Το "Sorriso's" ψηφίστηκε καλύτερο αθλητικό μπαρ.
Από ποιον; Από όλους. Απ' αυτούς.
Παίζουμε όλες τις ομάδες.
Φάτε φτηνές φτερούγες και πιείτε βαρελίσια μπύρα.
-Με δουλεύεις; -Όχι, δεν σε δουλεύω.
Βρίσκεται στο Μπένσονχερστ στο Μπρούκλιν.
-Το ξέρετε το μέρος. -Είναι δίπλα στο κλαμπ Emporium.
ΠΡΙΝ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ
-Τι; -Τι θέλεις να σου πω;
Δεν έχω κάτι να πω. Σωστά;
Σωστά. Και έτσι πρέπει να γίνει, κατάλαβες;
Δεν λες πράγματα που δεν σε αφορούν. Έτσι δεν μπλέκεις.
Ο Τζίο και η Σοφία; Τι θα κάνουν τώρα;
Είναι θέμα του Άντζελο. Θα τους φερθεί σωστά.
Θα φροντίσει τα πάντα. Κατάλαβες;
Χάλια κατάσταση.
Ο θείος Άντζελο δεν έκανε τίποτα; Δεν ήταν το αφεντικό;
Πρόσεχε τα λόγια σου, μικρέ.
Δεν έχεις κάτι για μένα;
Πού είναι το χρήμα από τους Κινέζους;
Έλα τώρα. Βγάλ' το.
Έχω παίξει στοίχημα.
Δεν μπορώ να ακούω να χάνουν πάλι.
Αν ξαναγγίξεις το ραδιόφωνο, θα σου σπάσω το κεφάλι.
Ό,τι πεις.
Είσαι ο αγαπημένος μου ανιψιός.
Αν και έχεις άθλιο γούστο στη μουσική.
Δες το κάθαρμα. Στο τετράγωνο της γιαγιάς μου.
Δικέ μου, είναι δικά σου τα ποδήλατα;
-Άντε πνίξου. -Τον πιστεύεις;
Άφησέ τον. Πρέπει να δω τον Τζίο.
Φιλάς τη μάνα σου με τέτοιο στόμα;
-Τι είπες; -Σταμάτα!
Μην κάνεις καμιά βλακεία.
Χαλάρωσε!
-Δείξε ταυτότητα. -Δεν έκανα κάτι.
Δείξε μου ταυτότητα, τότε.
Ρικάρντο.
Ηρέμησε!
Έσπασες τα γυαλιά μου.
Ρικάρντο, ηρέμησε.
Ηρέμησε. Εντάξει;
Τζίο.
Γεια σας, πατέρα Κέλι.
Τζίο, αγόρι μου. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Πώς είναι η μητέρα σου;
Μου είπε να σας δώσω αυτό.
Μας φέρνουν συνέχεια φαγητό. Γέμισε το ψυγείο.
Από την κηδεία.
Θα μου πεις τι έπαθε το μάτι σου;
Έτρωγα μεσημεριανό στην καφετέρια με τη Βίκι...
και κάτι παιδιά από Ρωσία, άρχισαν να μας πετάνε πράγματα.
Πέτυχαν τη Βίκι στο κεφάλι. Σηκώθηκα. Τι να έκανα;
Με καταλαβαίνετε;
Αυτό έκανα μόνο.
Ξύπνησα στο ιατρείο της νοσοκόμας.
Πήρα αποβολή.
Τι είπε η μητέρα σου;
Προσπάθησα να της μιλήσω.
Είναι όλο ξαπλωμένη.
Δείξε υπομονή, Τζίο.
Η μητέρα σου περνάει πολλά αυτή τη στιγμή.
Άκου... Θα της μιλήσω.
Θα ήθελα λίγη βοήθεια εδώ.
Θα βγαίνεις απ' το σπίτι για το διάστημα της αποβολής.
Θυμάσαι την κουπαστή που ζωγράφισες με τον πατέρα σου;
Είναι ώρα για ένα φρεσκάρισμα.
Θα γίνουν πολλές αλλαγές τώρα, Τζίο.
Αποκαλύψεις που δεν θα καταλαβαίνεις.
Θα τις καταλάβεις, με τον καιρό.
Η τραγωδία φέρνει δύναμη.
Πίστεψέ το. Εναπόθεσε την πίστη σου στον Κύριό μας.
Μείνε δυνατός για μένα. Έχω εισιτήρια για το Mets-Braves...
για σένα.
-Σοβαρά; -Λένε ψέματα οι ιερείς;
Άντε, φύγε.
Πριν δύο εβδομάδες, ο πατέρας του Τζίο...
βρέθηκε στραγγαλισμένος στο πορτμπαγκάζ της Cadillac του.
Μπερδεμένος και φοβισμένος, ο Τζίο στράφηκε στην οικογένειά του.
Αλλά ανησυχούσα ότι αυτή η οικογένεια...
με όλες τις παραδόσεις της, θα τον πλήγωνε ακόμα πιο πολύ.
Εκεί είναι. Να τος.
Η καταιγίδα θα ξεκινήσει σαν χιόνι και θα γίνει ένα βροχερό μείγμα.
Τζίο, έλα εδώ! Πώς είσαι, Τζίο;
-Είμαι εντάξει. -Τα λέμε μετά, Ρικάρντο.
Μη βαράς την πόρτα.
Εντάξει, Τζίο. Χαιρετίσματα στη μητέρα σου.
Εντάξει, θείε Ρικάρντο.
Βάλε αυτό. Θα κρυώσεις. Η μητέρα σου ανησυχεί.
Μην ανησυχεί επειδή φοράς μπλουζάκι.
-Έπρεπε να φύγω από το σπίτι. -Αλήθεια;
Για να δω το μάτι.
-Παναγία μου! -Καλά είμαι;
-Είσαι καλά; -Είμαι καλά, Λίο!
Τζίο!
Λίο, πρέπει να πάω σπίτι.
Πίστεψέ με. Ένα λεπτό θα πάρει.
-Τζίο, άκου... -Αυτοί σου την έπεσαν;
-Όχι. -Έλα. Έλα εδώ.
Δεν θα άφηνα να σου κάνουν κακό. Το ξέρεις αυτό, σωστά;
Σωστά;
Θυμάσαι τον σκύλο σου, τον Σπαρκς;
Αυτόν που κατέστρεψε το σπίτι της μάνας σου;
Τον αγαπούσες τόσο πολύ.
Ξέχασες τι σου είπε ο γέρος σου;
Για να κρατήσεις τον σκύλο;
Είπε "Αν τον εκπαιδεύσεις, κράτησέ τον".
Τι σου έδωσε;
Σου έδωσε ένα νεροπίστολο για να του ρίχνεις όποτε έκανε αταξίες.
Μετά από λίγο, ο Σπαρκς άρχισε να ακούει.
Αυτό δεν διαφέρει. Αν θες να σταματήσουν αυτά τα ζώα...
να τους φερθείς με τον ίδιο τρόπο. Είναι για το δικό τους καλό.
Έλα τώρα. Κοίτα...
-Θέλω να πάω σπίτι. -Το ξέρω. Το ξέρω.
Αλλά αυτό είναι σημαντικό.
Ο πατέρας σου δεν είναι πια εδώ.
Και δεν θα σε προστατεύω μια ζωή.
Πρέπει να μάθεις να φροντίζεις τον εαυτό σου.
Κανείς δεν θα σε προστατέψει όπως μπορείς εσύ.
Ούτε ο Άντζελο.
Ούτε εγώ. Μόνο εσύ.
Πήγαινε.
Όπως είπαμε.
Όπως με τον Σπαρκς.
Μπράβο.
Ήρθες να φας και άλλες, βρομο-Ιταλέ;
Όντως, ήρθες να φας κι άλλο ξύλο.
Να πάρει, έχει όπλο!
Νομίζεις ότι θα το σκάσεις;
Κάνεις τον σκληρό επειδή ο θείος σου ο Άντζελο κάνει κουμάντο;
Βρόμα.
Τζίο, τρέξε!
ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Σε έψαχνα, Λίο.
Με σταμάτησαν πάλι οι τύποι στον δρόμο.
-Αλήθεια; -Μου έκαναν ερωτήσεις.
-Για ποιο πράγμα; -Για σένα.
-Μίλησες στον θείο Άντζελο; -Ηρέμησε.
-Τι συμβαίνει, φίλε; -Ας βρεθούμε να τα πούμε.
-Πέρνα από της Καμίλα. Τη θυμάσαι; -Την Πορτορικανή. Τη θυμάμαι.
-Έλα εκεί. Θυμάσαι πού είναι; -Ναι. Πιο κάτω απ' του Άντζελο.
