Ο Σκοτεινός ξυπνάει.
Μόνο ένας μπορεί να του αντισταθεί.
-Πού πάμε τώρα; -Στους Δύο Ποταμούς.
Λένε ότι υπάρχουν τέσσερις τα'βίρεν εκεί, στην κατάλληλη ηλικία.
Η Νυνάβε θεωρεί ότι θα μπορώ ν' ακούω τον άνεμο αν εξασκηθώ μαζί της.
Είναι μοναχική ζωή αυτή της Σοφίας.
Σ' αγαπώ.
Το ξέρω.
Το ακούς αυτό;
Ακούγεται λάθος.
Μία μέρα αφότου ήρθες, εμφανίστηκαν αυτά.
Ήρθαν για τον ίδιο λόγο που ήρθα κι εγώ.
Ο Δράκοντας ξαναγεννήθηκε.
Και είναι ένας από εσάς.
Φεύγουμε τώρα.
Από τον Καπετάνιο.
Για τη νίκη σας σήμερα.
Να βαδίζετε πάντα στον δρόμο του Φωτός, κύριε.
Το έχεις δοκιμάσει ποτέ αυτό;
Υπάρχει μια ωμότητα στο πιάτο.
Επειδή η γεύση δεν προέρχεται μόνο από το πουλί.
Τα κόκαλα, το ράμφος και τα πόδια πληγιάζουν το στόμα σου.
Όχι τόσο ώστε να πονάς, αλλά αρκετά για να το ματώσουν.
Μη φοβάσαι, κορίτσι.
Μια Άες Σεντάι θα 'πρεπε να ξέρει καλύτερα απ' όλους
ότι κάποιες φορές η ωμότητα είναι το μόνο μονοπάτι προς τον οίκτο.
Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Πόση ώρα;
Όχι αρκετή.
Τότε, πρέπει να βιαστούμε.
Σταματήστε.
Η πόλη είναι εκεί. Αλλά καλύτερα να κρυφτούμε μέσα σε κάποιο κτίριο.
Οι τοίχοι δεν σταματούν τους Τρόλοκ. Μόνο τα βαθιά νερά φοβούνται.
Γι' αυτό μυρίζουν κάτουρο.
Με ξυπνήσατε, λοιπόν.
-Πρέπει να διασχίσουμε το Τάρεν. -Ασφαλώς, αρχόντισσα.
Ο γιος μου έρχεται όπου να 'ναι και...
Τα διπλάσια απ' αυτά μόλις φτάσουμε με ασφάλεια απέναντι.
Μήπως δεν ήμουν σαφής;
Δεν είσαι απ' τις γυναίκες που ακούνε συχνά "όχι".
Πράγματι.
Ελάτε. Γρήγορα.
Τι είναι;
Υπηρέτες του Σκότους. Οι Ξέθωροι καβαλάρηδες.
Οι Τρόλοκ θα έκαναν πολλά για έναν Ξέθωρο,
αλλά δεν θα διασχίσουν αυτόν τον ποταμό. Έλα. Θα σε πάμε στην επόμενη πόλη ασφαλή.
Τι; Όχι! Η οικογένειά μου.
-Δεν υπάρχει γυρισμός. -Ο γιος μου είναι καθ' οδόν.
Έρχεται από στιγμή σε στιγμή. Βοηθήστε με. Δεν θα τον αφήσουμε.
Αν πας πίσω, θα τους προσφέρεις έναν τρόπο να μας ακολουθήσουν. Δεν το επιτρέπω.
Όχι! Μη! Μόνο έτσι μπορώ να περάσω τον γιο μου απέναντι.
Καλά λένε οι Λευκομανδίτες.
-Εσείς οι Άες Σεντάι είστε τέρατα! -Σταμάτα!
Μη!
Σας παρακαλώ!
-Πρέπει να τον βοηθήσουμε. -Πάει αυτός.
Τους καθυστερήσαμε, δεν τους σταματήσαμε.
Θα τους ξεφύγουμε πριν φτάσουν σε άλλο πέρασμα,
αλλά πρέπει να βιαστούμε.
-Πάμε. -Ελάτε. Πάμε.
Τους ξεφύγαμε.
Ελάτε. Να βρούμε κάπου να ξεκουραστούμε όσο μπορούμε.
Να προσέχετε όλοι.
Υπάρχουν πιο επικίνδυνα πράγματα απ' τους Τρόλοκ σ' αυτόν τον κόσμο.
Χρειάζονται τη δύναμή τους.
Όπως κι εσύ.
Φανταστείτε να ήταν εδώ η Νυνάβε.
Δεν θα έπαυε στιγμή να διαφωνεί με την Άες Σεντάι.
Θα έκανε τη ζωή της Μουαραίν κόλαση.
Το είδα.
Να παίρνουν τη Νυνάβε.
Ένα απ' αυτά τα πλάσματα την πέταξε μακριά σαν να 'ταν σκουπίδι.
Έγιναν όλα πολύ γρήγορα,
δεν θα ένιωσε τίποτα, να 'σαι σίγουρη.
Χρειαζόμαστε ένα σχέδιο.
Είδατε τι έκανε η Μουαραίν στον περαματάρη.
Τι θα πάθουμε εμείς αν την παρακούσουμε;
Κι αν έχει δίκιο;
Αν κάποιος από εμάς είναι ο Αναγεννημένος Δράκοντας,
ο πιο ισχυρός διαβιβαστής που έζησε ποτέ;
Η Μουαραίν είπε ότι οι Τρόλοκ ήρθαν για εμάς. Και όντως μας ακολούθησαν.
Έλα τώρα. Ποιος ξέρει ποια είναι η αλήθεια;
Λένε ότι ο τελευταίος Δράκοντας τσάκισε τον κόσμο, κι ο επόμενος θα τον σώσει.
Εγώ άκουσα ότι ο Δράκοντας θα έχει φτερά.
Κι απ' ό,τι βλέπω, εσείς δεν έχετε ούτε πούπουλο.
Ξεχάστε ό,τι έχετε ακούσει για τον Δράκοντα.
Όποιος ή όποια κι αν είναι, μπορεί να ισχύουν όλα αυτά ή και τίποτα.
Κοιμηθείτε τώρα. Θα σας χρειαστεί. Με το χάραμα θ' αναχωρήσουμε.
Μην ανησυχείς.
Έλα. Κάθισε.
Θα μας σκοτώσεις όπως τον περαματάρη;
Τι ξέρεις για τους Τρεις Όρκους;
Είναι οι υποσχέσεις που έδωσαν οι Άες Σεντάι
για να λήξει η πολιορκία του Λευκού Πύργου από τον Γερακόφτερο.
Και ποιες είναι αυτές;
-Να μη σκοτώσουν, να μην πουν ψέματα. -Η ακριβής διατύπωση;
Οι λέξεις έχουν σημασία, όπως και η χρήση τους.
Δεν ξέρω.
Πρώτον, να μην ξεστομίσουν λέξη που δεν είναι αληθινή.
Δεύτερον, να μη φτιάξουν όπλο με το οποίο μπορεί κάποιος να σκοτώσει.
Τρίτον, να μη χρησιμοποιήσουν ποτέ τη Μία Δύναμη ως όπλο,
παρά μόνο ως ύστατο μέσο για να σωθούν οι ίδιες,
να σώσουν τον Πρόμαχό τους ή κάποια άλλη Άες Σεντάι.
Οι Όρκοι συνδέονται άρρηκτα με τη Μία Δύναμη.
Δεν είναι ότι δεν τους αθετούμε. Είναι ότι δεν μπορούμε να τους αθετήσουμε.
Δεν σκότωσα εγώ τον περατάρη.
Χαράμισε τη ζωή του για έναν ανόητο σκοπό.
Προσπαθούσε να πάει στους δικούς του.
Αν του επέτρεπα να περάσει απέναντι με τη βάρκα του,
τι θα συνέβαινε;
-Θα τον σκότωναν οι Τρόλοκ. -Ναι. Και μετά;
-Θα μας ακολουθούσαν. -Ακριβώς.
Η δύναμη μέσα σου είναι το μικρότερο μέρος του σθένους σου.
Το μυαλό σου και ο τρόπος που το χρησιμοποιείς είναι αυτό
που θα κάνει τη διαφορά στις επερχόμενες μάχες.
-Η δύναμη μέσα μου; -Πώς την αποκαλείς εσύ;
Αυτήν την ικανότητα που έχουν οι Σοφίες να προβλέπουν τον καιρό;
Αφουγκράζομαι τον άνεμο.
Οι γυναίκες ανά τον κόσμο έχουν διάφορα ονόματα γι' αυτήν.
Μα είναι το ίδιο πράγμα.
Είναι το ίδιο πράγμα για όλες μας.
Ένα πράγμα. Μία Δύναμη.
Και γυναίκες σαν εσένα κι εμένα
είμαστε τυχερές που μπορούμε να την αγγίζουμε.
-Δεν είμαι Άες Σεντάι. -Θα μπορούσες, όμως.
Θα αγγίξεις την Πηγή, είτε το θέλεις είτε όχι.
Κοίτα την πέτρα.
Την επιφάνειά της.
Είναι καθαρή και αδιαφανής, όπως τα νερά ενός ποταμού.
Φαντάσου να επιπλέεις σ' αυτόν τον ποταμό.
Όπως κινείται το νερό, άσ' το να σε παρασύρει.
Χωρίς σκέψεις. Αφέσου σ' αυτό.
Καθάρισε το μυαλό σου απ' όλα.
Δεν υπάρχει δάσος. Δεν υπάρχει πείνα ούτε εξάντληση.
Υπάρχει μόνο η πέτρα και ο ήχος του τρεχούμενου νερού.
Άφησέ το να σε παρασύρει.
Παραδώσου. Άσε τον εαυτό σου να ταξιδέψει.
Να παρασυρθεί.
Νομίζω...
Νομίζω ότι ένιωσα κάτι, αλλά...
Για τα πρώτα δύο ευθύνομαι εγώ.
Για το τελευταίο ευθύνεσαι εσύ και μόνο.
Δεν αφουγκράζεσαι τον άνεμο, Εγκουέν.
Ο άνεμος αφουγκράζεται εσένα.
-Συγγνώμη... -Δεν πειράζει.
Απλώς...
Ήρθα εδώ για να μείνω μόνος.
-Εγκουέν... -Δεν πειράζει.
Καταλαβαίνω.
Πέριν!
Πέριν.
Είσαι εντάξει;
Λες να γυρίσουμε ποτέ πίσω;
Στο σπίτι;
Όχι.
-Μα πώς... -Τις είδες κι εσύ;
Μα ήταν όνειρο.
Εσύ το έκανες αυτό;
Εσύ το έβαλες στα όνειρά μας;
Ποιος το είδε αυτό;
Ποιος; Όλοι σας;
-Τι είδατε; -Νυχτερίδες.
Σαν να τους έσπασαν τον σβέρκο εκεί που πετούσαν.
Λες και ήταν στα χέρια κάποιου.
Ένιωσα το σπάσιμο.
Υπήρχε κανείς στο όνειρο;
Σας μίλησε κανείς;
Υπήρχε ένας άντρας. Με μάτια σαν πυρωμένα κάρβουνα.
Δεν είπε τίποτα, όμως.
Αν ξανασυμβεί αυτό, να μου το πείτε αμέσως.
Τα όνειρα έχουν δύναμη.
Δεν φαντάζεστε πόση.
-Τι θα πει αυτό; -Ελάτε.
-Τα άλογα ξεκουράστηκαν. -Όχι. Όχι!
Πού πάμε;
Ανατολικά. Στο πέρασμα του ποταμού στην Ασπρογέφυρα.
-Και μετά; -Και μετά, στον Λευκό Πύργο.
-Σας το έχω πει. -Και μετά, τι;
Γιατί να σε εμπιστευτούμε;
Υπάρχει κάποια θέση εκεί για την Εγκουέν, ίσως.
Αλλά τι να κάνει ένας άντρας στον Λευκό Πύργο;
Πέρα απ' το να κάνει θελήματα για τις Άες Σεντάι;
Πήγαινε όπου θέλεις, τότε.
Γιατί κάτι μού λέει ότι δεν θα με άφηνες να το κάνω αυτό;
Εξαντλείς την υπομονή μου. Και τα χρονικά περιθώρια.
Πάντως, κατάφερες να την κάνεις να αντιδράσει.
Ικανοποιήθηκες;
Κάνε ό,τι θες.
Μία συζήτηση.
Μία συζήτηση και παίρνεις το μέρος της τώρα;
Τι σου υποσχέθηκε χθες το βράδυ;
Ότι είσαι η εκλεκτή;
Αλήθεια, θεωρείς ότι είναι καλύτερη απ' αυτό που μας κυνηγάει;
Ασφαλώς.
Αυτά τα τέρατα σκότωσαν τη Νυνάβε, τη Λέιλα και σχεδόν όσους αγαπούσαμε.
Το μόνο που έκανε η Μουαραίν είναι να μας προστατεύει, να μας κρατά ασφαλείς.
Δεν βλέπεις πόσο χλωμή και αδύναμη είναι πια;
Χρησιμοποιεί τη Μία Δύναμη για να μας δίνει δυνάμεις,
εις βάρος των δικών της.
Και το κάνει ακόμα και για ένα ξεροκέφαλο γαϊδούρι σαν εσένα.
Εγώ στη θέση της θα σε άφηνα πίσω.
Το έκανες ήδη.
Άσε τις βλακείες.
Έχουμε μόνο ο ένας τον άλλον.
Έχεις δίκιο. Έχεις δίκιο για τη Μουαραίν.
Ό,τι κάνει δεν το κάνει για μας.
Έχει λόγο που μας κρατάει ζωντανούς,
και μόλις πάψει να υπάρχει λόγος, είμαστε τελειωμένοι.
Στο μεταξύ, όμως, επειδή σίγουρα είναι επικίνδυνη,
ας προσπαθήσουμε να μη χάσουμε την εύνοιά της.
Έρχεσαι;
Λευκομανδίτες.
Μη μιλήσετε αν δεν σας απευθύνουν τον λόγο,
κι αν ρωτήσουν κάτι, απαντήστε όσο πιο ειλικρινά μπορείτε.
Μην αναφέρετε τον Λευκό Πύργο ή τις Άες Σεντάι.
Είμαι αρχόντισσα ενός ξεπεσμένου οίκου. Είστε υπό τη φροντίδα μου.
Καλησπέρα.
Έχετε την καλοσύνη να κατεβείτε από τα άλογά σας;
-Οδεύετε προς την Ασπρογέφυρα; -Μάλιστα.
Έχω μια αδελφή στην πόλη, κι ελπίζω να μας αφήσει να μείνουμε.
Επικίνδυνη εποχή για να ταξιδεύει κανείς.
Μαίνεται πόλεμος στον νότο,
μαζικές δυνάμεις Άες Σεντάι ξεκινούν από τον Λευκό Πύργο.
Οι πόλεμοι και οι μάγισσες δεν μας απασχολούν.
Ελπίζουμε να βρούμε ένα ασφαλές μέρος για διανυκτέρευση
πριν χαθεί το φως.
Καλύτερα να πηγαίνετε, τότε.
Συγγνώμη.
Θα ήθελα να παρατείνετε λίγο τη στάση σας εδώ,
γιατί σήμερα έχουμε μαζί μας έναν από τους Εξεταστές μας.
Θα είναι σχολαστικός... αλλά σύντομος.
Όσοι επιθυμούν να διασχίσουν τη γη μας
πρέπει να ανακρίνονται καταλλήλως.
Δεν είναι δική σας η γη.
Τα Τέκνα του Φωτός κυβερνούν όποια γη διασχίζει άνθρωπος μέρα.
-Από πού είπατε ότι είστε; -Δεν είπα.
Εγώ είμαι απ' τις Μεθόριες Χώρες.
Όπου οι άντρες έχουν κοντά τα χέρια τους για να μην τα χάσουν.
Ψάξτε τα άλογα.
Λένε ότι ο Λευκός Πύργος έστειλε οκτώ αδελφές
να τακτοποιήσουν τον στρατό του Λογκαίν στον νότο.
Δεν αντέχουν να μην ανακατευτούν στις δουλειές των άλλων,
και αυτοί οι άλλοι συνήθως καταλήγουν νεκροί.
Συγγνώμη, κύριε. Έχω μια πληγή.
Ο πόνος...
-Δεν επουλώνεται. -Τι σας συνέβη;
Δεν θα με πιστεύατε και να σας έλεγα.
Ήταν ένα τέρας, κύριε.
Δυόμισι μέτρα ψηλό, με στόμα αγριογούρουνου.
Μια ομάδα από δαύτα σάρωσε το χωριό όπου ήμασταν.
Στις Μεθόριες Χώρες έγινε αυτό;
Όχι, κύριε. Δυτικά από δω, κοντά στα Όρη της Ομίχλης.
Μπορώ να δω την πληγή σας;
Έφτασαν τόσο νότια οι Τρόλοκ;
Το βλέμμα του Σκοτεινού είναι πάνω μας.
Πώς λεγόταν η πόλη απ' όπου ήρθατε;
Τάρεν Φέρι.
Τραυματίστηκαν πολλοί άνθρωποι εκεί.
Ίσως να μπορείτε να βοηθήσετε.
Εμείς τα Τέκνα προσπαθούμε ν' αποφεύγουμε όσο μπορούμε τις Άες Σεντάι.
Όταν φτάσετε στην Ασπρογέφυρα, βρείτε μία.
Μόνο αυτές μπορούν να θεραπεύσουν τέτοια πληγή.
-Το Φως μαζί σας. -Όλα εντάξει, κύριε.
Το Φως είναι πάντα μαζί μας. Δεν χρειάζεται οδηγίες.
Δεν θα ξεχάσω τα πρόσωπά σας, σε περίπτωση που ξανασυναντηθούμε.
Κύριε, εγώ θα πήγαινα μια ομάδα Εξεταστών νότια.
Η γυναίκα είπε ότι οι Τρόλοκ πήγαν δυτικά.
Εσείς γεννηθήκατε για μάχη. Εμείς οι Εξεταστές έχουμε ανώτερο σκοπό.
Προχωράμε, άντρες!
Για πάμε!
Είπες ότι οι Τρεις Όρκοι δεν μπορούν να αθετηθούν.
Πράγματι.
-Μα το έκανες σήμερα. -Αλήθεια;
Είπες ψέματα στον Λευκομανδίτη. Αφού μπορείς να θεραπεύσεις την πληγή.
Τους άλλους θεραπεύουμε, όχι εμάς. Γι' αυτό ταξιδεύουμε ομαδικά συνήθως.
Κι έχεις αδερφή στην Ασπρογέφυρα;
Όλες οι Άες Σεντάι είναι αδελφές μου.
Πάντα λέμε την αλήθεια.
Απλώς μπορεί να νομίζεις ότι ακούς κάτι άλλο.
Γι' αυτό, ν' ακούς προσεκτικά.
Στα χνάρια των πατέρων προχωράμε
Στα μονοπάτια των μητέρων τριγυρνάμε
Με το αίμα έσκαψαν τη γη
Πριν από καιρό πολύ
Τραγουδήστε
Για το Μανέθερεν τραγουδήστε
Θρηνήστε
Για το αίμα του Ήμον θρηνήστε
Κλάψτε
Για το Μανέθερεν κλάψτε
Πριν από καιρό πολύ
Είναι καλό να θυμόμαστε το Μανέθερεν.
Ένα απλό τραγούδι είναι.
Άσε που δεν έχω ιδέα τι είναι το Μανέθερεν.
Στην Παλιά Γλώσσα, Μανέθερεν σημαίνει "ορεινό σπίτι".
Έτσι λεγόταν το μέρος που τώρα αποκαλείτε Δύο Ποταμοί.
Κατά τους Πολέμους των Τρόλοκ,
ο στρατός του Μανέθερεν ήταν μικρός αλλά ισχυρός.
Ένα αγκάθι στο χέρι του Σκοτεινού.
Γι' αυτό έστειλε σύσσωμες τις δυνάμεις του για να το ρημάξουν.
Αλλά όταν εμφανίστηκε αυτή η τεράστια στρατιά,
οι γυναίκες και οι άντρες του Ορεινού Σπιτιού στάθηκαν μπροστά της,
με τη ρηχότερη στροφή του ποταμού πίσω τους, έτοιμοι για μάχη.
Ο βασιλιάς τους, ο Ήμον, αυτός στο τραγούδι,
ειδοποίησε τους γείτονες των οποίων είχαν υπάρξει σύμμαχοι,
κι εκείνοι τους έταξαν βοήθεια αν άντεχαν για τρεις μέρες.
Και με κάποιο τρόπο τα κατάφεραν.
Κόντρα στον φρικτό εκείνο στρατό, άντεξαν μία ώρα,
μετά δεύτερη και τρίτη.
Για τρεις μέρες πολεμούσαν,
και παρ' ότι η γη μετατράπηκε σε σφαγείο,
κανένας Τρόλοκ δεν διέσχισε τον ποταμό.
Αλλά το τρίτο βράδυ, δεν έφτασε καμία βοήθεια.
Κι έτσι, πολέμησαν ολομόναχοι.
Για έξι μέρες. Για εννιά.
Και τη δέκατη μέρα, κατάλαβαν.
Κατάλαβαν ότι δεν θα 'ρθει κανείς.
Από την πόλη, η βασίλισσα Ελντρίν οργάνωσε τον λαό της,
τους είπε να πάρουν τα παιδιά και να βρουν καταφύγιο στο βουνό.
Όμως, πολλοί από αυτούς δεν πήγαν να κρυφτούν,
αλλά ενώθηκαν με τον στρατό που πάλευε για την πατρίδα.
Δεν παρέδωσαν ούτε μια σπιθαμή γης πριν αυτή μουλιάσει στο αίμα.
Αλλά τη 13η μέρα,
ο στρατός του Μανέθερεν είχε εξολοθρευτεί.
Η βασίλισσα Ελντρίν ένιωσε τον άντρα της να πεθαίνει.
Από τη θλίψη της, κατέφυγε
στη Μία Δύναμη, και την εξαπέλυσε στον στρατό των Τρόλοκ.
Ένας τυφώνας φωτιάς σάρωσε τη γη.
Οι στρατιώτες του Σκοτεινού έτρεξαν σαν αγρίμια.
Αλλά δεν ήταν αρκετά γρήγοροι, τους κατασπάραξαν οι φλόγες.
Αλλά η δύναμη που είχε αντλήσει η Ελντρίν ήταν περισσότερη
απ' όση θα άντεχε οποιαδήποτε γυναίκα.
Και την έκαψε, από μέσα προς τα έξω.
Αλλά τα παιδιά και οι συνοδοί τους, κρυμμένοι στα βουνά, είχαν σωθεί.
Δεν έμεινε τίποτα από τις φάρμες τους, τα χωριά ή τη μεγάλη πόλη τους.
Αλλά επέστρεψαν.
Και κράτησαν τη γη που τους άνηκε.
Γι' αυτό λέει το τραγούδι "Θρηνήστε.
"Θρηνήστε για το Μανέθερεν. Θρηνήστε για ό,τι χάθηκε για πάντα".
Το παλιό αίμα ρέει βαθιά μέσα σας.
Να το θυμάστε αυτό.
Θα το χρειαστείτε τις επόμενες μέρες.
Ας ξεκουραστούμε εδώ απόψε. Έχω μέρες να δω ίχνη Τρόλοκ.
Ίσως επειδή πλησιάζουμε πολύ στο Σαντάρ Λογκόθ.
Είναι απαραίτητο αυτό;
Είναι πολύ επικίνδυνα στην Πόλη των Σκιών.
-Δεν μπορούμε να πάμε εκεί. -Εκείνος ο Λευκομανδίτης.
Λες να σκότωσε αυτός τις άλλες;
Δεν είδες τα δαχτυλίδια των αδελφών μου;
Επτά τώρα.
Δεν είναι ο μόνος που συνάντησε σήμερα ένα πρόσωπο που θα θυμάται.
Ξεκουράσου. Και αύριο θα δούμε πού θα βρούμε μια αδελφή να σε γιατρέψει.
-Θες να το συζητήσουμε; -Ποιο πράγμα;
-Έλα τώρα, Ραντ. -Τι θέλεις;
Θες να προσποιηθώ ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα;
-Όχι. -Γιατί δεν γίνεται. Πήρες την απόφασή σου.
Το κατάλαβες, έτσι;
Δεν θα γίνω μαθητευόμενη της Νυνάβε, επειδή είναι νεκρή. Όπως και η Λέιλα.
Κι εμείς είμαστε στη μέση του πουθενά,
κυνηγημένοι από τα τέρατα που τις σκότωσαν,
κι εσύ δεν με κοιτάς καν.
Θέλω απλώς να με κοιτάξεις.
Κι όχι να με μισείς.
Δεν θέλω κάτι παραπάνω.
Δεν θα μπορούσα να σε μισήσω.
Θα γίνει καλά;
Χρειάζεται ύπνο.
Όλοι σας.
Πρέπει να φύγουμε! Σηκωθείτε. Ξυπνήστε. Γρήγορα. Μας βρήκαν.
Πρέπει να ξυπνήσεις, Μουαραίν.
Κουβαλήστε τη. Δεν μπορεί να κουνηθεί. Πρέπει να τη φυγαδεύσουμε.
-Ξεκίνα! -Για πού;
Ανατολικά. Στην ερειπωμένη πόλη του Σαντάρ Λογκόθ. Πήγαινε! Τώρα!
-Ήρεμα. -Τι συμβαίνει;
-Ήρεμα. -Δεν ξέρω. Απλώς σταμάτησε.
-Ήρεμα. -Έλα, Μπέλα.
Τι είναι αυτό;
Κοιτάξτε. Οι Τρόλοκ. Γιατί στέκονται όλοι εκεί;
Ελάτε. Οι Τρόλοκ δεν θα μας ακολουθήσουν μέσα.
Ακούστε.
Δεν υπάρχουν πουλιά.
Δεν υπάρχουν ζωύφια.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Με το ζόρι αναπνέει.
Θα μείνουμε εδώ.
Πρέπει να είναι στα ζεστά.
Μουαραίν.
Σαντάρ Λογκόθ. Θυμίζει την Παλιά Γλώσσα.
Σημαίνει "όπου καρτερεί η σκιά".
Αλλά κάποτε λεγόταν Αριντόλ.
Στους Πολέμους των Τρόλοκ, ήταν η πλουσιότερη
και ισχυρότερη πόλη στον κόσμο.
Όταν ο κόσμος χρειάστηκε τη βοήθειά τους, έχτισαν τείχη δίχως πύλη,
κλείστηκαν μέσα κι άφησαν τα άλλα έθνη να αφανιστούν.
Οι κάτοικοι αυτής της πόλης έταξαν βοήθεια στη Μανέθερεν,
αλλά άφησαν τον λαό της να πεθάνει.
Με το πέρας των Πολέμων, οι επιζώντες αναζήτησαν τροφή και καταφύγιο εδώ.
Όταν χτύπησαν, δεν άνοιξε κανείς.
Όταν κατάφεραν να μπουν, δεν ήταν κανείς μέσα.
Είπαν ότι το κακό θράφηκε από την καρδιά της πόλης
και κατασπάραξε όσους και ό,τι υπήρξε ποτέ.
Έκτοτε, η πόλη έχει εγκαταλειφθεί.
Ούτε Τρόλοκ δεν τολμούν να πατήσουν το πόδι τους εδώ.
Δυο πραγματάκια.
Πρώτον, αυτές είναι οι περισσότερες λέξεις που έχεις αρθρώσει σήμερα, ίσως και ποτέ.
Και δεύτερον, για τ' όνομα του Φωτός, γιατί μας έφερες εδώ;
Μην αγγίξετε τίποτα.
Να τρώτε μόνο το φαγητό που φέρατε.
Πάρ' το εσύ αυτό.
Η Λέιλα το έφτιαξε.
Μια ζωή έλεγε ότι φτιάχνει εργαλεία, όχι όπλα.
Έχω κόψει μήλα κι έχω σκαλίσει ξύλα χιλιάδες φορές μ' αυτό,
χωρίς να το έχω χρειαστεί για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Αλλά το διατηρώ αιχμηρό, καθαρό,
έτσι ώστε αν το χρειαστώ ποτέ,
να είναι έτοιμο.
Παραμένει εργαλείο, όμως.
Για να σώσει τη δική μου ζωή
ή κάποιου αγαπημένου.
Πιθανότατα τη δική σου, πίστευε.
Μάλλον σκεφτόταν πως αν έμπλεκες ποτέ κάπου,
θα ήταν εξαιτίας μου.
Αν και, για να είμαι ειλικρινής,
δεν φαντάζομαι ότι θα με κατηγορούσε κανείς για όλα αυτά.
Ευχαριστώ.
Τα κορίτσια θα είναι μια χαρά.
Οι γονείς μου θα πάνε στο σπίτι σου να δουν αν είναι καλά.
Και στου Ραντ και της Εγκουέν.
Το ξέρω.
Τι είναι αυτό;
Μην ανησυχείς. Εγώ είμαι εδώ.
Πού βρισκόμαστε;
Μας σκότωσες όλους.
Μα το Φως!
Πάμε να φύγουμε από δω.
Πήγαινε! Θα σε βρω.
Έλα, Ραντ. Πάμε!
Πάμε.
Εκεί!
-Προς τα πού; -Δεν ξέρω.
Εδώ. Ελάτε!
Αριστερά!
-Σήκωσέ με. -Σήκωσε εσύ εμένα καλύτερα.
Έλα.
Ναι.
Γρήγορα.
Γρήγορα!
Ραντ, έλα! Τώρα!
Ραντ!
Τώρα!
Πάμε.
Είσαι έτοιμος;
-Πάμε. -Στάσου. Πώς θα φύγουμε χωρίς αυτούς;
Πολύ εύκολα.
-Ραντ! -Ματ!
Ραντ!
Ματ!
Αν δεν με πας σ' αυτούς αμέσως, θα σου κόψω το λαρύγγι.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου
Επιμέλεια: Αγγελική Πανοτάρα