Η ΜΑΥΡΗ ΚΑΛΛΟΝΗ
Η ιστορία της ζωής μου είναι ιστορία των ανθρώπων σ' αυτή.
Δεν ήμουν πάντα τόσο τυχερό όσο είμαι τώρα...
Σ' αυτό το υπέροχο μέρος με νερό...
Γρασίδι και λιακάδα.
Η ιστορία μου είναι γεμάτη εμπιστοσύνη και προδοσία...
Μέχρι να μάθω να εμπιστεύομαι ξανά.
Τα θυμάμαι όλα.
Εδώ είμαι, Δούκισσα.
Θα σε βοηθήσω.
Έλα, κορίτσι μου.
Έλα, σπρώξε.
Ήταν κρύα, φωτεινά και παράξενα έξω στον αέρα.
Τότε η μητέρα μου με φίλησε.
Ήθελα να είμαι κοντά της.
Εδώ, μικρούλη.
Στην αρχή, εμένα κοντά στη μητέρα μου.
Όσο περνούσαν οι εβδομάδες, εμένα διπλά της...
Άλλα άρχισα να έχω δικές μου ιδέες.
Τον περισσότερο χρόνο, εκείνη απλώς στεκόταν.
Βιάσου!
Πάμε!
Δε μ' αρέσει αυτό.
Όλα αλλάζουν...
Ακόμα κι εγώ αλλάζω.
Μαύρο τρίχωμα αντικαθιστά το μωρουδίστικο χνούδι μου. Όλα γίνονται πολύ γρήγορα!
Όταν έγινα τριών χρονών...
Ο κύριος μου μ' έστειλε να περάσω τη χρόνια μαζί με άλλα πουλάρια.
Ήταν η ώρα της εκπαίδευσης.
Πρώτα ήταν το χαλινάρι.
Κρύο, σκληρό ατσάλι μέσα στα δόντια και τη γλώσσα.
Αν δεν το έχετε δοκιμάσει, δεν το φαντάζεστε.
αλλά υπάρχει και η βρόμη!
Όταν την τρως, ξεχνάς το κρύο ατσάλι...
Τη Μεταλλική γεύση...
Υπέροχη βρόμη...
Γλυκιά βρόμη.
Νόστιμη, τραγανή βρόμη.
Όμορφη βρόμη...
Εξαίσια βρόμη.
Μια σέλλα είναι μόνο.
Με πνίγει!
Μπορείς να κινηθείς.
Κανένας δεν μπορεί να περπατήσει έτσι.
Έλα εδώ με τη βρόμη!
Στην αρχή με τα πέταλα ένιωθα τα πόδια αλύγιστα και βαριά.
Είπα ''Όχι'', άλλα αυτός είπε ''Προχώρα''.
Μόλις ανακάλυψα ότι...
Οι δυο μας γινόμασταν ένα...
Αυτή η δουλειά αποδείχτηκε καταπληκτική!
Ήταν ώρα να πάω σε καινούριο σπίτι.
Η μητέρα μου με καμάρωνε...
Και με ενθάρρυνε.
Ήξερε ότι ο κύριος μου θα με έδινε σε καλούς ανθρώπους.
αλλά θα μου έλειπε.
Ένας άντρας με πήγε στο Μπερτγουικ Παρκ...
Για να ζήσω με την οικογένεια Γκορντον.
Σε παρακαλώ, μείνε μέσα. Είσαι ακόμα πολύ αδύναμη.
Δε θα πάθω τίποτα. Θέλω να το δω.
Ένα άλογο είναι, τίποτα το ιδιαίτερο.
Είναι καλλονή! Πως ήταν;
Τέλειο.
Πυροβολούσαν κουνέλια κοντά στο Χαίνουν...
Τράβηξε τα χαλινάρια, αλλά δε βγήκε απ' το δρόμο.
Αλήθεια, μικρό μου; Πως θα το φωνάζουμε;
Θα αποφασίσουμε στο τσάι. Πρέπει να μπεις μέσα.
Είναι μαύρο σαν έβενος.
Έβενος...
Ακούγεται σαν έρανος.
Βάλτο στο στάβλο.
Θα τον λέμε Μαυροπούλι, σαν το άλογο του θείου σου.
Το μαυροπούλι ήταν άσχημο. Και κακότροπο.
Περίμενε, του έδωσες όνομα κιόλας.
Καλλονή. Αυτό δεν είναι όνομα.
Ναι, είναι. Καλλονή...
Μαύρη Καλλονή.
Ένα καινούριο όνομα...
Ένα καινούριο σπίτι...
Κι ένας στάβλος γεμάτος άλογα για γνωριμία.
Θα της περάσει.
Ήταν ιδιότροπη...
Ήταν κακότροπη...
Ήταν μοχθηρή...
Ήταν το ομορφότερο πλάσμα που είχα δει ποτέ μου.
Μισώ τον Αλφρεντ.
Κι εγώ.
Επίθεση!
Τεμπέλικο άλογο!
Σταμάτα!
Προχώρα!
Γοργοπόδαρε!
Τρέχα, Γοργοπόδαρε!
Άνοιξε και τη δικιά μου!
Γοργοπόδαρος! Τέλειο όνομα για τον μικρό.
Άστον ήσυχο!
Άσε να τον πιάσει ο Τζο...
Του χρειάζεται εξάσκηση.
Μάζεψε τα.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Είναι ώρα για το τσάι σας.
Ναι, μάλλον.
Ώρα για τσάι κορίτσια! Τζέσικα, Μολυ!
Ευτυχώς που ήρθε ο Τζων.
Πραγματικά.
Ο Τζο είχε καλή καρδιά...
αλλά ούτε ιδέα από άλογα.
Μείνετε ακίνητα.
Μην τρέχετε!
Τι υπέροχο μέρος!
Έτρεξα κοντά της.
Ήξερα ότι όλα θα είναι μαγικά.
Περίμενε!
Τι κάνεις;
Σε παρακαλώ!
Ήρεμα, Τζιντζερ.
Τι τρέχει με αυτήν; Πρέπει να τη χτυπούσαν.
Θα της φερθούμε καλά και θα αλλάξει συμπεριφορά.
Η καλή μεταχείριση φτιάχνει καλά άλογα...
η κακή τα καταστρέφει.
Κράτα το ίσια.
Δεν μπορώ.
Μπορείς.
Θα κέρδιζα ποτέ την αγάπη της;
Όταν φτάσαμε στο λόφο...
Αντί να επιβραδύνει και να μου φορτώσει όλη τη δουλειά...
Έριξε το βάρος στο κολάρο και τράβηξε μπροστά.
Τα βήματα μας ταίριαζαν τέλεια.
Ήμουν σίγουρος ότι όλα θα ήταν διαφορετικά μετά.
Ήταν διαφορετικά...
Χειρότερα.
Τώρα με αγνοούσε εντελώς.
Χοροπηδούσα μέχρι τον ουρανό.
Έκανα το παν για να τραβήξω την προσοχή της.
Αν κι ήμουν νεοφερμένος...
Ο Κύριος κι ο Τζων με εμπιστεύονταν ακόμα και σε φοβερή καταιγίδα.
Τα άγρια κλαδιά προσπαθούσαν να μ' αρπάξουν.
Η βροχή τσιμπούσε τα μάτια μου σαν χιλιάδες μέλισσες.
Προχώρα, Καλλονή!
Η γέφυρα είχε πλημμυρίσει...
αλλά φαινόταν ασφαλής.
Φτάνοντας στη μέση, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Καλλονή, προχώρα!
Όλα μέσα μου φώναζαν να μην προχωρήσω.
Ήθελα να τον υπακούσω, άλλα έκανε λάθος.
Ξέρω, φιλαράκο.
Πως να σε κάνω να καταλάβεις;
Δεν πρέπει να πλησιάσουμε!
Έλα, Καλλονή...
Για χάρη μου.
Έμεινα ακίνητος.
Προσπάθησα να του το πω.
Αρκετά!
Δεν ήξερα πόση ώρα θα μπορούσα να τον κρατήσω.