Ναι. Πέρνα. Είμαστε καλά.
Θα περάσω. Και μετά, θα πάμε στου Άντζελο.
-Ο ξάδερφός σου είναι; -Θα μπορούσα να είμαι ο γυμνός.
Σε παρακαλώ. Λεονάρντο;
Μαμά, το έκλεισε. Το έχει κλείσει.
Ήπια καφέ με τη μητέρα του χθες...
και μου είπε ότι ο Λεονάρντο δεν έχει πάει να τη δει.
-Περνάει πολλά τώρα. -Αλήθεια;
Τι λες; Δεν θα πάει να δει τη μητέρα του;
-Δώσ' του λίγο χρόνο. -Δεν ξέρω. Δεν ξέρω.
-Τι εννοείς, δεν ξέρεις; -Κοίτα με. Κοίτα με.
-Ωραίος δεν είμαι; -Ναι, ναι.
Γιατί μπλέκει με ναρκωτικά;
Ο θείος Ρικάρντο θα τα φροντίσει όλα. Εντάξει;
-Όλα θα πάνε καλά. Το υποσχέθηκε. -Ο θείος Ρικάρντο...
Είναι αστυνομικός, αλλά δεν είναι καλός.
Ο Λεονάρντο μας φέρθηκε υπέροχα μετά τον θάνατο του πατέρα σου.
Πιο πολύ κι απ' τον αδερφό μου.
Αυτό που συμβαίνει εκεί έξω...
Οι μπάτσοι, τα ναρκωτικά...
Τζιοβάνι, άκουσέ με.
-Αυτό δεν τελειώνει ποτέ καλά. -Εντάξει, μαμά. Πρέπει να ηρεμήσεις.
-Θα πάθουμε κι οι δύο έμφραγμα. -Ήρεμη είμαι.
Εντάξει, ωραία. Βαθιές αναπνοές, θυμάσαι;
Έχω κάτι για σένα.
Ναι, εντάξει.
Όταν ήσουν μικρός, ο πατέρας σου σου έφτιαχνε πάντα τη γραβάτα.
Και του έλεγα "Σαμ, δίδαξέ τον. Θέλει να μάθει".
Αλλά δεν με άκουγε.
Έλεγε...
"Σοφία, γλυκιά μου"...
"δεν θέλω να τον διδάξω"...
"γιατί τότε δεν θα με χρειάζεται".
Ο πατέρας σου λάτρευε να χορεύει με αυτό το τραγούδι.
Και όταν έκανε πρόταση γάμου...
Όταν σου ζήτησε να τον παντρευτείς, αυτός...
Και όταν σε τράβηξε πίσω...
-το δαχτυλίδι ήταν στο δάχτυλό σου. -Ναι.
Λοιπόν...
Έχεις ακούσει τόσες φορές την ιστορία, αλλά...
είμαι ευτυχισμένη όταν τη θυμάμαι.
Ειδικά σήμερα.
Ναι, κι εγώ, μαμά.
Τζίο.
Έψαχνα σε αυτό το παλιό κουτί με τις φωτογραφίες...
την ξαδέρφη σου, τη Μαρί, μωρό, για τον γάμο της.
Και...
βρήκα αυτά κάτω στο κουτί.
Ο πατέρας σου τα αγόρασε για σένα λίγο πριν τον χάσουμε.
Τα έφτιαξε στο Μαϊάμι, όταν ήταν με τον θείο σου Άντζελο.
Αλλά...
δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να σου τα δώσει.
Λοιπόν...
καλά Χριστούγεννα, γιε μου.
Έλα απόψε.
Προς το τέλος, για λίγο. Να χαιρετήσεις την οικογένεια.
Είναι τα δέκα χρόνια, μαμά.
Ο θείος Άντζελο, πρέπει να απαντήσω. Σε αγαπώ τόσο πολύ.
Γεια σου, θείε Άντζελο.
Ναι, εδώ είμαι. Σε ακούω.
Τι; Ναι, εντάξει. Χριστέ μου, περίμενε.
Θα το φροντίσω εγώ. Αντίο.
Βούτυρο.
Θέλει βούτυρο για τη σάλτσα, υποθέτω. Θέλει να βιαστώ.
-Βούτυρο, ε; -Ναι.
Εντάξει. Να πάρει.
Τη γλώσσα σου.
Συγγνώμη.
Πώς είμαι;
-Θα είσαι εντάξει απόψε; -Ναι. Θα είμαι μια χαρά.
Εντάξει. Εντάξει, σ' αγαπώ. Αντίο.
Να πας στην εκκλησία να ανάψεις ένα κερί για τον πατέρα σου.
Θα πάμε μαζί το πρωί. Δεν έχω χρόνο.
Όχι, Τζίο. Να ανάψεις απόψε το κερί.
Και δώσε χαιρετίσματα στον πατέρα Κέλι.
-Και μην ξεχάσεις την τούρτα. -Εντάξει.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό πια, μαμά.
Δεν το φτιάχνω γι' αυτούς. Το φτιάχνω για τον πατέρα σου.
Με βάζεις να το κουβαλάω. Με ντροπιάζεις. Δεν είμαι παιδί πια.
Σε ντροπιάζει μια τούρτα; Φύγε από εδώ.
-Γεια. -Γεια σου, Τζίο. Είσαι όμορφος.
Ευχαριστώ. Αντίο. Καλό σας βράδυ.
-Τι στην ευχή; -Άκου, πρέπει να μιλήσουμε.
Έχεις τρελαθεί; Ξέρεις πού είσαι;
Έλα τώρα, φίλε.
Γεια σου, Τζίο. Πού πας;
Πού είναι ο ξάδερφός σου;
Πού είναι ο Λίο; Κάτι συμβαίνει.
-Να τον πάρεις. Δεν ξέρω. -Κόψε τις βλακείες.
Ξέρουμε ότι ο ξάδερφός σου πληρώνει για εσάς με βρόμικο χρήμα.
Αν ήμουν στη θέση σου, θα πρόσεχε πώς θα μιλούσα.
Θα χώσω εσένα και τη μάνα σου στη φυλακή.
Θέλεις η μαμά σου να πάει φυλακή; Έλα, παλιοτόμαρο...
Πες μου πού είναι ο Λίο.
Δεν ξέρω. Δεν τον είδα μετά την αποφυλάκισή του.
Κάτσε να σ' το πάρω αυτό.
Πράκτορα Πιτ, νομίζεις ότι μας λέει την αλήθεια;
Ποιος είναι αυτός ο τύπος;
Είμαι φίλος σου.
Ποιος είναι αυτός; Φίλος σου;
-Αναγνωρίζεις το αυτοκίνητο; -Πρέπει να φύγω.
-Ποιος ήταν στο αυτοκίνητο; -Δεν ξέρω.
Θα σας πω ποιος νομίζω ότι ήταν.
Νομίζω ότι ήταν οι άνθρωποι του θείου σου του Άντζελο.
Ήρθε η ώρα να πάρεις αποφάσεις ζωής.
Πώς ξέρεις ότι ο ξάδερφός σου δεν έχει ήδη αλλάξει στρατόπεδο;
Ένας σκληρός τύπος σαν τον Λίο... Άλλαξε στρατόπεδο για πέντε κιλά.
Εσένα πώς θα σε πείσουμε;
Με το να προστατεύσουμε τη μητέρα σου;
Χρησιμοποίησε το μυαλό σου.
Νομίζεις ότι ο Άντζελο δεν το ξέρει;
Αν δεν έχουμε νέα από τον ξάδερφό σου απόψε...
δεν θα είναι καλό.
Εντάξει.
Θα σου τηλεφωνήσω. Σε παρακαλώ, μην ξαναγυρίσεις εδώ.
Φέρσου έξυπνα, Τζίο.
Λίο, οι τύποι του FBI ήρθαν στο σπίτι μου.
Απείλησαν τη μάνα μου!
Αν ήξερα κάτι, θα σε είχαν πιάσει.
Να πάρει! Πες το στον θείο Άντζελο.
-Άφησέ τον να βοηθήσει. -Μην του πεις τίποτα.
Δεν θα πω τίποτα. Αλλά να είσαι στης Καμίλα.
Εντάξει; Για να δούμε τι θα κάνουμε.
Είναι μπάτσοι. Σε δουλεύουν. Πίστεψέ με.
-Σε πιστεύω. -Μην πεις τίποτα.
Θα σε δω απόψε. Και πάρε μου μερικά τσιγάρα.
Πριν ένα μήνα, η αστυνομία σταμάτησε τον Λίο.
Βρήκαν πέντε κιλά ηρωίνης στο πορτμπαγκάζ του.
Το FBI ανέλαβε την υπόθεση και ο Λίο αφέθηκε ελεύθερος.
