Υποτιτλισμός: haroldpoi
Στη μνήμη του Άντζελο, ευχαριστώ για όσα μου έμαθες.
Το να 'σαι ισχυρός είναι σαν να 'σαι κυρία.
Αν χρειάζεται να το αποδείξεις, δεν είσαι. Μάργκαρετ Θάτσερ.
"Τι γνώμη έχετε για τη φήμη του γιου σας;" ρώτησε ένας ρεπόρτερ τη μητέρα μου.
"Α", απάντησε, "ήταν παλιάνθρωπος απ' όταν ήταν παιδί." Έρολ Φλιν.
"Εκλεγμένος απ' τον λαό, εκλεγμένος απ' τον Θεό."
Δείξε μου το μουνί.
Πάρε μου πίπα.
50 παραπάνω.
Έγινε.
Τι;
Γλείψ' το.
Ερχόμαστε να σε πάρουμε.
- Καλημέρα. - Γεια σου, Τζορτζ, γεια.
Τα συνηθισμένα;
Το θέμα είναι πως μεγάλωσα πολύ μόνος.
Απ' όσο θυμάμαι, πάντα φοβόμουν οτιδήποτε σεξουαλικό.
Μπατάιγ!
"Η Ιστορία του Ματιού".
Φαίνεσαι πιο όμορφος, Τζορτζ.
Είναι πάντα πρόθυμος να βοηθήσει, ακόμα κι αν προσπαθούν να τον πληγώσουν.
Ο Πιερ, από αυτή την άποψη, είναι ξεχωριστός άνθρωπος.
Θέλει όλοι να αγαπιούνται αληθινά.
Μάλιστα, αυτός μου έμαθε να αγαπάω σωστά.
Θα μ' αφήσεις να βγάλω μερικές φωτογραφίες;
Εντάξει.
Βγάλε το σουτιέν.
Και το βρακί, βγάλ' το.
Βγάλ' το.
Ωραία.
Τώρα βάλε το καπέλο.
Όχι.
Έλα, βάλ' το. Βάλε το καπέλο.
Εντάξει.
Καθόλου άσχημα.
Αυτό θα 'ναι το εξώφυλλο του άλμπουμ.
Είμαι αδύνατη;
Ούτε που κοίταξες.
Φαίνομαι μεγάλη;
Ορκίζεσαι;
Είσαι η Μπέα;
Σήκωσέ το.
Το πιάτο με το γάλα της γάτας;
Βάλ' το εκεί πέρα.
Τώρα κάτσε πάνω.
Τώρα σήκω.
Μείναμε εκεί, άναυδοι. Αλλά ξαφνικά γύρισε
με το γιογιό του, στάθηκε στο χαλί,
κατέβασε το βρακί του, κι έκατσε στα τέσσερα μπροστά μας.
Πεθάναμε στα γέλια, θυμάσαι;
- Δεν ήμουν εκεί εκείνο το βράδυ. - Αλήθεια;
Ήμουν σίγουρη ότι ήσουν εκεί.
Λοιπόν, επιστρέφοντας σ' εμάς.
Όλοι λένε
ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για την επιχείρησή μας.
Υπάρχει μεγάλη ζήτηση για κέντρα ευεξίας και σπα.
Σου έδειξα τα νέα φυλλάδια.
- Καλά είναι, σωστά; - Ναι, τα είδα, αλλά ήρθα για άλλο λόγο.
Ήρθα να μιλήσουμε για την καθυστέρηση των ενοικίων 4 μηνών.
Χρωστάς 20.000 ευρώ.
Έκανα ό,τι μπορούσα. Το σκέφτηκα πολύ.
Η μόνη λύση είναι να πουλήσεις τη βίλα.
Λοιπόν, δεν είναι ότι χρωστάω 20.000.
Περιμένω 20.000 ευρώ που μου χρωστάνε. Είναι λίγο διαφορετικό.
Πρέπει να κάνεις υπομονή.
Εξάλλου, εσύ με πίεσες:
"Ελίζα, κληρονόμησες τη βίλα των γονιών σου. Δεν ανοίγεις τη δική σου επιχείρηση;
Είσαι πολύ ταλαντούχα για δασκάλα".
Και τώρα πρέπει να πουλήσω τη βίλα επειδή περιμένουμε 20.000 ευρώ;
Τα λεφτά θα 'ρθουν, θα περιμένουμε.
Τα λεφτά που σου χρωστάνε δεν μετράνε πια.
- Ούτε καν για μένα; - Δεν αφορά εσένα.
- Κάτι τρέχει μ' εμένα; - Τίποτα δεν τρέχει μ' εσένα.
Δυστυχώς, περνάμε δύσκολους καιρούς. Εσύ, εγώ, όλοι!
Έκανα ό,τι μπορούσα. Μίλησα με συναδέλφους, με τον διευθυντή.
Αναλύσαμε τον προϋπολογισμό.
Αλλά λείπουν ακριβώς 20.000 ευρώ που πρέπει να καλύψουμε.
