ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ
Έλειπες πάρα πολύ καιρό.
Βρήκα πέντε πιθανούς Δράκοντες στο ίδιο χωριό.
-Νυνάβε; -Εγκουέν...
Είτε είναι ένας Δράκοντας ή πέντε, άντρας ή γυναίκα,
η ουσία κάθε προφητείας είναι η ίδια.
Ο Δράκοντας είτε θα νικήσει τον Σκοτεινό
ή θα συμμαχήσει μαζί του.
Πρέπει να προσέχεις.
Πρέπει να τον προσέχεις.
Είσαι μεγάλο κάθαρμα, Πάνταν Φάιν.
Χαρά μου, όπως πάντα.
Πήρα την απόφασή μου.
Εξορίζεσαι απ' αυτόν τον Πύργο.
Τον Σκοτεινό, στον Οφθαλμό του Κόσμου. Μπορούμε να τον καταστρέψουμε.
-Δεν ξέρουμε ποιος είναι ο Δράκοντας. -Πάρ' τους όλους.
Θα καταδικάζαμε τους άλλους σε βέβαιο θάνατο.
Όλοι έχουμε ακούσει για τις Οδούς, αλλά κανείς μας δεν ξέρει τι είναι.
O πιο σύντομος δρόμος για τον Οφθαλμό του Κόσμου.
-Ματ! -Ματ!
-Έλα, Ματ!
-Έλα. Γρήγορα! -Έλα!
-Γρήγορα. -Ματ!
Ματ!
Τιγκραίν!
Ο ΤΡΟΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
-Ματ! Έλα! -Έλα!
-Ματ! -Γρήγορα!
-Όχι, Ματ! -Ματ!
Σταμάτα! Πρέπει να ανοίξεις ξανά.
-Δεν φεύγουμε χωρίς αυτόν. -Έκανε την επιλογή του.
Την έκανε; Ή την έκανες εσύ για λογαριασμό του;
Εσύ ξέρεις το σκοτάδι μέσα του καλύτερα απ' όλους.
Θεωρείς ότι είναι έτοιμος για όσα έπονται;
Φυσικά και είναι.
Χάσαμε ήδη πολύ χρόνο.
Μείνετε κοντά μου.
-Πρέπει ν' ανοίξουμε την Πύλη. -Πώς; Με το ζόρι διαβιβάζουμε...
Δυστυχώς, είναι αδύνατο να ανοίξουμε πάλι την Πύλη.
Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθόλου η Μία Δύναμη μέσα στις Οδούς.
Αν τη χρησιμοποιήσεις, παραδίνεσαι στο Μάτσιν Σιν
για να τραφεί απ' την ψυχή σου.
-Τι είναι το Μάτσιν Σιν; -Η σεντάι Μουαραίν προχωράει γρήγορα.
Κι εμείς οι Ογκιρανοί δεν φημιζόμαστε για τη σβελτάδα μας.
Με συγχωρείτε.
Ακούστε, εδώ μιλάμε για τον Ματ. Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε έτσι.
Δεν τον αφήσαμε.
Εκείνος μας άφησε.
Δεν το πιστεύεις αυτό, έτσι;
Και τι θα κάνουμε;
Δεν μπορούμε ν' ανοίξουμε την Πύλη ούτε να βγούμε έξω χωρίς αυτούς.
Μήπως να καθίσουμε να πεθάνουμε;
Όταν τελειώσουν όλα αυτά, θα τον βρούμε.
Σας το υπόσχομαι.
-Κι αν είναι αυτός; -Ο Ματ;
Υπάρχει έμφυτο σκοτάδι μέσα του.
Τον τράβηξε το στιλέτο,
και τρεφόταν απ' αυτόν, όπως τρεφόταν κι αυτός από εκείνο.
Κι αν είναι αυτός;
Τότε, δεν θα τον αφήσω να πλησιάσει ούτε στις εκατό λεύγες τον Σκοτεινό.
Ξέρω ήδη τι θα επέλεγε.
Και δεν μπορούμε να επιτρέψουμε να πάει με το μέρος της Σκιάς ο Δράκοντας.
Και να σκεφτείτε...
ότι καρποφόρα δέντρα άνθιζαν κάποτε σε κάθε νησί,
κι αυτά τα σμιλεμένα καλντερίμια ήταν κάποτε λεία και καταπράσινα,
καλυμμένα με γρασίδι.
Μα τώρα, με ένα λάθος βήμα
βουτάς σε ένα κενό δίχως τέλος. Ή χειρότερα...
Υπάρχει χειρότερο από μια πτώση σε απύθμενο λάκκο;
-Ασφαλώς. Μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον... -Δεν πειράζει. Καταλάβαμε.
Χρωστώ στη Μουαραίν τρία ασημένια.
Συνοφρυώθηκες.
Πόνταρα ότι θα μούτρωνες.
Ο Ματ είναι πιο ασφαλής εκεί απ' ό,τι θα ήταν εδώ. Σε διαβεβαιώνω.
Περιμένετε.
Κάτι είναι εκεί πάνω.
Ένας Κατευθυντήριος Λίθος, μα...
Πολύ παράξενο.
Κανένας Ογκιρανός δεν θα βεβήλωνε Λίθο.
Λες και κάποιος πήγε να τον καταστρέψει,
για να μη βρίσκει ο κόσμος τον δρόμο.
Μπορεί ακόμα να διαβαστεί;
Ζητώ την υπομονή σας.
Αφού ζητάει υπομονή, είμαστε τελειωμένοι...
Θα ξαποστάσουμε εδώ, όσο ο Λοϊάλ βρίσκει το σωστό μονοπάτι.
Θέλουμε τουλάχιστον μια μέρα για να φτάσουμε στην Πύλη μας, οπότε...
Ξεκουραστείτε όσο μπορείτε.
Πώς το είδες αυτό;
Δεν ξέρω.
Ξέρεις τι το προκάλεσε αυτό;
Κάτι μας ακολουθεί.
Έλα.
Ραντ...
Μήπως...
Τι είναι;
Όχι!
Πίσω!
Δεν γίνεται να υπάρχει Τρόλοκ στις Οδούς.
Έτσι εξηγείται πώς έφτασαν στους Δύο Ποταμούς απαρατήρητοι.
-Και τι συνέβη στον Λίθο. -Δεν κάνει λίγο κρύο ξαφνικά;
-Συμφορά. -Δεν ήθελα να διαβιβάσω.
Τι είναι το Μάτσιν Σιν;
Στην Παλιά Γλώσσα σημαίνει "Μαύρος Άνεμος".
Και τι είναι ο Μαύρος Άνεμος;
Το Μάτσιν Σιν θα σας μιλήσει. Μην το ακούσετε.
Δεν θα φτάσουμε ποτέ στην Πύλη.
Πόσο απέχει το Φαλ Ντάρα;
-Λιγότερο, αλλά... -Πήγαινέ μας.
-Εμπρός! -Γρήγορα!
Από δω. Ελάτε, γρήγορα.
-Πάμε, ελάτε! -Πάμε!
Η Πύλη είναι μπροστά.
Είσαι σε όλα λάθος.
Θα δολοφονήσεις αυτά τα παιδιά θεωρώντας το ηρωισμό.
Είσαι ένα τίποτα.
Κίβδηλος, απατεώνας.
Η Εγκουέν δεν θα σε αγαπήσει ποτέ όσο την αγαπάς εσύ.
Σε άφησε μία φορά και θα σε αφήσει πάλι.
Ήθελες τη Λέιλα νεκρή, να φύγει απ' τη μέση, γι' αυτό τη σκότωσες.
Επειδή αγαπούσες άλλη γυναίκα πιο πολύ απ' τη γυναίκα σου.
Δεν μπορείς να την προστατεύσεις. Θα τη δεις να πεθαίνει.
Θ' ακούς να ουρλιάζουν καθώς πεθαίνουν, όπως έκαναν κι οι γονείς σου.
Και δεν θα κάνεις τίποτα για να τους σώσεις.
Έχασες τον Ματ και τώρα θα χάσεις τους άλλους, έναν έναν,
μέχρι να μη σου μείνει κανείς και τίποτα.
Όχι!
Δεν μπορείς να τους προστατέψεις.
