*OFFiCiAL
ΥΠΕΡΟΧΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΥΛΟΥΒΑΧΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Ό,τι τελευταίο σε πολυτέλεια κουζίνας από τη "Μοντέρνα"...
Το "Μέγα Θαύμα", αυτόματο σύστημα συσκευών...
σας δίνει όσο χρόνο θέλετε να κάνετε αυτά που θέλετε.
Το ψυγείο-κουζίνα που φτιάχνει ένα γεύμα...
από το πακέτο στο πιάτο σε 15,5".
Οι Μόρισον πήραν ένα που το κάνει σε 8".
Ένα κομμάτι πάγου, γίνεται φιλέτο σε 8".
Τυχεροί!
Οι αρχαίοι Έλληνες μάθαιναν 44 διαφορετικούς τρόπους...
για μάχη χωρίς όπλα.
Τουλάχιστον έχουμε κλαδευτήρι δύο ταχυτήτων για τον φράχτη.
Εκπαιδεύονταν να σκοτώνουν με 26 τρόπους με τα χέρια τους.
- Ώρα για ύπνο. Είναι 9.00'. - Ο βασιλιάς Αγαμέμνων...
Πήγαινε, είπε ο πατέρας σου.
Ας δούμε τους καλεσμένους μας στο "Τα Λεφτά ή τη Ζωή σας"...
Σβήσε το φως!
Σβησμένο είναι.
Τι διάολο γίνεται εδώ πάνω;
Σου είπα να σβήσεις το φως και να κοιμηθείς!
Κι όχι άλλη φασαρία.
Βγήκε ξαφνικά. Όλος ο θερμοστάτης.
Τοστιέρα, στρωτήρας, κόφτης. Πάνε όλα. Τρομερή κατάσταση.
Ας παίρναμε γερμανικά.
Αυτό είπα κι εγώ. Θα ταίριαζε με τα σουπλά.
- Θα κοιμηθείς νωρίς, απόψε. - Έλεγα να κοιμηθώ τώρα.
Τώρα; Όχι, βέβαια.
- Περίμενε να κατέβει το φαΐ. - Δεν έφαγα.
- Πρέπει να τρως το φαΐ σου. - Και να περιμένεις να κατέβει.
Πάλι χάλασε!
Διάσημος ηθοποιός που το όνομά του αρχίζει από "Γ".
Καταλαβαίνεις την ερώτηση, αγάπη μου;
Κατέβηκε τώρα.
Το φαγητό μου. Πήγε κάτω, το νιώθω. Να πάω για ύπνο τώρα;
Εντάξει, πήγαινε. Κι όχι φασαρία.
- Πού βρισκόμαστε; - Δεν ξέρω.
- Κοίτα στον χάρτη. - Δεν είναι στον χάρτη.
Μας κυνηγάει;
Δεν ξέρω. Μάλλον του ξεφύγαμε.
Αυτός είναι! Τρέξτε!
Θα σας τα εξηγήσουμε όλα.
Δεν είναι όσο κακό φαίνεται.
Δανειστήκαμε τον χάρτη και χαρήκαμε γι' αυτό...
και το βάλαμε στα πόδια χοροπηδώντας...
Ποιος είσαι εσύ;
- Δεν είναι αυτός. - Δεν μιλάει σαν εκείνον.
Ούτε καν του μοιάζει.
- Δεν είναι αυτός. - Πιάστε τον!
Στράτερ, πάρε τον δαυλό του. Φέξε στα μούτρα. Τα δικά του!
- Είναι ένα παιδί! - Φίτζιτ, έλεγξε την πόρτα.
Στράτερ, το φως!
Πες μας πώς θα βγούμε, σώπα και δε θα πάθεις τίποτα.
- Βγείτε από εκεί που μπήκατε. - Μη μου κάνεις τον έξυπνο...
Αν θες να κάνεις τον έξυπνο, θα σε συστήσω στον Βέρμιν.
Τρώει τα πάντα.
Δεν κάνω τον έξυπνο. Προσπαθώ να βοηθήσω.
Δεν ξέρω τίποτα.
Ξέρεις και δε θα μας πεις. Θυμώνω κι ο Βέρμιν πεινάει.
Η έξοδος!
Δεν το έχω ξανακάνει!
Περιμένετε να δώσω τη διαταγή!
Δεν αρχίζετε με το "ένα". Ποιος αρχίζει με το "ένα";
- Με το "δύο", ή το "τρία"; - Με το τρία.
Μας βρήκε.
Ποιος είναι;
Επιστρέψτε αυτό που μου κλέψατε...
Επιστρέψτε τον χάρτη...
Θα σας βάλει σε μεγάλο κίνδυνο. Σταματήστε τώρα.
Γρήγορα, στο στάβλο!
Ελεύθερο πεδίο!
Πού είμαστε; Τι απέγινε το υπνοδωμάτιό μου;
Ποιος ήταν αυτός ο άνθρωπος;
Δεν ήταν άνθρωπος. Ήταν το Ανώτατο Ον.
Ο Θεός, εννοείς;
Δεν τον ξέραμε καλά. Απλώς δουλεύαμε γι' αυτόν.
Σκάσε!
Είμαστε όλοι εδώ;
Ογκ, είσαι εδώ;
Βέρμιν, πάψε να τρως.
Κινδυνεύουμε εδώ. Μάλλον μας κυνηγάει ακόμα. Ας κουνηθούμε.
Πού πας;
Πιάστε τον! Θα μας προδώσει!
Βοήθεια!
Ποια πόλη είναι αυτή;
Το Καστιλιόνε. Ό,τι άφησε ο Ναπολέων.
Είναι δική του πόλη, τώρα. Έλα μαζί μας, μικρέ.
Θα 'ρθεις μαζί μας, αν ξέρεις το καλό σου.
Ο Ναπολέων!
- Θα μας έπιαναν εξαιτίας σου. - Θα τα κατέστρεφες όλα, χαζέ.
Ξέρεις πού είμαστε;
Σκάσε! Φυσικά ξέρω. 1796, η μάχη του Καστιλιόνε...
Σίγουρα δεν είμαστε στο υπνοδωμάτιο κάποιου;
- Θες να γίνεις ηγέτης μας; - Συμφωνήσαμε. Όχι ηγέτες...
Σκάσε, λοιπόν, και κάνε ό,τι λέω.
Πρέπει να μπούμε στην πόλη.
Δεν μπορούμε. Οι δρόμοι είναι πολύ επικίνδυνοι.
Έχω μια ιδέα. Πάμε απ' το ποτάμι.
- Τι θα κάνουμε εδώ; - Μια ληστεία.
Φυσικά. Είμαστε διεθνείς κακοποιοί. Κάνουμε ληστείες.
Αυτός είναι.
- Δε θα τον ληστέψετε! - Μέχρι τελευταίας πεντάρας.
- Είναι ο Ναπολέων. - Είναι πλούσιος.
Ο δήμαρχος του Καστιλιόνε και το Συμβούλιό του...
θα 'θελαν πολύ να παραδοθούν τώρα.
Κοιτάξτε! Κοιτάξτε τον μικρό!
Μ' αυτή την πόλη, έχουμε όλη τη Δ. Λομβαρδία στα πόδια μας.
Φύγε!
Είναι πρόθυμοι να παραδοθούν. Είναι εδώ οκτώ ώρες.
Μη στέκεσαι τόσο κοντά μου...
Σου το 'χω ξαναπεί...
Εσύ απ' τη μια, αυτός απ' την άλλη. Σαν να 'μαι σε πηγάδι!
Επειδή με θεωρείτε κοντό; - Δεν είστε καθόλου κοντός.
Καθόλου. Με ύψος 1,52 δεν είστε κοντός.
Με ύψος 1,52 και κατακτητής της Ιταλίας. Όχι και άσχημα!
Ευχαριστώ πολύ...
Θέλετε να δείτε μερικά από τα άλλα μας είδη;
Έχουμε τη Ζουζού και τον Μπένι.
Διασκεδαστικοί στο μονότροχο.
Τον Μεγάλο Ραμπόζο;
Αυτό θα σας αρέσει. Πολύ αστείο...
Οι Τρεις Ηλίθιοι...
Από τη Λετονία. Πολύ αστείοι. Καταπίνουν βούρτσες.
Είναι όλοι τέρατα. Κανείς κάτω από 1,65. Τι θέατρο είναι αυτό;
Κι άλλη αστεία παράσταση, τα κουκλάκια που χτυπιούνται.
Αυτό μ' αρέσει. Μικρά πράγματα που χτυπιούνται μεταξύ τους.
Πώς σου φαίνεται;
Θαυμάσια παράσταση.
Μείνε μαζί τους, μικρέ. Έχεις σπουδαίο μέλλον.
Είστε ό,τι καλύτερο μου συνέβη...
απ' την αρχή της εκστρατείας.
Ήρθα στην Ιταλία, γιατί νόμιζα ότι ήταν όλοι κοντοί...
Άκουσα ότι ήταν μικροσκοπικοί...
- Υπάρχουν πιο σπουδαία θέματα. - Σκάσε!
Τολμάς να μου πεις τι να κάνω;
Απολύεσαι, ακούς; Εσύ, ο Λυσιέν κι οι υπόλοιποι.
Θα έχω καινούργιους στρατηγούς, για λίγο.
Ο Μέγας Αλέξανδρος... Ακριβώς 1,50 μ.
Δεν είναι εκπληκτικό;
Ο Μέγας Αλέξανδρος...
που η αυτοκρατορία του έφτανε απ' την Ινδία ως την Ουγγαρία...
ήταν δυο πόντους πιο κοντός από μένα.
Ο Όλιβερ Κρόμγουελ...
Ο μόνος άντρας με θάρρος στη βρετανική ιστορία...
Δεν ήταν καθόλου ψηλός.
Ο Λουδοβίκος ΙΔ ήταν 1,56 μ.
Ο Καρλομάγνος... Κοντόχοντρο ανθρωπάκι...
Ο Αττίλας... 1,54 μ.
Ο Συρανό Ντε Μπερζεράκ, 1,59 μέτρα...
Ο Ταμερλάνος ο Μέγας... 1,44 μέτρα...
και δύο χιλιοστά...
- Δεν ήταν ενδιαφέρον; - Στράτερ, ξύπνα.
Σύμφωνα με τον χάρτη, υπάρχει τρύπα χρόνου έξω. Βρες την.
Η τρύπα θα χαθεί στις 12.00'. Ας κουνηθούμε.
- Την ταπετσαρία! - Του 16ου αιώνα. Ωραία, ε;
- Έχουμε μόνο 30". - Βρήκες την τρύπα του χρόνου;
Προσοχή!
Κυνηγήστε τους!
Σερ Βίνσεντ, ήρθατε να με πάρετε!
Καλή μις Πάνσι, δε μπορούσα να ιππεύσω πιο γρήγορα.
Εξάντλησα τέσσερα άλογα σήμερα από το Νότινγκαμ.
Ο τρόπος που πηδήξατε στον κοιτώνα μου, τόσο αρρενωπός!
Δε μπορούσα να συγκρατήσω τη βιασύνη μου...
Αυτά τα 12 χρόνια, ήταν σαν αλυσίδες που με έδεναν.
Και το προσωπικό πρόβλημα;
Πολύ καλύτερα...
Τώρα θα πάμε στο Ντόβερ και θα μπούμε στο πλοίο για Γαλλία.
Δεν πρέπει να φορέσετε το ειδικό...
Όχι, δε χρειάζεται πια. Πάνσι, τέρμα οι έγνοιες τώρα.
- Το πρόβλημά σου, Βίνσεντ; - Ξέχνα το. Δώσ' μου τα λεφτά.
Σου είπα, αν μείνεις μαζί μου δε θα κάνεις μεγάλα λάθη.
Μερικές φορές σχεδόν σε πιστεύω, Ράνταλ.
