Και κυρίως, ποτέ μην ξεχνάτε τα κενά.
Αν δεν υπάρχουν κενά, πού θέλετε να μπουν οι εικόνες;
Από πού θέλετε να έρθουν; Φερνάν Ντελινί
Συνήθως, αυτό το κομμάτι παίζεται μόνο με ηλεκτρική κιθάρα.
Είναι ένα τραγούδι του γκρουπ Telephone με τίτλο "Human Bomb".
Θέλω να σας πω για το όπλο το αυριανό
Ο κόσμος το έχει γεννήσει κι αυτόν τον κόσμο θα τερματίσει
Θέλω να σας πω
Για μένα, για εσάς...
Μέσα μου βλέπω εικόνες, χρώματα πολλά
Δικά μου δεν είναι και με τρομάζουν συχνά
Αισθήσεις
Που να σε τρελάνουν μπορούν
Οι αισθήσεις μας είναι χορδές από μαριονέτες θλιβερές
Οι αισθήσεις μας είναι ένας δρόμος που στο μυαλό μας οδηγεί
Την ανθρώπινη βόμβα, στο χέρι την κρατάς
Ο πυροκροτητής είναι εκεί, στο μέρος της καρδιάς
Η ανθρώπινη βόμβα είσαι εσύ, σε σένα ανήκει
Αν αφήσεις κάποιον τη μοίρα σου να ορίσει
Είναι το τέλος
Το τέλος
Ο πατέρας μου δεν κοιμάται χωρίς ηρεμιστικά
Η μαμά δεν δουλεύει πια χωρίς διεγερτικά
Κάποιος τα πουλά, αλλιώς κανείς δεν βαστά
Είμαι ένα ηλεκτρόνιο στων πρωτονίων τον βομβαρδισμό
Ο ρυθμός της πόλης είναι το αληθινό μου αφεντικό
Είμαι φορτισμένος
Όλοι μαζί!
Με ηλεκτρισμό
Στην καρδιά του επιταχυντή αν τύχει η κακή στιγμή
Και ένα σωματίδιο συναντήσω και δυστυχήσω
Δεν πρέπει να αφεθώ
Δεν πρέπει, δεν πρέπει να αφεθώ...
Ο πυροκροτητής είναι εκεί, στο μέρος της καρδιάς
Η ανθρώπινη βόμβα είσαι εσύ, σε σένα ανήκει
Αν αφήσεις κάποιον να σου στερεί ό,τι σε κρατάει στη ζωή
Η ανθρώπινη βόμβα
Ο πυροκροτητής είναι εκεί, στο μέρος της καρδιάς
Η ανθρώπινη βόμβα είσαι εσύ, σε σένα ανήκει
Εσύ κι εσύ... Δεν πρέπει να αφεθώ...
Δεν έχω το δικαίωμα να αφεθώ
Αν αφήσεις κάποιον τη μοίρα σου να ορίσει
Είναι η ανθρώπινη βόμβα
Σας ευχαριστώ πολύ!
Γκιγιόμ!
Φρανσουά!
Κέντρο Ημέρας Μονάδα Παρίσι Κέντρο
Λοιπόν, στην ημερήσια διάταξη...
υπάρχει τουλάχιστον ένας καινούργιος στην αίθουσα.
-Συνήθως μας αρέσει... -Εκεί.
-Να δώσουμε λίγο χρόνο... -Πώς σας λένε;
Ας διαβάσουμε πρώτα όλα τα θέματά μας και μετά να του δώσουμε τον λόγο;
Δεν του δίνω τον λόγο, απλώς ρωτάω πώς τον λένε, γιατί είναι καινούργιος.
Ας διαβάσουμε πρώτα όλα τα θέματα.
Και μετά ξεκινάμε με εκείνον και θα τον ρωτήσουμε πώς τον λένε.
-Εντάξει. -Σύμφωνοι;
Είναι σαν την ημερήσια διάταξη.
Υποδοχή των καινούργιων.
Τι άλλο να μπει στην ημερήσια διάταξη, κυρίες και κύριοι;
Αυτή την εβδομάδα...
-Συζήτηση για χθες το βράδυ; -Χθες το βράδυ.
Συζήτηση για το ποδόσφαιρο.
Κάποια εργαστήρια έχουν δώσει το καλοκαιρινό τους πρόγραμμα.
Αλλά όχι όλα, κυρίως τα μουσικά.
Σημειώνω "προγράμματα εργαστηρίων".
"Το κλίμα της εποχής".
"Μουσική".
"Ράδιο".
-Μπορούμε να τα αναπτύξουμε τώρα; -Ναι. Ξεκινάμε;
-Ας τα αναπτύξουμε. -Εντάξει, ξεκινάμε. Σας αφήνω...
Να δω... "Υποδοχή καινούργιων". Ποιος είναι καινούργιος εδώ;
Νεαρέ, πώς σας λένε;
Γεια σε όλους και σε όλες. Είμαι ο Σαραφντίν Μπουζαρά.
Είμαι πρωτοετής φοιτητής νοσηλευτικής στη σχολή του Σαιν Μορίς.
-Θα είμαι εδώ για πέντε εβδομάδες. -Σαραφντίν. Εντάξει.
-Φοιτητής νοσηλευτικής... -Στην ψυχιατρική;
Δεν είμαι ακόμα... Δεν έχω ενταχθεί σε κάποιο τμήμα.
Στο τέλος του έτους,
επιλέγουμε σε ποιο τμήμα θα θέλαμε να εργαστούμε.
-Λοιπόν, καλώς ήρθατε. -Καλώς ήρθατε.
-Προχωράμε στο δεύτερο θέμα; -Το ποδόσφαιρο;
Ποιος θέλει να μιλήσει για ποδόσφαιρο;
-Είδατε τον χθεσινό αγώνα; -Ναι.
-Χαίρεστε που κέρδισαν οι Ιταλοί; -Είμαι με τους Άγγλους.
-Τους μισείς; -Ήμουν υπέρ των Άγγλων.
-Κι εγώ ήμουν υπέρ των Άγγλων. -Χάσαμε.
Με ένα γκολ.
Στο τέλος, ένα πέναλτι γκολ. Ένα γκολ στα πέναλτι.
Εδώ είδατε τον αγώνα ή στο σπίτι σας;
Όχι, παρακολούθησα... Έβαλα ράδιο για το σκορ.
Σιγά μη δω αγώνα ποδοσφαίρου!
Λοιπόν, οι Ιταλοί κέρδισαν με πέναλτι.
-Πού είμαστε; -Στο "τράβελινγκ".
-Τι είναι το "Τράβελινγκ", κυρία μου; -Δέκα χρόνια "Τράβελινγκ".
-Η κινηματογραφική μας λέσχη, κυρία μου. -Κινηματογραφική λέσχη!
Φέτος, κλείνουν δέκα χρόνια για το εργαστήρι του "Τράβελινγκ".
Εδώ; Δέκα χρόνια;... Αυτό είναι καλό.
Την Πέμπτη, "Ο Ασπροδόντης".
Πριν τον "Ασπροδόντη", θα μαζευτούμε...
για να συζητήσουμε για τα δέκα χρόνια της λέσχης,
γιατί θα θέλαμε να οργανώσουμε μια ειδική εβδομάδα προβολών
το φθινόπωρο, με ταινία έναρξης και λήξης.
-Σαν την γκιλοτίνα; -Πώς;
-Δεν άκουσα. -Σαν την γκιλοτίνα.
-Γιατί; -Ξέρω'γω...
-Έτσι μιλάει ο Μπρουνό. -Λέω τα πράγματα αρκετά καθαρά.
-Λοιπόν, ταινία έναρξης και λήξης... -Ωραία θα είναι. Φεστιβάλ.
Μια ταινία τη μέρα.
Και θα έχει και ένα θέμα που διαμορφώθηκε σταδιακά...
"Μαζί στα καλά και στα άσχημα."
Συζητάμε για την οργάνωση, ποιος θα αναλάβει τι...
και ποιος είναι έτοιμος να κάνει τι.
-Μπορούμε να προτείνουμε ταινίες; -Φυσικά, αυτό είναι το νόημα.
Ανυπομονώ να δω τον γιατρό.
Θα βγάλω από μέσα μου...
Πώς το λένε;
Τα άγχη μου.
Οι γιατροί είναι πολύ καλοί στο να ακούν τα άγχη των ανθρώπων.
Προσπαθώ να μιλάω όσο μπορώ πιο λίγο.
Γιατί περιορίζεται...
Περιορίζεται...
στις δραστηριότητες.
Περιορίζεται στις δραστηριότητες, και αυτό είναι όλο.
-Εσάς, πώς σας λένε; -Ερίκ.
-Ερίκ. Κι εσάς; -Νικολά.
Ωραίο όνομα.
-Το Ερίκ, όχι; -Ναι, και το Ερίκ είναι.
-Το Ερίκ είναι ωραίο όνομα. -Ευχαριστώ.
Αλήθεια.
Έχω χάσει πατέρα και αδερφό. Μου έχει μείνει μόνο η μητέρα μου.
Είμαι μόνη σ'ένα δωμάτιο και...
Δεν μου επιτρέπονται επισκέψεις, εκτός από τη μητέρα μου.
Δεν μπορούν να έρθουν φίλοι ή φίλες. Δεν έχει πλάκα.
-Δικός σας είναι ο εξοπλισμός; -Ναι.
Έχετε αυτοκίνητο για να τα μεταφέρετε όλα αυτά;
Ωραία.
Κι εσείς έχετε αυτοκίνητο, Ερίκ; Δεν έχετε αυτοκίνητο;
Ο κύριος τα κουβαλάει όλα;
-Τι; -Έχω μοτοσικλέτα.
Με τη μοτοσικλέτα, όμως, δεν μπορείτε να μεταφέρετε πράγματα.
Ναι; Και αυτό; Κι αυτό επίσης;
Οι μοτοσικλέτες είναι καλύτερες! Ωραίες οι μοτοσικλέτες!
Είχα ανεβεί κάποτε σε μία. Ήταν μια Honda. Δεν ξέρω πόσα κυβικά.
Ήταν πολύ ωραία.
Διασχίσαμε ένα μονοπάτι καλυμμένο με χορτάρι.
Ήταν πολύ ωραία.
-Έχετε ζώα; -Όχι.
Δεν έχετε ζώα; Έχετε φιλενάδα τότε;
Αυτό είναι καλό. Εμένα, μου λείπουν οι φίλοι.
Μου λείπουν οι φίλοι. Έχω φίλους, αλλά...
