά, για πάντα.
Δώσε μου πίσω το μωρό μου!
- Είναι ο λαός μου! - Όλοι οι λαοί είναι του Θεού.
Ο θάνατος είναι γύρω μας!
Όμως περνάει αυτούς που πιστεύουν στον Κύριο.
Πάντα να θυμάσαι, Ελιέζερ...
ότι πέρασε πάνω απ'το σπίτι σου.
Φοβούνται οι αρχηγοί της Αιγύπτου τη νυχτερινή ομίχλη;
- Η φωνή του θανάτου είναι παντού. - Η κατάρα του διαβόλου! Κοιτάξτε!
Πολεμώ εδώ και 30 χρόνια, Φαραώ...
αλλά δεν έχω γνωρίσει φόβο ώς σήμερα.
Βοηθέ.
Πες στους αρχηγούς να πάνε στους άντρες τους.
Με το χάραμα, θα χτυπήσουμε.
Κανένα πρωτότοκο Εβραίου δε θα ζήσει.
Αφήστε τους Εβραίους να φύγουν, Μεγαλειότατε...
γιατί θα πεθάνουμε όλοι.
Γιος σου ήταν;
Ο πρωτότοκός μου.
Δεν υπάρχει μαγική θεραπεία, ούτε ξόρκι να χρησιμοποιήσουμε.
Είναι ο πρωτότοκος του Φαραώ.
Δεν έχουμε δύναμη μπροστά στην πανούκλα.
Πατέρα.
Γιε μου.
Η κατάρα σου έπεσε πάνω του.
- Ποιος σου το είπε αυτό; - Ο Μωυσής.
Δεν άφησα το λαό του να φύγει...
γιατί η φιδίσια γ λώσσα σου μου σκλήρυνε την καρδιά.
Εσύ ήθελες μόνο να κρατήσεις το Μωυσή εδώ.
Δε σ'ένοιαζε ο θρόνος μου...
ούτε ο γιος μου.
Ζήτησα απ'το Μωυσή να του χαρίσει τη ζωή.
Η σκιά του θανάτου είναι στο προσωπό του.
Όχι... δε θα πεθάνει.
Λοχαγέ.
Πάρε το πιο γρήγορο άρμα μου και φέρε μου το Μωυσή.
Θα σας τον φέρω, μεγάλε Φαραώ.
Είναι ο μοναχογιός μου.
Κέρδισες, Μωυσή.
Το πόδι του σκλάβου είναι στο λαιμό της Αιγύπτου.
Σώθηκες απ'το Νείλο κι έγινες κατάρα για μένα.
Η σκιά σου έπεσε ανάμεσα σε μένα και τον πατέρα μου...
ανάμεσα σε μένα και τη φήμη μου...
σε μένα και τη βασίλισσά μου.
Η σκιά σου τώρα γεμίζει τα πάντα με θάνατο.
Φύγε από μας, εσύ κι ο λαός σου.
Σας ελευθερώνω.
Δε λευτερωνόμαστε απ'το λόγο σου...
ούτε απ'το χέρι μου, Φαραώ.
Η δύναμη του Θεού μάς λευτέρωσε.
Αρκετά με τα λόγια σου!
Πάρε το λαό σου, τα ζωντανά σας, το Θεό σας και την πανούκλα σας.
Πάρτε ό, τι λάφυρα θέλετε απ'την Αίγυπτο, μα φύγετε!
Κύριε και Θεέ μου...
με σθεναρό χέρι μας λευτερώνεις απ'την πικρή σκλαβιά μας.
Αύριο θα φύγουμε ως ελεύθερο έθνος.
Και κάθε άνθρωπος θα θερίσει ό, τι έχει σπείρει...
και θα γονατίζει μόνο όταν προσεύχεται.
Θα φύγουμε με τα παιδιά μας και τους παππούδες μας...
με τους γιους μας και τις θυγατέρες μας.
Θα φύγουμε με τα κοπάδια μας...
γιατί ξέρω ότι ο Κύριος είναι μέγας...
και είναι πάνω απ'όλους τους θεούς.
Είναι νεκρός.
Σόκα, μεγάλε θεέ του κάτω κόσμου...
