ΑΠΟΔΟΣΗ - ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: KOSTKORO
ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ
Εντοπίζουμε το πρώτο διαθέσιμο ταξί, παρακαλούμε περιμένετε.
Εντοπίζουμε το πρώτο διαθέσιμο ταξί, παρακαλούμε περιμένετε...
Σταματήστε!
Φραντσέσκα!
Έλα εδώ. Παρ' την.
Πρόσεχε τα γυαλιά, γλυκιά μου.
Αντρέα;
Καλά είναι, ηρέμησε.
Πάω να κοιτάξω την γυναίκα.
Αντρέα!
Αντρέα, καλά είσαι;
Ο μπαμπάς είναι εδώ; Πού είναι;
- Όχι, είναι με τη γυναίκα. - Ποια γυναίκα;
Έρχεται αμέσως, ησύχασε.
Όχι, μην έρθει, παρακαλώ.
- Λυπάμαι. - Όχι, δεν πειράζει.
Κυρία; Κυρία;
Με ακούτε;
Πώς είναι ο Αντρέα;
Μια χαρά, μην ανησυχείς, έρχονται οι γιατροί.
- Εδώ είναι! - Ευχαριστώ.
Είναι πολλά να γίνουν, καλύτερα να κοιμηθεί εδώ.
Μετά χαράς, θα είναι πιο ήσυχα εδώ.
Θα περάσω να σε πάω σχολείο, γλυκιά μου.
- Πάμε; - Γεια.
Γεια, ευχαριστώ.
Μια χαρά τα πας, Μόνικα.
Αναπνοή, μπράβο.
- Πονάει εδώ. - Κοντεύουμε.
Τα πας τέλεια.
Να φωνάξουμε τον πατέρα; Μόνικα;
Όχι!
Δεν είναι εδώ ο άντρας μου.
Ανάπνεε.
Αυτό είναι, ωραία.
Ανάπνεε.
Τερέζα;
Μπορείς να με δεις; Εδώ είμαι.
Εντάξει.
Αναστροφή!
Προσοχή, Φραντσέσκα.
- Πάμε; - Ναι.
Τι παράξενο άλογο...
Φραντσέσκα, φεύγουμε.
Όχι, ένα όταν έρχεσαι, δυο όταν φεύγεις.
Ευχαριστώ, Τζιοβάνα, ευτυχώς που έχουμε κι εσένα.
Μην το αναφέρεις! Η Φραντσέσκα είναι τόσο γλυκούλα, μας ανεβάζει.
Ο Ρενάτο τόσο χαιρόταν όταν η εγγονή μας ήταν μικρή,
που παίζανε μαζί συνέχεια.
Το χαίρεται πολύ να έχει παιδιά σπίτι.
Πηγαίνουμε.
Ευχαριστούμε.
Ο Ρενάτο τα έχει παίξει.
Φραντσέσκα!
- Τι εννοείς; - Ξεχνάει τα πάντα.
Όπως;
Τα γυαλιά του, τα τηλεκοντρόλ,
καμιά φορά και το όνομά του και του το θυμίζω.
Ίσως το κάνει για πλάκα.
Όχι, όχι, τα έχει παίξει.
Τα έχει παίξει.
Μήπως να μην την αφήνουμε πια μαζί του.
Να βρούμε μια νταντά.
Φτάσαμε σπίτι.
Εδώ είμαστε.
"Για την Μπεατρίσε".
Για σένα, αγάπη μου.
Τι να είναι άραγε.
Μεγάλο δώρο σου φέρανε.
Ποιος να σου το έφερε τόσο μεγάλο δώρο;
"Γεια σου ανηψούλα μου, σίγουρα είσαι όμορφη σαν τη μαμά σου."
"Ελπίζω να γνωριστούμε σύντομα. Θείος Ρομπέρτο".
- Συγκινήθηκα αλήθεια. - Εγώ όχι.
Ξέρεις ότι δε θέλω σχέσεις με τον αδελφό μου.
Μα ήταν τόσο ευγενικό εκ μέρους του.
Κοιμάται η Μπεατρίσε;
Ναι, είναι τόσο καλή.
Γύρισε γρήγορα, σιχαίνομαι να είμαι μόνη.
- Δεν είσαι μόνη. - Τζόρτζιο, άσε τις εξυπνάδες.
- Έλα σπίτι γρήγορα. - Ναι, πολύ γρήγορα.
- Μου λείπεις πολύ. - Κι εμένα.
- Γεια, μέχρι αύριο. - Γεια.
Συγγνώμη.
Εμπρός; Εμπρός, ο δικηγόρος;
Ναι, ναι... αλλά πότε;
Ωραία, φυσικά.
Θα έρθουμε να τον πάρουμε, ευχαριστώ.
Εκείνη τη στιγμή με ανάγκασαν να σηκωθώ,
με υποχρέωσαν να τους ακολουθήσω,
μου φόρεσαν μια κουκούλα
και με έσπρωξαν στις σκάλες.
Σκόνταψα.
Ανεβήκαμε πάνω, τους άκουγα να ψιθυρίζουν.
Ο δικηγόρος μας λέει ότι ίσως υπάρχουν ελαφρυντικές περιστάσεις:
ο δρόμος έχει φτωχό φωτισμό, οι γραμμές της διάβασης είναι σβησμένες,
σχεδόν αόρατες.
Η ποινή μπορεί να είναι ελαφρύτερη, ίσως υπάρχουν μάρτυρες.
Αν αποδείξουμε ότι η ευθύνη δεν είναι αποκλειστικά δική σου,
ότι πετάχτηκε στο σκοτάδι, ακριβώς μπροστά σου...
Η γυναίκα πέθανε
κι ο Αντρέα ήταν μεθυσμένος.
Γεια.
Αντρέα;
Έλα μια στιγμή. Πες μου αν αυτό είναι εντάξει.
"Αγαπητέ Τομάσο, ο Αντρέα δεν μπορεί να απαντήσει ο ίδιος στο μέηλ σου,"
"γι αυτό γράφω εκ μέρους του."
"Δεν μπορεί να δεχθεί επισκέπτες ούτε να μιλήσει στο τηλέφωνο."
"Αλλά συνέχισε να του γράφεις και πες και σε άλλους φίλους του να κάνουν το ίδιο."
- "Ο Αντρέα χαίρεται με τα μέηλ σου..." - Πόσα χρόνια θα φάω;
Πόσα χρόνια;
- Θα πάω φυλακή στη Ρώμη; - Ένα πράγμα τη φορά.
Πρώτα, θα γίνει δίκη, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ποια γραμμή θ' ακολουθήσουμε.
Με ποια κατηγορία; Φόνο;
Δέκα λεπτά; Σίγουρα; ΟΚ.
- Φραντσέσκα, πάμε. - Πού;
Η μαμά είναι στο δρόμο, θα περιμένεις στου Ρενάτο και της Τζιοβάνα;
- Ναι! Να πάρω τις μπογιές μου; - Βέβαια.
Τα θες αυτά;
Η Σάρα κόλλησε στην κίνηση, πρέπει να πάω στο γυμναστήριο.
Θα φτάσει σε λίγα λεπτά.
Και η Τζιοβάνα έρχεται όπου νάναι.
Δεν είναι εδώ;
Έφερα μπογιές, να ζωγραφίσουμε.
Σίγουρα.
- Γεια, μπαμπά. - Γεια, η μαμά έρχεται.
Ευχαριστώ, Ρενάτο.
Μην το ξαναπείς. Τα λέμε.
Μένουμε στο δεύτερο.
Έτοιμοι για το τρίτο.
Έτοιμοι για ανηφόρα.
Τρία, δύο, ένα.
Το πιέζω, ανεβαίνω.
Με ρυθμό.
Κρατήστε το ρυθμό.
Με ρυθμό.
Άλλα δέκα δεύτερα.
- Είχε πράσινο φούτερ με κουκούλα; - Δεν θυμάμαι!
Ναι, πράσινο φούτερ με κουκούλα.
- Φορούσε και πανωφόρι; - Όχι!
Δεν επρόκειτο να βγει!
Με ποιον μιλάς;
Λοιπόν, τι τρέχει;
Πού ψάξατε; Γιατί δεν απαντάει ο Ρενάτο;
Δεν το έχει μαζί του.
Συγγνώμη, λυπάμαι τόσο πολύ.
Αφαιρείται πάρα πολύ τελευταία.
Πρόσφατα τον έψαχνα, είχε χαθεί.
Τώρα μας το λες;
Μην ανησυχείς, δε θα είναι μακριά, θα τους βρούμε.
Είναι σκοτάδι, η κόρη μου είναι εφτά χρονών μόλις!
Ήρεμα.
Στο πάρκο κοιτάξατε;
Πάντα πηγαίνουμε εκεί μαζί.
Αν συνέβη κάτι στη Φραντσέσκα, θα τον σκοτώσω!
Σιγά, πού πας;
Λούτσιο!
Φραντσέσκα!
- Μπαμπά; - Ναι, καρδιά μου, εδώ είμαι!
Φραντσέσκα!
Λυπάμαι.
Σήκω.
Ρενάτο, σήκω!
Μπαμπά, δεν μπορεί, τα πόδια του πονάνε.
Συγγνώμη, δεν μπορούσα να κάνω τίποτε.
Σήκω!
Έλα εδώ.
- Τι έγινε; - Χαθήκαμε.
- Γιατί σε έφερε εδώ; - Εγώ τον έφερα εδώ.
Ο Ρενάτο δε θυμόταν το δρόμο για το σπίτι.
Γυρίζαμε γύρω γύρω και χρειάστηκε να κατουρήσει.
- Και τον έφερα εδώ. - Γιατί εδώ;
Είναι το μέρος μας, μπαμπά.
Ήξερα ότι θα με ψάξεις εδώ,
ήξερα ότι θα με έβρισκες, μπαμπά.
Μην κλαις, όλα καλά τώρα.
Ο μπαμπάς είναι μαζί σου.
Μη φοβάσαι.
- Ήσασταν σπίτι και ζωγραφίζατε; - Ναι.
Του Ρενάτο του ήρθε να βγείτε;
Ναι, ήθελε παγωτό.
Αλλά ήταν μυστικό, δεν κάνει να τρώει γλυκά.
- Πώς ήταν το παγωτό; - Δεν πήραμε.
Το παγωτατζίδικο ήταν κλειστό.
Γυρίζαμε σπίτι, αλλά πήραμε λάθος δρόμο.
- Και μετά χάθηκε. - Και σε πήγε στο πάρκο;
Όχι, εγώ είπα να πάμε.
Είχε κουραστεί και...
Έκατσες κάτω και ακούμπησε το κεφάλι του στα πόδια σου;
Ναι, του χάιδευα τα μαλλιά γιατί έκλαιγε.
Γιατί έκλαιγε, άρρωστος ήταν;
Όχι, είχε τρομάξει.
Το είδες κι εσύ, δεν ήταν φυσιολογικό.
Όλα αυτά τα φιλάκια, ιππασίες σαν τα αλογάκια...
Σταμάτα, Λούτσιο.
Δε θέλαμε να ξέρουμε γιατί μας βόλευε
κι αφήναμε τη Φραντσέσκα όποτε θέλαμε.
- Ποτέ δεν αρνήθηκαν. - Την αγαπούν.
Ο Ρενάτο είναι σαν παππούς της.
Και δε σε πειράζει αυτό;
Δε φοβάσαι μην της συμβεί τίποτε;
Γιατί δε μιλάς;
Ελπίζω ότι δε θα πάθει.
Φυσικά.
Και η κόρη σας και ο κ. Λαντσιάνι εξετάστηκαν,
δε βρέθηκε αίμα ή γρατσουνιές, ούτε ίχνη σπέρματος,
έτσι αποκλείεται η σεξουαλική παρενόχληση.
Σίγουρα τίποτε δεν συνέβη;
Περπατούσαν χεράκι- χεράκι,
του 'δωσε ένα τσίμπημα στο μάγουλο, αλλά ήταν λέει συνηθισμένο.
Ναι, ήταν το παιχνιδάκι τους.
Σωστά.
Αλλά μετά κατέρρευσε κι άρχισε να κλαίει,
πρέπει να ένιωσε ταπείνωση που χάθηκαν.
Αυτά μας είπε η κόρη σας.
Ο κ. Λαντσιάνι δεν αισθάνθηκε καλά στην ανάκριση
και δεν μπόρεσε να απαντήσει.
Μαμά;
Μωρό μου;
Τι έγινε;
Έρχομαι.
Μπαμπά; Εδώ είσαι;
Ναι, κολοκυθάκι μου, εδώ.
Λυπάμαι.
Δεν έγινε τίποτα.
Κοιμόμουν, δεν κατάλαβα, δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Το ξέρω.
Πότε είχε βρέξει το κρεβάτι τελευταία φορά;
Δεν ξέρω.
- Δεν είναι φυσιολογικό, έτσι; - Όχι.
Δύσκολη μέρα.
Για όλους.
Τι λες να μην την στείλουμε σχολείο αύριο;
Δεν ξέρω τι είναι καλύτερο.
Ανησυχούμε με τη μαμά τι έγινε χτες βράδυ,
όταν χαθήκατε.
- Θα ήθελα να το συζητήσουμε. - Να αφήσω το μάθημα χορού απόψε;
- Δεν έχεις πρόβα για το ρεσιτάλ; - Ναι, αλλά δε θέλω να πάω.
Θέλεις κι άλλο πρόγευμα στο καφέ;
Ένα κρουασάν;
Αργήσαμε, οι δάσκαλοι μας φωνάζουν όταν αργούμε.
Θα μιλήσω στη δασκάλα,
Θα σε πάω στην τάξη και θα το πάρω πάνω μου.
Όχι, μη με πας στην τάξη, είναι ντροπή.
Θα εκδώσω εντολή πληρωμής.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Ναι, πρέπει να περιμένουμε ως το δικαστήριο.
Αντίο, θα μιλήσουμε.
Τι είναι;
- Τι είναι; - Στο σχολείο δε μιλάει σε κανέναν.
Κάτι τρέχει, έχεις δει το βλέμμα στα μάτια της;
Δηλαδή;
Είναι τελείως αλλού.
Κάτι συνέβη στο πάρκο και δε μας το λέει.
Τίποτε δεν συνέβη.
Όταν τους βρήκα,
υπήρχε κάτι περίεργο με τον Ρενάτο, δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Αρκετά, η αστυνομία ήταν ξεκάθαρη, δεν πρέπει...
Η Φραντσέσκα κλείνεται στον εαυτό της, πρέπει να τη βοηθήσουμε,
δεν ξέρω πώς.
Δεν μπορεί να το χειριστεί μόνη της.
Θυμάσαι αν η γυναίκα ήταν στη διάβαση;
Συγγνώμη, δεν θυμάμαι και πολλά.
Πήγαινα στο νοσοκομείο, ήταν το βράδυ που θα γεννούσα.
- Είναι καλά ο γιος σου; - Ναι, ευχαριστώ.
Ίσως ο σύζυγός σου μπορεί να βοηθήσει,
ίσως θυμηθεί αν τα φώτα του δρόμου ήταν αναμμένα...
Ο άντρας μου έλειπε για δουλειά κι ακόμα δεν γύρισε.
Δεν έχει δει ακόμη το μωρό.
Εντάξει, τότε.
- Ευχαριστώ, συγγνώμη για την ενόχληση. - Μπορείς να μείνεις;
- Καίει; - Όχι, εντάξει είναι.
Το βάζω;
Ορίστε.
Ευχαριστώ που έμεινες, ειλικρινά.
Το πρώτο της μπάνιο...
- Τέλειο. - Αλήθεια;
Μου δίνεις...; Ευχαριστώ.
Μόνη μου, φοβάμαι τα πάντα.
Με σένα εδώ, όλα είναι αλλιώς,
όλα πιο αληθινά.
Δεν ελπίζω δα να μείνεις κι όλη μέρα!
Είναι απλώς που...
Άστο.
Της αρέσει το μπάνιο.
Η συμπεριφορά του κοριτσιού μπορεί να ιχνηλατηθεί
από ένα συνδυασμό διαφόρων στοιχείων,
συμπεριλαμβάνοντας την δυσάρεστη ιστορία με τον γείτονά σας.
Σας είπε η Φραντσέσκα τι έγινε στο πάρκο;
Έχω την εντύπωση ότι στο πάρκο
δεν συνέβη τίποτε σεξουαλικό.
"Εντύπωση";
Υπάρχει μια πιθανότητα ότι ένα γεγονός μπορεί να είναι τόσο τραυματικό
ώστε θάβεται πολύ βαθιά.
Αν είναι έτσι είναι δύσκολο να το βρούμε.
Δηλ., δε θα είμαστε ποτέ σίγουροι
και δε θα μάθουμε ποτέ τι έγινε;
Πρέπει να μάθω ακριβώς τι συνέβη στο πάρκο.
Ήμουν ηλίθιος που σε άφησα μόνο με τη Φραντσέσκα.
Πες την αλήθεια, τι έγινε;
Απάντησέ μου.
Κοίτα με.
Κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις; Τι έκανες στην κόρη μου;
Δεν ξέρω, δεν θυμάμαι.
Δεν θυμάσαι;
Πες την αλήθεια μη σε σκοτώσω!
Τι έκανες στη Φραντσέσκα; Λέγε!
Πες την αλήθεια!
Γιατί έκλαιγες στο σχολείο εκείνη τη μέρα;
Μη στενοχωριέσαι.
- Λοιπόν; - Δε θα κάνει μήνυση.
Το λιγότερο να ζητήσεις συγγνώμη.
Μωρό μου, πάμε.
Η Τζιοβάνα πρέπει να μας ζητήσει συγγνώμη.
Δεν κάνει μήνυση επειδή ο Ρενάτο δεν είναι αθώος.
Δεν το κάνει επειδή εγώ την παρακάλεσα.
Προστατεύει τον άντρα της, που είναι διεστραμμένος.
Είσαι άρρωστος, έχεις εμμονή με αυτό
και τίποτε δε θα σε κάνει να αλλάξεις γνώμη.
Χρειάζεσαι επιβεβαίωση ότι κάτι φρικτό συνέβη.
Όχι, χρειάζομαι επιβεβαίωση ότι τίποτα δεν συνέβη στην κόρη μας.
Πρώτα ήθελες να πάμε σε ψυχολόγο,
πήγαμε, και διέγραψες ό,τι είπε,
μετά επιτίθεσαι σε ένα γέρο στο νοσοκομείο, τι έχεις πάθει;
Δε βλέπεις ότι η Φραντσέσκα δεν είναι καλά;
Ή μήπως καλύτερα να νομίζεις ότι τίποτα δεν έγινε
ώστε να συνεχίσεις να την αγνοείς;
Βγες έξω.
Ή θα βγεις εσύ ή εγώ.
Λούτσιο!
Σαρλότ!
Γεια.
- Τι κάνεις εδώ; - Επίσκεψη στον παππού.
Δεν είναι καλά, είναι στο νοσοκομείο.
Στο Παρίσι, με τη μαμά δεν καταλάβαμε τι έγινε,
η γιαγιά δεν το συζητάει, και ανησυχήσαμε.
Φυσικά.
Πώς είναι η Φραντσέσκα;
Μια χαρά.
Θα σε ξαναδώ, θα μείνω για λίγο.
Σίγουρα.
Ευχαριστώ. Καληνύχτα.
Αυτό που έπαθες δεν ήταν σύμπτωση.
Πάντοτε ήσουν πρόβλημα,
πάντα μας απογοήτευες.
Είστε δικαστές κι οι δυο, ξέρετε πολλούς στα δικαστήρια,
δεν υπάρχει τρόπος να με βοηθήσετε;
Να βγάλετε ότι το αλκοτέστ ήταν λάθος;
Όχι, αδύνατον, τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρα.
Μα πρέπει να με βοηθήσετε!
Το μόνο που θα σε βοηθούσε
θα ήταν να δείξεις κάποια τύψη.
Ο δικηγόρος μου λέει ότι ξέρεις τον εισαγγελέα πολύ καλά,
ζήτα του έναν επιεική δικαστή, ίσως ένα φίλο σας.
Ένα φίλο μας...
Τελείως ηλίθιος.
Πάντα ήσουν.
Μπορείτε να με βοηθήσετε, μα δεν θέλετε!
Σκότωσες μια γυναίκα,
θα δικαστείς και θα πας φυλακή.
Σου αξίζει.
Σου αξίζει!
- Σου αξίζει! - Αντρέα, σταμάτα!
Άστον ήσυχο!
Σου αξίζει!
Σταμάτα, Αντρέα!
Ω, Θεέ μου!
Μπαμπά.
Γιατί κοιμάσαι εδώ;
Μαλώσαμε με τη μαμά το βράδυ.
Επειδή δεν τρώμε υγιεινά;
Συνήθως μαλώνετε για χαζομάρες.
Δίκιο έχεις.
Αλλά στο τέλος πάντα τα φτιάχνετε, έ;
Ναι.
Στο τέλος πάντα τα φτιάχνουμε.
Μπαμπά;
Να μην πάω σχολείο σήμερα;
Γιατί;
Όλοι στο σχολείο κάνουν βλακείες.
- Βλακείες; - Είναι κακοί.
Πρέπει να πας σχολείο, αλλιώς η μαμά θα στενοχωρηθεί, το ίδιο κι εγώ.
- Τότε θα κάτσω μέσα στο διάλειμμα. - Μα θα είσαι μόνη.
Δεν σ' αρέσει να παίζεις με τους άλλους;
Όχι, καλύτερα να μείνω στην τάξη και να διαβάζω.
Μαμά;
Μαμά!
Τι κάνεις εκεί; Έλα, να κάτσουμε.
Όχι, δεν μπορώ,
αλλιώς θα με δει, με απειλεί.
Αλλά δε θα πω τίποτε, δε θα μιλήσω σε κανένα.
Εδώ είμαι, ηρέμησε.
Κοίτα ποιον σου έφερα.
Η Μπεατρίσε.
Θες να την πάρεις αγκαλιά;
Ορίστε.
Μπεατρίσε.
Είναι καλή.
Μόλις γεννήθηκε, καθόταν στην κούνια χωρίς να κλαίει.
- Μην τους πεις ότι με είδες. - Όχι, δεν θα το πω πουθενά.
Νομίζουν ότι δεν ξέρω να κρατάω μυστικά,
αλλά ξέρω, είμαι καλή.
Έγινες γιαγιά, δεν χαίρεσαι;
Μπράβο, ήσουν πολύ καλή.
Η μητέρα σας έχει εισέλθει στη φάση αποσύνδεσης, με καταδιωκτικές πτυχές.
Της αλλάξαμε θεραπεία
και τώρα θα δούμε πώς ανταποκρίνεται.
Θα το πάθω κι εγώ.
Γιατί το λέτε;
Η αρρώστια της μητέρας μου άρχισε μετά τη γέννησή μου
και τώρα, κι εγώ, αφού γέννησα,
δε νιώθω και πολύ καλά...
Η εγκυμοσύνη είναι πολύ ιδιαίτερη φάση,
αλλά αυτό που υποφέρει η μητέρα σας δεν είναι κληρονομικό.
Νιώθω τόσο μόνη που θέλω να βγω στο δρόμο να σταματήσω κάποιον,
μόνο και μόνο για να μιλήσω σε κάποιον ενήλικα.
Ο άντρας μου λείπει συνέχεια για δουλειά, αλλά θα γυρίσει σύντομα.
Μιλήστε του, πείτε του πώς νιώθετε όταν λείπει.
Ναι.
Πριν λίγες μέρες, ήταν ένα πουλί στο σπίτι,
σκούρο, μαύρο.
Κούρνιαζε στην πλάτη μιας καρέκλας και με κοίταζε.
Λες και ήθελε κάτι.
Ξέρω, άργησα μια βδομάδα, είχα μια αναποδιά.
Κοίτα, έχω τις αποδείξεις.
Ναι, μπαίνω στο αμάξι, όσο χρειαστεί για να φτάσω εκεί.
Καθ' οδόν, γεια.
Θα με πας; Πάω στον παππού, είναι μακριά.
Δεν μπορώ, έχω μια συνάντηση.
- Σε παρακαλώ. - Έχω αργήσει.
Τουλάχιστον στο μετρό;
Τον επισκέφτηκα και χθες.
Θλιβερό να τον βλέπω έτσι.
Με κοιτάζει αλλά δεν μιλάει.
Αν του μιλήσω, δεν απαντάει και κοιτάζει τη γιαγιά.
Αυτή μένει σιωπηλή, αν με ρωτάς κάτι κρύβουν.
Ξέρεις τι έπαθε ο παππούς;
Όχι, γιατί ρωτάς;
Η γιαγιά είπε ότι έπεσε μπροστά στο σπίτι,
μα μετά ανέφερε κάτι για ένα πάρκο.
Ακόμη δεν καταλαβαίνω τι έγινε εκείνο το βράδυ.
Γιατί δε μου λένε τίποτα; Δεν είμαι παιδί.
Ξέρω πότε μου λένε ψέματα, διαβάζω τα σημάδια.
Σοβαρά;
Τα χείλια, κυρίως.
Εδώ.
Κι ύστερα τα μάτια, οι ψεύτες σε κοιτάζουν κατάματα,
χωρίς να χαμηλώνουν το βλέμμα.
Ντόρα;
Με ακούς; Κόλλησα εδώ.
Θα μου ανοίξεις να βγω, σε παρακαλώ;
Ντόρα;
Ευχαριστώ.
Είναι ο άντρας της γυναίκας που...
Θες να πας να του μιλήσεις;
Μπορούμε να πάμε μαζί αν θέλεις.
Είναι ευκαιρία να ζητήσεις συγγνώμη.
- Καληνύχτα, αγάπη μου. - Άσε την πόρτα ανοιχτή.
Και το φως στο χωλ!
Γεια, Σαρλότ.
- Ο παππούς ήταν καλύτερα σήμερα. - Α, ναι;
- Έβγαλες καμιά άκρη; - Προσπάθησα, μα δεν απάντησε.
Η γιαγιά μου το έκοψε: Άστον ήσυχο, τον ταράζεις!
- Γιατί να ταραχτεί; - Ακριβώς, γιατί;
Έξυπνο κορίτσι είσαι, θα το ξεκαθαρίσεις.
- Αλήθεια με βρίσκεις έξυπνη; - Φυσικά.
- Θα πας στο νοσοκομείο αύριο; - Ναι.
Συνέχισε να του μιλάς
κι όταν η γιαγιά σου βγει, ρώτα τον κι άλλα.
Εντάξει.
Γεια, Λούτσιο.
Καληνύχτα.
Όχι, γαμώτο, αποκοιμήθηκα.
Ήθελα να σε περιμένω.
- Είδες την Μπεατρίσε; - Ναι, είναι όμορφη.
- Την πήρες αγκαλιά; - Μα κοιμόταν τόσο ήσυχα...
Πρέπει να σε γνωρίσει, άντε.
- Μα θα την ξυπνήσω. - Φυσικά, σήκωσέ την.
Ορίστε, ξύπνησε.
Γεια σου!
Γεια σου, αγάπη μου.
Τι βασανάκι...
- Γυρνάω στο Παρίσι απόψε. - Απόψε;
Λιγάκι χαίρομαι,
εδώ στου παππού δεν μπορώ να κάνω τίποτε.
Αλλά στο Παρίσι είμαι ελεύθερη, φέρνω σπίτι όποιον θέλω,
η μαμά μου λείπει συνέχεια.
Ξέρεις, όταν περνάω καλά,
στο κρεβάτι, δηλαδή,
θέλω ο τύπος που είμαι μαζί του, να το ξέρει,
το αξίζει, για την προσπάθεια.
Θα ντρεπόμουν αν η μαμά μου άκουγε τα πάντα.
Λυπάσαι που φεύγω;
Ναι, κρίμα, τώρα ποτέ δε θα μάθουμε την αλήθεια.
Ίσως υπάρχει τρόπος.
Πώς;
Κάθε βράδυ η γιαγιά γράφει στην Έλσα,
την καλύτερη φίλη της που είναι στην Αμερική.
Κάτι θα της έχει πει.