Εξαφανίστηκε, σχεδόν, αμέσως.
Ζήτησε από τον Τζίο να του κερδίσει χρόνο για να βρει λύση.
Αλλά ο Τζίο δεν μπορούσε να τον προστατεύσει για πολύ ακόμα.
-Τι να το κάνω αυτό; -Τι εννοείς; Άντε πνίξου!
-Τσακίσου και φύγε! -Άντε πνίξου!
Τι κοιτάς;
Κότα! Κότα!
Είσαι άχρηστος!
-Τρελή. -Μου δίνεις Parliament Lights;
-Έχεις βούτυρο; -Είναι πίσω.
Θα πάρω κι έναν αναπτήρα.
Δώσε μου 20. Δεν πειράζει.
Κίτρινο.
Φλάκο. Τι κάνεις, φίλε; Μου δίνεις ένα βούτυρο;
Φλάκο, μου δίνεις ένα βούτυρο;
Έλιωσαν. Χάλασε το ψυγείο.
Τι εννοείς; Έλιωσαν όλα;
-Τι έπαθε το πρόσωπό σου; -Τι έπαθε;
-Ναι. -Οι Ρώσοι το έκαναν. Τι νομίζεις;
-Νόμιζα ότι ο Άντζελο... -Άκου.
Ο θείος σου κάνει τις δουλειές του πίσω και αυτό είναι το αποτέλεσμα;
Νόμιζα ότι θα με πρόσεχε. Κοίτα το πρόσωπό μου, αδερφέ.
Λυπάμαι, φίλε.
Αυτοί οι βρομο-Ρώσοι, ήρθαν απ' το Μπράιτον Μπιτς...
για να σπάσουν το ψυγείο και να με δείρουν...
επειδή δεν θέλουμε να πουλήσουμε;
Δεν είναι μόνο οι Ρώσοι πια.
Οι Χασιδιστές νευριάζουν επειδή δεν πουλάμε τα λουλούδια τους.
Να πάνε να πνιγούν!
Να πάνε να πνιγούν και οι Τζαμαϊκανοί...
που είναι θυμωμένοι γιατί δεν πουλάμε τα προϊόντα τους.
Κανείς δεν αγοράζει αρτόκαρπο και λιβάνι εδώ! Ας πάνε να πνιγούν!
-Λυπάμαι. Δεν το ήξερα. -Ξέρεις κάτι; Άντε πνίξου!
Δεν θα πάρεις βούτυρο. Φύγε από εδώ!
Θα μιλήσω τώρα στον Άντζελο.
Η οικογένειά σου τα έχει κάνει χάλια. Φύγε.
Φύγε!
Γεια. Έχεις κομπούχα;
Δεν έχουμε κομπούχα!
ΛΙΟ: ΧΑΛΑΡΩΣΕ, ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ. ΗΡΕΜΗΣΕ.
Να χαλαρώσω;
Να ηρεμήσω.
Εντάξει, Λίο.
Κάτσε να σε πληρώσω, Πίνο.
-Δεν τα παίρνω. -Μην την αφήσεις.
-Πάρ' τα. -Δεν θα πληρώσεις.
Δεν... Δεν θα πληρώσεις!
-Σταμάτα! -Δώσ' το μου αυτό!
-Δώσ' τα μου αυτά. -Πήγαινε. Συγχαρητήρια.
-Θα πληρώσει ο άντρας μου. -Σίγουρα;
-Τα έχει κανονίσει ο Άντζελο. -Ευχαρίστησέ τον για εμάς.
-Γεια σου, Πίνο. -Καληνύχτα.
-Πάμε. -Συγχαρητήρια.
Θα σας πάω στο αυτοκίνητο.
Θεία Έμα;
-Γεια. -Τζίο.
-Πώς πάει; -Θεέ μου, είσαι τόσο όμορφος.
-Ευχαριστώ. -Έχει περάσει πολύς καιρός.
Δεν μπορείς να αφήσεις αυτά εδώ.
-Πώς είσαι; -Καλά.
Η μαμά σου;
-Η τούρτα! -Ναι.
Θεέ μου! Ο Άντζελο ανυπομονεί γι' αυτή κάθε χρόνο.
Θέλω ένα πουλί πακέτο.
Πες στη Σοφία ότι μου λείπει.
-Θα της το πω. -Σε όλους μας λείπει.
-Τι γίνεται; -Είναι το μπατσελορέτ.
Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω.
Να μου το υποσχεθείς! Να μην πιει ο θείος Μπούτσι!
Ξέρεις ότι είναι τρελός. Είναι μανιακός.
-Με τρελαίνει. -Εντάξει. Θα τον προσέχω.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Αντίο. -Την αγάπη μου στη Σοφία.
-Εντάξει, θεία Έμα. Θα το κάνω. -Μας λείπεις.
Αντίο, Μαρί. Συγχαρητήρια.
-Γεια σου, Τζίο. -Τα λέμε.
Καληνύχτα, κυρίες μου.
Γεια σου, φίλε. Τι κάνεις; Πώς πάει;
Είμαι καλά, φίλε.
Ωραία. Δουλεύω. Τα ίδια.
Δουλεύεις υπερωρίες; Φαίνεσαι λίγο αγχωμένος.
Μοιάζεις με τον Φράνκι Βάλι. Γιατί έβαλες κοστούμι;
Θα πάω στον θείο μου. Κάτι οικογενειακό.
-Στον Άντζελο; -Ναι.
Να πάρει, Τζίο.
Ξέρεις αυτό το σημείο.
Εδώ...
Εδώ πυροβόλησαν τον Άντζελο στον λαιμό.
Το ξέρω. Είναι τρελό.
-Γεια σου, Παμ. -Πλάκα μου κάνεις;
-Έφυγαν; -Δεν μπορείς να το έχεις έξω.
Έλα, δώσ' το μου.
-Άντε πνίξου, Πίνο. -Ευχαριστώ.
Παμ, έχεις ένα... Έχεις κάτι στο παπούτσι.
Ταξί!
Γεια σου, αδερφέ. Περίμενε.
-Πίνο, πρέπει να... -Περίμενε ένα λεπτό. Έλα εδώ.
Τι συμβαίνει;
Μην κοιτάξεις, αλλά αυτοί οι δύο τύποι μπροστά...
Οι δύο Πορτορικανοί τύποι στο μπαρ, τους βλέπεις;
-Ναι. -Τους ξέρεις;
Όχι. Όχι. Γιατί;
Είναι στο μπαρ όλη μέρα. Τους σερβίρω ποτά.
Νομίζω ότι τους άκουσα να λένε κάτι για τον Λίο.
Για τον Λίο; Τι έλεγαν;
Δεν ξέρω. Τα ισπανικά μου είναι χάλια, αλλά...
δεν ακούγονταν σαν κάτι φιλικό.
Νομίζω ότι κάτι τρέχει.
Ο Λίο είναι με την Πορτορικανή, την Καμίλα, οπότε...
Ο πρώην της θα είναι τρελός.
Ναι... Ναι.
-Με την Καμίλα; -Είναι λίγο καιρό μαζί.
-Ποιος νοιάζεται; -Όλα είναι καλά.
Επιστρέφω στη δουλειά.
Εντάξει, φίλε. Χάρηκα που σε είδα. Να προσέχεις.
-Τζίο, κλείδωσε την πόρτα. -Ναι.
Τόμι, τι κάνεις;
-Γεια σου, Νταϊάν. -Γεια σου, Τζίο.
-Δεν ήξερα ότι θα ερχόσουν. -Ναι.
Χαλάρωσε, μη χάσεις το μέτρημα.
Γεια σας, κυρία Τούτσι. Βρήκατε κάτι δυνατό;
-Μάλλον έχασα το μέτρημα. -Είμαι σίγουρος.
Άσε τον Τζίο να το κάνει; Είναι καλός με τα χρήματα.
Δεν είναι Χάνουκα ή κάτι τέτοιο;
-Δεν ήξερα ότι είσαι Εβραίος, Τζίο. -Ο γέρος μου ήταν.
Μην της αποσπάς την προσοχή. Θα είμαστε εδώ όλη νύχτα.
Είδα την ξαδέρφη σου, τη Μαρί, την Κλερ, χθες.
-Ήταν λιώμα. -Λογικό μου ακούγεται.
Το έχω πει πολλάκις, αλλά δεν αντέχω τον Άντζελο.
-Είναι βλάκας. -Τι έκανε αυτή τη φορά;
Πήγα να του πω γεια, από σεβασμό.
Κάθομαι μαζί του για λίγο και κάθε φορά που έλεγα κάτι...
ή δεν απαντούσε ή με διέκοπτε. Δεν με κοίταξε, ούτε μια φορά.
