Χρήματα.
Κανείς δεν θα πεθάνει.
Στο πάτωμα, καθίκι.
Γέμισέ το.
Πάμε να το κάνουμε.
Έλα.
Έλα!
- Οτιδήποτε άλλο.
Ο πατέρας σου ήταν ένας θεοφοβούμενος άνθρωπος, Τράβις.
Δεν είναι σωστό.
- Λέει εδώ.
Εγώ, εε...
Δεν μπορώ να διαβάσω αυτά τα ψιλά γράμματα.
Σερίφη, θα είχες την καλοσύνη;
- Λέει εδώ πως ο πατέρας σου άφησε
σχεδόν τα πάντα σε εκείνον τον τηλεοπτικό ιεροκήρυκα.
Χρήματα και μετοχές κυρίως.
Βέβαια, εσύ παίρνεις όλη τη γη.
Και συνεχίζει λέγοντας
ότι αν δουλέψεις σκληρά
ίσως και να κάνεις κάτι στη ζωή σου.
Λέει ότι παίρνεις τα οικογενειακά κειμήλια.
Αυτό θα είναι τα κεντήματα της μητέρας σου.
Αυτή η συλλογή νομισμάτων.
Και τα δαχτυλήθρα της μητέρας σου.
- Δεν ξέρω πολλά για δαχτυλήθρες.
Αλλά όπως θυμάμαι
είναι εντυπωσιακή η συλλογή νομισμάτων.
Αυτό είναι η αλυσίδα του πατέρα του, έτσι δεν είναι;
- Ε, αυτή αξίζει μια περιουσία.
Ίσως να ήθελες να την κρατήσεις στην τράπεζα.
- Όχι.
- Ξέρεις, ο πατέρας σου μου είχε δείξει
μερικά χαρτονομίσματα των Νοτίων κάποτε.
Μάλλον δεν αξίζουν τίποτα
αλλά, ε...
θα ήμουν πρόθυμος να πληρώσω καλά λεφτά.
Τι λες;
- Όχι.
- Ηρέμησε, Άντριου.
Έχεις αρχίσει να σαλιώνεις το τραπέζι του δικαστή.
Δεν μπορεί να χωρίσει αυτήν τη συλλογή.
Είναι στην οικογένειά του πάνω από εκατό χρόνια.
- Ε, είπα να το προσπαθήσω.
- Αυτό ήταν όλο;
- Αν υπογράψετε αυτό, τελειώσαμε.
Γεια σου, Τράβις.
Είσαι εκεί πάνω στη σοφίτα;
Πρέπει να φτιάξεις αυτές τις σκάλες.
Μπόμπι, τι έκπληξη.
Συνήθως χτυπάς την πόρτα.
Πέρνα μέσα.
- Σκέφτηκα πως μπορεί να διψούσες.
Λυπάμαι για τον πατέρα σου.
Είμαι εκτός υπηρεσίας.
Λοιπόν, πότε φεύγεις;
- Δεν ξέρω.
Μάλλον σύντομα.
- Καλά κάνεις.
Από το λύκειο το λες.
Θα ταξιδέψεις στον κόσμο.
Θα γνωρίσεις εξωτικές γυναίκες.
Όπως το βλέπω εγώ
τώρα είναι η μεγάλη σου ευκαιρία.
- Μάλλον δεν είναι γυναίκες που σε ξέρουν.
- Πάλι για την Κρις Μπόντι μιλάς;
Γαμώτο.
Ήταν τέλειο.
Ξέρεις πως μου την έπεφτε στον χορό.
Εγώ...
- Ήταν το ραντεβού μου.
- Πρέπει να κινείσαι γρήγορα.
- Εσύ κινήθηκες αργά.
- Δεν θα φύγεις ποτέ.
- Ποτέ δεν ξέρεις.
- Ναι.
Νομίζω πως ξέρω.
Τα λέμε αργότερα.
- Ευχαριστώ για τη διαδρομή.
Γεια σου.
Ωχ, Θεέ μου.
Νομίζω πως χάθηκα.
Κέλι.
- Συγγνώμη.
Τράβις.
- Χάρηκα, Τράβις.
Μπορείς να με βοηθήσεις;
Προσπαθούσα να πάω στο Γουάτκινς.
- Γουάτκινς;
Είσαι εδώ.
Έξω από το Άστονβιλ.
Το Γουάτκινς είναι εκεί
30 μίλια μακριά.
- Ξέρεις αν υπάρχει
λεωφορείο ή κάτι εκεί γύρω;
- Το τρένο περνάει από την πόλη.
Πεινάς;
- Τι;
- Πεινάς;
Επειδή αν πεινάς...
Ήμουν έτοιμος να φάω μεσημεριανό.
Μπορείς να φας μαζί μου αν θέλεις.
Και μετά μπορώ να σε πάω πίσω στην πόλη.
Αν πεινάς.
- Εντάξει.
Ας φάμε.
- Δεν το είχα σκεφτεί
μέχρι τώρα μόλις.
Έι.
Ξέχασες την τσάντα σου.
- Θεέ μου.
Πόση ώρα κοιμόμουν;
- Τέσσερις και ένα τέταρτο ώρες.
- Θεέ μου.
Συγγνώμη.
Μπορείς να με πας στην πόλη;
Να πάρω ένα δωμάτιο στο Traveler's Club.
- Είναι αργά.
Δηλαδή...
Συγγνώμη που σε άφησα να κοιμηθείς τόσο πολύ.
Υπέθεσα...
Υπέθεσα ότι...
Αν δεν είχες πρόβλημα...
ότι θα μπορούσες...
να μείνεις εδώ απόψε.
Το σπίτι είναι μεγάλο.
Έχει πολλά δωμάτια.
Οι πόρτες κλειδώνουν.
Εξάλλου εγώ κοιμάμαι στο πατάρι με το σανό.
- Στο πατάρι με το σανό;
Γιατί;
- Έτσι απλώς.
Ο πατέρας μου ζούσε στο σπίτι.
- Α, μάλιστα.
Ωραία συλλογή.
Winchester.
1894.
- Του '92, βασικά.
Ξέρεις από όπλα;
- Ναι.
Είναι κάτι που κυλάει στην οικογένεια.
- Ναι;
Και στη δική μου.
Καλό είναι, γιατί έχουμε όπλα παντού στο σπίτι.
- Πρέπει να μείνεις έξω, στο πατάρι;
- Αν νιώθεις πιο ασφαλής.
- Θα ένιωθα πιο ασφαλής
αν έμενες μέσα στο σπίτι.
- Συγγνώμη;
- Θα ένιωθα πιο ασφαλής αν έμενες μέσα στο σπίτι.
- Εντάξει.
Δηλαδή, οκ.