Μπορώ να δω τα μέηλ,
εγώ έχω στήσει το λογαριασμό της, είναι παιχνιδάκι να μπω.
- Θα το έκανες αλήθεια; - Μπορούμε να πάμε τώρα.
Η γιαγιά μου θα λείπει ως το βράδυ.
Αφήνω το παλτό μου εδώ.
Της γιαγιάς σου το κομπιού...
Τι κάνεις;
- Ντύσου, σε παρακαλώ. - Μα νόμιζα...
Όχι.
Είμαι άσχημη και δε με θέλεις.
Δε σ' αρέσω επειδή έχω στήθος πλάκα, έτσι;
Με βρίσκεις χοντρή, με στραβά πόδια.
Τι είναι αυτά που λες; Δεν έχεις τίποτα άσχημο.
Είσαι όμορφη.
- Δε λες αλήθεια. - Ναι, αλήθεια.
Πού τα βρήκες τα στραβά πόδια;
Έχεις ωραία πόδια.
Μ' αρέσει αυτό που κάνεις.
Δεν το έχεις κάνει ποτέ, σωστά;
- Γιατί δεν μου το είπες; - Θα σκεφτόσουν ότι είμαι παιδί.
Πονάει;
Λιγάκι.
Πάμε στο κομπιούτερ, να δούμε τα μέηλ.
Όχι, δεν έχει νόημα, δεν υπάρχουν μέηλ.
Τι;
Δεν υπάρχουν μέηλ ούτε κι η φίλη της γιαγιάς,
Τα έβγαλα από το μυαλό μου.
Για να βρεθούμε μόνοι.
Που να πάρει ο διάβολος, Σαρλότ!
Τι σκέφτηκες;
Τρελός είσαι;
Όχι, δεν είμαι.
Ναι, τρελός.
Είσαι ωραία κοπέλα, ο καθένας θα σε ερωτευόταν.
Δε νομίζω να μπορέσω να σε αποχαιρετήσω όταν φύγεις.
Λυπάμαι.
Καλό ταξίδι.
Της αρέσει αλήθεια,
κουνιέται σε διάφορες ταχύτητες
κι έχει και φως και μουσική.
Δες την, ενθουσιάστηκε.
Μόνικα, συγγνώμη, μα με ενοχλεί.
Δεν το θέλω αυτό στο σπίτι.
Έλα εδώ, αγαπούλα.
Θα πάρουμε ένα μόνοι μας.
Στο έχω πει, δε θέλω τίποτα από τον αδελφό μου.
Ίσως απλά θέλει να σε πλησιάσει.
Εγώ όμως δεν θέλω.
Το παρακάνεις.
Με ακούς;
Μια ζωή ντρεπόμουν γι αυτόν, μόνο μπελάδες έφερνε.
Κι η μάνα μου ντρεπόταν για λογαριασμό του.
Και τώρα μας έγινε ο μάγος των μεσιτών.
Μπορεί να έχει αλλάξει.
Πώς του εμπιστεύεται ο κόσμος λεφτά;
Ο τελευταίος στη γη που θα επένδυα.
Μα πολλοί εμπιστεύονται τον Ρομπέρτο.
Σκασίλα μου, δε θέλω σχέσεις μαζί του.
Μα είστε αδέλφια...
Δε θέλω να έχει καμιά σχέση με την οικογένειά μου.
Τζόρτζιο, σε παρακαλώ.
Έλα τώρα!
Τζόρτζιο!
Γιατί φέρεσαι έτσι;
Μη ξαναδώσεις δώρα στην οικογένειά μου, την κόρη μου ή τη γυναίκα μου!
Ξεκάθαρο; Μη μ' ακουμπάς!
Δε θέλω τίποτα από σένα, ποτέ ξανά!
Τζόρτζιο, έλα εδώ!
Ναι;
Ναι, ο ίδιος.
Ναι, ο γιος μου.
Φυσικά ξέρω ότι είναι σε κατ' οίκον περιορισμό και δε μπορεί να βγει.
Ποιος είναι; Τι συμβαίνει;
- Πού είναι τώρα; - Είναι καλά;
Κατάλαβα. Εντάξει, ευχαριστώ.
Συνελήφθη, έγινε καυγάς.
Είχε μεθύσει.
- Πάμε να τον βρούμε. - Όχι.
Αυτός δε θέλει να μας δει.
Φοβάμαι γι αυτόν, Βιτόριο.
Πώς θα τα βγάλει πέρα στη φυλακή;
Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω.
Συγγνώμη, Ντόρα, αλλά ως εδώ.
Λυπάμαι, μα δε θέλω να τον ξαναδώ.
Αν θες να κρατάς σχέση μαζί του,
δεν θα με ξαναδείς.
Λούτσιο!
Σαρλότ! Δεν έφυγες;
- Ο παππούς πέθανε απόψε. - Λυπάμαι.
Τον φέραμε σπίτι, το ήθελε η γιαγιά.
Αγκάλιασέ με, σφιχτά, σε χρειάζομαι!
Σε παρακαλώ, είμαι παντρεμένος, δε μπορείς να έρχεσαι και να κάνεις έτσι!
Τώρα είσαι παντρεμένος;
Χτες όταν με πηδούσες δεν ήσουν και τόσο παντρεμένος!
Είσαι μαλάκας, θα το πω σε όλους!
Πάμε να το κουβεντιάσουμε μέσα.
Είσαι μαλάκας, δε σε νοιάζει για μένα.
Πώς τα πας;
Μια χαρά.
Υπερβάλλαμε και οι δυο,
συγγνώμη.
Ήταν φρικτή φάση.
Έλα, να κοιμηθούμε λίγο.
Θα μείνω εδώ.
Ευχαριστώ.
Λυπάμαι πολύ.
Ευχαριστώ, Ντόρα.
Τζιοβάνα...
Δεν ντρέπεσαι να εμφανίζεσαι εδώ;
Πρόσβαλες τον άντρα μου, είπες απαίσια πράγματα γι αυτόν.
- Μας πρόσβαλες. - Ήταν δύσκολη περίοδος.
Αλήθεια λυπόμαστε για τον Ρενάτο, Ο Λούτσιο παρεκτράπηκε ...
Όχι, δεν παρεκτράπηκε.
Ήθελες να μας πληγώσεις, αλλά δεν έπρεπε να αγγίξεις την Σαρλότ.
Δε θα τη γλυτώσεις απ' αυτό.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Για μια παλιο-πεντάρα που του πήρα,
ο μπαμπάς με έβαλε σε ένα σκαμνί,
και με σιγόψηνε για να πω ό,τι είχα για δικαιολογία.
Ήθελε να σου διδάξει αξίες.
Ποιος μπαμπάς δικάζει το οχτάχρονο παιδί του στο σαλόνι;
Μα είχαμε καλές προθέσεις...
Σιγά τις προθέσεις! Το αποτέλεσμα ήταν σκατά!
Ό,τι κι αν έκανα, ποτέ δεν σας ικανοποιούσε.
Δεν γινόταν να ζω σύμφωνα με τις προσδοκίες σας:
Δεν το κάνουμε έτσι εμείς, έτσι το κάνουμε.
Πώς να έβρισκα το δρόμο μου;
Πέντε χρόνια περίμενα αυτή τη μέρα.
Πέντε χρόνια έμεινες μακριά.
Όποτε ερχόμουν να σε δω, έφευγες πάντα με ένα "ουφ".
- Δε με ήθελες. - Ερχόσουν κρυφά από το μπαμπά.
Καταλαβαίνεις τι σε ανάγκασε να κάνεις;
Προσπάθησα να σου εξηγήσω...
Κατάλαβα ότι το να σε βλέπω ήταν τοξικό για μένα.
Πρέπει να ξεκινήσω από την αρχή, μόνος μου.
Αν γυρίσω σπίτι, θα τελειώσουμε άσχημα με τον μπαμπά.
Μα γιατί δεν μπορούμε εσύ κι εγώ...;
Όχι, χρειάζομαι καθαρό διάλειμμα αλλιώς θα αποτύχει.
"Συνωμοσία για διάπραξη εγκλήματος, απάτης, κατάχρησης."
Ναι, στη σημερινή εφημερίδα.
Λέει για εκατομμύρια ευρώ, κατηγορείται για κατ' εξακολούθηση απάτη.
Ναι, τους καημένους. Βασικά ήταν μικροκαταθέτες.
"Υποπτεύονται σχέσεις με τη Μαφία και ξέπλυμα χρήματος."
Δεν το πιστεύω. Τι είπες στους μπάτσους;
Φυσικά, δεν τον έχουμε δει ποτέ.
- Μαμά. - Μπεατρίσε, μιλάω στον μπαμπά.
- Ο μπαμπάς σου στέλνει ένα τεράστιο φιλί. - Πες του γεια από μένα.
Σου λέει κι αυτή γεια.
Λένε ότι ίσως το έχει σκάσει από τη χώρα.
- Τι σημαίνει "χήρα"; - Μια στιγμή, Τζόρτζιο.
Χήρα είναι μια γυναίκα που ο άντρας της έχει πεθάνει.
Ναι, εδώ είμαι.
Πώς σε αποκάλεσε;
Πρέπει να είναι πολύ απελπισμένος.
Όχι, δεν τον υποστηρίζω!
Εντάξει, αν πάρει δε θα απαντήσω.
Πότε γυρνάς;
Τόσο πολύ;
Ναι, ξέρω.
Κι εγώ.
Γεια.
Δηλ., δεν γνωρίζατε ότι το κορίτσι ήταν ανήλικο;
Όχι, δεν ήξερα πόσο ήταν,
φερόταν σαν ενήλικη.
Υποθέσατε ότι ήταν ενήλικη;
- Ναι. - Κι ότι συναίνεσε;
Δεν την έψαξα την κατάσταση,
δεν ήθελα να εξελιχθεί έτσι.
Αλλά ούτε και προσπαθήσατε να το σταματήσετε.
Της είπα ότι ήταν ανάρμοστο, ότι παρερμήνευε την κατάσταση,
μα άρχισε να κλαίει.
Δηλ. δεν ήταν διαυγής, δεν είχε τα μυαλά της;
Όχι, δεν είπα αυτό.
Ήταν διαυγής, αλλά έκλαιγε, έλεγε ότι ένιωθε άσχημη, ότι ένιωθε απόρριψη.
Και, τι κάνατε εσείς;
Προσπάθησα να την παρηγορήσω, της χάιδεψα τα μαλλιά.
Κι εκμεταλλευτήκατε την περίσταση για να τη φιλήσατε.
Γιατί τη φιλήσατε;
Σκέφτηκα ότι αν δεν ηρεμούσε
δε θα διαβάζαμε τα μέηλ της γιαγιάς της
και δε θα ανακάλυπτα τι έγινε στο πάρκο εκείνο το βράδυ
ανάμεσα στον Ρενάτο, τον παππού της Σαρλότ, και την κόρη μου.
Κι ακόμη δεν τα έχω καταφέρει.
Λοιπόν, σαν ενήλικος, ενεργός σεξουαλικά...
δεν καταλάβατε ότι η κοπέλα ήταν παρθένα;
Όταν τη διακορεύατε, ως παρθένα,
το κορίτσι θα έπρεπε να εκδηλώσει πόνο, ένταση...
Για μια στιγμή πάγωσε, έμεινε ακίνητη,
όλα έγιναν πολύ αργά.
- Και δε σκεφτήκατε να σταματήσετε; - Όχι.
Η Σαρλότ δεν αντιστάθηκε ούτε ζήτησε να σταματήσουμε.
Πώς θα περιγράφατε τη συνουσία;
Συναινετική...
και μάλλον αδέξια.
Και τώρα ένα σετ από πιρουέτες.
Μπαμπά, ξέχασα τα ιταλικά μου σπίτι σου.
Θα στα φέρω αύριο στο σχολείο, εντάξει;
Κι εδώ ακριβώς μπαίνουν τα άλλα κορίτσια.
Και μαζί κάνουμε ένα pas de chat ("βήμα της γάτας").
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω.
Δες αν έγινε διακοπή και έξω.
Όλα εντάξει;
Ναι, ναι.
Όχι, καθόλου.
Ανησυχώ για αύριο, σίγουρα θα πάει χάλια.
Όχι.
Ας το ελπίσουμε.
Θες να κοιμηθείς εδώ απόψε;
Μην ανησυχείς, θα πάω σπίτι. Ευχαριστώ.
Μπράβο, βρήκες κερί.
Όλο το κτίριο σκοτεινό, και οι σκάλες.
Ας φάμε, άντε.
Εντάξει.
Το σκυλί έψαξε όλη την πόλη για το κοριτσάκι:
Κοριτσάκι, πού είσαι;
Το πουλάκι πέταξε ψηλά στον ουρανό
κι από κει πάνω, την είδε.
Μαμά, θα κάνεις ένα ελάφι;
Ωχ, παναγιά μου, δεν ξέρω να κάνω ελάφι.
Φτάνει τώρα, στο κρεβάτι.
Να κοιμηθώ μαζί σου;
Εντάξει, έλα.
Ήξερες ότι οι γονείς της Καμίλα σε λένε "χήρα";
- Σοβαρά; - Ναι, μου το είπε.
Να περιμένω το τηλεφώνημα του μπαμπά;
- Όχι, παίρνει πολύ αργά. - Άδικο είναι!
Καληνύχτα.
Καληνύχτα, αγάπη μου.
Ποιος είναι;
Είναι κανείς;
- Ρομπέρτο; - Γεια, Μόνικα.
- Ο Τζόρτζιο λείπει. - Ξέρω, αλλιώς δεν θα ερχόμουν.
Πρέπει να κρυφτώ κάπου,
αν με βρουν θα με σκοτώσουν.
Φύγε αλλιώς καλώ τους μπάτσους.
Λίγο χρόνο μόνο χρειάζομαι,
θα επιστρέψω όλα τα λεφτά σε όλους.
Άσε με να κοιμηθώ λίγες ώρες, θα φύγω το πρωί.
Είναι επικίνδυνο, η κόρη μου κοιμάται μέσα.
Η Μπεατρίσε;
Ναι.
Μόνο απόψε.
Τι κάνετε στο σχολείο;
Μαθαίνουμε.
Τι μαθαίνετε;
Γράψιμο, ανάγνωση.
- Μπορείς και διαβάζεις; - Σχεδόν.
Δέκα η ώρα...
Έφευγα, αλλά η Μπεατρίσε ξύπνησε κι έμεινα μαζί της.
Ήξερες ότι είναι αδελφός του μπαμπά;
Ναι, αλλά γιατί δε με ξύπνησες;
Έλεγα μήπως έπαιρνες ρεπό.
Αλλά έχουν μαλώσει με το μπαμπά.
Σωστά,
και γι αυτό δεν έχουμε γνωριστεί οι δυο μας.
- Θα τα φτιάξετε; - Φυσικά.
Αλλά αν δεις το μπαμπά, μη του πεις ότι με είδες,
θα το έχουμε μυστικό.
Εντάξει.
Μαμά, να μείνει ο θείος να φάμε μαζί σήμερα;
"Στο όνομα του Ιταλικού λαού,"
"το Δικαστήριο της Ρώμης στη συνεδρίαση της 8ης Απριλίου, 2015,"
"καταθέτει την ακόλουθη ετυμηγορία."
"Σύμφωνα με το άρθρο 530 του Ποινικού Κώδικα,"
"ο κατηγορούμενος Λούτσιο Πολάρα είναι αθώος για την κατηγορία που του αποδόθηκε,"
"και η υπόθεση κλείνει".
Ντόρα!
Τι τρέχει;
Δε θέλω να ζω χωρίς αυτόν.
Τι θα κάνω;
Μου λείπει.
Άστον να φύγει, μας έδωσε τόσα βάσανα.
Αρκετά.
Τώρα πρέπει να φύγω για μακρινό ταξίδι,
αλλά όταν σε ξαναδώ, θα έχεις μεγαλώσει.
Πόσο θα είμαι;
Δεν ξέρω, θα γίνεις όμορφο κορίτσι,
μπορεί και να μη σε γνωρίσω.
Άντε τώρα για ύπνο.
Θα μείνεις μέχρι να κοιμηθώ;
Εντάξει.
- Καληνύχτα, αγάπη μου. - Καληνύχτα, μαμά.
Τι μαλάκας!
Έλεγε ότι ήσουν η ψυχή του και σε παράτησε ολομόναχη.
το έχω συνηθίσει πια,
αν και, αν είμαστε μόνο εγώ κι αυτή για λίγο,
χωρίς να μιλάμε,
αρχίζω και νιώθω παράξενα και με τρομάζω.
Μια φορά, είπε: αν πλησιάσεις τη Μόνικα, θα σε σκοτώσω.
- Τι; - Ναι, μόλις αρχίσατε να είστε μαζί.
Μια νύχτα, στο σπίτι στη θάλασσα, περνούσα απ' το δωμάτιό σας
κι ήσουν εκεί μόνη,
κοιμόσουν.
Ήσουν γυμνή, με το σεντόνι ανάμεσα στα πόδια.
Το ένα πόδι ξεσκέπαστο, το άλλο καλυμμένο,
ήσουν τόσο...
Σου έχει πει ο Τζόρτζιο γιατί τα σπάσαμε;
Όχι, δε μιλάει γι αυτό.
Μπήκα στο δωμάτιο,
σε πλησίασα,
και συνέχισα να σε κοιτάω.
Ξαφνικά κάποιος με άρπαξε από πίσω, ήταν ο Τζόρτζιο,
με τράβηξε, με απείλησε.
Ήταν εκτός εαυτού.
Δεν το ήξερα.
Μπες εκεί μέσα!
Μείνε εκεί.
- Ποιος είναι; - Είναι μέσα ο Τζόρτζιο;
- Όχι, λείπει. - Είσαι η Μόνικα, ναι;
Είμαι ο Σαβέριο Μπρασίνι.
Σαβέριο, τι είναι;
Τι θα κάνω τώρα; Τα έχασα όλα!
Έδωσα τα πάντα στον Ρομπέρτο, τον εμπιστεύτηκα.
Τους έβλεπα με τον Τζόρτζιο να μεγαλώνουν,
δούλεψα με τον πατέρα τους τριάντα χρόνια!
Ο Ρομπέρτο είπε πως ήταν ευκαιρία,
μου πήρε την αποζημίωσή μου κι όλες τις οικονομίες μας!
- Λυπάμαι. - Πάρε τον Τζόρτζιο, θέλω να του μιλήσω!
Είναι αργά εκεί, θα κοιμάται.
Δε με νοιάζει, θέλω να του πω τι έκανε ο αδελφός του!
Αν ο Ρομπέρτο δε μου δώσει τα λεφτά πίσω, πρέπει αυτός να τα δώσει!
Με τη γυναίκα μου θα καταλήξουμε στο δρόμο, καταλαβαίνεις;
Μαμά!
Πήγαινε να κοιμηθείς, δεν είναι τίποτα.