Κι όταν έφερε σφηνάκια, έκανε πως μέτρησε λάθος.
-Σου κάνει πλάκα. -Ό,τι πεις. Είναι βλάκας.
Δεν τον εμπιστεύομαι.
Έχω τους λόγους μου. Πίστεψέ με.
Γιατί το λες πάντα αυτό;
Έλα τώρα, Τζίο...
ούτε η μητέρα σου δεν του μιλάει και είναι αδερφός της.
-Τόμι; -Ναι;
Νιώθεις ποτέ ότι...
Σαν το σωστό και το λάθος να είναι ίδιο. Ότι δεν έχει διαφορά;
-Κάθε μέρα. -Αλήθεια;
Ναι. Γιατί όχι;
Κάθε φορά που απατάω την Τρέισι...
αισθάνομαι άσχημα, καταλαβαίνεις;
Το νιώθω σωστό εκείνη τη στιγμή, αλλά ξέρω ότι είναι λάθος.
Τόμι, είναι η γυναίκα σου!
Χαλάρωσε, πατέρα Κέλι. Ήδη με πρήζει κάθε φορά που τον συναντάω.
Γιατί ρωτάς;
Με σταμάτησαν δύο τύποι του FBI και ρωτούσαν για τον Λίο.
-Δεν τους μίλησες, έτσι; -Όχι!
Τους μίλησα, αλλά δεν είπα τίποτα.
Όχι. Δεν θέλω να ξέρω κάτι γι' αυτό, Τζίο. Εντάξει;
Δεν θέλω να σε μπλέξω, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω.
Τι ηλίθιος!
Γιατί ο Λίο έσπρωχνε για τους Πορτορικανούς;
Όταν τον έπιασαν...
δεν έχασε πολλά κιλά γι' αυτούς;
Πώς θα τους ξεπληρώσει;
Τα πάντα είναι χάλια τώρα.
Άκου. Στη θέση σου, δεν θα έλεγα πουθενά για τους Ομοσπονδιακούς.
Σε κανέναν. Ειδικά στον θείο σου, τον Άντζελο.
-Θες; -Όχι. Θα κλείσει ο λαιμός μου.
-Είσαι αλλεργικός στη σοκολάτα; -Ναι. Άσχημο, έτσι;
-Σοβαρά. -Είμαι καταραμένος.
-Να σ' το βάλω σε κουτί; -Ναι. Γιατί όχι;
-Ποιος έχει γενέθλια; -Ο Χριστός.
Απλώς βάλε την τούρτα σε κουτί.
Ήταν τα γενέθλια του πατέρα μου.
Ωραία. Πες του χρόνια πολλά.
Σκάσε, Νταϊάν. Έχει πεθάνει, εντάξει;
-Να πάρει. -Να πάρει.
Πόσες φορές σου είπα να μην το κάνεις αυτό;
Να πάρει! Επανασύνδεση.
-Πώς είσαι, Τρέισι; -Γεια. Πώς είσαι;
-Το έχω. -Αλήθεια; Ευχαριστώ.
-Τζίο, πώς είσαι; -Καλά. Εσύ;
Πώς ήταν χθες στης Τερέζας;
-Όχι, δεν ήμουν στης Τερέζας. -Όχι, έκανα λάθος.
Η ξαδέρφη μου, η Μαρί, είπε ότι σε είδε εκεί.
-Έχει μπατσελορέτ σήμερα. -Ναι.
Έχω να τη δω καιρό. Πώς είναι;
Νομίζω ότι είναι εντάξει. Τώρα θα είναι λιώμα.
Ήθελα να βγω χθες, αλλά ο Τόμι μαστούρωσε και λιποθύμησε.
Με τόσο χόρτο που καπνίζει θα πέσει σε κώμα.
Κώμα ή όχι, θα βγούμε έξω απόψε ή η κολλητή σου να βρει άλλη κοπέλα.
Με ποιον θα βγεις; Πρέπει να δεις τους φίλους της.
Τι σημαίνει αυτό;
Αράζουν στο εμπορικό και ζουν με τις μανάδες τους.
-Χωρίς παρεξήγηση, Τζίο. -Τι μίσος!
Νομίζω ότι μισείς κρυφά τους πάντες.
Όχι κρυφά. Τους μισώ. Μισώ ακόμα και τον Τζίο.
Εμένα; Τι στην ευχή, Τόμι;
-Ορίστε, Τζίο. -Ευχαριστώ. Με φιόγκο και τα πάντα.
Το εκτιμώ.
Παιδιά, πρέπει να πηγαίνω.
Εντάξει.
Μπέιμπι σίτινγκ. Δουλειά μέχρι αργά.
-Αλλά θα τα ξαναπούμε, Τζίο. -Εντάξει, τα λέμε.
Ξέρεις κάτι; Θα σε συνοδεύσω.
-Γεια σου, Νταϊάν. -Αντίο.
-Θες βοήθεια; -Φύγε από εδώ.
Λυπάμαι που ο Τόμι είναι βλάκας συνέχεια.
Δεν ξέρω γιατί τον ανέχομαι.
Γιατί είναι ο Τόμι και τον αγαπάς.
Και δεν είναι κακό που είναι κολλητός του Τζίο.
Σου αρέσει;
Ξέρεις, ίσως.
-Τσούλα. -Ό,τι πεις.
Τι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω, αλλά ήταν ανατριχιαστικό.
Εντάξει, φεύγω. Κάνει παγωνιά. Αντίο, μωρό μου.
Νταϊάν;
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Ναι.
Αναρωτιόμουν αν θες να πάμε για κανένα ποτό την άλλη εβδομάδα.
-Ναι. Θα μου άρεσε αυτό. -Αλήθεια;
-Ναι. -Εντάξει. Ωραία.
-Θα τα πούμε τότε. -Εντάξει, καληνύχτα.
-Πρόσεχε στον δρόμο. -Μπράβο, Τζίο!
-Πάμε για ένα ποτό; -Θα πάω στον θείο μου.
Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις, αλλά...
ήμασταν στην ίδια τάξη, τη χρονιά που έχασες τον πατέρα σου.
Ήμασταν;
Δεν γνωριζόμασταν.
Σε κοιτούσα στην τάξη και πίστευα...
ότι θα γίνεις χίλια κομμάτια και δεν το έκανες.
Περίεργο. Δεν το θυμάμαι αυτό.
-Ελπίζω να περάσεις καλά. -Ευχαριστώ, Τρέις.
Τόμι! Τι στην ευχή;
-Θα έρθεις; -Θα πάω με τα πόδια.
Πας στον θείο; Είναι στον δρόμο μας.
-Δεν πειράζει, φίλε. -Έλα.
-Σίγουρα; -Ναι.
Φίλε μου, θα κάνουμε δύο στάσεις.
Θα κατέβει πριν από εμάς.
-Έγινε. -Θα σου πω πώς θα πάμε.
Τόμι, ήρεμα. Έχουμε όλο το βράδυ.
Είδαμε με την Νταϊάν κάτι περίεργους Πορτορικανούς...
στο ζαχαροπλαστείο. Μας κοιτούσαν. Ήταν περίεργο.
Στο ζαχαροπλαστείο;
Να πάρει, Τζίο. Μη με ανακατεύσεις σε αυτό.
-Δεν έκανα τίποτα. -Θα μου πείτε για τι λέτε;
Σοβαρά, Τζίο. Ο κόσμος μιλάει.
Ο ξάδερφός σου τα έκανε μαντάρα.
Τι εννοείς; Ποιος μιλάει;
Ο κόσμος. Ο κόσμος μιλάει.
Τσαντίζεται ο θείος σου. Έμπλεξαν και οι Πορτορικανοί;
Δικέ μου. Είμαι απ' το Πουέρτο Ρίκο και είμαι περήφανος, εντάξει;
Και τι έγινε; Ποιος σε ρώτησε; Θέλεις μπισκότο;
-Μπισκότο; -Τόμι, ηρέμησε. Είσαι τσιτωμένος.
Ας πάει στα κομμάτια. Θέλω να γίνω λιώμα.
-Είσαι ζώο, το ξέρεις αυτό; -Θα κατέβω εδώ.
-Εντάξει. Ευχαριστώ. -Τα λέμε, Τρέις.
-Τα λέμε, Τόμι. -Ναι, εντάξει.
Τι πρόβλημα έχεις;
Τι ήταν αυτό το "ο κόσμος μιλάει"; Πώς το ξέρεις;
Γιατί το ξέρω. Δεν είμαι τυφλός.
-Επειδή συχνάζεις στο "Sorriso's". -Και; Δεν μπορώ να συχνάζω εκεί;
Ναι. Δεν θέλω να κάνεις παρέα με μαφιόζους.