Το δωμάτιο είναι από εδώ.
- Τράβις;
Είσαι αληθινός κύριος.
Ο σταθμός είναι λίγο παραπάνω.
Τι θα κάνεις όταν φτάσεις στο Γουότκινς;
- Ο Ρίκι πήγε εκεί για να γίνει ηθοποιός
στο Θέατρο Τζεμ, το ξέρεις;
- Το θέατρο με δείπνο στο Γουότκινς;
- Ναι.
- Είσαι σίγουρη;
- Είμαι σίγουρη.
- Ε λοιπόν...
Νομίζω ότι έχει κλείσει εδώ και χρόνια.
- Αλήθεια;
- Είμαι σχεδόν σίγουρος.
Πηγαίναμε εκεί όταν ήμουν παιδί.
- Ω, γαμώτο.
- Πότε ήταν η τελευταία φορά που του μίλησες;
- Ε, κάπως χωρίσαμε.
Πριν φύγει και...
Σου είπα ότι θα τον έκανα έκπληξη.
- Λυπάμαι.
Να φας κάτι;
Έλα.
Αν έπρεπε να πετάξω πίσω στο Λονδίνο,
για να καλύψω την ανικανότητα,
δεν θα ήμουν ευχαριστημένος.
Επειδή σου είπα...
Γεια σου, Τράβις.
- Γεια σου, Λούτι.
Πού είναι ο Ερλ;
- Ε, έχει κάπως ρεπό σήμερα.
Μπορούμε να πάρουμε δύο χυμούς πορτοκάλι, σε παρακαλώ;
- Έρχονται αμέσως.
Γεια σου, Τράβις.
Η τηλεόρασή μας κάνει κάτι κόλπα.
Λες να μπορούσες να την κοιτάξεις;
- Εντάξει.
Έχω βαρεθεί να τα κάνεις θάλασσα
όταν δεν είμαι εκεί να σε κρατάω απ’ το χέρι.
- Ποια είναι η κοπέλα;
- Δεν θα το 'λεγα αν δεν τη ξέρεις.
- Τότε σύστησέ με.
- Απλώς περνάει από την πόλη.
- Τότε υποθέτω πως πρέπει να της το πω.
- Είσαι ο Τράβις Γκρέιαμ, έτσι δεν είναι;
- Σωστά.
- Είμαι η Τζολίν.
Άκουσα ότι θέλετε να πουλήσετε κάποια ακίνητα
σε αυτήν την περιοχή.
- Τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα.
- Εγώ θέλω να αγοράσω.
Λέτε να μπορούσα να δω το σπίτι σας;
- Δεν έχει και πολλά να δείτε.
- Δεν θα πουλήσεις το σπίτι σου, έτσι;
- Εξαρτάται από την προσφορά της.
- Ω, είμαι σίγουρη ότι μπορώ να σας κάνω
μια πολύ δελεαστική προσφορά, κύριε Γκράχαμ.
- Με συγχωρείτε.
Τράβις, δεν είπες
ότι ο προπάππους σου έχτισε αυτό το σπίτι;
Δεν μπορείς απλώς να...
Κοίτα, συγγνώμη.
Σε φέρνω σε δύσκολη θέση.
Πίστεψέ με,
κάποια που δεν είχε ποτέ πραγματικά ένα σπίτι,
μια οικογένεια,
σύντομα θα αρχίσεις να σου λείπει.
- Δεσποινίς Λίντερ,
εκτιμώ το ενδιαφέρον σας.
Αλλά δεν είμαι ακόμη σίγουρος.
- Δεν υπάρχει κακό στο να ρίξω μια ματιά.
Έτσι δεν είναι;
- Θα σας ενημερώσω.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
- Οκέι.
- Μικρή πόλη.
Κανείς δεν κοιτάζει τη δουλειά του.
- Τράβις, βγάλε το καπέλο σου μέσα στο μαγαζί.
- Σερίφη Μπομπ.
- Αυτός είναι ο σερίφης;
Δεν έχω ξαναδεί σερίφη χωρίς όπλο.
- Δεν το χρειάζεται.
- Ε, Τράβις.
Θα πας με τη Σέβι στο χορό;
Δεν θα ήταν το ίδιο
χωρίς μια άφιξη από την οικογένεια Γκράχαμ.
- Δεν το είχα σκεφτεί.
- Χορός;
Λατρεύω τους χορούς.
- Δεν έχεις κάπου να πας;
- Πουθενά να πάω.
Ούτε λεφτά για να πάω.
Ίσως να σου ήμουν χρήσιμη στο ράντσο.
- Ίσως.
Δύο ένοπλοι ληστές
διέφυγαν με πάνω από 10.000 δολάρια.
- Σου λέω.
Ο κόσμος εκεί έξω είναι τελείως τρελός αυτές τις μέρες.
- Νομίζεις ότι πουλάω;
Αυτό είναι το μέρος μου.
Γαμώτο!
- Κατέβασε αυτό το ρόπαλο.
- Έρλ. - Έρλ, κατέβασε αυτό το ρόπαλο
αλλιώς θα σε ρίξω κάτω εδώ και τώρα.
- Ας ηρεμήσουμε όλοι τώρα.
Έρλ, διώχνεις τους πελάτες σου.
- Αν κάνεις πίσω, πας κάτω.
- Καλύτερα να κατεβάσεις το όπλο του γιου σου από το πρόσωπό μου
αυτό είναι το μέρος μου.
Δεν αστειεύομαι.
- Κατέβασε το όπλο, Μπόμπι.
Είπα κατέβασε το όπλο.
Τώρα.
Έρλ.
Ο πεισματάρης, ηλίθιος γιος μου δεν με ακούει.
Αυτό που θα κάνω
είναι να πάω εκεί
και να του πάρω το όπλο.
Δεν θέλω να μου ρίξεις εκείνο το ρόπαλο
στο κεφάλι.
- Κάν' το, Μπομπ.
Κάν' το.
- Μπόμπι.
Δώσε μου το όπλο.
- Σε παρακαλώ, κατέβασε το ρόπαλο, κύριε.
- Αν δεν μου δώσεις το όπλο, αναπληρωτή,
δώσε μου το σήμα σου.
- Ορίστε, Έρλ.
Εσύ δίνεις τις εντολές τώρα.
- Βγάλ' τον έξω, Μπομπ.
- Ο κύριος Γέιτς θα ήθελε να φύγεις από το εστιατόριό του.
- Τι κοιτάς εσύ;
- Λες να ξεκουραστεί λίγο εκείνο το ρόπαλο;
Άσε με να σου φτιάξω έναν καφέ.
Εσύ, εγώ και η Λούτι θα τα πούμε.
- Τώρα ξέρεις γιατί δεν χρειάζεται όπλο.