Πού θέλεις να σε αγγίξω;
Στο λαιμό.
- Με τα ακροδάχτυλα ή τα χείλη; - Με τα χείλη σου.
Και θα ακολουθήσω την πλάτη σου ως κάτω, τους γοφούς... το απαλό σου δέρμα.
- Σπίτι σου είμαστε; - Όχι ακόμα, είμαστε στο Καφέ Βαλεντίνι.
Όχι, δε μ' αρέσει το ντεκόρ.
- Πού, τότε; - Στο Αντονιόλι.
Φτιάχνουν φανταστικό παγωτό: αμύγδαλο και μανταρίνι.
Μετά πηγαίνουμε σπίτι μου και κλείνοντας την πόρτα αρχίζω και σε φιλώ.
Γλείφεις το λοβό του αυτιού μου, γλιστράς τη γλώσσα σου μέσα.
- Με τη μία; - Ναι, βαθιά.
Μετά σε γλείφω, αργά, παντού.
Και μετά;
Μαμά.
Ξύπνα, να με πας σχολείο.
Ω, Θεέ μου!
- Τι ώρα είναι; - Δεν ξέρω.
- Είδες; Το φως ήρθε. - Ναι...
- Φτιάχνω πρωινό. - Όχι, είναι αργά, βιάσου.
Άντε, γρήγορα.
- Βιάσου! - Έρχομαι.
ΟΚ, φύγαμε.
Μια στιγμή, γλυκιά μου.
Έρχομαι αμέσως.
Νόμιζα θα είχες φύγει.
Όχι, όχι ακόμη.
Θα σε περιμένω, θα φύγω όταν γυρίσεις.
- Εντάξει; - Ναι.
Τα λέμε τότε.
Ήρθε ο μπαμπάς!
Τι;
Γεια σου, αγάπη μου!
Δε μπορούσα να περιμένω το σχόλασμα.
Κοίτα τι σου έχω! Σ' αρέσει; Χαίρεσαι;
- Χαίρομαι που γύρισες. - Κι εγώ.
Κι εσύ, ωραία έκπληξη;
Πώς είσαι;
Μπαμπά, όσο έλειπες έγινε κάτι τρελό.
Έτσι, μαμά;
Έγινε μπλακ άουτ, σκοτάδι παντού.
- Παντού; - Μπες μέσα, είναι αργά.
- Γεια, μπαμπά. - Γεια σου, αγάπη μου.
Πιο ζόρικο αυτή τη φορά, ε;
Καταλαβαίνω, λυπάμαι, συγχώρεσέ με.
- Ήρθε σπίτι ο Ρομπέρτο. - Τι;
Τον έκρυψα δυο βράδια.
- Μα δεν το έσκασε απ' τη χώρα; - Είναι σπίτι μας.
Τον άφησες να μπει;
- Θα τον καρφώσεις; - Πας στοίχημα;
Ο μαλάκας είχε το θράσος να έρθει σπίτι μας!
Πού είναι;
- Έφυγε; - Δεν ξέρω.
Εδώ ήταν πριν, έπινε καφέ.
Μόνικα, δεν υπάρχει κανείς εδώ.
Την κοπάνησε, κλασικά.
Εδώ ήταν, είπε θα με περίμενε.
Μπορεί να έπρεπε να φύγει, να συγυρίστηκε και...
Περίμενε, γλυκιά μου.
Πες μου τι έγινε, ήρεμα.
Ήρθε το βράδυ, τρομαγμένος,
και κοιμήθηκε εδώ.
- Η Μπεατρίσε τον είδε; - Ναι, φυσικά.
Χάρηκε που τον γνώρισε.
Δεν είπε τίποτα.
Μπορεί να φοβήθηκε ότι θα θυμώσεις.
- Ο Ρομπέρτο μου είπε για τον καυγά σας. - Τι έκανε;
Δε μου είχες πει ότι μαλώσατε για μένα.
- Τι...; - Τον απείλησες.
Είπες ότι θα τον σκότωνες αν δεν απομακρυνόταν από μένα.
Μου τα είπε όλα για εκείνη τη νύχτα.
Δε θυμάσαι; Εγώ στο είπα.
Πάντα το ήξερες.
Δεν ξέρω, Τζόρτζιο.
Φοβάμαι.
Σάρα;
Τι έγινε; Είσαι καλά;
Η Σαρλότ...
Αποφάσισαν να προσφύγουν.
Δεν αντέχω άλλο.
Συγγνώμη.
- Τι θέλεις; - Να μιλήσω στη Σαρλότ.
Έχει φύγει;
Γεια.
Δε σου φτάνουν τα τελευταία πέντε σκατένια χρόνια;
Το ξανα-αρχίζεις; Τι θες να αποδείξεις;
Τι συμβαίνει;
Αφήνεις τη μητέρα και τη γιαγιά σου να αποφασίζουν για σένα.
Αλλά είσαι ενήλικη πια! Γιατί δε λες την αλήθεια;
Μην τον ακούς.
Πες τους ότι το ήθελες, ότι δεν ήμουν μόνο εγώ!
Η Σαρλότ δε χρειάζεται να πει τίποτα, ξέρουμε τι έγινε.
Όλα αυτά τα χρόνια μια συγγνώμη δε ζήτησες,
όχι από μένα, αλλά τουλάχιστον απ' αυτήν, παιδάκι ήταν.
Αρκετά πια, φύγε.
Εδώ είναι!
Θέλω να δω...
Λες αυτός ο τηλεφωνητής να λειτουργεί ακόμη;
Για να δούμε.
- Αυτό πού πάει; - Εδώ.
Να, έτσι.
- Τώρα; - Από δω ανοίγει.
Για να δούμε.
Γεια σας, εδώ οικία του Αντρέα, της Ντόρα και του Βιτόριο.
Απουσιάζουμε, αφήστε μήνυμα
και θα σας καλέσουμε...
και θα σας καλέσουμε!
Γεια σας, εδώ ο τηλεφωνητής
της Ντόρα Σιμοντσίνι και του Βιτόριο Μπάρντι.
Αυτή τη στιγμή απουσιάζουμε,
αφήστε μήνυμα και θα σας καλέσουμε.
Ευχαριστώ.
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Η μαμά του Αντρέα.
Καλησπέρα, Ντόρα.
Γεια, Ματέο. Γεια, Τομάσο.
Συλλυπητήρια για τον σύζυγό σας.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, μα κάθε τόσο πρέπει να σε ρωτάω γι αυτόν.
Δυστυχώς δεν έχουμε νέα του Αντρέα.
Πρέπει να τον δω, δεν ξέρω αν άκουσε για τον πατέρα του.
Δεν ξέρω, είναι εξαφανισμένος,
δεν έχουμε ιδέα πού είναι.
Αν μάθουμε κάτι, θα σας πούμε.
Ωραία, ευχαριστώ.
- Καληνύχτα. - Αντίο.
Ωραία, άλλη μια συστολή και βγαίνει.
Ανάπαυλα ανάμεσα στη μια ώθηση και την άλλη.
Τα πας πολύ καλά.
- Θα τα βγάλω πέρα με δυο παιδιά; - Και βέβαια.
Δεν ξέρω αν θα μπορέσω.
Εγώ είμαι εδώ, μαζί σου.
Δεν θα ξαναφύγω, θα είμαι μαζί σου.
Νάτο...
Τέλεια τα πας.
Εμπρός, δυνατά.
Άλλη μια ώθηση και τέλος.
Νάτο!
Γεια σου.
Πότε φεύγεις;
Μόλις τελειώσω από 'δω.
Θα ζήσω με το φίλο μου στο Παρίσι,
Ήθελα λίγα πράγματα της γιαγιάς.
Λίγα... Όλα τα πήρα.
- Φραντσέσκα. - Γεια σου, μπαμπά.
- Γεια, Σαρλότ. - Γεια, Λούτσιο.
Παίρνω μερικά πράγματα των παππούδων μου.
Πάμε;
Συγγνώμη, έχουμε δουλειά.
Πρέπει να οργανωθώ, πάω σε σχολή στην Ισπανία για ένα χρόνο.
Φανταστικό! Ενθουσιασμένη;
Εγώ σίγουρα, μα αυτός λυπάται.
Πάμε.
Γεια.
Γεια σας, εδώ ο τηλεφωνητής
της Ντόρα Σιμοντσίνι και του Βιτόριο Μπάρντι.
Αυτή τη στιγμή απουσιάζουμε,
αφήστε μήνυμα και θα σας καλέσουμε.
Ευχαριστώ.
Βιτόριο, εδώ Ντόρα.
Θέλω να σου μιλήσω.
Ξέρω είναι βλακεία,
μα δε θέλω να σε επισκεφτώ στο νεκροταφείο.
Δεν μπορώ να μιλάω σε ταφόπλακα,
ούτε να προσποιούμαι ότι είσαι εκεί ψηλά
και με ακούς.
Δεν τα πιστεύω αυτά, ποτέ δε θα τα πιστέψω.
Δεν το κάνουμε έτσι εμείς.
Μα θέλω να σου τα λέω όλα, όπως έκανα τριάντα χρόνια.
Ο Αντρέα δεν ήρθε στην κηδεία σου.
Τα κάναμε όλα λάθος.
Όλα αυτά τα χρόνια χωρίς αυτόν ήταν φρικτά.
Δεν μπορείς να αναγκάσεις μια γυναίκα
να διαλέξει ανάμεσα στον άντρα και το γιο της.
Κι εγώ έκανα την επιλογή μου,
γιατί νόμιζα ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς εσένα,
ενώ θα μπορούσα χωρίς αυτόν.
Ξέρω ότι δεν είναι ωραίο...
Γαμώτο... δεν το πιστεύω!
Μαμά, το άκουσες αυτό;
Ναι.
Πάω να δω τι ήταν.
Ναι.
Όλα καλά, μπαμπά;
Δώσε μου αυτά, σε παρακαλώ.
- Τα μεγάλα πρώτα; - Ναι.
Όχι, όχι αυτό...
Ευχαριστώ.
- Πότε επιστρέφεις; - Γρήγορα, την άλλη βδομάδα.
- Γιατί κλαίει ο αδελφός σου; - Δεν ξέρω.
Πού πας;
Τι τρέχει με τον Λορέντσο;
Μόνικα;
- Καλημέρα, έφερα μερικά ρούχα. - Από εκεί.
Λουΐτζι, βοήθησε την κυρία.
Από δω.
Μπαντού, να κάνουμε χώρο να βοηθήσουμε την κυρία.
Ευχαριστώ.
- Τι έχουμε εδώ; - Παπούτσια.
Ευχαριστούμε, χρειαζόμαστε παπούτσια.
Ήταν του άντρα μου.
Εδώ, πουκάμισα, τζάκετ, όλα πανομοιότυπα.
Του άντρα μου του άρεσαν ορισμένα μόνο πράγματα,
ντυνόταν το ίδιο μια ζωή.
Έξω από δω!
Αφήνετε και τις βαλίτσες;
Ναι, βέβαια.
- Ο Βιτόριο Μπάρντι ήταν ο άντρας σας; - Ναι.
- Ο δικαστής; - Ναι, τον ξέρατε;
Όχι, όχι προσωπικά.
Φύγετε!
Τι θέλετε;
Αφήστε μας ήσυχους!
Κυρία;
Μπορώ; Θα τα αφήσω αυτά για σας, ανήκαν στη σύζυγο του Λουΐτζι.
Τα ρούχα σας λερώθηκαν. Αισθάνεστε καλύτερα;
- Ναι, ευχαριστώ. - Θα σας δω μετά.
Καλημέρα.
Θα φάτε μαζί μας; Εδώ, όπως βλέπετε...
ζούμε όλοι μαζί, ας πούμε ότι ο Λουΐτζι μας υιοθέτησε.
Ποιος ξέρει τι τράβηξε για να τα καταφέρει!
Ναι, ποιος ξέρει τι πέρασα στην προηγούμενη ζωή μου!
Λοιπόν, θα μείνετε; Σε ποιον αρέσει να τρώει μόνος.
Όχι, ευχαριστώ, πολύ ευγενικό, αλλά πρέπει να πάω σπίτι.
Αντίο, ευχαριστώ.
Σας περιμένει κάποιος;
Εντάξει, αντίο.
Παράξενο που βρεθήκαμε έτσι,
αν και αργά ή γρήγορα θα συναντιόμασταν.
Θα σας φέρω τα ρούχα σύντομα, αλλά τώρα πρέπει να φύγω.
- Αντίο. - Αντίο, ευχαριστώ.
Η μπανιέρα σου ήταν άχρηστη,
ακόμα χειρότερα, ήταν κάτι παρηκμασμένο, σπατάλη.
Είχες πει: τι χρειάζεσαι για να πλυθείς, άλλο από νερό;
Κι όμως, ένα ωραίο καυτό μπάνιο
είναι η απόλυτη απόλαυση.
Και στερήσαμε τους εαυτούς μας τόσο καιρό.
Γιατί αυτό το σπίτι ξαφνικά μου φαίνεται τόσο θλιβερό;
Ζήσαμε εδώ τριάντα χρόνια
κι ούτε το κατάλαβα.
Μετά από τη σημερινή μέρα,
μου έρχεται να χτυπάω κάθε πόρτα και να λέω:
Έι, ξυπνήστε,
ο κόσμος είναι λιγάκι μεγαλύτερος απ' αυτό το κτίριο, είναι...
Ορίστε, μωρό μου.
Πήρα οδοντόπαστα και σαμπουάν,
αυτά της μαμάς, για όταν γυρίσει.
Και μαρμελάδα πορτοκάλι, μόνο αυτήν τρώει.
Ναι;
Εμπρός;
- Μόνικα, εσύ; - Άσε με να της μιλήσω!
- Είσαι καλά; Πού είσαι; - Δεν ξέρω.
Λίγο κουρασμένη, αλλά είμαι καλά.
Πες μου πού είσαι, θα έρθω να σε πάρω.
Τι κάνουν τα παιδιά;
Εδώ μαζί μου.
Μείνε εκεί που είσαι, εντάξει;
Ναι, κάναμε μεγάλο δρόμο,
αλλά τώρα σταματήσαμε.
- Αλλά φεύγουμε τώρα. - Είναι κανείς μαζί σου;
- Άσε με να μιλήσω με κάποιον! - Η μητέρα μου είναι εδώ.
Η μητέρα σου είναι στην κλινική.
Πες μου πού είσαι, θα έρθω να σε πάρω να σε πάω σπίτι.
Όχι, δεν μπορώ, της υποσχέθηκα,
θα φύγουμε ταξίδι μαζί, μόνο εγώ κι αυτή.
Είναι κανείς εκεί κοντά σου; Πες του ότι πρέπει να πας σπίτι.
Να της μιλήσω!
Εμπρός;
Ήθελα να της μιλήσω και δε με άφησες.
Γιατί μου είπες ότι πήγε στο Μιλάνο;
Μου φέρεσαι σαν ηλίθια!
Λυπάμαι, συγχώρεσέ με.
Τι είπε;
- Πότε θα γυρίσει; - Δεν ξέρω!
Είναι λίγο μπερδεμένη, φαντάζεται πράγματα...
Αλλά θα γίνει καλά και θα μας έρθει, εντάξει;
Ναι.
Πώς είναι;
Ωραίο, και στο σωστό μέγεθος.
Έχει και τσέπες.
Είναι που πάντα φορούσα τέτοια ρούχα,
ίσως να δοκίμαζα κάτι πιο χρωματιστό...
Σας αρέσει αυτό;
- Πρέπει να είναι στο σωστό μέγεθος. - Ναι, χαριτωμένο.
Ο άντρας μου χωνόταν στο δοκιμαστήριο μαζί μου, για να με βοηθήσει να αποφασίσω.
Μου λείπει πολύ.
- Αυτά; - Ελαφρά, άνετα για το καλοκαίρι.
Όμορφα.
Άραγε τι θα έλεγε ο άντρας μου γι αυτό.
Σίγουρα θα το έβρισκε πανάκριβο.
Αλλά είναι ωραίο.
Από δω.
- Πόσα τετραγωνικά; - 110, 115...
Η κουζίνα.
Με μικρό μπαλκόνι, ντουλάπι, πολύ βολική.
Το σαλόνι.
- Πολύ φωτεινό. - Πράγματι.
Κι από δω η ταράτσα.
- Τι υπέροχη! - Κοίτα θέα!
Θα αφήσετε τα φυτά;
Ναι, μάλλον.
Όλα νόμιμα, χωρίς παράνομες προσθήκες;
- Να ρωτήσω...; - Καλημέρα.
Τι κάνεις εδώ;
Συγγνώμη, ήταν ανοιχτά... Ντόρα, ένα λεπτό;
- Όχι, έχω δουλειά με το ζευγάρι. - Ένα λεπτάκι.
- Μπορώ; - Πηγαίνετε.
Θα έρθω αμέσως.
- Αποφάσισα να πουλήσω το σπίτι. - Ζητώ μια χάρη.
Θέλω να έρθεις κάπου μαζί μου.
Γιατί; Πού;
Θα πάμε με το αμάξι μου, θα γυρίσουμε το βράδυ.
Γιατί να έρθω; Ούτε που σε ξέρω.
Έχε μου εμπιστοσύνη, είναι κάτι που αφορά κι εσένα.
Κυρία;
Έρχομαι.
- Πρέπει να πάω. - Σκέψου το, όμως επείγει.
Τώρα που πουλήσαμε το σπίτι της γιαγιάς, δε θα έρχομαι και πολύ στη Ρώμη.
Δεν καταλαβαίνω γιατί είσαι εδώ.
Μετά τη δίκη προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί σου πολλές φορές,
ποτέ δεν απάντησες στα μημύματά μου.
Τι είχαμε να πούμε;
Ήθελα να ξέρεις ότι ήμουν εγώ που αποφάσισα
να μην προχωρήσω με την προσφυγή.
Η μητέρα και η γιαγιά μου δεν συμφώνησαν, κάθε άλλο.
Ήθελα να σου πω
ότι δεν ήμουν θυμωμένη μαζί σου,
ελπίζω κι εσύ να μην είσαι θυμωμένος μαζί μου.
Πέρασε πολύς καιρός...
Ήμουν ερωτευμένη μαζί σου,
από πάντα, από μικρό παιδί.
Ανυπομονούσα για τις διακοπές να έρθω στη Ρώμη να σε δω.
Είχα εμμονή με σένα.
Λυπάμαι πολύ, συγχώρα με για ό,τι συνέβη,
δεν έπρεπε, λάθος μου.
- Το έχεις πει στην κόρη σου; - Όχι.
Καλύτερα.
Έχετε ακούσει ποτέ για παράνομο ταγκό;
Ή λαθραία μαζούρκα και μιλόγκα;
Συναντιούνται σε μυστικά μέρη και χορεύουν.