Δεν μπορείς.
Όχι!
Σε παρακαλώ! Βιάσου!
Γρήγορα! Άνοιξε.
Νυνάβε!
Έλα.
Μπράβο. Σε όλους σας.
Πού είμαστε;
Στην οχυρωμένη πόλη του Φαλ Ντάρα.
Το τελευταίο οχυρό ενάντια στη Μεγάλη Μάστιγα.
Ως τον Οφθαλμό του Κόσμου είναι μια μέρα δρόμος απ' την πόλη.
Μα τα υπόλοιπα είναι κοντά. Έχουμε φίλους στις Μεθόριες Χώρες.
Ό,τι σας ψιθύρισε ο άνεμος...
βγάλτε το απ' το μυαλό σας.
Πόσο καιρό έχεις να περάσεις αυτήν την πύλη;
Ντάι Σαν.
Εκ μέρους του άρχοντα Άγκελμαρ, σε καλωσορίζω πάλι στο Φαλ Ντάρα.
Καλώς όρισες στο σπίτι σου, αναθεματισμένο κάθαρμα.
Η παρουσία σου με συγκινεί, Ντάι Σαν.
Κι εσύ, σεντάι Μουαραίν.
Σε τι οφείλουμε αυτήν την ευχάριστη έκπληξη;
-Ήρθα να προειδοποιήσω... -Στάσου να μαντέψω.
Η αγχωμένη αδερφή μου έγραψε στον Λευκό Πύργο
υπερβολές για επέκταση της Μάστιγας και επιδρομές των Τρόλοκ;
Αν και εκτιμώ το ενδιαφέρον σου,
το Φαλ Ντάρα τα βγάζει πέρα μόνο του, όπως πάντα.
Σας διαβεβαιώνω πως ούτε εγώ ούτε άλλη Άες Σεντάι
-αμφιβάλλουμε για τις ικανότητές σας. -Το ελπίζω.
Εμείς φυλάμε το Πέρασμα του Τάργουιν εδώ και χιλιάδες χρόνια
και πολεμάμε στρατιές Τρόλοκ που θα γονάτιζαν ακόμα και Άες Σεντάι.
Εκτιμώ που έκανες τόσο δρόμο ως τις Μεθόριες Χώρες,
μα φοβάμαι πως δεν χρειαζόταν.
Άρχοντα Άγκελμαρ, επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω.
Δεν έχω πρόθεση να σας συμβουλέψω.
Κάθε άρχοντας προστατεύει τη γη του κατά βούληση.
Εγώ ήρθα απλώς να σας προειδοποιήσω.
Ο Σκοτεινός άρχισε να μετακινεί τον στρατό του από τις Οδούς.
Εσείς και η οικογένειά σας έχετε το καθήκον να φυλάτε το Πέρασμα,
αλλά ίσως να ήταν συνετό
να βάζατε και μια ομάδα να φυλάει την Πύλη.
Κάντε ό,τι λέει.
Σε πρόσβαλα.
Εσύ και οι σύντροφοί σου είστε ευπρόσδεκτοι εδώ για όσο θέλετε.
Οι Μεθόριες Χώρες κι ο Λευκός Πύργος αλληλοστηρίζονται εδώ και πολύ καιρό,
κι αυτό δεν θ' αλλάξει όσο πετάει ακόμα το Μαύρο Γεράκι.
Ευχαριστώ, άρχοντά μου.
Τα ιδιαίτερά σου είναι από δω.
Ένα δωμάτιο αρμόζον για μια Άες Σεντάι.
Όσο είμαι εδώ, λέω να επισκεφτώ τη Μιν.
-Υποθέτω ότι ζει ακόμα στην πόλη. -Η μάντισσα;
-Γιατί θες να της μιλήσεις; -Γιατί όχι;
Αυτής της άποψης είμαι κι εγώ.
-Σε αντίθεση με τον αδερφό μου. -Είμαι σίγουρη.
Γιατί να τη ρωτήσει κάτι ενώ ξέρει ήδη όλες τις απαντήσεις;
Δεν μας ειδοποίησαν από την πόλη στα νότια ότι πέρασε από κει μια αδελφή.
Αν ρωτούσα τι γύρευες στις Οδούς,
θα είχες την καλοσύνη να μου απαντήσεις;
Εκπαιδεύτηκες πολλά χρόνια δίπλα στις αδελφές μου στον Λευκό Πύργο.
Και παρόλο που η δύναμή σου δεν ήταν αρκετή για να γίνεις μία από εμάς,
ελπίζω να μπορώ να υπολογίζω στη διακριτικότητά σου.
Όσο διακριτική κι αν είμαι,
είμαι πιστή στην πόλη μου, όχι στην Έδρα της Άμερλιν.
Θέλω να μεταφερθεί ένα μήνυμα στον Πύργο.
Πρέπει να βρουν κάποιον.
Ένα αγόρι, βασικά.
Τον Ματ Κώθον.
Και σε ποιον να στείλω το μήνυμα;
Στο Κόκκινο Άτζα.
Τι είναι; Ο Ματ;
Ο Άνεμος φταίει.
Ξέχνα τους ψιθύρους. Τίποτα απ' αυτά δεν ήταν αλήθεια.
Τίποτα.
Τι σ' έχει πιάσει;
Θα ορκιζόμουν ότι είδα τον Πάνταν Φάιν να μας προσπερνάει.
Τον πραματευτή;
Πέριν...
Ο Πάνταν Φάιν είναι νεκρός.
Ήταν εκεί για το Μπελ Τάιν όταν ήρθαν οι Τρόλοκ.
Λες και είναι από μια άλλη ζωή, έτσι; Το Μπελ Τάιν.
Ευχαριστούμε.
Δεν τρώνε κοτόπουλο; Ή βοδινό;
Η Οδός του Φύλλου είναι απλή.
Όχι βία.
Αν το τηρούσε αυτό ο κόσμος, θα 'μασταν καλύτερα.
Ούτε ψάρι;
Να ξέρεις, το φαγητό των Ταξιδιωτών
ήταν καλύτερο απ' ό,τι μου μαγείρεψες εσύ ποτέ.
Όλοι σας.
Τι σκαρώνει αυτή;
Κάθε λεπτομέρεια θα βοηθούσε, όσο μικρή κι αν φαίνεται.
Είναι αρκετά παρεμβατικό αυτό.
Ξέρουν αυτοί τι είμαι;
Όχι, κανείς δεν ξέρει, χάρη στις Άες Σεντάι.
Αν αποκαλύπταμε τι ήσουν,
θα σε κυνηγούσαν κάθε λεπτό της μέρας.
Στην καλύτερη περίπτωση.
-Αυτός ο μεγαλόσωμος, ο άκεφος... -Κι οι δύο είναι μεγαλόσωμοι και άκεφοι.
Αυτός στα αριστερά...
έχει κίτρινα μάτια κι αίμα που στάζει απ' το πηγούνι του.
Και ο κοκκινομάλλης κοιμίζει ένα μωρό.
Τίνος το μωρό;
Δεν έχω ιδέα. Είναι όπως όλα τα μωρά.
Και τα κορίτσια;
Λευκή φλόγα...
κι ένα χρυσό δαχτυλίδι...
Δεν ξέρω.
Αλλά συνδέονται και οι τέσσερις.
-Είναι ασυνήθιστο αυτό; -Πολύ.
Βλέπω σπίθες φωτός να παλεύουν να γεμίσουν τις σκιές,
και τη σκιά να προσπαθεί να καταπιεί τις σπίθες.
Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο, αλλά είναι ξεκάθαρα οράματα.
Όσο πιο σημαντικός είναι κάποιος για το Σχήμα, τόσο πιο ξεκάθαρο το όραμα.
-Είναι κάποιο όραμα πιο ισχυρό; -Όχι ιδιαίτερα.
Είδες κάτι για μένα;
Μη με κοιτάς έτσι.
Βλέπω την Έδρα της Άμερλιν να φοράει τα διακριτικά της και...
Αυτή θα είναι η καταστροφή σου.
Ξανά.
-Γιατί αργούν τόσο; -Έρχεται.
Φεύγουμε αύριο το χάραμα.
Ποια ήταν αυτή;
Η σερβιτόρα.
Κάποια που ήξερα από μικρή.
Σταμάτα τα ψέματα.
Ξεχνάς ότι δεν μπορώ να πω ψέματα, όσο κι αν θα 'θελα να το κάνω.
Βλέπει κομμάτια από το Σχήμα, το μέλλον,
και ήλπιζα να μου πει ποιος από εσάς είναι ο Δράκοντας,
για να σώσω τους υπόλοιπους.
Δεν θέλω να πεθάνει κανείς σας.
Αλλά όποιος από εσάς πάει στον Οφθαλμό του Κόσμου
και δεν είναι ο Δράκοντας...
θα πεθάνει εκεί,
ένα με το χώμα, ανάμεσα σε δύο δυνάμεις της φύσης.
Λοιπόν...
-Ποιος από εμάς είναι; -Δεν ήξερε.
Οπότε αύριο θα σας πάω όλους στον Οφθαλμό,
και τρεις από εσάς δεν θα επιστρέψουν ξανά.
Πώς είσαι τόσο σίγουρη;
Δεν μπορεί να είναι ο Ματ ο Δράκοντας;
Ή να επιζήσουμε;
Ή να κάνεις λάθος;
Είναι παρηγοριά η αμφιβολία,
αλλά αποτελεί και το πρώτο βήμα παράδοσης στον Σκοτεινό.
Ούτε εγώ διάλεξα αυτό το μονοπάτι, όπως κι εσείς,
αλλά θα το ακολουθήσω επειδή πρέπει.
Επειδή ξέρω τι είναι σωστό.
Εσύ έκανες την επιλογή σου.
Θα κάνουμε κι εμείς τη δική μας.
Όσο ισχυρή κι αν είσαι,
δεν νομίζω ότι μπορείς να μας πας και τους τέσσερις εκεί με το ζόρι.
Και να τρέξετε, και να κρυφτείτε, δεν θα σωθείτε από την πλέξη του Σχήματος.
Αποφασίστε απόψε, λοιπόν. Φεύγουμε το χάραμα.
Μια Άες Σεντάι δεν αφήνει ποτέ επιλογή.
Θα μας αναγκάσει αν το θελήσει.
Ας το τολμήσει.
Φύγαμε από τους Δύο Ποταμούς για να προστατεύσουμε όσους αγαπάμε,
τις οικογένειές μας.
Κι αυτό θα κάνουμε, πάση θυσία.
Έτσι λέει η Μουαραίν.
Εσύ παίρνεις ό,τι λέει ως δεδομένο, όλη αυτήν την προφητεία,
ότι ο Δράκοντας είναι ένας από μας.
Το πιστεύουμε επειδή μας είπε ότι ισχύει.
-Δεν μπορεί να πει ψέματα. -Μπορεί να παραπλανήσει, όμως.
Λες να έμαθε σήμερα ότι οι υπόλοιποι θα πεθάνουμε;
Ακόμα κι αν νομίζει ότι λέει την αλήθεια,
μπορεί να πέφτει έξω.
Για εμάς, για όλα αυτά.
Δεν το κάνω επειδή η Μουαραίν είπε ότι πρέπει να το κάνουμε
ούτε επειδή πιστεύω ότι ξέρει καλά τι λέει.
Θέλω να πάω στον Οφθαλμό του Κόσμου
γιατί αν υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να έχει δίκιο...
τότε αξίζει τον κόπο.
Είσαι μια Σοφία.
Αν δεν εμπλεκόταν η Μουαραίν, δεν θα το σκεφτόσουν καν.
Θα το έκανες.
Μην αφήνεις την περηφάνια σου να σε εμποδίζει να κάνεις το σωστό.
Έχουμε χάσει ήδη πολλούς.
Δεν μπορώ να χάσω κανέναν άλλον από σας.
Κι αν χαραμίζουμε τη ζωή μας για το τίποτα;
Κι αν δεν είναι κανείς μας ο Δράκοντας;
Κι αν είναι ο Ματ;
Έλα τώρα.
Τι;
Γιατί να μην είναι αυτός;
Δεν τον είχες ποτέ σε υπόληψη.
-Ραντ. -Ποτέ δεν του έδωσες μια ευκαιρία.
Δεν τον γνώρισες πραγματικά ποτέ.
Αλλιώς, θα ήξερες πόσο έχει ζοριστεί,
πόσο παλεύει για να ζήσει. Δεν έχει πολλά.
Ό,τι έχει το δίνει στους φίλους του, στις αδερφές του, σ' εμάς.
-Καλά, σταματήστε. -Αυτός μας άφησε.
Και οι δύο είδαμε το πρόσωπό του.
Θα γύρισε στο Ταρ Βάλον για εκείνο το στιλέτο.
-Δεν το ξέρεις αυτό. -Αυτός μας άφησε!
Εσύ είσαι αυθεντία σ' αυτά.
Τι θα πει αυτό;
Είσαι η μόνη που μ' έχει αφήσει ποτέ.
-Μην της μιλάς έτσι! -Πάψτε!
-Ορίστε; -Της οφείλεις μια συγγνώμη.
-Γιατί; Επειδή λέω την αλήθεια; -Σταματήστε πια!
Βαρέθηκα να μαλώνετε γι' αυτή λες και είναι κάποιο έπαθλο.
Συγγνώμη. Τι είπες τώρα;
Τι βρίσκεις τόσο αστείο;
Αυτό. Συνέβαινε τόσο καιρό μπροστά στα μάτια μου.
Κι ούτε που το πρόσεξα.
Η μέρα που έκανες πρόταση στη Λέιλα
ήταν η μέρα που βρέθηκα με την Εγκουέν.
Η μόνη γυναίκα που αγάπησα ποτέ ήταν η γυναίκα μου.
-Δεν ήθελα να... -Απλώς...
Θα έρθουν.
Οικειοθελώς;
Τους έδωσες μια εικονική επιλογή. Δεν θέλουν κάτι άλλο.
Τι τρέχει;
Τίποτα.
Νοσταλγία, υποθέτω.
Κάτι έχει ο αέρας σ' αυτές τις Μεθόριες Χώρες.
Η μυρωδιά μού θυμίζει τη βραδιά που γνωριστήκαμε.
Δεν συνηθίζεις να βυθίζεσαι στο παρελθόν.
Νιώθω ότι σου στέρησα τα πάντα. Κι ακόμα παραπάνω.
Δεν μου έχεις στερήσει τίποτα.
Υπάρχει ζωή πέρα από μένα, πέρα απ' την αποστολή αυτή.
Πριν από σένα, δεν είχα λόγο για να ζω.
Ούτε για να πεθάνω.
Εσύ μου έδωσες και τα δύο.
Δεν πρέπει ν' αποχαιρετήσεις κανέναν στην πόλη πριν φύγουμε;
Τη συμπαθώ, ξέρεις.
Τη Σοφία.
Στάσου να σε δω.
-Ίδιος; -Ίδιος.
Πώς είσαι; Καλά σε βλέπω.
-Ευχαρίστως. -Έτοιμος;
Ναι.
Ευχαριστώ πολύ.
Γεια σου.
Γεια. Εγώ απλώς...
Με ακολούθησες;
Την προηγούμενη φορά έκανες καλύτερη δουλειά.
Θα στέκεσαι έτσι εκεί;
Ή σκοπεύεις να έρθεις μέσα;
Παιδιά...
από δω η Νυνάβε.
Νυνάβε, από δω τα παιδιά.
-Συγγνώμη για την ενόχληση. -Κόπιασε, να χαρείς.
Πεινάς, σεντάι Νυνάβε;
Δεν είμαι Άες Σεντάι.
Αλλά θα ήθελα κάτι να φάω. Ευχαριστώ.
Κάθισε.
Είναι κούκλα.
Δεν το είχα προσέξει.
Έλα, παιδί μου, άσε τη Νυνάβε να καθίσει.
Κάθισε, να χαρείς.
-Λαν, κάθισε μαζί μου. -Ευχαριστώ.
-Μυρίζει υπέροχα. -Έχεις πολεμήσει τους Τρόλοκ ποτέ;
Τους Τρόλοκ;
Ευχαριστώ που προστάτευσες τον Ντάι Σαν μου και τον έφερες πίσω.
-Πόσους έχεις πολεμήσει; -Πολλούς.
-Ήταν μεγάλος ο Τρόλοκ; -Τρώγε.
-Ο Τρόλοκ ήταν πελώριος. -Πιο μεγάλος από σένα;
Πολύ μεγαλύτερος. Με μεγάλα δόντια και κυνόδοντες.
-Είναι πολύ γλυκιά. -Είναι ενθουσιώδης.
Και της αρέσεις πολύ.
Επειδή φέρνω πάντα δώρα.
Πάντα.
Λοιπόν...
Ευχαριστώ που με δέχτηκες στην παρέα σου.
Δεν μου άφησες και πολλές επιλογές.
Καλό βράδυ.
Θες να φύγω;
Περίμενα στο δωμάτιό μου μία ώρα να έρθεις να ζητήσεις συγγνώμη.
Η εμπειρία μού έχει μάθει
ότι όταν είσαι έτοιμη να μιλήσεις, έρχεσαι εσύ να με βρεις.
Συγγνώμη.
Ξέρω ότι δεν τρέχει τίποτα ανάμεσα σ' εσένα και τον Πέριν.
Εννοείται αυτό.
Δεν έχω θυμώσει γι' αυτό μαζί σου.
Πώς μπόρεσες, έστω για μια στιγμή, να σκεφτείς ότι δεν νοιάζομαι για τον Ματ;
Ότι δεν θα πάλευα ή δεν θα πέθαινα γι' αυτόν;
Ήμουν φοβισμένος.
Ακόμα είμαι.
Δεν θέλω να σε χάσω.
Και δεν πρόκειται.
Η Μουαραίν κάνει λάθος για ένα πράγμα.
Θα γυρίσουμε πίσω.
Όλοι μας.
Άκουσέ με.
Ό,τι κι αν συμβεί στον Οφθαλμό,
δεν μπορείς να αγνοήσεις τη δύναμη που ζει μέσα σου,
γιατί δεν θα σε αφήσει.
Πρέπει να πας στον Λευκό Πύργο, να γίνεις αυτό που ήθελες πάντα.
Όχι χωρίς εσένα.
Αυτό το λάθος το έχω κάνει ήδη μια φορά.
Θα έρθω μαζί σου στον Λευκό Πύργο.
Κάθε Άες Σεντάι χρειάζεται έναν Πρόμαχο.
Αλήθεια πίστεψες ότι θα σε άφηνα σε χέρια άλλου;
Αν είσαι εσύ...
θα είμαι πάντα στο πλευρό σου και το ξέρεις.
Ό,τι κι αν συμβεί...
ό,τι κι αν μας βρει.
Φεύγεις;
Γιατί σε είπε "Ντάι Σαν";
Το απεχθάνομαι αυτό.
Είναι ένας τίτλος...
των μελλοντικών βασιλιάδων της Μαλκίρ.
Όχι ότι έχει σημασία.
Τη Μαλκίρ την κατάπιε η Μεγάλη Μάστιγα καιρό πριν.
Ποιος είναι;
Σε έχει σαν γιο.
Ένας από τους οπλουργούς του πατέρα μου.
Και το βράδυ που η Μαλκίρ κατακτήθηκε απ' τη Μεγάλη Μάστιγα,
η οικογένειά μου σφαγιάστηκε.
Αυτοί με φυγάδευσαν από το παλάτι.
Και σε έφεραν εδώ;
Ξέρεις,
δεν καταλάβαινα γιατί δέθηκες με τη Μουαραίν.
Και τώρα καταλαβαίνεις;
Είσαι ένας βασιλιάς χωρίς βασίλειο.
Ένα αγόρι δίχως οικογένεια.
Μα τώρα κάπου ανήκεις.
Σ' εκείνη.
Δεν της ανήκω.
Όχι;
Μόνο όπως ανήκεις κι εσύ σ' εκείνα τα παιδιά.
Μια Σοφία δεν παντρεύεται ποτέ.
Μείνε.
Εδώ!
Όχι!
Θα σε πάω εγώ εκεί. Θα σε πάω στη Νυνάβε.
Κάρι;
Έκανε τόση ζέστη.
Δεν περίμενα να τη βρω εκεί, αλλά έπρεπε να ξεφύγω.
Πάνω στο βουνό, μέσα στο χιόνι.
-Εκείνος έκλαιγε. Ήταν μια σταλιά. -Μπαμπά, τι είναι αυτά που λες;
Η πόρτα είναι από σιδηρόξυλο.
Ούτε τρεις άντρες σαν εσένα δεν τη ρίχνουν.
Εκείνο το βουνό... Νομίζω ότι το 'χω ξαναδεί.
Όχι!
Εσύ είσαι.
Πάντα το ήξερες κατά βάθος.
Όσο γρήγορα ή μακριά κι αν τρέξεις, δεν θα ξεφύγεις απ' τη μοίρα σου.
Είσαι ο Αναγεννημένος Δράκοντας.
Εσύ είσαι ο Αναγεννημένος Δράκοντας.
Όχι!
Κλείσαμε.
Εσύ είσαι.
-Ήξερες ότι θα έρθω; -Ναι. Τα 'χει αυτά το επάγγελμα.
Τι θες;
Να μου πεις ότι δεν είμαι ο Αναγεννημένος Δράκοντας.
Εντάξει, δεν είσαι.
-Το λες για να μη με κακοκαρδίσεις. -Μου είναι αδιάφορο.
Είσαι ένας τύπος σε ένα καπηλειό που κάτι θέλει.
Μάλλον ξεκινήσαμε στραβά. Δεν συστήθηκα...
Ξέρω ποιος είσαι.
Κοίτα με στα μάτια και πες μου
ότι θες να μάθεις αυτά που έχω να πω.
Γιατί εφόσον το κάνεις, δεν θα υπάρχει γυρισμός.
Ήταν το πρώτο όραμα που είδα ποτέ.
Ήμουν παιδί, διέσχιζα ένα υγρό σοκάκι του Ταρ Βάλον.
Και μόλις έστριψα σε μια γωνία, είδα έναν με αρματωσιά,
να κουβαλάει σπαθί με το σημάδι του ερωδιού.
Κι όταν τον κοίταξα...
είδα χιόνι και αίμα.
Είδα να γεννιέται ένα μωρό στις πλαγιές του Όρους του Δράκοντα.
Ο άντρας το μεγάλωσε σε ένα ξύλινο σπίτι δίπλα σε χωράφια με πρόβατα,
σε ένα ήρεμο χωριό που πλαισιωνόταν από δύο ποταμούς.
Κι εκείνο το μωρό...
Εκείνο το μωρό ήταν κάτι το αδύνατο.
Τι βλέπεις τώρα...
όταν με κοιτάς;
Ουράνια τόξα και γιορτές και τρεις όμορφες γυναίκες.
Βλέπεις τον Οφθαλμό του Κόσμου;
-Μακάρι να μην τον έβλεπα. -Γιατί;
Φαίνεσαι καλός άνθρωπος.
Θα καταφέρω να γυρίσω πίσω;
Το φαντάστηκα.
Νυνάβε;
Πού ήσουν εσύ;
Πουθενά.
Αφού κάπου ήσουν.
Κι αν κρίνω απ' αυτό το καλοστρωμένο κρεβάτι,
δεν ήσουν στο δωμάτιό σου.
Είχα αϋπνίες.
Σου οφείλω μια συγγνώμη.
Βιάστηκα να μιλήσω. Δεν ήθελα να προκαλέσω πρόβλημα.
Τι αποφασίσατε, λοιπόν;
Θέλω να πάω.
Πού είναι ο Ραντ;
Υπέθεσα ότι ήταν μαζί σου.
Τι συνέβη;
Εγώ είμαι.
Η Μουαραίν απενεργοποίησε το δέσιμο.
Δεν καταλαβαίνω.
Έφυγε.
Μόνη της;
Ο Ραντ.
Τι είναι αυτό;
Η Μεγάλη Μάστιγα. Πρέπει να τη διασχίσουμε για να φτάσουμε στον Οφθαλμό του Κόσμου.
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου
Επιμέλεια: Αγγελική Πανοτάρα