ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ ΒΡΑΒΕΙΟ "ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ ΒΛΕΜΜΑ"
Έλα, Ευριδίκη! Θα βρέξει!
Ευριδίκη!
Γκίντα! Περίμενέ με!
Ευριδίκη!
Πού είσαι;
Εδώ πάνω, κοίτα!
Γκίντα!
Ευριδίκη!
Γκίντα, πού είσαι;
Είπες:
"Έλα, Ευριδίκη, σε παρακαλώ!"
Κι εγώ το ενθάρρυνα.
Γκίντα!
Γιατί το έκανα αυτό;
Όταν πάντα είχες τις χειρότερες ιδέες στον κόσμο;
Γκίντα!
"Είσαι πολύ όμορφη μ'αυτό το φόρεμα", σου είπα.
Ευριδίκη!
Έπρεπε να πιάσω ένα ψαλίδι και να σκίσω αυτό το πράσινο φόρεμα.
Κλειδώθηκες στο δωμάτιό σου...
...και κατάπιες το κλειδί.
Κορίτσια...
Ευριδίκη...
Γκίντα...
-Είναι βαρύ. -Άντε, πήγαινε.
Έλα και βοήθησέ με.
Ο κ.Φελισιάνο Καμπέλο θα έρθει σήμερα, όχι αύριο.
-Σήμερα; -Σήμερα.
Αν ο πατέρας σου είπε ότι δεν είναι πρόβλημα, τότε δεν είναι.
Πρέπει να λουστράρουμε, να μαγειρέψουμε, να καθαρίσουμε. Κανένα πρόβλημα.
Μα είχαμε συμφωνήσει να πάω στα γενέθλια της Αντονιέτα, μητέρα.
-Αν δεν πάω, θα με σκοτώσει. -Θα σε σκοτώσει;
Εγώ θα σε σκοτώσω αν δεν με βοηθήσεις. Έλα, δουλειά.
1, 2, 3, 4, 5... Ευριδίκη!
Δεν σταματάνε τα δάχτυλά μου!
Είσαι 18 χρονών, όχι πέντε!
Δεν σε καλύπτω ξανά!
Είναι ήδη δύσκολο να πείσω τον μπαμπά...
Πάψε!
Βοήθησέ με, και θα πείσω τον μπαμπά...
...να σ'αφήσει να δώσεις εξετάσεις για το Ωδείο της Βιέννης.
Αν δεν πειστεί, μπορώ να πλαστογραφήσω την υπογραφή του.
-Δεν θα το κάνω, συγγνώμη. -Ευριδίκη, σε παρακαλώ.
Το νιώθω ότι ο Γιώργος μ'αγαπάει.
Αληθινά.
Για πάντα.
Για πάντα, Γκίντα;
-Ταξιδεύει συνέχεια. -Επειδή αυτή είναι η δουλειά του.
-Μιλάει λέξη πορτογαλικά; -Δεν μιλάμε πολύ.
-Αλλά μαθαίνω ελληνικές λέξεις. -Τι λέξεις;
Είναι πολύ γλυκό...
Λέει συνέχεια λάθος το όνομά μου...
Το λέει έτσι...
Τα μπερδεύει όλα.
Με πήγε στο μπάνιο.
-Σου το είπα; -Όχι.
Έβαλε το χέρι μου...
...μέσα στο παντελόνι του.
Και εκεί μέσα ήταν ένα πολύ σκληρό λάστιχο.
-Του δόθηκες; -Όχι! Και βέβαια όχι!
Μόνο μετά τον γάμο.
Αλλά μου έκανε κάτι... που δεν είχα φανταστεί ποτέ.
Τι;
Με έγλειψε...
...ακριβώς εδώ...
Θεέ μου, και φούντωσε αυτή η ζέστη...
Ο κ.Φελισιάνο είναι εδώ.
-Γιατί δεν είστε ακόμα έτοιμες; -Κουβεντιάζαμε.
Κουβεντιάζατε; Δεν είναι ώρα για κουτσομπολιά.
Ντυθείτε. Γρήγορα. Θα σερβίρω τους μεζέδες.
Γρήγορα!
Καλό, ε;
Δεν κατάλαβα το αστείο.
Έχετε σχεδόν χάσει την προφορά σας, κ.Φελισιάνο.
Αυτό το ψωμί είναι θεσπέσιο. Μου θυμίζει το ψωμί της μάνας μου.
Μα αυτό το ψωμί έχει ένα μυστικό. Ποιο είναι το μυστικό, Μανοέλ;
-Το αλεύρι σας, κ.Φελισιάνο. -Φυσικά, το αλεύρι!
Άρχισα να χρησιμοποιώ το αλεύρι σας και οι παραγγελίες έχουν πάει πάνω!
Το αλεύρι μου είναι υπέροχο.
Πραγματικά υπέροχο.
Και οι γιοι σας εργάζονται μαζί σας, στην αποθήκη;
Ο μεγάλος, ο Πλίνιο, ναι. Αυτός που είναι παντρεμένος.
Ο μικρός, ο Αντενόρ πάει για δημόσιος υπάλληλος.
-Λοιπόν, πάμε στο τραπέζι; -Πάμε.
Ελάτε, κ.Φελισιάνο.
Ευριδίκη, βοήθησέ με να σερβίρω, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
-Ελπίζω να σας αρέσει. -Σίγουρα.
Μπαμπά, εγώ δεν νιώθω καλά. Δεν θα φάω απόψε.
Φυσικά, αλλά θα μείνεις στο δείπνο. Έχει έρθει ο κ.Φελισιάνο.
Δεν νιώθω πολύ καλά.
Άσ'το, Μανοέλ. Έτσι, θα φάω και τη μερίδα της.
Ο κ.Φελισιάνο είναι πολύ αστείος.
Ευριδίκη, πήγαινε να δεις αν είναι στο παράθυρο.
Είναι στο παράθυρο;
-Μην αργήσεις απόψε. -Είναι στο παράθυρο ή δεν είναι;
Υπόσχομαι να σου τα επιστρέψω.
-Είναι τα σκουλαρίκια της γιαγιάς! -Το ξέρω.
Αν αγαπιέστε τόσο, γιατί δεν τον γνωρίζεις στον μπαμπά;
-Εξήγησέ το αυτό στον Γιώργο. -Τι να εξηγήσω, Ευριδίκη;
Ότι είμαι κόρη ενός άσχετου Πορτογάλου που ζει στον προηγούμενο αιώνα!
Θεέ μου, Γκίντα, τι αγένεια! Μη μιλάς έτσι για τον μπαμπά.
Ευριδίκη, δεν φαντάζεται καν ο μπαμπάς ότι βγήκα απόψε.
Στη 1 η ώρα, βγες στην πίσω αυλή και άνοιξέ μου την πόρτα, εντάξει;
Στη μία, Γκίντα; Να μείνω ξύπνια μέχρι τέτοια ώρα;
Υπόσχομαι, την επόμενη φορά, θα σε πάρω μαζί μου.
Είμαι πολύ όμορφη μ'αυτό το φόρεμα.
Έχω πολύ άγχος. Νομίζω ότι θέλω να κάνω κακά.
Λοιπόν, κοίτα.
Θέλω να πας και να τους παίξεις πιάνο, εντάξει;
-Πήγαινε, Ευριδίκη! -Δεν πάω.
Ευριδίκη, κοίταξέ με. Σε παρακαλώ, πήγαινε.
Είσαι πολύ όμορφη μ'αυτό το φόρεμα.
Κρίμα που είσαι τόσο κοντή.
Πήγαινε!
Καλησπέρα, συγγνώμη που άργησα.
Χορέψτε! Χορέψτε!
"Αγαπητέ πατέρα," Κόμμα.
"Σας γράφω από το πλοίο Λίμπερτι..."
"...με προορισμό την Ελλάδα." Τελεία.
-"Πολύ ευτυχισμένη με τον Γιώργο." -Δώσ'το μου αυτό!
Με τον Γιώργο; Ποιος είναι αυτός ο Γιώργος;
Κανένας αλήτης.
"Θα τον συμπαθήσετε όταν τον γνωρίσετε."
Γιώργος... Ελλάδα...
Άσ'το!
Αγαπητέ πατέρα, σας γράφω από το πλοίο Λίμπερτι...
...με προορισμό την Ελλάδα.
Ελπίζω να χαίρεστε που πρώτη στάση θα είναι η πατρίδα σας.
Πολύ ευτυχισμένη με τον Γιώργο.