Μην ανησυχείς για μένα.
Ο Τζίο έχει μπλέξει σε αυτά με τον βλάκα τον ξάδερφό του.
Ο Τζίο δεν είναι τέτοιος τύπος.
-Αν μπλέξει, δεν θα τον βοηθήσεις. -Μην τα διαστρεβλώνεις, εντάξει;
Αν ήσουν ειλικρινής μαζί του, θα ήξερε τι γινόταν!
Εγώ φταίω; Εγώ φταίω που είναι ηλίθιος;
Εσύ είσαι ο ηλίθιος.
Εσύ φταις για όλα.
Είναι ο μοναδικός στη γειτονιά που δεν ξέρει τι έπαθε ο πατέρας του;
Όπως σου είπα, δεν με αφορά.
Είμαι φίλος του, κι όχι ο φύλακας άγγελός του.
Είμαστε στον πραγματικό κόσμο. Χριστέ μου.
-Είσαι παιδί, το ξέρεις αυτό; -Άντε πνίξου.
Άντε ψόφα. Σε μισώ.
-Κάνε άλλη μια γραμμή. -Έχω ένα υπέροχο βιβλίο.
Το "30 Μαθήματα Αγάπης".
Δείτε το. Έσωσε το γάμο μου.
Τον Φεβρουάριο κλείνω 28 χρόνια γάμου.
-Κι άλλη γραμμή! -Τι στην ευχή;
Ας ηρεμήσουμε, παιδιά. Ελάτε.
Πεινάτε;
-Τι; -Σοβαρά;
Στο βιβλίο, υπάρχει ένα κεφάλαιο που λέει...
"Μην τσακώνεστε αν πεινάτε".
Πριν πείτε κάτι άσχημο μεταξύ τους, φάτε κάτι νόστιμο.
Φίλε, κάνε στην άκρη εντάξει;
Αλήθεια; Θα φύγεις; Θα με αφήσεις;
Ξεκλείδωσε την πόρτα!
Αλήθεια; Πήγαινε να το κάνεις με τις βρόμες σου!
Σύντομα, θα είναι ο πρώην άντρας σου.
Πού πας; Πού πας; Θες να σε πάω στο αστυνομικό τμήμα;
Αισθάνεσαι ασφαλής;
Τσάκισέ τον. Εγώ θα τον τσάκιζα.
Αυτό το τραγούδι με ανατριχιάζει. Πώς είστε, ομορφιές μου;
Τι συμβαίνει; Μιλήστε μου.
Έχω να δω τόσο χάλια την πόλη από την 11η Σεπτεμβρίου.
Είναι δύσκολοι καιροί, φίλοι μου.
Τηλεφωνήστε μου. Ας ξεκινήσουμε την κουβέντα.
Είμαι μαζί σας. Σας νιώθω.
Οι γραμμές θα είναι ανοιχτές όλο το βράδυ.
Ελπίζω να είστε ασφαλείς...
Τι στην ευχή, αδερφέ;
-Συγγνώμη, ξέχασα την τούρτα μου. -Φυσικά και την ξέχασες.
Είναι φοβερή τούρτα. Ήμουν έτοιμος να την τσακίσω.
Θα μας χαλούσε το βράδυ, αλλά είμαστε καλά.
-Ευχαριστώ. Συγγνώμη. -Σπιτικό.
Είμαι εντάξει. Καλό σου βράδυ.
Να προσέχεις, Βίτο Κορλεόνε.
Μπρούκλιν, Μπρονξ, Κουίνς, Μανχάταν, Στάτεν Άιλαντ.
Πρεζόνια, πόρνες, νταβατζήδες, απατεώνες, μπάτσοι...
ληστές και υπερήρωες. Αν δεν ξέρετε τι λέω...
τότε δεν ξέρετε αυτή την πόλη.
Αν είναι για εσάς που κρατάτε το όνειρο ζωντανό.
Γεια. Τι κάνεις;
Κάνουν πάρτι μέσα;
Όχι, δεν το νομίζω.
-Δεν με ακούνε. -Είχαν έρθει οι μπάτσοι.
-Τι; -Ναι.
Καταλαβαίνω τους μυστικούς από χιλιόμετρα.
Ξέρω ότι η σκύλα λείπει...
και δεν μπορεί να το νοικιάζει σε βρομιάρηδες.
Να τους το πεις, εντάξει;
Δεν θέλω να με ενοχλούν οι μπάτσοι.
Εντάξει, θα της το πω.
Άνοιξαν. Συγγνώμη.
Χαμηλώστε το! Δείξτε λίγο φινέτσα!
Λίο!
Λίο, είσαι επάνω;
Λίο.
Οι γείτονες θα πάρουν τους μπάτσους.
Γεια σου, φιλαράκο. Τι κάνεις; Γεια!
Λίο.
Λίο, πού είσαι; Είσαι κάτω;
Λίο;
-Πού στον διάολο είναι; -Εδώ είναι. Το υπόσχομαι.
ΛΙΟ: ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΚΛΑΜΠ ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ
Τα πάντα είναι ανοιχτά.
Είδες τι σας είπα; Εδώ είναι.
Ας συνεχίσουμε το ψάξιμο!
Γεια σου, Λίο.
Πού είναι;
Θα βγήκε να πάρει κάτι να φάει. Δεν ξέρω, αλλά έκανε ό,τι ζητήσατε.
Σας έφερα στον Λίο.
Μπορούμε να τα βρούμε;
-Θέλεις να τα βρούμε; -Ναι.
Ο καραγκιόζης θέλει να τα βρούμε. Είναι αστείο.
Ας τα βρούμε. Εντάξει. Ναι. Το βλέπεις αυτό;
Εντάξει.
-Κανόνισέ το. -Θες να τα βρούμε;
Ορίστε, αυτό είναι για σένα, εντάξει;
Πάρ' το.
Είναι όλο δικό σου.
Δεν θα του κάνετε κακό, έτσι;
Φίλε, μοιάζουμε σαν να κάνουμε κακό σε άνθρωπο;
Κοίτα με. Είμαστε επιχειρηματίες.
Έχω παρελθόν με τον Λίο. Είναι καλό παιδί. Θα το δεις.
Αυτός...
Κοίτα, φίλε. Εμένα μου αρέσει η ειρήνη και η αγάπη. Με πιάνεις;
Όταν ήμασταν 12 ετών, λέγαμε να ενώσουμε τις γειτονιές.
Πήρατε αυτό που χρειάζεστε, εντάξει;
Πού πας, δικέ μου;
Έλα πάλι πίσω.
Δικέ μου.
Βαρέθηκα να κυνηγάω εσένα και τον Λίο.
Πού είναι ο Λίο; Βαρέθηκα τα παιχνίδια.
Κάνε το σκυλί να σκάσει.
Σε παρακαλώ. Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Βγάλε τον σκασμό.
Να πάρει!
Ο Τζίο ήξερε ότι ο Πίνο είχε μπελάδες.
Του είχαν τραβήξει όπλο κάνα δυο φορές στο μπαρ.
Αλλά γιατί να πουλήσει τον Λίο έτσι;
Για ποιο λόγο; Για ναρκωτικά;
Η γειτονιά είχε αλλάξει τόσο πολύ.
Ο Τζίο ήξερε ότι αυτοί που έψαχναν τον Λίο...
δεν θα σταματούσαν μέχρι να τον βρουν.
Και δεν μπορούσε να πάει στον Άντζελο για βοήθεια.
Έπρεπε να βρει τον ξάδερφό του.
-Πιο σιγά. -Είδες τον Λίο; Τον ξάδερφό μου;
-Ποιον; -Τον Λίο!
Μόλις έστειλε μήνυμα, είπε ότι ήταν εδώ.
Δεν ξέρω.
Γεια. Συγγνώμη. Είναι εδώ ο Λίο; Τον είδες;
-Ναι. -Σε ευχαριστώ πολύ.
Τζίο. Τι κάνεις εδώ;
Κοίτα ποιον βρήκα. Είναι ο Τζίο.
Τέλεια! Πάμε στου Άντζελο. Θα έρθεις, έτσι;
-Ναι, ναι. -Έφερε την τούρτα.
-Η μητέρα σου. Τι μαγείρισσα. -Μην τον αφήσεις να την ακουμπήσει.
-Τι κάνεις; -Παίρνω κρασί.
-Έχουν κρασί στο σπίτι! -Είναι ωραία χειρονομία.
Παιδιά, ξέχασα το βούτυρο. Τα λέμε εκεί.
Τι λες τώρα; Ξέχνα το βούτυρο. Δεν χρειάζεσαι το βούτυρο.
Πώς ήρθες; Περπάτησες από το σπίτι της μαμάς σου;
Ναι, αγόραζα μερικά τσιγάρα.