Σε λίγες μέρες, οι δρόμοι της Ρώμης θα κατακλυστούν από χορευτές.
Αλλά τι μας αρέσει πιο πολύ, ο χορός ή ότι γίνεται στα κρυφά;
Εσείς τι κάνετε κρυφά;
Πείτε μας, στείλετε μήνυμα στο 335...
Σ' αρέσει ο χορός;
Μπα, όχι ιδιαίτερα.
Δε με πας για χορό, ελπίζω;
Όχι, ηρέμησε, δεν σε πάω.
Σίγουρα;
Εντάξει, ευχαριστώ. Αντίο.
Σχεδόν φτάσαμε.
Η κόρη μου Ανιέζε μένει εδώ κοντά.
- Σ' αυτήν πάμε; - Ναι.
Της αρέσει να ζει στην εξοχή, μακριά από τα πάντα,
πάντα ήταν μοναχική.
Αλλά τώρα είναι αλλιώς.
Ανησυχώ για την Ανιέζε.
Πρόσφατα απέκτησε μωρό, ήθελε να γεννήσει στο σπίτι.
Τώρα είναι κουρασμένη, σε σύγχυση.
Έχει πρόβλημα με το θηλασμό, με το μωρό.
Δεν ξέρω πώς να τη βοηθήσω.
Τώρα, θα ακούσουμε μια ακροάτρια που παίρνει από το δρόμο: τη Ντόρα.
Γεια, είμαι η Ντόρα.
Νιώθω λίγο χαζή...
Έκανα πολλά πράγματα πίσω απ' την πλάτη του άντρα μου,
που δεν τα άντεχε, όπως κάπνισμα,
να φτιάχνω ανόητες λέξεις με το γιο μου που ήταν μικρούλης
και να ακούω αυτή την εκπομπή.
Μη μου πεις! Πρώτη φορά που έχω κρυφή ακροάτρια.
Ευχαριστώ, Ντόρα.
Και οι υπόλοιποι, συνεχίστε να παίρνετε!
Η Ανιέζε ζει με το γιο σου,
που είναι ο πατέρας του μωρού.
Ο Αντρέα έχει γιο;
Αυτός σου ζήτησε να με φέρεις;
Όχι, δική μου ιδέα ήταν, δεν το ξέρει.
Χρειάζονται βοήθεια, είναι απροετοίμαστοι.
Έχω να τον δω πέντε χρόνια.
Το ξέρω.
Γι αυτό δεν στο είπα, δεν ήθελα να αρνηθείς.
Τι θέλεις να κάνεις;
Πάμε.
Η κόρη μου.
Γεια, σας έφερα κάτι πράγματα.
Ντόρα, χαίρομαι πολύ που ήρθες.
Ο Λουντοβίκο.
Θέλεις;
Πάρτον.
Δεν κοιμάται τη νύχτα, μπορεί να έχει κολικούς,
και δεν κοιμόμαστε κι εμείς.
Όμορφος είναι.
Ξέρω ότι σου είναι δύσκολο.
Ο Αντρέα δουλεύει στα μελίσσια, εκεί κάτω.
Αντρέα.
Στοπ, μην πλησιάζεις.
- Γιατί ήρθες; - Είδα το γιο σου.
- Ίσως δεν ξέρεις, ο πατέρας σου... - Ναι, ξέρω.
Προσπάθησα να σε βρω όταν αρρώστησε, ήθελα να ξέρεις,
αλλά κανείς δεν ήξερε πού ήσουν.
Μου έλειψες.
που δεν σε έβλεπα.
Ίσως τώρα μπορούμε να μιλήσουμε.
Για ποιο θέλεις να μιλήσεις;
Εσύ τα αποφασίζεις όλα, ως συνήθως.
Πάντα τα αποφασίζατε όλα, εσύ κι ο μπαμπάς.
Τώρα που έχτισα μια καινούργια ζωή για μένα,
εμφανίζεσαι και αλλάζεις τα πράγματα,
Δεν είμαι εντάξει μ' αυτό.
Ήταν καταστροφή.
Συγγνώμη, δεν περίμενα να πάει έτσι.
Μη ζητάς συγγνώμη, δεν φταις εσύ.
Δυστυχώς, ο Αντρέα...
Ναι, ήταν καταστροφή.
Είχες δίκιο, Βιτόριο,
ίσως ήταν καλύτερο να μην τον ξαναδώ.
Τουλάχιστον θα έμενε η ελπίδα ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν,
αλλά τώρα είμαι σίγουρη ότι ο Αντρέα ποτέ δε θ' αλλάξει.
Δυστυχώς τίποτε δε θ' αλλάξει ποτέ ανάμεσα σ' συτόν κι εμένα.
Ναι, μπαμπά;
Μπαμπά;
Φραντσέσκα;
Τι κάνεις εδώ;
Δεν έχω έρθει εδώ για χρόνια.
Ήθελα να το δω πριν φύγω.
Αναρωτιέμαι πώς θα είναι όταν γυρίσω, ποιος θα μένει εδώ.
Όλα θα είναι αλλιώς.
- Ανησυχείς για το ταξίδι; - Ναι, λιγάκι.
Τώρα που έφτασε η αναχώρησή μου...
δεν ξέρω κανέναν, και τα ισπανικά...
Δεν είσαι υποχρεωμένη να πας, αν δεν θέλεις, μπορούμε να το ακυρώσουμε.
Μα θέλω να πάω, απλά λίγο φοβάμαι.
Μου άρεσε που ήμουν με τον Ρενάτο και τη Τζιοβάνα, ήταν σαν παππούδες.
Είχε πλάκα με τον Ρενάτο, έλεγε παράξενες ιστορίες.
Ήταν αστείος, αλλά δε νομίζω ότι ήταν πολύ καλά.
Τελευταία φορά που τον είδα ήταν το βράδυ που χαθήκαμε.
Θυμάσαι τι έγινε εκείνο το βράδυ;
Ναι, φυσικά, τα θυμάμαι όλα.
- Όλα; - Που χαθήκαμε στο πάρκο.
Και;
Και τίποτα, μείναμε εκεί και σε περιμέναμε.
Γιατί τόσες ερωτήσεις;
Γιατί φοβόμουν,
κι ακόμη φοβάμαι.
Τι πράγμα;
Φοβόμουν ότι ο Ρενάτο...
Ότι ο Ρενάτο...;
Αποκλείεται!
Σοβαρά!
Έλα τώρα!
- Τίποτα δεν έγινε; - Όχι, μπαμπά.
Τίποτα δεν έγινε.
Συγγνώμη.
Λυπάμαι, γλυκιά μου.
Καλημέρα, είμαι η μητέρα του Αντρέα Μπάρντι.
Περάστε.
Ευχαριστώ.
Κατάλαβα ότι ο γιος μου δεν πρόκειται να το κάνει,
έτσι, ακόμη και μετά από τόσα χρόνια,
ήθελα να απολογηθώ.
Συγγνώμη για ό,τι έγινε και για τη συμπεριφορά του γιου μου.
Για χρόνια εξαπατούσα τον εαυτό μου ότι ήταν διαφορετικός...
Συγγνώμη μια στιγμή.
Αυτό είναι από τον Αντρέα.
Εδώ και κάποιους μήνες, μου γράφει και μου στέλνει μέλι.
Ρώτησε αν μπορεί να με δει,
θέλει να μου μιλήσει, να γνωριστούμε.
Αλλά ακόμη δεν αισθάνομαι έτοιμος.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ.
Δεν μπορώ να τον βοηθήσω.
Εμπρός.
Τέλεια.
- Έτοιμη; - Σχεδόν.
- Τέσσερα κιλά παραπάνω. - Όχι! Πρέπει να το ξανακάνω!
Και οι χειραποσκευές! Πού θα τα βάλω όλα αυτά;
Ξέχασα τα είδη του μπάνιου.
Δεν το πιστεύω!
Δυο μέρες είναι έτσι, δε βλέπω την ώρα να φύγει.
Δεν είναι αλήθεια.
Δίκιο έχεις.
Βιτόριο, σου αφήνω μήνυμα για τελευταία φορά.
Μετά από τόσα χρόνια, αύριο θα ξυπνήσω σ' ένα κρεβάτι που δεν είναι το δικό μας.
Ίσως πεις ότι βιάζω τις καταστάσεις,
ότι δεν το κάνουμε έτσι εμείς.
Αλλά από δω και πέρα, δεν πρόκειται για το πώς το κάνουμε εμείς,
από δω και πέρα, είναι πώς το κάνω εγώ.
- Κατεβαίνω, μπαμπά. - Περίμενε, θα πάμε μαζί.
Σε περιμένω κάτω.
Γεια, Μπεατρίσε.
Ο μπαμπάς φεύγει για δουλειά και πάμε στη γιαγιά στο Τορίνο.
- Να ζητήσω μια χάρη; - Βέβαια.
Αν γυρίσει η μαμά, της δίνετε τα κλειδιά;
Να της πείτε ότι είμαστε στη γιαγιά και θα λείπουμε μια βδομάδα;
Μην ανησυχείς, θα το πω στη μαμά σου.
Τι είναι αυτό;
Τι κάνει ο Λορέντσο;
Είναι πολύ ήσυχος.
- Χρειάζεσαι την τσάντα σου; - Όχι.
- Κάρτα επιβίβασης; - Ναι.
Εδώ είμαστε.
Να περάσεις καλά.
Γεια σου, αγάπη μου.
Να είσαι καλή.
Πάρε με όταν φτάσεις.
ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ
ΑΠΟΔΟΣΗ - ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: KOSTKORO