Άρα η λύση είναι να πουλήσεις το σπίτι τώρα, ή να το χάσεις αύριο.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Δεν φταις εσύ, ούτε εγώ, ούτε κανείς.
Μπορώ να έχω ένα ποτήρι νερό, παρακαλώ;
Συγγνώμη που καπνίζω.
Αλλά είναι το πρώτο τσιγάρο που κάνω απ' όταν ξύπνησα.
Μόλις σηκώνομαι απ' το κρεβάτι,
με καταδιώκουν οι γάτες του άντρα μου.
Με ακολουθούν. Περιμένουν έξω απ' το μπάνιο. Με κοιτάζουν. Θέλουν φαΐ, θέλουν χάδια.
Όταν σηκώνεσαι, χρειάζεσαι τον χρόνο σου, τον καφέ σου, το τσιγάρο σου.
Όχι να σε κυνηγάνε γάτες και να σε κοιτάζουν επίμονα.
Θα τις σκότωνα. Όλες τους. Εκτός απ' την Τάμπι.
Η Τάμπι είναι καλή. Είναι πανέμορφη.
Όλοι λένε ότι είναι γλυκούλα. Ακόμα κι ο ταχυδρόμος το είπε.
Είπα στην Μπέα να φορέσει κάτι ωραίο για σένα.
Δεν ήταν ντυμένη πολύ καλύτερα όταν σε πρωτογνώρισε;
Πάντα δείχνει καλύτερη όταν της διαλέγω εγώ τα ρούχα.
Η Μπέα είναι καλό κορίτσι. Γράφει πολύ καλά.
Είμαι σίγουρη ότι ήδη τη θαυμάζεις.
Οπότε μπορείς να τη βοηθήσεις να δουλέψει σε μια μεγάλη εφημερίδα.
Το κορίτσι μου είναι εξαιρετικό. Είναι ξεχωριστή, μια ξεχωριστή κόρη.
Η μητέρα του Έλβις έλεγε ότι ο γιος της ήταν ξεχωριστός. Ήταν το κόσμημά της.
Ζητάς κάτι απ' την Μπέα κι η Μπέα θα το κάνει.
Ακόμα κι ο Έλβις έγινε ο Έλβις χάρη στον Συνταγματάρχη Πάρκερ.
Τον μάνατζέρ του, τον Συνταγματάρχη.
Τον θυμάσαι;
Η πρωτεύουσα της Εσθονίας;
- Ταλίν. - Ναι!
Τι προτιμάς, Πιερ;
Διάλεξε εσύ.
Σου είπα για τη μητέρα μου;
Στείλε τους το πρώτο και το τρίτο κομμάτι.
Το θέμα είναι…
Η μητέρα μου πάντα λέει ότι γεννήθηκε το '68
Ένα χρόνο μετά τον πατέρα μου.
Αλλά χθες, κατά τύχη, είδα την ταυτότητά της.
Έμαθα ότι γεννήθηκε το '64.
Φαντάζεσαι; Το '64.
Φαντάσου να πεθάνει.
Πας στην κηδεία της. Θα είναι εκεί συγγενείς και φίλοι να σε ρωτάνε:
"Πόσο χρονών ήταν η μητέρα σου;" Κι εσύ απαντάς: "70 χρονών".
Μετά διαβάζεις τη νεκρολογία και λέει 74.
Γαμώτο, το φαντάζεσαι;
Τι;
Σάρα… Νομίζω, το μπαστούνι του Φον Στέρνμπεργκ ήταν ακριβώς έτσι.
Το μπαστούνι του ήταν ο πούτσος του, φυσικά.
Έλα, Ματέο, απόλαυσέ το λίγο! Έχεις τρία σφυρίγματα.
Αυτή είναι η μόνη εφημερίδα στην Ιταλία…
Γεια, αυτή είναι η μόνη εφημερίδα στην Ιταλία που αυτοχρηματοδοτείται πλήρως.
Αυτή είναι η μόνη εφημερίδα στην Ιταλία που αυτοχρηματοδοτείται πλήρως…
Φαίνεσαι καλά, ξέρεις;
Πότε ήταν η τελευταία φορά; Πριν δέκα χρόνια;
Θυμάσαι το αεροπλάνο;
Όταν ξεκίνησα εγώ, αυτός ο τύπος ήταν ο πιο σημαντικός κριτικός τέχνης.
Μια μέρα τον πέτυχα σε ένα συνέδριο της αριστεράς.
Μιλούσαν για παραχώρηση εκθεσιακών χώρων σε νέους καλλιτέχνες.
Ο τύπος τότε είπε ότι ήθελε ν' ανοίξει μια γκαλερί
μεταξύ Βία Ντέλα Μόσκοβα και Γκαριμπάλντι. Όπου θα είχε μόνο νέους καλλιτέχνες
που δεν είχαν κάνει ακόμα ατομική έκθεση. Έτσι, μετά τη συνάντηση, του συστήθηκα.
Είπα ότι ήμουν νέος ζωγράφος.
Ότι η δουλειά μου είχε εκτεθεί στο Βερολίνο, το Ρότερνταμ, το Παρίσι και τα λοιπά.