εγώ που αρνήθηκα τους θεούς της Αιγύπτου...
υποκλίνομαι τώρα μπροστά σου.
Δείξε μου ότι έχεις δύναμη πιο μεγάλη απ'το Θεό του Μωυσή...
και δώσε ξανά στο γιο μου τη ζωή του.
Οδήγησε πίσω την ψυχή του μέσα απ'τη λίμνη του θανάτου...
στη γη των ζωντανών...
κι εγώ θα σου χτίσω ναό πιο μεγαλοπρεπή απ'τις πυραμίδες.
Άκουσέ με, κύριε του σκότους...
Εγέρθητι, ω Ισραήλ!
Ιδού το χάραμα της ελευθερίας!
Και μετά την ασφυκτική νύχτα τρόμου...
ξημέρωσε μία μέρα που ο κόσμος δεν είχε ματαδεί.
Απ'ανατολή και δύση, από βορρά και νότο...
ήρθαν μ'όλα τους τα υπάρχοντα, οδηγώντας...
τα κοπάδια τους, με τις καμήλες τους μπροστά.
Δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες...
ατέλειωτα κύματα ανθρώπων, ζώων και φορτίων...
κι ακόμα πολλά γελάδια...
ξεχύθηκαν στη Λεωφόρο των Σφιγγών.
Κάτω απ'τα πέτρινα πόδια 4 γιγάντιων αγαλμάτων του Ραμσή...
που ο δικός τους ιδρώτας, το αίμα κι η δύναμη...
είχαν το βράχο πελεκήσει...
ένα έθνος υψώθηκε και γεννήθηκε η ελευθερία.
Πήρες τη Ρεβέκκα, παππού;
Όχι, δεν την πήρα.
Να η σκάφη. Κρέμασέ την απ'τους ώμους σου.
Ευλογημένη μέρα!
- Να η Ρεβέκκα! - Ευχαριστώ!
- Μπορούμε να πάρουμε τη γελάδα; - Προχωράμε προς τις πύλες.
Ραχήλ, βοήθησέ με με τον πέτρινο ζυγό.
Μην ξεχάσεις τα έλαια για το μπάνιο!
Πού πηγαίνουμε;
Σε μία γη όπου ρέει το γάλα και το μέλι!
Ποτέ μου δεν έχω γευτεί μέλι. Ξέρει κανείς το δρόμο;
Μακριά απ'τα μαστίγια! Η λευτεριά θα'ναι το νερό σας στην έρημο.
Αυτό είναι το σπίτι του κυβερνήτη! Δε μπορείτε να μπείτε.
Έξω! Όλοι σας!
Γιατί ήρθαν οι στρατιώτες; Δεν έβαλα αίμα στην πόρτα μου.
Τότε η πέτρα αιμορραγεί!
Ο λιθοθραύστης σου μου το'κανε αυτό!
Ούτε μ'όλο σου το χρυσάφι δε βγαίνει το σημάδι απ'την πόρτα...
ούτε απ'την καρδιά μου.
Γι'αυτό, θα πας με τα πόδια...
Πού πηγαίνουμε; Ξέρεις πού πηγαίνουμε;
Στην κόλαση, ελπίζω!
Όπως κι ο Ντέιθαν, δεν ήξεραν πού πήγαιναν...
και δεν τους ένοιαζε, αυτούς ή τα ζώα τους.
Τώρα είχαν τους πέτρινους ζυγούς για ένα πολύ διαφορετικό φορτίο.
Ανάμεσά τους υπήρχαν...
αμπελουργοί και θεριστές...
κι όλοι ήλπιζαν να κάτσουν στα δικά τους αμπέλια και συκιές.
Σ'αυτό το μεγαλειώδες χάος...
ήταν ο Ιησούς που έφερνε τάξη και σκοπό.
Θέστε τα όρια της κάθε φυλής στο λαό!
Οι Λευίτες στο κέντρο, οι Ιουδαίοι δεξιά κι οι Χεφρών αριστερά.
Πρόσεχε πού πηγαίνεις! Πρόσεχε τις χήνες μου!
Ο Ααρών κι οι μεγαλύτεροι κουβαλούν ένα σάβανο, παππού!
Είναι τα κόκκαλα του Ιωσήφ, για ν'αναπαυτεί στη γη του.
Νούβιοι, παππού!
- Να οι άμαξες με τους θυσαυρούς! - Τα λάφυρα της Αιγύπτου.
Όλοι όσοι μοιράστηκαν το μόχθο θα μοιραστούν και το χρυσό!
Πιάσε! Για τον τυφλό!
Ένα χρυσό μοσχαράκι, παππού, με κέρατα!
Είδωλο, για ειδωλολάτρες!
Να κι οι κουβαλητές της φωτιάς!
Βάλτε τις φωτιές σας δίπλα στα όρια...
για ν'ανάψουν όλοι τους πυρσούς τους!
Κρέμασέ το στο βαγόνι, Ελιέζερ.
Τώρα τα γελάδια...
Έχουμε άμαξες για τις μαμές και τους γιατρούς.
Βάλ'τες στους 5000 πήχεις...
Θα σου ξεπληρώσω κάθε μαστιγιά που μου'δωσες, Ντέιθαν!
- Είναι καιρός για κακίες τώρα; - Το'νοιωσα το μαστίγιό σου!
Η Λίλια δεν είναι σκλάβα, Ντέιθαν! Κουβάλα μόνος σου τα πράγματά σου!
Άσ'την ν'ανέβει!
Τώρα, αδερφέ μου, έχουμε νέους επιστάτες.
Δεν υπακούμε σ'αφέντες τώρα!
Ναι, αλλά όχι για πολύ.
- Ορίστε, γριά. Αυτό είναι. - Ιησού!
Κάντε στην άκρη για τον κυβερνήτη!
- Ξέρεις ποιος είμαι. - Ξέρω ποιος ήσουν.
Πήγαινε και πες στο Ραμσή ότι θα επιστρέψω σπίτι μου.
Αυτός ο όχλος θ'ακολουθήσει το Μωυσή στην έρημο σήμερα.
Αλλά όταν τα μάτια τους κοκκινίσουν απ'τον ήλιο...
και τα σκισμένα χείλη τους ματώσουν απ'τη δίψα...
όταν τα στομάχια τους πονέσουν απ'την πείνα...
θα καταριούνται το Μωυσή και το Θεό του.
Τότε θα τους φέρω πίσω στο Φαραώ και τους πλινθόλακκους.
Είναι τόσοι πολλοί.
Τόσοι πολλοί...
Πώς θα βρω το δρόμο μέσα απ'την ερημιά, Κύριε;
Πώς θα βρω νερό στην έρημο για όλον αυτόν τον όχλο;
Ο λαός μαζεύτηκε, Μωυσή.
Τότε ας προχωρήσουμε προς το όρος του Θεού...
για να γράψει τις εντολές Του στο νου και την καρδιά μας για πάντα.
Ας προχωρήσουμε, υμνώντας τ'όνομά Του!
- Τι λένε οι εντολές, Ιησού; - Να σημάνουν οι σάλπιγγες!
Άκουσε, ω λαέ του Ισραήλ! Να θυμάστε αυτή τη μέρα...
που το στιβαρό χέρι του Θεού σας απάλλαξε απ'τη σκλαβιά!
Ο Κύριος είναι ο Θεός μας! Εις Κύριος ο Θεός!
- Εμπρός! Έλα! - Ναι! Έλα!
400 χρόνια δουλείας και σήμερα δεν κουνιέται!
Εις Κύριος ο Θεός! Δοξάστε το Θεό...
Σ'ευχαριστούμε, Κύριε...
Το φορείο μου μπορεί να τον αντέξει.
Χύθηκα σαν νερό.
Η δύναμή μου στέγνωσε στο χώμα του θανάτου.
- Θα φυτέψουμε τη συκιά σου! - Τα παιδιά θα τρώνε τον καρπό της!
Το ακούς αυτό;
Έχεις έναν δυνατό νέο γιο!
Κι οδήγησε το λαό με χαρά κι ευτυχία.
Τους οδήγησε έξω απ'την Αίγυπτο...
όπως ο αετός κουβαλάει τα μικρά του στα φτερά του.
Όμως, και πάλι, η καρδιά του Φαραώ έγινε σαν πέτρα.
Πόσα μερόνυχτα θα προσεύχεσαι;
Σ'ακούει, νομίζεις;
Κύριε του σκότους...
δεν είσαι εσύ πιο μεγάλος απ'το Θεό του Μωυσή;
Ύψωσα τη φωνή μου σε σένα...
κι, όμως, η ζωή δεν επέστρεψε στο σώμα του γιου μου.
- Άκουσέ με! - Δε μπορεί να σ'ακούσει.
Δεν είναι παρά πέτρα με κεφάλι πουλιού.
Θα με ακούσει.
Είμαι η Αίγυπτος.
Η Αίγυπτος; Τίποτα δεν είσαι.
Τον άφησες να σκοτώσει το γιο μου. Κανείς θεός δε θα τον φέρει πίσω.
Τι έκανες στο Μωυσή; Πώς πέθανε;
Φώναζε για οίκτο όταν τον βασάνισες;
Φέρε μου το πτώμα του! Θέλω να το δω, Ραμσή!
Αυτός είναι ο γιος μου.
Θα γινόταν Φαραώ.
Θα κυβερνούσε τον κόσμο.
Ποιος τον κλαίει τώρα;
Ούτε καν εσύ. Μόνο το Μωυσή σκέφτεσαι.
Δε θα δεις το πτώμα του. Τον έδιωξα απ'την Αίγυπτο.
Δε μπορώ να πολεμήσω τη δύναμη του Θεού του.
Του Θεού του; Οι ιερείς λένε ότι ο Φαραώ είναι θεός...
αλλά δεν είσαι θεός, δεν είσαι καν άνθρωπος.
Άκουσέ με, Ραμσή...
με νόμιζες κακιά όταν πήγα στο Μωυσή κι είχες δίκιο.
Να σου πω τι έγινε, Ραμσή;
Με περιφρόνησε, σαν πόρνη του δρόμου.
Εμένα, τη Νεφρετίρη, τη βασίλισσα της Αιγύπτου!
Ό, τι ήθελες από μένα, αυτός δεν το άγγιζε καν.
Ακούς γέλια, Φαραώ;
Δεν είναι το γέλιο βασιλέων...
αλλά το γέλιο των σκλάβων της ερήμου!
Γέλιο;
Θα χτίσω τον τάφο σου πάνω στα συντεθλιμμένα σώματά τους!
Κι όσοι το σκάσουν, θα σκορπιστούν και θα'ναι καταραμένοι για πάντα!
Την πανοπλία μου. Το πολεμικό μου στέμμα.
Γέλιο;
Θα κάνω το γέλιο των σκλάβων, ουρλιαχτά βασανιστηρίων!
Θα θυμούνται τ'όνομα του Μωυσή...
μόνο επειδή θα πεθάνει στους τροχούς του άρματός μου!
Σκότωσέ τον με τα ίδια σου τα χέρια.
Να ηχήσει η σάλπιγγα. Ειδοποιήστε τα παρατηρητήρια.
Μαζέψτε όλα τ'άρματα στην πύλη της πόλης.
Υπακούω!
Ετοιμάστε το άρμα μου.
Θα σου φέρω πίσω το θυσαυρό του ναού σου!
Φέρ'το μου πίσω λεκιασμένο με το αίμα του.
Θα σου το φέρω!
Για να το ανακατέψω με το δικό σου!
Χαιρετήστε!
Χαίρε!
Να θυμάστε τα πρωτότοκά σας!
Θάνατος στους σκλάβους!
Θάνατος στο Θεό τους!
Χαίρε!
Εμπρός!
Ακούς βροντές πάνω απ'τη θάλασσα;
Όχι. Έρχονται απ'την έρημο.
Είναι η βροντή των αλόγων!
Κοίτα! Το άρμα του Φαραώ!
Παγιδευτήκαμε απ'τη θάλασσα! Ειδοποίησε τις βόρειες σκηνές!
Ιησού!
Αυτό είναι το κέρας του Ιησού!
Όλοι οι άντρες στο πέρασμα! Πάρτε άλογα κι όπλα! Κάντε τείχος!
Προς τι ο συναγερμός;
Το άρμα του Φαραώ! Κλείστε το πέρασμα με κάρα!
Γυναικόπαιδα, στη θάλασσα!
Φέρτε φτυάρια! Σφυριά!
Ακούστε με!
Σταματούν τα σφυριά, τα τόξα; Ή το κάρο σου τ'άρματα του Φαραώ;
Θέλετε να σκοτωθούν οι άντρες σας, γυναίκες;
Μωυσή! Τ'άρματα του Φαραώ! Διέταξα να κλείσουν το πέρασμα!
- Δε γίνεται να πολεμήσουμε άρματα! - Πες στους άντρες να πάνε πίσω.
Πού πίσω; Στη θάλασσα;
Στο χέρι του Θεού.
Ο λυτρωτής; Σας οδήγησε στο θάνατο!
Κοιτάξτε!
Κατηγορήστε το Μωυσή γι'αυτό! Παραδώστε τον στο Φαραώ!
Ναι! Λιθοβολήστε τον!
Ο Θεός του Μωυσή δεν είναι καλός στρατηγός. Δε μπορούν να φύγουν.
Δέκα φορές είδατε τα θαύματα του Κυρίου!
Κι, όμως, δεν έχετε πίστη ακόμα!
Θα σας παραδώσει στο θάνατο!
Λιθοβολήστε τον!
Ακούστε το Μωυσή! Τα λόγια του είναι το θέλημα του Θεού!
- Θα σταματήσουν για μένα! - Τ'άρματα δε γνωρίζουν αξιώματα.
Είναι γιατί δεν είχε τάφους στην Αίγυπτο...
που μας έφερες να πεθάνουμε στην ερημιά;
Μη φοβάστε!
Μείνετε ακίνητοι και δείτε τη σωτηρία του Κυρίου!
- Ένας πυλώνας φωτιάς! - Το έργο του Θεού!
Μέσα απ'αυτόν!
Όχι, Μεγαλειότατε! Δε μπορούμε να περάσουμε απ'τη φωτιά του Θεού!
Μαζέψτε οικογένειες και ζωντανά. Πρέπει να φύγουμε γρήγορα.
Να πάμε πού; Να πνιγούμε στη θάλασσα;
Πόσο θα κρατήσει η φωτιά;
Μετά από σήμερα δε θα ξαναδείτε τ'άρματά του!
Θα'στε νεκροί κάτω απ'αυτά!
Ο Κύριος όλων των στρατευμάτων θα πολεμήσει για μας!
Δείτε το μεγαλειώδες χέρι του!
Ο άνεμος χωρίζει τη θάλασσα στα δύο!
Ο Θεός χωρίζει τη θάλασσα φυσώντας τα ρουθούνια του!
- Οδήγησέ τους μέσα απ'τα νερά. - Θα γίνει το θέλημά Του!
Τους ανοίγει δρόμο στη θάλασσα και κλείνει τον δικό μας με φωτιά.
Πάμε να φύγουμε. Δε μπορούμε να πολεμήσουμε έναν Θεό!
Καλύτερος ο θάνατος, παρά η ζωή μες στη ντροπή.
Υμνείστε τον Θεό και πάμε!
Ο Θεός μας λύτρωσε!
- Βοήθησέ μας! - Αφήστε τον τροχό!
Τραβήξτε για τη ζωή σας!
Αξίζει η ζωή σου τόσο πολύ;
Σώσε το ψωμί αν μπορείς!
Φέρε τον Κάλεμπ να βοηθήσει στις άμαξες!
Στάσου στο βράχο, Μωυσή, να σε βλέπει ο λαός και να ελπίζει!
Πάνω μας!
Η φωτιά πέθανε!
Σαλπίστε την καταδίωξη!
Άρματα, στοπ!
Αυτή είναι δουλειά χασάπη, όχι ενός Φαραώ.
Καταστρέψτε τους όλους.
Αλλά φέρτε μου τον Μωυσή ζωντανό.
Έτοιμα τα δόρατα! Εμπρός!
- Ορίστε! Πάρ'τον! - Περιμένετε!
Κοίτα, παππού, έρχονται τ'άλογα!
Τ'άρματα! Τρέξτε!
Καλύτερα δούλοι, παρά να πεθάνουμε εδώ!
Ποιος θ'αντισταθεί στη δύναμη του Θεού;
Κι Εσύ φύσηξες τους ανέμους σου...
κι η θάλασσα τους κάλυψε!
Τις είναι όμοιος προς Σε, Κύριε;
Εις τους αιώνες των αιώνων. Συ ει ο Θεός!
Εις Κύριος ο Θεός! Εις Κύριος ο Θεός!
Πριν με χτυπήσεις, δείξε μου το αίμα του στο σπαθί σου.
Δε μπόρεσες καν να τον σκοτώσεις.
Ο Θεός του είναι πράγματι ο Θεός.
Κι ο Μωυσής οδήγησε το Ισραήλ μέσα απ'την Ερυθρά Θάλασσα...
στην έρημο του Σινά.
Και κατασκήνωσαν στους πρόποδες του ιερού όρους.
Κι όταν ο λαός είδε...
ότι ο Μωυσής αργούσε να επιστρέψει απ'το βουνό...
μαζεύτηκαν κοντά.
Μπορεί να ζήσει κανείς στην κορυφή για 40 μερόνυχτα;
- Ναι, με το θέλημα του Θεού! - Ποιος ξέρει το θέλημα του Θεού;
Το ξέρεις εσύ; Ή εγώ; Ή εσύ, Σεπφώρα;
Η γυναίκα του που θρηνεί.
Γύρισε πίσω να βρει τον άντρα της.
Ούτε κι αυτή, όμως, ελπίζει ότι ζει!
Ο Μωυσής πήγε στο απαγορευμένο έδαφος να λάβει το νόμο του Θεού!
Δεν επέστρεψε όμως!
Συμμεριζόμαστε τον πόνο σου. Συμπάσχουμε κι εμείς.
Θα μας οδηγήσει, όμως, η συμπόνοια στη γη με το γάλα και το μέλι;
Τώρα δεν έχουμε ηγέτη!
Ο Μωυσής θα επιστρέψει.
Ένας Θεός που σας έδειξε τέτοια θαύματα...
θ'άφηνε το Μωυσή να πεθάνει πριν τελειώσει το έργο του;
Η μητέρα του! Πόσο ωραία είναι η ελπίδα μίας μάνας!
Υπάρχουν, όμως, κι άλλες μάνες ανάμεσά σας!
Τι θ'απογίνουν τα παιδιά σας;
- Πρέπει να'χουμε πίστη! - Σε τι; Σ'εσένα, Ααρών;
Θα μας οδηγήσεις εσύ στη γη της επαγγελίας;
- Ξέρεις πού είναι; - Πέρα απ'την έρημο!
- Ποιος θα μας οδηγήσει τότε; - Εσύ, Ντέιθαν!
Πού μπορώ να σας πάω εγώ, εκτός απ'την Αίγυπτο;
- Όπου υπάρχει θάνατος; - Όχι! Όπου υπάρχει φαγητό!
- Ο Φαραώ θα μας σκοτώσει. - Όχι μ'έναν αιγυπτιακό θεό μαζί!
- Φτιάξε μας έναν, Ααρών. - Ο Ααρών ξέρει την τέχνη του ναού!
Δε θα τον φτιάξω!
Δε θα τον φτιάξει!
Προτιμά να σαπίσουμε εδώ στην έρημο.
Φτιάξε μας έναν θεό!
Έναν θεό από χρυσό! Ένα χρυσό κριάρι!
Ο Κόρα θα'ναι ο ιερέας!
Φέρτε καλάθια! Κουβάδες! Σάλια! Ό, τι έχετε!
Βγάλτε σκουλαρίκια, βραχιόλια και περιδέραια...
Ο Ααρών θα μας φτιάξει ένα χρυσό κριάρι!
- Το χρυσό που πήραμε μαζί μας! - Εκεί!
Απ'τη φλεγόμενη βάτο, Κύριε...
μ'έβαλες να φέρω το λαό σ'αυτό το ιερό όρος...
να δουν τη δόξα Σου και να λάβουν το νόμο Σου.
Τι είναι που δεν έκανα;
Εγώ ειμί...
Εγώ ειμί Κύριος ο Θεός σου.
Ουκ έσονταί σοι θεοί έτεροι πλην εμού.
Ου ποιήσεις σεαυτώ είδωλον, ουδέ παντός ομοίωμα.
Και επιχρύσωσαν το είδωλο με καθαρό χρυσάφι.
Κι ο Ααρών του'δωσε σχήμα και το λείανε με το σφυρί...
έτοιμο να επαλειφθεί με τέχνη κι επινοήματα ανθρώπου.
Και το στερέωσε με καρφιά για να μένει ακίνητο.
Κι αυτός που έκρουε τ'αμόνι...
έφτιαξε απ'το χυτό χρυσό λεπτές πλάκες.
Γιατί μάζεψαν το θυσαυρό τους εν τω μέσω της καμίνου...
και φύσηξαν απάνω του φωτιά για να τον λιώσουν.
Και στολίστηκαν με ακριβά ενδύματα...
πέπλα γαλάζια και μωβ και κόκκινα και λινό υφασμένο στην Αίγυπτο.
Κι οι γυναίκες πάτησαν σταφύλια κι έφτιαξαν νέο κρασί.
Ου λήψει το όνομα του Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω.
Μνήσθητι την ημέραν των σαββάτων αγιάζειν αυτήν.
Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου.
Ου φονεύσεις.
Κι ο λαός διέπραξε μεγάλο αμάρτημα...
διότι έφτιαξαν ένα θεό από χρυσό.
Και τον έβαλαν στους ώμους τους και γιόρταζαν...
λέγοντας: "Συ ει ο θεός μας, ω Ισραήλ."
Φοβούνται οι πενθόντες το Μωυσή ν'αντικρίσουν το νέο θεό;
Κι έπειτα έκαναν σαν παιδιά που είχαν χάσει την πίστη τους.
Ήταν διεστραμμένοι κι ανήθικοι και στασίαζαν εναντίον του Θεού.
Έτρωγαν το ψωμί της διαστροφής...
κι έπιναν το κρασί της βίας...
κι έπρατταν κακό στα μάτια του Κυρίου.
Κι ο λαός αναφωνούσε...
"Το είδωλο τούτο χαράν έφερε εφ'ημών."
Και λάτρευαν το χρυσό κριάρι κι έκαναν θυσίες σ'αυτό.
Να η θυσία σας!
Ου μοιχεύσεις.
Ου κλέψεις.
Ου ψευδομαρτυρήσεις...
κατά του πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδή.
Ουκ επιθυμήσεις όσα τω πλησίον σου εστί.
Γραμμένα με το δάκτυλο του Θεού.
Ύπαγε εκ του όρους τούτου...
γιατί ο λαός σου έχει διαφθαρεί.
Κι οι άνθρωποι έπαιζαν κι έτρωγαν κι έπιναν.
Κι έπρατταν ως παιδιά ανοήτων...
και πετούσαν τα ρούχα αυτών.
Οι διεφθαρμένοι ήταν σαν φουρτουνιασμένη θάλασσα...
που τα νερά της ξερνούσαν λάσπη και βρωμιά.
Βούλιαζαν μέσα στο κακό κι ήταν πιο πρόστυχοι κι απ'τη γη.
Και ζούσαν σε ηθική παρακμή και μέθη...
γιατί είχαν γίνει υπηρέτες της αμαρτίας.
Κι επεδείκνυαν κάθε είδους ασέβεια κι έργα της σάρκας.
Ακόμα και μοιχεία και προκλητικότητα...
ακαθαρσία, ειδωλολατρεία κι έκλυτη ζωή...
ματαιότητα κι οργή.
Κι ήταν γεμάτοι κακοήθεια και πρόστυχα αισθήματα.
Κι ο Ααρών ήξερε ότι τους είχε οδηγήσει στην ατιμία.
Άβιραμ! Κόρα! Δέστε τη θυσία με σκοινί!
Ίσια στα κέρατα του βωμού!
Το φως του Θεού λάμπει πάνω σου, Μωυσή.
Μη γονατίζεις σ'εμένα, Ιησού.
Αυτές οι πέτρινες πλάκες...
Είναι η γραφή του Θεού.
Οι Δέκα Εντολές Του.
Έρχεται ηχώ πολέμου απ'την κατασκήνωση.
Δεν είναι ηχώ πολέμου.
Είναι ηχώ τραγουδιών και γ λεντιού.
Μωυσή!
Ιησού!
Συμφορά σε σένα, ω Ισραήλ.
Μεγάλο αμάρτημα πράξατε στα μάτια του Θεού!
Δεν είστε άξιοι να λάβετε τις Δέκα Εντολές Του.
Ααρών!
Μαζευτήκαμε εναντίον σου, Μωυσή!
Πολύ μεγάλος νομίζεις ότι είσαι!
Δε θα ζήσουμε με τις εντολές σου. Είμαστε ελεύθεροι!
Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς νόμο.
Ποιο νόμο; Τον δικό σου;
Χάραξες αυτές τις πλάκες για να μας διαφεντέψεις;
Όποιος είναι με το μέρος του Κυρίου ας έρθει σ'εμένα!
Εγώ!
- Μας καταράστηκες. - Μ'ανάγκασε ο λαός.
Δε σας έδειξε μέλι και γάλα! Εγώ σας δείχνω θεό από χρυσάφι!
Ελάτε μαζί μου! Ακολουθήστε με!
Βλάσφημοι! Ειδωλολάτρες!
Γι'αυτό που κάνατε θα πιείτε πικρό νερό!
Ο Θεός θέτει μπροστά σας σήμερα...
τους νόμους Του για τη ζωή και το καλό...
για το κακό και το θάνατο.
Όσοι δε ζήσουν σύμφωνα με το νόμο Του...
θα πεθάνουν απ'το νόμο!
Κι η οργή του Κυρίου φούντωσε εναντίον του Ισραήλ.
Και για να δει αν θα υπάκουαν στις εντολές Του...
τους άφησε να περιπλανιούνται στην έρημο για 40 χρόνια...
μέχρι που η γενιά που διέπραξε αμαρτήματα στα μάτια του Θεού...
αφανίστηκε.
Όμως η όραση του Μωυσή δε θόλωσε, ούτε η δύναμή του ελαττώθηκε.
Κι ανέβηκε απ'τις πεδιάδες του Μωάβ στα βουνά...
κι ο Κύριος του έδειξε τη γη...
που απλωνόταν πέρα απ'τον Ιορδάνη ποταμό.
Ο Κύριος θύμωσε μαζί μου...
γιατί τον παράκουσα στα νερά της διαμάχης.
Και μου είπε... "Δες τη νέα γη με τα μάτια σου.
"Δε θα περάσεις τον Ιορδάνη ποταμό."
Θα μείνω κι εγώ, λοιπόν.
Με φωνάζει ο Θεός, Σεπφώρα. Θα πάω μόνος μου.
Κοίτα, Μωυσή.
Ο λαός έφτασε στον Ιορδάνη ποταμό.
Στην Κιβωτό μεταφέρουν το νόμο που τους έφερες.
Τους δίδαξες να μη ζουν μόνο με ψωμί.
Είσαι ο δαυλός του Θεού, που δείχνει το δρόμο της ελευθερίας.
Σε αγαπώ.
Σ'ενδυναμώνω και σου αναθέτω, Ιησού...
να διαβείς τον Ιορδάνη και να οδηγήσεις το λαό.
Εγώ και το σπίτι μου θα υπηρετούμε τον Κύριο.
Δώσε μου τα βιβλία, Μέρεντ.
Βάλε την πεντάτευχο, Ελιέζερ, στην Κιβωτό της Διαθήκης...
πλάι στις πλάκες με τις Δέκα Εντολές...
που έδωσε ο Κύριος σε μας.
Πήγαινε και διακύρηξε ελευθερία σ'όλες τις χώρες...
και σ'όλους τους κατοίκους τους.
ΕΤΣΙ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΚΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