- Συγγνώμη.
Η μαμά σου
είχε τόσο όμορφα πράγματα.
- Ίσως να μην τα λες φορώντας σορτσάκι.
Αυτό είναι πολύ όμορφο.
Που είσαι εδώ.
- Συγγνώμη που δεν βοηθάω πολύ, αλλά αυτά τα γάντια είναι τεράστια.
Το μυρίζεις αυτό;
- Ναι, κάτι.
- Ας το ελέγξουμε.
Ω Θεέ μου.
Είναι τόσο λυπηρό.
Τι έγινε;
- Μάλλον χωρίστηκε από τη μαμά του.
Μετά το βρήκαν τα κογιότ.
- Καημένο μωρό.
- Συγγνώμη.
Θα το κάψω στον φούρνο.
- Θα το κάψεις;
Δεν θα έπρεπε να το θάψουμε;
- Τα σκυλιά απλώς θα το ξεθάψουν.
- Ουάου, λατρεύω το Παρίσι τη νύχτα.
- Συγγνώμη.
- Ξέρεις.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ρομαντικό
από το να μοιράζεσαι μια νύχτα αργά.
- Σίδνεϊ;
- Έζησα εκεί.
- Σοβαρά;
Πώς ήταν;
- Λοιπόν.
Ξέρεις.
Είναι περίεργο πράγμα, αλλά
μοιάζει πολύ με το Άστονβιλ.
Κάνω πλάκα.
Το Παρίσι.
Το Παρίσι είναι μαγευτικό.
Αλλά εγώ προσωπικά προτιμώ αυτό.
- Κυρία.
- Θα σου τα πω όλα
όταν με αφήσεις να ρίξω μια ματιά στο σπίτι σου.
- Όπως είπα.
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι θέλω να πουλήσω τώρα.
- Τώρα.
Δεν θέλεις να πουλήσεις
ή η κοπέλα σου δεν θέλει να πουλήσεις;
Τι λες για τον πατέρα σου;
- Τι λες γι’ αυτόν;
- Αγαπούσε αυτό το σπίτι πάρα, πάρα πολύ.
- Και λοιπόν;
- Ξέρεις, είναι μικρή πόλη
και οι άνθρωποι μιλάνε.
Απ' ό,τι έχω καταλάβει.
Ο πατέρας σου αγαπούσε αυτό το σπίτι
περισσότερο από σχεδόν οτιδήποτε άλλο.
- Πρέπει πραγματικά να πηγαίνω.
Ε, απλώς ο κόσμος λέει
πράγματα που δεν καταλαβαίνει.
- Ακόμα ένας λόγος να φύγεις.
Δεν νομίζεις;
Μένω στο πανδοχείο του Τάνερ.
Δεν είναι ακριβώς το Savoy, αλλά...
Ομολογώ.
Έχω συνηθίσει να παίρνω ό,τι θέλω, κύριε Γκρέιαμ.
Δεν είμαι υπομονετική γυναίκα.
- Ουάου!
Θεέ μου, είναι υπέροχα εδώ.
Θα μπορούσα να μείνω για πάντα
και να μην το βαρεθώ ποτέ.
Σε ποιον ανήκει αυτό το μέρος;
- Στην Όπαλ και τον Άρθουρ Ντελ Ρίπλ.
Λείπουν για λίγο από την πόλη.
Κάνε μου μια χάρη.
Θύμισέ μου να ταΐσω τη γάτα τους.
- Φυσικά.
- Τέλος πάντων,
πες μου περισσότερα για το Κόρπους Κρίστι.
- Ναι, από εκεί κατάγομαι, ξέρεις;
Από το Τέξας.
Μετά Μιλγουόκι.
- Τι ήταν αυτό;
- Σχεδόν το δείπνο μας.
- Με καραμπίνα είναι χειρότερο.
Είναι δύσκολος στόχος όμως.
- Εγώ απλώς θέλω να δοκιμάσω την τύχη μου.
- Υπάρχουν μερικά αριστερά από τη βελανιδιά.
- Δύσκολος στόχος.
- Ναι, δεξιά πλευρά.
Σταθερό χέρι.
Τρελή καρδιά.
Κληρονομικό.
Νομίζεις ότι μπορείς να μου κάνεις μασάζ;
Είσαι καλά;
- Ναι.
- Δεν πειράζει.
Τι είναι αυτό;
- Ουλή.
- Από τι;
- Από το ποδόσφαιρο.
- Σκατά.
Ήμουν κατοχυρωμένος με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.
- Είσαι τόσο γλυκός.
Οι γονείς μου δεν με ήθελαν.
- Δεν ήθελες.
Κι εγώ νόμιζα ότι ήμουν κακό παιδί.
Ο θείος Μπάντι μου.
Ο αδελφός μου επέμενε να μου το πει η μαμά μου
Οι οικογένειες μπορούν να είναι τόσο διαλυμένες.
Αυτό δεν θα συμβεί σε εμάς.
Επειδή είμαστε το καλύτερο από το μεδούλι μας.
- Γεια.
Πήγαινα στο οικόπεδο παρακάτω
και σκέφτηκα να περάσω να πω ένα γεια.
- Γεια.
Ωραίο αμάξι.
Χάρηκα που σε είδα.
- Είναι καλή στιγμή για μια ξενάγηση;
- Δεν είμαι σίγουρος.
- Τικ τακ, κύριε Γκράχαμ.
Γεια σου.
- Γεια σου, γλυκούλι.
- Γεια.
- Το βρήκα κάτω από τη θήκη των όπλων.
Τι είναι αυτό;
- Δεν ξέρω.
- Δεν ξέρεις;
- Τράβις;
- Ναι.
- Γεια, τι κάνεις;
- Καλά, εσύ;
- Καλά είμαι.
Είσαι καλός με τις τηλεοράσεις, έτσι δεν είναι;
- Ναι.
- Λοιπόν, αυτή στο δωμάτιό μου στο ξενοδοχείο
κάτι δεν πάει καλά
και δεν έχει έρθει κανείς να την κοιτάξει
και λοιπόν
λες να μπορέσεις να διαθέσεις λίγο χρόνο
να την κοιτάξεις στα γρήγορα;
Σε παρακαλώ;
- Λοιπόν, εγώ πραγματικά...
- Δεν θα πάρει πολύ.
Σε παρακαλώ, Τράβις.
- Εντάξει.
Χαλαρό καλώδιο,
όπως σ’ ένα μίξερ.
- Σοβαρά;
Αυτό κι αν είναι σύμπτωση.
Θα ήθελα να σου δώσω κάτι.
Το έγραψα εγώ.
Σφίγγω τα χέρια μου τόσο πολύ
που αρχίζουν να ιδρώνουν.
Το δέρμα σκίζεται και ξεφλουδίζει
από το κέντρο των οστών μου.
Μικρά
μικροσκοπικά
νεογέννητα κοτοπουλάκια.
Δεν θα είναι το δάχτυλό σου.
Στάσου.
σιλουέτες ανθρώπων.
Ένας από αυτούς είναι απενεργοποιημένος.
Και ο άλλος
το μεγάλο φανταχτερό αμάξι.
Όχι.
Όχι, όχι.
Είναι εντάξει.
Είναι αγάπη.
Είναι φτιαγμένο να έχει ένα είδος
ειρωνικού χιούμορ.
- Πραγματικά πρέπει να φύγω.
- Όχι, όχι.
Έλα και κάθισε.
Έχω μία μικρή παρουσίαση.
- Δεν καταλαβαίνω.
Ο κύριος Άντον είναι στο νησί της Κέρκυρας.
Αλλά
το αποκάλεσε με το ελληνικό του όνομα.
Κέρκυρα.
Ήμουν μόνο 19 χρονών.
Εκείνος θα πρέπει να ήταν πάνω από τα διπλάσια.
Μου είπε πολλά πράγματα.
Ω, ω,
αυτό εδώ.
Αυτό είναι το αγαπημένο μου.
Ο κόσμος γίνεται δυστυχισμένος.
Αυτά τα φωτεινά πράγματα.
Κάθισε.
Πήρα το αντισυλληπτικό μου χάπι.
Ας πάμε στο κρεβάτι.
Τώρα, πού νομίζεις ότι το βρήκα αυτό;
- Δεν ξέρω.
- Χάθηκα.
Γιατί ήμουν μαγνήτης.
Βλέπεις.
Σου είπα ψέματα μόλις τώρα.
Δεν ήταν καθόλου προσχεδιασμένο.
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα στην Αυστραλία, επίτηδες.
Αγαπημένε μου Σμιθ Άλεκ.
- Συγγνώμη.
Θα πρέπει να κάνουμε κάτι για όλα αυτά.
Σσσ.
- Τι κάνεις;
- Λιβάνι.
- Πόσο καινούριο είναι το κούρεμα;
- Ένα κούρεμα.
- Ωραίο.
- Ευχαριστώ.
Αυτοί είναι οι ληστές της τράπεζας;
- Ναι, λήστεψαν την τράπεζα
έξω στο Two Pines σήμερα το πρωί.
Ο ταμίας είδε τους δύο μέσα. Όχι όμως τον οδηγό.
Πού ήσουν σήμερα το πρωί;
- Θα σε δω αργότερα, Μπόμπι.
- Τράβις.
- Πού;
Πού είναι;
Κέλι;
- Ναι;
- Τι κάνεις;
- Ανοίγω το δωμάτιο.
Έχει λίγη αποπνικτική ατμόσφαιρα εδώ μέσα.
- Δεν είναι και πολύ καλή ιδέα.
Δεν θα έπρεπε να το κάνεις αυτό.
Αυτό ήταν το δωμάτιο του πατέρα μου
και δεν πρέπει να μπαίνει κανείς εδώ.
- Έλα τώρα.
Δεν πειράζω τίποτα.
Τι έκανες στα μαλλιά σου;
Είναι τόσο κοντά.
Και δεν έχουν ούτε λίγο προϊόν.
- Γύρνα.
Σαπούνι.
Τι είναι αυτό τώρα;
Τι είναι το Κίκι;
- Εγώ.
Κέλι.
Κίκι, καταλαβαίνεις.
Η αδερφή μου
η αδερφή μου το έκανε αυτό.
- Σε φώναζε έτσι εκείνος;
- Όχι.
Ούτε καν μπροστά στον λάθος.
- Εντάξει.
Τι θα πεις για...
- Αυτό θα ήταν...
Χάουντι.
- Γεια σου, Τράβις.
Έκλεισα τη συμφωνία στο Λονδίνο και
δεν είχα κανέναν να το γιορτάσω.
Οπότε...
- Οπότε γιορτάζουμε.
Και κάνω και λίγη καθαριότητα
στο σπίτι.
- Δεν θα με συγχαρείς;
- Συγχαρητήρια.
- Σε συγχάρηκα ήδη.
- Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και τους δύο.
- Υποθέτω τώρα μπορείς να...
να ρίξεις εκείνη τη ματιά στο σπίτι μου
που ήθελες τόσο καιρό.
- Όχι, όχι.
Όχι.
- Δεν κοίταξε.
Αλήθεια είναι.
Δεν κοίταξε.
Είπα όχι
συζήτηση γι' αυτό.
- Σωστά.
Απολύτως
καμία δουλειά.
Τόσο αργά.
- Όχι, εσύ παίρνεις τον σταυρό.
Έλα.
Δεν πλήρωσες τον λογαριασμό σου.
- Μείνε εδώ.
Θα επιστρέψω αμέσως.
Φοβόμαστε.
Τράβις, είναι σκοτεινά
και έχει ψύλλους και ποντίκια.
- Άνοιξε.
Μπύρα ή ουίσκι;
- Μπύρα.
Και ουίσκι!
- Εντάξει.
- Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
- Ποτά.
Μουσική.
Περίμενε.
Περίμενε, όχι.
Άσε με να πάρω τα...
Τι θέλετε να ακούσουμε;
Λέω για country.
- Μην.
Φτάνει.
- Σου είπα τι έπαιζε με το στοίχημα.
Κοίτα πώς κατάντησες.
Δύο γυναίκες στο σπίτι σου.
Τι θα κάνεις με εμάς;
- Πες της μόνη σου.
Σε παρακαλώ, όχι.
- Τι;
Θα σου πω πότε.
Δεν χρειάζεται να βλέπεις.
Σου εγγυώμαι πως θα ήθελε να είναι στη θέση σου.
Γεια.
- Καλημέρα.
Πού είναι η Τζολίν;
- Σηκώθηκε νωρίς.
Και απλώς την αρνήθηκε.
- Κι εσύ;
- Κανείς δεν με αναγκάζει να κάνω πράγματα που δεν θέλω.
Ωραία.
Σχεδόν φυσικό.
Σκεφτόμουν...
Αφού η Τζολίν είναι στην πόλη
ίσως να έμενε εδώ.
Είναι μοναξιά σε μοτέλ.
- Σοβαρολογείς;
- Γιατί όχι;
Δηλαδή...
Δεν νομίζω να κρατήσει πολύ.
Θα ήταν διασκεδαστικό να είναι μαζί μας.
Θα ήταν σαν δική μας οικογένεια.
- Καλημέρα, Τράβις.
- Καλημέρα.
- Καλημέρα, Τράβις.
- Καλημέρα.
- Τα συνηθισμένα;
- Ναι, παρακαλώ.
Εντάξει, όλοι.
Ησυχία.
Λεφτά.
Κανείς να μη σκοτωθεί.
- Άντριου.
Στο πάτωμα, μεγάλε.
Είπα κάτω, χοντρέ.
- Όχι ήρωες εδώ.
Έτσι δεν είναι, Άντριου;
Εσύ.
Άνοιξε αυτό το συρτάρι.
Δώσε μου τα λεφτά.
- Αστυνομία.
Έρχεται.
Φύγαμε.
Φύγε από τον γαμωδρόμο μου.
- Ε, εσύ!
Μπόμπι!
- Μπαμπά!
Χριστέ μου!
Όχι, μπαμπά!
Ακίνητος, καθίκι.
Καλέστε ασθενοφόρο τώρα.
Καλέστε τον Σερίφη Νάιτ στο Χέρλι.
Πείτε του να στήσει μπλόκα.
Τα πάντα που έχει.
Φύγε!
Άντε γαμήσου!
Θα μείνουμε εδώ.
Μαλακίες!
Μην αντιστέκεσαι.
Μην αντιστέκεσαι, μωρό μου.
Λοιπόν.
Κοίτα ποιος ήρθε.
Ο μπαμπάς είναι σπίτι.
Και ήρθε την κατάλληλη στιγμή.
Γιατί είμαι έτοιμος να τη γαμήσω.
- Ρίξ' το.
- Όχι, γιε της καριόλας.
Εσύ ρίξ' το.
Αυτή η μικρή καριόλα.
Θα γίνει μια τεράστια, λιπαρή κηλίδα στο χαλί σου.
Καταλαβαίνεις;
- Εντάξει.
- Τι έπαθες, αγόρι;
Δεν έχεις αρχίδια;
Τα 'κανες σκατά, αγόρι.
Τώρα
θα σου κόψω το πουλί.
Και μετά θα σε αναγκάσω να το φας, αγόρι.
- Κέλι, όχι!
- Άντε γαμήσου!
Ήταν πολύ θυμωμένοι όταν ήρθαν.
- Ήταν;
- Υπήρχε ένα κορίτσι.
Νομίζω οδηγούσε.
Έτρεξε απέναντι στον δρόμο.
Δεν ξέρω τι κάνανε
αλλά καβγάδιζαν άσχημα.
- Είσαι καλά;
Είσαι εντάξει;
Δεν νιώθεις άσχημα ή στεναχωρημένη ή κάτι;
- Όχι.
Είμαι καλά.
Δεν θα έπρεπε να νιώθω άσχημα.
Πήγε να με πειράξει
τώρα είναι...
Δικό του φταίξιμο που είναι...
- Πρέπει να καλέσω τον Μπόμπι Τζούνιορ.
- Όχι.
- Ναι. Είπαμε ότι πρέπει να τον εμπιστευτούμε.
- Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
- Μωρό μου, σκέψου τι έγινε εδώ.
Πρέπει να καλέσω τον Μπόμπι Τζούνιορ.
Μπορεί να τα φροντίσει όλα αυτά.
- Όχι.
Τελείωσε.
Δεν χρειάζεται να καλέσουμε. Δεν χρειάζεται να καλέσουμε κανέναν.
- Ηρέμησε, όλα θα πάνε καλά
αν απλώς καλέσω τον Μπόμπι Τζούνιορ, εντάξει;
Σε παρακαλώ;
- Όχι!
Εμείς.
Δεν...
Δεν χρειάζεται να καλέσουμε.
Εσύ κι εγώ, μωρό μου.
Μπορούμε να το κρατήσουμε μεταξύ μας.
- Ο συνεργάτης του είναι κι αυτός νεκρός.
Τον βρήκα στο αυτοκίνητό τους.
Πρέπει πραγματικά να πάω να το φροντίσω.
- Όταν τελειώσω.
- Αχ!
Γαμώτο.
- Δεν το έχω πει σε κανέναν αυτό πριν.
Πριν τρία χρόνια αυτός ο άντρας
ο γείτονάς μου
ήρθε να ζητήσει λίγη ζάχαρη.
Έτσι είπε.
Όταν πήγα στην κουζίνα να την πάρω.
Με άρπαξε από τα μαλλιά
και με έσκυψε πάνω στο τραπέζι της κουζίνας.
Δεν μπορούσα...
Σήκωσε το φόρεμά μου
και έκοψε το εσώρουχό μου με τον σουγιά του.
Είπε ότι θα με έκοβε κι εμένα αν κουνηθώ.
Άκουσα το φερμουάρ του.
Ύστερα ανέβηκε πάνω μου.
Και άπλωσα και γρατζούνησα το τραπέζι.
Μετά του έπεσε το μαχαίρι.
Το άρπαξα.
Με χαστούκισε στο κεφάλι
κι εγώ του έκοψα το χέρι.
Έπεσε πάνω μου στο πάτωμα
κι εγώ τον κάρφωνα
ξανά και ξανά και ξανά.
Και μετά πέθανε.
Λένε ότι ήμουν κακό κορίτσι από κακή οικογένεια έτσι κι αλλιώς
άρα μάλλον το προκάλεσα.
Κι εκείνος έδινε το 10 % στην εκκλησία.
Και αυτό τον κάνει καλό.
Ο μπαμπάς δεν με πίστεψε ούτε κι αυτός.
Οπότε έφυγα.
Θα με έβαζαν σε μια φυλακή με παιδιά
με ψυχιάτρους αλλά...
η αδερφή μου με πήρε και φύγαμε.
Είπε
Κανείς δεν τα βάζει με την οικογένεια.
Οι μπάτσοι εδώ γύρω θα νομίσουν
ότι το ζήτησα πάλι.
Ξέρεις τι εννοώ;
- Δεν χρειάζεται να μάθει κανείς τι έγινε εδώ απόψε.
Εντάξει, σειρά σου, συνέταιρε.
Γαμώτο.
- Γεια.
Τι κάνεις;
- Απλώς φτιάχνω μερικά πράγματα.
- Τι;
- Απλώς πράγματα.
- Λοιπόν.
Τελείωνε και έλα μέσα, σε παρακαλώ.
Νομίζω ότι σου λέει ψέματα.
Εντάξει;
Πόση ώρα;
- Δύο λεπτά.
Τα λέμε μέσα.
- Εντάξει.
Μην αργήσεις.
Ωχ, συγγνώμη.
Το ξέχασα.
Άφησέ με να το φτιάξω.
Ωχ.
- Άου!
- Ω, Τράβις.
Πρέπει να κάνεις ένα ντους.
Και γρήγορα.
Γιατί δεν μας αφήνεις λίγο ήσυχους.
Εντάξει;
- Δεν ήθελε και πολύ πειθώ.