Αλλά όχι στην Ιταλία, όχι στο Μιλάνο μου.
Οπότε με ρώτησε αν είχα ατζέντη, πολιτικό,
φίλο ή δημοσιογράφο να με προωθήσει.
Είπα όχι.
Απαντάει: "Με τίποτα τότε."
Τον αν μπορώ έστω να του δείξω λίγη απ' τη δουλειά μου, το βιβλίο τέχνης μου.
Κι απαντάει: "Αν το πιστεύεις πραγματικά..."
Τι μαλάκας, έτσι;
Λοιπόν, τελικά άνοιξε τη γκαλερί του
και του πήραν συνέντευξη όλοι οι σνομπ αριστεροί δημοσιογράφοι
όπου έλεγε ότι ήθελε να δώσει χώρο σε νέους καλλιτέχνες,
νέα ταλέντα και τέτοιες μαλακίες.
Πιο αργά, γλυκιά μου!
Αλλά όταν άνοιξε τη γκαλερί
στην πραγματικότητα εξέθετε μόνο διάσημους καλλιτέχνες.
Και κανένας γαμημένος κριτικός ή δημοσιογράφος δεν το είδε.
Λοιπόν, για να μην τα πολυλογώ. Πέρασαν δέκα χρόνια.
Κάποιες φιλίες άλλαξαν.
Πριν λίγες μέρες ήμουν σε μια εκποίηση λόγω πτώχευσης…
και αγόρασα το σπίτι του.
Τώρα όλες οι γκαλερί του είναι κλειστές
κι αυτός ζει σε μια πανσιόν.
Ο Τζόρτζιο τον ξέρει, τον πέτυχε τις προάλλες στο Μπαρ Μότσαρτ,
κι ο τύπος ρώτησε για κάποιον που θα μπορούσε να τον βοηθήσει.
Πήγα στην πανσιόν που μένει,
χτύπησα το κουδούνι, άνοιξε την πόρτα.
Και στεκόμουν με κατεβασμένο το παντελόνι.
Και του έχεσα ένα ωραίο σκατό μπροστά του.
Δεν ήξερε τι να πει. Δεν με αναγνώρισε.
Είχε παραλύσει απ' τον φόβο, ή ίσως απ' την ανάγκη να κλάψει.
Όχι, στην πραγματικότητα είχε παραλύσει απ' τη ντροπή.
Φίλε μου, αυτό δεν μας ενώνει περισσότερο απ' όλο τον κόσμο της τέχνης;
Σου αρέσει…;
Όταν χύνω μέσα σου;
Ναι.
Τότε γιατί δεν μου το λες;
Εννοώ, μερικές φορές θα ήθελα…
Τι θες να πω; "Μ' αρέσει όταν χύνεις μέσα μου."
- Ναι; - Γεια, είμαι η Σάρα.
Έχω ραντεβού με τον Μπένι.
- Ο Μπένι δεν είναι εδώ. - Λοιπόν, θα τον περιμένω πάνω.
Δεν θα έρθει στο γραφείο σήμερα.
Σάρα, γλυκιά μου, συγγνώμη. Άργησα.
- Δεν πειράζει. - Πώς είσαι;
Καλά, δεν μου πήρε πολύ να έρθω εδώ.
- Ωραία τότε. - Ναι.
Άκου, πρέπει να σου πω κάτι.
Δεν μπορώ να κάνω την παραγωγή της ταινίας σου.
- Τι λες τώρα; Την άλλη βδομάδα… - Νομίζω δεν είμαι ο κατάλληλος παραγωγός.
Το σκέφτηκα πολύ. Για ένα τέτοιο σχέδιο δεν κάνω.
Η ιστορία σου είναι τέτοιου τύπου που δεν χρηματοδοτείται.
Και χωρίς χρηματοδότηση, δεν πας πουθενά σ' αυτή τη χώρα.
Εκτός αν έχεις επαφές με πολιτικούς. Εγώ δεν έχω.
Είχα έναν στο Δημοκρατικό Κόμμα, αλλά έφυγε…
- Και το ανακάλυψες τώρα; - Όχι, όχι, όχι…
Δεν το ανακάλυψα τώρα.
Είναι αλήθεια, όταν διάβασα το σενάριο για πρώτη φορά…
Περίμενε λίγο, Μπένι.
Δουλεύουμε αυτό το σχέδιο έναν χρόνο.
Την προηγούμενη βδομάδα διαλέξαμε ηθοποιούς και ψάξαμε για τοποθεσίες…
Το ξέρεις πολύ καλά. Περίμενε λίγο, άσε με να μιλήσω.
Σ' αυτό το σημείο, δεν ξέρω, νόμιζα ότι η ταινία θα γινόταν.
Έτσι ήταν παλιά, αλλά τα πράγματα άλλαξαν τώρα.
Μα ούτε καν με ακούς.
Δεν λέω ότι η ταινία σου δε θα γίνει. Απλώς λέω ότι εγώ δεν μπορώ να την κάνω.