Πού είμαστε;
Είναι προφανές... Είμαστε...
- Ακριβώς... - Στον Μεσαίωνα.
Στον Μεσαίωνα.
Πεντακόσια χρόνια πριν καν γεννηθεί αυτός που ληστέψαμε.
Αυτό πες το στο δικαστήριο.
- Βέρμιν, αυτό δεν τρώγεται. - Δεν το ξέρεις, αν δε φας.
- Έτσι είναι οι επιδρομές; - Δεν ξέρουμε. Δεν ξανακάναμε.
Μα νόμιζα ότι είστε διεθνείς κακοποιοί.
Θα γίνουμε.
Ειδικά τώρα που έχουμε εσένα.
Στάσου! Παιδί είναι, δεν είναι ένας από εμάς.
- Μα ξέρει πάρα πολλά. - Κι είναι πιο ψηλός απ' όλους.
Θες να 'ρθεις μαζί μας;
- Μπορούμε να πάμε κάπου; - Οπουδήποτε, αν είναι εδώ.
Δεν καταλαβαίνω. Τι ξεχωριστό έχει ο χάρτης;
Ο χάρτης ανήκε στο Ανώτερο Ον.
- Τον κλέψατε; - Ήταν ο εργοδότης μας...
Έφτιαξε τα μεγάλα πράγματα. Καλό, κακό, άντρες, γυναίκες.
Εμείς τα δέντρα και τους θάμνους. Βοηθήσαμε σ' όλα αυτά.
Είχαμε την ελάχιστη αναγνώριση γι' αυτό;
Όχι. Απλώς απολυθήκαμε γιατί φτιάξαμε τον Ροζ Μπάνκαντου.
Ήταν πανέμορφο δέντρο. Το σχεδίασε ο Ογκ...
Ήταν 18.000 μ. ψηλό κόκκινο και μύριζε απαίσια.
Ως πειθαρχικό μέτρο, μας έστειλε στην Υπ. Επισκευών.
Η δομή του σύμπαντος, Κέβιν, δεν είναι καθόλου τέλεια.
Ήταν άτεχνη δουλειά. Είχε μόνο επτά μέρες να το φτιάξει.
Εδώ κολλάει ο χάρτης. Μόνο αυτός έχει όλες τις τρύπες.
Γιατί να τις επισκευάσουμε και να μη γίνουμε βαθύπλουτοι;
Ναι, βαθύπλουτοι.
Για τα μεγάλα πλούτη!
Και για τον Κέβιν!
- Χαμογελάστε! - Τον χάρτη!
Εμπρός, χαμογελάστε!
- Ληστές! - Εμείς είμαστε.
Κάποιος έχει μπλεξίματα...
Είναι σαν εμάς.
Βίνσεντ, κάποιος έρχεται.
Ο μνηστήρας μου κι εγώ θα εκτιμούσαμε λίγη βοήθεια...
Το πρόβλημα άρχισε ξανά, Πάνσι...
- Μην ανησυχείς, αγάπη μου. - Πρέπει να φάω φρούτα.
- Πού είμαστε; - Τους χάσαμε...
Μην είστε τόσο άψυχοι...
Τι κάνουμε τώρα, Ράνταλ;
Άσ' το σ' εμένα. Εσείς μόνο να τους φερθείτε σωστά.
- Τι θες, παλιοκαθίκι; - Τι θες, σαλιάρη;
- Απαίσιοι ληστές; - Οι χειρότεροι!
Κλέβετε κύπελλο από χέρι ζητιάνου;
Δόντια από τυφλές γριές;
- Παιχνίδια από παιδιά; - Όποτε μπορούμε.
- Κατεβάστε τους! - Στο τέλος πάντα λυγίζουν.
Έχω μια ιδέα για μια σύνδεση...
ανάμεσα στη συμμορία σας και τη συμμορία μας.
Αλλά θέλω να μιλήσω μόνο στον αρχηγό.
Σοβαρολογούν;
Θέλει να δοκιμάσει άλλος;
Ελάτε, νυφίτσες!
Περιμένετε εδώ. Θα τον φέρω.
- Γεια σας, είμαι ο Ρομπέν. - Ο Ρομπέν των Δασών!
Πες καλημέρα, απόβρασμα!
Καλημέρα. Είστε όλοι ληστές;
Πολύ ωραία. Είσαι ληστής;
- Σου αρέσει να ληστεύεις; - Βγαίνει το νοίκι.
Πολύ ωραία...
- Εσύ πόσο καιρό είσαι ληστής; - Ένα και είκοσι δυο.
Πολύ ωραία... 1,22 μ.
Είναι πολύς καιρός. Έμαθα ότι κάνατε πολύ καλή μπάζα.
Κοιτάξτε και μόνος σας.
Ασχολούμαι χρόνια με ληστείες, αλλά αυτό δεν το έχω ξαναδεί.
- Τα πήρατε όλα μόνοι σας; - Ήταν καλή μέρα.
Πολύ ωραία μέρα. Τι να πω; Ευχαριστώ...
- Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. - Δεν κάνει τίποτα...
Είναι τρομερά ευγενικό. Οι φτωχοί θα ενθουσιαστούν.
Τους συναντήσατε; Τους φτωχούς...
Πρέπει να τους γνωρίσετε. Χαριτωμένοι, μα απένταροι...
Επειδή είναι φτωχοί!
Μάριον... Σε παρακαλώ, πες στους φτωχούς να έρθουν.
Θα είναι μεγάλη βοήθεια στο έργο μας.
Δεν καταλάβατε. Είναι όλα δικά μας, τα κλέψαμε.
Ναι, το ξέρω και, πιστέψτε με, οι φτωχοί θα ενθουσιαστούν.
Αλλά και λιγότερο φτωχοί. Έτσι, Ρέντγκρεϊβ;
- Τι είπε; - Ναι, έρχονται Χριστούγεννα.
Ορίστε... Συγχαρητήρια...
Είναι εντελώς απαραίτητο;
Δυστυχώς ναι, λέει.