Τι γίνεται με τον Λίο, τον ξάδερφό σου;
Είναι εδώ; Του μίλησες; Πού είναι;
Τέτοια μέρα, θα έπρεπε να είναι μαζί σου.
Ναι. Δεν ξέρω. Δεν τον έχω δει.
Πώς τα πας; Είσαι καλά;
Δεν μιλάς πολύ, έτσι, μικρέ;
-Ήταν κουραστική μέρα, θείε Τόνι. -Το καταλαβαίνω.
Θεέ μου, κοίτα εδώ.
Μόνικα! Μόνικα!
Δεν μου τηλεφωνείς ποτέ; Σου αρέσει αυτό;
Βλάκα, πάμε!
Κατεβείτε από εκεί!
Εδώ. Έτσι το κάνουμε.
Τι, έχεις πρόβλημα;
Έχεις κάποιο πρόβλημα;
-Κατέβασέ τον. -Είναι πολύ καλή για μένα.
Τι; Τι στην ευχή; Λυπάμαι, Μόνικα.
-Παλιομεθύστακα. -Μη μιλάς στους πελάτες!
-Έλα, έλα. -Θα σου πω κάτι.
Δεν θα μου ξαναπείς τι θα κάνω, κοπρόσκυλο!
Μη μου μιλάς! Φεύγω, εντάξει;
-Μη με ακουμπάς! -Τι έχεις πάθει;
Σε αγαπάω, Μόνικα. Σε καλώ μετά.
Τι τρέχει με σένα; Έλα, μικρέ.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ.
Άντζελο.
Γεια σου, Αντζ.
-Γεια σας. -Γεια.
Έφερες κρασί; Πόσα έδωσες; 20 δολάρια;
-Όχι, όχι. Είναι καλό. -Έφτιαξες τα κεφτεδάκια;
Ναι, εγώ μαγείρεψα εδώ.
Η τούρτα!
Η μητέρα σου δεν απογοητεύει ποτέ. Σωστά, Αντζ; Είναι καλή γυναίκα.
Ναι, είναι.
-Δεν έφερες βούτυρο; -Το βούτυρο.
Το μπακάλικο είχε κάποια προβλήματα.
-Θα πάω να φέρω τώρα. -Μην ανησυχείς.
Ο χοντρός θείος Μπούτσι έφερε για όλη τη γειτονιά.
-Σίγουρα; Είναι δύο δευτερόλεπτα. -Είναι πολύ χλωμός.
Ήταν κουραστική μέρα.
Ευτυχώς που δεν είναι εδώ ο πατέρας σου. Βρομάς σαν τασάκι.
Έλα.
Είναι γιορτή, όχι κηδεία.
Καλησπέρα σε όλους.
-Γεια σου, μικρέ. -Καλές γιορτές, Τζίο.
Τι λες;
Ναι.
Ξέρεις, όταν ο Άντζελο ήταν μέσα...
ο γέρος σου του έστελνε βιβλία τέχνης.
Το πήρε σε μια δημοπρασία πριν μερικές εβδομάδες.
Φοβερή επένδυση, κατά τη γνώμη μου.
Ναι, είναι αρκετά καλό, θείε Άντζελο.
Αρκετά καλό; Είναι αριστούργημα.
-Δες πώς ρέει το νερό στο κανάλι. -Έλα να χαιρετήσεις τον Κάρμαϊν.
Με κάνει να θέλω να πάω Ιταλία. Έλα να χαιρετήσεις τον θείο Κάρμαϊν.
-Πώς τα πάει; -Μια χαρά.
Γεια σου, θείε Κάρμαϊν.
Πώς είσαι;
Εγώ είμαι, ο Τζίο.
Έχει περάσει καιρός, ε;
Χάρηκα που σε είδα. Καλές γιορτές.
-Μιλάει για στριπτιτζάδικα. -Μόλις ήρθε.
-Έχει τα πάντα. -Φόρα και μαντήλι.
Δεν φοράνε μαντήλια. Αυτό το κάνουν οι Ινδιάνοι!
Δείτε ποιος μπήκε. Έκανες κανέναν εκβιασμό σήμερα;
-Ήρθα να πιω. -Ήρθες να πιεις;
Θέλει άλλο ένα. Πιες και άλλο.
Είναι μπεκρής.
Ήθελα να σου πω γι' αυτό.
-Κατάλαβες; -Ναι. Όλα καλά θα πάνε.
-Γεια. -Πώς πάει;
-Δες ποιος αποφάσισε να εμφανιστεί. -Γεια!
-Από πού ήρθες; -Χαιρέτησα τον θείο Κάρμαϊν.
Όχι, πριν από αυτό.
Πέρασα απ' το ζαχαροπλαστείο να χαιρετήσω τον Τόμι.
Δεν έχει Λίο φέτος;
-Μάλλον όχι. -Δεν του μίλησες;
Είστε ίδιοι και απαράλλαχτοι.
Γιορτάζουμε τον πατέρα σου για δέκα χρόνια αυτή την ημέρα.
Αγνοείται ξαφνικά και δεν ανησυχείς;
Ποιος είπε ότι αγνοείται;
Δεν ξέρω πού είναι, αν αυτό ρωτάς.
Τηλεφώνησέ του και πες του να έρθει.
-Να του τηλεφωνήσω; -Ίσως ξέχασε την ημερομηνία.
-Τηλεφώνησέ του. -Θα το έκανα...
αλλά έχασα το κινητό μου.
-Πότε; -Πριν λίγες ώρες.
Πού;
Αν ήξερα πού το έχασα, δεν θα χάνονταν, έτσι δεν είναι;
Χρησιμοποίησε το δικό μου.
Σοβαρολογείς;
-Τηλεφώνησέ του. -Εντάξει.
-Τηλεφώνησέ του, να σε πάρει. -Καλά.
Θα του τηλεφωνήσω.
Παρακαλώ, αφήστε το μήνυμά σας για το 64...
Βγήκε ο τηλεφωνητής.
Απίστευτος ο ξάδερφός σου, δεν τιμάει την οικογένεια.
-Εντάξει, εντάξει. -Τι;
-Άφησέ τον! -Ξέρει ότι του κάνω πλάκα. Σωστά;
Ξέρει ότι κάνω. Τι;
Γιατί τον κοιτάς; Ξέρεις ότι σου κάνω πλάκα, έτσι;
-Ναι. -Ναι;
Νομίζω ότι είπε "ναι", αλλά ακούστηκε σαν αδερφή.
Δεν είμαι παιδί πια. Μη μου μιλάς έτσι.
-Τι είπες; -Δείξε λίγο σεβασμό, εντάξει;
Άντε πνίξου, εντάξει;
Εντάξει, εντάξει. Ηρεμήστε.
Τι στην ευχή;
Τι; Δεν έχει ξαναδεί όπλο; Έχεις ξαναδεί, έτσι;
Όχι όπλα σε αυτό το σπίτι! Και ισχύει και για σένα.
Κι άσε τα "είμαι αστυνομικός".
-Διασκεδάζω. -Αλήθεια; Διασκεδάζεις;
Νομίζεις ότι είμαστε σε κλαμπ;
Έφερε κανείς άλλος όπλο;
Πόσες φορές πρέπει να σου πει κάτι ο Άντζελο για να ακούσεις;
Το αποψινό είναι για την οικογένεια. Σας παρακαλώ.
Άφησέ τον ήσυχο, εντάξει; Εντάξει;
Εντάξει. Εντάξει.
-Έλα τώρα! -Έλα!
Ψυχάκια!
Πήγαινε σπίτι.
Μερικές φορές νομίζεις ότι χάνεις το κινητό και είναι στην τσέπη σου.
-Συμβαίνει συνέχεια. -Είσαι χαρούμενος τώρα;
Παλιομεθύστακα μπάτσε.
Δεν έχεις κάπου να πας; Να κάνεις την υπηρεσία σου;
Αυτούς προσλαμβάνουμε για να μας προστατεύουν.
Ένα διεφθαρμένο μπάτσο.
Ας πάει στα κομμάτια!
Μας κατέστρεψε τη νύχτα.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείτε.
-Είσαι καλά; -Ναι. Είμαι καλά.
Έχουν μία γυναίκα από την Αραβία στο μαγαζί.
Βλέπεις μόνο τα μάτια της.
Πώς το λένε αυτό; Ντούρκα;
-Μπούρκα. -Μπούρκα ή ντούρκα;
-Μπούρκα, ηλίθιε. -Δεν με νοιάζει πώς το λένε.
Ο τύπος είναι περπατημένος.
-Εντάξει. -Τα λέμε εκεί.
-Πληρώνεις; -Να σας πω κάτι;
Είδα μια γκόμενα μαζί σου και όλοι με ρωτούσαν.
Είχαν όλοι αμφιβολίες αν ήταν γκόμενα ή όχι.
Οι δικές σου έχουν όλες ψεύτικούς πισινούς. Είναι αηδία.
-Σου αρέσουν γυναίκες με μουστάκι. -Η δική σου είναι αμφισβητήσιμη.
Τόνι, είναι ο μικρός εκεί.
Τζίο; Έλα να καθίσεις.
Πώς είσαι;
-Καλά. -Πώς είναι η μαμά σου;
Δουλεύει ακόμα στο φαρμακείο;
-Ναι, είναι καλά. Είναι ακόμα εκεί. -Ωραία.
Ο πατέρας σου ήταν σαν καρχαρίας.
Δεν τον καταλάβαινα ποτέ. Όσο έξυπνος κι αν νόμιζες ότι ήταν.
-Έλα τώρα. Πάντα κερδίζω. -Όχι, δεν κερδίζεις.
Ξέρετε, όταν λέω ότι ο πατέρας σου ήταν καρχαρίας...
δεν μιλάω για τα χαρτιά.
Εντάξει.
Η διαφορά με τον γέρο σου είναι ότι...
Ήταν καλός εδώ.
Εσύ, Τζίο, είσαι καλός εδώ.
Μερικές φορές παίρνεις μόνο το ένα.
Ή αυτό ή αυτό.
Πρέπει να μάθεις το άλλο, Τζίο.
Αλλιώς θα έχεις θέματα.
Κατάλαβες;
-Κατάλαβες; -Ναι, το κατάλαβα.
Εντάξει.
-Κοιτάξτε ποιος ήρθε! -Καλές γιορτές.
Σε έβαλαν πάνω σε βιβλία, Μπουτς;
Είσαι πολύ αστείος.
-Αλλά πιο άσχημος. -Πηγαίνετε να πάρετε να φάτε.
Πώς πάει, μικρέ;
Το λουκάνικο το τρώμε, κύριοι.
Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι;
Μην ανησυχείς. Δεν είναι σημαντικοί.
-Μην ανησυχείς γι' αυτούς, εντάξει; -Εντάξει.
-Τι έχουμε; -Παίρνω όλο αυτό το χρήμα.
Δεν παίρνεις τίποτα. Δώσε μου τα χαρτιά να μοιράσω.
Ο τύπος κατέστρεψε το χαρτί.
Θείε Άντζελο, είδα ότι είναι μόνο άντρες.
-Μου διαφεύγει κάτι; -Νόμιζα ότι σας το είπαμε.
-Τι μου είπατε; -Η Μαρί έχει το μπατσελορέτ της.
Αποφασίσαμε να είναι μόνο για άντρες.
Τι συμβαίνει;
Αντζ, δεν μας εμπιστεύεται. Δεν πιστεύει ότι μαγειρεύουμε.
Όχι, δεν πειράζει. Βραδιά μόνο για άντρες.
Βραδιά για άντρες.
Μιλήστε τους.
-Έλα εδώ. -Έλα να μιλήσουμε. Εδώ.
Κάθισε.
-Τι συμβαίνει; -Μπορείς να μου λες τα πάντα.
Ναι. Φυσικά.
Είμαστε πάντα ενωμένοι.
Ναι. 100%.
Ξέρεις τι σημαίνει το 100% για εμάς;
-Έτσι νομίζω. -Δεν νομίζω ότι ξέρεις.
Τζίο, έχεις δει τον ξάδερφό σου τον Λίο;
Όχι.
Τον ψάχνω, αλλά δεν τον έχω βρει.
Ούτε τη μητέρα του δεν έχει πάρει. Και ανησυχούμε γι' αυτόν.
Πότε ειδωθήκατε τελευταία φορά;
-Πέρασε καιρός. -Δεν ρώτησα πόσο πέρασε.
Ρώτησα πότε τον είδες τελευταία.
Τον ψάχνω. Θέλω να τον βοηθήσω.
Να τον βοηθήσεις; Έμπλεξε με επικίνδυνους ανθρώπους.
Ο Άντζελο θέλει να εξοφλήσει το χρέος...
αλλά πρέπει να μας δει ο Λίο.
Αν τον βρω, θα του πω να έρθει να τα βρείτε, Άντζελο.
Πρέπει να φοβάται. Εγώ θα φοβόμουν.
Ανησυχώ ότι τον παρενοχλούν οι καταραμένοι μπάτσοι.
Ακόμη χειρότερα, οι Ομοσπονδιακοί.
Αν είναι οι Ομοσπονδιακοί, είναι ζόρικο, αν δεν τους ξέρεις.
Έμαθε αν τους μίλησε;
Όχι, δεν έχω ακούσει κάτι τέτοιο.
Δεν διαβάζω τη σκέψη, Τζίο.
Το ξέρω.
Κοίτα, αν θες να μας πεις κάτι, τώρα είναι η στιγμή.
Ο θείος σου δεν θα θυμώσει.
Αλλά δεν μπορεί να βοηθήσει αν δεν ξέρει.
Όχι, δεν έχω κάτι να πω.
Δεν ξέρω. Απλώς ανησυχώ γι' αυτόν. Αυτό μόνο.
Τον πιστεύω.
Πάω να πάρω κάτι να φάω.
Είσαι ο επίτιμος καλεσμένος μου.
Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί έχω μακριά μαλλιά;
-Γιατί έχεις μακριά μαλλιά; Όχι. -Θα σου πω τι έγινε.
Θυμάσαι την Έριν που μου έκοβε τα μαλλιά;
Θα μου έκοβε τα μαλλιά, αλλά...
πήρε το κινητό της και δεν πρόσεχε.
Τα μαλλιά έπεσαν στον λαιμό.
Ξαφνικά, δεν έπαιρνα ανάσα.
Σαν είχαν μπει γυαλιά στο λαιμό μου.
Ξέρεις πώς είναι να μην μπορείς να πάρεις ανάσα;
Και ποιος έφταιγε γι' αυτό;
-Δεν ξέρω. Αυτή. -Όχι.
Εγώ έφταιγα.
Δεν πρόσεχα.
Λέω ότι πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου.
Είσαι καλό παιδί. Μου θυμίζεις τον πατέρα σου.
Πριν ένας πυροβολισμός του στερήσει τη φωνή...
και, παραλίγο, τη ζωή...
ο Άντζελο διοργάνωνε μεγάλα πάρτι για τη γειτονιά.
Πυροτεχνήματα την 4η Ιουλίου.
Έδινε γαλοπούλες την Ημέρα των Ευχαριστιών.
Όλοι τον αγαπούσαν και τον σέβονταν, ειδικά ο Τζίο.
Αλλά μετά τον πυροβολισμό...
ο Άντζελο είχε γίνει παρανοϊκός και απομονωμένος.
Και η επιρροή της οικογένειας είχε μειωθεί...
αφήνοντας ένα κενό εξουσίας...
και αίμα στο νερό.
Μπούτσι, πόσοι στριπτιζέρ λες να την έχουν βάλει...
στο στόμα της γυναίκας σου;
Πόσους νομίζεις ότι ρουφάει τώρα;
-Δώσε μου το κεφτεδάκι. -Έλα, φάε.
Βάλε κι άλλο μπαλάκι στο στόμα, όπως η γυναίκα σου!
Σε πλάκωσα στην αυλή, θα σε πλακώσω ξανά.
Συγγνώμη. Συγγνώμη. Κοίτα, σε αγαπώ.
-Σ' αγαπώ. -Ζηλεύεις.
-Ήπιες πολύ. -Συγγνώμη. Σε αγαπάω, το ξέρεις;
Εντάξει. Ηρεμήστε.
Τζίο, θέλω να κάνω μια πρόποση για τον πατέρα σου και εσένα.
Ευχαριστώ, Άντζελο.
Θέλω να πω λίγα λόγια.
Σαν σήμερα, πριν δέκα χρόνια...
χάσαμε έναν αδερφό μας, τον πατέρα του Τζίο.
Σύζυγο της μικρότερης αδερφής του Άντζελο, της Σοφίας.
Καλός άνθρωπος. Τίμιος και οικογενειάρχης.
Απόψε, εκφράζουμε την απογοήτευσή μας...
και τρώμε όλοι μαζί...
για να γιορτάσουμε τη μνήμη του.
Θυμάμαι όταν εγώ και ο Άντζελο ήμασταν στην ηλικία σου.
Η ζωή τότε ήταν πιο απλή.
Δεν υπήρχαν υπολογιστές ή κινητά.
Είχαμε το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ανοιχτά.
-Και ήμασταν δεμένοι. -Αυτή είναι η αλήθεια.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η οικογένεια δεν ήταν επιλογή.