Σκέφτονται μόνο... τα δικά τους προβλήματα.
Ο καφές είναι πολύ καλός. Και δυνατός.
Δυνατός;
Μου θυμίζει τον καφέ που με κέρασαν στον φούρνο.
Είναι σαν τον καφέ που με κέρασαν στον φούρνο, το πρωί.
Περίμενα τη γνώμη σας, γιατί σκεφτόμουν ότι...
ο Πασκάλ θα μου πει ότι δεν είναι αρκετά δυνατός.
Όχι, είναι αρκετά δυνατός.
Το θέλεις σε μπολ;
-Εμένα τραβάτε τώρα; -Ναι.
-Δεν ξυρίστηκα σήμερα το πρωί. -Ούτε εγώ.
Ούτε εγώ.
Χθες, δεν ξέρω. Ίσως χθες.
Ίσως ξυρίστηκα χθες.
Ένας φούρνος σάς κερνάει έναν καφέ, το πρωί;
-Κάθε πρωί; -Σχεδόν κάθε πρωί.
Ζητάω ψιλά και μου δίνουν καφέ.
Έχω το κρουασάν που μου έδωσαν. Δεν το έφαγα ακόμα.
Μου έδωσαν και κρουασάν.
Παραλίγο να πιω δύο καφέδες. Αρνήθηκα τον πρώτο.
Ο φούρνος ανοίγει στις 7 το πρωί.
Στις 7 το πρωί, βγάζουν καρέκλες και τραπέζια
έξω από τον φούρνο, στις 7 η ώρα ανοίγουν.
Έχετε μεγάλες βεντέτες εδώ. Μεγάλες βεντέτες.
Κι είναι χειρότεροι απ'τους ηθοποιούς του σινεμά.
Βλέπω σινεμά από παιδί. Γεννήθηκα στις 10 Μαΐου 1963.
Έβλεπα Ζαν Γκαμπέν, Μπουρβίλ, Λουί ντε Φινές και λοιπούς.
Λίνο Βεντούρα... Τους ξέρω όλους.
Πώς τον λένε τον άλλον; Μισέλ Κονσταντέν.
Έχετε ηθοποιούς εδώ που δεν καταλαβαίνουν ότι είναι ηθοποιοί.
Δεν καταλαβαίνουν ότι είναι ηθοποιοί.
Δεν τους καταλαβαίνω, γιατί είναι ηθοποιοί χωρίς να το καταλαβαίνουν.
Λένε ότι είναι ιατρικό. Όχι. Είναι ηθοποιοί χωρίς να το καταλαβαίνουν.
Ηθοποιοί χωρίς να το καταλαβαίνουν.
Η ομιλία είναι πολύ δύσκολη. Η συζήτηση είναι πολύ δύσκολη.
Κλείνουμε το μπαρ σύντομα.
-Δώσε μου έναν καφέ. -Έναν τελευταίο καφέ;
-Έχει μείνει καθόλου; -Ναι.
-Μεγάλο, μικρό; -Μικρό.
Πώς γράφεται το "ενυδρείο";
Ε-Ν-Υ-Δ...
Πιο σιγά, το λες πολύ γρήγορα.
-Ε-Ν-Ι; -Ε-Ν-Υ...
-Α όπως Άρνολντ. -Ν όπως ΝΑΤΟ.
-Ε-Ν-Ι; -Όχι, Ε-Ν-Υ.
Νόμιζα ότι γραφόταν με "Ι".
Συν 31,20...
Συν 18,10...
Συν 8,85...
-8,85; -Ναι.
Συν 2,82...
Συν 1,57.
393,04.
-Δεν είναι το ίδιο ποσό. -Όχι ακριβώς.
-Το καταλάβατε όλοι αυτό; -Άρα δεν το σημειώνω;
-393; -,04.
Λείπουν σχεδόν 100 ευρώ.
-Όχι. -50 ευρώ;
-Πόσα ήταν; 400; -409.
12 ευρώ.
-12 ή 13 ευρώ. -409,68.
-Μείον 14,44; -44, ναι.
9,53;
Συν 41,30...
Μείον 3,55.
Κάπου έκανα λάθος.
Σημείωσέ το με κόκκινο.
409 και πόσο, Νικολά;
-Συγγνώμη. -,68.
Υπάρχει λάθος στο ταμείο. Εδώ είναι τα χρήματα που βρήκαμε.
Σημειώστε δίπλα στο "λάθος ταμείου".
16,64 ευρώ.
Δεν ζωγραφίζετε σήμερα, Αλεξί;
Βασικά...
Προτιμώ...
Προτιμώ να πηγαίνω εκεί που είναι τα DVD, στη βιβλιοθήκη,
ή στον υπολογιστή, γιατί, βασικά...
Δεν έχω όρεξη να ζωγραφίσω. Αυτή είναι η άποψή μου.
Αλλά θα το δούμε μετά.
-Ναι. -Εντάξει.
Αλλά θα μείνετε μαζί μας;
Θα περάσω να σας δω.
Να μου πείτε ότι όλα εντάξει.
Βασικά, δεν έχω...
Δεν έχω καμία σκέψη γι'αυτό.
Δεν θέλετε να μας ζωγραφίσετε κάτι;
Τον Αλέξανδρο της Κωνσταντινούπολης;
Ή τον Κύριλλο του Βυζαντίου;
Από ποια χώρα είναι ο Μέγας Αλέξανδρος;
-Από την Ελλάδα. -Είναι από την Ελλάδα.
Και ο αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός;
-Αλέξιος; -Αλέξιος Κομνηνός.
-Από πού είναι; -Είναι βυζαντινός αυτοκράτορας.
Είχε ένα υπέροχο παλάτι, ζούσε μόνος του.
Και ο στόχος του ήταν να προστατεύσει το παλάτι του.
Στην ιστορία μου, ήταν ένας μικρός πόλεμος.
-Είναι μια ιστορία που επινοήσατε εσείς; -Είδα ένα ντοκιμαντέρ γι'αυτόν.
Δεν πέθαναν πολλοί άνθρωποι.
Αυτά.
-Ζωγραφίστε μας αυτή την ιστορία. -Θα προσπαθήσω.
-Και μετά... Μετά, θα... -Θα το συζητήσουμε.
-Θα μας πείτε γι'αυτό. -Ναι.
Θα περάσω να σας δω μετά τη ζωγραφιά μου.
-Πρώτα θα ζωγραφίσετε. -Τον Αλέξιο Κομνηνό.
-Και θα μας πείτε την ιστορία. -Εντάξει.
Είναι δύο κοριτσάκια με ζωγραφιές και αυτοκόλλητα.
Αυτά, δεξιά, είναι αυτοκόλλητα;
Ποια είναι τα κοριτσάκια;
Η Φανί και η Σουζάν.
-Είναι αδελφές; -Ναι.
-Τις ξέρετε; -Φυσικά.
Είναι οι κόρες μου.
Μα η Φανί και η Σουζάν φαίνονται μεγάλες.
Όχι, είναι τριών χρονών.
Φαίνονται μεγαλύτερες στη ζωγραφιά σας.
Ναι, φαίνονται σχεδόν...
-Δεν ξέρω, στις αρχές της εφηβείας. -Όχι.
-Είναι δίδυμες; -Ναι.
Μοιάζουν με τη μητέρα τους.
-Μοιάζουν με τη μητέρα τους. -Μοιάζουν με τη μητέρα τους, Ολιβιέ;
Όχι, στον πατέρα τους.
Είναι κοκκινομάλλες;
Όχι, ξανθές, αλλά...
Αυτό θα αλλάξει, γιατί είναι μικρές.
Ποια είναι η Φανί; Η πρώτη από τα αριστερά;
-Η Φανί, και η Σουζάν στα δεξιά; -Ναι.
Η Σουζάν με τα αυτοκόλλητα.
-Κι εσείς, πού είστε; -Δεν είμαι εκεί.
Είναι φρόνιμες, δηλαδή.
Πού είναι στη ζωγραφιά;
-Στο σπίτι. -Στο σπίτι;
-Δεν έχουν κινητά; -Κινητά;
-Τριών ετών; -Τριών ετών;
Βλέπετε συχνά τη Σουζάν και τη Φανί;
Για την ακρίβεια, θα πάω να δω...
Υπάρχει κι άλλη ζωγραφιά στο πίσω μέρος.
Πείτε μας γι'αυτό.
Το Σαββατοκύριακο, θα δω τη Σουζάν και θα πάμε στο δάσος της Βανσέν.
Τέλεια.
Εσείς είστε πίσω της;
Στο πατίνι;
-Όχι, την κρατάω. -Για να μην πέσει.
-Ποιο είναι το ζώο που κοιτάτε; -Είναι ένα λιοντάρι.
Θα πάτε μόνο οι δυο σας;
Με έναν φίλο και την κόρη του, τη Λιζ.
Έναν φίλο, τον Κλεμάν. Και τη Ζυλί.
Ολόκληρη παρέα, δηλαδή.
Πρέπει να το βλέπεις σαν μια καλή μέρα που ξεκινάει.
Και να λες: "Πώς μπορώ να είμαι σήμερα για να περάσω μια καλή μέρα;"
Τέτοια πράγματα έχουν σημασία.
Όπως εσείς, όταν έρχεστε το πρωί και αναρωτιέστε τι θα κάνετε.
Μπορείτε να τραβήξετε πλάνα...
Αυτοσχεδιαστικά.
Σαν ένας φωτογράφος που απαθανατίζει μια στιγμή.
Όπως ο Ντουανό φωτογράφισε τους ερωτευμένους έξω από δημαρχείο.
Έτσι το έκανε.
Όπως οι πολεμικοί ανταποκριτές.
Λοιπόν, ας ξεκινήσουμε. Έχει πάει ήδη αργά.
Το εμβόλιο εγείρει ερωτήματα.
Αλλά πρέπει να συζητήσουμε...
...πώς μας αναστατώνει, πώς μας επηρεάζει...
...τις κοινωνικές, πολιτιστικές, σωματικές, συναισθηματικές συνέπειες.
Ντανιέλ, είναι εδώ μια ομάδα που εξηγεί πώς λειτουργεί το σώμα.
-Το δικό σας; -Όχι, όλο το σώμα.
-Γενικά; -Ναι.
-Εντάξει. -Εμένα, θα με ενδιέφερε.
Και με βίντεο που θα εξηγεί πώς το σώμα...
Αυτές είναι συζητήσεις που είχαμε...
...σχετικά με τον Covid και το εμβόλιο.