Ορίστε, συγχαρητήρια. Πολύ ωραία...
Θα βοηθήσει κανείς; Πρέπει να αναδιανεμηθούν πολλά πλούτη.
Εγώ θέλω να μείνω.
Πολύ ωραία! Πώς σε λένε;
Πολύ ωραίο όνομα...
Δεν πειράζει. Αντίο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ πάρα, πάρα πολύ.
Απαίσιοι άνθρωποι.
Δε θα 'χω την ευκαιρία να ξαναδώ τον Ρομπέν.
Μη στενάζεις. Είναι, προφανώς, επικίνδυνος.
Ανισόρροπος. Χαρίζει ξένα πράγματα.
Αυτό έκανε πάντα ο Ρομπέν. Το ξέρω ακόμη κι εγώ.
- Εσύ τα ξέρεις όλα. - Ήταν ένας από τους ήρωές μου.
Ήρωες! Τι ξέρουν από μεροκάματο;
Όποιος έχει πάντα δίκιο, με αηδιάζει.
Γι' αυτό τα πας τόσο καλά με τον εαυτό σου.
Πολυλογά!
- Ο Χόρσφλες δε θα μας έμπλεκε. - Ο Χόρσφλες είναι νεκρός.
Τότε δώσε σ' εμένα τον χάρτη. Αναλαμβάνω εγώ.
Σ' αυτούς επιτρέπει το Ανώτατο Ον να κλέψουν το χάρτη του!
Κοιτάξτε τους! Καχεκτικά πλασματάκια.
Δε θα τους εμπιστευόμουν να φυσήξουν ούτε τη μύτη τους.
Τους είναι πολύ δύσκολο.
Ανώτατο Ον και έπλασε τέτοιον όχλο; Είναι έργο ανίκανου.
Μα εκείνος έπλασε κι εσένα, Κακέ.
Τι είπες;
Έφτιαξε εσένα, άρα δεν είναι εντελώς...
Μη μου ξαναμιλήσεις έτσι.
Κανείς δε με έφτιαξε. Είμαι το Κακό.
Το κακό υπήρχε πολύ πριν το καλό. Μόνος μου φτιάχτηκα.
Δε μπορούν να με ξεκάνουν. Είμαι παντοδύναμος.
Μα, αν είναι έτσι...
γιατί δε μπορείς να δραπετεύσεις από αυτό το φρούριο;
Καλό ερώτημα.
Γιατί αφήνω το Ανώτερο Ον να με κρατάει εδώ...
στο φρούριο του Υπέρτατου Σκότους;
Σκάσε. Ρητορικά, μιλάω.
Τον άφησα για να έχει μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας.
Κι όταν έχω τον χάρτη, θα ελευθερωθώ.
Ο κόσμος θα είναι αλλιώτικος γιατί καταλαβαίνω...
Τα ψηφιακά ρολόγια. Σύντομα και τα βίντεο, τα κινητά...
Κι όταν τα καταλάβω θα καταλάβω τα κομπιούτερ...
Κι όταν καταλάβω τα κομπιούτερ θα γίνω το Ανώτατο Ον.
Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για την τεχνολογία.
Αγνοεί τις δυνατότητες του μικροτσίπ, της σιλικόνης.
Κοίτα πώς χάνει τον καιρό του. Σαράντα τρία είδη παπαγάλων!
Θηλές για άντρες...
Έφτιαξε τους γυμνοσάλιαγκες!
Δεν ακούνε, δε μιλάνε, δε χειρίζονται μηχανήματα.
Δεν είμαστε στα χέρια ενός τρελού;
Αν έφτιαχνα έναν κόσμο, δε θα ασχολιόμουν με πεταλούδες.
Θα άρχιζα με λέιζερ, στις 8.00' την πρώτη μέρα!
Συγγνώμη...
Ανυπομονώ να έρθει η νέα αυγή της τεχνολογίας.
- Κοιτάξτε! - Τι είναι;
Ο χάρτης! Τον έφεραν μαζί τους!
- Μόλις είδα τον χάρτη, κύριε. - Είσαι βέβαιος;
Είμαι βέβαιος, αφέντη.
Εκεί κάτω. Ο μικρός τον έχει.
Είναι η ευκαιρία μας, αυτό που περιμέναμε.
- Θα μας λυτρώσει. - Σκάσε!
Αν κάνεις λάθος, η εκδίκησή μου θα είναι αργή και δυσάρεστη.
Θα σε γυρίσω το μέσα έξω για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ευχαριστώ, αφέντη.
Τώρα ας ρίξουμε το δόλωμα να δούμε αν θα τσιμπήσουν.
Και θα τους τραβήξουμε.
Έτοιμοι για νοητικό έλεγχο.
Πάμε στη Βαβυλώνα; Είναι μια πόλη με μυθικά πλούτη.
- Έχω μια καλύτερη ιδέα. - Ποιος το 'πε αυτό;
Μια ιδέα σχηματίζεται στο μυαλό μου.
Έχεις χιλιάδες χρόνια να σκεφτείς εσύ!
Σ' ένα μέρος θα βρούμε ό,τι πιο σπουδαίο θέλει ο άνθρωπος.
Τον σκοπό των ελπίδων και των ονείρων όλων.
Τι διάολο εννοείς;
Το πιο μυθικό αντικείμενο στον κόσμο.
Φαίνεται καλή ιδέα.
Τσίμπησαν. Άπληστα ψαράκια!
Γιατί κυνηγάμε πάντα το χρήμα;
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν τον έχω ξαναδεί, κύριε.
- Πιο δυνατός. Ποιος είναι; - Δεν ξέρω.
Τους χάνω. Κάτι συμβαίνει, εκεί κάτω.
- Ας κουνηθούμε! - Μη με πιέζεις...
- Το δάσος καίγεται. - Βρέχει, βλάκα.
Αυτός είναι!
Τρέξτε στην τρύπα! Εκεί είναι! Γρήγορα!
Επιστρέψτε μου ό,τι κλέψατε!
Υπάρχουν δύο τρύπες, Ράνταλ. Ποια απ' τις δύο;
Φύγε, Κέβιν!
Όχι αυτή!
Από πού έρχεσαι;
- Δεν ξέρω. - Ποιος σ' έστειλε; Οι Θεοί;
Ο Δίας; Ο Απόλλων; Η Αθηνά;
Είσαι πολύ φλύαρος μικρός, ε;
Είναι απίστευτο!
Τι βρίσκεις απίστευτο;
Είναι απίστευτος ο τρόπος που τον σκότωσες.
Πρέπει να γίνεται μερικές φορές.
Ήταν πολύ καλή βολή. Σίγουρα έχεις σκοτώσει πολλούς.
Οι θεοί πρέπει να σου έδωσαν κάποιο όνομα.
Κέβιν, χάρισμά σου.
- Δεν τη θέλεις; - Μπορώ να την κρατήσω;
Με τον όρο να τη μεταφέρεις πίσω στην πόλη για μένα.
Δε μπορώ. Πρέπει να περιμένω. Είμαι με φίλους...
Αν τους χάσω, ίσως δε μπορέσω να γυρίσω ποτέ πίσω.
- Πού πίσω; - Δεν είμαι βέβαιος...
Πάρ' το, θα σου χρειαστεί. Είναι νερό.
Φτάνει και για τους φίλους σου, αν εμφανιστούν.
Με την ευκαιρία... Ευχαριστώ.
Σε παρακαλώ, θέλω να 'ρθω...
Μου έσωσες τη ζωή, θυμάσαι;
Ο εχθρός του λαού είναι νεκρός.
Ζήτω, Βασιλιά Αγαμέμνων!
Εδώ κόβουν κάποιον στη μέση. Πρέπει να ήταν λαμπρή μάχη.
Τρεις για συνοπτικές εκτελέσεις, σήμερα.
Αν η βασίλισσα θέλει να με δει, θα 'μαι στην Αυλή το απόγευμα.
Υπενθυμίστε στη βασίλισσα ότι κυβερνώ ακόμα αυτή την πόλη.
Μακάρι να ήμουν στον Τρωικό Πόλεμο.
Θα μου μάθεις ξιφομαχία;
Έλα εδώ. Θα σου μάθω κάτι πολύ πιο χρήσιμο.
Πού είναι;
Οι βασιλείς δεν πρέπει να κάνουν τέτοια πράγματα.
Δε θέλω να ξαναπάω πίσω ποτέ.
- Δε θα ξαναδείς τους φίλους σου; - Όχι, ευχαριστώ.
Δε θες να 'σαι στο σπίτι σου, με τον πατέρα και τη μητέρα σου;
Πολύ καλά, λοιπόν.
- Μπορώ να μείνω; - Θ' αποφασίσουμε αύριο.
Αποφάσισα ο μικρός να μείνει εδώ, μαζί μας, στην πόλη.
Κι επιπλέον, από σήμερα και στο εξής, θα είναι γιος μου...
και διάδοχος στον θρόνο των Μυκηνών.
Ας αρχίσει το γλέντι!
Και τώρα, κυρίες και κύριοι...
ένα θαύμα σύγχρονης μαγείας, μπροστά στα μάτια σας!
Καλά τα πας, Κέβιν.
Να είστε γενναιόδωροι, καθώς περνούν οι βοηθοί μου...
Μόνοι, επιτέλους!
- Δεν είναι θαυμάσια; - Ναι, λατρεύω τη θάλασσα.
Θεέ μου, πόσο την αγαπώ. Διάολε, είναι τόσο...
Υγρή;
Τόσο υγρή, διάολε!
Πάνσι, κοίταξέ με!
- Μ' αγαπάς; - Φυσικά σ' αγαπώ.
Δε σε πειράζει αυτό το πράγμα στην άκρη της μύτης μου;
Όχι, αγάπη μου. Μη γίνεσαι ανόητος.
Θα μοιραζόσουν ένα σπίτι...
με κάποιον που έχει κάτι τέτοιο στην άκρη της μύτης;
Φυσικά, αγάπη μου. Όλοι έχουν κάτι παράξενο.
Εγώ έχω ένα τεράστιο...
Χαίρομαι που νιώθεις έτσι γιατί μπορώ να σε ρωτήσω...
αυτό που ήθελα πάντα να σε ρωτήσω.
Ρώτα με...
Πάνσι, θα...
Δώσ' το μου. Τα κατέστρεψες όλα.
Πάνσι, εκτός από τη μύτη και το ποστίς, όλα τ' άλλα είναι καλά!
Ακόμα έξι πιάτα χαβιάρι, παρακαλώ.
Θέλει άλλος;
Όχι, ευχαριστώ. Θα φάω μόνο τα μάτια των ορτυκιών.
Το χαβιάρι μου φέρνει εμετό, το ξέρεις.
Συγγνώμη, Ράνταλ.
Χαμογέλα, Κέβιν. Δεν έχουν μόνο οι βασιλείς λεφτά.
Αδιαφορούσε για το χρήμα.
Πού να το ξόδευε; Είχε κολλήσει στην Ελλάδα.
Τα χαμηλότερα πρότυπα ζωής στην Ευρώπη.
Μ' αηδιάζεις.
- Θα σου πω κάτι, Κέβιν. - Φύγε...
Πρόκειται για τον χάρτη...
Τον χάρτη; Δεν καταλαβαίνω.
Έχεις κάτι τόσο λαμπρό και το χαραμίζεις.
Δεν το χαραμίζω ακριβώς.
Ας μ' αφήνατε εκεί που ήμουν ευτυχισμένος.
Γιατί όταν ακούσεις τι έχω σχεδιάσει, θα χαρείς πιο πολύ.
Κοίταζα προσεκτικά τον χάρτη χθες και ξέρεις τι βρήκα;
Ο Ογκ είχε δίκιο.
Το πιο μυθικό πράγμα στον κόσμο υπάρχει πραγματικά.
- Η Εποχή των Θρύλων. - Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
Υπάρχει, αλλιώς ο Χόρσφλες δε θα το έβαζε στο χάρτη.
Μέσα στην Εποχή αυτή, είναι το Φρούριο του Σκότους...
Και μέσα στο Φρούριο του Υπέρτατου Σκότους...
το πιο μυθικό αντικείμενο του κόσμου.
Παράτα τα, Ράνταλ.
Οι δυο μας έχουμε πολλά κοινά. Δεν είμαστε σαν αυτούς.
Μας αρέσει ο κίνδυνος, η περιπέτεια.
Αυτή είναι η μεγάλη περιπέτεια.
Δεν υπάρχουν ανόητες τρύπες εδώ.
Τα διακινδυνεύουμε όλα και κερδίζουμε τα πάντα.
Σερβιτόρε, κι άλλη σαμπάνια!
Κι άφθονο πάγο.
Θέλω να πάω σπίτι. Δεν αντέχω, θα μας σκοτώσεις όλους.
Μην κλαψουρίζεις. Δεν ήξερα ότι θα πέσουμε σε παγόβουνο.
Το εισιτήριο δε λέει: "Κατέβα, πριν πέσετε σε παγόβουνο".
Τώρα είναι η ώρα...
να ψάξουμε το πιο μυθικό αντικείμενο, Ράνταλ.
Ο Ογκ έχει δίκιο. Πήρα τον χάρτη.
Ράνταλ, είσαι τρελός. Είμαστε στη μέση του Ατλαντικού.
Δεν έχει σημασία πού είμαστε. Πρέπει μόνο να το πιστέψεις.
- Είσαι τρελός. - Πρέπει να προσπαθήσουμε.
Εγκαταλείψτε τη σανίδα!
Δεν ξέρω κολύμπι!
- Τώρα τους πιάσαμε. - Συγχαρητήρια, κύριε.
Ξαφνικά, νιώθω πολύ καλά.
- Λυπάμαι, κύριε. - Θα περάσει.
- Να τους φέρω μέσα; - Ναι, Μπένσον.
Φέρ' τους στην Εποχή των Θρύλων.
Κολυμπάω!
Κοιτάξτε!
Καλημέρα, καλέ μου.
Τι ήταν αυτό; Νόμισα ότι άκουσα ένα θόρυβο.
Όχι, τα νεύρα σου φταίνε.
Ορίστε, αγάπη μου.
Και η αλοιφή.
Αναπτύχθηκα πολύ γρήγορα. Αυτό είναι το πρόβλημα.
Απλώς το παρακάνεις, λίγο.
Προσπαθείς να 'σαι τρομακτικός ενώ κοιμάσαι μια ώρα το βράδυ.
Γιατί πονάει η μέση σου και δε βήχεις, μην τραβηχτεί μυς.
- Μα είσαι τρομερός. - Έτσι το λες.
Και γαργάρα. Μπράβο, καλό παιδί.
- Τι ήταν αυτό; - Δεν ξέρω.
Περιμένετέ με.
Κοίτα τα άτιμα σπυριά. Η διατροφή φταίει.
- Θα φύγουν, καλέ μου. - Τ' άτιμα ψάρια φταίνε.
Παλιά ήσουν βέβαιος ότι θα πιάσεις παλιές μπότες...
κονσέρβες, κρεμάστρες καπέλων, κουτιά...
Τώρα πιάνω συνεχώς γαρίδες. Καταπολέμηση της μόλυνσης!
- Τι θες, καλέ μου; Τη σκόνη του φαγητού;
Βγες να με βοηθήσεις, γρήγορα!
- Τι είναι; - Δεν ξέρω, δεν είναι γαρίδες.
Άσ' το σ' εμένα, καλέ μου.
Δεν είναι υπέροχα; Θα τα φάμε για πρόγευμα.
Να φάμε τις μπότες τους;
Όχι, καλέ μου. Θα τα φάμε ολόκληρα.
Κάθε κομμάτι τους. Θέλουμε τη μεγάλη κατσαρόλα και σούβλες.
Τι να κάνω, καλή μου;
Τρομοκράτησέ τους.
- Κι η μέση μου; - Μη χοροπηδάς.
Απλώς ούρλιαξε τρομακτικά και κοίταξέ τους λοξά.
Όπως έκανες παλιά.
Πονάει η μέση σου; Ξέρω μια θεραπεία.
Πρόβλημα μέσης; Εγώ, ένας δράκος;
Πρέπει να τεντωθείς.
Είναι καλύτερα... Είναι θαυμάσια...
Πάνω πάλι!
- Μπήκαν στην κατσαρόλα; - Κοντεύουν.
Άλλη μια για γούρι. Πάνω!
Τι γίνεται;
Είσαι καλά, καλέ μου;
Είναι μέρος της θεραπείας;
Τι κάνεις στο νερό, καλέ μου;
Η μέση μου είναι θαυμάσια.
Σταμάτησέ τους, Ουίνστον!
Μπορώ να βήξω! Επιτέλους, μπορώ να βήξω πραγματικά!
- Πώς τα πάμε, Ράνταλ; - Μια χαρά.
Είμαστε στη σωστή πορεία.
Αν συνεχίσει αυτός ο άνεμος, τίποτα δε θα πάει στραβά.
- Ίσιο το τιμόνι, Στράτερ! - Είναι ίσιο...
Είναι καλύτερα. Ξεφύγαμε.
Πρέπει να μάθεις κάτι...
Όλοι στ' αμπάρια!
- Τι συμβαίνει; - Εσύ πες μου.
Έχω μια ιδέα!
Υπνωτικό.
Βγάλε το βούλωμα.
Το Φρούριο του Υπέρτατου Σκότους είναι κάπου εδώ...
- Δεν υπάρχει τίποτα εκεί. - Είμαστε πολύ κοντά.
- Αυτό το λες εδώ και 40 μίλια. - Πάμε πίσω, θα πεθάνουμε εδώ.
- Πότε θα εγκαταλείψουμε; - Είναι λίγο παρακάτω...
- Τι είναι; - Δεν ξέρω, αλλά πονάει.
Είναι ένα αόρατο εμπόδιο.
Έτσι είναι τα αόρατα εμπόδια, λοιπόν!
Αυτή είναι η γραμμή. Κι απ' την άλλη, το Φρούριο του Σκότους.
Τα καταφέραμε, παιδιά! Φτάσαμε!
Είσαι τρελός, Ράνταλ. Σου έστριψε.
Σας ορκίζομαι, αυτό είναι...
- Είμαστε στο πουθενά. - Δεν υπάρχει τίποτα τριγύρω.
- Μόνο ένας δρόμος υπάρχει. - Του γυρισμού.
- Σταματήστε! - Κάνε στην άκρη.
- Δε θα γυρίσετε χωρίς εμένα. - Πας στοίχημα;
- Δώσ' τον πίσω, Ουόλι. - Στην άκρη, Ράνταλ.
Δώσ' τον πίσω, γιατί θα σου σπάσω το κεφάλι.
Το βρήκαμε.
Ευχαριστώ.
- Πανέξυπνο, Κακέ. - Είναι όλα έτοιμα;
- Εκπληκτικό! - Θαυμάσιο!
Η τελευταία πολυτέλεια στην 1 κουζίνα της "Μοντέρνα"...
Το "Σύγχρονο Θαύμα", μια αυτόματη συσκευή...
Και οι νικητές του πιο μυθικού αντικειμένου στον κόσμο...
Η λύση σε όλα τα προβλήματά τους και τα δικά σας...
είναι εδώ, απόψε.
Πού πάτε;
Γυρίστε πίσω!
Ας τους υποδεχτούμε θερμά. Δεν είναι υπέροχοι;
Μαμά!
Μπαμπά!
Ένα θερμό χειροκρότημα για τους μεγάλους νικητές!
Γυρίστε πίσω! Είναι παγίδα!
Συγχαρητήρια...
Πριν πάρουν το βραβείο, ας δούμε πώς τα κατάφεραν...
και βρίσκονται μαζί μας απόψε.
Τον χάρτη, παρακαλώ!
Εγώ έχω τον χάρτη.
Και μεθαύριο, τον κόσμο!
Θέλει κανείς ποντικό; Ίσως είναι το τελευταίο γεύμα σας.
- Αυτό ήταν. - Τελείωσε.
Έπρεπε να μείνουμε στο σπίτι και να φτιάχνουμε δέντρα.
Πώς φανήκαμε τόσο βλάκες;
Δεν ξέρω.
Κοιτάξτε, γρήγορα!
- Ωραία φωτογραφία. - Είναι ο χάρτης.
Το βλέπω ότι είναι ο χάρτης. Σε τι χρησιμεύει τώρα;
Κοιτάξτε προσεκτικά. Η Εποχή των Θρύλων...
Βλέπετε το Φρούριο του Υπέρτατου Σκότους;
Αυτή είναι μια τρύπα... Μπορεί να οδηγεί οπουδήποτε.
Βρήκαμε τη μεγαλύτερη τρύπα του σύμπαντος από κάτω μας!
Κέβιν, είσαι μεγαλοφυΐα!
- Δε θα φύγουμε ποτέ από 'δώ. - Πας στοίχημα;
Ογκ, δείξ' τους ότι μπορούμε πια να κάνουμε κάτι σωστό.
Αρκετά, Ουόλι.
Έπιασες το σκοινί;
Τράβηξε...
- Έτοιμος Ουόλι; - Εντάξει, Στράτερ.
Εμπρός, Στράτερ!
Τα καταφέραμε!
Μάζεψε το σκοινί.
Δε θέλω να πάω...
Κοιτάξτε αυτό!
Τραβήξτε το σκοινί!
Να τος!
- Τα καταφέραμε. - Μόνο τον χάρτη, χρειαζόμαστε.
Δεν τον χρειαζόμαστε. Ξέρουμε πού είναι η τρύπα του χρόνου.
Μα ο Κακός έχει τον χάρτη.
Σωστά. Το τελευταίο που θέλουμε είναι να τον δούμε.
Δε θα τον αφήσουμε σ' αυτόν. Θα καταστρέψει τον κόσμο.
Νιώθω τη δύναμη του κακού να τρέχει στις φλέβες μου...
να γεμίζει την ύπαρξή μου με την επιθυμία να κάνω κακό.
- Νιώθω πολύ κακός, Μπένσον. - Πολύ ωραία...
Ναι, είναι καλό, γιατί είναι η χειρότερη αίσθηση κακού.
- Σκότωσέ με, κύριε. - Όχι, τώρα. Έχουμε δουλειά.
Πρέπει να καταστρέψουμε την ίδια την Πλάση.
Θα ξαναφτιάξουμε τον άνθρωπο με τη δική μας εικόνα...
Θα κάνουμε τα βουνά θάλασσες και τους ουρανούς ποτάμια...
Δε μπορούμε να μπούμε.
Και τη φωτιά δυνατό άνεμο που θα σκεπάσει τη γη...
και θα εξαλείψει τη μάστιγα της καλοσύνης μια για πάντα.
Θα κάνουμε τα φασόλια, μπιζέλια!
Μπένσον, είσαι απαλλαγμένος από την καταστροφική ευφυΐα.
- Ωραία πράγματα λες, κύριε. - Το ξέρω. Συγγνώμη.
Τώρα πρέπει να σε μεταμορφώσω σε σκύλο, για λίγο.
Κάθισε, Μπένσον. Φύλαγε τον χάρτη.
Θα σχεδιάσουμε μαζί τον νέο κόσμο. Θα αρχίσουμε σωστά τώρα.
Πες μου για τα κομπιούτερ.
Το κομπιούτερο είναι ηλεκτρονικό μηχάνημα για υπολογισμούς.
Ησυχία, Μπένσον.
Δείξε μου κι άλλα, Ρόμπερτ.
Δείξε μου τι πληκτρολογείς για να γίνεις συνδρομητής...
Πέταξέ τον!
Σταματήστε τους με κάθε μέσο που διαθέτω!
Παγιδευτήκαμε.
Πρέπει να χωριστούμε.
Κατέβα απ' την τρύπα και φέρε βοήθεια. Θα κάνω περισπασμό.
Μα δε μπορείς μόνος.
Θα πάρω άλλον έναν.
Ο Ογκ κι εγώ θα μείνουμε.
Είσαι πολύ ενοχλητικός, μικρέ.
Θα σου δώσω ένα από τα ξεχωριστά μου μαθήματα.
Τι λες, Ρόμπερτ;
Μπένσον, τι θα ήταν ωραίο;
Μισός γάιδαρος; Μισός γουρούνι; Μισός στρείδι;
Μισός καρότο;
Ή η αριστερή άρρωστη αμυγδαλή;
Ανακάλεσέ τους, αλλιώς θα καταστρέψω τον χάρτη.
Μην είσαι τόσο χαζός.
Πολύ καλά. Δεν τους χρειάζομαι.
- Ήρθε η ώρα σου. - Θαυμάσια, κύριε.
Δεν κάνει τίποτα.
Είμαι λογικός άνθρωπος.
Δώσ' μου τον χάρτη και θα φύγεις με ανθρώπινα πόδια.
Πού υπάρχει πρόβλημα, μικρέ;
Είναι το καλύτερο που μπορεί να κάνει το Ανώτατο Ον;
Θα λυντσάρουμε!
Προσέξτε!
Ο επόμενος!
- Δε μπορώ να το ελέγξω! - Φυσικά, χαζέ. Εγώ το ελέγχω.
Είναι νεκρός... Ο Φίτζιτ είναι νεκρός!
- Δεν έφταιγες εσύ. - Αυτός φταίει, ο Κακός.
Δεν μου αρέσει που εμφανίζομαι εδώ.
Είναι η πιο κουραστική φανταχτερή εκδήλωση.
Αλλά είναι αναμενόμενο, υποθέτω...
Ανώτατο Ον, πλάστη όλου του σύμπαντος...
που χωρίς εσένα...
Τι φοβερή ακαταστασία! Είναι μαζί σας το γουρούνι;
Θα τακτοποιήσουμε πρώτα αυτόν.
- Στην άκρη, Ογκ, γρήγορα! - Το απολάμβανα...
Δεν αντέχω την ακαταστασία. Θέλω να τα μαζέψετε όλα.
Ουόλι, συμμάζεψε.
Μα είναι νεκρός, Ράνταλ. Ο Φίτζιτ είναι νεκρός.
Νεκρός; Δεν είναι δικαιολογία για να μη δουλέψει.
Συγγνώμη που σε σκότωσα, Φίτζιτ.
Βιαστείτε!
Δε θέλαμε να κλέψουμε τον χάρτη, να το σκάσουμε.
Τι εννοείς ότι δε θέλατε να κλέψετε τον χάρτη;
Φυσικά δε θέλατε. Εγώ σας τον χάρισα, ανόητε.
Κι αυτό!
Νομίζετε ότι δεν το ήξερα;
Έπρεπε με κάποιο τρόπο να δοκιμάσω το χειροτέχνημά μου.
Καλός βγήκε, δε νομίζεις;
Το Κακό, βγήκε ωραία...
Ποιανού είναι αυτό;
Δικό μου, κύριε.
Είσαι ακατάστατο αγόρι. Υπόγραψε εδώ...
Ήξερες πάντα τι περνούσαμε;
Φυσικά. Είμαι το Ανώτατο Ον. Δεν είμαι εντελώς χαζός.
Δεν υπονοούμε αυτό...
Σας άφησα να δανειστείτε τον χάρτη μου...
Θέλω να βάλετε αμέσως όλα τα κομμάτια του Κακού, εδώ μέσα.
Άφησες να πεθάνουν τόσοι για να δοκιμάσεις τη Δημιουργία;
- Ναι, είσαι πολύ έξυπνος. - Γιατί πρέπει να πεθάνουν;
- Και γιατί να υπάρχει το Κακό; - Δε θα ρωτούσαμε κάτι τέτοιο.
Ναι, γιατί πρέπει να υπάρχει το Κακό;
Προσέχετε!
Μη χάσετε τίποτα απ' αυτά. Είναι συμπυκνωμένο κακό.
Μια σταγόνα απ' αυτό, θα σας μεταμορφώσει σε καβούρια.
Υπάρχει περίπτωση να γυρίσουμε ξανά στην παλιά δουλειά μας;
Ήσαστε πραγματικά φοβερά κακοί ληστές.
Θα έπρεπε να κάνω κάτι εκδικητικό, αλλά...
ειλικρινά είμαι πολύ κουρασμένος.
Θα σας μεταθέσω απλώς στην Υπηρεσία Υπανάπτυξης...
Φτέρες, θάμνοι και τέτοια...
με περικοπή 10% αναδρομικά, από την αρχή του χρόνου.
Εγώ είμαι ο καλός.
Όλα έτοιμα; Πίσω στη δημιουργία!
Δεν πρέπει να χάσω άλλο χρόνο.
Ξαναέχασα τον έλεγχο, θα πουν. Θα το αποδώσουν στην εξέλιξη.
Να 'ρθει μαζί κι ο φίλος μου;
Φυσικά, όχι. Δεν είναι σχολική εκδρομή.
Κάτι δικαιούται. Χωρίς αυτόν...
Μη συνεχίσεις. Θα μείνει εδώ να συνεχίσει τον αγώνα.
Μη φεύγετε... Μη μ' αφήσετε...
Μη μ' αφήνετε!
Άσε με, πρέπει να το σώσω! Πρέπει να πάρω την τοστιέρα!
Είσαι καλά;
Είσαι πολύ τυχερό παιδί.
Απ' αυτό ξεκίνησε. Αφήσατε στη φωτιά το κρέας της Κυριακής.
Της Κυριακής; Είναι Πέμπτη!
Τότε τι είναι αυτό;
Μαμά, μπαμπά! Είναι το Κακό, μην το πιάνετε!