Η αφοσίωση... Η αφοσίωση ήταν απαραίτητη.
Δεν είχαμε άλλη επιλογή παρά να στηριζόμαστε ο ένας στον άλλο.
Δεν στηριζόμασταν στην οικογένεια όταν το χρειαζόμασταν.
Το αίμα μας είναι η κόλλα.
Τρέχει μέσα στον καθένα σε αυτό το τραπέζι.
Στις φλέβες μας. Συνδεδεμένοι.
Αλλά το αίμα πρέπει να χυθεί για να το δείτε να λειτουργεί.
Και στην περίπτωση...
του πατέρα του Τζίο...
Μερικές φορές, ενωνόμαστε μέσα από την τραγωδία.
Στον πατέρα σου.
Μερικές φορές, μιλάω πάρα πολύ.
Θες κάτι να πεις; Είσαι οικογένεια. Είσαι αίμα.
Ναι...
Η οικογένεια είναι πίστη.
Η μητέρα μού το έμαθε αυτό, απ' την πρώτη μέρα.
Αλλά...
μου έμαθε επίσης ότι, μερικές φορές...
για να γίνεις πραγματικός άντρας, πρέπει να τα καταφέρεις μόνος σου.
Να μη στηρίζομαι σε τίποτα, όπως ο πατέρας μου.
Λοιπόν...
εκτιμώ αυτή τη βραδιά, αλλά είναι αργά και πρέπει να πάω να τη δω.
-Όχι! -Ευχαριστώ, Άντζελο.
-Χαλάρωσε. -Έχω ένα δώρο για σένα.
Η τούρτα!
-Ξέχασα την τούρτα. -Ναι, την τούρτα.
Καθόμαστε και λέμε για την οικογενειακή παράδοση...
και θα ξεχνούσαμε μια παράδοση δέκα χρόνων...
τη διάσημη τούρτα της μητέρα σου. Όλοι θα φάνε ένα κομμάτι.
Τζόι, φέρε ένα μαχαίρι.
Είναι φοβερή τούρτα.
Ευχαριστώ, θείε Άντζελο.
Είμαι αλλεργικός στη σοκολάτα.
Δεν μπορώ να τη φάω.
Περισσότερη για μένα!
Ώρα για το δώρο σου.
Εντάξει, φάτε. Ο Τζίο πρέπει να πάει για ύπνο.
-Επιτέλους. -Το γλάσο έγινε χάλια.
Το κλωτσούσες;
Είναι ωραία.
Μπούτσι, πρόσεχε τα δάχτυλά σου.
Πεντανόστιμη, Τζίο. Ευχαριστούμε.
Θείε Άντζελο, θα περάσω αύριο να πάρω το δώρο.
Ένα λεπτό. Έρχεται.
Μη χαλάσεις την έκπληξη.
Άντζ!
-Τι ήταν αυτό; -Δεν ξέρω.
Θέλετε βοήθεια;
-Καλέστε ασθενοφόρο! -Άντζελο!
-Κουνηθείτε! -Τι συμβαίνει;
-Τι στην ευχή συμβαίνει; -Άντζελο!
Άντζελο! Άντζελο!
Χρειάζομαι ασθενοφόρο! Φύγε από μπροστά μου!
Ποια είναι η διεύθυνση;
Τι, Άντζελο;
-Τι; -Γιατί λέει "Σοφία";
Γιατί λέει "Σοφία"; Τι έκανες;
Παλιο...
Βίτο!
Τζίο, τι έκανες;
Κάρμαϊν, είμαι ο Ρικάρντο.
Παίρνω τον Άντζελο, αλλά δεν το σηκώνει.
Βρήκαν τον φίλο μας.
Με ακούς, Κάρμαϊν;
Άντε πνίξου!
Αγγίξτε τη στολή μου.
Τι σου έλεγα, Λίο, μια ζωή;
Κράτα το στόμα σου κλειστό!
Εξαφανίστηκες και έμαθα ότι μιλούσες με τους Ομοσπονδιακούς.
Στους Ομοσπονδιακούς;
Χριστέ μου!
Για όνομα!
Το πιο ωραίο είναι ότι...
το μοναδικό άτομο που ήθελε να σε προστατέψει, είναι νεκρό.
Εξαιτίας σου, ο Τζίο είναι νεκρός.
Ακίνητος!
-Είπα, ακίνητος! -Σε άκουσα, Τζίο.
-Χαλάρωσε. -Λίο, είσαι καλά;
Είπες ότι δεν είσαι πια παιδί.
Στο σπίτι του θείου Άντζελο;
Αυτό μου είπες, σωστά;
Μερικές φορές...
οι μεγάλοι πρέπει να κάνουμε πράγματα...
που είναι δύσκολα και μπερδεμένα.
Δεν θες να κάνεις κακό σε κανέναν. Δώσε μου το όπλο.
Δώσε μου το όπλο και θα μιλήσουμε, σαν ενήλικες.
Αγαπάω τον ξάδερφό σου περισσότερο από τους άλλους.
Αλλά είναι χαφιές, Τζίο.
Γιατί νομίζεις ότι κρύβεται στο σπίτι αυτής της πόρνης;
Ξέρω ότι είσαι πιο έξυπνος.
Έβαλε σε κίνδυνο ολόκληρη την οικογένεια.
Λίο!
Δώσε μου το όπλο. Θα σε πάω σπίτι.
Πού είναι το όπλο;
Σε παραδέχομαι.
Αντιστάθηκες πιο πολύ απ' τον γέρο σου.
Λίο. Λίο.
Είσαι καλά; Πού χτύπησες;
Τα έκανα μαντάρα...
Λίο!
Κάνε ησυχία. Κάνε ησυχία.
Λίο, σκάσε. Σταμάτα.
Θα γίνεις καλά! Μην πεθάνεις!
Λίο, μην πεθάνεις! Λίο!
Λίο, μην πεθάνεις!
Λίο!
Όχι, Λίο!
Ας με βοηθήσει κάποιος!
Λίο! Να πάρει!
Μετά από αίτημα της Σοφίας...
διάβασα αυτό το εδάφιο για τον Τζίο στην κηδεία του πατέρα του.
"Όταν περνάς από τα νερά"...
"εγώ θα 'μαι μαζί σου".
"Κι όταν περνάς ποτάμια, δεν θα καταποντίζεσαι".
"Όταν μέσ' από τη φωτιά βαδίζεις, δεν θα καίγεσαι".
"Οι φλόγες της δεν θα σε αποτεφρώσουν".
"Είσαι πολύτιμος στα μάτια μου, έχεις για μένα αξία"...
"και σ' αγαπώ γι' αυτό θα δώσω ανθρώπους για να σ' αποκτήσω".
Για δέκα χρόνια, ο Τζίο κουβαλούσε την τούρτα για τον πατέρα του...
"ενώ η μητέρα του περίμενε να γίνει άντρας".
-Να πάρει! -Τζίο, εγώ είμαι. Τζίο!
Τζίο, όλα θα πάνε καλά. Τέκνο μου, έχεις χτυπήσει;
Πάτερ...
Τέκνο μου.
Πάτερ, όλοι είναι νεκροί!
-Ο Λίο είναι νεκρός. -Παιδί μου!
Δεν πειράζει. Κλάψε.
Είναι εντάξει, τέκνο μου.
Πρέπει να με ακούσεις. Άκουσέ με.
Το ήξερα ότι θα ερχόσουν.
-Σε περίμενα. Προσευχόμουν. -Τι είναι αυτά που λέτε;
Ξέρω τι συνέβη.
Πίστεψέ με.
Ευχαριστώ, Τζίο.
-Τι; -Ευχαριστώ για το βάψιμο.
Ευχαριστώ για το βάψιμο που έκανες στην εκκλησία όλο το βράδυ.
Γιατί με καλύπτετε, πατέρα;
Αυτό είναι το βάρος που πρέπει να σηκώσω.
Ήρθε η ώρα.
Ήρθε η ώρα να μάθεις την αλήθεια.
Την αλήθεια;
Ποια είναι η αλήθεια, πατέρα;
Το αγόρι μου. Το αγόρι μου.
Το αγόρι μου. Δεν πειράζει.
Είσαι ασφαλής τώρα.
Για να σε δω.
Μαμά, η τούρτα.
Όχι, Τζίο.
Ευχαριστώ, Πάτερ, για το αγόρι μου.
Πρέπει να πηγαίνουμε. Σας παρακαλώ.
-Έτοιμος; Έλα. -Σας παρακαλώ.
Ελάτε.
Περιμένετε.
-Περιμένετε... -Τζίο.
Χρόνια πολλά, μπαμπά.
Translate: Ariel