Είπε πως τα κρεβάτια στο μοτέλ δεν είναι τόσο άνετα όσο τα δικά μας.
- Και η παρέα είναι καλύτερη.
Γεια.
- Τώρα είναι εντάξει;
- Βεβαίως.
- Ωραία.
Αριστερά.
Πρώτη ευκαιρία.
Δεξιά.
- Θα το βρω.
- Τέσσερις θάνατοι έχουν αποδοθεί σε αυτούς.
Καθώς και η κλοπή ποσού που εκτιμάται
ότι ξεπερνά τα 200.000 δολάρια.
Σε άλλα νέα που σχετίζονται με ληστείες,
η κηδεία του σερίφη Ρόμπερτ Μπρόντι
θα γίνει αυτό το Σάββατο
στην εκκλησία του Νιούπορτ στο Άστονβιλ.
Η Λέσχη Κιγουάνης θα εκτελέσει χρέη ταξιθέτη.
- Εγώ...
...το ξέρω.
- Ξέρεις τι;
- Είναι εντάξει.
Η Κέλι, μου το είπε.
Έκανες το σωστό, Τράβις.
Όχι.
Είναι καλύτερα έτσι για όλους.
Πίστεψέ με.
Λοιπόν, εε...
Δεν...
...σκέφτηκες να καλέσεις την τράπεζα
ή κάτι τέτοιο;
- Όχι.
Απλώς συνέχισε.
- Το κοίταξες καθόλου;
Όχι;
- Όχι.
Όχι.
Δεν γίνεται.
Έχει μόνο 7.000 δολάρια εδώ.
- Τι;
- Αυτό είναι. Μόνο τα λεφτά από την τράπεζα στην πόλη.
- Πού είναι τα υπόλοιπα από τις άλλες ληστείες;
- Δεν ξέρω.
- Μάλλον τα έκρυβαν μετά από κάθε χτύπημα, ξέρεις;
Σε περίπτωση που τους έπιαναν και έπρεπε να φύγουν.
Δεν μπορώ να πιστέψω όλα αυτά τα πράγματα.
- Τι;
- Τίποτα.
Δηλαδή...
μόνο τα σχέδια για το επόμενο χτύπημά τους.
Χάρτες.
Πρόγραμμα με ώρες.
Θα χτυπούσαν την τράπεζα στο Χέρλι.
- Και;
Απλώς σκεφτόμουν αν...
...ίσως...
...θα μπορούσαμε να κάνουμε...
...αυτό που σχεδίαζαν να κάνουν.
Και μετά να ξεφορτωθούμε το αμάξι.
Δηλαδή...
...κανείς δεν θα καταλάβαινε τίποτα.
- Τι;
- Δεν μιλάς σοβαρά.
- Γιατί όχι;
- Γιατί δεν είμαστε ληστές τραπεζών.
Γι’ αυτό όχι.
- Θα σου πω κάτι, Τράβις Γκράχαμ.
Έχω υπάρξει ένα εκατομμύριο διαφορετικά πράγματα
σε ένα εκατομμύριο διαφορετικά μέρη.
Έχω ζήσει πράγματα που ούτε έχεις ονειρευτεί.
Και δεν έζησα αυτές τις εμπειρίες
παίζοντας με ασφάλεια.
- Περίμενε λίγο.
- Έλα τώρα, Τράβις.
Ζήσε για μια φορά.
- Κι αν μας πιάσουν;
- Δεν θα μας πιάσουν.
Είναι η τέλεια ευκαιρία.
Οι πραγματικοί ληστές είναι νεκροί, σωστά;
Και μόνο εμείς το ξέρουμε αυτό.
Έχουμε το αυτοκίνητό τους.
Και έχουμε άλλοθι για τις άλλες ληστείες.
Το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι να ξεφύγουμε καθαρά.
Τι ανατριχίλα.
Θεέ μου, νιώσε το.
- Πάμε να το κάνουμε.
- Όχι εσύ.
- Γιατί όχι εγώ;
Οδηγώ καλά.
- Τράβις, γράφει εδώ
ότι μετά την αλλαγή βάρδιας
έχει μόνο δύο ταμίες και έναν φρουρό.
Ο διευθυντής είναι για μεσημεριανό.
Άρα, μπαίνουμε και βγαίνουμε καθαρά.
- Δεν έπαιζες ποτέ μπάτσους και ληστές
όταν ήσουν παιδί;
Δεν έπαιζες;
- Ναι.
- Ωραία.
- Περίμενε.
Άσε με να μαντέψω.
Ο Μπόμπι Τζούνιορ έπαιζε τον μπάτσο.
Και εσύ τον ληστή.
Σωστά;
- Ναι.
- Ο Μπόμπι Τζούνιορ. σε κορόιδευε, Τράβις.
Την πρώτη φορά που τον γνώρισα.
Εκείνη τη μέρα στο καφέ.
Όταν μου είπε ότι ίσως ήθελες να πουλήσεις κάποιο ακίνητο.
Έκανε
εντελώς πλάκα μαζί σου.
Τώρα
θα νόμιζε κανείς
ότι ίσως θα ήθελες να του γυρίσεις τη φάση για μια φορά.
- Δεν έχεις λόγο να το χρησιμοποιήσεις αυτό.
- Εντάξει.
Εντάξει.
Δηλαδή θα το κάνουμε.
Με εσένα ή χωρίς εσένα.
Θα ήταν πολύ πιο εύκολο με εσένα, αλλά.
Έλα, Κέλι.
Θα το κάνουμε.
- Θέλω απλώς ένα λεπτό να σκεφτώ.
- Τι έχεις να σκεφτείς;
Έλα τώρα.
Θα είναι ωραία ιστορία για τα εγγόνια μας
Ρε γαμώτο!
Ληστέψτε την τράπεζα!
- Αυτό είναι τρέλα.
Έλα!
- Αυτά είναι διαφορετικά ταμεία, σωστά;
- Ναι.
- Πότε θα πάρω όπλο; - Δεν θα πάρεις.
- Είμαι καλύτερος σκοπευτής από εσένα.
- Δεν θα χρειαστείς όπλο.
Δεν χρειάζεται να είσαι ληστής για να το σκεφτείς αυτό.
- Για κάθε ενδεχόμενο, εντάξει; - Δεν θέλω αυτό.
Πάρ' το εσύ.
- Ορίστε.
- Πάρ' το, Τράβις.
- Είμαι τόσο υγρή αυτή τη στιγμή.
- Έτοιμοι;
- Μέσα και έξω.
Καθαρά και γρήγορα, σωστά;
- Σωστά.
- Σωστά;
- Σωστά, ναι.
- Πάμε να το κάνουμε.
Ησυχία!
Τα λεφτά.
Κανείς δεν θα πεθάνει.
Όλοι κάτω τώρα.
Είπα κάτω στο γαμημένο πάτωμα.
Εντάξει, μάγκα, κάτω κι εσύ.
Πού στο διάολο είναι ο φρουρός;
- Μην φοβάσαι, γλυκιά μου.
Να είσαι ήσυχη και θα είσαι σπίτι για το δείπνο.
Γέμισέ την.
- Σήκω.
Πού είναι ο φρουρός;
Βγες από εκεί.
Πού στο διάολο είναι ο γαμημένος φρουρός;
- Γρήγορα.
Πάμε, πάμε.
- Είναι για μεσημεριανό.
- Σκάσε.
- Έλα, έλα.
- Γαμώτο.
- Γέμισέ την.
- Σε παρακαλώ, για τον Ιησού του Θεού, κάνε γρήγορα.
- Γρήγορα!
Πάμε.
Έλα, έλα.
Γέμισε μια τσάντα.
Έλα.
Γέμισέ την.
- Ακίνητοι!
- Διάλεξε, φίλε μου.
Είπα διάλεξε.
- Όχι!
- Γαμώ το!
Πάμε να φύγουμε από δω.
Καθίκι.
- Πάμε, Τράβις.
- Βάλε μπρος, Κέλι.
Νομίζω απλώς σημάδεψα.
Ο γέρος δεν έπρεπε να μου πάει κόντρα.
- Τον σκότωσες;
- Ελπίζω πως όχι.
- Είσαι καλά;
- Όχι, πρέπει να οδηγήσω.
- Πάμε να τον πιάσουμε τον μπάσταρδο.
- Τι έκανες, ρε φίλε;
- Γαμώτο!
- Θεέ μου!
- Κρατήσου.
Θα του ρίξω στα λάστιχα.
- Όχι, τι κάνεις, Τράβις;
- Έλα.
- Πότε θα του ρίξεις στα λάστιχα;
- Πέτα την τσάντα.
- Τι στο διάολο κάνεις;
- Σταμάτα το.
- Δώσε μας ένα φιλάκι γι’ αυτό.
Οι μπάτσοι δεν ξέρουν να οδηγούν.
Πάμε.
Θέλω να γαμήσω.
- Σταμάτα το.
Σταμάτα το.
- Θα σε γαμήσω τόσο δυνατά.
- Τράβις, όχι.
- Το θες.
- Όχι.
Σταμάτα, μαλάκα.
- Σκάσε.
- Άφησέ με.
- Σκάσε.
Το θέλεις.
Ξέρω ότι το θέλεις.
Σκύλα.
Σκάσε.
Το έχω ξανακάνει αυτό.
Σκάσε.
Απλώς σκάσε.
- Μωρό μου.
Είσαι καλά;
- Θεέ μου.
Έχει τρελαθεί.
- Ποιος στο διάολο νομίζεις ότι είσαι;
Η ιστορία των
ληστών τραπέζης μεγαλώνει κάθε μέρα.
Περίεργο είναι πως
οι ύποπτοι πέταξαν χίλια δολάρια
κατευθείαν στο περιπολικό.
Ο αστυνόμος Μάικ Θόρτον που είχε εντοπίσει
και παρακολουθούσε τους υπόπτους.
- Συγγνώμη που σε ξύπνησα, Τράβις.
- Κανένα πρόβλημα.
Τι έγινε;
- Άλλη μια ληστεία.
Πυροβόλησαν έναν φρουρό.
- Σοβαρά;
- Ναι.
Περίεργο, ξέρεις.
Οι δρόμοι γύρω από το Χέρλεϋ έκλεισαν πολύ γρήγορα.
Πάντως σίγουρα είναι ακόμη στην περιοχή.
Δεν είδες ή άκουσες κάτι, έτσι;
- Όχι.
- Τα κορίτσια είναι εδώ μαζί σου;
Η Τζολίν και η...
Κέλι.
- Η Κέλι.
Ναι.
Πρέπει να μιλήσω μαζί τους.
- Φυσικά.
Ήταν εδώ σήμερα;
- Δούλευαν μαζί μου όλη μέρα.
Γιατί;
- Τίποτα, απλώς...
Ο αυτόπτης μάρτυρας της ληστείας
στα Τού Πάινς είπε ότι
υπήρχε μία γυναίκα στην τριάδα.
Τι ξέρεις για αυτήν τη Τζολίν;
Αυτήν την κτηματομεσίτρια.
- Είναι εντάξει.
Κοίτα, εε...
τι σημασία έχει;
Δηλαδή μόλις σου είπα
ότι δούλευε μαζί μου εδώ όλη μέρα.
- Σωστά.
Σωστά.
- Μπόμπι;
- Μου λείπει, Τράβις.
Μου λείπει.
- Ο πατέρας σου ήταν
καλός άνθρωπος.
Και καλός σερίφης επίσης.
- Θέλω απλώς να τον κάνω περήφανο.
Ξέρεις, θέλω απλώς να...
Γαμώτο.
Πώς ξεφορτώνεσαι αυτό το συναίσθημα, Τράβις;
- Ήταν διαφορετικά
με μένα και τον πατέρα μου.
- Σωστά.
Να προσέχεις, Τράβις.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν φαίνεται να σκέφτονται πολύ τον φόνο.
- Πήγαινε σπίτι να κοιμηθείς, Μπόμπι.
Θα σε καλέσω αν ακούσω κάτι.
- Ευχαριστώ, Τράβις.
- Καλημέρα.
- Μου έλειψες χθες το βράδυ.
Συγγνώμη.
Ξέρεις για...
- Ό,τι να 'ναι.
- Τι κάνεις;
- Ξέρεις...
την πλήγωσες.
Με άκουσες, Τράβις;
Είπα την πλήγωσες.
Έλα, Τζολίν.
Τι θέλεις να κάνω;
Της ζήτησα συγγνώμη.
- Ήρθε ο Μπόμπι Τζούνιορ.
- Γαμώτο.
Τι γίνεται;
- Ελέγχουμε την περιοχή.
Το περιορίσαμε στο δικό σου κτήμα
και στο Σάλσμπερι που είναι βόρεια.
Μέχρι το τεμάχιο του Τζέιμς στα δυτικά.
Και το μέρος των Ντελ Ρίπλ απέναντι.
- Ουάου, πιστεύεις ότι είναι ακόμα εδώ γύρω;
- Ναι, είμαστε αρκετά σίγουροι.
- Ο Μπουλντόγκ Μέρφι είδε ένα μαύρο αμάξι
να περνάει από το μονοπάτι συγκομιδής, λίγα μόνο μίλια
από το σημείο όπου ο αναπληρωτής του Σερίφη Νάιτ
βγήκε εκτός δρόμου.
- Σοβαρά;
- Ναι, είναι εδώ.
Κρύβονται κάπου.
Άκου, Τράβις.
Θα χρειαστεί να με πας μια βόλτα στο κτήμα σου.
Μέχρι τη λίμνη.
Στην καλύβα του παππού σου με το φεγγαρόφωτο.
Οποιοδήποτε μέρος νομίζεις ότι μπορεί να κρύβονται.
- Κανένα πρόβλημα.
Μπορείς να περιμένεις λίγο;
- Ναι.
Θα είμαι στο φορτηγάκι.
Κάνε γρήγορα.
- Θέλει να δει το πίσω σημείο.
Μπορεί να θέλει να μπει και εδώ να ρίξει μια ματιά.
Οπότε κρύψε τα όλα.
- Περίμενε.
Για κάθε ενδεχόμενο.
Καλή τύχη.
Πώς είναι ο φρουρός από την τράπεζα στο Χέρλι;
- Πέθανε.
Έχασε πάρα πολύ αίμα.
Είσαι πολύ σιωπηλός, Τράβις.
Κάτι θες να μου πεις;
- Όχι.
- Σίγουρα;
- Ναι.
- Έλα τώρα, το έκανες. Έτσι δεν είναι, Τράβις;
- Τι έκανα;
- Τη γουστάρεις μία από τις κοπέλες, έτσι δεν είναι;
- Ε, κάνεις ό,τι μπορείς.
- Τι πήρες;
Πήρες λίγο μουνάκι
και το έπαιξες μαλάκας.
- Ε, μάλλον ήρθε η σειρά μου.
Ζηλεύεις;
- Ζηλεύω;
Έι
κοίτα.
Εκεί.
Κόκκινε.
Κόκκινε, τους βρήκα.
Καταδιώκω το μαύρο λεμόνι.
Κατευθύνεται γύρω από τη λίμνη
προς το κτήμα των Γκράχαμ.
Κατευθύνεται βόρεια.
Βγες έξω.
- Τι κάνεις εδώ έξω;
- Είπες να τα κρύψουμε όλα.
- Δεν εννοούσα να μετακινήσεις το αυτοκίνητο.
- Νόμιζα ότι κοιτούσατε
από την άλλη μεριά της λίμνης.
Παραλίγο να μας πιάσουν.
Παραλίγο να τα κάνεις όλα μούσκεμα.
Ηλίθια.
- Τι νομίζεις ότι έπρεπε να κάνουμε;
Να το αφήσουμε στον αχυρώνα μέχρι να έρθουν
αυτοί οι μπάτσοι της επαρχίας;
Επανάλαβε.
Οι ύποπτοι ληστείας κατευθύνονται προς το Μόρτιμερ.
- Έλαβα. Ρεντ, τους έχουμε στριμώξει
στο μέρος του Τράβις και των Ντελ Ρίπλ.
Είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Θα ελέγξω ξανά το μέρος του Τράβις.
Εσύ πήγαινε στους Ντελ Ρίπλ.
Τέλος.
- Τζολίν.
Βγες τώρα. Ξεφορτώθηκα τον Μπόμπι Τζούνιορ.
Τζολίν;
Εκτιμώμενη αξία: 230.000 δολάρια.
Ο Σάμιουελ Γκράχαμ πέθανε.
Επιζών του μοναδικός συγγενής του, ο γιος του, Τράβις.
Κέλι!
- Τι;
- Γλυκιά μου.
Ξέρεις κάτι για αυτό;
- Για ποιο πράγμα;
- Πού είναι η Τζολίν;
- Δεν ξέρω.
- Τι εννοείς δεν ξέρεις;
Το σχεδιάζατε από την αρχή, έτσι δεν είναι;
Προσπαθούσε να με ληστέψει.
Αλλά την έπιασα.
Πού είναι;
Γιατί δεν το έκλεψες
από το πρώτο κιόλας βράδυ που ήρθες, ε;
Πού θα ήταν το διασκεδαστικό σε αυτό;
Αχ.
Δεν μπορώ.
Ρίξε αυτό το ρόπαλο με το τούβλο.
- Άντε γαμήσου!
Βλέπεις,
εδώ γύρω,
ο κόσμος θα πει
ότι είχα κάθε δικαίωμα.
Θα μπορούσα να σε σκοτώσω εκεί που είσαι τώρα.
Βάλε κάτω το όπλο, Κέλι.
Με ακούς, γλυκιά μου;
Είπα να βάλεις κάτω το όπλο.
Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό στον εαυτό σου;
- Τι;
- Χριστέ μου.
Σου είπα.
Δεν είχε καμία σχέση με τις άλλες ληστείες.
- Τότε εσύ ήσουν ο οδηγός.
Τους βρήκαμε, Μπόμπι. Στο σπίτι των Ντελ Ρίπλ.
Μία ύποπτη.
Αναγνωρίστηκε ως λευκή γυναίκα, οδηγός.
Χρειαζόμαστε επιβεβαίωση για τη ληστεία.
Έλα εδώ. - Η ληστεία στο Χέρλι.
Ήταν ιδέα της.
Ήταν δική σου ιδέα.
- Ήταν απλώς για την πλάκα.
Έλα τώρα.
Σχεδόν τελείωσες μέσα στο παντελόνι σου.
- Εσύ ήσουν η πραγματική ξεφτίλα.
- Κάν’ το, Κέλι.
- Βάλε κάτω το όπλο, Κέλι.
Απλώς βάλε το όπλο κάτω.
Βάλε κάτω το όπλο, γλυκιά μου.
- Ποιανού είναι το όπλο;
Ποιανού γαμημένου είναι το όπλο;
- Των ληστών που σκότωσε!
- Ακριβώς.
Τυχερέ μαλάκα.
Ήσουν έτοιμος να με σκοτώσεις.
Μια σφαίρα στο κεφάλι.
Για ένα κομμάτι πλαστικό ηρεμιστικό.
Γυρνάει σ’ αυτήν που σκότωσε τον πατέρα του.
Και τον φρουρό στο Χέρλι.
Τώρα.
Όσο ξέρω εγώ.
Η Κέλι κι εγώ δεν είμαστε ύποπτοι για αυτούς τους φόνους.
Αν με πιάνεις.
Είμαι κουρασμένος.
Απλώς πυροβόλησέ τον, Κίκι.
- Κίκι;
- Κανείς δεν τα βάζει με την οικογένεια.
- Ορίστε.
- Είσαι σίγουρη ότι μπορείς να ταξιδέψεις;
- Ναι, είμαι καλά.
Απλώς αργά στο τιμόνι.
Ορίστε.
Πάντα χρειάζεσαι ένα αναμνηστικό.
Πάμε.