Μπράβο, Μπέσι. Έλα. Πήγαινε πάρε το ξύλο.
Τσακ!
- Άντε, Μπέσι. - Τσακ!
Έλα. Είσαι έτοιμος;
- Όλα έτοιμα; - Ναι, έτσι νομίζω.
- Όλα θα είναι εδώ όταν γυρίσεις. - Το ξέρω.
Δεν το μετάνιωσες, ε;
Όχι. Γιατί;
Είναι ένας χρόνος από τη ζωή σου.
Κι αυτή η Ωκεανική Ακαδημία δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη.
- Από το Γέιλ. - Από οποιοδήποτε καλό πανεπιστήμιο.
Δεν μπορείς να στείλεις και τους δυο μας σε καλό πανεπιστήμιο, μπαμπά.
- Αν πάρεις υποτροφία σαν τον αδερφό σου... - Δεν είμαι εκείνος.
Δεν μ' ενδιαφέρει καθόλου αυτή τη στιγμή.
Θα είναι κάτι καλό, μπαμπά.
- Έλα. - Ευχαριστώ, μαμά.
- Τα έχεις όλα; - Ναι.
- Διαβατήριο; - Όλα εντάξει, μαμά.
Γιατί είσαι στεναχωρημένος; Το όνειρό σου γίνεται πραγματικότητα.
- Δεν είναι αυτός ο λόγος που μ' αφήνει να πάω. - Μα και βέβαια είναι.
Όχι. Ελπίζει πως θα φαίνεται καλό στο βιογραφικό μου.
Τέλος πάντων.
Όπως και να 'χει, πας.
Εξάλλου, θα ήθελε να είχε κάνει κι αυτός κάτι τέτοιο.
- Τότε γιατί δεν το 'κανε; - Ποτέ δεν είχε την ευκαιρία.
Δεν είναι εύκολο γι' αυτόν να φεύγουν και τα δυο του αγόρια.
Εντάξει.
- Το εισιτήριο του λεωφορείου. - Ένα.
Και μ' αυτό θα πας από το Άιντλγουντ στο Μαϊάμι. Αυτό για την πτήση...
Μπαμπά, δεν θα έχω πρόβλημα.
Να μας κάνεις περήφανους, γιε μου.
Εντάξει.
(Τσακ:) Σήμερα αρχίζει η περιπέτεια.
Παράτησα την τελευταία τάξη του λυκείου για να σαλπάρω...
με το εκπαιδευτικό μπριγκαντίνι Άλμπατρος...
που θα ταξιδέψει τον μισό κόσμο και πίσω.
Ο μπαμπάς με έβαλε να του υποσχεθώ πως θα κρατάω ημερολόγιο.
Σαν αγγαρεία είναι αλλά είναι μέρος της συμφωνίας.
Γιατί σήμερα αφήνω τον δρόμο που διάλεξε εκείνος για μένα...
και παίρνω τον δικό μου.
Για το Άλμπατρος;
Ναι.
Ρόμπερτ Μαρτς. Εσύ ποιος στο διάολο είσαι;
Α... Γκιγκ, Τσακ.
Γκίκτσακ; Τι είσαι; Ιθαγενής;
Όχι, απλά Τσακ.
Τζόνστον, δεν περίμενα να σε δω μετά από ό,τι έγινε στην πρύμη.
- Γύρισα να συνεχίσω. - Άκου τον τι λέει!
Ο Ρωμαίος από δω το έκανε με μια ντόπια στον φλόκο.
Αφού είχε γίνει η πράξη.
- Ω! Έι, ΛΕΕΙ ότι έγινε η πράξη. - Πίστεψέ με. Έγινε.
Εντάξει, δικέ μου. Αφού έγινε, όπως λέει, τους πήρε ο ύπνος.
Ο κύριος ΜακΚρέι βγαίνει και τον ακούει να ροχαλίζει.
Καλεί το πλήρωμα, ανοίγει τον φλόκο και να σου ο Τοντ με το κορίτσι...
γυμνοί σαν τον Αδάμ και την Εύα.
Να 'μαστε, παίδες. Το σπιτάκι μας, σκέτη υγρή κόλαση.
Καπνιστό ψάρι.
Πάμε.
- Σου δίνω ένα δολάριο για κάθε ψάρι. - Όχι, όχι.
Τι έπαθε;
Το καθαρίζουν. Θα το κάνουμε να γυαλίζει πριν σαλπάρει.
Άντε!
"Θα έδινα τώρα δέκα χιλιάδες μέτρα θάλασσα...
- ...για ένα στρέμμα χέρσα γη." - Γαμώ το!
"Ρείκια, βάτα, τα πάντα. Ας γίνει το θέλημά σου."
"Αλλά κάλλιο στη στεριά να πέθαινα."
Θυμάστε; Γεια σου, Ρόμπερτ.
Συγγνώμη, αλλά τι πάει να πει αυτό;
Σέξπιρ, Τοντ. "Τρικυμία", Πράξη Πρώτη, Σκηνή Πρώτη.
- Να το διαβάσεις. - Ναι; Και γιατί;
Γιατί είναι το τραγούδι που θα λέμε όταν βγούμε στα ανοιχτά.
Arbedar!
Πωπω! Τον είχα ξεχάσει αυτόν!
- Από πού είσαι, Ρόμπερτ; - Καλιφόρνια. Πάρε τσιγάρο, μεγάλε.
- Πώς πάμε; Ρόμπερτ Μαρτς. - Ντιν Πρέστον.
Γεια, είμαι ο Γκιλ Μάρτιν.
Γεια. Τσακ Γκιγκ.
Ο αδερφός μου.
Πέθανε.
Θα πάρω αυτό εδώ.
Δεν ξέρω αν το πρόσεξες, αλλά είναι κατειλημμένο.
- Τι έχει εκείνο εκεί; - Τι;
Σίγουρα είναι τόσο άνετο όσο κι εκείνο, αλλά ματώνει η μύτη μου...
Διαφωνεί κανείς; Διαφωνείς;
Καθόλου!
Παίδες, είμαι ο Σέι Τζένινγκς. πρώτος του Άλμπατρος.
Από δω η Δρ Άλις Σέλντον.
Είμαι η γιατρός του πλοίου. Είμαι υπεύθυνη για τους πόνους σας.
Και διδάσκω Βιολογία, Μαθηματικά και Φυσικοχημεία.
Ο Ζιράρ Πασκάλ είναι ο μάγειρας.
Τα θέλετε τα δάχτυλά σας;
Μακριά απ' το μαγειρείο μου απρόσκλητοι και με βρώμικα χέρια.
Μερικοί έχετε ήδη γνωρίσει τον κύριο ΜακΚρέι.
Αν δεν το έχετε ήδη καταλάβει, διδάσκει Αγγλικά.
Και πότε θα γνωρίσουμε τον Ελ Καπιτάν;
Μήπως λουστράρει το ξύλινο πόδι του;
- Πλοίαρχος στο κατάστρωμα! - Γεια σας.
Όρθιοι, κύριοι! Εμπρός!
Μάρτιν.
Πρέστον.
Τζόνστον.
Λάπτσικ.
Ξεφορτώσου το, Μαρτς.
Ντάουντ.
Φλάμπεργκ.
Μπέροους.
Γκιγκ.
Δεν θα θες να το χάσεις αυτό.
- Ποιος μου ξέφυγε; - Ο Μπόμοντ. Δεν ήρθε ακόμα.
Το πλοίο που πατάτε δεν είναι παιχνίδι...
και η ιστιοπλοία δεν είναι αστείο.
Το Άλμπατρος θα μας πάει μακριά, κύριοι,
αλλά απαιτεί τη συνεχή προσοχή μας.
Σεβαστείτε αυτό και θα τα πάμε μια χαρά.
Κάτι ακόμα.
Τίποτα δεν συμβαίνει πάνω στο πλοίο που να μη το μαθαίνω.
Μου μιλάει τις νύχτες. Γι' αυτό... μη με δοκιμάσετε.
Ούτε στο ελάχιστο.
"Κανένας άνθρωπος δεν είναι νησί, ακέριος μονάχος του.
"Κι έτσι ποτέ μη στέλνεις να ρωτήσεις για ποιον χτυπά η καμπάνα.
Χτυπάει για σένα." Τζον Ντον.
Θα σας δω στο κατάστρωμα. Εμπρός!
Εμπρός! Πάμε, ναύτες. Όλοι στο κατάστρωμα.
60''. Δηλαδή, ένα λεπτό, Τζόνστον.
Άντε! Τρέχουμε! Τρέχουμε τώρα!
Παίδες, κάντε γραμμή. Ένας-ένας. Εντάξει, όλοι, βουτήξτε!
Άντε, παιδιά. Δεν αστειεύομαι. Πέστε στο νερό.
Δεν αστειεύομαι. Άντε, όλοι στο νερό. Πάμε!
Πάμε! Όλοι! Άντε!
Ε, Πρέστον, τι έγινε τώρα; Άντε! Όλοι κολυμπάνε.
Όχι εγώ.
Θα κολυμπήσεις αν θες να φας.
Θα κολυμπήσεις για το πρόγευμά σου, νυφίτσα;
Καν το, δικέ μου!
Ωραία. Άντε, φλωράκο μου, ανέβα!
Άιντε, μαϊμουδάκι!
- Άντε, Σέι! - Κουνήσου, σκουλήκι!
Δειξ' τους τι αξίζεις!
Ναι!
Ωραία βουτιά!
Καθόλου άσχημα.
Εντάξει. Μπήκα δυο φορές. Τι θα γίνει τώρα;
Βάζω πέντε μέσα πως δεν το κάνει.
- Βάζω δέκα πως δεν θα ζήσει. - Μέσα κι εγώ για ένα.
- Χριστέ μου! - Δεν θέλω να βλέπω.
Μάλιστα!
Πλοίαρχος στο κατάστρωμα!
Ξέρετε τι έχει εκεί έξω;
Ανέμους και βροχές και κάτι τεράστια κύματα.
Ύφαλους, βράχια και ξέρες...
και αρκετή νύχτα κι ομίχλη για να τα κρύψει.
Και γιατί στο διάολο να το κάνουμε τότε;
Φτιάχνει χαρακτήρα, κύριε Πρέστον.
Κάτι από το οποίο έχετε σοβαρή έλλειψη.
Το είδος που βρίσκεται μόνο σε βουνοκορφές κι ερήμους,
σε πεδία μάχης και ωκεανούς.
Ωραία βουτιά, Πρέστον.
Αν δεν υπάρχει τάξη, δεν υπάρχει τίποτα.
Εκεί που πάει ένας, πάμε όλοι.
Μερικοί είναι εδώ για να μάθουν πειθαρχία, άλλοι για να ξεφύγουν.
Κι οι υπόλοιποι ούτε ξέρουν το γιατί.
Δεν ξέρω σε ποια κατηγορία ανήκω...
αλλά βλέπω λίγο απ' τον εαυτό μου στην κάθε μια.
Νομίζω πως θα κάνω φίλους εδώ...
κι ελπίζω να νιώσω το πλοίο σαν σπίτι μου.
Τι κοιτάς;
Γιατί πήδηξες;
Γιατί έτσι μ' άρεσε.
Ήταν πολύ ψηλά, ξέρεις.
Άκου, μπούλη. Άμα βγάλεις αρχίδια...
ειδοποίησέ με να σου τα πω όλα.
Κι εγώ νομίζω πως ήταν πολύ βλακεία αυτό που έκανες.
Τι είπες;
Με άκουσες.
Μην τολμήσεις να με ξαναπείς βλάκα.
Δεν το εννοούσε.
Ακούστε, κορίτσια. Κάνω ό,τι θέλω, όποτε θέλω...
και δεν δίνω δεκάρα που κάποιος Αχαάβ εκεί πάνω διαφωνεί.
Να κι ο Χάουαρντ Χιουζ με το προσωπικό του αεροπλάνο, παιδιά.
Αυτό είναι. Μπράβο!
Όχι. Με όλο το χέρι. Με όλο το χέρι.
Τι γίνεται με σένα; Αλλιώς!
Έι, εσείς στο πλοίο!
Καλησπέρα!
Άλμπατρος!
Δεν εμπνέει και πολλή εμπιστοσύνη, ε;
Αντιθέτως, τα άλμπατρος θεωρούνται καλή τύχη.
Ο θρύλος λέει ότι ενσαρκώνουν τις ψυχές των χαμένων ναυτικών.
Μόνο άμα τα σκοτώσεις είναι κακή τύχη.
Δεν μ' ενδιαφέρουν οι θρύλοι.
Φράνσις Μπόμοντ. Αυτός είναι ο γιος μου πίσω σας. Ο Φρανκ.
Φρανκ.
Ορίστε.
Έχεις αργήσει μια μέρα. Η ακρίβεια είναι ζήτημα ασφάλειας εδώ.
Το τηλεγράφημά σας έλεγε θα σαλπάρατε τέλη Οκτώβρη.
Όπως βλέπετε, υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει.
Δεν είχε καταναγκαστικά έργα κατά νου ο γιος μου.
Σ' αυτό το πλοίο όλοι εργαζόμαστε.
Η ακρίβεια και η συντήρηση του πλοίου είναι ανάγκη, όχι πολυτέλεια.
Ο γιος σας θα κάνει αυτό που του αναλογεί αν θέλει να μείνει.
Για να σας μιλήσω ειλικρινά, ήταν ιδέα της μάνας του.
Ένα ταξιδάκι στην Καραϊβική ακούγεται περισσότερο σαν διακοπές.
Θα είναι πολύ περισσότερο απ' αυτό, σας το υπόσχομαι.
Εντάξει.
Να φροντίζετε τον γιο μου.
Θα χρειαστεί βοήθεια μ' αυτό. Είναι βαρύ.
Λοιπόν, Φρανκ...
Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Εντάξει, παρ' τον κάτω, Σέι.
Τραγουδάμε. Εμπρός!
Έτσι! Το κατάφερε. Μπράβο!
Πάνω το κεφάλι και τα μάτια. Μετά τα πόδια.
Ανεβαίνετε. Κοιτάτε πού πηγαίνετε. Όχι τόσο γρήγορα, Φρανκ.
Έτσι μπράβο. Τα χέρια στο ύψος των ώμων.
Τώρα σας θέλω στις αντένες...
αλλά μην αφήσετε τα σχοινιά αν δεν σας πω εγώ.
Ωραία. Απλώς να στηρίζετε την πλάτη σας στα σχοινιά.
ΟΚ. Να θυμάστε ότι τα πανιά μπορούν να μετακινηθούν.
- Μην ορτσάρετε άλλο. - Ελήφθη.
Σταματήστε!
Κύριοι, όταν ακούτε μια διαταγή, την επαναλαμβάνετε φωναχτά.
Θέλω να ξέρω ότι ακούσατε και καταλάβατε.
- Μόλα μαΐστρα! - Μόλα μαΐστρα!
Μαΐστρα!
Τραβάτε τα σχοινιά!
Σέι! Καπετάνιε! Καπετάνιε!
Βοήθα τον!
Βοηθήστε τον! Κάποιος να πάει!
Συγγνώμη!
Έλα δω.
Βάλε τα πόδια σου εδώ.
Εντάξει. Έλα.
Πρόσεξε τώρα.
- Ωραία. Ηρέμησε. - Είσαι εντάξει;
- Ναι. - Ε;
Εγώ φταίω. Προσπαθούσα να φτάσω το...
Γιατί δεν σκαρφάλωσες, γιε μου;
Μίλα!
Γιατί φοβάται να σκαρφαλώσει.
Αληθεύει αυτό;
Σέι, γιατί δεν ενημερώθηκα γι' αυτό;
Η δουλειά σου είναι να ξέρεις.
Αν κάτι πάει στραβά εκεί πάνω, οι άλλοι 16 δεν μπορεί...
να αναρωτιούνται αν θα κάνει τη δουλειά του ή όχι.
- Όρμα πάνω, γιε μου. - Τι;
Απάνω και γρήγορα.
Θες να πεις κάτι;
- Όχι. - Τότε κράτα το κλειστό.
Χρειάζεται πειθαρχία. Δεν έχει ειδική μεταχείριση για κανέναν.
- Τι θα γίνει τώρα; - Συγγνώμη.
Η συγγνώμη δεν διορθώνει τίποτα.
Ανέβα τώρα! Ξεκίνα.
Αυτό είναι.
Το ένα χέρι μπροστά από το άλλο.
Θα το κάνουμε παρέα.
Και μην κοιτάς κάτω. Κοίτα με στα μάτια.
Κοίτα με στα μάτια!
Σκαρφάλωνε.
- Εμπρός. Πάμε μαζί. - Δεν μπορώ.
Σκαρφάλωνε, που να πάρει!
Αυτό είναι.
Το μισείς αυτό; Ε; Το μισείς;
Σε μισώ, παλιομπάσταρδε!
Ωραία! Ωραία! Ανέβα με μίσος άλλο ένα σκαλί.
Καν' το τώρα!
Εντάξει, εντάξει. Κατέβα.
- Θεέ μου! - Μείνε εκεί.
Εντάξει είσαι. Αυτό ήταν.
Έλα.
Αυτό είναι.
Όλα καλά.
- Όλα καλά. - Συγγνώμη.
Θα το πω αυτό μόνο μια φορά.
Δεν είμαι εδώ για να σας σκουπίζω τη μύτη και τον κώλο.
Δεν είμαι η μάνα σας. Μπορεί να φροντίσει τον εαυτό του.
Υπάρχουν άλλες φοβίες που πρέπει να γνωρίζω;
Όχι.
Τέλεια!
Σέι, βρες στον κ. Μάρτιν πόστο να ταιριάζει στην κατάστασή του.
Και να θυμάστε.
Αργά ή γρήγορα, όλοι θα το αντιμετωπίσουμε.
Πολλή ησυχία έπεσε απόψε.
Σε απασχολεί κάτι, Ζιράρ;
Νομίζω πως παραήσασταν σκληρός με τον Μάρτιν.
- Έτσι λες, ε; - Ναι.
Είναι άγουροι και ξιπασμένοι, όλοι τους.
Κι αυτός είναι επικίνδυνος συνδυασμός.
- Κατουρήθηκε πάνω του. - Και πάνω μου.
Πώς το λέτε αυτό; Ταπεινωτική εκπαίδευση;
Γιατί ξέρω από ψυχολογία. Τίποτα απ' όσα έχω διαβάσει...
- Του δημιουργήσατε ψυχικό τραύμα. - Το θέμα είναι...!
Είμαστε τόσο δυνατοί όσο ο πιο αδύνατος κρίκος μας.
Δεν θέλω να πληρώσω σκληρά για να το ανακαλύψω αυτό.
Οπότε θα τους περάσω από δοκιμασία, όπως κι εσείς.
Και θα γίνουν ένα.
Και ποσώς μ' ενδιαφέρει αν θα με συμπαθήσουν.
Αυτό ισχύει και για το προσωπικό;
Να σου πω, Ζιράρ.
Θα μείνω έξω από το μαγειρειό σου, μείνε έξω από το κάσαρο.
Και θα τα πάμε μια χαρά.
Αλλιώς προβλέπεται μακρύ ταξίδι.
Θέλω καταμέτρηση την ώρα που κοιμούνται. Σαλπάρουμε το πρωί.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, καπετάνιε. Καληνύχτα, Άλις.
- Καληνύχτα. - [Βρισιές στα ισπανικά]
Τον έχω δει να αρπάζει την ουρά μιας καταιγίδας...
και να τη χώνει ουρλιάζοντας σ' ένα μπουκάλι.
- Τα αμπάρια είναι γεμάτα από δαύτες. - ΜακΚρέι, τι εννοείς μ' αυτό;
Τίποτα δεν τον αγγίζει.
Θα κάνει αυτό που πρέπει, Ζιράρ.
Είναι αληθινός θαλασσόλυκος.
Έχεις ένα για μένα;
Όχι. Δυο δολάρια το ένα τα πλήρωσα. Αβάνας.
Πώς είσαι;
Κοίτα, εκτιμάω το ενδιαφέρον σου και τα λοιπά.
Αλλά, όπως είπε ο Καπετάνιος, μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
Το ξέρω.
Απλώς σου έφερα μια Κόκα-Κόλα.
Νιώθω πως εγώ σε έμπλεξα.
Ξέχασέ το.
Ο αδερφός μου κι εγώ σκαρφαλώναμε μέχρι την κορφή της οξιάς...
στην αυλή μας και κοιτούσαμε τον ήλιο να δύει, όπως τώρα.
Οι... γονείς μας...
μαλώνανε συχνά...
οπότε ανεβαίναμε κρυφά εκεί πάνω για να μην τους ακούμε.
Το πιστεύεις ότι μου λείπει;
Εννοώ, τόσα σκατά έτρωγα σε κείνο το σπίτι κι όμως το νοσταλγώ.
Στη θέση σου δεν θ' ανησυχούσα.
Είμαι σίγουρος ότι θα έχουνε μείνει καβγάδες για όταν θα γυρίσουμε.
Αυτό είναι γεγονός.
Έτσι λοιπόν μετά από βδομάδες εκπαίδευσης...
με την εποχή των τυφώνων πίσω μας,
το Άλμπατρος βγήκε στην ανοιχτή θάλασσα.
Ο καθένας μας είχε αισθήματα ενθουσιασμού αλλά και δισταγμού...
για τον άνθρωπο στο πηδάλιο του πλοίου...
και τον άγνωστο κόσμο όπου θα μας οδηγούσε.
Γκιγκ.
Έλα δω. Πάρε το τιμόνι.
Έλα δω.
- Κράτα το σταθερά στον άνεμο. Δυτικά-βορειοδυτικά. - Μάλιστα.
Σταθερά δυτικά-βορειοδυτικά. Μάλιστα.
# Πέρα στην Ν. Αυστραλία πέρα από το Κέιπ Χορν...
Τι συμβαίνει, κ. ΜακΚρέι;
Έχουμε έλλειψη από τραγουδιστές, Καπετάνιε.
Όλοι τραγουδάνε στα ιστιοφόρα, κύριοι.
Δείχνει ότι μπορείτε να συγχρονιστείτε.
Δείχνει ενότητα, πως όλες οι σκέψεις γίνονται ένα. Και μ' αρέσει.
# Βίρα, των κυμάτων βασιλιάδες. Όρτσα τα πανιά.
# Όρτσα τα πανιά. Θα ακούσεις το τραγούδι μου.
Θα βγούμε αριστερά και θα αρμενίσουμε σοβράνο.
Εντάξει, κ. ΜακΚρέι, ετοιμαστείτε να μολάρουμε τη μαΐστρα.
Ρόμπερτ, πήγαινε στον φλόκο.
Πόδισέ το αριστερά. Γύρνα το μαλακά βορειοανατολικά.
- Βάλε φωνή μόλις το φέρεις. - Μάλιστα.
Εντάξει, έτοιμαστείτε να λασκάρουμε τα τετράγωνα πανιά.
- Βορειανατολικά, καπετάνιε. - Φώναξε, παιδί μου!
- Βορειοανατολικά! - Μόλα πανιά!
- Μόλα πανιά!
Εντάξει, λάσκα τα σχοινιά.
Όλα τα άλλα πανιά πάνω. Τι κάνετε τόσην ώρα, ε;
Τα μάτια σου στο σημαιάκι, Τσακ.
Αν σου φύγει τώρα, θα έχουμε κόσμο στη θάλασσα.
Μάλιστα, καπετάνιε!
Πιάνει φουρτούνα!
Σβήσε τις μηχανές.
Ιδού η δύναμη του ανέμου!
Καπετάνιε, το πλήρωμα κάνει ομαδικό εμετό στα παραπέτα.
ΟΚ. Πάνω από τα παραπέτα. Στη θάλασσα. Ωραία.
Έλα, αγόρι μου. Πρόσεχε πού πατάς.
- Να το γυρίσω αλλιώς; - Δεν ξεφεύγεις απ' τον άνεμο, γιε μου.
Μπαλαντζάρεις τα πανιά, αντιμετωπίζεις τον κίνδυνο και συνεχίζεις.
Ο τύπος είναι για δέσιμο.
- Όχι, απλώς αυτοκτονικός. - Δεν θα μείνει πλήρωμα, Καπετάνιε.
Εξαιρετική παρατήρηση!
Τι θα λέγατε αν έπρεπε να μας βγάλει ο Τρέισι από δω;
Ο καθένας σας είναι υπεύθυνος για τους άλλους.
Από σας εξαρτάται.
Μια τέτοια εμπειρία βάζει τα πράματα στις σωστές τους διαστάσεις.
Θέλω όλοι να βεβαιωθείτε ότι τα πράματά σας είναι τακτοποιημένα.
ΜακΚρέι, η ομάδα σου φυλάει σκοπιά. Οι άλλοι στις κουκέτες σας,
Καπετάνιε;
Δεν μπορώ να μείνω εδώ έξω, ΟΚ;
Ρόμπερτ, πάρε τη θέση του.
Ρόμπερτ, δεν με βοηθάς να σφουγγαρίσουμε το κατάστρωμα;
Ετοιμαστείτε για αλλαγή πορείας.
- Ω, Θεέ μου! - Πρόσεχε. Πήγαινε στην κουκέτα σου.
Εντάξει.
- Τεζάρετε το βελαστράλι. - Μάλιστα, Καπετάνιε.
Τεζάρετε το βελαστράλι.
Καπετάνιε! Σκίστηκε ο φλόκος!
Φέρτε τον φλόκο θυέλλης. Μακριά απ' τους μακαράδες.
Τραβάτε το καργέλι.
Αφήστε τα πανιά. Κρατάτε τους μακαράδες και τα σχοινιά.
Είμαστε μέσα τώρα.
Προσέξτε!
- Τι κάνουμε; - Βρείτε παλαμάρι με τροχαλία.
- Θα βρω εγώ. Περίμενε, Ντιν. - Κατεβαίνω εγώ.
Πιασ' τον. Με το μαλακό, Άλις.
- Κράτα το σταθερό! - Σταθερό, Καπετάνιε!
Είσαι εντάξει;
Κράτα, Ντιν! Κι άλλο σχοινί!
Κρατήσου!
Πιάσε το σχοινί!
Τη σκαλιέρα τώρα.
Παρ' το. Έλα κοντά, Ντιν. Γύρνα, ΟΚ;
Έλα. Είσαι καλά;
Ανέβα. Έτσι μπράβο.
Είσαι εντάξει;
Ωραία βουτιά, Πρέστον. Είσαι εντάξει;
Τώρα θα έχεις κάτι να γράψεις στο σπίτι σου.
Άσε ήσυχη τη γυναίκα μου και πήγαινε μέσα να ζεσταθείς.
ΟΚ, φέρτε το μέσα και ανεβάστε τον φλόκο θυέλλης.
Ανεβάζουμε τον φλόκο θυέλλης. Εμπρός!
Καλή δουλειά.
Σας ευχαριστώ.
Το ευχαριστιέσαι, ε;
Μάλιστα.
Η θάλασσα κράτησε 16 ώρες...
και όταν δεν βγάζαμε τα σκώτια μας, ήμασταν τρομοκρατημένοι.
Ο Καπετάνιος δεν άφησε το κατάστρωμα. Ούτε μία φορά.
Νομίζω πως απολάμβανε την κάθε στιγμή.
Είναι δυνατός, σκληρός και δεν δέχεται αντιρρήσεις.
Αλλά σε κάνει να θες να τον ευχαριστήσεις.
Αναρωτιέμαι αν θα ανταποκριθούμε ποτέ στις απαιτήσεις του.
Βοήθεια!
Έι, Γκιλ, ξύπνα!
Ξύπνα, ξύπνα! Ήρεμα, ήρεμα!
Όλα καλά.
Εντάξει είσαι.
- Έπεφτα. - Κακό όνειρο ήταν.
- Ήταν τόσο αληθινό. - Άκου με.
Όποτε βλέπεις τέτοιο όνειρο και δεν μπορείς να ξεφύγεις...
να λες "Ένα, δύο, τρία, ξύπνα."
Ένα, δύο, τρία, ξύπνα.
Έτσι. Και ξυπνάς.
- Ποιος το έμαθε αυτό; - Ο μπαμπάς μου.
Είναι η μόνη καλή συμβουλή που μου έχει δώσει.
Πώς πέθανε;
Έπεσε...
από την οξιά στην αυλή μας κι έσπασε τον σβέρκο του.
Έλειπα κατασκήνωση.
Εγώ...
Πρέπει να μαλώνανε...
ξέρεις, να πετάνε πράματα, να σπρώχνονται...
Φοβερό πράμα.
Δεν τον βρήκαν παρά το επόμενο πρωί.
Ούτε καν ήξεραν γιατί ήταν εκεί πάνω.
Δεν τους είπες γιατί ήταν εκεί πάνω;
Δεν μπόρεσα.
Να θυμάστε: θα είστε πίσω πριν τις 7 μμ.
Έχουμε ύφαλο να περάσουμε και δεν πρόκειται να περιμένω.
Αυτή την έτρωγα στο άψε-σβήσε.
Ναι, δικέ μου, ωραία μπαλκόνια.
- Άμα έχεις να πληρώσεις. Επαγγελματίας είναι. - Και πού το ξέρεις;
Το ξέρω, μεγάλε. Πίστεψέ με, το ξέρω.
- Θα σας πω ποια τα έχει ωραία; - Ποια;
Η Δρ Άλις Σέλντον. Αυτή.
Ναι; Κι εσύ... εσύ πού το ξέρεις;
Είχα σκοπιά τη νύχτα μετά την καταιγίδα, κοιτάζω από τον φεγγίτη.
Και το κάνανε με τον καπετάνιο.
- Κι απλώς έτυχε να είσαι εκεί; - Πώς ήτανε;
- Ποιο; - Ξέρεις, τα πεπόνια της.
Δικέ μου, ακούγεσαι σαν να μην έχεις δει ποτέ.
Κοφ' το. Έχω δει.
Ακόμα και στα 30 της, άλλο πράμα, μάγκες.
Δεν μας δουλεύεις, ε; Σοβαρά τώρα, πώς ήταν στ' αλήθεια;
- Ρε συ, είσαι παρθένα, ε; - Όχι.
- Έλα, δώσε τι έχεις. Τι έχεις; - Πάρε. Ένα δολάριο.
- Τοντ; Ένα δολάριο από τον Ρόμπερτ. Πάμε. - Εμπρός!
Δεν είναι αρκετά. Ρεζίλι. Έχεις καθόλου, Μπόμοντ;
Δεν θα ξοδέψω τα λεφτά μου για να χάσει ο Γκιλ την παρθενιά του.
Του μπαμπά τα λεφτά. Εντάξει, μπαμπάκια. Κράτα τα, Γκιγκ.
Θα το στρίψουμε για να μην έχει παράπονο το παιδί του μπαμπά.
Εντάξει; Φύγαμε.
Ο νικητής κερδίζει 15' μήνα του μέλιτος. Μαζευτείτε.
Ωραία! Πάνω τους, μεγάλε!
Έι, δικέ μου!
- Έχω 7 δολάρια. - Μάλλον βιάζεσαι. Έλα.
Έλα.
- Τα λεφτά; - Α, ναι.
Περίμενε εδώ.
Εντάξει.
Ε, Φρανκ, τι κάνεις τόση ώρα;
Σε περιμένουμε, φιλάρα. Άντε να φεύγουμε.
Ε, Φρανκ!
Γεια σου, μωρό μου.
- Α... - Τι περιμένεις;
Τι έγινε, ρε συ;
Τίποτα δεν έγινε, τίποτα. Εντάξει;
Γιατί όχι; Α, τι να σας πω; Μήπως ήταν πιο γριά κι απ' τη γιαγιά μου;
Μας χρωστάς 7 δολάρια.
Μου τη στήσατε. Εντάξει; Μου τη στήσατε.
Μην κοιτάς εμένα, κολλητέ. Εσύ είσαι αυτός με...
Τα λέμε, χαντούμη μου!
Έφυγα τρέχοντας. Βγήκα τρέχοντας και βρόντηξα την πόρτα πίσω.
Οι γονείς μου δεν το κάνουν πια.
Σας το ορκίζομαι. Οι γονείς μου δεν το κάνουν πια.
Έτσι σου λένε;
Όχι. Εγώ το κατάλαβα.
Τι ώρα είναι;
Γαμώ το μου!
- Πού είναι; - Χριστέ μου!
Μάγκες, την πουτσίσαμε.
Το ήξερα πως δεν έπρεπε να πάμε. Το ήξερα.
Κοφ' το! Σαν την αδερφή μου κάνεις.
Πώς θα φύγουμε, ρε ηλίθιοι, από δω;
- Κάτι θα σκεφτούμε. - Ναι, ε;
Τώρα ησύχασα που είσαι εδώ...
γιατί το καθυστερημένο εδώ πέρα θα σκεφτεί...
Μη, μη, μη!
Ασ' τον!
Ντιν!
Ναι, Τσακ. Ωραία!
Σηκωθείτε! Πάνω! Εμπρός!
Σηκωθείτε! Άντε!
Εμπρός, σηκωθείτε. Άντε! Άντε!
Καπετάνιε;
Ξέρετε τι είναι ένα λυτό κανόνι;
Ένας τόνος σίδερο που κοπανάει το κατάστρωμα στην καταιγίδα.
Μπορεί να φάει ένα κατάρτι ή να ανοίξει μια τρύπα στο κύτος.
Να στείλει ένα πολεμικό πλοίο κατευθείαν στον πάτο.
Κι οι άνθρωποι γίνονται έτσι μερικές φορές.
Πριν καλά-καλά το καταλάβεις ανοίγουν παντού τρύπες.
Σκέφτομαι να το διαλύσουμε το πράμα τελείως.
Μπορώ να σας στείλω σπίτια σας από την Γρενάδα.
Θα πάει Πρωτοχρονιά μέχρι να πιάσουμε λιμάνι.
Θέλω πειθαρχία. Όλοι ξυρισμένοι και καθαροί μόλις φτάσουμε.
Έχουμε να φιλοξενήσουμε ένα ολλανδικό σχολείο εκεί.
Ο καθένας σας θα αναλάβει από ένα άτομο.
Περιμένω να είστε ευγενικοί και περιποιητικοί.
Αν όλα πάνε καλά και περάσετε τα τεστ μπορεί να το ξανασκεφτώ.
Εντάξει. Παρ' τους στο πλοίο, ΜακΚρέι.
ΟΚ, Καπετάνιε. Μπρος, κουνηθείτε. Τι έγινε, ε;
[Ο Τζον Κένεντι στο ράδιο] "...σε αντίθεση με τους Σοβιετικούς...
"...από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου,
"δείχνει πως δεν επιθυμούμε να κατακτήσουμε κάποιο άλλο έθνος."
Τζόνστον, τι θα έλεγες να πάρω λίγο το τιμόνι;
Όχι, ρε χάχα. Κι ακόμη μου χρωστάς 2 δολάρια.
[Ο Κένεντι συνεχίζει] "...και να συνηθίσουμε να είμαστε στόχος...
"...των σοβιετικών πυραύλων...
"...από το έδαφος της ΕΣΣΔ ή από υποβρύχια.
"Με αυτή την έννοια, οι πύραυλοι στην Κούβα...
"...είναι ακόμη ένας ξεκάθαρος και υπαρκτός κίνδυνος...
"αν και πρέπει να σημειωθεί ότι οι χώρες της Λατινικής Αμερικής...
"...ποτέ ξανά δεν αντιμετώπισαν πιθανή πυρηνική απειλή.
"Αλλά αυτή η μυστική, ταχεία, σημαντική...
"...συγκέντρωση κομουνιστικών πυραύλων...
"...σε μια περιοχή που έχει ειδικές ιστορικές σχέσεις...
"...με τις ΗΠΑ και τα έθνη του Δυτικού Ημισφαιρίου...
"...κατά παράβαση των σοβιετικών διαβεβαιώσεων...
"...περιφρονώντας την αμερικανική και δυτική πολιτική..."
15', κύριοι. 15'.
Πού πας;
- Για κατούρημα. - Ναι. ε;
Ναι. Θες να έρθεις να μου το τινάξεις;
Τι κάνετε;
Έκλεβες.
- Δεν θα κάθομαι να ακούω τέτοια. - Θα κάτσεις, βλάκα!
Αν σε πιάσουνε, θα είσαι ο πρώτος που θα πάρει το αεροπλάνο.
Κόφτε το! Κοφ' το, Ντιν!
Κοφ' το!
Αν σε έβλεπε ο Φρανκ θα σε είχε καρφώσει στη στιγμή.
Άκουσέ μας. Αν σε πιάσουν, έχεις φύγει.
Έκλεψα για να έρθω, έτσι κι αλλιώς, που να με πάρει!
Άλλαξα τους βαθμούς για να με πάρουνε.
Είμαι ηλίθιος, εντάξει; Είστε ικανοποιημένοι τώρα;
Δεν είσαι ηλίθιος, Ντιν.
Πας στοίχημα;
Μου παίρνει μισή μέρα να βγάλω ένα κεφάλαιο του ΜακΚρέι...
και πάλι δεν έχω καταλάβει τι έλεγε.
Ξέρεις γιατί μου παίρνει τόσο χρόνο να γράψω τα τεστ;
Γιατί δεν ξέρω ορθογραφία.
Με έδιωξαν ακόμη κι από το Τεχνικό...
γιατί δεν ήξερα να διαβάσω τον λογαριθμικό πίνακα.
Έτσι ακριβώς.
Μπορώ να σου μάθω να διαβάζεις τον λογαριθμικό πίνακα.
Ωχ, γαμώ το μου!
Πόση ώρα είσαι εκεί;
Αρκετή.
Δεν πρόκειται να περάσω.
"Δεν πρόκειται να περάσω"!
Θα σου πω. τι θα γίνει.
Θα σταματήσεις το κλέψιμο κι εμείς θα σε βοηθήσουμε να περάσεις.
Θα κάνουμε ιδιωτική ομάδα μελέτης και θα πάρεις Α σε όλα.
Είμαι μέσα.
Κι εγώ.
Γιατί να κάνετε κάτι τέτοιο, ρε παιδιά; Δεν είναι ανάγκη.
Γιατί, δικέ μου, ε...
Γιατί σε γουστάρουμε, ρε φλώρε.
- Αμάν! - Α, για περίμενε!
- Τι βλέπεις; - Αμάν!
- Περίμενε, περίμενε. Γουστάρω, μάγκες.
Βρήκαμε γυναίκες.
Ναι!
Κρατάτε τα σχοινιά! Μπόσκα!
Πηδάλιο εγκάρσια.
Πάρ' το μια στροφή όπισθεν.
Ετοιμάστε τους κάβους.
Σε ετοιμότητα τα μπαλόνια! Μπρος, ανέβα εκεί πάνω.
Έτοιμαστείτε να δέσουμε.
Εντάξει. εντάξει.
Ήρεμα, κύριοι. Ήρεμα.
Μπόσκα! Το διάολ...
- Α, καλημέρα σας, κυρίες μου! - Καλημέρα!
Όλα εντάξει. Σβήστε τις μηχανές.
Ρε σεις, τι να τις πούμε;
- Σοβαρά μιλάς, δικέ μου; Κάνε παιχνίδι. - Δεν μιλάνε Αγγλικά.
Κάποια πράγματα όλοι τα κάνουν στην ίδια γλώσσα.
Και πώς κάνουμε την πρώτη κίνηση;
Λοιπόν, θέλει... θράσος!
Πώς είστε, κυρίες μου;
- Ντιν Πρέστον. - Έφυγες.
- Η κυρία Γένσεν; - Γένσεν.
Τα κορίτσια ανυπομονούσαν να έρθει η μέρα.
- Γεια. Από δω η σύζυγός μου, η Άλις. - Πώς είστε;
Σέι, βοήθα τις κυρίες να ανεβούν στο πλοίο.
Νομίζω πως θα κάνουμε μια υπέροχη βόλτα αύριο.
Θα μπορούσαν τα κορίτσια να βάλουν κάτι... λιγότερο επίσημο;
Ευχαριστούμε, Πλοίαρχε. Θα βάλουν.
Από δω ο Ζιράρ, ο σεφ μας.
Παρακαλούμε.
Κυρίες μου, αυτό το μέρος του πλοίου είναι η πλώρη.
Αυτό είναι το μεσιανό κατάρτι κι εδώ δένουν τα σχοινιά...
που χρησιμοποιούμε για να ελέγχουμε τα ιστία του καταρτιού.
Με τις σκότες ανοίγουμε τα πανιά και με τις μπούνιες...
τα τραβάμε πίσω.
Κάθε σχοινί εξυπηρετεί έναν συγκεκριμένο σκοπό.
Το πλοίο κάτω από τα πόδια σας δεν είναι παιχνιδάκι, κυρίες μου.
Σεβαστείτε αυτό και όλα θα πάνε μια χαρά.
Ακολουθήστε με από δω, αν θέλετε.
Μία πλήρης περιστροφή του τιμονιού φαίνεται από το όργανο εδώ...
Εμ... κυρίες...
Το τιμόνι, εντάξει;
Εεε... Αυτό εδώ...
Κάναμε βόλτα και ένας είχε την ιδέα...
Νομίζω πως είδαμε ένα μπουρδέλο.
...και μια πολύ όμορφη γυναίκα. Ήταν αληθινή... γυναίκα!
Συνέχισε, Φράνκι. Έλα!
Έι, εσείς!
Έκπληξη!
Ω, Φρανκ!
Λοιπόν, τι γίνεται εδώ;
Καλησπέρα, Καπετάνιε.
Από δω η σύζυγός μου, η κυρία Μπόμοντ.
- Γεια σας. - Γεια. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Ήρθαμε να δούμε αν είστε ακόμα καλά.
Φυσικά και είμαστε καλά.
Ποτέ δεν ξέρεις, ε;
Τι μπορούμε να κάνουμε για σας σήμερα;
Απλώς είπαμε να βγάλουμε λίγο τον μικρό απ' τη μονοτονία.
Δεν είναι μονοτονία.
Όπως και να 'ναι.
Άντε! Τρέχα, μικρέ! Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Τι είναι αυτό;
Κύριοι, την καλύτερη διαγωγή, σας παρακαλώ.
Σαλπάρουμε με τη φουσκονεριά. Στις 6 το πρωί... ακριβώς.
Με ακούτε; Τρέισι, τι ώρα φεύγουμε;
- Στις 6. - Ωραία. Διασκεδάστε αλλά μην αργήσετε.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
- Περάστε, παρακαλώ. - Ευχαριστούμε.
Είναι μεγαλόπρεπο!
Έχει πολύ ρούμι μέσα.
Φρανκ! Φρανκ!
Τι έγινε;
Δεν σου αρέσει η μπριζόλα;
Έπρεπε να τρώω με το πλήρωμα.
Τώρα όμως τρως με εμάς. Κάνε μου λοιπόν τη χάρη και τρώγε.
- Γιατί ήρθες; - Γιατί ήρθα;
Μας έλειψες, αγάπη μου!
Γιατί στην ευχή νομίζεις πως είμαι εδώ;
- Θέλαμε απλώς να δούμε αν είσαι καλά. - Εσύ μην ανακατεύεσαι.
Δεν θέλω να με κατασκοπεύετε.
- Να σε κατασκοπεύουμε; - Φρανκ!
Ευχαριστώ πολύ, γιε μου.
- Μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου. - Ναι, ε;
Ανυπομονώ να το δω αυτό, γιε μου.
Εσύ μ' έβαλες σ' αυτό το ηλίθιο πλοίο.
Δεν ήθελα αλλά ήρθα.
Γιατί με ρεζιλεύεις; Γιατί δεν μ' αφήνεις ήσυχο;
Έλα έξω.
- Μα, Φράνσις... - Εσύ μείνε εδώ.
Μην ανησυχείς.
Φρανκ. Φρανκ!
- Παρ' τα χέρια σου από πάνω μου! - Φράνσις, σταμάτα!
- Ηρέμησε. - Ασ' τον.
- Άσε με! - Φράνσις, μην τον πειράζεις!
- Άκου δω, παλιο... - Φράνσις, τον πονάς! Σταμάτα!
Με ακούς; Μην ξανατολμήσεις να μου μιλήσεις έτσι!
Φράνσις! Θεέ μου!
Θεέ μου!
Φρανκ!
Χριστέ μου!
Μα τι είναι αυτά που κάνεις;
Θέλετε να χορέψουμε;
Ναι.
Δεν θυμάμαι να έχω ξανανιώσει έτσι για τον εαυτό μου,
για κάποιο μέρος ή για κάποια σαν εσένα.
Κάναμε πολλά μέχρι εδώ, είδαμε τόσα πράματα αλλά...
- ...αυτό είναι... - [Δανέζικα]
- Τι; - [Δανέζικα]
Δεν... δεν έχω άνεση στο να εκφράζομαι.
Και ίσως ο μόνος λόγος που τα καταφέρνω αυτή τη στιγμή...
είναι επειδή ξέρω πως δεν καταλαβαίνεις λέξη.
Μάλιστα.
Ο Ρότζερ Μάρις [παίκτης μπέιζμπολ] παίρνει θέση!
Σκοράρει και πάλι!
Φύγαμε!
Φρανκ! Ασ' το κάτω, Φρανκ!
Έλα!
- Σκοράρει και πάλι! - Φρανκ, τι συμβαίνει;
Φρανκ, τι στο διάολο κάνεις;
- Φύγαμε! - Μίλα μου. Τι έγινε;
Δεν αξίζω φράγκο.
Έλα, πάμε.
Δεν περνάω την επιθεώρηση.
Τσακ!
- Γκιγκ! - Τι;
Κάνε γρήγορα. Ο Φρανκ έχει πρόβλημα.
Πρέπει να φύγω. Συγγνώμη.
Θα τα πούμε.
Πάμε.
Τοντ, χόρεψε.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα.
Ε, κολλητέ, τι κάνεις; Ξέρεις μια μέρα θα δουλέψεις για μένα.
Φρανκ, πάμε να φύγουμε.
Άστε με. Είμαι κι εγώ καλεσμένος! Κοίτα, ρε, αυτές τις αδερφές!
- Φρανκ, πάμε να φύγουμε. - Φύγετε από πάνω μου!
Μια χαρά είμαι.
- Φρανκ; - Κόφτε το! Αδερφές είστε;
Ηρέμησε!
Σσσ. Αν δεν ηρεμήσεις, θα αναγκαστώ να σε πονέσω.
Εντάξει. Εδώ είμαστε. Σηκώστε τον.
Πάρτε τον από δω.
Θυμάσαι την τελευταία φορά που εσύ κι εγώ χορέψαμε;
Θα μου το πεις έτσι κι αλλιώς.
Ήταν στο κατάστρωμα του Γιάνκι...
τη νύχτα που μου ζήτησες να σε παντρευτώ.
Δεν ήμουν πολύ μεγαλύτερη από αυτά τα παιδιά.
- Πάμε; - Δεν θέλω.
Εντάξει.
Μπορώ;
Μη γλιστρήσετε, Καπετάνιε. Οι μαθητές σας μας βλέπουν.
Πρέπει να συνηθίσουν τα πόδια μου.
- Ορτσάρω. Έτοιμη; - Έτοιμη.
Μερικές φορές - όχι συχνά - γίνεσαι σχεδόν ανθρώπινος, Σέλντον.
Είμαι μισός άνθρωπος.
Κοίτα εκείνους τους δυο.
"Πολλές φορές ταξίδεψα μες σε χρυσά βασίλεια
"Και πολιτείες γνώρισα πανέμορφες και τόπους.
"Κι απ' όλα εκείνα τα νησιά στη Δύση έχω περάσει
"που του Απόλλωνα οι πιστοί τραγουδιστές κρατούνε." [Κητς]
Ξέρεις για τι πράμα μιλάει εδώ;
Για ταπεινοφροσύνη.
Λέει ότι ταξίδεψε τις θάλασσες, όπως ο Όμηρος κι ο Οδυσσέας.
"Ο πυκνοφρύδης Όμηρος"
Εξαιρετικό, γεμάτο γούστο και σοφία.
Χειρίζεται το ταξίδι της φαντασίας...
σαν θεός.
Τι να μας πει ο Όμηρος, κύριε. Εμείς το ζούμε.
Αυτό ακριβώς είναι το πνεύμα, Ντιν.
- Δελφίνια στη πρύμνη! - Α, δελφίνια. ΟΚ, πάμε.
Κοιτάξτε! Να ένα εκεί πέρα!
Πανέμορφα!
- Απίστευτο! - Πανέμορφο!
Κατέβασέ τον.
Έλα!
Τι στο διάολο, ρε παιδιά;
- Τι έγινε; - Τι συμβαίνει;
Οδήγησέ το δίπλα στο πλοίο. Έτσι.
Εντάξει, αφήστε το σιγά-σιγά.
- Βάλτε το με το ρύγχος στο αναβατόρι. - Εντάξει.
- Ντιν, πρόσεχε το καμάκι. - Εντάξει.
Τραβάτε.
Με το μαλακό.
Τεζάρισέ το, Τιμ.
Έτσι.
Εντάξει, κατεβάστε.
Μαλακά.
Συνεχίστε.
Τι λες;
Του τρύπησε τον πνεύμονα.
Ωραίο σημάδι.
Αποτέλειωσέ το.
Δεν πρόκειται να το σκοτώσω.
Το έκανες ήδη. Άντε, αποτέλειωσέ το.
Με τίποτα.
- Τι στο διάολο είναι το πρόβλημά σου; - Άσε με!
- Ήθελες οπωσδήποτε να σκοτώσεις κάτι; - Ένα ψάρι είναι.
- Ένα ψάρι είναι! - Έλα. Για να δούμε αν έχεις κότσια!
Έτσι κατάλαβα κι εγώ.
Από δω είσαι τελειωμένος. Γυρνάς σπίτι σου.
Ο άνθρωπος τα 'χει παίξει!
Σας λέω, έχει διανοητική διαταραχή. Σαν να τον βάρεσε ο ήλιος.
Αρκετά, ρε φίλε. Και πάλι δεν είναι δίκαιο.
Δεν έπρεπε να τον διώχνουν από το πλοίο.
- Ο τύπος έχει χάσει τον έλεγχο. - Όλοι έχουμε χάσει τον έλεγχο.
Αλλά είμαστε πλήρωμα. Όχι, περίμενε!
Υποτίθεται πως για αυτό γίνεται όλο αυτό.
Εσύ είσαι ο τελευταίος που πρέπει να γκρινιάζεις περί πληρώματος.
- Ναι; Και πώς το κατάλαβες; - Θα ήθελα να θίξω το θέμα...
του ιλίγγου κλπ, αλλά φοβάμαι μην κατουρηθείς πάνω σου.
- Κατάλαβες τι λέω; - Ναι, Τρέισι;
Έλα!
- Σταματήστε! - Είσαι πολύ μαλάκας. Το ξέρεις;
Πες τα στο δελφίνι, Πρέστον.
Δικαιούται άλλη μια ευκαιρία.
Το ίδιο θα κάναμε και για σένα. Το ξέρεις αυτό.
Κάνε ό,τι θέλεις, Γκιλ. Εντάξει;
Δεν πρόκειται να γίνει τίποτα, έτσι κι αλλιώς.
- Το δελφίνι ήταν το σύμπτωμα. - Ποιανού πράγματος;
Μιας μάχης που δεν μπορεί να κερδίσει εδώ πέρα.
- Μα το θέμα είναι ο πατέρας του. - Ο πατέρας του.
- Α, ώστε είναι ο πατέρας του. Χμ. - Εκείνος τον έστειλε εδώ.
Όλοι. Μας έστειλαν εδώ γιατί θέλουν να μας αλλάξουν ή να...
μεγαλώσουμε ή ξέρω γω τι, ενώ προσπαθούν το αντίθετο.
Εννοώ, έχει τόσες προσδοκίες για τον γιο του...
και δεν ξέρει καν ποιος είναι ο Φρανκ.
Και πώς νομίζετε πως φτάσατε εδώ; Σας χρωστάνε κάτι;
Τους αρέσει να τρέχουν πάνω-κάτω σε τρένα και μετρό;
Κάθε μέρα η ίδια ρουτίνα για να μη σας λείψουν...
τα παπούτσια του τένις και τα ιδιωτικά σχολεία.
Υπάρχουν κανόνες στις οικογένειες όπως και σ' αυτό το πλοίο.
Το καταλαβαίνετε αυτό.
Ο Φρανκ ξέρει τις απόψεις σας;
Δεν ξέρω.
Κάποιος πρέπει να του το πει.
Δεν έχουμε να πούμε κάτι άλλο.
Λοιπόν, είμαι όλος αυτιά.
- Μπορεί να μη σ' αρέσει αυτό που θ' ακούσεις. - Θα το αντέξω.
Κρις, γίνανε αυτό που θέλαμε.
Είναι πλήρωμα. Γι' αυτό ήρθαν.
Θυμάσαι γιατί το αρχίσαμε αυτό;
Αυτοπεποίθηση και πειθαρχία μέσω της κοινότητας της ιστιοπλοΐας.
- Δεν το έχω ξεχάσει. - Μμ. Κοινότητα.
Το παιδί δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη.
Οπότε, το καλύτερο είναι να τον κρατήσεις εδώ.
- Έχει πολλά προβλήματα. - Καλύτερα να μάθει να τα λύνει.
Ω, μιλάει ο Κάπτεν-Συμπόνιας!
Δεν είναι θέμα συμπόνιας Δεν έχει σχέση μ' αυτό που συμβαίνει εδώ.
- Το θέμα είναι τι θα πάρουν μαζί τους. - Συνερχόταν!
Διαλυόταν! Έχασε τον έλεγχο εκεί έξω!
Και γιατί είναι τόσο σπουδαίο πράμα ο έλεγχος;
- Θα πρέπει να το καταλάβει μόνος του. - Δεν μιλούσα γι' αυτόν.
Παρακολουθούσαμε σε σιωπηρή διαμαρτυρία.
Το χαμηλό ηθικό συνδυαζόταν με την αίσθηση πως ίσως...
ο Καπετάνιος να μην ήταν διαφορετικός από τους πατεράδες μας.
Θα μας λείψει ο Φρανκ.
Χριστέ μου!
Συγγνώμη.
Φράνκι!
Αντίο!
Αντίο, Φράνκι!
Αντίο, φίλε!
Ποτέ δεν σε εγκατέλειψαν, ξέρεις.
Αντίο, Φράνκι!
Έχω πρόβλημα, δικέ μου.
- Όλοι έχουμε προβλήματα. - Όχι. Μεγάλο πρόβλημα.
Κατουράω φωτιά.
Φωτιά;
Φωτιά.
Πέρασες καλά στη Γρενάδα, ε Τοντ;
Ναι. Πραγματικά. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον.
Γύρνα.
Κράτα το.
Ο επόμενος.
Ρόμπερτ! Κατέβασε το παντελόνι σου.
Έχεις μέλλον, Βαλεντίνο.
Εγώ ούτε καν χέρι δεν έβαλα στη Γρενάδα.
Οι σεξουαλικές σου επιλογές δεν με απασχολούν.
Τι λες να είναι, Καπετάνιε;
"Venceremos" ["Θα νικήσουμε" στα ισπανικά]
Κουβανοί.
Θα φέρω τον τηλεβόα.
Χριστέ μου! Έχουν πυροβόλα.
Πέστε κάτω! Κάτω όλοι!
Υψώστε τα διακριτικά μας. Είμαστε Αμερικάνοι, να πάρει! Σέι!
Υψώσατε διακριτικά!
Ιησού Χριστέ! Θα μας βυθίσουν;
- Ανοίξτε όλα τα πανιά! Τώρα! - Μόλα πανιά! Εμπρός!
- Ο τηλεβόας, Καπετάνιε. - Ποιοι νομίζουν πως είναι;
Θέλουν να δηλώσουμε την ταυτότητά μας.
Πες τους είμαστε το αμερικανικό εκπαιδευτικό πλοίο "Άλμπατρος".
Χρησιμοποίησε την καλύτερη πορτοκάνική σου προφορά.
Νομίζουν ότι μεταφέρουμε Κουβανούς πρόσφυγες.
Δεν νομίζω πως θα τους αρέσει που είμαι Κουβανός.
Τίποτα δεν θα συμβεί. Θύμισέ τους πως η Συνθήκη της Γενεύης...
απαγορεύει τη χρήση όπλων ενάντια σε πολίτες στη θάλασσα.
Λένε ότι έχουν διαταγές απευθείας από τον Φιντέλ Κάστρο.
Πες τους να ανεβούν στο πλοίο.
Πες τους!
Δώσε μου το διαβατήριό σου. Μπρος! Δωσ' το μου!
Δεν νομίζω πως...
Έχετε πετύχει πολλά, κύριοι,
αλλά τώρα δεν είναι ώρα για ήρωες.
Θέλω να ξαναγίνετε παιδιά τώρα. Είναι διαταγή.
Πηγαίνετε κάτω και βρείτε τα διαβατήριά σας.
- Φέρτε τα επάνω. - Πάμε.
- Γρήγορα! - Πάμε να τα βρούμε.
Πάμε στο κατάστρωμα. Εμπρός, πάρτε τα πράματά σας. Πάμε!
Μην ανησυχείτε. τίποτα δεν θα γίνει.
Πρέστον, το βρήκες; Πάμε. Τρέις! Τρέις, έλα!
- Που να με πάρει! - τι;
Δεν βρίσκω το διαβατήριό μου!
Αυτά είναι τα πράμα τά σου; Μα τι... Έλα, πρέπει να πάμε πάνω.
- Δεν το βρίσκω! - Μην ανησυχείς. Πάμε! Τώρα!
Είναι Πορτορικάνος.
Ξέρετε, Καπετάνιε...
δεν είναι και πολύ έξυπνο να παίζετε τη γάτα και το ποντίκι.
Για το ποντίκι, όχι. Ξέρετε ότι παραβιάζετε τους διεθνείς νόμους...
- ...ανεβαίνοντας στο πλοίο μου; - Μα μας καλέσατε.
- Τρίχες! - Σσσσ!
Τα κανόνια σας ήταν πολύ πειστικό επιχείρημα.
Εντάξει. Έχει διαβατήριο.
- Έχω διαβατήριο. Το ορκίζομαι. - Λαθρεπιβάτης;
Το ξέχασε στη Γρενάδα. Θα του το στείλουν στον Παναμά.
- το ξέχασα όταν σαλπάραμε. - Αυτό είναι ατυχές.
Θα πρέπει να τον πάρουμε μαζί μας.
Όχι! Όχι!
Εντάξει, εντάξει!
Άμα αυτός είναι Κουβανός, ο Κάστρο φοράει φουστάνια.
Ωραία. Είδαμε τι μπορείς να κάνεις με ένα παιδί.
Τι θα έλεγες για μερικούς γύρους με έναν ενήλικα;
Κανένας από το πλήρωμά μου δεν φεύγει από το πλοίο.
Ένδοξο Έβδομο Σύνταγμα Ιππικού.
Τι κοιτάς;
Αν θέλεις σουβενίρ, πάρε εμένα.
Εντάξει, αυτό ήταν. Πάμε, κύριοι.
Τώρα θα έχεις κάτι ουσιαστικό να διδάξεις τους μαθητές σου.
Τι είπε;
Μόνο τ' αστέρια χρειάζεται ο ναυτικός για να βρει τον δρόμο του.
Κι έτσι μας οδήγησε σιωπηλά μέσα από μια πολεμική νηοπομπή.
Και αργότερα μάθαμε πως πηγαίνανε προς έναν ελάχιστα γνωστό...
προορισμό: τον Κόλπο των Χοίρων.
Καθώς τρέχαμε με τους αληγείς, μας μάθαινε τα αρχαία μυστικά...
του πώς να διαβάζεις τα κύματα και να ακολουθείς τα αστέρια.
Ο Παναμάς κι οι Αμερικές υψώνονταν και ξανάπεφταν.
Με τη Διώρυγα του Παναμά και μιαν ήπειρο πίσω μας...
μπήκαμε σε έναν νέο ωκεανό κι έναν νέο κόσμο...
που θα διεκδικούσαμε τα δικαιώματά μας πάνω του.
Εντάξει, κάτω τα στιλό.
Ο χρόνος τελείωσε. Αφήστε τις κόλλες σας.
Συγχαρητήρια, κύριοι.
Όσοι θέλουν μπορούν να βγουν στη στεριά.
Είστε μόνοι σας. Να προσέχετε.
Τέλειωσε ο χρόνος, Ντιν.
Είχαμε ταξιδέψει πάνω από 6.000 μίλια...
και περάσαμε τον Ισημερινό για να βρεθούμε στην άκρη της Γης.
Σαν τον Δαρβίνο, θα βλέπαμε την ευδαιμονία της Φύσης...
όταν απουσίαζε ο Άνθρωπος.
Ήταν σαν το Άλμπατρος να μας είχε πάει σε άλλον χρόνο.
Σήμερα κατάλαβα τον Όμηρο: σημασία έχει το ταξίδι.
Πρέπει να έχει ένα μολύβι.
Κράτα το.
"Όπου πάει ένας...
"...πάμε όλοι.
"Μπριγκαντίνι Άλμπατρος.
"1961"
Αυτό τα λέει σχεδόν όλα, ε;
- Βάλτε τα ονόματά σας. - Τσακ Γκιγκ.
Τοντ Τζόνστον.
Γκιλ Μάρτιν.
Ντιν Πρέστον.
Τρέισι Λάπτσικ.
Τι κάνουν;
Διεκδικούν τη θέση τους στον κόσμο.
Γιατί δεν πήγες μαζί τους;
- Δεν μπορούσα. Είχα βάρδια. - Μπορούσα να μείνω εγώ.
- Άκου. Το άκουσες αυτό; - Ποιο;
Τον ήχο του άδειου πλοίου.
Πώς είσαι;
Καλά. Πώς τα πήγες;
730 Προφορικά. 610 Μαθηματικά.
Συγχαρητήρια.
Εσύ;
1.100!
- Ντιν, πήρες 1.100! Φοβερό! - Το ξέρω.
- Το ξέρεις; - Απλώς δεν μπορώ να το πιστέψω.
Δεν θα τα κατάφερνα όμως χωρίς εσάς, παιδιά.
- Στ' αλήθεια. - Εσύ τα κατάφερες.
Εσύ, Ντιν.
Μόνο εσύ. Κανένας άλλος.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, ρε βλάκα.
Απλό έλεγχο κάνω.
Πότε θα βάλεις μυαλό, ρε εξυπνάκια;
- Δώσε. Ευχαριστώ. - Τώρα είναι αλλιώς, ε;
Ποιο;
Το να γυρνάς πίσω.
Δεν θέλω να τελειώσει. Δεν θέλω...
να ξαναγίνω αυτό που ήμουν όταν έφυγα.
Τι ήσουν, δηλαδή;
Ανώνυμος.
Σ' όλη μου τη ζωή έπαιρνα άριστα στις εξετάσεις...
και ακόμη δεν κατάλαβα.
Τι δεν κατάλαβες;
- Ποιος είμαι; - Πλάκα κάνεις;
Θα σου πω εγώ ποιος είσαι.
Η κόλλα. Είσαι η κόλλα...
που μας κρατάει όλους γύρω σου ενωμένους.
Θα πνιγώ άμα πω "μ' αρέσει αυτό".
[Ράδιο] "...στον πιλότο. Χρειάζεται βοήθεια.
"Πάει ο ομφάλιος λώρος με τον πύραυλο Ρέντστοουν."
"Αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση."
Πώς είσαι , Ρόμπερτ;
"Έχουμε άλλα 2' και αυτή τη στιγμή στο διαστημικό σκάφος...
"...έχουν μπει σε λειτουργία οι εσωτερικές κάμερες.
"2' ακόμη.
"Όλα δουλεύουν μια χαρά.
"Τα μικρόφωνα είναι τώρα στα διαστημόπλοια.
- "Ο Σέπαρντ θα μιλήσει στο κέντρο ελέγχου." - Φύγαμε.
- Καλή τύχη. - "Ενάμιση λεπτό μέχρι την εκτόξευση...
"...αν δεν υπάρξει άλλη καθυστέρηση.
"Το τελευταίο λεπτό θα ακούσετε...
"Μια στιγμή. Βλέπω πως αφαιρούν την πλατφόρμα...
- " ...και φτάνουμε στην... - Η πρωινή βάρδια;
- Κάτω. - "...στην αντίστροφη μέτρηση, που θα ακούσετε...
" ...με παύσεις των 10''.
"Μόλις περάσαμε το σημείο 92.
"Η πλατφόρμα εκτόξευσης, η συσκευή ασφαλείας..."
"Αν κρατήσεις την ψυχραιμία σου όταν όλοι την έχουν χάσει.
"Αν έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, όταν όλοι σε αμφισβητούν,
"αλλά αφήσεις χώρο και για τις αμφιβολίες τους."
Αρχίζει η πρωινή βάρδια!
"Η Γη και όλα πάνω της είναι δικά σου...
"και ακόμη παραπάνω, θα είσαι άντρας, γιε μου." [Κίπλινγκ]
Εντάξει!
- Διασκέδασέ το! - "50 δεύτερα ακόμη."
Όνειρα γλυκά, Μάρτιν.
"... έχει αποκοπεί.
"Έχει απομονωθεί από την υπόλοιπη ατμόσφαιρα
"Έχει τη δική του.
"Έχει αναλάβει ο ελεγκτής από το Κέντρο Ελέγχου."
Μπιλ. Μπομπ, Τιμ, Τσάρλι, επάνω!
Ασφαλίστε τις πόρτες!
Καλημέρα, Σέι.
Ε, Τρέισι.
- Μπορείς να μπαλαντζάρεις τη μαΐστρα; - Μπαλαντζάρουμε τη μαΐστρα!
- Βορειοδυτικά. - Βορειοδυτικά.
Πάρε δρόμο, Μπομπ. Άσε να αναλάβουν οι αληθινοί άντρες.
- Θα βραχούμε, μου φαίνεται. - Το χρειαζόμαστε ένα μπάνιο.
- Θα μαζέψω νερό για τη μπουγάδα μου. - Κράτα μου κι έμένα, ε;
Ναι, θα σου κρατήσω.
Πάμε κάτω!
Όλοι καλά; Μακριά από τα ξάρτια.
Μην πλησιάζετε τα κατάρτια.
Ωραία, κύριοι. Ο Θωρ το διασκεδάζει.
Κρατάμε ανοιχτά τα μάτια μας.
"Πλησιάζουμε στην αντίστροφη μέτρηση...
"...που αρχίζει σε 5 δεύτερα."
Όχι, Σέι! Δέστε το!
- Μακριά από τα ξάρτια! - Δέστε το!
Ασφαλίστε όλες τις μπουκαπόρτες.
Καπετάνιε!
Λευκή καταιγίδα. Κρατηθείτε γερά.
Κρατηθείτε γερά!
Σέι!
- Χάνουμε τον έλεγχο! - Γύρνα το πλοίο αλλιώς!
Πρόσεξε!
[Ράδιο] "...βασανιστικά αργά."
Βγείτε έξω! Βγείτε έξω!
Βοήθεια!
Τοντ!
Τοντ! Τοντ! Στριψ' το αριστερά!
Αριστερά! Αριστερά!
- Όχι! Δεξιά! Δεξιά! - Αριστερά, Τοντ! Αριστερά!
Αριστερά! Αριστερά, που να πάρει! Στριψ' το αριστερά!
Προσέξτε!
Ασ' το, Τοντ! Φύγε!
Πίσω! Πίσω!
Έλα, Τοντ. Πιάσου!
Πιάσου!
Έλα!
Έλα, Γκιλ. Πάμε. Πάμε να βγούμε από δω.
Τώρα. Γκιλ! Άντε!
Άντε, πάμε!
Όλοι έξω! Εμπρός!
Το πλοίο είναι χαμένο!
- Ελευθερώστε το βελαστράλι. - Μάλιστα!
Ελευθερώστε το βελαστράλι!
Βρες μια βάρκα.
Καπετάνιε!
Εδώ. Έξω! Από δω.
Βγείτε. Έμεινε κανένας μέσα;
Είναι κανείς εδώ;
Έι!
Βγαλ' τους από κει.
Σέι!
Σέιλερ!
Ζιράρ!
Σέι!
Ζιράρ!
Αααα!
Άλις!
Γυρίστε πίσω, παιδιά! Γυρίστε πίσω! Θα τουμπάρει!
- Μπείτε στη λέμβο, τώρα! - Περιμένετε.
Ζιράρ!
- Ντιν! - Ναι. Ναι. Εδώ.
Σέιλερ! Μαρς! Γκιλ!
- Γκιλ! - Πού είναι ο Γκιλ;
Βοήθεια!
Ένα, δύο, τρία. Ξύπνα! Ένα, δύο, τρία. Ξύπνα!
- Πού είναι η Άλις; - Νομίζω έχουν μείνει μέσα.
Έλα!
Όχι. Μην πλησιάζεις! Τουμπαίρνει!
Είναι εκεί κάτω!
Γκιλ!
Καπετάνιε, θα δοκιμάσω μπροστά.
Γκιλ! Γκιλ!
Γκιλ, πρέπει να βγεις έξω. Το πλοίο βουλιάζει!
Κάτι έχει μπλοκάρει την πόρτα!
Βγάλε με έξω, Τσακ. Βγάλε με, σε παρακαλώ!
Άντε, Τσακ. Θέλω να βγω έξω.
Γκιλ, δεν κουνιέται. Πρέπει να σπρώξεις πιο δυνατά.
Σπρώξε από τη μεριά σου! Γκιλ!
- Σπρώξε πιο δυνατά από τη μεριά σου! - Δεν θέλω να πεθάνω!
Τσακ! Τσακ!
Πρέπει να φύγουμε, Τσακ! Έλα!
Βουλιάζει. Άντε, Τσακ! Πάμε!
Γκιλ...
Πρέπει να σπρώξεις από μέσα.
Όχι, Γκιλ!
- Τσακ, πρέπει να φύγουμε! - Βοήθα με να ανοίξουμε! Πνίγεται!
Είναι πολύ αργά! Τουμπαίρνει!
Καπετάνιε, είναι πολύ αργά!
- Δεν μπορούμε να μείνουμε... - Φύγε! Βαλ' τους στη λέμβο!
- Καν' το! - Εντάξει, Καπετάνιε.
Ω, σε παρακαλώ!
Όχι, Ντιν!
Ντιν!
Ζιράρ, Άλις,
Ντιν, Γκιλ.
Σήμερα μισώ τη θάλασσα.
Ποτέ δεν θα τη δω ξανά με τα ίδια μάτια.
Κοίτα.
Τα φεγγάρια του Κρόνου.
Καπετάνιε! Καπετάνιε! Κοίτα! Κοίτα!
ΜακΚρέι!
Πλοίαρχε Σέλντον, μπορείτε να μας κάνετε μια δήλωση;
Τι στο διάολο έγινε εκεί πέρα;
Αφήστε με ήσυχο.
Έχετε κάτι να πείτε σ' αυτούς τους γονείς;
Ναι, και είναι κάτι προσωπικό.
- Γιε μου! - Μπαμπά;
Λέγαμε να βρούμε ένα μαγαζί. Να σε τακτοποιήσουμε...
και να φας κάτι.
Πώς σου φαίνεται;
Έι! Το νούμερό σου. Πάνω-πάνω ήταν. Πάρε.
Πάρε αυτά και πήγαινε να δεις αν σου κάνουν.
Έχετε μποξεράκια;
- Εκεί πέρα. - Ευχαριστώ.
Έλα, Τσακ! Πιάσε το χέρι μου!
Πιάσε το χέρι μου!
Τσακ, είσαι εντάξει;
Εεε... συγγνώμη...
Θα γυρίσουμε για τα ρούχα.
- Θα προσπαθήσουν να του πάρουν την άδεια. - Γιατί;
Γιατί θέλουν να το κάνουν όσο πιο απλό γίνεται.
- Ποιος; - Όλοι τους.
- Όλοι στο δικαστήριο. - Κι εμείς τι πρέπει να κάνουμε;
Να τους πούμε τι ξέρουμε. Την αλήθεια.
- Αυτό θα ήθελε κι εκείνος. - Την αλήθεια.
Τουμπάραμε σε καταιγίδα. Πού είναι το λάθος;
Όλοι ξέρουμε γιατί τουμπάραμε, Τοντ.
Δεν ήταν από την καταιγίδα. Γύρισες το πλοίο ανάποδα.
Προσπαθούσα να το φέρω κόντρα στον άνεμο. Έτσι έπρεπε!
Ο Καπετάνιος είχε άλλη άποψη.
Όχι με τα πανιά ανοιχτά. Ήθελε να βγάλει τον αέρα από τη μαΐστρα.
Ο άνεμος ήταν στις 45 μοίρες, Τρέισι. Ποτέ δεν θα...
Ήσουν στο κατάστρωμα; Εγώ ήμουνα εκεί!
- Εγώ ξέρω πως ο Τοντ παράκουσε τη διαταγή δυο φορές. - Δεν...
- Τότε τουμπάρισε. - Τουμπάρισε όταν το γύρισα αριστερά!
Ρε σεις, το ζήτημα δεν είναι εκεί. Το ζήτημα είναι ο Φρανκ.
- Ο Φρανκ κι ο μπαμπάκας του. - Τι λες;
Λέω πως είναι εδώ...
και μένουν στο Ρετ.
Πώς νομίζετε τη στήσαν τη δίκη τόσο γρήγορα;
Ο γέρος τού το φυλάει του Καπετάνιου από την πρώτη μέρα.
Πέταξε τον γιο του από το πλοίο! Τι περίμενες;
Στο είπα πως ήταν αποστάτης τη μέρα που τον διώξαμε.
Το κωλόπαιδο!
Φρανκ;
- Φρανκ! - Μπορούμε να μιλήσουμε;
Γιατί όχι;
Τι κάνεις εδώ;
Φρανκ. με ποιον μιλάς;
Όλα εντάξει. Έρχομαι σε ένα λεπτό.
Τι θέλεις;
Όλοι λένε πως...
η δίκη γίνεται εξαιτίας του γέρου σου.
Και εξαιτίας σου.
- Αληθεύει; - Τι άλλο θα λέγανε, ε;
- Αληθεύει, Φρανκ; - Πρέπει να φύγω.
Φρανκ, δεν ήταν πάνω στο πλοίο!
Δεν ξέρει τι συνέβη. Ούτε εσύ ξέρεις τι συνέβη.
- Ξέρω αρκετά! - Φρανκ, σε παρακαλώ!
Φρανκ, πες του να το ακυρώσει.
Λυπάμαι.
Περίμενε.
Τι είναι αυτό;
Κάνε αυτό που πρέπει, Φρανκ.
Η Ακτοφυλακή των ΗΠΑ...
διεξάγει αυτή την ακροαματική διαδικασία για να εξετάσει...
την ανάκληση της αδείας του Κρίστοφερ Σέλντον,
Πλοιάρχου του Εμπορικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Κύριε Σάντερς, μπορείτε να αρχίσετε.
Το Άλμπατρος.
Από κάθε άποψη, ένα αξιόπλοο σκάφος.
Ένας έμπειρος καπετάνιος, ένα ικανό πλήρωμα.
Και όμως κείτεται στον βυθό της θάλασσας...
στις 2.000 οργιές.
Υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις...
ώστε να καταλάβουμε και ίσως να...
εμποδίσουμε να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο.
Ένα τραγικό δυστύχημα;
Μια απίθανη μετεωρολογική ανωμαλία;
Ή μήπως απειρία, κακός υπολογισμός;
Αμέλεια;
Θα δούμε.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Πλοίαρχε Σέλντον, θεωρείτε τον εαυτό σας καλό ψυχολόγο...
- ...όσον αφορά τα παιδιά; - Ναι.
Και ήταν σημαντικό στη θέση σας να γνωρίζετε...
- ...τα προσόντα και τις αδυναμίες τους; - Ναι, βεβαίως.
Θυμάστε ένα περιστατικό σχετικό με τον Γκιλ Μάρτιν;
Σε ποιο περιστατικό αναφέρεστε;
Είναι αλήθεια ότι τον εξαναγκάσατε να ανέβει στο κατάρτι...
ενώ ήταν σαφές ότι έπασχε από υψοφοβία;
Ανέβηκε όταν ήταν έτοιμος.
Γνωρίζατε πως ο αδερφός του σκοτώθηκε από πτώση;
Το γνώριζα.
Γνωρίζατε ότι γινόταν χρήση οινοπνεύματος...
- ...από το πλήρωμα; - Ναι, το γνώριζα.
- Δεν κάνατε τίποτα γι' αυτό; - Όχι, δεν έκανα.
Είχατε δει λευκή καταιγίδα πριν το συμβάν;
Όχι.
Και πώς είστε σίγουρος ότι ήταν;
Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος.
Στ' αλήθεια πιστεύατε ότι το πλήρωμά σας θα τα έβγαζε πέρα;
Είχαμε κάνει 12.000 μίλια μαζί κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες.
Εκτός από λευκή καταιγίδα. Μα, Πλοίαρχε, είναι παιδιά!
Είναι πολύ περισσότερο από παιδιά.
Αληθεύει ότι αποβάλατε τον Φρανκ Μπόμοντ...
επειδή σκότωσε ένα δελφίνι;
Και τον προκαλέσατε να σας χτυπήσει, να παλέψετε...
στο κατάστρωμα του πλοίου;
Ναι, αληθεύει.
Έτσι, επιτρέψατε, μεταξύ άλλων, τη χρήση οινοπνεύματος...
κι όμως αποβάλατε αυτό το παιδί επειδή σκότωσε ένα ψάρι.
Ένα θηλαστικό.
Απ' ό,τι φαίνεται, με όλον τον σεβασμό,
η διοίκηση του Άλμπατρος εκ μέρους σας...
θα μπορούσε να χαρακτηριστεί απερίσκεπτη, ασταθής...
και κάθε άλλο παρά πειθαρχημένη.
Το βρίσκετε αστείο;
Κάτι σαν καλαμπούρι;
Ούτε για μια στιγμή δεν το βρίσκω αστείο... κύριε.
Η Μετεωρολογική Υπηρεσία...
λέει ότι οι λευκές καταιγίδες ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας.
Τι λέτε γι' αυτό;
Αυτό που συνέβη στο πλοίο μου δεν ανήκει στη φαντασία.
Δεν ήταν όνειρο... κύριε.
Όχι, Πλοίαρχε Σέλντον. Ήταν εφιάλτης.
Σέι, θέλω να με βοηθήσεις.
Τη μέρα του δυστυχήματος...
θυμάσαι πού ήσουν όταν χτύπησε ο πρώτος κεραυνός;
Ήμουν στο κατάστρωμα. Στη μέση του πλοίου.
Κατά τη διάρκεια αυτής της καταιγίδας που επακολούθησε...
γιατί δεν μαζέψατε πανιά;
Ο Καπετάνιος μάς είπε να μην πάμε κοντά στα ξάρτια.
Αλλά το ένστικτό σου έλεγε να μαζέψετε πανιά;
Του Καπετάνιου έλεγε να μην πάθει κανένας ηλεκτροπληξία.
Πόσων χρονών είσαι, γιε μου;
15.
Κι ήσουν ο πρώτος του Άλμπατρος. Σωστά;
Είμαι ο πρώτος του Άλμπατρος. Σωστά.
Και είσαι επαγγελματίας ναυτικός, γιε μου;
Όχι, δεν είμαι επαγγελματίας ναυτικός.
Λες ότι έστριψες όλο δεξιά όταν σας χτύπησε η θύελλα.
Νόμιζα πως θα είχαμε κάποια τύχη αν πήγαινα κόντρα στον άνεμο.
Αλλά ο Καπετάνιος σε διέταξε να στρίψεις όλο αριστερά.
- Δυο φορές. - Συγγνώμη;
- Δυο φορές! - Αυτό είχατε εκπαιδευτεί να κάνετε;
Όχι.
- Μίλα πιο δυνατά. Δεν σε ακούω. - Είπα, "Όχι".
Και τι νόμιζες ότι προσπαθούσε να κάνει;
Να αφήσει το πλήγμα να μας πάει με τον άνεμο.
"Πλήγμα" εννοείτε τη δύναμη της καταιγίδας. Σωστά;
Να πάμε με τον άνεμο και να εξουδετερωθούν τα ιστία μας.
Οπότε όταν ο Καπετάνιος έδωσε διαταγή αντίθετη...
με την εκπαίδευσή σας, νόμισες ότι έκανε λάθος.
Όχι.
Τότε γιατί; Γιατί δεν υπάκουσες;
Επειδή...
Πανικοβλήθηκα.
Αυτό δεν είναι αλήθεια, Τοντ, και το ξέρεις!
- Πανικοβλήθηκε; - Τι στο διάολο πάει να κάνει;
Ησυχία, παρακαλώ!
Μπορεί εσείς να μην βλέπετε αλλά εγώ καταλαβαίνω τι γίνεται.
Τοντ, εκτιμώ αυτό που προσπαθείς να κάνεις.
Ίσως εσύ να μην έχει πρόβλημα αλλά εγώ έχω.
Αν νομίζετε πως θα αφήσω να πάρει ένας 17χρονος την ευθύνη,
με υποτιμάτε.
Το Άλμπατρος ήταν δικό μου πλοίο.
Η Ωκεανική Ακαδημία δική μου. Η ευθύνη εντελώς δική μου.
Δεν μπορώ να φέρω πίσω τα παιδιά σας.
Αν θέλετε την άδειά μου, αν αυτό απαλύνει τον πόνο σας,
αυτό είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω.
- Αυτό... αυτό είναι εύκολο. - Πλοίαρχε Σέλντον;
- Πλοίαρχε; - Όχι.
- Ησυχία, παρακαλώ. - Η διαδικασία συνεχίζεται. Έχω ερωτήσεις...
- Όχι. - ...για τον μάρτυρα.
Ησυχία!
Μη μας παρατάς έτσι, Καπετάνιε! Μη!
Πείτε μου. Ήταν όλα ψέματα; Ήταν;
Γιατί σας πιστέψαμε. Κι είμαστε ακόμη εδώ.
Δυστυχήματα συμβαίνουν και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
Δεν φταίτε εσείς. Ούτε εσύ, Τοντ.
Φταίμε όλοι μας, όλοι σε αυτή την αίθουσα.
Γιατί όλοι ξέραμε τα ρίσκα που παίρναμε.
Πληρώσατε τα δίδακτρά μας και μας στείλατε εκεί.
Γιατί λοιπόν πρέπει να εφεύρουμε έναν λόγο για ό,τι συνέβη,
να ρίξουμε το φταίξιμο σε έναν;
Γιατί;
Ντροπή σας, Καπετάνιε. Ντροπή σας!
Κύριε Γκιγκ.
Το Άλμπατρος ήταν υπό τις διαταγές μου.
Και ήμουν υπεύθυνος για το πολύτιμο φορτίο του.
Ήταν δουλειά μου να σας γυρίσω πίσω με τη γνώση και την ικανότητά μου.
Αυτό το συμβόλαιο είχα με τους γονείς σας.
Αλλά κάτι συνέβη κι έχασα τον έλεγχο.
Ίσως για μια στιγμή, ίσως συνέχεια. Δεν ξέρω.
Αλλά ξέρω πως δεν το πρόβλεψα.
Ήταν... σαν να ξύπνησα...
κι ένα χέρι κατέβηκε και βούλιαξε το πλοίο μου.
Ξέφυγε απ' τα χέρια μου.
Και άνθρωποι πέθαναν.
Εσείς είστε νέοι και δυνατοί.
Όλα είναι μπροστά σας.
Μας είπατε. "Όπου πάει ένας, πάμε όλοι."
Σας πιστέψαμε.
Έγινε το σύνθημα με το οποίο ζήσαμε.
Και τώρα μας λέτε πως εκεί που πάτε δεν μπορούμε να έρθουμε.
Κύριε Γκιγκ.
Το Άλμπατρος...
δεν ήταν απλώς ένα πλοίο... ή ένα σχολείο.
Ήταν κάτι που εμείς φτιάξαμε.
Κάτι που ζει μέσα μας.
Αυτός είστε, Καπετάνιε.
Αυτό που μας δώσατε. Μας πήρατε μαζί σας.
Τώρα αφήστε μας να κουβαλήσουμε αυτό το φορτίο μαζί.
Ασ' το. Γύρνα σπίτι.
Δεν του πήρανε την άδεια σήμερα.
Αλλά αναρωτιέμαι αν θα μπαρκάρει ποτέ ξανά.
Αλλά αν το έκανε, θα πηγαίναμε όλοι μαζί του.
Μέχρι τον τελευταίο. Χωρίς την παραμικρή αμφιβολία.
Σήμερα μπήκε στον κύκλο που δημιούργησε αφήνοντάς μας να ...
κουβαλήσουμε το φορτίο, το φορτίο καπετάνιων και πατεράδων,
το φορτίο του κάθε άντρα.
Τελικά, όλα καταλήγουν σε ένα πράμα.
Δεν μπορείς να ξεφύγεις απ' τον άνεμο.
Αντιμετωπίζεις τον κίνδυνο, μπαλαντζάρεις τα πανιά...
και συνεχίζεις.
# Σκοτεινό αστέρι πάνω απ' τη θάλασσα [Στη μνήμη των άξιων συντρόφων]
# Πήγαινέ με εκεί που η αληθινή αγάπη περιμένει [Μετά από 3 χρόνια,]
# Καβάλα τον Νοτιά [...οι περισσότεροι σύντροφοι πήγαν στο Βιετνάμ...]
# Βάλε πανιά στ' αστέρια [...και γυρίσανε σώοι.]
# Τιθάσευσε το φεγγαρόφωτο, να ταξιδέψει [Ο Σέλντον μπήκε στο Ειρηνευτικό Σώμα.]
# από το Κέιπ Χορν στο Βαλπαραΐζο [Δεν ξαναπαντρεύτηκε.]
# Κόκκινο φανάρι αριστερά Πράσινο δεξιά
# Πώς θα μάθει τι διάβολους συνάντησα
# Σταυρέ του Νότου
# Της θάλασσας αστέρι
# Στο φως του φεγγαριού να ταξιδέψει
# από το Κέιπ Χορν στο Βαλπαραΐζο
# Βαλπαραΐζο
# Αν και όλοι οι δρόμοι στη θάλασσα με φέρνουν
# Με κάθε υπόσχεση που κρύβω στο σακί μου
# Κάθε αγάπη το πλοίο της καρδιάς μου θε να φέρει
# Πάνω απ' της θάλασσας τα κύματα
# Αν είναι να πεθάνω
# Η θάλασσα να γίνει τάφος μου
# Ποτέ της να μη μάθει αν χάθηκα ή αν σώθηκα
# Να τα φαντάσματα πάνω από τα κύματα
# Στο φως του φεγγαριού να ταξιδέψει
# από το Κέιπ Χορν στο Βαλπαραΐζο
# Βαλπαραΐζο