Σίγουρα θα τον συμπαθήσετε όταν τον γνωρίσετε.
Είναι πολύ καλός.
Θα παντρευτούμε στην Αθήνα και μετά θα γυρίσουμε στη Βραζιλία.
Μη μου θυμώσετε.
Σας έχω και τους τρεις μέσα στην καρδιά μου.
Σας στέλνω την αγάπη μου. Η κόρη και αδελφή που σας αγαπάει απέραντα.
Όσο απέραντος είναι ο ωκεανός που με περιβάλλει.
Γκίντα.
Μην τραβήξεις καζανάκι. Θα κατουρήσω κι εγώ.
Έχεις τρακ;
Ζέλια! Ντισίνια!
Ηρέμησε, Αντενόρ! Έρχομαι!
Κάνεις πολλή ώρα εκεί μέσα! Όλοι σε γυρεύουν εδώ!
Πήγαινε.
Έχεις δει ποτέ γυμνό άντρα;
-Όχι. -Ποτέ;
Ούτε τον πατέρα σου;
Όχι, Ζέλια.
Έχεις νιώσει ποτέ...
...το σκληρό μόριο του Αντενόρ;
Όχι.
Χαλάρωσε.
Στην αρχή, πονάει λίγο, αλλά κλείσε τα μάτια...
...σκέψου κάτι άλλο και θα περάσει γρήγορα.
Αν είσαι τυχερή, θα μείνεις έγκυος.
Χάρισε ένα εγγόνι στον κ.Φελισιάνο που το θέλει τόσο πολύ.
Όχι, δεν θέλω να μείνω έγκυος τώρα.
Κάνω αίτηση για το Ωδείο της Βιέννης.
Για το Ωδείο της Βιέννης;
Ναι, το Ωδείο της Βιέννης, στην Αυστρία.
Τότε, πρέπει να πεις στον Αντενόρ να τραβηχτεί έγκαιρα.
Ή να σε παίρνει από πίσω.
Έχεις πολλή πείρα, Ζέλια;
Πείρα στο να προσπαθώ να μείνω έγκυος και να μην τα καταφέρνω.
Έχω... σακατεμένη μήτρα.
Λίγη λακ...
Κι άλλο... Και πίσω...
Και σε μένα.
-Συγγνώμη, Ζέλια. -Είσαι λίγο ταραγμένη, ε;
Είσαι ταραγμένη με την αδερφή σου που το έσκασε με τον ναύτη.
Η αδερφή μου δεν το έσκασε. Πήγε ταξίδι.
Αλήθεια; Και πότε γυρίζει;
Εδώ είμαι!
Προσεκτικά!
Μια πρόποση! Ας κάνουμε μια πρόποση!
Φιλί! Φιλί! Φιλί!
Το νυφικό! Θεέ μου!
Τι είναι αυτό;
"Άρωμα."
Έλα εδώ.
-Ανακατεύομαι. Πάω στο μπάνιο. -Θέλεις βοήθεια;
-Τι ντροπή. -Έλα εδώ, Ντισίνια.
Πρόσεχε.
-Προσεκτικά, θα το γδάρετε. -Κανένα πρόβλημα.
Αφήστε την κυρία Άννα να περάσει.
Κάτσε να το στηρίξω στο πόδι.
Αφήστε το εκεί πίσω.
Ατλαντικός Ωκεανός.
14 Οκτωβρίου 1951.
Αγαπημένη μου Ευριδίκη, είμαι ευτυχισμένη.
Ήρεμη.
Αλλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως ονειρευόμουν.
Ο Γιώργος είναι αλήτης.
Πόσες γυναίκες ήταν εκεί και τον περίμεναν;
Και τον ποθούσαν, όπως εγώ κάποτε.
Και πόσα παιδιά έχει σκαρώσει;
Αδέρφια του παιδιού που περιμένω... και δεν θέλω.
Δεν έχει σημασία.
Δεν θέλω να σπαταλήσω ούτε άλλη μία στιγμή μιλώντας γι'αυτόν.
Γυρίζω στο σπίτι.
Δεν βλέπω την ώρα να σε σφίξω στην αγκαλιά μου.
Περιμένετε.
Έρχομαι! Περιμένετε, είπα!
Θεέ μου, τι ζέστη σ'αυτή την πόλη.
Γύρισα στην κόλαση.
Πού είναι το πιάνο;
Κόρη μου.
Μου έλειψες πολύ, μητέρα.
Πού είναι η Ευριδίκη;
Πού είναι ο άντρας σου; Γκίντα!
Ο μπαμπάς είναι σπίτι;
Μπαμπά.
Μπαμπά...
Γύρισα!
Τι περίεργο! Είχε λιακάδα, και τώρα βρέχει!
Τι είναι αυτό;
Πες μου, Γκίντα.
Έκανα ένα λάθος.
Αλλά όταν το κατάλαβα, ήταν πολύ αργά.
Δεν περπατούσε η σχέση με τον Γιώργο.
Κι αποφάσισα να γυρίσω.
Μπάσταρδος! Ένας μπάσταρδος εγγονός!
Και μια αχάριστη κόρη... που παρασύρθηκε από μία παρόρμηση!
Μυρίζει σαν ναύτης, ε; Μυρίζει σαν αλήτης!
Τσούλα!
-Φτάνει! -Φύγε! Σκάσε!
Μην ανακατεύεσαι!
-Βάλε τα παπούτσια σου! -Όχι!
-Φύγε από εδώ! -Μη μιλάς έτσι στην Γκίντα μας!
Πού είναι η Ευριδίκη;
Η αδερφή σου πέθανε. Από ντροπή.
-Πού είναι η αδερφή μου; -Δεν ζει πια εδώ.
-Θέλω να μιλήσω στην αδερφή μου! -Έφυγε!
Είναι στην Ευρώπη.
Στην Ευρώπη;
Στην Αυστρία.
Στην Αυστρία;
Μπήκε στη σχολή που πάντα ονειρευόταν.
Για να μάθει πιάνο.
Δώσε μου...
Δώσε μου τη διεύθυνσή της.
Ξέχνα το.
Ξέχνα την Ευριδίκη...
...όπως κι εκείνη ξέχασε εσένα.
Δεν έχεις πια αδερφή, ούτε μάνα ούτε πατέρα.
Πώς φέρεσαι έτσι σε μια έγκυο γυναίκα;
Δεν είσαι κόρη μου πια.
Δεν έχω πού να πάω.
Δεν έχω πού να πάω!
Φύγε απ'την πίσω πόρτα!
Απ'την πίσω πόρτα έφυγες. Από εκεί να εξαφανιστείς!
Αν φύγω απ'αυτό το σπίτι...
...δεν θα με δείτε ποτέ ξανά.
Άννα Μαργαρίτα!
Αν θες, τρέξε ξοπίσω της! Αλλά μην ξαναγυρίσεις!
Η Γκίντα μας πέθανε, Άννα.
Μακάρι η Ευριδίκη ποτέ...
...ποτέ να μη μάθει ότι ήρθε αυτή εδώ.
Γιατί είπες ψέματα, Μανοέλ; Στη Βιέννη;
-Δεν θέλεις να παίξω; -Παίξε.
Όχι στο πιάνο.
Όχι εδώ, στο πιάνο.
Όχι στο πιάνο.
-Εδώ... -Πάμε στον καναπέ.
Αχ, ωραία!
Μην τελειώσεις μέσα μου.
Όχι, Αντενόρ.
Συγγνώμη, Ντισίνια!
Συγγνώμη, εντάξει;
Είσαι εντάξει;
Σπρώξε!
-Να τη μεταφέρουμε; -Ναι.
Ρίο ντε Τζανέιρο.
21 Δεκεμβρίου 1951.
Αγαπημένη μου αδελφή, χθες γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί.
Ένα εύρωστο μωρό με κόκκινα ούλα.
Έκλαιγε, απελπισμένα.
Κι εγώ το ίδιο.
Κοιταχτήκαμε στα μάτια...
...μέχρι που δεν το άντεχα άλλο.
Δεν μπορούσα να είμαι εκεί και να τον κοιτάζω. Δεν ήθελα.
Έφυγα.
Γύρισες κιόλας, Γκίντα;
Γιατί δεν έμεινες μια νύχτα στο μαιευτήριο;
Να φας κιόλας.
Γκίντα, τι ήταν;
Αγοράκι.
Τον τυχερό.
Σε σκέφτομαι πολύ.
Φαντάζομαι τη ζωή σου στη Βιέννη, τα μαθήματα στο Ωδείο...
...το καινούργιο σου σπίτι.
Από το παράθυρο, βλέπεις να χιονίζει ενώ παίζεις πιάνο.
Έμαθα τόσα πολλά από τότε που έφυγα.
Ανακάλυψα τι σημαίνει να είσαι γυναίκα μόνη σ'αυτόν τον κόσμο.
Χθες, ήταν δύσκολη μέρα, αλλά δεν θέλω να μιλήσω γι'αυτό τώρα.
Σημασία τώρα έχει ότι τα λάθη του παρελθόντος έχουν μείνει πίσω.
Ξεκίνησα να χαράσσω νέο δρόμο που θα με φέρει ξανά σε σένα.
Είμαστε πολύ νέες, Ευριδίκη.
Έχουμε μια ολόκληρη ζωή μπροστά μας, μαζί.
Υ.Γ.
Μαμά, αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, σε παρακαλώ, στείλ'το στη Βιέννη.
Ο μπαμπάς δεν με συγχωρεί, το καταλαβαίνω, αλλά σε παρακαλώ...
...μην κρατάς την Ευριδίκη μακριά από μένα.
Γκίντα.
-Πού αφήνεις το παιδί, Λέιλα; -Στη Φιλομένα. Μόνο αυτήν εμπιστεύομαι.
Δεν νιώθεις εξαντλημένη; Είσαι σχεδόν άυπνη, κοπέλα μου.
Νιώθω ανακουφισμένη που ξεφορτώθηκα αυτό το βάρος.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπορείς και μεγαλώνεις παιδί μέσα στη φτώχεια.
Ειλικρινά, ούτε εγώ.
Θεέ μου, πώς ούρλιαζε αυτό το παιδί...
Κοίτα...
-Ο Θεός να σε πληρώσει. -Ο Θεός δεν πληρώνει. Είναι 120.
Είμαι άφραγκη. Όταν γυρίσω, θα σου δώσω ό,τι έχω. Εντάξει;
Όχι, δεν είναι εντάξει. Το παιδί πλαντάζει κι εσύ θες να βγεις.
-Το κάνεις μεγάλο θέμα, Φιλό. -Και δεν θες να πληρώσεις.
-Θα σε πληρώσω. -Κλαίει το παιδί, για τον Θεό!
Μια χαρά ήρεμη ήμουν, και τώρα μου έρχεσαι με μωρό που κλαίει!
-Θα πληρώσω... -Και ζητάς... Είναι 120!
-Ήρεμη είμαι. Όλοι ήρεμοι είμαστε. -Κράτα την λίγο.
Μόνη είσαι;
Σχεδόν.
Μου χαρίζεις αυτόν τον χορό;
Πάμε κάπου πιο ήσυχα;
Φύγε από εδώ. Πώς σου ήρθε; Είσαι τρελός.
"Τι έκανα;" Αυτό μου έλειπε!
Μια μπίρα, παρακαλώ.
Στην υγειά μας.
-Πώς σε λένε; -Γκίντα.
Γκίντα. Ωραίο όνομα.
Έχασες το σκουλαρίκι σου, γλυκιά μου;
Συγγνώμη.
Γάλα είναι αυτό;
Σιγά, σιγά... Ήρεμα...
Έτσι... Έτσι...
Έσταξε το γάλα, ε;
Η συνείδησή σου σε βαραίνει.
Έλα, κάθισε.
Πονάει στην αρχή, αλλά θα συνηθίσεις.
Θεός φυλάξοι που θα το συνηθίσω αυτό.
Θήλαζες πολύ καιρό;
Γιατί θες να μάθεις για τη ζωή μου;
Δεν έκανα ποτέ παιδιά. Άλλαξε βυζί.
Κι εσύ, με τέτοια βυζιά...
Πότε γέννησες;
Χθες.
Πού είναι το μωρό;
Του το έκανα δώρο. Το άφησα στο νοσοκομείο.
Δεν μπορώ να μεγαλώσω παιδί μόνη.
Ο πατέρας μου μ'έδιωξε απ'το σπίτι...
...όταν είδε ότι δεν είχα άντρα.
Γιατί δεν πας τώρα χωρίς κοιλιά; Τα παιδιά μαλακώνουν τους γέρους.
Δεν γυρίζω πίσω, και να με πληρώσει.
Κι η μάνα σου; Δεν έχεις μάνα;
Η μάνα μου είναι η σκιά του πατέρα μου.
Με το που γεννοβολάς, βγαίνεις να διασκεδάσεις.
Έχω δει πολλά στη ζωή μου. Αλλά αυτό, πρώτη φορά.
Εντάξει... Σε συμπαθώ.
Με συγχωρείτε.
Ήρθα να πάρω τον γιο μου...
Αλλά δεν θυμάμαι πώς μοιάζει.
-Κυρία, σας παρακαλώ... -Εσείς θυμάστε;
Κυρία, σας παρακαλώ...
Κυρία, πρέπει να φύγετε. Σας παρακαλώ.
Κυρία, πρέπει να φύγετε.
Σας παρακαλώ.
Είναι ευρωπαϊκά λεφτά.
Έχουν μεγάλη αξία!
Βοήθησέ με!
Έχεις δει τον Πίτερ Παν;
Γιατί το σκέφτεσαι αυτό τώρα;
Μόλις βγήκε.
Θέλω να το δω.
Ο τράχηλός σου είναι πολύ μαλακός.
Όλα καλά;
Πιο έγκυος, δεν γίνεται...
Όχι, γιατρέ. Απ'όταν παντρεύτηκα, προσέχω πολύ τον κύκλο μου.
Μου είπες ότι δεν είχες περίοδο για δύο μήνες.
Ευτυχώς που είσαι έγκυος, Ευριδίκη.
Αλλιώς θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα.
Μα είναι σε εφτά μήνες η ακρόαση για το "Ωδείο Αλμπέρτο Νεπομουσένο".
Θα σου γράψω χάπια θειικού σιδήρου...
...αντιβακτηριδιακά και μία αγωγή με σουλφαμικό οξύ.
Θα εξετάζουμε συστηματικά την πίεσή του αίματος...
...για να μην έχεις στη γέννα κάποιο πρόβλημα με την καρδιά.
Επίσης, ξεκούραση. Πολλή ξεκούραση.
Και να αποφεύγεις τη σεξουαλική επαφή με τον σύζυγο...
...τους δύο τελευταίους μήνες, για να αποφύγεις τις μολύνσεις.
Ζέλια!
Ναι.
Ζέλια!
Τι είναι, καλή μου;
Έρχεσαι εδώ ένα λεπτάκι;
Δώσ'το μου αυτό.
-Θες λίγο χυμό; -Ευχαριστώ.
Τι είναι, Ευριδίκη;
Η μάνα σου, έτσι;
Ξέρω πώς είναι. Εγώ...
Έχασα τη μάνα μου πολύ μικρή, αλλά...
Νιώθω λίγο χάλια.
Πιες γάλα.
Είμαι έγκυος.
Θαυμάσια! Να σε πάρω μια αγκαλιά;
Τι ωραία νέα!
Ο κ.Φελισιάνο θα χαρεί πολύ. Το ίδιο κι η κυρία Άννα.
Σε καλή ώρα ήρθαν αυτά τα νέα.
Δεν θα'πρεπε να είμαι έγκυος τώρα.
Τι θα κάνεις; Θα πιεις κινίνη;
Είναι αμαρτία.
Ο Θεός θα σε τιμωρήσει.
Είναι έγκλημα.
Δεν χρειάζεται να το μάθει κανείς.
Ξέρω κάποιον.
Καλησπέρα. Είμαι η Ευριδίκη Γκουσμάο Καμπέλο.
Είστε ο κύριος Αλμπέρτο Μασέντο Γκόμες ντε Πάουλα;
Είδα την αγγελία σας στην εφημερίδα.
Ναι.
Βρίσκετε άτομα που έχουν εξαφανιστεί;
Ήσουν ώρα εκεί;
Δεν έχεις τίποτα να μου πεις;
Πέρασα απ'τους γονείς σου μετά τη δουλειά.
Ο πατέρας σου ήθελε να μου μιλήσει.
Χρειάζεται βοήθεια με τα βιβλία στον φούρνο.
Έχει άγχος, ο καημένος. Ανησυχεί.
Νομίζει ότι δεν θα μπορεί να πληρώσει τη θεραπεία της μάνας σου.