Αλλά υπάρχει λύση. Αυτή την ταινία, τη δική σου, θα την κάνεις μόνη σου.
Ξέρω πολλούς που μπορούν
να βοηθήσουν. Νέα παιδιά απ' τη Σχολή Κινηματογράφου.
Γαμώτο, είναι πολύ καλά παιδιά, νέοι, τρελαμένοι με τις ταινίες.
Πρόθυμοι και απίστευτα ταλαντούχοι.
Φυσικά δεν είναι τόσο ώριμα ταλέντα όσο εσύ,
είναι ανώριμοι, νέοι, αλλά με δίψα να πουν μια ιστορία.
Πίστεψέ με, με πολύ λίγα λεφτά γίνεται όλη η παραγωγή.
Εσύ ή οι γονείς σου θα έχετε κάποιες οικονομίες.
Τέλος πάντων, αυτό που χρειάζεσαι είναι χαμηλό μπάτζετ. Δε θα 'ναι τόσο δύσκολο.
Συγγνώμη.
Μπορείς να περιμένεις, άκου.
Ο Μπρεσόν είπε κάποτε:
"Θα έρθουν νέοι και θα κάνουν τις δικές τους ταινίες με τα δικά τους λεφτά."
Υπέροχο. Περίμενε ένα λεπτό.
Πρέπει να πάω να υπογράψω κάτι χαρτιά.
Μετά θα πιούμε έναν καφέ και θα τα πούμε.
Εντάξει; Θα με περιμένεις;
Συγγνώμη. Μια λεπτομέρεια. Γράφει: AD 007.
007, η πινακίδα μου. Το όνειρό μου από παιδί.
Περίμενέ με!
Ρόμι.
Καλημέρα, δασκάλα.
Θα σας δείξω τα δωμάτιά σας σε λίγο.
Θα συναντιόμαστε μια φορά τη βδομάδα, πάνω κάτω.
Ο Πιερ προτιμά τις Δευτέρες.
Θα σας παίρνουμε τηλέφωνο και θα σας μαζεύουμε.
Όπως είπα, δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο που πρέπει να ξέρετε.
Είναι απλώς απογεύματα με φίλους.
Αστειευόμαστε, αράζουμε, παίζουμε παιχνίδια.
Φυσιολογικά πράγματα.
Πείτε του τα όνειρά σας.
Ο Πιερ θέλει μόνο να του φέρεστε καλά.
Κάντε ό,τι σας ζητήσει,
και στο τέλος θα πάρετε αυτό που ζητήσατε.
Μην πείτε σε κανέναν γι' αυτό. Ειδικά στο τηλέφωνο.
Θεωρήστε τους εαυτούς σας πολύ τυχερές.
Αυτές τις μέρες, όλοι θέλουν να 'ναι εδώ.
Πάμε.
- Γνώρισες ποτέ τον Βαλεντίνο; - Ποιον;
Τον πιλότο αγώνων.
Ίσως μας σύστησαν σε κάποιο πάρτι. Έχεις παυσίπονο;
Ο ήλιος ήταν πάντα σύμβολο ομορφιάς και ενέργειας.
Η αρετή του εμπνέει αυτό το κέντρο ευεξίας, "Ο Ναός του Ήλιου".
Όλες οι θεραπείες εμπνέονται απ' την ίδια φιλοσοφία.
Η αληθινή ευεξία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν η ροή της ενέργειας είναι ελεύθερη,
δημιουργώντας αρμονία μεταξύ σώματος και νου.
- Τι λες; - Γράφεις καλά.
Ευχαριστώ.
Λένε ότι η εποχή είναι κατάλληλη για μια τέτοια επιχείρηση.
- Πολλά πακέτα για σπα πουλιούνται… - Τι έκανες πριν;
Ήμουν καθηγήτρια λυκείου και πριν έγραφα για μια εφημερίδα,
αλλά τώρα οι εφημερίδες έχουν εκλείψει, όπως και οι καθηγητές.
Γράψε κάτι για μένα, σαν δώρο.
Εντάξει.
Αλλά, τι θα ήθελες να γράψω;
- Ένα κείμενο, μια παρουσίαση… - Αυτό φαίνεται ωραίο μέρος.
Αυτή είναι η βίλα μου.
Γιατί δεν μένεις εκεί τώρα;
Κλείσε την επιχείρηση, απόλαυσε το τοπίο και γράψε κάτι για μένα.
Είσαι τρελός;
Μου είπε ότι ποτέ δε θα γίνω αληθινός τραγουδιστής.
Γιατί όχι;
Επειδή δεν είμαι ειλικρινής.
Το μικρό πράσινο αλογάκι τρέλανε την πόλη
πραγματικά τους πάντες: παιδιά, παππούδες, τραπεζίτες,
παγωτατζήδες, κουρείς, δασκάλους, οδηγούς, εργάτες, ζογκλέρ.
Ακόμα κι ο φύλακας του γηπέδου, όλοι πήγαν να δουν την κούρσα του.
Η κούρσα γινόταν πάντα στο παλιό εγκαταλελειμμένο σαπωνοποιείο.
Οι αντίπαλοί του ήταν: ο Φλας, ο Άνεμος, το Άστρο του Βορρά,
ο Σάλπι, η Κίτρινη Μέντα, η Αδελφή Πήγασος.
Όλα τα γρηγορότερα καθαρόαιμα της χώρας
με περισσότερες κερδισμένες κούρσες από κάθε άλλο πρωταθλητή.
Οι αναβάτες τους ήταν οι πιο δημοφιλείς στις οικογένειες και τις γυναίκες της Ιταλίας.
Γαμώτο, αυτά τα μοντέρνα παιχνίδια.
Το μικρό πράσινο αλογάκι… κανείς δεν ήξερε ποιο ήταν ή από πού ερχόταν.
Δεν ανήκε σε κανέναν, συμπαθούσε μόνο τα παιδιά και τους ηλικιωμένους.
Αλλά τους ηλικιωμένους χωρίς γυαλιά. Αυτοί ήταν οι μόνοι που επιτρεπόταν να το αγγίζουν.
Και όλοι έλεγαν: Αχ, αν παιζόταν ακόμα η εκπομπή "Ψάξε τον Κόκορα"
κάθε Κυριακή
τότε θα ήταν εδώ να μας τραβάνε και να παίρνουν συνεντεύξεις.
Αυτή η ιστορία με φρικάρει.
Και το μικρό πράσινο αλογάκι έτρεχε τόσο γρήγορα που η Κίτρινη Μέντα
μετά από τρεις γύρους άρχισε να κλαίει γοερά.
Ενώ ο Φλας είπε ότι θα έτρεχε μόνο
στην τράπεζα στο κέντρο, που έχει μεγάλο σαλόνι, γιατί εκεί δεν έχει ανταγωνιστές.
Τα παιδιά ούρλιαζαν και δεν έβλεπες ούτε έναν ηλικιωμένο με γυαλιά
γιατί το μικρό πράσινο αλογάκι δεν τους συμπαθούσε, και κανείς δεν ήξερε γιατί.
Εϊ, δώσε μου τον αριθμό.
336 123 123 7.
Σκατά, ήταν παρθένα.
Γαμώτο, πέρασα πίστα!
Και το μικρό πράσινο αλογάκι πέρασε τη γραμμή τερματισμού για ένατη φορά
και όλοι νόμιζαν ότι η μέρα τέλειωσε γιατί σε λίγες ώρες θα ήταν Δευτέρα.
Και όλοι θα έπρεπε να γυρίσουν στη δουλειά.
Αλλά χάρη στο μικρό πράσινο αλογάκι, η Κυριακή θα κρατούσε τριπλάσια!
Ο κόσμος γιόρταζε, έτρωγε κι άκουγε μουσική!
Τι πρωταθλητής το μικρό πράσινο αλογάκι!
Πρωταθλητής εντός κι εκτός του ιπποδρόμου.
Έχεις πάει σε πολλές πόλεις για δουλειά;
Όπως ποιες;
Παρίσι, Βερολίνο, Λονδίνο, Μόσχα, Σαντιάγο της Χιλής, Ρίο ντε Τζανέιρο
Νέο Δελχί, κλπ, κλπ.
Σε ποια πόλη θέλεις να ζήσεις;
Θα ήθελα να ζήσω στην Αφρική ή στη Νότια Αμερική.
Οι άνθρωποι είναι φτωχοί αλλά χαρούμενοι.
Γιατί ζουν μ' αυτά που έχουν, ο ήλιος λάμπει κι έχει ζέστη.
Υπάρχουν φρούτα και δεν νοιάζονται για τα πράγματα που έχουμε εδώ.
Γιατί;
Πιερ, σ' αγαπώ.
Όλοι νομίζουν ότι η ζωή σου είναι παράξενη…
Αλλά νομίζω ότι είσαι απλώς δυστυχισμένος.
Είμαι απλώς ένα χαζό κορίτσι με χαζά όνειρα, αλλά…
καταλαβαίνω ότι όλα όσα κάνεις, τα κάνεις επειδή…
είσαι ευαίσθητος και ξέρεις πώς ν' αγαπάς.
ΠΙΕΡ-ΒΙΣ Η ΛΕΚΑΝΗ
Πες μου, τις προάλλες στο πάρτι
με τα δύο κορίτσια, τις γάμησες;
Το πιστεύεις; Λες ότι ο μόνος λόγος
που δε γάμησες εκείνα τα δύο κορίτσια ήταν για να μη με πληγώσεις.
Αλλά δεν είσαι ο ζηλιάρης τύπος, σωστά;
Δεν με ζηλεύεις.
Μπορείς να μου πεις γιατί όχι;
Θυμάσαι ένα βράδυ στην τραπεζαρία
που καθόμασταν στο τραπέζι δίπλα σε κάτι αξιωματικούς του ναυτικού;
Δεν μπορούσα να σταματήσω να τον σκέφτομαι.
Κι όμως, ούτε στιγμή δεν έφυγε απ' το μυαλό μου.