Πώς λειτουργεί ένα εμβόλιο; Πώς δρουν τα φάρμακα στο σώμα;
Και τελικά, αρχίσαμε να αναρωτιόμαστε για το πώς λειτουργεί το σώμα.
Θα με ενδιέφερε ένα εργαστήρι.
Ένα εργαστήρι που εξηγεί πώς λειτουργούν όλα αυτά.
Υπάρχει το "κλίμα της εποχής", που ασχολείται με τέτοια ερωτήματα.
Δεν ξέρουν πολλά.
Νομίζω ότι θα ήταν ενδιαφέρον να προσκαλέσουμε...
...γιατρούς, ιολόγους ή ειδικούς, πού και πού...
...για να συνεχίσουμε να στοχαζόμαστε πάνω σ'αυτό.
Νομίζω ότι μπορείς να θεραπευτείς από την τρέλα. Εγώ θα θεραπευτώ.
-Είμαι πεπεισμένη ότι θα θεραπευτώ. -Τι σημαίνει θεραπεία απ'την τρέλα;
Να παίρνω τα φάρμακά μου, να βλέπω τον γιατρό...
...να απασχολούμαι όλη μέρα, να έχω διαύγεια.
Θα ήσαστε καλύτερα έτσι;
-Έχω κάποιες καλές στιγμές. -Ακριβώς.
Η Μιριέλ Τουρλόν ήρθε εδώ...
...για να διαλευκάνει το μυστήριο της τρέλας και να περάσει καλά.
-Ακριβώς. -Καλώς ήρθατε.
Φρεντερίκ; Ίσως και η Κατρίν; Κάποιος άλλος;
Μαρί, είστε εδώ;
-Απίστευτο το φεστιβάλ Sonic Protest. -Φανταστικό, εξαιρετικό.
100% χίπικο. Πέρασα δύο καταπληκτικές μέρες.
Όλοι οι χίπηδες είχαν δώσει ραντεβού στο "Sonic Protest";
Ανακάλυψα ότι το Μοντρέιγ...
...μοιάζει λίγο με το Σαν Φρανσίσκο. της δεκαετίας του '60.
Ήταν ένα μεγάλο, υπέροχο ταξίδι.
Δύο υπέροχες μέρες οσφρητικών, αισθητηριακών εμπειριών...
...και διαπολιτισμικών συναντήσεων με ανθρώπους από άλλα μέρη...
...τεχνίτες, ποιητές, σαλτιμπάγκους...
Είδα και μια πεταλούδα...
Νομίζω ότι είδα μια πεταλούδα. Δύο φανταστικές μέρες.
Και ένα καταπληκτικό ποπ γκρουπ.
Νόμιζα ότι ήταν η μετενσάρκωση των Grateful Dead.
110, λέγονται.
Πολύ εντυπωσιακό. Και οι Papotins.
"Οι αυτιστικοί έχουν τον λόγο".
Ήταν υπέροχο, απίστευτο. Ανατρέπει κάθε αξία.
Το σύστημα αξιών και η επίσημη θέση αντιστρέφονται πλήρως.
Και μετατρέπονται σε ποίηση.
Ποίηση. Ήταν υπέροχο, εκπληκτικό.
Η μαμά μου ήθελε να γίνω ζωγράφος και μου έκανε δώρο ένα κουτί λαδομπογιές.
Το 1977. Είχε ένα σπίτι στην εξοχή.
Μου έφτιαξε ένα ατελιέ στον αχυρώνα, για να ζωγραφίζω σαν τον Βαν Γκογκ.
Στους γονείς μου άρεσε πολύ ο Βαν Γκογκ.
Είχαμε αντίγραφα έργων του Βαν Γκογκ, στο σπίτι.
Η ιδέα δεν ήταν παράλογη.
Κοιτάζοντας το πρόσωπο του Βαν Γκογκ και το πρόσωπο του αδερφού μου...
Βρίσκω την ομοιότητα εξαιρετικά συγκλονιστική.
Αυτό με εντυπωσίασε. Αυτό μου άνοιξε τον δρόμο.
Και ποιος είναι ο Ανζέλ;
Ο Ανζέλ είμαι εγώ, σαν χαρακτήρας φωτογραφικού μυθιστορήματος.
Είναι ο σωσίας μου, κατά κάποιον τρόπο.
Ένας μυθοπλαστικός χαρακτήρας.
Αν η υπόθεση είναι σωστή, ο Αλαίν και εγώ...
...είμαστε η μετενσάρκωση του Τεό και του Βίνσεντ.
Αυτό εξηγεί γιατί ο Αλαίν και εγώ λειτουργήσαμε σαν μοντέλα...
...για τον κύριο Βιμ Βέντερς...
...που μας έφτιαξε σύγχρονες εκδοχές του Τεό και του Βίνσεντ.
Ανέτρεξα σε όλη τη φιλμογραφία και τα βιβλία για το "Παρίσι, Τέξας".
Αντέγραφα τους διαλόγους...
...ατελείωτα.
Προσπάθησα να καταλάβω...
...αν είχα δίκιο ή άδικο σχετικά με την υπόθεσή μου.
Ο Τράβις και ο Γουόλτ, τα αδέρφια στην ταινία του Βέντερς...
...είμαστε ο Αλαίν κι εγώ, στην Αμερική του Ρίγκαν.
Αλλά ο διάβολος, ο κατεργάρης Βιμ Βέντερς δεν έχει μιλήσει ποτέ γι'αυτή την ιστορία.
Αν το περάσετε από εδώ, δεν θα κοπεί.
Αν και... Κοιτάξτε.
-Πάρτε το εδώ, στη μέση. -Εντάξει, και μετά...
-Εδώ, δεν κόβεται. -Εντάξει.
-Πρέπει να το περάσω από εδώ. -Ακριβώς, προς τα εσάς...
Πριν, ήταν ο Σπάιντερμαν. Αλλά αυτό ήταν πριν.
Τώρα είναι Σαΐντ, όπως το επώνυμό μου.
Θα αφαιρέσω το S για να το βάλω σε αυτό.
Είναι κεντραρισμένο; Πάμε, τότε.
Κι άλλο.
Δεν θα το κάνω και επάγγελμα!
Υπάρχει μια μικρή τρύπα. Εκεί μέσα πρέπει να μπει η κλωστή.
Μπορείτε να βάλετε περισσότερο. Ορίστε, καλύτερα τώρα.
-Κάνατε κάποιο επάγγελμα; -Όχι.
Την ποίηση...
Αλλά δεν είναι επάγγελμα.
Δεν βλέπω τίποτα.
Ξέρετε τις νέες βελόνες;
Δεν περνάμε πια την κλωστή στη βελόνα.
Η βελόνα είναι έτσι στην κορυφή.
Βάζεις την κλωστή έτσι, πατάς... Και αυτό είναι.
Καλό, ε;
Ο Αζίζ πήρε υπηκοότητα αυτή την εβδομάδα και εσείς...
-Από τις 19 Μαρτίου. -Πολιτογραφηθήκατε Γαλλίδα.
Απέκτησα...
Νάντια, δεν χρειάζεται να τραγουδήσετε τη Μασσαλιώτιδα πάνω στο τραπέζι.
Πώς! Δεν είναι και λίγο!
Και γεννηθήκατε στο Χαν Ασπαρούχοβο.
Πολύ όμορφο.
-Θα κλάψω. -Κι εγώ.
Οι εθνικοί ύμνοι μας κάνουν να κλαίμε.
Μπράβο. Σας ευχαριστούμε.
-Μπράβο, Νάντια. -Υπέροχο.
Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσατε να το γράψετε.
Είναι σαν νανούρισμα.
-Για το περιοδικό; -Ναι, ίσως με ένα σημείωμα.
Εντάξει, θα το γράψω.
Το μάτι. Η ελαφρώς προεξέχουσα μύτη.
Το μούσι.
Και ο λαιμός, φυσικά.
Το στόμα;
Το στόμα είναι εδώ.
Αλλά είμαστε ελεύθεροι να βλέπουμε ό,τι θέλουμε.
-Αυτό που βλέπετε είναι ένα πρόσωπο; -Ναι...
Δηλαδή, δεν ήθελα να ζωγραφίσω ένα πρόσωπο...
Όταν κάνω ένα σχήμα, προσπαθώ πάντα να βρω...
Να βάλω ένα μάτι...
Αλλά όχι απαραίτητα.
Για να δεις ένα πρόσωπο εδώ, πραγματικά...
...πρέπει να προσπαθήσεις πολύ.
Συνήθως, ο λαιμός είναι εδώ κάτω.
Αλλά μου αρέσει να φτιάχνω τους λαιμούς μου...
-Το σχέδιό σας μοιάζει τεντωμένο. -Ναι, το σχέδιό μου είναι τεντωμένο.
Η μύτη είναι λίγο μεγάλη, λυπάμαι που η μύτη μου...
Η μύτη μου είναι πολύ μεγάλη.
-Ποιος είναι ο τίτλος; -Ο τίτλος είναι...
"Η μύτη που δεν έπρεπε να ζωγραφιστεί."
Το στυλ που μου αρέσει είναι οι ροκάδες με χοντρά χείλη και φράντζα.
-Το στυλ τους θυμίζει περιστέρι. -Στυλ που θυμίζει περιστέρι;
Δεν το ξέρω αυτό. Τι είναι;
Βασικά, θα σου εξηγήσω.
Υπάρχουν λέξεις ή άνθρωποι που μου θυμίζουν πράγματα.
Και αυτό ένιωσα.
-Λοιπόν, χοντρά χείλη, τούφες... -Μια τούφα μαλλιά και μούσια, έτσι.
-Τι μούσια; -Κατά μήκος του πηγουνιού.
-Μούσια κατά μήκος του πηγουνιού. -Του πηγουνιού, κατάλαβα.
-Μια γραμμή από γένια, σωστά; -Όχι σε σένα, κυρίως σε νεαρούς άντρες.
Περίπου είκοσι ετών.
Τι είναι ακριβώς; Μια πολύ λεπτή γραμμή από μούσια;
Στην πραγματικότητα, εννοώ μια μεγάλη γραμμή από μούσια.
Τα μάγουλα είναι ξυρισμένα και τα μούσια είναι μόνο εδώ.
-Σαν τα δικά σου. -Κάπως έτσι.
Δεν κατάλαβα τι σχέση έχει το περιστέρι.
Τα μαύρα πέτσινα μπουφάν της δεκαετίας του '70...
-Συχνά έχουν περιστέρια ή κοράκια... -Ναι, κοράκια. Εντάξει, κατάλαβα.