-Μπορούμε να πληρώσουμε ένα μέρος; -Ναι, αυτό πήγα να δω.
Τι μπορούμε να κάνουμε.
Δεν μπορεί να το εξηγήσει ο πατέρας σου. Δεν καταλαβαίνει.
Κι εγώ... άρπαξα το τηλέφωνο και κάλεσα τον Δρα Οσβάλντο.
Είμαι πολύ κουρασμένη.
Ξέρεις τι είπε ο Δρ Οσβάλντο;
Ο γιατρός είπε...
Συγχαρητήρια!
Αντενόρ, συγχαρητήρια.
Ήταν ανήσυχος. Μου είπε ότι δεν χάρηκες πολύ.
Και σκέφτηκε να το πει σε μένα.
Ήθελες να μου κάνεις έκπληξη;
Ντισίνια...
Είδες;
Όλα θα είναι υπέροχα, Ντισίνια.
Πού είσαι, Γκίντα;
Φοβάμαι.
Είσαι ερωτευμένη...
...μακριά, πολύ μακριά.
Με άφησες εδώ, μόνη.
Εγώ δεν θα σου το έκανα ποτέ αυτό, Γκίντα.
Ηρεμήστε, δάσκαλε.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Η ζέστη θα φταίει.
Ήταν δύσκολη εβδομάδα.
Η μάνα μου είναι άρρωστη.
Σε λίγους μήνες, θα είμαι πιο ήρεμη.
Και τότε, θα ετοιμάσουμε το κομμάτι για την ακρόαση.
Θα πρέπει να έχετε υπομονή μαζί μου.
Είχες πολλές προοπτικές, Ευριδίκη.
Είναι κρυμμένα στο δάσος.
Αναρωτιέμαι πού είναι...
Ρίο ντε Τζανέιρο, 21 Ιουνίου 1952.
Αγαπημένη μου αδερφή, γράφω απ'το σπίτι της Φιλό.
Έχει γίνει πολύ σημαντική στη ζωή μου.
Είναι καλή φίλη, μου κάνει παρέα και με βοηθάει με τον Τσίκο.
Αυτοί είναι σήμερα η οικογένειά μου.
Καλώς την!
Εδώ, υπάρχουν παιδιά κάθε μέρα.
Χάρη στη Φιλό, οι γυναίκες της γειτονιάς μπορούν να δουλέψουν.
Εκείνη προσέχει τα παιδιά τους.
Εγώ κάνω δύο δουλειές.
Είμαι καθαρίστρια το Σάββατο και τις άλλες μέρες δουλεύω στο ναυπηγείο.
Φαντάζομαι πως η ζωή σου ως πιανίστρια είναι πολύ δραστήρια.
Αλλά γράψε, αν μπορείς, δυο αράδες στην αδελφή σου που της λείπεις.
Γκίντα.
Υ.Γ.
Μαμά...
Αν ανοίγεις τα γράμματα που γράφω στην Ευριδίκη...
...σε παρακαλώ, στείλε τα στη Βιέννη.
Είπα στη διεύθυνση πως χρειάζομαι ειδικό μηχάνημα συγκόλλησης.
Τα δάχτυλά μου είναι... σακατεμένα.
Η συγκόλληση φταίει. Και τα δικά μου χέρια πονάνε.
Τι κρύο φαγητό!
Μην παραπονιέσαι...
Αλλιώς θα βάλουν άλλον στη θέση σου κι εσύ θα βρεθείς πάλι στον δρόμο.
-Σε μένα μιλάς; -Ναι.
Να ευχαριστείς τον Θεό που έχεις τόσο καλή δουλειά.
Να ευχαριστώ τον Θεό;
Μια γυναίκα σαν εσένα θα'πρεπε να δουλεύει αλλού.
Κοίτα το χέρι μου. Είναι τελείως σακατεμένο.
Πρέπει να κοιμηθώ. Φοβάμαι πως θα τρελαθώ.
Οι φτωχοί δεν έχουν χρόνο για να τρελαθούν.
Θεέ μου, βρομοκοπάει.
Δεν θα ξαναβρώ ποτέ άντρα στη ζωή μου.
Πάψε να λυπάσαι τον εαυτό σου, Γκίντα.
Να νιώθεις ευγνωμοσύνη που έχεις δουλειά.
Αυτά είναι ήδη τα μισά λεφτά...
...για να πάω στη Βιέννη και να βρω την αδελφή μου.
Στη Βιέννη; Γιατί δεν ξεχνάς την αδελφή σου;
Φρόντιζε τον γιο σου καλύτερα, που σε χρειάζεται περισσότερο.
Θέλετε να κάνετε αίτηση για το διαβατήριο του γιου σας.
Αλλά δεν ξέρετε ημερομηνία αναχώρησης ούτε διαδρομή, σωστά;
Σωστά, αλλά ο τελικός προορισμός είναι η Βιέννη, όπου ζει η αδελφή μου.
Όμως, δεν ξέρω ακόμη τις ημερομηνίες του ταξιδιού.
Ξέρετε πως όταν μάθετε τη διαδρομή...
...θα πρέπει να πάτε σε κάθε προξενείο για να κάνετε αίτηση για βίζα;
Θέλω να επισπεύσω τις διαδικασίες για τα χαρτιά του Φρανσίσκο.
Ο πατέρας έχει διαβατήριο;
Μόνο εγώ κι ο γιος μου ταξιδεύουμε.
Μάλιστα.
Κοιτούσα τα χαρτιά σας και λείπει το παράβολο.
Επίσης, δεν βρίσκω την άδεια του πατέρα.
Ποια άδεια;
Ο πατέρας μπορεί να δώσει πληρεξούσιο ή να έρθει ο ίδιος εδώ. Όπως θέλετε.
Το θέμα είναι ότι ο Γιώργος, ο πατέρας, δεν ζει...
Δεν βρίσκεται στη Βραζιλία.
Μάλιστα.
Θα περιμένουμε να γυρίσει στη Βραζιλία για να εκδώσουμε το διαβατήριο.
Αλλιώς, είναι αδύνατον.
Όχι... Μάλλον δεν ήμουν πολύ σαφής.
Το παιδί δεν έχει πατέρα. Μόνη μου το μεγαλώνω.
Ναι, λυπάμαι, κυρία μου, αλλά δυστυχώς...
...είναι το πρωτόκολλο.
Χρειάζομαι την άδεια του πατέρα. Αλλιώς δεν λύνεται το θέμα.
Βλέπετε εδώ, στο πιστοποιητικό γέννησης; Μόνο το όνομά μου έχει.
-Εγώ μεγαλώνω το παιδί. -Ακόμη κι έτσι.
Δυστυχώς, δεν μπορώ να αναλύσω περιπτώσεις μεμονωμένα.
Υπάρχει πρωτόκολλο.
Ρίο ντε Τζανέιρο.
4 Μαΐου 1954.
Αγαπημένη μου Ευριδίκη...
...προσπάθησα να χτυπήσω την πόρτα του σπιτιού μας, πριν μια βδομάδα...
...για να ρωτήσω για σένα, αλλά δεν μπόρεσα.
Περιμένω ακόμη τα γράμματά σου που δεν έρχονται ποτέ.
Φοβάμαι πως ούτε τα δικά μου φτάνουν σε σένα.
Πάνε πάνω από δύο χρόνια που έχω να σε δω.
Δεν έχω χάσει την ελπίδα μου πως θα γυρίσεις στη Βραζιλία...
...και θα συναντηθούμε, τυχαία.
Μεσοβδόμαδα, μια μέρα με πολύ κόσμο, ζέστη...
...φασαρία, στη μέση του δρόμου.
Εγώ, σίγουρα λίγο πιο παχουλή και με βρόμικα νύχια.
Εσύ λίγο πιο ψηλή...
...και με τα μάτια σου να σπινθηροβολούν μουσική.
Να το τραβήξω;
Μπορείς να μείνεις μαζί μου λίγο παραπάνω;
Αυτός ο κήπος είναι ένας εφιάλτης.
Μαμά, πρέπει...
...να ετοιμάσω το δωμάτιο του μωρού.
Ακόμη δεν το έκανες;
Δεν πρόλαβα, μαμά. Και σήμερα έχω μάθημα πιάνου.
Περίμενε, πονάει εδώ.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε είναι η ώρα.
Και με σένα...
Εντάξει.
Άκου πώς ήταν με σένα.
Τέτοια βιασύνη, που ήμαστε καθ'οδόν για το μαιευτήριο.
Ήταν μαγικά.
Και η Γκίντα; Δεν έστειλε ποτέ τα νέα της, μητέρα;
Είναι πολύ βρόμικα εδώ. Δες αυτά τα πλακάκια.
Αηδία... Και η μπανιέρα... Τέτοια βρομιά.
-Και ο κήπος μοιάζει με ζούγκλα. -Μαμά, ρώτησα για την Γκίντα.
Δεν θυμάμαι.
Είστε σίγουρη πως δεν προσπάθησε να γυρίσει στο Ρίο;
Αν είχε γυρίσει, σίγουρα θα βρίσκαμε η μία την άλλη, κ.Μασέντο.
Πρέπει να συνεχίσετε. Η μητέρα μου είναι πολύ αδύναμη.
Όταν κάποιος δεν θέλει να βρεθεί κάνει τη δουλειά μας ανέφικτη.
Τη δυσκολεύει.
Ναι, αλλά δεν είναι αυτή η περίπτωση.
Ψάξατε ξανά σε νοσοκομεία και νεκροτομεία;
Φυσικά, κυρία Ευριδίκη. Έχω ψάξει σε νοσοκομεία, νεκροτομεία, φυλακές.
Ξεχάσατε ότι ήμουν αστυνομικός; Και καλός, μάλιστα.
Είμαι λίγο κουρασμένη. Ας καθίσουμε.
Ναι, εκεί, παρακαλώ.
Κυρία Ευριδίκη, έχετε σκεφτεί να πιείτε αφέψημα αγριαψιθιάς;
Είναι πικρό, αλλά ωραίο.
Όχι, δεν θέλω. Δεν θέλω να σας εκμεταλλευτώ.
Συγχωρέστε μου την ειλικρίνεια, αλλά...
...νομίζω πως πρέπει να σταματήσω εδώ.
Έκανα ό,τι μπορούσα.
Κύριε Μασέντο, είστε η τελευταία μου ελπίδα.
Κοιτάξτε.
Ο ξάδερφός μου ζούσε κοντά μου για 15 χρόνια, και δεν συναντηθήκαμε ποτέ.
Δεν νομίζετε ότι ξεγελιέστε;
Προσοχή μ'αυτό.
Αυτό το φόρεμα, θα το λάτρευε η καθαρίστρια στο ταχυδρομείο.
Θα το φτιάξουμε μετά αυτό.
Θα μπορούσαμε να βάψουμε μπλε το δωμάτιο.
-Μπλε; -Έχεις μυτερή κοιλιά.
Πάω στοίχημα ότι είναι αγόρι.
-Μπορούμε να το βάψουμε κίτρινο. -Ας το βάψουμε μπλε.
Γιατί να πάει κανείς να ζήσει στην Ελλάδα; Το σκέφτηκες ποτέ;
Δεν καταλαβαίνω τι λένε. Ούτε το αλφάβητό τους καταλαβαίνω.
Νομίζεις ότι είσαι αστείος;
Νομίζω απλώς ότι είναι αστείο το αλφάβητό τους.
Γιατί δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Τόσα μέρη έχει να πας να ζήσεις...
Νομίζεις ότι είναι αστείο θέμα.
Απλώς προσπάθησα να κουβεντιάσουμε κάτι που σε ενδιαφέρει.
Θα μελετήσω λίγο.
Δεν είχες μάθημα πιάνου σήμερα, Ντισίνια;
Ναι, αλλά η ακρόαση για το Ωδείο είναι σ'έναν μήνα.
Πρέπει να μελετήσω περισσότερο.
Έγκυος γυναίκα να σπουδάζει στο Ωδείο!
Ποιο είναι το πρόβλημα;
-Ποιο είναι το πρόβλημα; -Ναι, ποιο είναι;
Μακάρι να σκεφτόσουν περισσότερο το παιδί σου.
Την οικογένειά σου.
Όλη μέρα, σκέφτεσαι μια πεθαμένη γυναίκα!
Η αδερφή σου έχει πεθάνει, Ντισίνια.
Μου έλειψαν οι αβγοφέτες.
-Γεια σας. -Καλησπέρα.
-Ένα τραπέζι για τρεις, παρακαλώ. -Είμαστε πλήρεις, λυπάμαι.
-Μα όλα τα τραπέζια είναι άδεια. -Το ξέρω, αλλά είναι κρατημένα.
Γεια σας, κύριε. Παρακαλώ.
-Τι εννοείτε "κρατημένα"; -Είναι Παραμονή Χριστουγέννων...
Μόνο αβγοφέτες θα φάμε.
Το καταλαβαίνω, αλλά μπορείτε να τις πάρετε μαζί σας.
Όχι, θέλουμε να μπούμε μέσα.
Σταμάτα! Τι κάνεις εδώ; Είναι οι γυναικείες τουαλέτες!
-Μα είμαι παιδάκι. -Εντάξει.
Κρατάς την τσάντα της μαμάς;
-Ναι, κυρίες μου. -Πού είναι ο Τσίκο;
-Σας παρακαλώ, φύγετε. -Πού είναι το παιδί;
Το παιδί μας!
-Θεέ μου, πού είναι το παιδί; -Δεν είδα κανένα παιδί.
Μα ήρθε μαζί μας!
-Θες να δεις το ενυδρείο; -Πού είναι η μαμά σου, μικρέ;
-Έξω. -Μπορώ να πάω, μαμά;
Μπορείς.
Μα τι είναι αυτό το ενυδρείο;
Τι είναι;
Τσίκο, γιε μου. Σου είπα, μην απομακρύνεσαι.
Σας είπα να μην μπείτε. Ακολουθήστε με, παρακαλώ.
Αφήστε με!
Τα λεφτά μας αξίζουν όσο και των άλλων.
-Μη φωνάζετε. -Βγάλτε με έξω, τότε.
Πάμε να φύγουμε. Άλλαξα γνώμη. Πάμε, Τσίκο.
Τι κάνεις εκεί πάνω; Για τον Θεό!
Τι είναι αυτά; Σκαρφαλώνεις πάνω σε πράγματα;
Αυτό το κοριτσάκι είχε σκαρφαλώσει στο ενυδρείο... Κάθισε κάτω.
-Μπακαλιάρος είναι αυτός; -Τηγανητός.
Δεν πρέπει να τηγανίζεις τον μπακαλιάρο, Φιλό.
Η μάνα μου μας έφτιαχνε μπακαλιάρο κάθε Χριστούγεννα.
Σου λείπει το σπίτι σου; Γιατί δεν μίλησες στον πατέρα σου;
Δεν καταλαβαίνω το πείσμα σου. Απλώς πήγαινε και χτύπα την πόρτα.
Δεν μου λείπει ο πατέρας μου. Είμαι εξοργισμένη μαζί του.
Θα ξαναπάω σ'αυτό το σπίτι όταν μεγαλώσει ο Τσίκο.
Και θα τους το τρίψω στα μούτρα.
Κι αν ήταν εκεί η αδελφή σου; Θα πήγαινες να της μιλήσεις;
Αν ήταν εκεί η αδερφή μου, δεν θα την άφηνα απ'την αγκαλιά μου.
Αυτή θα έπρεπε να σ'επισκεφτεί.
Αν πραγματικά νοιαζόταν για σένα.
Θεία Φιλό, να ανάψουμε το χριστουγεννιάτικο λουλούδι;
Ας το ανάψουμε. Είναι μέσα. Δεν το βρίσκεις;
Άσ'το σε μένα. Κοίτα.
Τι όμορφο!
Πολύ νόστιμο!
Καλά Χριστούγεννα.
Θεέ μου...
-Τι είναι, Φιλό; -Ζεσταίνομαι και ζαλίζομαι.
Νελσίνιο, μου φέρνεις λίγο νερό, σε παρακαλώ;
-Φύγε απ'την πολυθρόνα μου! -Όχι...
Δεν φεύγεις με το καλό; Κοίτα ποιος ήρθε.
-Το κακό χέρι. -Όχι αυτό το χέρι.
Αυτό το χέρι είναι φρικτό!
-Το κακό χέρι θα σ'αρπάξει! -Σταμάτα.
Να το! Το φονικό χέρι!
Φύγε μακριά της, κακό χέρι! Όχι, θέλω να την πνίξω!
Σεσίλια, έλα εδώ. Έλα με τη θεία Ζέλια.
-Προτιμώ να είμαι με τον μπαμπά. -Όχι, προτιμώ με τη θεία Ζέλια.
Έλα εδώ, καλή μου. Κοίτα. Ο Χριστούλης μωρό. Τι όμορφο.
Κοίτα. Το μωρό που κοιμάται είναι ο Χριστούλης.
Κι αυτή είναι η Παναγίτσα.
-Κι ο πατέρας του Χριστούλη... -Κι ο Άγιος Βασίλης;
Δεν είναι εδώ. Μόνο τον Άγιο Βασίλη σκέφτεται.
Ο Άγιος Βασίλης θα έρθει τη νύχτα, όταν θα κοιμάσαι.
Έτοιμο;
Έλα, έλα.
Όλοι περιμένουν, Ντισίνια.
Με συγχωρείτε, έπρεπε να ψήσω κι άλλες πατάτες.
Τι ωραίες μυρωδιές. Φαίνεται υπέροχο, Ευριδίκη.
Σισίνια, όχι αταξίες.
Κάθισε, ήρεμα.
Είναι θαυμάσιο.
Εκπληκτικό. Όπου να'ναι, θα γράψεις βιβλίο μαγειρικής.
Να το πούμε στον πατέρα μας, που είναι στην Πορτογαλία.
Μπορεί να βρει κάποιον εκεί... Να εκδώσουμε το βιβλίο μαγειρικής;
-Τι σχέση έχει αυτό, Πλίνιο; -Ίσως ξέρει κάποιον...
Να πω δυο λόγια; Δυο λόγια μόνο.
Πες, πες.
Σας ευχαριστώ όλους που είστε εδώ.
Ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους μας.
Αλλά χαίρομαι που είστε όλοι εδώ.
Κυρίως ο κ.Μανοέλ, που τώρα ζει μαζί μας.
Χαίρομαι πολύ που σας έχουμε μαζί μας, κ.Μανοέλ.
Ευχαριστώ.
Και η Ντισίνια μου, αυτή η υπέροχη σύζυγος...
...που μας ετοίμασε αυτό το όμορφο δείπνο.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Και φυσικά, στη μνήμη της κυρίας Άννας...
...που είναι πάντα παρούσα στις προσευχές μας.
Αυτά. Ευχαριστώ.
Κύριε, ευλόγησε αυτό το τραπέζι.
Και κράτησέ μας μια θέση στο τραπέζι του ουρανού.
Νυν και αεί... Αμήν.
Συγγνώμη, θα σας σερβίρω.
Το δείπνο ήταν πολύ καλό, κόρη μου. Πραγματικά.
Της μαμάς ήταν καλύτερο.
Ναι.
Αλλά της πήρε πολλά χρόνια μέχρι να το καταφέρει.
Η Γκίντα ήταν καλή μαγείρισσα.
Τυχερός ο Γιώργος.
-Θέλεις βοήθεια; -Όχι, πήγαινε να ξεκουραστείς.
Εγώ...
Φοβόμουν.
Πίστευα πως θα ήταν πολύ θλιβερά...
...τα πρώτα Χριστούγεννα χωρίς τη μαμά σου, αλλά...
Ήταν πολύ όμορφη βραδιά, κόρη μου.
Σ'ευχαριστώ.
Θα μείνω εδώ για λίγο.
Αν με χρειαστείς, φώναξέ με.
-Καλή χρονιά, Φιλό. -Καλή χρονιά! Ωραίο το πάρτι;
-Καλή χρονιά. -Καλημέρα.
Βγαίνεις με κάποιον;
-Γνώρισα έναν τύπο. -Το βλέπω.
-Ήταν ωραία; -Δεν ήταν ωραία, Φιλό.
Καταλαβαίνεις πόσες φορές γυρίζεις στο σπίτι και λες ότι δεν ήταν ωραία;
Γιατί επιμένεις; Είναι χάσιμο χρόνου.
-Προσπαθώ, Φιλό. -Τι προσπαθείς;
Προσπαθώ να περνάω καλά, αλλά είναι δύσκολο.
Χρειάζεσαι άντρα για να περνάς καλά; Δεν βλέπεις εμένα;
Ψέκασε όλο το σπίτι με άφτερ-σέιβ και πέρνα καλά μόνη σου.
Βαρέθηκα να είμαι η διασκέδαση κάποιου άλλου.
Θέλω να είμαι η διασκέδαση του εαυτού μου.
Δεν κοιμάσαι με κάποιον πια;
Όχι βέβαια, αποσύρθηκα. Ο τελευταίος πελάτης μού έδωσε αυτό το σπίτι.
Δεν μπορούσε να κάνει τίποτα ο καημένος, και προσποιούμουν.
Έκανα...
Κι ήταν τόσο ευχαριστημένος με τον εαυτό του.
Έτσι κάνεις, κόρη μου. Η διασκέδαση κοστίζει.
-Έχεις πάει ποτέ δωρεάν σε τσίρκο; -Μα μόνη, δεν έχει πλάκα, Φιλό.
Δεν βλέπεις εμένα;
Ρίο ντε Τζανέιρο.
2 Ιανουαρίου 1957.
Αγαπημένη μου Ευριδίκη...
Ή μάλλον θα έπρεπε να αρχίσω λέγοντας "Αγαπημένο ημερολόγιο".
Θα ήταν πιο ειλικρινές.
Καλή χρονιά, αδελφή μου!
Παραμονή Χριστουγέννων, είδα τον μπαμπά, μετά από πέντε χρόνια.
Και σήμερα είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ πως δεν ανήκω πια σ'αυτή την οικογένεια.
Άλλη είναι η οικογένειά μου.
Και σ'αυτή την οικογένεια θα'πρεπε να αφοσιωθώ.
Η Φιλομένα είναι η μάνα, ο πατέρας κι η αδελφή μου μαζί.
Τώρα τελευταία, δεν νιώθει καλά.
Προσπαθεί να το κρύψει, αλλά ξέρω ότι είναι σοβαρό.
Προσπαθώ να τη βοηθήσω. Η αγάπη του Τσίκο βοηθάει.
Η μορφίνη βοηθάει.
Αλλά εδώ και δύο μήνες, βλέπω τη Φιλό να μαραζώνει...
...μέρα τη μέρα.
Θα έδινα και τα δύο μου χέρια για εκείνη.
Δεν ξέρω πώς είναι στην Αυστρία...
...αν είσαι επιτυχημένη πιανίστρια...
...και κάνεις μεγάλη ζωή.
Αλλά σ'αυτή την πλευρά του κόσμου, δημιούργησα ένα νέο δέσιμο...
...με ένα άτομο που με αγαπάει άνευ όρων.
Το κεφάλι μου βράζει.
Η οικογένεια δεν είναι αίμα. Είναι αγάπη.
-Το οινόπνευμα τελείωσε. -Φέρε άρωμα.
Γκίντα, κρυώνω.
Σήκωσε το χέρι σου, Φιλό.
Ηρέμησε.
Χαλάρωσε το χέρι σου.
Αυτό είναι.
-Μπορώ; -Μπορείς.
Ηρέμησε, ηρέμησε...
Πάρε ανάσα.
Αυτό είναι...
Άφησέ με να φύγω.
Ήρθε η ώρα μου να φύγω.
Χρειάζομαι πέντε φιαλίδια.
Πέντε φιαλίδια μαζί.
Φέρε τον Τσίκο εδώ.
Θέλω να φύγω.
Θα φέρω λίγο νερό.
Φεύγω.
-Γεια σου, Τονίκο. -Γεια σου, Γκίντα.
Τι κόμμωση είναι αυτή; Τι έκανες στα μαλλιά σου, κούκλα; Μοιάζεις...
Η Φιλομένα χειροτέρεψε.
Χρειάζομαι πέντε φιαλίδια τώρα.
Μπορώ να σου τα δώσω προς 2.800.
Όχι, Τονίκο, είναι πολλά για μένα.
Δεν έχω τόσα λεφτά.
Τονίκο, αγοράζω από σένα εδώ και μήνες. Βοήθησέ με.
Λες κι είχες άλλη επιλογή.
-Γιατί δεν την πας στο νοσοκομείο; -Στο νοσοκομείο;
Έχεις δει κανέναν φτωχό να βγαίνει ζωντανός απ'το νοσοκομείο;
Πάμε μέσα. Πάμε.
Κι αυτό το σκουλαρίκι;
Είναι αληθινό κόσμημα;
Όχι, είναι ψεύτικο.
Βοήθησέ με. Δώσε μου πέντε.
Πέντε μού έχουν μείνει όλα κι όλα.
Αν σκεφτείς κάποιον άλλον τρόπο να πληρώσεις...
...ίσως μπορούμε να τα βρούμε.
Δεν θες τη μορφίνη;
Για να σε δω...
Παπαγαλάκι μου...
Ανώμαλε!
Όχι τώρα.
Αντέχω ακόμα τον πόνο.
Οι τίτλοι του σπιτιού είναι στο συρτάρι δίπλα στο πλυσταριό.
Αρκεί ν'αλλάξεις τη φωτογραφία στην ταυτότητα.
Αυτό το σπίτι θα γίνει δικό σου.
Θα είσαι η Φιλομένα Ντελφίνα Σαράιβα Ντος Σάντος.
Αν δεν περάσει το σπίτι σε σένα, θα πάρουν τα πάντα.
Θα τα χάσουμε όλα.
Τσίκο...
Χόρεψε.
Να τον προσέχεις, Γκίντα.
Θα γίνει καλός άνθρωπος.
Ευριδίκη Γκουσμάο Καμπέλο.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Καλησπέρα!
-Μαμά! -Καλησπέρα!
Τι άσχημη σκιά ματιών!
-Δεν σ'αρέσει; -Όχι!
Φοράς κάλτσες;... Για να δω. Δεν ήσουν ξυπόλυτη, έτσι;
Την έφερε η Ζέλια.
Παίζεις με τον παππού;
Η Ζέλια είπε ότι δεν μπορούσε να την κρατήσει άλλο.
Μου είπε πού ήσουν.
Πες στον πατέρα σου τα μεγάλα νέα.
Έλα, πες τα.
Είσαι έγκυος, κόρη μου;
-Μόνο αν είναι άλλου άντρα. -Αντενόρ, αστειεύεσαι.
Όταν μια γυναίκα λέει ψέματα στον άντρα της, πώς να την εμπιστευτεί;
Λάθος κάνω;
Ξέρεις πού ήταν η μάνα σου, κόρη μου;
Έδωσε εξετάσεις.
Ξεγέλασε τον μπαμπά και πήγε να δώσει εξετάσεις στο πιάνο.
Αυτό δεν είναι το όνειρό της;
Δεν ονειρεύτηκα ποτέ ότι θα γίνω δεκτή.
Κι έγινες;
Έλα εδώ, έλα εδώ...
Τα κατάφερα! Πρώτη!
Θεέ μου...
Μπράβο!
Ποιο είναι τώρα το σχέδιο, Ντισίνια; Ποιο είναι το σχέδιο;
Τι θες απ'τη ζωή;
Θες να ζεις από το πιάνο; Να παραιτηθώ απ'το ταχυδρομείο;
Και να φροντίζω εγώ το σπίτι; Θα καθαρίζω πολύ καλά.
Θα ποτίζω τα φυτά, θα προσέχω τη μικρή...
Πάψε, Αντενόρ!
Ο μπαμπάς θα σε φροντίζει, θα σε κοιμίζει, θα σκουπίζει...
Θα δέσω ένα μαντήλι στο κεφάλι και θα φροντίζω το σπίτι!
Η Ζέλια με βοηθάει, ο μπαμπάς ζει εδώ. Δεν θα είμαι όλη μέρα στο Ωδείο!
Ησυχία!
Ο άντρας σου έχει απόλυτο δίκιο, Ευριδίκη! Απόλυτο δίκιο!
Έλα εδώ...
Ξέρεις να παίζεις πιάνο, Ντισίνια. Τι άλλο θέλεις;
Θες να βγάζεις λεφτά απ'τη μουσική;
Όταν παίζω...
...εξαφανίζομαι.
Να εξαφανιστείς τότε, Ντισίνια.
Πήγαινε.
Εξαφανίσου!
-Εμπρός, εξαφανίσου! -Αντενόρ...
Αντενόρ!
Σταμάτα.
Σταμάτα, θ'ακούσει η μικρή.
Κατάλαβες τι είπες μπροστά της; Θέλεις να εξαφανιστείς.
Τι θέλεις;
-Να μένεις στο σπίτι. -Να είμαι νοικοκυρά;
Η Ζέλια περνάει όλη τη μέρα στο σπίτι. Το ήξερες;
Σταμάτα, Ντισίνια. Βλέπει η κόρη σου, Ντισίνια.
Τι κάνεις; Τι κάνεις;
Σταμάτα.
Σταμάτα, Ντισίνια.
Αντρική φωνή.
Εμπρός;... Πείτε μου.
Τι βρήκατε;
Πού;
Σας είπα ότι θα έβρισκα την αδελφή σας, κυρία Ευριδίκη.
Λυπάμαι που έγινε έτσι.
Σίγουρα δεν έγινε κάποιο λάθος εδώ;
Φρόντισα να διασταυρώσω τα πάντα πριν σας καλέσω.
-Πώς πέθανε; -Ποια είναι η αιτία θανάτου;
Το πιστοποιητικό θανάτου αναφέρει πολλαπλή ανεπάρκεια οργάνων...
...λόγω παγκρεατικού καρκινώματος.
Λυπάμαι πολύ.
Και το παιδί της;
Παιδί; Ποιο παιδί;
Δεν ανέφερε κανέναν συγγενή.
Ποιο παιδί, πατέρα;
Η αδελφή σου ήρθε σπίτι.
Χτύπησε την πόρτα...
...σε ενδιαφέρουσα.
Σε ενδιαφέρουσα; Έγκυος;
Πότε έγινε αυτό;
Γύρισε απ'την Ελλάδα... λίγο μετά τον γάμο σας.
Ήρθε ξανά σε επαφή μαζί σας;
Όχι, τότε... ήθελε απλώς χρήματα.
Της έδωσα ό,τι μπορούσα και έφυγε.
-Και μετά, τίποτα; -Όχι.
Αυτά που πέρασα με τη μάνα σας...
...δεν θα το αποδεχόταν ποτέ.
Το ήξερε κι η μαμά;
Μην ανακατεύεις τη μάνα σου.
Όλον αυτόν τον καιρό ήταν στο Ρίο, και δεν μου είπε κανείς τίποτα!
Ήθελα να σε προστατεύσω.
Δεν ήθελα να ξέρεις ότι η αδελφή σου ζει μέσα στην ντροπή.
-Σε λυπήθηκα. -Λυπήθηκες εμένα;
-Και για την Γκίντα, τι ένιωθες; -Ντροπή.
Μεγάλη ντροπή.
Αυτό είναι ψέμα.
Είναι ψέμα. Όλα είναι ένα ψέμα.
Ανοίξτε αυτόν τον τάφο!
-Θέλω να δω την Γκίντα! -Ηρέμησε, Ντισίνια!
Σταμάτα, Ντισίνια. Μη χτυπάς τον πατέρα σου.
Ντισίνια... Στο διάολο η Ντισίνια! Τα ίδια μού κάνεις κι εσύ!
Ήθελα να προστατεύσω την οικογένειά μας.
Εσύ σκότωσες την Γκίντα!
Γεια σας, κυρία Φιλομένα. Θα έρθω σε μια βδομάδα για τα χαρτιά.
Καλή σας μέρα.
Γιατί σε είπε "Φιλομένα" ο κύριος;
Έλα εδώ.
Πήγαινε τώρα. Κάνε ένα ντους, για να βγούμε.
-Και τα αβγά; -Δώσε μου τα αβγά.
Πήγαινε.
29 Ιουνίου 1958.
Αγαπημένη μου Ευριδίκη...
Ή μάλλον θα έπρεπε να γράφω...
"Αγαπητοί κυρία Άννα και κύριε Μανοέλ..."
Διότι είμαι σχεδόν σίγουρη ότι τα γράμματα δεν έφυγαν απ'τη Βραζιλία.
Τα διαβάσατε τουλάχιστον;
Ή τα πετάξατε κατευθείαν στον κάδο;
Αυτό είναι το τελευταίο γράμμα που στέλνω.
Από σήμερα, η Άννα Μαργαρίτα Γκουσμάο δεν υπάρχει πια.
Ελπίζω, όσος καιρός κι αν περάσει...
...αυτό το γράμμα, κάποια μέρα, να φτάσει στα χέρια σου.
Χέρια που σίγουρα θα ηχογραφούν δίσκους...
...θα δίνουν αυτόγραφα...
...και θα παίζουν σε κατάμεστα θέατρα σε όλον τον κόσμο.
Φοβάμαι μήπως σε ξεχάσω.
Σε παρακαλώ, μη με ξεχάσεις ποτέ.
Από την αδελφή σου που σε λατρεύει και σε θαυμάζει.
Γκίντα.
Εντάξει.
Η κατάσταση στην οποία βρίσκεστε, κυρία Ευριδίκη, είναι πολύ συνήθης.
Τώρα...
...πρέπει να χαλαρώσετε.
Πάσχετε από διπολική διαταραχή.
Αλλά μην ανησυχείτε, γιατί υπάρχει θεραπεία.
Διπολική διαταραχή;
Μανιοκαταθλιπτική ψύχωση.
Κανονικά, θα σας έγραφα σεκοβαρβιτάλη.
Αλλά προτιμώ να είμαι πιο προσεκτικός, πιο συνετός.
Θα μπορούσε να είναι επικίνδυνο. Είναι πολύ δυνατό φάρμακο.
Ποιος είναι ο κίνδυνος;
Η Ευριδίκη είναι έγκυος, Αντενόρ.
Θεέ μου.
Ηρέμησε.
Όλα θα πάνε καλά.
Χρειάζεται απλώς ξεκούραση.
Η προσοχή σ'αυτές τις περιπτώσεις είναι πολύ σημαντική.
Συνιστώ τη νοσηλεία.
Θα υποβληθεί σε υπνοθεραπεία. Λίγα φάρμακα.
Το τραύμα θα υποχωρήσει και θα βγει καινούργια από εκεί.
Έτοιμη να ξαναγίνει μάνα.
Μαμά, ήρθε το αμαξίδιο.
Ευριδίκη! Κυρία Ευριδίκη! Το φαγητό είναι έτοιμο!
Ελάτε!
Μαμά!
Μαμά! Το φάρμακό σου!
Το φάρμακο.
-Πάμε να φάμε; -Όχι τώρα, κόρη μου.
Καλά. Πάω να βοηθήσω τη Λουίζα, εντάξει;
Λουίζα, μην ξεχάσεις τη σαλάτα.
Μαμά, πάμε να φάμε. Είναι έτοιμο, έλα.
-Τι μέρα έχουμε σήμερα; -Τι εννοείς; Πόσες έχει ο μήνας;
-Τι μέρα της βδομάδας είναι; -Τετάρτη.
Δεν ξέρω αν ήταν Τετάρτη ή Παρασκευή...
...όταν ο πατέρας σου έβαζε αυτό το φάρμακο στα φυτά.
Δεν ξέρω.
Έλα εδώ... Εσύ πρώτη, έλα.
Εντάξει, ευχαριστώ.
-Φάε λίγο, μαμά. -Θα φάω σε λίγο.
-Ο μπακαλιάρος της μαμάς. -Θλιβερά χωρίς τον κ.Αντενόρ.
-Θα δοκιμάσω. -Έλα στο τραπέζι, Αντενορζίνιο.
-Το κινητό; -Λίγο.
Δεν το πιστεύω, πάει μια βδομάδα...
...που ο μπαμπάς...
Είναι αβάσταχτο.
-Ευχαριστώ. -Λου, βάλε μου λίγο.
Είναι πολύ νόστιμο, θεία!
Μαμά... Έλα να δεις αυτό.
Δες αυτό.
Πέντε πουκάμισα, ολόιδια.
Θεέ μου.
Δεν θα το πιστέψετε τι βρήκα.
Τι είναι;
Η απόδειξη για μία Φορντ που αγόρασε ο μπαμπάς το 1955.
Μυρίζει μούχλα. Πέτα το.
Τίποτα δεν θα πετάξετε. Τίποτα απολύτως.
Αν έχει φυλαχτεί, σημαίνει ότι είναι σημαντικό έγγραφο.
Ο πατέρας σου το ήθελε εκεί.
Φοβόταν μη μπλέξει με την εφορία.
Δεν ξέρω πού έβαλα το αντικουνουπικό.
Γιαγιά!
Το χρηματοκιβώτιο του μπαμπά.
Το χρηματοκιβώτιο;
-Ξέρεις τον συνδυασμό; -Φυσικά.
06/03/51.
Η ημέρα γάμου της μαμάς και του μπαμπά.
Πώς ξέρει αυτός τον συνδυασμό κι εγώ όχι;
-Ούτε εγώ τον ήξερα. -Μετά από 67 χρόνια γάμου, μαμά;
Τι ρομαντικό.
-Τι είναι αυτά; -Γράμματα μάλλον.
-Γράμματα; -Για σένα είναι, μαμά.
Για μένα; Από ποιον, γιε μου;
Από την Γκίντα Γκουσμάο.
-Συγγενής. -Γκίντα;
-Εδώ, μαμά. -Για μένα είναι.
-Έχει κι άλλα. -Θεέ μου!
Γιε μου, δες αυτό.
Δες αυτό εδώ.
Δες αυτό.
-Γιε μου, τα γυαλιά μου. -Τα φέρνω.
Δες εδώ.
Ορίστε, γιαγιά.
Τόσα γράμματα...
Είναι παλιά, ε;
Δες εδώ.
Για μένα.
Κοίτα.
Κοίτα εδώ.
Θεέ μου.
"Αγαπημένη μου αδελφή."
"6 Οκτωβρίου 1956;"
"Αγαπημένη μου αδελφή..."
"...δεν φαντάζεσαι πόσο μου λείπεις."
"Μακάρι να γύριζα πίσω τον χρόνο."
"Να επιστρέψω στο σπίτι και να σε βρω να με περιμένεις."
"Μακάρι να καθόμουν..."
"...δίπλα στο πιάνο σου και να σ'ακούω να παίζεις."
"Μακάρι να ήσουν περήφανη για μένα..."
"...περήφανη που είσαι η αδελφή μου..."
"...όσο περήφανη είμαι εγώ που είμαι αδελφή σου."
"Αλλά κάθε μέρα, αυτό μοιάζει όλο και πιο ανέφικτο."
"Κάθε μέρα, γίνομαι όλο και λιγότερο Γκίντα."
-Έχει μια διεύθυνση εδώ. -Πού είναι;
Εδώ... Όλες ίδιες είναι. Κιντίνο ντο Βάλε.
Είναι στο Εστάσιο.
-Θα πάμε μαζί. -Αδελφή μου...
-Παρακαλώ; -Γεια, όλα καλά;
-Όλα εντάξει; -Εντάξει. Ευχαριστούμε.
Γκίντα...
Όλα καλά, μαμά.
Συγγνώμη, καλή μου. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Μου έδωσε η γιαγιά μου αυτό το όνομα.
Περίεργο... Δεν ήξερα ότι την έλεγαν και Γκίντα.
Ήταν πολύ μυστήρια γυναίκα.
Δεν μιλούσε ποτέ για τη ζωή της.
Δεν με ανέφερε ποτέ;
Ήσαστε πιανίστρια;
Ήμουν.
Δεν το πιστεύω.
Άρα ήταν αληθινή η ιστορία.
Νόμιζα πως είχε βγάλει απ'το μυαλό της ότι είχε μια αδελφή πιανίστρια...
...για να μας πείσει να μάθουμε μουσική.
-Εσύ είσαι πιανίστρια; -Όχι, καθόλου.
Ποτέ δεν είχα ταλέντο.
Αλλά αν ήταν στο χέρι της, μάλλον θα γινόμουν.
Τι περίεργο, η γιαγιά μου...
...έλεγε ότι η αδελφή της...
...ήταν η σπουδαιότερη πιανίστρια του κόσμου.
Θα θέλατε λίγο καφέ;
Να σας φέρω έναν καφέ;
Βάζετε ζάχαρη;
Λέω αντίο, Ευριδίκη.
Νομίζω ότι αυταπατώμαι...
...και πως έχω ανάγκη να γράφω, για να μη σε ξεχάσω ποτέ...
...ή για να μην ξεχάσω ποια ήμουν κάποτε.
Ξέρω ότι είμαι απογοήτευση για σένα, αδελφή μου. Το ξέρω.
Αλλά θα επανορθώσω.
Το υπόσχομαι.
Αυτό είναι το μόνο που μου δίνει τη δύναμη να συνεχίσω...
...τη σιγουριά πως έχουμε μπροστά μας όλη μας τη ζωή μαζί, Ευριδίκη.
Μια ολόκληρη ζωή... Μαζί...
Με αγάπη... Γκίντα.
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση
Υποτιτλισμός Videopress S.A.