Ήμουν σίγουρη ότι αν με ήθελε έστω και για ένα μόνο βράδυ,
ήμουν έτοιμη να τα παρατήσω όλα.
Όλο το γαμημένο μου μέλλον μαζί σου, τα πάντα.
Και το πιο παράξενο ήταν ότι την ίδια στιγμή σ' αγαπούσα περισσότερο από ποτέ.
Και η αγάπη μου για σένα ήταν μια αγάπη…
τρυφερή, αλλά θλιμμένη.
Γκολ!
Χθες διάβασα μια φράση που δεν μπορώ να βγάλω απ' το μυαλό μου.
Η τέχνη δεν είναι καθρέφτης που αντανακλά τον κόσμο, αλλά σφυρί για να τον σμιλέψει.
- Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια; - Νομίζω ναι.
- Είναι του Μαγιακόφσκι. - Το ξέρω.
Του μοιάζεις λίγο.
Θα ήθελα να σου πάρω συνέντευξη για την εφημερίδα. Λες να μπορούσα;
Είμαι σίγουρη ότι έχεις πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να πεις.
Δεν θέλω να καταλήξω σαν την Amy Winehouse.
Ξέρεις, θα ήθελα να γνώριζες τη μητέρα μου.
Λοιπόν, πάνω κάτω, δε θα 'ναι πρόβλημα.
Γιατί πάντα λέει ότι κάνω παρέα με ανθρώπους άσχημα ντυμένους επειδή είναι κομμουνιστές.
Είμαι σίγουρη ότι αν μπορούσες να τη δεις, θα άλλαζε γνώμη.
Πιστεύεις ότι είμαι καλοντυμένος;
Τι συμβαίνει;
Ο σκύλος μου ο Μπράιαν πέθανε.
Ήταν μόνο τέσσερα χρόνια μικρότερός μου.
Λυπάμαι.
Κι εγώ λυπήθηκα πολύ όταν πέθανε ο σκύλος μου.
Πώς τον έλεγαν;
Τον έλεγαν Τόμι.
Ήταν το τελευταίο δώρο απ' τον πατέρα μου πριν πεθάνει.
Οπότε όταν πέθανε ο Τόμι…
Ήταν σαν να έχασα τον πατέρα μου δύο φορές.
Μπορώ;
Σου μίλησα για την ταινία μου;
Όχι.
Είναι για τα κοινωνικά δίκτυα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Πρακτικά, είναι για μια ομάδα νέων της υψηλής κοινωνίας του Μιλάνου.
Αυτούς που πάνε στα καλύτερα σχολεία όπως το Λεόνε ή το Σαν Κάρλο.
Ξέρεις, γνώρισα πολλούς απ' αυτούς.
Μια ομάδα απ' αυτά τα παιδιά δημιούργησε ψεύτικα προφίλ στο Facebook
για να εκθέσουν παιδόφιλους ιερείς. Αλλά ανακάλυψαν κρυμμένα μυστικά του Βατικανού
και τους κλείδωσαν σε μυστικά κελιά της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου.
Τα κλειδιά πετάχτηκαν, και τώρα είναι καταδικασμένοι σε θάνατο. Τρελό.
Ξέρεις ότι το Βατικανό είναι το μόνο κράτος στην Ευρώπη,
που ακόμα έχει τη θανατική ποινή;
Μου ήρθε η ιδέα όταν διάβασα το "Σεξ και το Βατικανό",
και μετά μερικές συνεντεύξεις στο διαδίκτυο.
Δεν ξέρω, εγώ θα ντρεπόμουν να δείξω το πρόσωπό μου,
αλλά αυτοί δε νοιάζονται, συνεχίζουν με την παποσύνη
και φτιάχνουν μέχρι και λογαριασμούς στο Facebook.
Το Facebook θα έπρεπε να χρησιμοποιείται μόνο για δουλειά.
Η Μάρτα λέει ότι είναι μαλακία. Ότι είναι κάτι προφανές.
Αλλά σημασία έχει πώς κάνεις την ταινία, σωστά;
Φυσικά.
Νομίζω απλώς ζηλεύει.
Είναι κομμουνίστρια.
Η Ιταλία του μίσους.
Αλλά η αγάπη πάντα νικάει.
Όχι, όχι, άσ' το πάνω.
Γονάτισε.
Γαμώτο, κάθε φορά είναι πιο περίπλοκο!
- Καλημέρα, κύριε. - Ήρεμα, ήρεμα.
- Θες; - Όχι, ευχαριστώ, Τζορτζ.
"Δεν υπάρχει τίποτα πιο εύθραυστο απ' την ομορφιά των γυναικών.
Μόνο ένα μαχαίρι στα χέρια ενός μαύρου,
και σε τρεις κινήσεις το μαργαριτάρι σου, το είδωλό σου,
το αριστούργημα της δημιουργίας, θα μοιάζει με κεφάλι γδαρμένου μοσχαριού."
"Το Πορτρέτο ενός Άγγλου στον Πύργο του"
Μπράβο, Τζορτζ.
Αν ήμουν ικανός ν' αγαπήσω πιθανόν θα παντρευόμουν
και θα αγαπούσα πιστά τη γυναίκα μου,
μέσα απ' όλες τις δοκιμασίες και τις μεγαλύτερες θυσίες.
Αλλά η αγάπη είναι μια φθαρμένη λέξη.
Μαμά, ο μπαμπάς μού άφησε κάτι στη διαθήκη του;
Φυσικά, Ματέο.
Εννοώ κάτι συγκεκριμένο, κάτι μόνο για μένα.
Κάτι που του ανήκε, μόνο για μένα.
Ξέρω 'γώ; Ένα βιβλίο, ένα στυλό, τα γυαλιά του;
- Δεν ξέρω. - Δεν…
Περπατήστε σε κύκλους.
Σταματήστε!
Πέστε κάτω.
Έχεις μία δεξιά σου, κι άλλη μία αριστερά.
Η μία είναι η κοπέλα σου, η άλλη είναι η μάνα σου. Διάλεξε μία.
Αυτή που δε θα γαμήσεις, θα γλείψει τα χύσια σου απ' τον μηρό της άλλης.
Καλή τύχη.
Είσαι καθυστερημένος;
Πάντα κάνεις ό,τι σου λένε, σωστά;
Ηλίθιε.
Λέγε.
Πρέπει ν' απαντήσουμε στις ερωτήσεις για την τηλεοπτική εκπομπή ως τη Δευτέρα
με τη σειρά που μας τις έδωσαν.
- Μπορείς να τις δεις απόψε; - Όχι.
Θα σου δώσω τη λίστα νωρίς το πρωί. Μπορείς να διαβάσεις ενώ πας στο αεροδρόμιο.
Σου έχω στείλει το πρόγραμμα των Βρυξελλών.
- Σ' το έστειλα σήμερα το πρωί. - Αλήθεια;
Τη Δευτέρα, η Γκουέντα, το κορίτσι που σου σύστησα στο γήπεδο, δε θα μπορέσει να έρθει.
Είναι στο νοσοκομείο. Κάποιος της επιτέθηκε στον δρόμο.
Ναι;
Τι σκέφτεσαι;
Σκέφτομαι: Ρόμι, ποιος σ' αγαπάει αληθινά;
Με ποιον είσαι αρραβωνιασμένη; Ποιος σε γαμάει; Αλλά μετά σου λέω: Αλήθεια;
Είσαι καλά, Πιερ;
Ρόμι, πόσο καιρό δουλεύεις για μένα;
Εφτά χρόνια.
Τότε μην τολμήσεις να μου ξαναμιλήσεις μ' αυτό τον τρόπο.
Σάρα, χαιρέτα τον Μπράιαν. Τον σκύλο της Μπέα.
Γεια σου, Μπράιαν.
Πολλή ζέστη σήμερα το πρωί.
Παίξ' του μια μαλακία.
Έλα, Μπέα! Κοίτα τι καυλί χαλβά!
Γλυκιά μου, πιστεύεις στ' αλήθεια ότι ένα πτώμα μπορεί να καυλώσει;
Ένα θαύμα.
Πάντα πίστευα σε σένα.
Φαινόταν απλώς κοιτώντας σε.
Τη χρονιά που έδινες τελικές εξετάσεις, έφυγα κι εγώ απ' το σχολείο.
Φύγαμε κι οι δυο. Θυμάσαι, Ρόμι;
Μάντεψε, συνάντησα τον Μαγκράσι, πριν ένα-δύο χρόνια.
Μου είπε ότι πήγαινε στο Λονδίνο, γιατί δεν είχε άλλες ευκαιρίες εδώ.
Όλοι φεύγουν.
Για μένα είναι ώρα να γυρίσω στη διδασκαλία.
Να κάνω αυτό που κάνω καλύτερα: να διδάσκω.
Εσύ; Είσαι χαρούμενη;
Τι χαζή ερώτηση, ε;
"Σκέφτηκε να ξυρίσει τα γένια του πριν φύγει.
Γιατί κοιτάζοντας τον εαυτό του στον καθρέφτη, συνειδητοποίησε
ότι το μικρό λακκάκι στο πηγούνι, το μόνο του όπλο αποπλάνησης,
ήταν κρυμμένο κάτω απ' τα γένια.
Συνειδητοποίησε με φρίκη ότι δεν είχε ξυραφάκια.
Τρομαγμένος, σκόνταψε στο καλάθι των απλύτων
έχασα το κράτημα απ' τον νιπτήρα…
Προσπάθησε ν' αρπάξει το λάστιχο του ντους.
Αλλά έσπασε, πέφτοντας στο πάτωμα, με το μέτωπό του να χτυπά στα μπλε πλακάκια.
Η μοίρα τού είχε χαρίσει άλλο ένα λακκάκι, στο μέτωπό του.
Αλλά δυστυχώς έπρεπε να πεθάνει για να το κερδίσει."
Πες του ότι φεύγεις.
- Αλλιώς θα θυμώσει… - Χέστηκα!
Είναι άχρηστος. Μου κατέστρεψε τη ζωή.
Με έμπλεξε σ' αυτό το γαμημένο χάλι και όταν όλα σκάσουν, εγώ θα τη γαμήσω, όχι αυτός.
Θα σώσει το γαμημένο του τομάρι, τον πλαδαρό του κώλο.
Και δε μ' ευχαριστεί καν…
Συγγνώμη.
Απλώς μίλησα από ζήλια.
Πρέπει να περάσω λίγο χρόνο με τους γονείς μου.
Εντάξει.
Ο Τζορτζ θα σε πάει.
- Το διαβάζεις; - Ναι.
Και;
Γράφεις πολύ καλά.
Ερχόμουν σ' αυτό το σπίτι με τον πατέρα μου.
- Σ' αρέσει; - Ναι, πολύ.
Αν μετακομίζαμε στο Λονδίνο; Θα σου άρεσε;
Ναι, φυσικά.
Χύσε μέσα μου.
Γιατί δε μου είπες ποιος είναι ο πατέρας σου;
Μα σου είπα.
- Απίστευτο. - Σου είπα.
- Όταν πρωτογνωριστήκαμε. - Όχι.
- Σου είπα ότι μιλούσε πολύ καλά για σένα. - Δε μου είπες.
- Γι' αυτό ήθελα να σε γνωρίσω. - Δε μου είπες.
- Σου είπα. - Ξέρεις πόσο καιρό ξέρω τον πατέρα σου;
- Ξέρεις πόσο καιρό; - Ναι.
Πριν καν γεννηθείς.
- Το ξέρω, μάλιστα το συζητάμε. - Τότε τι στο διάολο κάνεις εδώ;
Δε χρειάζεσαι λεφτά, επαφές
ή τηλεφωνικό νούμερο! Τι στον πούτσο κάνεις εδώ;
Ο πατέρας σου δε μπορεί να καταλάβει πως ό,τι κάνω
το κάνω για σένα, για σένα,
Για σένα, για σένα, για σένα. Και για όσους θα 'ρθουν!
Άντε γαμήσου.
Έπρεπε να είχες πάρει αμέσως, τώρα θα γίνει καταστροφή.
Το ξέρω.
Αλλά πάντα έλεγες να μη χρησιμοποιούμε τηλέφωνα.
Ποιος ξέρει…
Πότε…
Πάμε;
Καλό κορίτσι.
Έπρεπε να είχες σπουδάσει σε μοναστήρι.
Έπρεπε να σ' είχαν κάνει αγία, σκύλα!
Δε χρειάζεται να σας πω ότι δεν πρέπει να πείτε λέξη για το τι έγινε εδώ.
Ο Πιερ κανόνισε τις πληρωμές σας προκαταβολικά.
Οπότε, αν κάνετε ό,τι λέω,
θα πάρετε τα λεφτά σας σε 6-7 μήνες.
Ναι, και τι γίνεται με τις υποσχέσεις του σ' εμάς;
Μπορούσα να βρω τα λεφτά μόνη μου,
- αλλά οι επαφές… - Θέλω να ξέρω…
Πού είναι αυτοί που θα με έφερνε σ' επαφή; Δεν έκανα όσα έκανα για το τίποτα.
Υποτίθεται ότι θα με βοηθούσε με τον δίσκο μου.
Προφανώς αυτό δεν είναι δυνατόν τώρα.
Ο Πιερ είναι νεκρός. Το όνομά του τώρα είναι άχρηστο.
Μπορώ να κρατήσω τα βιβλία του;
Είναι τα μόνα πράγματα αξίας που άφησε ο μαλάκας.
Ναι, αλλά μιλάω για την ταινία μου.
Στον Πιερ άρεσε το σενάριό μου, είχε μιλήσει μάλιστα με έναν…
Με ποιον;
Σταμάτα να λες αυτές τις μαλακίες στον εαυτό σου.
Πάρτε τα λεφτά και χρησιμοποιήστε τα γι' αυτό που μπορείτε να κάνετε στ' αλήθεια.
Τώρα μην φοβάστε.
Ό,τι έγινε, έγινε δυστυχώς.
Παρόλα αυτά, τα πήγατε όλοι πολύ καλά. Είναι αλήθεια.
Είμαι ευχαριστημένη μαζί σας. Ξέρω ότι είστε έμπιστοι.
Μόλις βρω κάποιον
ικανό να εκπληρώσει τις πραγματικές σας φιλοδοξίες, θα σας τηλεφωνήσω.
"Είμαι…
η πρώτη νύφη όλων των εποχών…
και στην τελευταία νύφη θα μετενσαρκωθώ.
Όπου κι αν είναι…
εκεί θα είναι ένας Εδέμ."
"Το Ημερολόγιο της Εύας", του Μαρκ Τουέιν
Μπράβο, Ρομίνα.
Τι όμορφο κοριτσάκι.
Γεια σου, κουκλίτσα. Πώς σε λένε;
Την λένε Έυα. Όπως την Έυα Μπράουν.
Υποτιτλισμός: haroldpoi