-Αετούς. -Ναι, γιατί, βασικά...
Μου θυμίζει κάτι.
Πολύ ψηλοί, αδύνατοι άντρες με ένα λοφίο, μια "σύριγγα"...
Όταν είναι λεπτοί...
Το λοφίο μού θυμίζει βελόνα. Και τη λέξη "ένεση".
Ψηλοί, πολύ αδύνατοι άντρες...
...με ένα λοφίο μου θυμίζει ένεση, επειδή είναι λεπτοί σαν την ένεση.
Μου θυμίζουν κάτι.
Για παράδειγμα, ένας φαλακρός άντρας...
...μου θυμίζει πορτοκάλι.
Τώρα κατάλαβα τι εννοείς.
Το λοφίο παραπέμπει σε πουλιά, περιστέρια.
Ναι, γιατί συχνά...
...σήμερα ο κόσμος συνηθίζει να λέει: "Χωρίς πλάκα."
-Γκριμάτσα; -"Καλή απάντηση."
Όταν λες "χοντρά χείλη", εννοείς ότι κάνουν μια έκφραση.
Η έκφραση που ταιριάζει με τη λέξη.
Για παράδειγμα, ο αδερφός μου, όταν ήμουν μικρός...
...είχε μια μικρή γαλάζια μπαλακλάβα.
Και μου θυμίζει τη λέξη "πουρές".
-"Πουρές"; -Ναι, η λέξη "πουρές".
Επειδή τα μωρά συχνά τρώνε πουρέ.
Όταν κάνει τόσο κρύο...
Σαν να λένε "πουρές", κάπως έτσι.
Και για αυτό, είναι λίγο τρομακτικό.
Είναι αστείο, αλλά και τρομακτικό. Με ταράζει.
Με κάνει να σκέφτομαι τον θάνατο.
Υπάρχει χειρότερο από την ψυχιατρική. Δεν παραπονιέμαι.
Κάποιοι λένε, "Η ψυχιατρική είναι χάλια, φυλακή σε νοσοκομείο".
Δεν το καταλαβαίνουν.
Δεν έχω πάει ποτέ φυλακή, αλλά κάποιοι έχουν πάει και νοσηλεύονται.
Ξέρω έναν τύπο, τον Αλέξ, που έκανε φυλακή και ήταν κόλαση.
Το νοσοκομείο δεν είναι φυλακή, είναι πολύ πιο μαλακό.
Κάποιοι λένε ότι είναι χειρότερα από ό,τι στη φυλακή. Βλακείες.
Λένε ότι οι νοσηλευτές είναι σαν δεσμοφύλακες. Καμία σχέση.
Δίνουν φάρμακα, αυτό είναι ένα αρνητικό.
Αναγκάζονται, όχι ότι τους αρέσει. Η επικοινωνία τούς αρέσει.
Η επικοινωνία αρέσει στους νοσηλευτές, στους ψυχολόγους και τους γιατρούς.
Περισσότερο από το να βρουν μια θεραπεία...
...τους αρέσει να επικοινωνούν με τους ασθενείς, είναι προφανές.
Τα φάρμακα είναι δευτερεύοντα. Το βλέπω αυτό με την ψυχίατρό μου.
Λέει, "Θα σας ταιριάζει αυτό;"
"Ωραία, κυρία μου". Μετά μιλάμε για άλλα πράγματα.
Ο αείμνηστος Δρ Πικάρ, ας αναπαυθεί η ψυχή του...
...ήταν κορυφαίος ψυχίατρος.
Την πρώτη φορά που πήγα στο ιατρείο του, δεν είχα τσιγάρο.
Ο Πικάρ κάπνιζε πολύ. Πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα.
"Έλα, Φρανσουά, κάθισε".
Ένα σύννεφο καπνού!
Κάθισα... Ένα τασάκι γεμάτο...
"Μπορώ να καπνίσω εδώ, γιατρέ;"
"Δεν είναι θέμα αν μπορείς, Φρανσουά, είναι υποχρέωση!"
Τα γέλια που είχα με τον Πικάρ!
Έπειτα, η κυρία Ντιράν-Πι. Καταπληκτική. Τη γνωρίζατε;
Υπάρχουν ψυχολόγοι, ψυχίατροι και νοσηλευτές που σε ακούν.
Είναι σημαντικό.
Πηγαίνετε εκεί, παίζουμε κιθάρα και φεύγετε πάλι.
Ο Μπρουνό, η Σελίν και οι άλλοι πηγαίνουν στο νοσοκομείο.
Οι νοσηλευτές του Adamant πηγαίνουν στο νοσοκομείο, είναι πολύ σημαντικό.
Οι ψυχικά άρρωστοι δεν έχουν οικογένεια.
Δεν τα πάνε καλά με την οικογένειά τους.
Δεν θέλω να γενικεύω, αλλά συμβαίνει συχνά.
-Και στην περίπτωσή σας; -Ναι.
Είχα έναν επιβλητικό πατέρα, προσπάθησα να ταυτιστώ και έφαγα τα μούτρα μου.
Τον σκηνοθέτη Ζεράρ Γκοζλάν.
Πώς φάγατε τα μούτρα σας;
Θα ήθελα να είμαι σαν εκείνον, να του μοιάζω.
Όπως του είπα μια μέρα:
"Μπαμπά, ξέρω ότι είμαι η μόνη αποτυχία στη ζωή σου."
Είπε, "Πάψε, Φρανσουά, θα κάνεις τη μητέρα σου να κλάψει πάλι."
Άρχισε να κλαίει. Αλήθεια.
Δεν τον ένοιαζε που ήμουν άρρωστος, ήθελε να είμαι ευτυχισμένος.
-Ήσαστε άρρωστος όταν το είπατε αυτό; -Είμαι άρρωστος, είμαι ακόμα άρρωστος.
Μόνο με τα ισχυρά φάρμακα δεν παραληρώ.
Με άφησαν να σας μιλήσω, Γκιγιόμ. Διαφορετικά, νομίζω ότι είμαι ο Ιησούς.
Περιτριγυρισμένος από πουλάκια, στον ουρανό.
Αρχίζω να παραληρώ χωρίς φάρμακα.
Έχουν μεγαλύτερη σημασία από την επικοινωνία.
Λένε, "Η επικοινωνία θα βοηθήσει".
Όχι, πρώτα η θεραπεία και μετά η επικοινωνία.
Όχι το αντίθετο.
Αν δεν το καταλαβαίνεις αυτό, δεν καταλαβαίνεις τίποτα.
Έτσι είναι.
Είμαι ανυπόφορος χωρίς τα φάρμακά μου.
Και κάνω βλακείες.
Χωρίς τα φάρμακά μου, θα μπορούσα να πέσω στον Σηκουάνα.
Μόνο και μόνο για να τσαντίσω τους πάντες.
-Πόσα χρόνια γίνεται αυτό; -Από τα 18 μου, και είμαι 57.
Από τα 18;
Φρανσουά, τα λέμε την Πέμπτη. Θα έρθω στο νοσοκομείο.
-Ωραία, μπορούμε να τζαμάρουμε λιγάκι. -Ναι, αν θέλετε.
-Θα έρθετε εδώ την Παρασκευή; -Φυσικά.
-Σύμφωνοι; -Κανένα πρόβλημα, Γκιγιόμ. Αντίο.
-Αντίο, Φρανσουά. -Αντίο. Ευχαριστώ πολύ!
Ο γιος μου είναι 16 χρονών, έχει μεγαλώσει, είναι ψηλότερός μου.
-Από πότε είναι σε ανάδοχη οικογένεια; -Από πέντε ετών.
-Τι συνέβη τότε; -Δεν ήμουν καλά.
Το μυαλό μου ήταν ένα χάος.
Οπότε πρέπει να σκέφτηκαν ότι δεν μπορούσα να τον φροντίσω.
Τον πήραν από μένα όταν ήταν πέντε χρονών.
Τον πήγαν σε ένα ίδρυμα για παιδιά στο Πορ-Ρουαγιάλ, για έξι μήνες.
Πήγαινα εκεί να τον βλέπω.
Και μετά, τον έστειλαν σε μια μαροκινή ανάδοχη οικογένεια.
-Είναι μαζί τους, όλα αυτά τα χρόνια; -Ναι, με την ίδια οικογένεια.
Όλα πάνε καλά. Τα πάνε καλά μεταξύ τους.
Μεγάλωσε, είναι καλοαναθρεμμένος.
Μια χαρά.
-Σας λείπει; -Φυσικά.
Είχα τραύμα για χρόνια.
Μου έλειπε που δεν τον είχα μαζί μου, που δεν τον διάβαζα...
...που δεν τον φρόντιζα, δεν του μαγείρευα, δεν βγαίναμε μαζί.
Μου έλειπε πολύ, αλλά μου είπαν ότι ήταν σταθερός μακριά από μένα.
Είχε το άθλημά του, το σχολείο του, τις σπουδές του...
...μια καλή ανάδοχη οικογένεια.
Έτσι, μου είπαν ότι δεν μπορούσαν να μου τον δώσουν πίσω.
Αλλά μου λείπει που τον βλέπω μία φορά το μήνα.
Τον σκέφτομαι κάθε μέρα. Μου λείπει πολύ ο γιος μου.
Ήμουν λυπημένη.
Ένιωσα να μπαίνω σε έναν άλλο κόσμο, όταν γέννησα τον γιο μου.
Οι άνθρωποι ήταν επιθετικοί γύρω μου, με κακή διάθεση.
Ένιωθα ότι είχα βρεθεί σε έναν εντελώς άλλο κόσμο.
Είμαι καλύτερα τώρα. Δεν ακούω πια φωνές.
Οι φίλοι μου με στηρίζουν πολύ.
Και η σχέση μου με τον γιο μου έχει βελτιωθεί.
Στην αρχή, όταν πήγα να τον δω, δεν μιλούσα, ήμουν μπλοκαρισμένη.
Δεν μπορούσα να του απαντήσω, έτσι είχαμε επισκέψεις υπό επίβλεψη...
...με μία ψυχολόγο που με βοήθησε να επικοινωνώ με τον γιο μου.
Σήμερα, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα και νιώθουμε καλά μαζί.
Θα τον δείτε σύντομα;
Θα πάμε να φάμε σε ένα εστιατόριο με την κοινωνικό λειτουργό του.
-Και οι τρεις σας; -Ναι.
Θα μιλήσουμε για το σχολείο, για την ανάδοχη οικογένειά του...
...για το πώς τα πάει, για την υγεία του, και όλα αυτά.
Αυτά.
197,35.
Τέλεια.
Εντάξει.
-Συν... -Ό,τι είχε το ταμείο.
Που είναι 25,17. Συν 25,17.
25,17...
Συν 137.
359,52.
Τι είναι σημειωμένο;
333,92.
Μεγάλη διαφορά.
-Μήπως είναι ο καφές σου; -Τον υπολόγισα στο τετράδιο.
-Πόσο ήταν ο καφές; -25,41, αλλά τον αφαίρεσα.
Ναι, αλλά το πήρες κάποια στιγμή από...
Δεν το σημειώσαμε στο...
Ναι, αυτό είναι.
Εντάξει με τον πρώτο υπολογισμό.
Απολύτως εντάξει οι λογαριασμοί, με ακρίβεια σεντ.
Μετά γίνεται χαμός. Πρέπει να προσθέσω μια στήλη για το μικρό ταμείο.
Ναι, αλλά θα χρειαστούμε το άθροισμα...
-Των αποδείξεων; -Το άθροισμα των αποδείξεων, πριν...
Όχι, το άθροισμα, πριν τις αποδείξεις.
Νικολά, θα θέλατε να κλείσουμε ένα ραντεβού...
...για να κάνουμε μαζί τον πίνακα;
Δεν το καταλαβαίνω.
Ακριβώς, θα το κάνουμε όλο από την αρχή.
Θα χρειαστούμε μια ώρα περίπου... Τι λέτε;
Κι εγώ, την πρώτη φορά που είδα τον πίνακα...
Όταν το έφτιαξα, δεν ήμουν...
Μου πήρε χρόνο για να εξοικειωθώ. Μια-δυο φορές.
Δεν είναι εύκολο.
Θα προσπαθήσουμε να το απλοποιήσουμε, ώστε να είναι πιο εύκολο στη χρήση.
Ακόμα και από κάποιον που δεν έχει συνηθίσει να κρατάει λογαριασμούς.
Σήμερα το πρωί, δεν ήμουν καλά, ήμουν ταραγμένη.
Πήρα ένα Valium.
Υπήρχε μια ωραία εκπομπή, "Η αόρατη κάμερα".
Την είχατε δει; Τη δεκαετία του '60.
Παγίδευαν ανθρώπους έξω από τα σούπερ μάρκετ...
...με ένα καροτσάκι για ψώνια και μια κάμερα.
Κρύβονταν και τραβούσαν με την κάμερα ανθρώπους σε μαγαζιά...
...με τα καροτσάκια τους γεμάτα προμήθειες.
-Για ποιον λόγο; -Για να προβληθεί στην τηλεόραση.
Φίλμαραν ανθρώπους εν αγνοία τους και μετά...
...αποκάλυπταν την κάμερα, εμφανίζονταν και εξηγούσαν.
-Όπως η "Κρυφή Κάμερα"; -Ναι.
Εξηγούσαν ότι ήταν για την τηλεόραση.
Ο κόσμος εκπλήσσονταν λιγάκι.
Πολύ ωραία εκπομπή, έβλεπες τον κόσμο στο φυσικό περιβάλλον του.
Το αλογάκι της Παναγίας είναι πολύχρωμο;
Είναι κάτι σαν... Πώς το λένε... φάρσα.
-Έχει παπιγιόν; -Έχει παπιγιόν για τους καλεσμένους.
Δεν είναι καλό... ένα αλογάκι της Παναγίας με καλεσμένους.
Με τι;
-Καλεσμένους. -Επισκέπτες.
-Δεν είναι καλό, ε; -Είναι καλοντυμένο.
Ναι, περιμένει τον άντρα της.
-Τι θα του κάνει; -Θα τον φάει.
-Θα το ζωγραφίσετε κι αυτό; -Θα ζωγραφίσω ένα πιάτο δίπλα της.
Θα μας πείτε λίγα πράγματα γι'αυτό;
Καταρχάς, μου αρέσει πολύ ο πίνακάς μου.
-Σας αρέσει; -Ναι.
Είναι γεμάτος ζωή, χαρούμενος...
...αρμονικός...
Και μπορείς να δεις όλα τα σχήματα που θέλεις να δεις.
-Νομίζω ότι είναι πολύ θηλυκό. -Γιατί;
Ανατομικά, είναι πολύ θηλυκό.
-Τι γυναικεία ανατομία βλέπεις; -Αιδοία.
-Βλέπεις αιδοία; -Στη μέση και στο πλάι.
Είναι ένα εσωτερικό που... κινείται προς τα εμπρός.
-Εγώ βλέπω ένα αυτί. -Είναι καλή ενέργεια.
Εδώ.
Ένα μεγάλο αυτί.
Με αυτό το σχέδιο, θέλω να ευχαριστήσω τον πατέρα μου.
Χάρη σε εκείνον αγάπησα τη ζωγραφική. Ζωγράφος κι ο ίδιος.
Αυτά.
Είναι ένα αλογάκι της Παναγίας. Τίτλος: "Ζωή, αγάπη και θάνατος".
"Ζωή", γιατί τρέχει...
Αγάπη, γιατί ζευγαρώνει και θάνατος, γιατί σκοτώνει το αρσενικό.
Είναι πολύχρωμο, για να μην τρομάζει.
Έχει παπιγιόν για τους καλεσμένους. Προσοχή αν σας καλέσει, ε;
Κατά τα άλλα, είναι μια συνηθισμένη ζωγραφιά.
Δεν είχα έμπνευση. Την επόμενη φορά, ίσως.
Πολύ ωραία έμπνευση είχατε.
Ο Σεμπαστιάν με έπεισε, εγώ ήθελα να ζωγραφίσω μια καμηλοπάρδαλη.
Είπε ότι μοιάζει με αλογάκι της Παναγίας.
Ο Σεμπαστιάν έχει μεγάλη επιρροή!
-Αυτό είναι όλο. -Αυτό είναι όλο;
-Έχει μπλε μάτια. -Ναι.
Μου αρέσει που είναι πολύχρωμο.
Αναρωτιέμαι αν είναι ερωτευμένη μαζί του.
Περίμενε... Άβα Γκάρντνερ;
Ναι, Άβα Γκάρντνερ και Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.
Η σχέση μεταξύ τους είναι πραγματικά συνωμοτική.
Οι χαρακτήρες τους στην ταινία ή στην πραγματική ζωή;
-Όχι στη ζωή, στην ταινία. Το έχετε δει; -Ναι, πριν πολύ καιρό.
Πρέπει να ήμουν 17.
-Και η ανάμνηση είναι... -Αξέχαστη;
Δεν μπορώ να σας πω τα πάντα, Κατρίν. Εν μέρει, η ανάμνηση είναι αξέχαστη.
Αλλά δεν αφορά την ταινία, γιατί σχεδόν δεν την είδα.
Είναι πολύ επιβλητική.
Θυμάμαι που το είχα δει...
Δεν μπορώ να τα πω όλα.
Δεν ήμουν καλά, κακοδιάθετος πολύ...
Ήμουν χλωμός, μεγάλος καπνιστής...
Κι όμως, στη μυρωδιά δεν έδειχνες να δυσανασχετείς...
Η μυρωδιά μιας ζωής που θα διαλυθεί...
Ο χρόνος περνά και πίσω δεν γυρνά...
Με ώρες πόνου που είναι παρηγοριά...
Κοντά στο αδιέξοδο, παραμένει ο ασθενής...
Ο χρόνος περνά, πάνε 20 χρόνια πια...
Τέλειος δεν είναι κανείς...
Είσαι καλά, σε βλέπω να χαμογελάς...
Νιώσε δύναμη, νιώσε χαρά...
Η αγάπη να τα βγάλεις πέρα σε βοηθά...
Πριν πεθάνεις, νιώθεις λίγη χαρά...
Τέλειος δεν είναι κανείς...
Μπορείς να έρθεις πιο κοντά, νομίζω.
Αυτό είναι. Επικοινώνησε μαζί του, για να τον κάνεις να χαλαρώσει.
Να του εξηγήσεις τι συμβαίνει. Να του μιλήσεις. Πες κάτι.
Βγάζω μια φωτογραφία.
Βάλε το χέρι σου έτσι, για να το κρατήσεις.
Ο αντίχειρας εδώ. Μ'αυτό το δάχτυλο τραβάς τη φωτογραφία.
Εντάξει.
Είμαι χαλαρός.
Όχι, όλα καλά.
Μπορείτε να βγάλετε τη φωτογραφία.
-Η μάσκα είναι περίεργη. -Διόρθωσε το αριστερά-δεξιά.
Βάλε τον στο κέντρο και μετά πάτα το κουμπί.
Όχι απότομα.
Εντάξει, ας το δοκιμάσουμε χωρίς τη μάσκα;
Θα τη βγάλω τότε.
Ζεστάθηκα με τη μάσκα.
Έλα πιο κοντά.
Λιγότερο. Κάπου εκεί.
Λοιπόν, χαμογελάμε ή όχι; Αφού είμαστε ανήσυχοι και με ένταση...
Το χαμόγελο με βοηθάει να χαλαρώσω.
Αλήθεια.
Μία με μάσκα και μία χωρίς.
Θα ακουστώ ξιπασμένος αν πω ότι μου αρέσουν όλες;
Είναι πολύ καλές, τέλειες. Το κοντινό είναι καλό.
Ποια προτιμάς;
-Την πιο κοντινή. -Την τελευταία;
-Αυτή. -Αυτή εδώ.
Είναι καλύτερη, ε; Είναι ελαφρώς προφίλ.
Είστε εντάξει μ'αυτή;
-Είναι φωτεινή. -Όντως. Ευχαριστώ.
-Να αντιστρέψουμε τους ρόλους; -Ας δοκιμάσουμε.
Όλα τα μαλλιά πρέπει να χωρέσουν στο πλαίσιο. Δεν είναι εύκολο.
-Θα προσπαθήσω από πολύ κοντά τώρα. -Κοίτα τα μάτια του.
Καλή αυτή.
Μπορείς να βγάλεις τη μάσκα; Βάλ'τη στην τσέπη σου.
Θυμήσου το κάδρο και την απόσταση. Πρέπει να υπάρχει συνοχή.
-Ορίστε. Εντάξει; -Έτσι νομίζω.
-Θα διαλέξετε εσείς. -Δεν μου αρέσει αυτό το βλέμμα.
Η φωτογραφία είναι καλή, αλλά δεν μου αρέσω εγώ.
Προσπαθώ να αποφύγω αυτό το βλέμμα. Μου θυμίζει το νοσοκομείο.
Εντάξει.
Άλλη μια φωτογραφία με διαφορετικό βλέμμα.
Για να δούμε τώρα.
Είναι καλύτερη, νομίζω. Ναι, αυτό είναι.
Όταν είσαι παιδί...
...πάντα λες, "Αν είχα ένα μαγικό ραβδί, θα ήμουν έτσι."
Όλοι έχουν σκεφτεί το μαγικό ραβδί.
"Όχι πια αυτό ή εκείνο..." "Θα γίνω έτσι..."
Αλλά αυτό είναι μόνο στα κινούμενα σχέδια.
Η εξαφάνιση και η επανεμφάνιση ως κάποιος άλλος.
Αυτά.
Αν είχα ένα ραβδί...
Νομίζω ότι υπάρχει ο όρος "μαγικό ραβδί".
Αν είχα ένα μαγικό ραβδί... τι θα ήθελα;
Δεν ξέρω.
Μου το είπε η αστυνομία, "Αν σκοτώσεις κάποιον..."
"...θα σε κλείσουμε μέσα για 30 χρόνια".
Οι μπάτσοι το είπαν.
Αν σκοτώσω κανέναν, θα με κλείσουν μέσα για 30 χρόνια.
Η αστυνομία με προειδοποίησε.
Ευτυχώς που δεν έχω όπλο. Όταν χτύπησα τους γείτονές μου...
Θα είχα αδειάσει έναν γεμιστήρα, αν είχα όπλο.
Θα ήμουν σε κώμα, στο μυαλό μου, μετά.
Τριάντα χρόνια στη φυλακή είναι κώμα στο μυαλό.
Ποιο κώμα;
Είναι μπλοκαρισμένο το μυαλό μου, πάντα τα ίδια παραληρήματα.
Έτσι το λέω εγώ.
Τα ίδια παραληρήματα και ψυχικά προβλήματα.
Παίρνω χάπια για να τα αποφύγω όλα αυτά, αλλιώς...
Χωρίς χάπια, παθαίνω οξείες κρίσεις και παραληρώ.
Χωρίς χάπια, οξείες κρίσεις και παραισθήσεις.
Έτσι είναι.
Δεν θέλω να μιλάω στο μυαλό μου και μέσα μου.
Μου αρέσει να μιλάω, γι'αυτό δεν μιλάω στο μυαλό μου και μέσα μου.
Δεν θέλω να νιώθω μίσος για τους ανθρώπους.
Αλλά μερικοί άνθρωποι έχουν παλιά μίση.
Μην καλλιεργείς το μίσος, όλοι έχουν παλιά μίση...
...εδώ και μέσα στα σωθικά, νομίζω.
Κάποιοι έχουν παλιά μίση.
Οι άνθρωποι κάνουν πόλεμο και σκοτώνονται.
Πώς να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο; Δεν μπορείς.
-Τι λένε οι φωνές σας; -Μου είπαν να μη σας πω.
Απαντούν αυτές οι φωνές.
Δεν μπορώ να μιλήσω γι'αυτές. Απαντούν ωμά.
Σήμερα, είπαν, "Πλύσου, είσαι βρόμικος".
Έκανα ντους χθες το απόγευμα στις 5.
Δεν ήθελα να ξανακάνω, είμαι καθαρός. Αλλά μου είπαν να πλυθώ.
Καλύτερα να μην πω τις κακές λέξεις που μου λένε.
Μερικές φορές, με λένε "κάθαρμα". Σοβαρά τώρα.
Όταν το μυαλό μου ήταν σε κώμα, οι φωνές με έβριζαν πραγματικά!
Υπέφερα πολύ. Και την επόμενη μέρα, τα ίδια.
Η μία απάντηση μετά την άλλη... για χρόνια.
Ένας ψυχασθενής που σκοτώνει έναν αστυνομικό...
Συμβαίνει, αλλά δεν υπάρχουν περισσότεροι εγκληματίες στην ψυχιατρική.
Όταν λένε ότι ένας τρομοκράτης ήταν τρελός, αυτό μας κάνει να γελάμε.
Οι άνθρωποι εδώ δεν είναι τρομοκράτες...
Είναι πολύ εύθραυστοι άνθρωποι. Κι εγώ είμαι πολύ εύθραυστος.
Και έτσι...
Έλεγα ότι οι άνθρωποι εδώ έχουν προβλήματα με την εικόνα τους.
Αυτό συμβαίνει επειδή οι άλλοι μας κοιτούν...
Στο μετρό, έχουμε ελαφρώς σπασμένα πρόσωπα, ίσως. Δεν ξέρω.
Ο κόσμος πάντα μας κοιτάζει περίεργα.
Είναι σαν να λαμβάνεις αρνητικές δονήσεις.
Με χτυπάει στην καρδιά.
Με πονάει η καρδιά μου, όταν με πληγώνουν με θορύβους.
Και λέω δονήσεις...
...επειδή είναι σαν κάποιος να χτυπάει κάτι...
...και να προσπαθεί να με κάνει να νιώσω άσχημα.
Είμαι υπερευαίσθητος σε όλους τους θορύβους γύρω μου.
Αυτό κάνει την καθημερινότητα πραγματικά δύσκολη.
Πρέπει να ακούω μουσική, για να μην ακούω τους θορύβους.
Σαν να είσαι τηλεπαθητικός. Είναι πολύπλοκο.
Όταν σκέφτομαι κάτι, ο θόρυβος το επαναλαμβάνει.
Είναι πολύ ενοχλητικό. Φανταστείτε να σκέφτεστε μόνος, στο μυαλό σας...
...και οι θόρυβοι να επαναλαμβάνουν αυτό που σκέφτεστε στο μυαλό σας.
Είναι περίπλοκο.
Υπάρχουν πράγματα που σας τρομάζουν;
Να με τρομάζουν; Ναι, οι άνθρωποι, όταν αρχίζουν να κάνουν θόρυβο.
Όταν κάνουν θόρυβο, αυτό με τρομάζει. Κρύβομαι αμέσως.
Φοβάμαι πολύ.
Τι έχετε στον λαιμό σας;
Είναι βραχιόλια, για να ηρεμούν οι δονήσεις.
Είναι από κρύσταλλο, αιχμαλωτίζει τις δονήσεις και τις φυλακίζει.
Είναι ένας καλός πομπός θετικής ενέργειας, επίσης.
Έχω και μαγνήτη, για να μπλοκάρω τις δονήσεις.
Σου επιτρέπει να αιχμαλωτίζεις τις δονήσεις και να τις μπλοκάρεις.
Αν φοράς μαγνήτη, κάνει πραγματική διαφορά.
Έχασα την ελευθερία μου.
Εσείς είστε ελεύθεροι.
Κάνετε ό,τι θέλετε.
Εγώ δεν μπορώ να κάνω αυτό που θέλω.
Δεν έχω το δικαίωμα.
Ο άντρας μου έχει πεθάνει.
Δούλευα για τον Αμπντάλα.
Για τον βασιλιά Φαχντ.
Ήμουν αρχιτέκτων-διακοσμήτρια για τον βασιλιά Φαχντ.
Ναι, έτσι είναι καλύτερα.
Ο Τζιμ ήταν ερευνητής στο UCLA...
Όπως η Ανιές Βαρντά, ήθελε να κάνει σινεμά...
Ήρθε στο Παρίσι με το αεροπλάνο...
Ήρθε στο Παρίσι για να ξεφύγει από την επανάσταση...
Ονειροπόλε, ονειροπόλε...
Ποτέ μη λες ποτέ...
Ποτέ, ποτέ πια...
Απλώς άνοιξε την πόρτα...
Ο ονειροπόλος περπατά στην ακτή με τα μπετά...
Αναζητούν ένα αστέρι οι δισκογραφικές...
Γύρω από της τηλεόρασης τις κεραίες τις πολλές...
Τα μαλλιά των κοριτσιών μοιάζουν με χαίτες λιονταριών...
Χαίτες λιονταριών...
Σε ένα μπαρ στο Λος Άντζελες...
Είδε ένα όμορφο κορίτσι με ξανθά μαλλιά...
Ο ονειροπόλος περπατά στην ακτή με τα μπετά...
Θα γίνω ο μέντορας και Πυγμαλίωνάς σου...
Ονειροπόλε, ονειροπόλε...
Ποτέ μη λες ποτέ...
Ποτέ, ποτέ πια...
Απλώς άνοιξε την πόρτα...
Το υποσυνείδητό μου δουλεύει.
Εν αγνοία μου. Συμβαίνει αυτοματικά.
Εγώ γράφω καθ'υπαγόρευση.
Χθες τη νύχτα, έγραψα πέντε κουπλέ...
...που δεν ήξερα.
Δεν θα τα κρατήσω όλα, είναι πολλά. Θα είναι πολύ μεγάλο.
Μου ήρθαν οι ιδέες...
...γιατί ήξερα ότι είχαμε το μουσικό εργαστήρι σήμερα.
Αυτό ξυπνάει τη δημιουργική μου διαδικασία.
-Πώς λέγεται το τραγούδι; -"Άνοιξε την πόρτα".
Το ρεφρέν λέει "Ποτέ μη λες ποτέ. Ποτέ, ποτέ πια."
"Απλώς άνοιξε την πόρτα."
Απορρόφησα τις σκέψεις του Τζιμ και της Πάμελα. Με το τριχοειδές φαινόμενο.
Με το να κάθεσαι σε ένα καφέ, κοιτάζοντας τα σύννεφα στον ουρανό...
...και τις πέτρινες μορφές πάνω από τις πόρτες των κτιρίων.
Αιχμαλώτισα το πνεύμα του Τζιμ και της Πάμελα, τις σκέψεις τους.
Η τελική τους διαφωνία σε ένα καφέ...
Οι τελευταίες σκηνές τους στο διαμέρισμα της οδού Beautreillis...
Όλη αυτή την απίστευτη τραγωδία, αντάξια του Σοφοκλή, την κατέγραψα.
Και την έκανα βιβλίο.
Οπότε όσα λέω στο τραγούδι, είναι βιώματά μου.
Είναι και δική μου ιστορία.
Μέσα από την ιστορία του Τζιμ Μόρισον, λέω τη δική μου ιστορία.
Έζησα μια μεγάλη ιστορία αγάπης που διαλύθηκε το 2017.
Μου πήρε τρία χρόνια να το ξεπεράσω και προσποιούμουν...
Μπήκα στη θέση του αφηγητή.
Αφηγούμαι την ιστορία του Τζιμ και της Πάμελα, και αυτό με παρηγορεί...
...για τη δική μου ιστορία που κατέρρευσε.
Ήταν μια ιστορία που θύμιζε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα.
Οπότε τα άλλαξα όλα, μετέφερα όλη μου τη φαντασία...
...στους δύο Καλιφορνέζους.
Μπαίνεις στο πετσί του άλλου και νομίζεις ότι έτσι θα τα βγάλεις πέρα.
Έτσι γίνεται.
Η επιστημονική φαντασία, τα κόμικς και η ποπ μουσική...
...με βοήθησαν να μείνω ζωντανός.
Αλλιώς... Δεν ξέρω τι θα ήμουν. Ένα ναυάγιο, ίσως.
Ένας παραβάτης. Δεν ξέρω...
Ένας άστεγος...
Δεν ξέρω.
Εγώ ξέφυγα από όλα αυτά.
Όλα αυτά τα κακά αποτελέσματα.
Γλίτωσα από μια κατάρα που χτύπησε τρεις γενιές ανθρώπων.
Τους παππούδες μου, τους γονείς μου, τη γενιά του '68.
Για αυτό έγραψα την "Εξέγερση των λαχανικών"...
...και τους "Κλέφτες της Ιστορίας", για να προσπαθήσω να καταλάβω...
...από πού προήλθε το αρνητικό κάρμα που χτύπησε την οικογένεια Πριέ.
Ήθελα οπωσδήποτε να καταλάβω.
Γιατί στο διάολο έπεσαν πάνω μας όλες αυτές οι συμφορές.
Τι κάναμε για να το αξίζουμε;
Αυτό με οδήγησε να γράψω...
...και να αναλύσω τις ιστορίες...
...του Ζεράρ Φιλίπ...
...του Τζέιμς Ντιν...
...του Τζιμ Μόρισον.
Όλων αυτών των ανθρώπων που είχαν ατυχήματα και τραγωδίες στη ζωή τους.
Τζέιμς Ντιν, Ζεράρ Φιλίπ, Τζιμ Μόρισον, Βαν Γκογκ...
Ήθελα πάση θυσία να καταλάβω... γιατί μας συνέβαιναν τέτοια πράγματα.
Τι είχαμε κάνει για να το αξίζουμε;
Και ανακάλυψα την αλήθεια.
Τελικά βρήκα το κλειδί, έχω μια αρμαθιά...
...από ψυχοκοινωνικά κλειδιά που διαλύουν αυτόν τον κολασμένο μηχανισμό.
Και τώρα ξέρω γιατί συνέβησαν όλα αυτά.
Θα ξεκινήσουμε με... Με τι, Μιριέλ;
Ξεκινάμε με τα σημαντικά.
Σήμερα είναι Δευτέρα, οπότε τι κάνουμε τη Δευτέρα;
Υποδεχόμαστε.
-Υποδεχόμαστε. -Και ποιον υποδεχόμαστε;
Ονομάζομαι Σαμπίν Μπερλιέρ. Είμαι ψυχίατρος.
Και θα αναλάβω τη θέση του Δρα Αζάν από την επόμενη εβδομάδα.
Σαμπίν και μετά;
Μπερλιέρ. Μπ, όπως Μπερνάρ...
Ε-Ρ...
Λ-Ι-Ε-Ρ.
-Ψυχολόγος ή ψυχίατρος; -Ψυχίατρος.
"Ονομάζομαι είναι Σαμπίν Μπερλιέρ, ψυχίατρος..."
"Είμαι η καινούργια..."
Είμαι η καινούργια...
"Είμαι η καινούργια..." Αλλά ποια καινούργια;
-"Είμαι η καινούργια καπετάνισσα." -Εντάξει.
-Καπετάνισσα. -Θα το ήθελα αυτό.
Λοιπόν, θέλω να πω ότι χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι σε αυτό το καράβι.
Χαίρομαι πάρα πολύ που βρίσκομαι εδώ. Αλήθεια.
Νομίζω ότι είναι ένα υπέροχο μέρος, πολύ καταπραϋντικό.
Νομίζω ότι είναι και ένας τόπος επιθυμίας.
Δηλαδή, οι άνθρωποι εδώ επιθυμούν να είναι εδώ.
Και για μένα, αυτό είναι θεμελιώδες.
Κανένας άλλος καινούργιος;
-Φαίνονται νόστιμα. -Όντως.
Είναι κατεστραμμένα εξωτερικά, αλλά το εσωτερικό...
Ένας από τους πωλητές ήταν έτοιμος να μας δώσει ένα κιβώτιο κολοκυθάκια.
-Υπέροχα! -Του είπα, "Μόνο φρούτα σήμερα".
Να πάρει!
Ναι, σωστά...
Είμαι στο 140. Θα το κατεβάσω στο 70.
Άψογα.
Οπότε, όταν είναι έτοιμο... Πώς ξέρεις ότι είναι έτοιμο;
Θα το δοκιμάσουμε σε ένα πιάτο για να το δούμε αν πήζει λίγο.
Εντάξει... Να πάρει.
Θα πάρω έναν μεγάλο καφέ και...
Προσοχή στα χέρια σας...
-Έναν χυμό πορτοκάλι; -Ναι, έναν χυμό πορτοκάλι.
Ο Ολιβιέ είναι σχεδόν πίσω απ'το μπαρ.
-Θα θέλατε να το αναλάβετε εσείς; -Δεν έχω κάνει ποτέ.
Σήμερα το πρωί, έχουμε συνάντηση για το πρόγραμμα του μπαρ.
-Αλήθεια; -Η συνάντηση είναι στο βάθος.
-Εκεί που μετράνε; -Ακριβώς.
Μετράνε τα λεφτά της βδομάδας. Έχετε πάει;
Όχι ακόμα.
Αν θέλετε να δουλέψετε στο μπαρ, μπορείτε να γραφτείτε εκεί.
-Καταλάβατε; -Μετράμε τα λεφτά.
Αποφασίζουμε τι θα αγοράσουμε. Μετράμε ό,τι μας έχει απομείνει.
Και μερικές φορές παραγγέλνουμε.
Κάνουν παραγγελίες, κάθε βδομάδα, γιατί πολλά πράγματα...
...πωλούνται.
Οπότε αν θέλετε να γραφείτε, πηγαίνετε να τους δείτε.
-Ξεκινούν σε πέντε λεπτά. -Έχω χρόνο.
Θα είναι εκεί για δύο ώρες.
Ήθελα να κάνω μουσική.
-Θέλατε να κάνετε μουσική; -Στη 1 η ώρα.
Έχετε χρόνο να πάτε σήμερα το πρωί, αν επιθυμείτε.
Ήρθατε για να κάνετε μουσική; Από το νοσοκομείο;
-Ήρθατε και την περασμένη εβδομάδα; -Σωστά.
Τέλεια.
-Παίζετε κάποιο όργανο; -Λίγη κιθάρα.
-Ακουστική ή ηλεκτρική; -Λίγη κλασική κιθάρα.
Και ηλεκτρική επίσης.
Έχω μια πελάτισσα, νομίζω. Έχω μια πελάτισσα.
Θέλετε να την εξυπηρετήσετε; Πηγαίνετε τότε. Αφήστε το αυτό.
Θέλει απλώς να το δοκιμάσει...
-Λοιπόν; -Θα πάρω έναν μεγάλο καφέ.
Αλλά όχι σε αυτό το φλιτζάνι, παρακαλώ.
Όχι σε αυτό το φλιτζάνι; Θα σας δείξω ποιο φλιτζάνι τής αρέσει.
-Τους αρέσει να διαλέγουν. -Είναι συνήθεια πλέον. Το πράσινο.
Αυτό έχει γίνει δικό της.
Ελπίζει ότι θα το γεμίσουμε μέχρι το χείλος.
Το μεγαλύτερο;
Ένας μεγάλος καφές σε μεγάλη κούπα, οπότε γεμίστε την μέχρι εδώ.
Ο καφές είναι εδώ.
-Δύο Καμαμπέρ. -Πώς; Δεν άκουσα.
Δύο Καμαμπέρ.
Δεν έχετε νομίσματα των 10 λεπτών; Σας έφερα μερικά.
Μπορώ να έχω έναν μεγάλο καφέ;
-Τι χρειάζεσαι; -Έξι νομίσματα των 10 λεπτών.
-Ορίστε. -Τέλεια.
Ορίστε, συνεχίστε... Έναν μεγάλο καφέ.
-60 λεπτά, σωστά; -Ναι, αφήστε τα εδώ.
-Εδώ; -Τέλεια, ευχαριστώ.
Αυτά είναι για τον καφέ μου. 60 λεπτά.
-Και θα πάρω και μερικά αμύγδαλα. -Εντάξει. Πόσα;
50 λεπτά.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, Ολιβιέ.
Είστε έτοιμος να αναλάβετε το καρότσι με τα σνακ στο νοσοκομείο.
Και όταν το αναλαμβάνεις...
-Παίρνεις δωρεάν καφέ; -Ναι.
Γεια, Μαρκ.
-Γεια, Μαρκ. -Γεια.
-Έμεινε καθόλου καφές; -Ναι.
-Έναν μικρό; -Έναν μεγάλο.
-Είστε εδώ για το περιοδικό; -Ναι.
-Γράφεις στο περιοδικό; -Όχι.
-Ακούτε τα άρθρα. -Ναι.
Γεια.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Ήρθες με το μετρό; -Με τον προαστιακό.
-Μένεις έξω από το Παρίσι; -Ναι.
-Πού; -Στο Μαιζόν-Αλφόρ.
Σωστά. Όπως ο Λοράνς.
Όπως ο Λοράνς, εκεί πέρα.
Δεν είναι μακριά, με τη γραμμή Β ή D. Ξεχνάω ποια είναι.
-Καλώς ήρθες. -Ευχαριστώ.
Είσαι σε φόρμα;
-Ναι. -Ωραία. Ωραία.
Μιρέιγ, μπορώ να έχω έναν μικρό καφέ στο πράσινο φλιτζάνι;
Όλοι θέλουν το πράσινο φλιτζάνι!
Είναι άλλο πράσινο φλιτζάνι. Αυτό εδώ;
Το μικρό με τις ρίγες. Μου αρέσει.
-Μικρό, αλλά μπορείς να το γεμίσεις. -Είστε πολύ ενοχλητικός.
Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει να κλείσω το μπαρ; Πνίγομαι τώρα.
Τα χέρια του είναι σαν ενός γέρικου, άρρωστου παιδιού.
Εκτονώνει τα συναισθήματά του και βογκάει, είναι κακόκεφος.
-Δεν είναι αυτοβιογραφικό; -Όχι. Δηλαδή...
Κλαίει, ηττημένος, και το ικετευτικό ύφος του...
Κλαίει, ηττημένος...
...και το ικετευτικό ύφος του...
...μοιάζει να λέει, άνω και κάτω τελεία...
Ανοίγετε εισαγωγικά. "Αγκάλιασέ με."
"Αγκάλιασέ με", κόμμα, "εσύ"...
...κόμμα...
..."φίλε του κενού".
Κλείνετε εισαγωγικά, θαυμαστικό.
Αυτό.
Ορίστε, αυτό είναι όλο.
Είμαι σίγουρος ότι ο Βαν Γκογκ είχε δει αυτά τα δέντρα.
Αυτά τα δέντρα, τα πλατάνια.
Τα πλατάνια του Βαν Γκογκ.
Αισθάνομαι την παρουσία του.
Είμαι σίγουρος ότι ο Βίνσεντ ήρθε εδώ με το καβαλέτο του.
Ζωγράφιζε τις φορτηγίδες στον Σηκουάνα, ο Βίνσεντ.
Τα πλατάνια, τον ήλιο, τα σύννεφα, ακόμα και τον ήλιο...
Τα πουλιά, τον άνεμο...
Κατάφερε να ζωγραφίσει τον άνεμο, τον ήλιο...
Ζωγράφιζε τα φύλλα που πετούν, τον άνεμο στα δέντρα...
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΑΙΩΝΕΣ
10ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΡΑΒΕΛΙΝΓΚ
-Λοιπόν, Λοράν; -Λοιπόν, το φεστιβάλ...
Το φεστιβάλ. Ποιος θέλει να μιλήσει για το φεστιβάλ;;
Είναι ένα φεστιβάλ που δεν είναι ακριβώς φεστιβάλ.
Δεν υπάρχει τελετή απονομής βραβείων όπως σε ένα φεστιβάλ.
Είναι η επέτειος της κινηματογραφικής λέσχης μας, του Τράβελινγκ.
Το προετοιμάζουμε εδώ και τρεις ή τέσσερις μήνες.
Οι ταινίες θα παρουσιάζονται κάθε μέρα, σε ασυνήθιστες ώρες...
...όπως απόψε το βράδυ.
Όπως είπατε, Ρασέλ, με το μπαρ να ανοίγει από τις 6 το απόγευμα...
...μέχρι τις 6:45 μ.μ.
Θα παρουσιάσει την αποψινή ταινία ο Φρεντερίκ, νομίζω.
Έγραψε κάτι για την "Αμερικανική Νύχτα". Σωστά;
-Λέω ναι; -Καλή ιδέα.
-Τι να πω; -Επιβεβαιώστε τι λέω ή διαψεύστε.
Επιβεβαιώνω.
Επιβεβαιώνετε ότι θα παρουσιάσετε την "Αμερικανική Νύχτα".
Η ταινία προβάλλεται στις 7 μ.μ.
Μετά, θα συναντηθούμε για τη συνηθισμένη μας συζήτηση.
Στη βιβλιοθήκη.
Δεν θα είναι μια ωριαία συζήτηση, όπως κάθε Πέμπτη.
Θα είναι λίγο πιο σύντομη. για να είναι βολικό το πρόγραμμα...
...για όλους.
Μην ξεχάσετε τα χάπια σας, γιατί η τελευταία προβολή...
...τελειώνει μετά την ώρα που πρέπει να τα πάρετε.
Ήθελα να πω κάτι που δεν είναι στην ημερήσια διάταξη.
Μου ήρθε στο μυαλό ακούγοντάς σας.
Πρότεινα...
Θα προτιμούσα να το συζητήσω ιδιαιτέρως...
...αλλά θα το κάνω τώρα, δεν θα πάρει πολλή ώρα.
Προσφέρθηκα να αναλάβω τα απογεύματα της Δευτέρας...
...από τις 2 έως τις 3...
...όταν είχαμε το εργαστήρι για το σώμα...
Η ιδέα είναι...
...να οργανώσουμε ένα εργαστήρι...
...που οργάνωνα όταν ζούσα στον ξενώνα Φαλρέ.
Για έναν χρόνο, με τρία κορίτσια, οργάνωνα...
...ένα εργαστήρι χορού, για να το πω απλά.
Οπότε προσφέρθηκα εθελοντικά, αλλά δεν εισακούστηκα...
Γι'αυτό το λέω τώρα.
Χθες, για παράδειγμα...
...κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης σε έναν κήπο...
...καθώς μιλούσα με ένα άτομο...
...πρότεινα μια κίνηση Τσι Κονγκ...
...που έκανε πολύ καλό στο άλλο άτομο.
Είναι μια ανταλλαγή. Αυτό που προσφέρω είναι μια ανταλλαγή.
Δεν ζητάω τίποτα απολύτως για αντάλλαγμα.
Δεν υπάρχει λόγος να γίνεις μέλος σε κάποιο σύλλογο.
Έρχομαι στο Adamant τέσσερα χρόνια, οπότε ο κόσμος με ξέρει.
Αλλά μπορώ να πω ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Νομίζω ότι το πρόβλημα οφείλεται στο γεγονός...
...ότι οι άνθρωποι που ήταν στο εργαστήρι ως επόπτες...
...ίσως με εμπιστεύονται, αλλά δεν έχουν δει τι μπορώ να κάνω.
Κι έτσι, φοβούνται λίγο...
Δεν ξέρουν και δεν έχουν συνηθίσει στην ιδέα ότι "οργανώνω" ένα εργαστήρι.
Καταλαβαίνω... την ανησυχία τους.
Όμως...
Ειλικρινά, παίρνω τον λόγο σχετικά με αυτό το θέμα...
...γιατί ξέρω ότι έχω τις ικανότητες...
Έχω τα προσόντα, το ξέρω.
Θέλω απλώς να μεταδώσω, το μόνο που με ενδιαφέρει στη ζωή...
...είναι να συνεχίσω να χορεύω, αλλά δεν είναι εύκολο χωρίς δίπλωμα.
Δεν μπορώ να εγκαταλείψω την ιδέα ότι είμαι χορεύτρια.
Κανείς δεν μπορεί να μου πει το αντίθετο. Οπότε, μου μένει η κίνηση.
Εδώ είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι πρέπει να κινούνται με το σώμα τους.
Δεν είναι μόνο μπλα μπλα. Οι λέξεις δεν είναι το παν.
Το σώμα είναι μέρος ενός συνόλου που δεν λαμβάνουμε υπόψη...
...στον κόσμο που ζούμε σήμερα.
Βοήθησε πολύ αυτή τη γυναίκα χθες.
Και χάρη σε αυτό, ανέβηκα πνευματικά.
Είχα μόλις δει τη μητέρα μου, και αυτό μου καταρρακώνει το ηθικό.
Τέλος πάντων...
Της έκανε καλό, και σε μένα επίσης.
Αυτή η ανταλλαγή βοηθάει στην ευζωία.
Δεν απαιτεί τίποτα, ούτε χρήματα ούτε καμία προετοιμασία. Τίποτα.
Το καταλαβαίνετε αυτό; Τίποτα απολύτως.
Είμαι έτοιμη. Αν ο κόσμος θέλει να έρθει, είμαι έτοιμη.
Θα προσαρμοστώ σε αυτούς. Θα προσαρμοστώ σε αυτό που ζητούν.
Ξέρω το εργαστήρι καλλιτεχνικής θεραπείας γύρω από το χορό.
Το παρακολουθώ τέσσερα χρόνια...
...με τη Σελίν και τη Μαρί-Λιν, που το οργάνωναν οκτώ χρόνια...
...με την Ντάσα που έφυγε, γιατί δεν άντεχε άλλο.
Καταλαβαίνετε; Εδώ και τώρα.
...νομίζω ότι είναι ανόητο να μη χρησιμοποιηθεί η εμπειρία μου...
...ώστε όσοι θέλουν να έρχονται από τις 2:30 έως τις 3:30 ή τις 3:45...
...μπορούν να έρθουν και να κάνουν κάτι...
Αυτό είναι όλο, καταλαβαίνετε; Δεν χρειάζεται να το εξηγώ διεξοδικά.
Είμαστε επιφυλακτικοί με αυτή την ιδέα, είναι αλήθεια.
Η ιδέα ότι ένας ασθενής ή πρώην ασθενής...
...θα μπορούσε να οργανώσει εδώ ένα εργαστήρι με άλλους ασθενείς.
Το λέω, αλλά δεν εισακούομαι.
Δεν είναι αυτό. Εισακούγεστε.
Αλλά άλλο να εισακούεσαι και άλλο τα πράγματα...
...να πάρουν μπρος...
-Όχι για μένα. -Όχι για εσάς.
Η ανησυχία δεν είναι από την πλευρά σας, Κατρίν.
Κατρίν, εμείς είμαστε ανήσυχοι, όχι εσείς.
Είναι ενδιαφέρον που μας ταρακουνάτε.
Δεν σημαίνει ότι την επόμενη Δευτέρα η Κατρίν Κατζ θα οργανώσει ένα εργαστήρι.
Σημαίνει ότι μας θυμίζετε...
...ότι είμαστε, αν όχι πίσω, τουλάχιστον πολύ φοβισμένοι απέναντι σε τέτοιες ιδέες.
Δεν είναι προσωπικό.
Έχει να κάνει με το πώς προσεγγίζουμε τέτοιες προτάσεις.
Απολύτως.
Το Adamant ανήκει στη Μονάδα για το κέντρο του Παρισιού...
...που υποδέχεται ενήλικες από τα πρώτα τέσσερα διαμερίσματα του Παρισιού.
Υπάγεται στην ψυχιατρική υπηρεσία Esquirol...
...των νοσοκομείων Σαιν-Μορίς.
Οι αρχιτέκτονες το σχεδίασαν σε συνεργασία με την ομάδα και τους ασθενείς.
Άνοιξε τον Ιούλιο του 2010.
Σ' έναν κόσμο όπου η σκέψη συχνά περιορίζεται στο να τσεκάρει κουτάκια...
...και η μοναδικότητα συνθλίβεται...
...κάποια μέρη συνεχίζουν να αντιστέκονται...
...ώστε να διατηρηθεί η ποιητική λειτουργία του ανθρώπου και της γλώσσας, ζωντανή.
Για πόσο ακόμα;
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση