Aπόδοση Διαλόγων: ΑvereL
Κυρίως συννεφιασμένος ο καιρός, με διάσπαρτες μπόρες και καταιγίδες...
Μεγάλη καταιγίδα, απόψε.
Δε θέλω να φανώ αδιάκριτος...
αλλά δεν μπορώ να φανταστώ τι κάνει ένα κορίτσι σαν εσένα εδώ.
Δώσ' μου κανά φράγκο!
Ζώα.
- Ναι; - Μαμά; Γεια.
- Τα κατάφερες; - Ναι.
- Θα έχει καταιγίδα, απόψε. - Ναι, το άκουσα. Μπορώ να την ακούσω;
Τζούλια... Κοιμάται.
Σε παρακαλώ, μαμά.
Μπορείς να τη φωνάξεις, για να της πω "καληνύχτα";
Τζούλια, μην τη σκέφτεσαι απόψε.
Αν ξυπνήσει μπορείς, σε παρακαλώ, να της πεις ότι τηλεφώνησα;
Εντάξει.
- Μην το ξεχάσεις. - Συγκεντρώσου στον εαυτό σου.
Δε χρειάζεται να σ' το θυμίσω ότι αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία,
αλλιώς θα πάρουν την Κλάρα.
Ναι. Το ξέρω αυτό, μαμά.
Να θυμάσαι τις ασκήσεις αναπνοής σου.
Ναι.
Δεν ξέρω πόσες ευκαιρίες ακόμα θα έχεις.
Ναι. Εντάξει, μαμά. Πρέπει να σε κλείσω. Εντάξει, γεια.
- Είσαι φοιτήτρια, σωστά; - Μάλιστα, κύριε.
- Θα γίνω νοσοκόμα, μια μέρα. - Καλή τύχη, μ' αυτό.
Εδώ πέρα, θα δουλεύεις βραδινή βάρδια. Είναι δύο φύλακες, σε κάθε βάρδια.
Ένας στην περιπολία, ο άλλος στις οθόνες.
Ουάου... Τι είναι αυτό το μέρος;
Το κτίριο ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της μεγάλης ευημερίας.
Με την υπόθεση ότι η βιομηχανία οδηγεί την ανάπτυξη.
Και η ανάπτυξη, με τη σειρά της,
φέρνει ζήτηση για πιο προσιτές πολυτελείς κατοικίες.
Φαντάσου να ζεις κάπου, που να σου παρέχει όλα όσα χρειάζεσαι για μια άνετη ζωή.
Δε θα χρειαζόταν ποτέ να φύγεις.
Και όπως γνωρίζεις η ευημερία κατέληξε σε φιάσκο κι εδώ είμαστε.
Τι κρίμα.
Θα πρέπει να είσαι προσεκτική εδώ, δεσποινίς Στρικ.
Τα πράγματα έχουν αρχίσει να... καταρρέουν.
Η αίθουσα χορού, η μεγάλη αίθουσα, το γυμναστήριο, οι αποθηκευτικοί χώροι...
συν ένας πύργος, 30 ορόφους ψηλός.
Σαν φύλακας περιπολίας, πρέπει να φροντίσεις να μην μπαίνει κανείς μέσα...
να μην προκαλέσει κανείς βανδαλισμούς στο μέρος,
να μη συμβεί τίποτα κακό στη δομή...
- και να μην κλέψει κανείς τίποτα. - Συμβαίνει αυτό;
Όλη την ώρα. Κλέβουν ό,τι μπορούν να πιάσουν τα χέρια τους.
Έχουμε ήδη προβλήματα με αλήτες,
που προσπαθούν να κάνουν κατάληψη στον χώρο...
γι' αυτό, μην αφήσεις κανέναν να μπει μέσα.
Δε θα σε πληρώνουν καλά χωρίς λόγο.
Οι νύχτες εδώ μπορεί να είναι μεγάλες και σκοτεινές.
Μερικά από τα φώτα λειτουργούν με χρονόμετρο,
κι έτσι απενεργοποιούνται για να εξοικονομείται ενέργεια.
Ο συνδυασμός μπορεί να κάνει μερικούς ανθρώπους να νιώσουν άβολα.
Μ' αρέσει η νύχτα.
Έχουμε καλύψει το κτίριο με κάμερες ασφαλείας
κι έτσι χρειαζόμαστε μόνο δύο φύλακες.
- Έναν για την περιπολία και τον άλλο... - Μπροστά απ' τις κάμερες. Το κατάλαβα.
- Πού είναι η αίθουσα ελέγχου; - Πάνω.
Βλέπω ότι ο συνεργάτης σου είναι ήδη εδώ.
Αυτός είναι ο Ντένις Κούπερ. Είναι εδώ απ' την πρώτη μέρα.
Γεια. Χαίρω πολύ.
Είμαι η Τζούλια, αλλά όλοι με λένε "Στρικ".
Τέλεια.
Ωραία. Ο Κούπερ θα σου εξηγήσει εδώ.
Αλλά νομίζω ότι θα βρεις το σύστημα αρκετά εύκολο,
τη στιγμή που θα αρχίσεις να το χρησιμοποιείς.
Θα κάνεις περιπολία, μια φορά κάθε δύο ώρες.
Ο Κούπερ θα επικοινωνεί μαζί σου, χρησιμοποιώντας αυτό το ακουστικό.
Έχει μια μικρή κάμερα και ένα μικρόφωνο.
Δείξε μας τη ροή, Κούπερ.
Αρκετά εύκολο;
Επίσης, έχουμε κάτι προβληματάκια με το ηλεκτρικό.
Χάνουμε μια ροή βίντεο πότε πότε, έτσι θα πρέπει να ρίχνεις έναν διακόπτη.
- Έγινε. - Ξέρεις τι είναι "διακόπτης";
Ναι.
Μην ξεχάσεις τη στολή.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό, σ' αυτή τη δουλειά.
Να έχετε μια υπέροχη νύχτα.
Υπάρχουν αποδυτήρια στο πίσω μέρος, προς τα δεξιά, αν θέλεις να αλλάξεις εκεί.
Εκτός κι αν νιώθεις πιο άνετα να αλλάξεις εδώ...
οπότε εγώ θα μπορούσα να κάνω μια εξαίρεση γι' αυτό...
απόψε...
Θα πάω στα αποδυτήρια.
Εντάξει.
Αυτό το μέρος είναι πολύ μεγάλο.
Ένα άτομο θα μπορούσε να περάσει ολόκληρη τη ζωή του εδώ μέσα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, όμως, δεν αντέχουν πάνω από μια εβδομάδα...
Ποια είναι η ιστορία σου;
Ποια είναι η ιστορία μου;
Η ιστορία μου... Λοιπόν...
Είναι μια πολύ μεγάλη, λεπτομερής πλούσια... και βαρετή ιστορία.
Όμως, ας αρχίσουμε με το αποψινό κεφάλαιο...
Πιστεύω ότι ξεκινάει με το γεγονός ότι έχω βαρεθεί και σιχαθεί τον Ντίξον...
να είμαι...
σε ένα τοπικό Κολέγιο και οι άλλοι να περιμένουν να τους διασκεδάζω, όλη νύχτα.
Αυτή είναι η ιστορία μου.
Επειδή αύριο ή την επόμενη μέρα ή, ενδεχομένως, σε μια εβδομάδα από τώρα...
αλλά χωρίς αμφιβολία, πρόκειται να συμβεί, εσύ θα αποφασίσεις...
ότι το να κάνεις περιπολία σε ένα μεγάλο, άδειο κτίριο κάθε δυο ώρες...
δεν είναι αυτό που ήθελες να κάνεις στη ζωή σου
και δεν είναι αυτή η φιλοδοξία σου.
Και τότε, θα παραιτηθείς.
Και τότε ο Ντίξον θα φέρει κάποια, που θα είναι ακριβώς σαν κι εσένα...
και η οποία θα καθίσει σ' εκείνη την καρέκλα,
κι εγώ θα κάνω την ίδια ακριβώς συζήτηση...
και θα είμαι αναγκασμένος να της κάνω "μπέιμπι σίτινγκ", όλη νύχτα.
- Αλήθεια; - Και δεν έχει και φιλοδωρήματα.
- Θα είναι μια μεγάλη νύχτα. - Δεν έχεις ιδέα.
Λυπάμαι, γλυκιά μου. Καλώς ήλθες στον μεγάλο κόσμο της ασφάλειας.
Με συγχωρείς. Ώρα να κλειδώσω.
Φώτα κλειστά.
2, 3, 4...
Αηδία.
Είναι περίεργο. Αυτό συμβαίνει κάθε φορά που προσπαθώ να ρευτώ.
Πόσων χρονών είσαι; 24;
25; 23;
Εντάξει, θα μείνουμε στο 24 τότε.
- Τι; Μου μιλάς, τώρα; - Είσαι και ζόρικη, ε;
Πάω στοίχημα, ότι ήσουν καλή μαθήτρια.
Ήσουν το "κατοικίδιο" της δασκάλας...
Δίκιο δεν έχω;
Είσαι και γυμνασμένη. Μ' αρέσουν τα χέρια σου.
Κάνεις και ασκήσεις αυτοάμυνας;
Καράτε;
Τάε Κβον Ντο;
Τζούντο; Ζίου Ζίτσου;
Μαξιλαροπόλεμο;
- Κικμπόξινγκ, ίσως; - Ναι.
Ναι, κάνω κικμπόξινγκ.
Ναι. Πρέπει να κάνεις, γι' αυτή τη δουλειά.
Ναι;
Αυτό σου είπε ο Ντίξον;
Πρέπει να μου ξέφυγε εμένα. Εγώ δεν μπορώ να κάνω κικμπόξινγκ.
Μάντεψε.
Ούτε κι εσύ.
Δε νομίζω ότι έχω δει ένα απ' αυτά, απ' το 1982.
Η γιαγιά μου είχε ένα.
Μην αγγίζεις τα πράγματά μου!
Μπράβο ταχύτητα, κικμπόξερ!
- Πού πας; - Για περιπολία.
Όχι χωρίς αυτό.
Πάει έτσι...
Σου έλειψα, ακόμα;
- Τι κάνεις; - Εγώ;
Δεν κάνω τίποτα.
Απλά μια μικρή... τελετή υποδοχής, μια μικρή μύηση...
στον κόσμο της ασφάλειας.
Άνοιξε την πόρτα, Κούπερ.
- Κούπερ, δεν είναι παιχνίδι αυτό. - Παιχνίδια;
Εγώ δεν παίζω παιχνίδια.
Κούπερ, άσε με να βγω από δω!
Κούπερ, άσε με να βγω απ' το ασανσέρ!
Σε παρακαλώ, Κούπερ, άσε με να βγω έξω!
Σε παρακαλώ, άνοιξε την πόρτα!
Κούπερ, άνοιξε την πόρτα!
Ηρέμησε. Απλά τσεκάρω τον διακόπτη.
- Σε παρακαλώ άνοιξε την πόρτα, Κούπερ! - Φαίνεται ότι δουλεύει μια χαρά.
Σε βλέπω.
Δεν μπορώ να το πιστέψω πόσο τεράστιο και όμορφο είναι.
Αυτό είπε εκείνη.
Αυτό το μέρος είναι απίστευτο.
Θες να δεις κάτι ακόμα καλύτερο;
Και γιατί να σε εμπιστευθώ, ξαφνικά;
Επειδή μόνο εμένα έχεις απόψε, μωρό μου.
Πήγαινε πάνω αριστερά και βγες από εκεί.
Στη συνέχεια δεξιά και πήγαινε κάτω σ' εκείνο τον διάδρομο.
Σίγουρα δεν τσιγκουνεύτηκαν τα έξοδα.
- Και κανείς δε θα μείνει εδώ; - Δεν το τελείωσαν ποτέ.
Είναι τόσο σκοτεινά, εδώ μέσα.
Τι είναι αυτή η μυρωδιά;
Πρώτη σου νύχτα και ανακάλυψες έναν εισβολέα.
Πολύ υποσχόμενο, δεσποινίς Στρικ.
Μαλάκα!
Από δω...
- Κούπερ, το άκουσες αυτό; - Ποιο;
Τίποτα. Άσ' το.
Δωρεάν δείπνο, για την πρώτη νύχτα. Απόλαυσε.
Αυτό φαίνεται σαν φαγητό νοσοκομείου.
Ξέρεις γιατί το φαγητό του νοσοκομείου έχει τέτοια γεύση;
Γιατί;
Επειδή σε κάνει να θες να φύγεις απ' το νοσοκομείο.
- Σκέψου το. - Γιατί είσαι τόσο καλός μαζί μου;
Δεν είμαι καλός. Είναι πολιτική της εταιρίας.
Σε λίγες ώρες, το στομάχι σου θα γουργουρίζει και θα θες να κοιμηθείς.
Χρειάζεσαι αυτό το "καύσιμο".
Είναι όμορφη.
- Η κόρη σου είναι; - Ναι.
- Είστε δεμένοι; - Έι...
Αρκετά.
Ξέρεις, έχω κι εγώ μια κόρη.
Ωραία.
Τη λένε Κλάρα.
Γιατί δεν μπορώ να δω το 441 στην οθόνη;
Επειδή δεν υπάρχει 441.
Λέει 441 εδώ.
Δεν κατάφεραν ποτέ να το τελειώσουν, επειδή ξέμειναν από χρήματα.
Πού είναι ο διακόπτης κυκλώματος για τις κάμερες;
Σου είπα ότι δεν υπάρχει 441. Δεν έχει σημασία τι λέει το προσχέδιο.
Αν κάποιος ξέρει, εγώ είμαι αυτός. Είμαι εδώ απ' την αρχή.
Κάποιος πρέπει να το τσεκάρει.
Καλή ιδέα. Κάποιος θα πρέπει να το κάνει.
Γιατί, λοιπόν, δεν πας εκεί κάτω;
Συγκεκριμένα, πήγαινε εκεί κάτω και μη γυρίσεις αν δεν έχουμε το 441...
στο δίκτυο.
Τι περιμένεις;
Εντάξει, θα το κάνω.
4-4-1-4-3-7-8-5-2.
4-4-1-4-3-7-8-5-2. 4-4-1...
4-3-7... 8-5-2.
Διακόπτη κυκλώματος, πού είσαι;
4-4-1-4-3-7-8-5-2.
4-4-1...
4-3-7...
8-5-2.
8-5-2. 8-5-2.
Είσαι ευχαριστημένη τώρα;
Ναι;
Είναι κανείς εκεί;
Μιλάς και στους τοίχους, τώρα; Αυτό κάνεις;
Τι κάνεις;
Τίποτα.
Είσαι απασχολημένη;
- Άκουσα κάτι, εκεί μέσα. - Ναι; Τι;
Δεν ξέρω. Πίσω απ' την πόρτα.
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί, σ' το είπα.
Ήξερες γι' αυτό, ε;
Γιατί υπάρχουν κάμερες εκεί κάτω και γιατί είναι κλειστές;
Επειδή είναι ένα ημιτελές τμήμα και μας έχουν πει να μην πηγαίνουμε εκεί κάτω.
- Κάτι είναι εκεί. - Αδύνατον.
Εκεί.
Το βλέπεις;
Ω, Θεέ μου!
Σ' το είπα ότι κάτι δεν πάει καλά.
Όχι. Έχουμε παρέα...
- Τι θέλει αυτός; - Πιθανότατα καταφύγιο, για τη νύχτα.
- Τι θα κάνουμε γι' αυτό; - Ένας από μας θα πρέπει να πάει εκεί κάτω...
και να του πει να την κάνει, πριν σπάσει κανένα παράθυρο.
Και μάλλον αυτός θα είμαι εγώ...
- Δεν το είχα καταλάβει. - Άσ' το.
Θα έρθω μαζί σου.
Αλήθεια; Τώρα;
Λυπάμαι, φιλαράκο, αλλά θα πρέπει να φύγεις.
Σε παρακαλώ, ρε φίλε. Κάνει πολύ κρύο, εκεί έξω.
- Δεν έχω πού να πάω. - Δεν μπορώ να το κάνω.
Έλα. Έχεις τόσο χώρο, εκεί μέσα, και είναι άδειος.
- Μόνο μια νύχτα μέσα χρειάζομαι! - Πρέπει να φύγεις. Σ' το είπα.
Η καταιγίδα θα χειροτερέψει. Βρες κανένα μέρος να μείνεις.
Σε παρακαλώ. Φίλε, σε ικετεύω!
Δε θέλω να κάνω κανένα κακό. Τ' ορκίζομαι στον Θεό.
Μόνο μια νύχτα μέσα χρειάζομαι. Θα φύγω μόλις ξημερώσει.
Κανένας δε θα το μάθει. Σε παρακαλώ, ρε φίλε!
Σε ικετεύω! Σε ικετεύω!
Δεν το αποφασίζω εγώ αυτό. Λυπάμαι.
Φύγε. Στρικ, κλείσε την πόρτα. Τώρα!
- Κλείσ' την, Στρικ! - Έλα!
Έλα. Μη μ' αφήνεις εδώ!
Δείξε λίγη συμπόνια, ρε φίλε! Δεν έχεις καρδιά;
Θα πεθάνω εδώ έξω, απόψε!
Θα πεθάνω εδώ έξω, ενώ εσύ θα είσαι εκεί έξω!
Κι ελπίζω να θυμάσαι το πρόσωπό μου!
Κι ελπίζω να με σκέφτεσαι όταν θα πηγαίνεις στο κρεβάτι σου, τις νύχτες!
Τι θα κάνει; Είναι ένας γέρος άνθρωπος.
Δεν μπορούμε να τον παρατήσουμε έτσι. Δείξε λίγη ανθρωπιά, Κούπερ.
Είπα όχι.
- Θα τον αφήσω να μπει μέσα. - Όχι, δε θα τον αφήσεις.
- Έχει ψοφόκρυο, εκεί έξω. - Δε θα χάσω τη δουλειά μου εξαιτίας του.
Δε χρειάζεται να ανησυχείς.
Ευχαριστώ. Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ. Ευχαριστώ.
Ωραίο σκυλάκι.
Είναι εντάξει, τώρα.
Ναι.
Πρέπει να...
Σας ευχαριστώ.
- Μπορείς να μείνεις εδώ. - Ουάου... Ναι.
- Όμως, πρέπει να φύγεις πριν ξημερώσει. - Εντάξει.
Και μην αρχίσεις να τριγυρνάς εδώ μέσα. Όλο το κτίριο είναι γεμάτο με κάμερες.
Δε θα διστάσουμε να σε πετάξουμε έξω.
- Πώς σε λένε; - Τζιμ.
Κοίτα, Τζιμ... Δε σε γνωρίζω καθόλου, αλλά εγώ ρισκάρω εδώ για σένα...
και θέλω να ξέρω ότι δε θα κάνεις καμιά μαλακία.
Σου τ' ορκίζομαι, στη ζωή μου. Πώς σε λένε;
Τζούλια.
Λυπάμαι για νωρίτερα, σήμερα, Τζούλια.
Είμαι καλός άνθρωπος. Αλήθεια.
Δεν είμαι κακός άνθρωπος.
Απόδειξέ το.
Εντάξει.
Τι έγινε, μικρέ;
Τι σκέφτεσαι;
Ναι;
Είναι κανείς εκεί;
Τι σκέφτεσαι, μικρέ;
Είναι ώρα;
Ω, ναι.
Νομίζω ότι είναι...
Ναι.
Για να δούμε. 1, 2, 3.
Και πέταξέ το πίσω εκεί.
Για να δούμε αν μπορούμε να το κάνουμε αυτό...
1, 2... Α, δεν πάει στο διάολο...
Κούπερ, το βλέπεις αυτό;
Κούπερ, είσαι εκεί;
Ναι; Κούπερ;
Τι λες, μικρέ;
Α, θες να πας μια βόλτα.
Άκουσες την καλή κυρία...
Θα μας πετάξουν πίσω στην καταιγίδα!
Ηλίθιο σκυλί.
Ω, δε θέλουμε να το κάνουμε αυτό.
Έτσι δεν είναι;
Ναι;
Είναι κανείς εκεί;
Κούπερ, είσαι εκεί;
Ακούω το σχέδιό σου, αγόρι μου.
Ναι.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Ναι;
Από δω...
Ναι;
Στρικ, είσαι εντάξει;
Πού στο διάολο ήσουν;
Φρόντιζα κάτι αντρικές δουλειές.
- Πού στο διάολο είσαι εσύ τώρα; - Είμαι σε ένα καταφύγιο κάτω!
Το έχεις δει αυτό το μέρος;
Δε μου φαίνεται τίποτα εμένα.
Υπάρχουν ένα σωρό ζωγραφιές! Είναι κάτι σαν κοιτώνας!
Ήξερες γι' αυτό το μέρος;
Μου έχουν πει να μην μπαίνω εκεί μέσα. Το ίδιο σου είπαν κι εσένα.
Έλα πίσω εδώ πάνω.
Κάτι ζει ακόμα εδώ. Το ξέρω.
Στρικ, έκλεισες την πόρτα του καταφυγίου πίσω σου;
- Όχι. Γιατί; - Γιατί κάποιος την έκλεισε...
Σ' το είπα να μην αφήσεις εκείνο το σκουπίδι να μπει εδώ μέσα.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι...
- Δεν είναι αυτός. - Όχι; Αλήθεια;
Ποιος έκλεισε τότε την πόρτα; Ο άνεμος;
Σε παρακαλώ, απλά βοήθησέ με να βρω την έξοδο.
Μπορείς να θυμηθείς πώς μπήκες μέσα;
Δεν μπορείς να μου πεις;
Δεν υπάρχουν κάμερες, εκεί. Σ' το είπα. Θυμάσαι;
Δεν έχω ιδέα πού είσαι.
Είναι πολύ σκοτεινά εδώ μέσα και δεν μπορώ να δω!
Περίμενε, ένα λεπτό.
Και απλά ηρέμησε. Μπορείς να δεις τίποτα;
Έναν φακό, ένα τόξο, μια καρέκλα,
κάτι οικείο που να θυμάσαι όταν μπήκες μέσα.
Όλα ίδια φαίνονται.
- Τι ήταν αυτό; - Ποιο;
Κούπερ, ποιο;
Τίποτα. Νόμιζα ότι είδα κάτι.
Σταμάτα να μου κάνεις πλάκα.
Δε σου κάνω πλάκα. Μάλλον θα ήταν παρεμβολή του βίντεο.
Έγινε μαύρη η οθόνη.
Έχω τον έλεγχο του εαυτού μου και δε θα αφήσω το μυαλό μου να μου παίξει παιχνίδια.
Σταμάτα. Κοίτα.
Πήγαινε προς τα πίσω και αριστερά. Νομίζω ότι αν πας...
Κάνεις λάθος. Ξέρω πού να πάω.
Τι εννοείς;
Ξέρω πού είμαι.
Στρικ...
Στρικ, άκουσέ με. Δεν μπορώ να σε δω. Αν με ακούς...
μην κουνηθείς και μείνε εκεί που είσαι. Μην κουνηθείς. Κατεβαίνω κάτω.
Από δω.
Τι συνέβη;
Καλά είσαι;
Είδες; Εκείνο το άστεγο σκουπίδι, που άφησες να μπει, σε κλείδωσε μέσα.
Δεν ήταν εκείνος.
Μάλιστα. Θα τον βρούμε, τώρα αμέσως. Και θα τον πετάξουμε έξω.
Θα κοιμηθεί απόψε σε μια λακκούβα.
Κάτι άλλο είναι εκεί μέσα. Δεν ήταν αυτός.
Κάτι; Τι;
100 δολάρια, ότι έφυγε απ' το δωμάτιό του.
Έλα. Πάμε να το ανακαλύψουμε.
Τζιμ;
Δεν είναι εδώ. Γι' αυτό και έπρεπε αυτός ο αλήτης να μείνει έξω, κατάλαβες;
Πού πας;
Θα προσπαθήσω να τον πιάσω και να σώσω τις δουλειές μας.
Έλα, μικρέ, έλα.
Έλα. Ήρεμα, μικρέ.
Έλα, μικρέ, έλα.
Έλα.
Αγόρι μου;
Εσύ είσαι;
Αγόρι μου;
Τι στο διάολο;
Μη μου πεις!
Ναι. Ναι!
Τι στο...
Δεν μπορώ να αναπνεύσω μ' αυτό.
Θα το κλειδώσω το μέρος.
Δεν μπορώ να βρω εκείνον τον αλήτη πουθενά και αυτό δεν το δέχομαι.
Σκατά.
Το βρήκα.
Wellville, ένα κέντρο για παραμορφωμένα και διανοητικά καθυστερημένα παιδιά.
Την περασμένη εβδομάδα,
έλαβα ένα τηλεφώνημα από μια ανώνυμη πηγή...
η οποία διαμαρτυρήθηκε για τη θεραπεία των παιδιών που νοσηλεύονται εδώ.
Έτσι, αποφάσισα να εμφανιστώ εδώ χωρίς να με περιμένουν.
Κι αυτά που θα δείτε...
είναι μερικές από τις πιο ενοχλητικές εικόνες...
που αυτός ο δημοσιογράφος έχει βιώσει ποτέ.
Μας είπαν να πάμε κατευθείαν κάτω, στο υπόγειο...
όπου το ίδρυμα κρατάει ορισμένους απ' τους πιο μικρούς ασθενείς του,
πολλοί από αυτούς ορφανά.
Κι αυτό που ανακαλύψαμε, ήταν τρομακτικό...
Παιδιά, κάποια ακόμα και ηλικίας πέντε ετών αφύλακτα για ώρες...
σ' αυτό το τρομακτικό υπόγειο.
Βρήκαμε ένα παιδί καλυμμένο απ' τα δικά του περιττώματα,
να κάθεται μόνο του στο πάτωμα του μπάνιου.
Δε χρειάζεται να το παρακολουθήσουμε αυτό.
Περίμενε.
Ο άνθρωπος στο τιμόνι αυτού του ινστιτούτου, ο Δρ. Θορντάικ,
κουνάει το δάχτυλο στον νομό.
Πρέπει να καταλάβετε, ότι κανείς άλλος...
δε θέλει αυτά τα παιδιά.
Ούτε εσείς φαίνεται να τα θέλετε, πάντως...
Δεν έχουμε αρκετό προσωπικό. Είμαστε χαμηλά και στον προϋπολογισμό.
Τι έχετε να απαντήσετε στους ισχυρισμούς για αμέλεια;
Είναι παράλογοι.
Έχουμε μερικούς απ' τους καλύτερους και πιο εξειδικευμένους ιατρούς, στη χώρα.
Δρ. Θόρντάικ, είναι αλήθεια ότι μερικοί απ' τους ασθενείς σας...
υπήρξαν θύματα κακοποίησης και παραμέλησης σε αυτό το ίδρυμα;
Εντάξει. Αρκετά. Τελειώσαμε εδώ.
Λοιπόν, εμείς φεύγουμε σήμερα αλλά τα παιδιά μένουν πίσω...
ανίκανα να φωνάξουν για βοήθεια.
Έτσι, εμείς θα πρέπει να φωνάξουμε γι' αυτά.
Είμαι ο Γουόρεν Ρόουλινγκς. Πίσω σε σένα, Μπομπ.
Τα κακόμοιρα τα παιδιά...
Είναι πιθανόν να πέρασαν όλη τους τη ζωή εκεί μέσα.
Μπορούσα να το αισθανθώ. Είναι ακόμα εκεί.
Αυτός είναι που σε κλείδωσε μέσα.
Έπαθες σύγχυση και φοβήθηκες. Είσαι ένα πολύ μπερδεμένο κορίτσι.
- Σου λέω τι είδα. - Αρκετά. Αρκετά!
- Ξέρω το πρόβλημά σου. - Για ποιο πράγμα μιλάς;
- Έψαξες τα πράγματά μου; - Ναι, τα έψαξα.
Επειδή κάτι δε μου πήγαινε καλά, απόψε.
Κάτι δε "μύριζε" σωστά.
Επειδή σε όλα μου τα χρόνια εδώ,
μια νυχτερινή βάρδια μαζί σου έχει δημιουργήσει περισσότερο χάος...
απ' οτιδήποτε έχω δει ποτέ μου.
Μήπως δεν πήρες τα τρία αντι-ψυχωτικά χάπια σου, απόψε;
- Αυτό δε σε αφορά. - Με αφορά τώρα.
Κοίτα. Δεν είμαι τρελή.
Όλη μου τη ζωή μπορούσα να αισθανθώ πράγματα που δεν μπορούσα να περιγράψω.
Και όταν το είπα αυτό στον γιατρό, μου έδωσε αυτά τα χάπια.
Κι αν δεν πάρω αυτά τα χάπια, τότε θα μου πάρουν την Κλάρα.
Την κόρη σου, την Κλάρα;
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.
Αυτή η δουλειά δεν είναι για σένα.
Δεν είναι κατάλληλη για σένα. Αυτό το κτίριο, τη νύχτα...
Δεν είμαι τρελή. Δεν είναι τρελή, Κούπερ.
Ξέρω τι είδα. Σε παρακαλώ, δεν είμαι τρελή!
Κοίτα. Πρέπει να τον καλέσουμε να βγει από κει και μετά πρέπει να κλείσουμε την πόρτα.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε εκείνα τα παιδιά έξω.
Πρέπει να κλείσουμε την πόρτα, Κούπερ.
Κούπερ, σε παρακαλώ, σε ικετεύω... Πρέπει να κλείσουμε την πόρτα.
Επειδή τα πνεύματα δεν μπορούν να περάσουν μέσα από πόρτες; Γι' αυτό;
Δεν καταλαβαίνεις. Έχω δει κάποια πράγματα, εκεί κάτω.
Έχω δει πράγματα, εκεί κάτω.
- Κάθισε κάτω. Δε θα πας πουθενά. - Γιατί όχι;
Επειδή είσαι σε παραλήρημα, γι' αυτό. Έχεις κάνει αρκετά απόψε.
- Κούπερ, εγώ... - Δε σε αφήνω να φύγεις από δω.
- Γιατί; - Επειδή δε σκέφτεσαι σωστά.
Επειδή με βάζεις σε κίνδυνο. Επειδή τη χρειάζομαι αυτή τη δουλειά.
Δεν έχω πού αλλού να πάω!
Μπορείς να πάρεις το χάπι σου και να πας να κοροϊδέψεις κάποιον άλλον,
όπως κορόιδεψες κι εμένα!
Εγώ δεν μπορώ.
Κανένα χάπι... δεν το αλλάζει αυτό.
Καταλαβαίνεις;
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Να μη λυπάσαι. Δεν έχω ανάγκη τον οίκτο σου.
Πλάκα μου κάνεις, ρε γαμώτο;
Δε θα μας αφήσουν ήσυχους παρά μόνο αν κλείσουμε την πόρτα, Κούπερ.
Αλλιώς, τι; Θα με υποχρεώσεις;
- Θα το κάνω. - Βάλ' το κάτω. Δε θα το κάνεις.
Όχι, δε θα το κάνεις, επειδή τότε θα αποδειχθεί ότι είσαι τρελή...
και θα τα χάσεις όλα.
Σε παρακαλώ, Κούπερ, σε ικετεύω. Σε παρακαλώ.
Θα πάω κάτω.
Θα πάω κάτω και θα κλείσω την πόρτα.
Εντάξει;
Εντάξει; Βλέπεις; Καλύτερα τώρα.
Τι κάνεις; Κούπερ;
Κούπερ, όχι! Μη μ' αφήνεις έτσι, σε παρακαλώ!
Δεν το ρισκάρω. Δε σε εμπιστεύομαι, πια.
Σε παρακαλώ, κάνε γρήγορα, Κούπερ! Σε παρακαλώ... Μη μ' αφήνεις μόνη!
- Κούπερ. - Τι;
Μην πας με το ασανσέρ.
Σοβαρά;
Έλα, τώρα...
Στρικ, ακούμπησες τίποτα εκεί πάνω;
Δεν κάνω τίποτα.
Γαμημένη γεννήτρια.
Δεν είναι η γεννήτρια.
Ίσως να πρέπει να τηλεφωνήσουμε σε κάποιον.
Καλή ιδέα.
Έτσι, θα μπορέσουμε και οι δυο να απολυθούμε και να πεταχτούμε στην καταιγίδα...
μαζί με τον άστεγο μαλάκα, που άφησες να μπει εδώ μέσα.
Ίσως να του πεις και τις ιστορίες φαντασμάτων σου,
για να τον διασκεδάσεις.
Θα προσπαθήσω να το ανοίξω αυτό και να φτάσω στον διακόπτη.
Μην το κάνεις. Δεν είναι ασφαλές.
Κούπερ, κλείνει. Πρόσεξε!
Κούπερ!
Κούπερ, είσαι εντάξει;
Ναι, καλά είμαι.
Ξέρεις, ένα μόνο πράγμα θέλω να μάθω που δεν καταλαβαίνω.
Τι;
Όταν ήσουν κάτω, στο καταφύγιο, πώς ήξερες πού ήταν η είσοδος;
Πώς ήξερες από πού να πας;
Δεν ξέρω.
- Το άκουσες αυτό; - Τι να ακούσω;
Ω, Θεέ μου...
Κούπερ, πρέπει να φύγεις από κει...
Λοιπόν, βλέπεις κάτι;
Τι είδες;
Τα παιδιά.
Είναι έξω.
Κούπερ, με ακούς;
Δεν υπάρχουν φαντάσματα. Δεν τα πιστεύω αυτά.
Απλά έχω πιει μερικά ποτά.
Περίμενε.
Ναι.
Ας τελειώνουμε μ' αυτό...
Εδώ μέσα.
Ακούω το σκυλί.
Έι, μικρέ!
Βγες έξω, τώρα. Έλα, αγόρι μου. Έλα εδώ, τώρα.
Γαμώτο...
Δεν πάω εκεί μέσα.
Έι!
Αν είσαι εκεί μέσα...
είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Κλείνω αυτή την πόρτα.
Κλείσε την πόρτα!
Τι συμβαίνει;
Τι κάνεις; Μην πας εκεί μέσα!
Δεν μπορώ να το ελέγξω.
- Κούπερ, μη! - Δεν μπορώ να σταματήσω!
Όχι! Κούπερ, με ακούς;
Όχι, όχι, όχι...
Σε παρακαλώ...
Έλα!
Έλα, σε παρακαλώ!
Άνοιξε, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ...
Ποιος είναι;
Ναι;
Είσαι ένας απ' τους ενήλικες;
Τι κάνεις εδώ;
Κούπερ, μ' ακούς;
Γεια σου, αγόρι μου. Είσαι καλό παιδί. Θα με βοηθήσεις!
Θα μου πεις πού είναι, ε;
Έλα, έλα.
Πάμε, πάμε!
Έλα, πάμε!
Κούπερ, είσαι εκεί;
Κούπερ.
Κούπερ;
Κούπερ, μ' ακούς;
Κούπερ;
Όχι!
Σε παρακαλώ, μη μου το κάνεις αυτό! Σε παρακαλώ!
Τζούλια;
Αυτοί δε θα σε αφήσουν ποτέ να φύγεις.
Ποιοι είναι αυτοί;
Οι φίλοι μου.
Γιατί; Γιατί να μου το κάνουν αυτό;
Δε συμπαθούν τους ενήλικες.
Εξαιτίας αυτού του μέρους;
Θέλεις να σου δείξω;
Μερικοί από μας προσπάθησαν να φύγουν.
Που τους πάνε;
Οι ενήλικες τους έκλεισαν εδώ, για να τους κρατήσουν ήσυχους.
Ήπιαν το κακό νερό.
Όταν οι ενήλικες έφτασαν, ήταν πολύ αργά.
Πέθαναν όλοι;
Εκτός από έναν.
Μαμά, μαμά!
Μαμά!
Κλάρα!
- Όχι! - Όχι, όχι!
- Όχι το μωρό μου! - Μην το κάνεις!
Δεν είναι αυτή.
Όχι!
Πρέπει να φύγουμε από δω!
Πάμε, Κούπερ!
Όχι, Κούπερ! Όχι!
Όχι, Κούπερ! Όχι, όχι!
- Πήγαινε! - Κούπερ, Κούπερ!
Μη με αφήνεις!
Πήγαινε!
Κούπερ, όχι!
Κούπερ!
Όχι!
Όχι, όχι!
Όχι! Σε παρακαλώ, άσε με να βγω έξω! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, άσε με να βγω έξω! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, άσε με να βγω έξω!
Σε παρακαλώ, άσε με να βγω έξω! Σε παρακαλώ...
Τι... Τι θες;
Άσε με να δω.
Δε φταις εσύ.
Σ' αγαπώ...
έτσι όπως είσαι.
Θα φύγω τώρα, εντάξει;
Εντάξει;
Εντάξει.
Αυτή η ασθενής είναι μαζί μας από τότε που ήταν μικρό παιδί.
Σε κώμα.
Ώρα θανάτου, 8:34.
Λυπάμαι για την απώλειά σας, κυρία Στρικ.
Θα ήθελα μια στιγμή με την κόρη μου.
Φυσικά.
Πάρτε όσο χρόνο χρειάζεστε.
Ακολουθήστε με, παρακαλώ.