ΒΑΘΥ ΜΠΛΕ
Ο πλανήτης μας είναι Γαλάζιος Πλανήτης.
Βαθιά γαλάζια νερά...
...που κάνουν τα κομμάτια γης να φαίνονται μικρά.
Βαθύ Γαλάζιο: Η πηγή της ίδιας της ζωής.
Εδώ, μισό εκατομμύριο άλμπατρος...
...ζητούν τόπο αναπαραγωγής σ'ένα μικρό νησί του ωκεανού.
Μετά από χιλιάδες μίλια αναζήτησης...
...επιτέλους, το Βαθύ Γαλάζιο προσφέρει την αφθονία του.
Η θάλασσα στηρίζει πιο πολλή ζωή απ'όλη τη στεριά...
αλλά είναι άνισα απλωμένη...
...καθώς μετακινείται και κρύβεται στον γαλάζιο χώρο.
Η συγκέντρωση των πουλιών προδίδει μια ανακάλυψη.
Τα κοπάδια ψαριών δε μπορούν να κρυφτούν.
Είναι ένας κόσμος αδιάκοπου κινδύνου...
...ένας ατέλειωτος κύκλος γέννησης, θανάτου, ανανέωσης.
Για τη νέα γενιά των θαλάσσιων λεόντων...
...η ζωή αρχίζει στην ακτή, ένα ασφαλές μέρος...
...όπου οι μάνες επιστρέφουν μόνο για να γεννήσουν.
Η στεριά γίνεται ένα καλό νηπιαγωγείο...
...όπου τα μικρά αποκτούν τη δύναμη που θα χρειαστούν...
...για μια πιο σκληρή ζωή στη θάλασσα.
Οι φόνισσες φάλαινες έχουν μόνο λίγες μέρες να επωφεληθούν...
...απ'την αφέλεια των κουταβιών. Σύντομα τα μικρά θα μάθουν...
...ν'αποφεύγουν τα ρηχά κατά την παλίρροια.
Αλλά και οι φάλαινες κινδυνεύουν να εξοκείλουν...
...καθώς παίρνουν την λεία τους.
Οι νεαρές φάλαινες μαθαίνουν να κυνηγούν στ'ανοιχτά...
...γιατί το κυνήγι στις ακτές είναι επικίνδυνο.
Γη και θάλασσα συναντώνται...
...και σχηματίζουν μια γεμάτη ένταση μεθοριακή γραμμή...
...όπου οι διαθέσεις αλλάζουν με την κίνηση του νερού.
Μακριά απ'την ακτή, σε λαμπερό ζεστό νερό...
...ο ωκεανός φυλάει τα μεγάλα πλούτη του...
...τους υφάλους κοραλλιών...
...που βρίσκονται μόνο στα αβαθή των τροπικών θαλασσών.
Είναι ένας εύθραυστος κόσμος...
...χτισμένος πάνω σε πολύ μικρούς οργανισμούς...
...τους πολύποδες κοραλλιών, οι σκελετοί των οποίων...
...σχηματίζουν υφάλους συχνά σε μήκος εκατοντάδων μιλίων.
'Ενας φαλαινοκαρχαρίας, το πιο μεγάλο ψάρι της θάλασσας...
...επισκέπτεται τον ύφαλο και το πράσινο πλαγκτόν...
...περνώντας το νερό απ'τα βράγχιά του.
Η σελήνη είναι μια ισχυρή δύναμη στον βυθό.
Το βασίλειό της είναι ένας διαφορετικός κόσμος...
...όπου ισχύουν νέοι κανόνες.
Αν και ριζωμένο, το κοράλλι δίνει μάχη για τον χώρο του.
Εξαπολύει θανατηφόρα κύτταρα...
...για να παραλύσει και μετά να φάει ζωντανό τον γείτονα.
Το σκοτάδι φέρνει τη δική του διάθεση...
...μια αλλαγή ρυθμού, όπου τα πλάσματα του φωτός...
...πρέπει να βρουν κάποια κρυψώνα.
Μια σχισμή κάτω απ'τα κοράλλια...
...παρέχει στέγη για τη νύχτα...
...αλλά όχι σιγουριά ότι θα δεις το ξημέρωμα.
Για άλλους, το σκοτάδι είναι ώρα φαγητού.
Οι νυχτόβιοι δε χρειάζονται φως.
Ειδικές αισθήσεις τους επιτρέπουν...
...ν'ανιχνεύουν και την παραμικρή κίνηση.
Ως και η πιο μικρή σύσπαση μυός, τους φέρνει κοντά...
...έτοιμους να διαλέξουν το θύμα τους.
Καταιγίδες, βροχές, άνεμοι και σύννεφα...
...ταράζουν τις θάλασσες με τη δική τους δύναμη.
Η βίαιη ανάμιξη των νερών φέρνει ζωή...
...που ξυπνάει και τροφοδο- τείται απ'το φως του ήλιου.
Τα υποβρύχια ρεύματα ανακατεύουν τον υγρό κόσμο...
...μαστιγώνοντας τα πλήθη των μικροσκοπικών οργανισμών...
...με τους οποίους τρέφονται τόσο πολλά άλλα ζώα.
Τα ασπόνδυλα πλάσματα έχουν κι αυτά τον δικό τους χώρο...
...απλώνοντας τα πλοκάμια τους με διάφορους τρόπους...
...για να πιάσουν και τη δική τους λεία.
Στα άκρα της γης, βόρειο και νότιο, η παγωμένη θάλασσα...
...περιμένει την επιστροφή του ήλιου...
...της δύναμης που αντλεί ζωή απ'τα ακίνητα νερά.
Οι πολικές αρκούδες, όχι πια ασφαλείς σε σταθερό πάγο...
...αναγκάζονται να μπουν στο νερό.
Μακριά στον νότο, σε μεγάλους αριθμούς...
...αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι μαζεύονται στον πάγο.
Ωραίοι και ευτραφείς, είναι έτοιμοι ν'αντιμετωπίσουν...
...τις πιο άγριες καιρικές συνθήκες στη γη.
Καθώς τελειώνει το ανταρκτικό καλοκαίρι...
...όλη η ζωή τραβάει βόρεια, μακριά απ'τα παγωμένα νερά.
Αλλά οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι παραμένουν.
Μπροστά τους έχουν ένα κοπια- στικό ταξίδι προς τα νότια...
...εκατό μίλια σε παγωμένη γη, για να αναπαραχθούν.
Για τρεις μήνες, τα αρσενικά πουλιά θα πεινάσουν...
...σε φοβερές θερμοκρασίες και θυελλώδεις ανέμους.
Στην Αρκτική, ο χειμώνας κάνει τη θάλασσα στέρεη γη...
...και για πρώτη φορά μετά το θερινό λιώσιμο των πάγων...
...οι πολικές αρκούδες κινού- νται με άνεση στη θάλασσα.
Μετά από μήνες φοβερής πείνας...
...ψάχνουν απεγνωσμένα για τροφή...
...ενώ η νέα γενιά πρέπει να μάθει να κυνηγάει.
Ψάχνουν στον παγωμένο κόσμο τους για φωλιές με φώκιες...
...κρυμμένες στις σπηλιές από πάγο.
Η παγωμένη θάλασσα φέρνει κίνδυνο, αλλά και ευκαιρίες.
Κάτω απ'το σεντόνι πάγου...
...έχουν παγιδευτεί αυτές οι φάλαινες μπελούγκα.
Θα περάσουν βδομάδες πριν ανοίξει ο πάγος...
...και μπορέσουν να κολυμπήσουν σε καθαρό νερό.
Για την ώρα μοιράζονται αυτόν τον μικρό χώρο...
...για να αναπνέουν και να διώχνουν μακριά τον πάγο.
Αυτή τη φορά, η αρκούδα αποτυγχάνει...
...αλλά τα σημάδια απ'τα νύχια της...
...θα μείνουν στις ράχες των φαλαινών.
'Οσες επιβιώσουν στην παγωμένη φυλακή τους...
...θα γυρίσουν στην ελευθερία της ανοιχτής θάλασσας.
Ο ζεστός ήλιος διώχνει ξανά τους πάγους...
...κι οι γκρίζες φάλαινες ταξιδεύουν 6.000 μίλια...
...για να τραφούν στις πολικές θάλασσες.
Το τρίμηνο μωρό δεν ξέρει την ανοιχτή θάλασσα...
...κι η μητέρα του πρέπει να κολυμπάει αργά...
...για να το οδηγεί στους τόπους τροφής.
Προσέχοντας τη μητέρα των τριάντα τόνων...
...οι κυνηγοί βάζουν στόχο το ευάλωτο μικρό.
Μετά από ώρες καταδίωξης απ'τους φονιάδες...
...το μωρό-φάλαινα είναι εξαντλημένο.
Τώρα οι κυνηγοί θέλουν να το σπρώξουν μακριά απ'τη μητέρα.
Προσπαθούν να το πνίξουν.
Το μικρό είναι νεκρό.
Μετά από έξι ώρες καταδίωξης...
...τελικά οι κυνηγοί έχουν το έπαθλό τους.
Χωρίς το μωρό που είχε στη μήτρα της 13 μήνες...
...η μάνα πρέπει να συνεχίσει μόνη το ταξίδι της.
Οι φονιάδες έχουν πάρει μόνο τη γλώσσα...
...και το κάτω σαγόνι του μωρού.
Μακριά από κάθε γη, ο Ανοιχτός Ωκεανός...
...μια απέραντη έκταση γαλάζιου...
...τεράστια υδάτινη έρημος.
Εδώ, περιπλανώμενοι γίγαντες, ταξιδεύουν χιλιάδες μίλια...
...στα ρεύματα των ωκεανών, αναζητώντας τροφή.
'Ενας μοναχικός ταξιδιώτης στο υγρό διάστημα...
Μόνο σε λίγα μυστικά μέρη του Γαλάζιου...
...οι συνήθως μοναχικοί περιπλανώμενοι...
...έρχονται μαζί σε μεγάλες ομάδες.
Και μέσα στη σύγχυση...
...ένας γίγαντας τριάντα τόνων υψώνεται απ'το γαλάζιο.
Αφήνοντας τη στενή λωρίδα των ηλιόλουστων νερών...
...κάτω απ'την επιφάνεια του ωκεανού...
...ταξιδεύουμε κάτω στην αιώνια νύχτα.
Με κάθε μέτρο βύθισης, η πίεση αυξάνεται...
...η θερμοκρασία πέφτει...
...και το φως απ'την επιφάνεια αργοσβήνει.
Πιο πολλοί άνθρωποι έχουν επισκεφτεί το διάστημα...
...παρά τα μεγάλα βάθη αυτού του άγνωστου κόσμου.
'Οσο πιο βαθιά πας...
...η ζωή κάτω από πίεση προσαρμόζεται, αλλάζει...
...έτοιμη να παίξει ένα θανάσιμο κρυφτούλι.
Εδώ κάτω, το μόνο φως...
...έρχεται απ'τους ίδιους τους κατοίκους του βυθού.
Κάποιοι το χρησιμοποιούν για να προσελκύσουν λεία.
Για άλλους, το φως είναι το δόλωμά τους.
Λάμψεις που θαμπώνουν και ζαλίζουν τους κυνηγούς τους.
Ο βαθύς πυθμένας του ωκεανού είναι...
...ο πιο μεγάλος χώρος κατοικίας του πλανήτη.
Καλύπτει πάνω απ'τον μισό συνολικό θαλάσσιο πυθμένα.
Εδώ, η πίεση είναι 500 φορές πιο μεγάλη απ'την επιφάνεια.
Κυρίως είναι επίπεδος, αλλά εδώ κι εκεί έχει χάσματα.
Το μεγαλύτερο χάσμα, το Χαράκωμα Μαριάνα...
...πέφτει εφτά μίλια κάτω προς τον πυρήνα της Γης.
Οι ράχες στη μέση του ωκεανού...
...είναι οι μεγαλύτερες γεωλογικές κατασκευές στη Γη.
Απλώνονται σε τριάντα χιλιάδες μίλια.
Νερό καυτό σαν λιωμένο μολύβι...
...αναβλύζει από καμινάδες ψηλές σαν ουρανοξύστες.
Οι μαύροι καπνιστές:
Πολύ δηλητηριώδες θειούχο υδρογόνο πέφτει στο νερό...
...δημιουργώντας μια βιολογική κόλαση.
Κι όμως, ακόμα κι εδώ...
...υπάρχει ζωή σε τεράστιες ποσότητες.
Αυτές οι καμινάδες είναι...
...απ'τα πιο πυκνοκατοικημένα σημεία του πλανήτη.
Θεμέλια ζωής όπου τα ζώα υπάρχουν...
...χωρίς ενέργεια απ'τον ήλιο.
Κάθε νύχτα, ζωή χωρίς αριθμό έρχεται απ'τα βαθιά.
'Ερχονται να τραφούν στα πλούσια νερά της επιφάνειας.
Μια καθημερινή τελετουργία που είναι...
...η πιο μεγάλη βιολογική μετανάστευση στον πλανήτη.
Αναζητήσαμε τα άστρα και τη σελήνη μας...
...χωρίς να γνωρίσουμε τον βυθό.
Κι όμως, ο ωκεανός συνεχίζει να μας ξαφνιάζει.
Ως τώρα, έχουμε εξερευνήσει ένα μικρό τμήμα του βυθού...
...όπου ζει το πιο μεγάλο πλάσμα που υπήρξε ποτέ.
Κάποτε υπήρχαν 300.000 γαλά- ζιες φάλαινες στους ωκεανούς.
Τώρα μένει μόνο το 1% απ'αυτά τα υπέροχα ζώα.
Κι όμως εμείς συνεχίζουμε να λεηλατούμε τον κόσμο τους.
ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ ΟDΕΟΝ S.Α.