Έπρεπε να αντέξω.
Ο Θεός να σε ευλογεί, Καλλονή.
Τζων, τι έγινε;
Εντάξει είμαι, κυρία.
Πάω να φροντίσω την Καλλονή.
Όχι, έλα αμέσως μέσα.
Μα χρειάζεται φροντίδα.
Εγώ θα τη φροντίσω, θείε.
Εντάξει. Κάνε ότι σου έδειξα.
Όχι ο Τζο!
Δεν ξέρει τι να κάνει.
Ο ιδρώτας κι η βροχή με πάγωσαν μέχρι τα κόκαλα.
Δε χρειάζεσαι την κουβέρτα.
Είσαι ζεστός.
Ήθελα την κουβέρτα μου.
Ήθελα ένα σωρό κουβέρτες.
Το παγωμένο νερό με χτύπησε στο στομάχι σαν κλωτσιά.
αλλά διψούσα πολύ.
Την άλλη μέρα...
Αρρώστησα.
Η Τζιντζερ έμεινε ξύπνια όλη νύχτα μαζί μου.
Φαίνεται ο οίκτος την μαλάκωσε.
Θεέ μου! Καλλονή!
Πονάει.
Δεν έχει κουβέρτα.
Ανόητο, ανόητο παιδί!
Σίγουρα και το νερό ήταν παγωμένο.
Τρέχα στο σπίτι και φέρε άλλη μια κουβέρτα.
Πρέπει να το πιείς.
Φτωχή μου Καλλονή...
Καλό μου αλογάκι!
Ελπίζω να του κάνει καλό.
Πήγαινε να κοιμηθείς τώρα.
Θα μείνω μαζί του απόψε.
Κάναμε ότι μπορούσαμε.
Μπορεί να χρειαστεί κάτι.
Ο παραμικρός θόρυβος ήταν βασανιστήριο.
Αλφρεντ, σταμάτα!
Παιδιά, αρκετά!
Εντάξει, χρυσέ μου.
Σε παρακαλώ, γίνε καλά.
Θείε Τζων! Έλα να δεις τη Μαύρη Καλλονή!
Μ' έβαλαν σ' ένα λιβάδι για να αναρρώσω.
Ο Τζο ερχόταν κάθε μέρα για να με βλέπει.
Πιάσε με, αν μπορείς!
Τι τρέχει;
Δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις;
Καλά, έρχομαι.
Τι κάνεις;
Όχι τα σεντόνια!
Η κυρία μου αρρώστησε τόσο...
Που την πήγαμε σε γιατρό...
Έναν ειδικό που έμενε μακριά.
Δε θα καπνίζεις στο στάβλο!
Ηρέμησε, κοκκαλιάρη.
Καλησπέρα.
Ο ηλίθιος άφησε μια λάμπα εδώ μέσα.
Ο ξερόλας πρέπει να κοιτάει τη δουλειά του.
Παραπονιέσαι για την πίπα μου, κι αφήνεις λάμπα.
Για να βλέπεις. Φέρτην κάτω.
Είσαι τυχερός που ανέβηκα επάνω.
Τι έχεις;
Μόνο για απόψε είναι.
Τι φοβάσαι; Εντάξει είσαι...
Θα πάρω το άλογο το πρωί.
Φρόνιμα.
Φάε το σανό σου.
Οι ήχοι κι οι μυρωδιές ήταν περίεργα.
Δεν ήξερα τι ήταν.
Πως να καταλάβεις κάτι που πρώτη φορά μυρίζεις η ακούς;
Εδώ είμαι, Καλλονή.
Δεν αφήνω τη Τζιντζερ!
Δε θα σ' αφήσω να καείς.
Μην κοιτάς τη φωτιά!
Δεν έβλεπα.
Έπρεπε να τον ακολουθήσω.
Ο Τζο μας έσωσε.
Και τα άλλα άλογα σώθηκαν άλλα κανένας δεν μπορούσε να βοηθήσει την κυρία μας.
Η αρρώστια της χειροτέρεψε τόσο...
Που ο γιατρός της είπε να πάει σε θερμότερο κλίμα.
Η οικογένεια εγκατέλειπε την Αγγλία...
Κι εμάς.
Αντίο, Τζων.
Μακάρι να σας ξαναδούμε.
Σ' αγαπάμε, Γοργοπόδαρε.
Ώρα να φεύγουμε, αδελφές.
Σ' ευχαριστώ, Τζων, που υπηρέτησες την οικογένεια μου.
Δε θα σας ξεχάσουμε ποτέ, κύριε.
Αντίο, Καλλονή μου.
Ποτέ δε θα ξαναβλέπαμε την οικογένεια μας.
Ποτέ πια.
Ήταν η τελευταία μας φορά στο μεγάλο λιβάδι...
αλλά ήταν κάτι που κάνεις δεν μπορούσε να μας πάρει.
Χόρευαν!
Ο εφημέριος ήρθε να πάρει τον Γοργοπόδαρο.
Υποσχέθηκε στον κύριο μας να μην το πουλήσει ποτέ.
Δεν ήθελα να πω αντίο σ' αυτό το ζωηρό αλογάκι.
Η Τζιντζερ, ο Τζο κι εγώ σύντομα βρεθήκαμε...
Μιλιά μακριά από καθετί αγαπημένο και οικείο.
Τα άλογα απ' την πίσω πόρτα, μικρέ! Τι κάνεις εκεί;
Σου ορκίζομαι...
Κάποια μέρα, με κάποιο τρόπο...
Θα είμαστε πάλι μαζί.
Πάρε με μαζί σου τώρα.
Μη φεύγεις!
αλλά έφυγε.
Λαίδη Ουεξμιρ, Λόρδε Ουεξμιρ...
Λόρδε Τζωρτζ...
Μας κοίταζαν επίμονα, με μάτια γεμάτα κριτική.
Για αυτούς δεν ήμασταν πιο ζωντανά...
Απ' τα γκέμια μας.
Κοίτα τα μακριά πόδια της καστανής φοράδας.
Κάνει για κυνήγι. Θα πετάει πάνω απ' τα εμπόδια.
Πρέπει να βάλεις ψηλότερα τα κεφάλια τους, Γιορκ.
Δεν είναι συνηθισμένα να φοράνε σφιχτό χαλινάρι.
Ο ιπποκόμος τους είπε ότι δεν το χρησιμοποιούσαν.
Έτσι δεν είπε; Μάλιστα, Λόρδε μου.
Καλύτερα να τα σφίξεις σταδιακά.
Έχουν απαράδεκτη όψη.
Λίγο σφίξιμο δεν θα τα σκοτώσει.
Όπως επιθυμείτε, Λαίδη μου.
Ρουμπεν, φτιάξε τη φοράδα.
Το σφιχτό γκέμι τραβάει πίσω το κεφάλι σου...
Ώστε να το κρατάς άβολα ψηλά.
Μερικοί βρίσκουν ότι κάνει το άλογο εντυπωσιακό.
αλλά η Τζιντζερ θύμωνε.
Το σπίτι που ήρθαμε ήταν όλο μεγαλοπρέπεια.
Τετραπλάσιο σε μέγεθος απ' το Μπερτγουικ Παρκ...
αλλά καθόλου ευχάριστο...
Αν έχει γνώμη ένα άλογο.
Συνήθως είχαμε τα κεφάλια μας κάτω και μπροστά.
Τώρα έπρεπε να τα κρατάμε ψηλά.
Πονούσαν τα πόδια και η πλάτη μας.
Και γιατί;
Για μόδα.
Δέστα πιο σφιχτά.
Όπως επιθυμείτε, Λαίδη μου.
Ρουμπεν, σφίξε το χαλινάρι της φοράδας.
Το σφιχτό γκέμι είναι ανυπόφορο.
Δεν έχει νόημα.
Κι η ανοησία μπορεί να τρελάνει το άλογο.
Πιο σφιχτά, Γιορκ!
Όπως επιθυμείτε, Λαίδη μου.
Δεν ήξερα πόσο ακόμα θα το άντεχε η Τζιντζερ.
Δε θα τους σηκώσεις ποτέ τα κεφάλια, Γιορκ; Σήκωσε τα αμέσως!
Όπως επιθυμείτε.
Και τότε έγινε.
Ανίκανε βλάκα!
Θ' αργήσω στης Δούκισσας!
Βγάλε αυτό το ξύλο! Γρηγορά!
Το χαλινάρι την πνίγει.
Βλάκα!
Τα άλογα έχουν πιο πολύ μυαλό από σένα.
Σκέπασε το κάστανο.
Φέρε ζεστό νερό και λοσιόν.
Ρουμπεν, φρόντισε το μαύρο.
Όπως επιθυμείτε, κ. Γιορκ.
Το πόδι μου πονούσε...
Το τραύμα ήταν βαθύ.
Αυτή φταίει αν χάσει το τσάι...
Όχι εσύ.
Ούτε εγώ.
Αυτή μπορεί να σε κάνει να το ρίξεις στο πιοτό.
Μας έβαλαν ξύλινα μαραφέτια γύρω απ' το λαιμό μας...
Δεν μπορούσαμε να γυρίσουμε καν το κεφάλι μας.
Μετά απ' αυτό...
Η Λαίδη δεν ξαναζήτησε την Τζιντζερ.
Εγώ όμως...
Συνέχισα να υφίσταμαι τα καπρίτσια της.
Κοίτα, άνθρωπε μου!
Χρειάζεται επισκευή;
Είναι συνέχεια έξω...
Και με τέτοιους δρόμους...
Έχει σαπίσει εδώ.
Παντού έχει σαπίσει.
Τι θέλουν;
Η Λαίδη ζήτησε βάψιμο.
Της χρειάζεται κάτι πιο πολύ από βάψιμο.
Κράτα μου το άλογο...
Άστο σελωμένο, καλύτερα.
Δε θ' αργήσω.
Που πας, Ρουμπεν;
Θα γυρίσω.
Άκου...
Είναι χαλαρό το πέταλο.
Που πας;
Δεν πρέπει να ιππεύσεις.
Σήκω πάνω!
Όρθιο είναι.
Σήκω.
Που είναι το κεφάλι σου;
Φύγε απ' τη μέση!
Με πίεζε συνέχεια!
Τι είχε πάθει;
Έχανα το πέταλο μου...
αλλά αυτός το μυαλό του.
Το κορμί μου ήταν εκεί...
αλλά οι σκέψεις μου ξέφευγαν.
Με πήγαιναν μακριά απ' αυτό το απαίσιο μέρος.
Πολύ μακριά.
Ο Ρουμπεν ήταν εκεί...
Που είχε πέσει.
Έμεινα μαζί του.
Η μητέρα μου με έμαθε να είμαι πιστός, ότι κι αν γίνει.
Θεέ και Κύριε, τι έγινε;
Γύρνα τον.
Δες αν μπορεί να σταθεί όρθιος.
Θα τον κουβαλήσω.
Κάθε βήμα ήταν βασανιστήριο.
Δεν ήξερα αν θα έφτιαχναν ποτέ τα γόνατα μου.
Δε διαλέγουμε τους ανθρώπους της ζωής μας...
Είναι καθαρή τύχη.
Κέρδισε!
Ωραία κούρσα, γιε μου.
Τι έκανες στο άλογο;
Δεν το εκπαίδευσες;
Κέρδισα την κούρσα.
Το κατέστρεψες.
Δεν μπορεί ν' αναπνεύσει.
Η Τζιντζερ λάτρευε τα άλματα. Πηδούσε με την καρδιά της.
αλλά την έβαλαν να τρέξει πριν δυναμώσει...
Κι αυτό την κατέστρεψε.
Ήταν ωραία ζώα.
Τώρα κοίτα τα... Είναι χάλια!
Αν ηρεμήσει η φοράδα δώδεκα μήνες, θα ξαναγίνει καλά.
Το μαύρο πρέπει να πουληθεί.
Δε δέχομαι τέτοια γόνατα στους στάβλους μου.
Πουληθεί;
Κάθε άλογο ξέρει αυτή την τρομακτική λέξη.
Όταν με πήραν, ήταν τόσο ξαφνικό...
Που δεν πρόλαβα να αποχαιρετήσω την Τζιντζερ.
Ο φρικτός άντρας που με αγόρασε, νοίκιαζε άλογα.
Με νοίκιαζε σε όποιον ήθελε άλογο.
Ευτυχώς που δεν μπορούσαν να με δουν οι φίλοι μου.
Δε θα με αναγνώριζαν καν.
Μισούσαμε αυτόν τον άνθρωπο.
Σας ξέφυγα, βλάκες!
Αυτό το ζωντανό μέρος μου έφτιαξε το κέφι.
Ξέρω ποιος είναι αυτός...
Είναι ο Τζο!
Μεγαλύτερος, ψηλότερος...
αλλά είναι αυτός!
Που πήγε;
Τι έχουν τα γόνατα του;
Τι κάνεις; Που είναι ο Τζο;
Νάτος.
Άσε με!
Ζωηρό, έτσι;
Τζο, μη φεύγεις!
Είμαι εδώ!
Με 25 λίρες είναι δικό σας.
Δεκαπέντε.
Δεκαοκτώ. Δεκαέξι.
Δεκαεπτά, ούτε δεκάρα πιο πολύ.
Έγινε!
Πως να περάσω;
Τι πολυκοσμία!
Πολύς θόρυβος...
Απαίσια μυρωδιά.
Που ήταν το γρασίδι;
Που ήταν τα δέντρα;
Ήταν στρυμωγμένα...
Και υγρά...
Και σκοτεινά και θλιβερά!
Τζέρι, τι έχει;
Είναι φοβισμένο.
Θέλω να το χαϊδέψω.
Δώσε μου μια βούρτσα, Ντολυ.
Βάλε άχυρο σε εκείνο το παχνί.
Δεν πειράζει...
Ας του φερθούμε ήρεμα.
Να του δώσουμε μια ευκαιρία.
Είναι σαν χνούδι Μωρού.
Είναι τόσο απαλό.
Βοήθησε μας.
Τι γίνεται με το άχυρο;
Έτοιμο είναι.
Πάρε μια βούρτσα.
Δεν είναι πια φοβισμένο.
Θα τραβάει το αμάξι;
Μην ανησυχείς.
Άκουγα σιωπηλά.
Πως θα το φωνάζουμε;
Τζακ, όπως το παλιό.
Είναι πιο μαύρος απ' τον Τζακ.
Όταν είναι καθαρός, το χρώμα του είναι υπέροχο.
Βλέπεις κάτι πάνω του; Δεν είπα αυτό.
Θα σε φωνάζουμε Μπλακ και Τζακ, σαν το παλιό.
Όλο μαζί, Μπλακ Τζακ, γιατί τα χαρτιά είναι στημένα...
Εναντίον μας.
Τι κάνεις εκεί, Ντολυ;
Θέλει να είναι όμορφος.
Καλή ιδέα.
Ξαφνικά είχα ελπίδες.
Οι καλοί άνθρωποι κάνουν καλό ένα μέρος.
αλλά αναρωτιόμουν τι θα έφερνε το αύριο.
Τζέρι, βρήκες ένα καλό;
Υπέροχο!
Κατάμαυρο!
Για κηδεία.
Κοτσίδες στην χαίτη και την ουρά;
Θα πάτε σε παρέλαση;
Ήθελε να είναι όμορφο την πρώτη του μέρα.
Το ακούσατε, παιδιά;
Είναι δανδής. Μου μοιάζει.
Και γιατί να μην είσαι;
Μην ανησυχείς, Μπλακ Τζακ, αγόρι μου.
Τα χέρια του Τζέρι...
Με την ηρεμία τους...
Μου έδωσαν σιγουριά.
Περιμέναμε στις πιάτσες...
Να πάρουμε επιβάτες.
Δύσκολη ζωή.
Οι δρόμοι ήταν σκληροί για τα πόδια μου.
Το αμάξι είναι σκληρό για την πλάτη του αλόγου.
αλλά ήμουν τυχερός...
Είχα τον Τζέρι. Δουλεύαμε μαζί.
Άμαξα!
Είσαι εντάξει;
Να τα μαζέψουμε, πριν τα πατήσουν.
Γρήγορα, στη Βικτόρια για το τρένο των δέκα.
Θα πάμε με κανονικό βήμα.
Ένα σελίνι εξτρά.
Με κανονικό βήμα.
Θα σας πάω εγώ εγκαίρως!
Δε θέλει να κάνει το άλογο του να ιδρώσει!
Ανοίξτε δρόμο!
Περνάω!
Ήρεμα, αλογάκι μου.
Είσαι εντάξει, Νταϊάνα;
Σώα και αβλαβής.
Τρελοί όλοι τους.
Η μητέρα της Νταϊάνα Μπράουν...
Είναι άρρωστη.
Καημένη Νταϊάνα.
Δεν μπορεί να πάει εκεί.
Μένει στην εξοχή...
Και δεν έχει τρένα την Κυριακή.
Το άλογο είναι κουρασμένο, το ίδιο κι εγώ.
Δεν πρέπει να φερόμαστε...
Όπως θέλουμε να μας φέρονται;
Μου βγάζεις νωρίς το κήρυγμα της Κυριακής.
Αν πέθαινε η δική μου μητέρα...
Αν είχα ελαφρότερο καρότσι, θα ήταν καλύτερα για το άλογο.
Ο Μπουτσερ Ντοζ θα σου δανείσει το ελαφρή καρότσι.
Είσαι έξυπνη γυναίκα.
Βάλε μου ψωμοτύρι, θα ετοιμαστώ.
Βάλε το άλογο σου με τις αγελάδες...
Το λιβάδι ανήκει σ' εμάς, όχι στην έπαυλη.
Θα τον αφήσω λίγο ελεύθερο. Θα πανηγυρίσει.
Καλός με εμένα, καλός με το άλογο.
Πήγαινε στη μητέρα σου.
Πως θα στο ξεπληρώσω;
Γρασίδι!
Πουθενά καλντερίμι!
Δεν πίστευα στα μάτια μου!
Που είναι το ψωμί μου;
Το τρέξιμο με έκανε χαρούμενο.
Ήθελα να χαρεί κι ο Τζέρι.
Δώστο μου!
Ευχαριστώ.
Η επίσκεψη στην εξοχή με αναζωογόνησε.
αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να τη σκέφτομαι.
Τότε, σαν από θαύμα...
Την είδα.
Η όμορφη μου Τζιντζερ.
Ήταν πετσί και κόκαλο.
Τι της είχαν κάνει;
Ήταν τόσο αδύναμη, που σχεδόν δε με γνώρισε.
Εγώ είμαι, Τζιντζερ.
Η ζωηράδα είχε χαθεί απ' τα μάτια της.
Το πρόσωπο της, το γεμάτο ζωντάνια, τώρα υπέφερε.
Προσπάθησα να την παρηγορήσω.
Ήθελα να ξέρει ότι δεν ήταν μόνη.
Μην εγκαταλείπεις, Τζιντζερ!
Αγαπημένη μου φίλη.
Εκείνη τη νύχτα, την ονειρεύτηκα.
Ονειρεύτηκα τι είχαμε.
Ονειρεύτηκα τι μπορούσε να έχει γίνει.
Τι είναι αυτό;
Και τότε ήξερα.
Αντίο, γλυκιά μου.
Κάνε υπομονή.
Αυτοί οι κύριοι πληρώνουν το νοίκι μας.
Θα βγουν όπου να είναι.
Συγνώμη, κύριε. Μου ζήτησαν να έρθω εδώ στις 9.
Είναι μεσάνυχτα. Μήπως...
Θα σε φωνάξουν σύντομα. Το πάρτη σχεδόν τελείωσε.
Περιμέναμε τους επιβάτες μας.
Και περιμέναμε.
Οι άνθρωποι δεν φέρονται άκαρδα μόνο στα άλογα.
Είναι σκληροί και Μεταξύ τους.
Να είσαι καλά, γέρο μου.
Ξεκίνα!
Ξεπαγιάσαμε!
Σ' ένα λεπτό, κύριε.
Μην είσαι αναιδής... Θα πίναμε άλλα δυο ποτά σ' ένα λεπτό.
Κάτι συνέβαινε.
Ο Τζέρι με φρόντιζε πάντα.
Τώρα ήρθε το παιδί.
Χάρι, δεν ήθελα να ενοχλήσω στο σπίτι.
Πως είναι ο μπαμπάς σου;
Είναι τα πνευμονία του.
Ο γιατρός λέει ότι δεν κάνει να ξανά οδηγήσει αμάξι.
Κουράγιο.
Βοήθα τη μαμά σου.
Δε θα ξανά οδηγήσει αμάξι;
Πως γίνεται;
Χαιρόμουν που βγήκα έξω. Ήθελα να ξαναδουλέψω.
Δεν πάμε στην πιάτσα.
Μόνο για να ξεμουδιάσεις.
Καλημέρα, Χάρι. Είναι σπίτι η μαμά σου;
Ντολυ, τι κάνεις εκεί;
Τα μαζεύω. Μετακομίζουμε στην εξοχή.
Ο μπαμπάς θα οδηγεί άμαξες. Η Νταϊάνα λέει ότι δεν θα ξανά οδηγήσει αγοραίο.
Τι θα γινόταν τώρα;
Αν και η δουλειά με είχε κουράσει...
Ήλπιζα να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου με τον Τζέρι.
Αντίο...
Όμορφε Μαρούλη.
Ο μπαμπάς είπε να σου δώσω ένα φιλί απ' αυτόν.
Με πήρε ένας έμπορος σταριού, που ο Τζέρι περίμενε ότι θα μου φερόταν καλά.
αλλά αυτό που περίμενε...
Απ' αυτό που γινόταν, διέφερε όσο το χάδι απ' το μαστίγωμα.
Για δυο ατελείωτα χρόνια, τραβούσα το βαρύ κάρο...
Μέχρι που δεν μπορούσα να τραβήξω πια.
Δεκαέξι λίρες για τα δυο!
Για ιππασία και ζέψιμο.
Ενδιαφέρεται κανείς; 16 λίρες και για τα δυο.
Μόνο για το χασάπη κάνουν.
Ήμουν πολύ αδύναμος για να νοιαστώ.
Ήταν άλογο για άμαξα;
Μπορεί.
Έχει ανώτερη κατασκευή απ' τα άλλα.
Δε συμφωνείς, Τζο;
Καημένο, γέρικο πλάσμα!
Θα βρούμε κάτι καλύτερο στο Λανγκλεϊ.
Αυτή η φωνή...
Με ξύπνησε.
Ήξερα αυτή τη φωνή...
Ήταν ο Τζο.
Μαύρη Καλλονή...
Εδώ είμαι, Καλλονή...
Εδώ είμαι.
Είσαι ασφαλής τώρα.
Ζω σ' αυτό το ευτυχισμένο μέρος εδώ κι ένα χρόνο.
Η δύναμη μου και το κέφι μου ξαναγύρισαν.
Ο Τζο υπόσχεται ότι δε θα πουληθώ ποτέ ξανά.
Τα βάσανα μου τελείωσαν...
Και είμαι σπίτι μου.
Συχνά...
Φαντάζομαι ότι είμαι στο λιβάδι του Μπερτγουϊκ.
Είμαι ξανά με τους παλιούς φίλους μου.
Και τίποτα...
Δεν θα μας χωρίσει πια...
Ποτέ!
ΚΑΝΕΝΑ ΖΩΟ ΔΕΝ ΕΠΑΘΕ ΖΗΜΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ.
ΟΙ ΣΚΗΝΕΣ ΓΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΥΣΤΗΡΗ ΕΠΗΡΗΣΗ...
ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΆΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥΣ.