Ναι.
Εντάξει.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΣ ΑΝΔΡΑΣ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ, ΜΕΤΑΞΥ 80 ΚΑΙ 90 ΕΤΩΝ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ, ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΤΗΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ
Αγόρασα την εφημερίδα και είδα μια αγγελία που έγραφε...
«Ζητείται ηλικιωμένος άνδρας...
μεταξύ 80 και 90 ετών».
Και αναρωτήθηκα αν έχω τρελαθεί. Γιατί δεν έβγαζε νόημα.
Μεταξύ 80 και 90 ετών;
Όταν πηγαίνω σε μια συνέντευξη εργασίας και αναφέρω την ηλικία μου...
με διώχνουν. Η ηλικία αποτελεί εμπόδιο.
Δεν θέλουν να προσλάβουν ένα ηλικιωμένο άτομο.
Παρά το γεγονός ότι φαίνομαι νέος.
Και νιώθω νέος.
Ποια είναι η σχέση σου με την τεχνολογία;
-Μπαίνω στο διαδίκτυο μέσω Wi-Fi. -Εντάξει.
Αλλά δεν θέλω να το χρησιμοποιώ γιατί θεωρώ ότι είναι περιττό.
Δεν λειτουργεί. Α, ορίστε!
-Κοίτα, δεν λειτουργεί. -Για να δω.
Πατάω το κουμπί. Και σε βλέπω ολόκληρο στην οθόνη.
Αλλά τίποτα.
Μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι, επτά...
οχτώ, εννέα, δέκα...
έντεκα, δώδεκα, δεκατρείς, δεκατέσσερις, δεκαπέντε.
Με τράβηξες δεκαπέντε φωτογραφίες!
Η δουλειά που μας ζητήθηκε να υλοποιήσουμε...
περιλαμβάνει την πρόσληψη ενός ατόμου...
ενός μυστικού πράκτορα.
Ενός πληροφοριοδότη.
Πληροφοριοδότης... Μπορείς να μου εξηγήσεις τι εννοείς;
-Κατάσκοπος. -Α, σωστά, κατάσκοπος!
Αλλά κανείς δεν θα πρέπει να ξέρει ότι είσαι κατάσκοπος.
Κι εσύ θα πρέπει να μαθαίνεις οτιδήποτε συμβαίνει.
Θα είχες πρόβλημα για οποιουσδήποτε ηθικούς λόγους...
να ενεργήσεις ως κατάσκοπος αυτών των ηλικιωμένων ανθρώπων;
-Κανένα. -Κανένα;
Κανένα απολύτως.
Αν μη τι άλλο, μου φαίνεται ενδιαφέρον.
Έχεις την έγκριση της συζύγου σου...
ώστε να μπεις σε ένα γηροκομείο για τρεις μήνες;
Η σύζυγός μου μου χάρισε τρία υπέροχα παιδιά...
τα οποία έχουν παντρευτεί και έχουν τα δικά τους παιδιά...
αλλά πάντοτε φροντίζουν να είμαι καλά.
Θα είχαν αντίρρηση αν έμενες σε ένα γηροκομείο για τρεις μήνες;
Δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα αν πάρω αυτή τη δουλειά...
γιατί εγώ είμαι αυτός που παίρνει τις αποφάσεις για τον εαυτό μου.
"Στόχος" ονομάζουμε το άτομο που τίθεται υπό παρακολούθηση.
Θα σου αναθέσω μία αποστολή. Θα σου δώσω το όνομα και μια φωτογραφία.
Θα σου πω ποιο άτομο θα πρέπει να παρακολουθείς εκεί.
Εμένα με προσέλαβε η κόρη του στόχου. -Εντάξει.
Οπότε, εσύ θα κάνεις την παρακολούθηση...
κι εγώ θα δίνω αναφορά στην κόρη...
που πιστεύει ότι τη μητέρα της την κακομεταχειρίζονται, την κλέβουν...
και την χτυπούν στο γηροκομείο. Κατάλαβες;
Εσύ θα είσαι τα μάτια και τα αυτιά μου. Θέλω να ξέρω τα πάντα.
Αν οι τουαλέτες είναι βρώμικες, αν δεν υπάρχει χαρτί τουαλέτας...
αν οι ηλικιωμένοι κυκλοφορούν με λερωμένα εσώρουχα...
αν οι φροντιστές τους ρίχνουν σφαλιάρες! Οτιδήποτε!
Θα μου λες τα πάντα.
Θα μου στείλεις αποδείξεις ότι έχεις αυτό το άτομο υπό παρακολούθηση.
Πρέπει να είσαι πολύ διακριτικός. -Ναι, φυσικά.
Κανείς δεν πρέπει να σε καταλάβει γιατί αν σε ανακαλύψουν...
η δουλειά τελείωσε.
Αυτός είναι ο στόχος.
Ονομάζεται Σόνια Πέρεζ.
Σέρχιο, προσπάθησε...
να απομνημονεύσεις αυτήν την κυρία.
-Τη γιαγιά; -Ναι, τη γιαγιά.
Γιατί αυτές είναι οι μοναδικές φωτογραφίες που έχουμε.
Αυτή είναι η πρόσοψη του γηροκομείου Άγιος Φραγκίσκος...
στην περιοχή Ελ Μόντε.
Λοιπόν, τώρα θα με καλέσεις στο FaceTime.
Εντάξει.
Μα σε βλέπω στην οθόνη.
Κάλεσέ με. Δεν έχει σημασία που με βλέπεις τώρα...
γιατί μετά δεν θα είμαι δίπλα σου.
Πρέπει να μου τηλεφωνήσεις. -Σωστά.
Γεια σου, Ρόμουλο. Σε βλέπω. -Μα δεν μου τηλεφώνησες.
Εντάξει.
Απάντησε στην κλήση. Με το δάχτυλό σου.
-Ποιο; Το πράσινο; -Εκεί που λέει «Απάντηση».
Εντάξει.
Όχι. Κράτα το ψηλά. Κοίτα στην οθόνη.
Με βλέπεις; -Ναι, σε βλέπω.
-Είμαι στην οθόνη; -Ναι.
-Κι εσύ είσαι στην οθόνη. -Ναι.
Λοιπόν, θα με παίρνεις και θα μου λες ότι έχεις μια «επείγουσα παράδοση».
Αυτός θα είναι ο μυστικός κωδικός μας.
-Μια παράδοση. -Αυτό θα σημαίνει ότι έχεις...
σημαντικές πληροφορίες. -Εντάξει.
ΑΠΡ, ΑΔΕ.
Ας συναντηθούμε στο ΑΚΕ. Κατάλαβες;
Τίποτα απολύτως.
Στείλε μου ένα φωνητικό μήνυμα μέσω WhatsApp.
Σέρχιο, τι θα κάνουμε όταν δεν είσαι εδώ δίπλα μου;
Αυτό προσπαθώ να σου πω. Συγκεντρώσου όταν σου εξηγώ κάτι.
Θα σου αγοράσω χάπια Ακτεμπράλ.
Για τη μνήμη σου.
-Πώς τα είπες; -Ακτεμπράλ.
Τι είναι αυτό;
-Ένα στυλό. -Αν το δεις με το μεγεθυντικό φακό...
έχει μια κουκκίδα εδώ. Την βλέπεις; -Ναι.
Αυτή είναι η κάμερα. Η μικρο-κάμερα.
Σε βιντεοσκοπώ τώρα.
Θα την γυρίσω προς το μέρος μου.
Και τώρα θα την σβήσω.
Αυτά είναι κατασκοπευτικά γυαλιά.
Λειτουργούν όπως το στυλό. -Εντάξει.
-Ένιωσες τη δόνηση; -Ναι.
-Την ένιωσες με το χέρι σου; -Ναι.
Αυτό σημαίνει ότι βιντεοσκοπείς.
Αυτήν τη στιγμή.
Τι βιντεοσκοπείς;
Ήρεμα, όχι τόσο απότομα... Απαλές κινήσεις.
Μπράβο. Έτσι ακριβώς.
Όμως μην έχεις το ύφος ενός κατασκόπου.
Να είσαι πιο... -Μα εσείς ξέρετε ότι είμαι κατάσκοπος.
Στο γηροκομείο δεν θα το ξέρουν. -Κανείς δεν πρέπει να το ξέρει.
Κύριε, μπορείτε να με πάτε μέσα;
Σας παρακαλώ. -Δεν έχω το κλειδί.
Και είμαι απασχολημένος. -Έλα εσύ, κορίτσι μου.
Βοήθησέ με εσύ, μιας και ο κύριος είναι απασχολημένος.
Εσύ!
Εκείνη;
Η κάμερα είναι από πάνω μας.
Κι ένα μηχάνημα είναι εκεί ψηλά.
Είναι για να ακούν τη συζήτησή μας.
Ναι, ακούν τα πάντα αν και έχουν καλυμμένα τα αυτιά τους.
Νόμιζα ότι γυρίζουν μια ταινία. Δεν νομίζω να μας κατασκοπεύουν.
Ναι, μάλλον αυτό κάνουν.
Δεν καταλαβαίνω τι είδους ταινία θα είναι.
Λοιπόν, Σέρχιο και Νταλάλ.
Στις 20 ή στις 21 του μηνός...
εγώ κι εσύ θα τον πάμε στο γηροκομείο.
Εσύ ως η κόρη του, κι εγώ...
σε κάθε περίπτωση, κι αυτό πρέπει να έχεις κατά νου...
ως ο αγαπημένος του βαφτισιμιός. Εντάξει;
Απορίες;
Ανησυχώ λίγο για τον μπαμπά μου. Χάσαμε τη μαμά μου πριν λίγους μήνες.
Θα είναι δύσκολο για όλους μας αν λείπει για τρεις μήνες.
Θα μπορούμε να τον βλέπουμε; Τις καθημερινές; Τα Σαββατοκύριακα;
Για πόση ώρα θα μπορεί να φεύγει από το γηροκομείο;
Αν η διεύθυνση του ιδρύματος το επιτρέψει...
και τον θέσει υπό την ευθύνη σου, τότε ναι.
Αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τους κανονισμούς του γηροκομείου.
Φαντάσου τι θα συνέβαινε αν όλοι οι ηλικιωμένοι έβγαιναν έξω.
Πολλοί από αυτούς θα χανόντουσαν.
Θα αντιμετωπίσει νομικά προβλήματα αν κάποιος ανακαλύψει...
ότι βιντεοσκοπεί και διεξάγει έρευνα;
Διότι θα βιντεοσκοπεί χωρίς άδεια...
καθώς κάτι τέτοιο δεν επιτρέπεται.
Από νομικής απόψεως...
εγώ κι η πελάτισσα έχουμε υπογράψει μια συμφωνία εμπιστευτικότητας.
Απαγορεύεται να κάνει κακή χρήση των πληροφοριών που θα της δώσω...
κι εκείνη ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την ευημερία της μητέρας της.
Νταλάλ, αν ανησυχείς για τη βιντεοσκόπηση...
εμείς ήδη κάνουμε γυρίσματα εντός του γηροκομείου...
και ξέρουν ότι όταν έρχεται ένας νέος κάτοικος, επικεντρωνόμαστε σ' αυτόν.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο πατέρας σου.
-Εντάξει; -Αλλά δεν θα ξέρουν ότι κατασκοπεύει.
Να πω κάτι για να καθησυχάσω την κόρη μου.
Ξέρεις ότι βγαίνω έξω και πηγαίνω στο εμπορικό κέντρο που είναι κοντά.
Έχω μάθει τη διαδρομή απ' έξω κι ανακατωτά...
και ξέρω πού βρίσκεται το κάθε μαγαζί ακόμα και με κλειστά τα μάτια.
Οπότε, αυτό έχει καταντήσει λίγο βαρετό.
Το να κάνω μια βόλτα, να δω το ηλιοβασίλεμα...
να κοιτάω τα όμορφα δέντρα και τα μικρά πουλιά...
έχει καταντήσει κι αυτό βαρετό.
Κι όταν επιστρέφω στο σπίτι...
νιώθω ότι με κυριεύει η απελπισία.
Και νιώθω ότι αυτό είναι κάτι διανοητικά απελευθερωτικό για μένα.
Ίσως διανοητικά κουραστικό, αλλά ταυτόχρονα απελευθερωτικό...
γιατί έχω αρχίσει να βρίσκω ξανά τον εαυτό μου.
Δεν σκέφτομαι συνέχεια τη μαμά σου...
κάτι που έκανα όσο καθόμουν σπίτι.
Τα πάντα μού την θύμιζαν.
Τώρα, επιστρέφω σπίτι τόσο κουρασμένος κι εξαντλημένος...
που απλώς πέφτω κατευθείαν για ύπνο.
Η σκέψη μου αποκτά ξανά τη χαμένη της διαύγεια.
Είμαι χαρούμενος...
και θέλω να είσαι κι εσύ χαρούμενη. Και να νιώθεις άνετα μ' αυτό.
Εντάξει;
-Καλησπέρα, τι κάνετε; -Μια χαρά, εσείς;
-Γεια σας. -Καλώς ήρθατε, πώς είστε;
Πολύ καλά, ευχαριστώ.
Καλησπέρα, κυρία μου. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Όπως σας έλεγα, αυτός είναι ο κήπος.
Τι όμορφος!
Μπορείτε να κάθεστε εκεί όταν έχει καλό καιρό...
ή να περνάτε χρόνο με τα παιδιά σας τα απογεύματα.
Αυτές είναι οι ράγες.
Αν και ενδεχομένως να μην τις χρειάζεστε...
μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες. -Σωστά.
Οπότε, να θυμάστε ότι μπορείτε να κρατηθείτε αν παραστεί ανάγκη.
Έχουμε κάποια δωμάτια όπως αυτό...
με δύο κρεβάτια και ένα ιδιωτικό μπάνιο.
-Ναι. -Και έχουμε και μονά δωμάτια...
με ένα κρεβάτι και ένα μπάνιο.
Είμαι σίγουρη ότι θα συνηθίσετε το χώρο πολύ γρήγορα.
Να οδηγάς προσεκτικά, σε παρακαλώ.
-Σ' αγαπάω. -Κι εγώ σ' αγαπάω.
Να προσέχεις. -Σ' αγαπάω.
Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον.
Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού και του Aγίου Πνεύματος. Αμήν.
-Άκουσα ότι αύριο θα έχει 40 βαθμούς. -Τέλεια!
-Ήρθε ένας καινούργιος. -Φαίνεται κανονικός τζέντλεμαν.
Ναι, συμφωνώ...
Φαίνεται να ξέρει τι του γίνεται.
-Τον γνώρισες; -Όχι.
Τον συμπαθώ γιατί πιστεύω ότι είναι πολύ ευγενικός.
Συζητήσαμε για πολλά πράγματα και είναι εξαιρετικός.
-Αλήθεια; Του μίλησες ήδη; -Ναι.
Αυτό είναι το επιδόρπιό μου. Μπορείς να το φας.
Ευχαριστώ, αλλά έχω το δικό μου.
Γιατί δεν του λέμε να έρθει να κάτσει εδώ;
Έχουμε πολύ χώρο.
Ας του δώσουμε λίγο χρόνο να συνηθίσει το μέρος.
Μακάρι να το συνηθίσει γιατί κάποιοι δεν τα καταφέρνουν και φεύγουν.
Μπορεί να του αρέσει να είναι μόνος του.
Εξαρτάται.
Στεναχωριέμαι όταν έρχονται άνθρωποι εδώ...
που μπορούν να είναι αυτόνομοι στα σπίτια τους...
αλλά τους φέρνουν εδώ. -Μπορεί να νιώθει μοναξιά στο σπίτι.
Καλό απόγευμα.
Πώς είσαι;
Έχεις συνηθίσει;
Συνήθισες αυτό το μέρος;
Δεν ξέρω, είναι μόλις η δεύτερη μέρα εδώ.
Είσαι από το Σαντιάγο;
-Ναι, απ' το Σαντιάγο, την πρωτεύουσα. -Σωστά.
Άφησες την οικογένειά σου εκεί; -Ναι.
-Τη σύζυγό σου; -Είμαι χήρος.
-Έχεις παιδιά; -Ναι, έχω μεγάλη οικογένεια.
-Πόσα παιδιά; -Τρία παιδιά, πέντε εγγόνια.
-Πολλά! -Ναι, και είναι όλα δικά μου!
Λέει ότι είναι χήρος.
Ο κύριος είναι χήρος.
Ναι, και συνέβη πρόσφατα, πριν τέσσερις μήνες.
Παρακαλώ;
-Σέρχιο. -Ναι.
-Άκουσέ με λίγο. -Πες μου.
Ήθελα να μάθω ποιο είναι το ΑΚΕ σου.
Θα σου απαντήσω αύριο. Δεν τα έχω μάθει ακόμα.
-Πρέπει να τα μάθεις. -Εντάξει.
Για να μιλάμε κωδικοποιημένα.
-Ναι. -Εντάξει;
Θα σου απαντήσω αύριο σίγουρα.
Σε παρακαλώ, τουλάχιστον γράψε μερικά στο σημειωματάριό σου.
-Ναι. -Θα το κάνεις;
Άκου, ΑΠΡ, ΑΔΕ. -Ναι.
Για να μου απαντάς κωδικοποιημένα.
-Εντάξει. -Τράβα και τη φωτογραφία, εντάξει;
-Ναι. -Ωραία.
-Τα λέμε. -Τα λέμε.
Κάνε υπομονή, κάποιος θα έρθει σύντομα.
Σηκώστε τα χέρια σας.
Μετακινήστε τα χέρια σας προς τα δεξιά.
Προς τα δεξιά!
Ποια είναι η δεξιά πλευρά;
Ωραία, τώρα προς τα αριστερά!
Δεξιά! Αριστερά!
Ωραία! Πάνω! Κάτω!
Πάνω! Κάτω!
Ένα, δύο, τρία...
μην τα κατεβάσετε! Τέσσερα, πέντε!
Ρόμουλο, αυτή είναι η αναφορά για σήμερα, Τετάρτη.
Ήμουν στο μεγάλο δωμάτιο και έψαχνα τον στόχο.
Είχα τέσσερις υποψήφιες...
αλλά όλες οι κυρίες μού φαίνονται ίδιες.
-Πώς την λένε; -Δεν θυμάμαι, δεν ξέρω.
Πώς λένε την κυρία που κάθεται δίπλα σου;
Την λένε Κλοτίλντ.
-Αυτήν εδώ; -Ναι, είναι η Κλοτίλντ.
Ακόμα δεν έχω βρει κάποια που να ονομάζεται Σόνια.
Αργότερα, μίλησα στην κυρία Πετρονίλα.
Μου απήγγειλε μερικά από τα ποιήματά της.
«Μια ωδή στη ζωή».
«Όταν υπάρχει αγάπη και κατανόηση...
δεν γίνεται αισθητός κανένας πόνος».
«Η καλοζωία φέρνει τη μακροζωία...
η δουλειά και η ειλικρίνεια φέρνουν χαρά στην ανθρωπότητα...
και η ζωή τελειώνει με τους καλύτερους όρους».
Πολύ όμορφο. Έχετε εξαιρετική μνήμη, κυρία μου.
Συγχαρητήρια.
Μου είπε ότι την φροντίζουν, αλλά συχνά χάνονται τα πράγματά της.
Τις προάλλες, φορούσα μια μπλε μπλούζα...
και είχα γράψει τα αρχικά μου πάνω της.
Είχα γράψει με μαύρο στυλό «Π. Α.».
-Ναι. -Και η κυρία που την έκλεψε...
έγραψε τα αρχικά της στο πίσω μέρος με κόκκινο και μπλε στυλό.
Με κεφαλαία γράμματα.
Έχασα κάτι χρήματα μια φορά...
αλλά μάλλον ήταν κάποιος ξένος, ίσως ένας επισκέπτης.
Όχι κάποιος από τους εργαζόμενους. -Μόνο μία φορά;
Μετά το τσάι, μίλησα με την κυρία Χουάνα...
που γλίστρησε και έπεσε καθώς έβγαινε από το δωμάτιό της.
Έχει πόνους σε όλο το κορμί της και το αριστερό της μάτι είναι μωβ.
Αναρωτιέμαι, αυτό αποτελεί αμέλεια ή όχι;
Αχ, αυτό το μυαλό μου! Με προδίδει συχνά...
Άφησέ το.
Το μυαλό μάς παίζει πολλές φορές παιχνίδια, έτσι;
Ναι.
Έζησα σε έναν άλλο κόσμο για καιρό. Δεν ήξερα πού ή ποια ήμουν.
Το απόγευμα μίλησα με την κυρία Ρουμπίρα για τη ζωή της...
και τη διαμονή της στο γηροκομείο.
Έχω τρία παιδιά.
Δύο κορίτσια και ένα αγόρι.
-Το ίδιο κι εγώ. -Αλήθεια;
Δύο κορίτσια και ένα αγόρι.
Το αγόρι είναι το μεσαίο. -Εμένα είναι το μικρότερο.
Βέβαια δεν είναι τόσο μικρός πια. Έχει κάνει τη δική του οικογένεια.
Ήμασταν πολύ κοντά...
αλλά παντρεύτηκε μια γυναίκα...
η οποία όταν εγώ αρρώστησα κι εκείνος με φρόντιζε...
του είπε, «Μην ανησυχείς για τη μαμά σου, είναι μια χαρά».
Αλλά μετέπειτα έμαθα ότι του είπε...
«Νοιάζεσαι πιο πολύ για τη μαμά σου απ' ότι για εμένα».
Ζήλευε τη μαμά του.
Αυτό συμβαίνει συνέχεια.
Πριν γεράσω, έκανα τα πάντα για εκείνους...
για τα παιδιά μου και για τα εγγόνια μου.
Αλλά όταν αρρώστησα...
Θεώρησαν ότι δεν έχω καμία χρησιμότητα και με έβαλαν στο γηροκομείο.
Αλλά τα πας μια χαρά τώρα. Φαίνεσαι ακμαία.
Και είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά σου θα έρθουν να σε επισκεφτούν σύντομα.
Από το στόμα σου και στου Θεού τ' αφτί!
-Εντάξει, τα λέμε μετά. -Έγινε.
-Θέλεις λίγο; -Όχι, ευχαριστώ.
Ώρα να φεύγω.
Κατά τις 6, η Ζόιλα και η Μάρτα...
αρχίζουν να ζητούν από τους άλλους να ανοίξουν την κεντρική πόρτα.
-Ωχ, έκλεισε η πόρτα! -Εσύ την έκλεισες!
Πηγαίνετε με σπίτι, κύριε!
Κύριε! Ανοίξτε μου, σας παρακαλώ!
Κύριε, ανοίξτε μου!
Σας παρακαλώ.
Μα πώς θα φύγω;
Δεν ξέρω.
Πηγαίνετε με στο σπίτι της μαμάς μου.
Στο σπίτι της μαμάς μου!
Ξεγελούν τη Μάρτα ώστε να πιστέψει ότι την παίρνει η μαμά της...
ενώ είναι οι φροντιστές στο τηλέφωνο.
Το κάνουν για να την ηρεμήσουν γιατί κανένας δεν την επισκέπτεται.
-Παρακαλώ; -Είμαι η μητέρα της Μάρτα.
Μάρτα, η μητέρα σου είναι στο τηλέφωνο. Μίλα της.
Είσαι τόσο τυχερή!
Ναι; Μαμά, μου λείπεις τόσο πολύ. Δεν έρχεσαι ποτέ να με δεις.
Μα είμαι εδώ. Πρέπει να έρθεις να με πάρεις.
Εντάξει.
Εμένα μου λείπεις πιο πολύ.
Είμαι απελπισμένη.
Είμαι απελπισμένη γιατί δεν έρχεσαι ποτέ να με επισκεφθείς.
Ρόμουλο, σήμερα μέτρησα 40 γυναίκες...
και τέσσερις άνδρες, συμπεριλαμβανομένου και εμού.
Και βρήκα τον στόχο! Είναι στο δωμάτιο 17.
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
Πώς είστε; -Καλά.
-Πώς σας φάνηκε το φαγητό; -Καλό.
-Πώς σας φέρονται εδώ; -Καλά.
Ξέχασα να ρωτήσω το όνομά σας.
Σόνια.
Ήρθα πριν λίγες μέρες εδώ. Κι απλώς γνωρίζω τους υπόλοιπους.
Μαθαίνω τα ονόματά τους ώστε να ξέρω πώς να τους αποκαλώ.
Φαίνεστε μια χαρά, είστε πολύ όμορφη. Πραγματικά πανέμορφη.
Θα έρχομαι να σας βλέπω κάθε μέρα. Τα λέμε.
Γεια σου, Σέρχιο. Άκουσα το μήνυμά σου...
και η αλήθεια είναι ότι αφού ήδη ξέρεις ποιος είναι ο στόχος...
προσπάθησε να μην κάνεις τόσες πολλές ερωτήσεις.
Χαλάρωσε, την βρήκες.
Μην πηγαίνεις συνέχεια στο δωμάτιό της.
Ας μην διακινδυνεύσουμε να σχηματίσει τη λάθος ιδέα αυτή η κυρία...
και να σε κατηγορήσει για κάτι άλλο.
Σε παρακαλώ, να είσαι προσεκτικός.
Με συγχωρείτε.
Καλό απόγευμα, κυρία Σόνια. -Καλό απόγευμα.
Πώς είστε;
-Καλά. -Ναι; Πολύ ωραία.
Σήμερα έχει περισσότερο κρύο σε σχέση με χθες, σωστά;
Ρόμουλο. Το απόγευμα παρακολουθούσα στενά τον στόχο.
Μετά το τσάι, ο φυσιοθεραπευτής...
την βοήθησε να περπατήσει ως μέρος της θεραπείας της.
Γνωρίζετε τον κύριο Σέρχιο;
Να σας τον συστήσω; -Όχι.
Όχι; Καλά, δεν πειράζει.
Όταν την ρώτησε αν θέλει να με γνωρίσει...
εκείνη απάντησε, «Όχι», με θυμό.
Με κοιτάει λες και είμαι ο μπαμπούλας.
Συνειδητοποίησα ότι δεν είναι κοινωνικό άτομο.
Αν δεν της μιλήσει κανείς, μπορεί να μείνει σιωπηλή όλη τη μέρα.
Αυτή είναι η σημερινή αναφορά.
Ας προσευχηθούμε. Χαίρε, Κεχαριτωμένη Μαρία.
Ο Κύριος είναι μαζί σου. Ευλογημένη, συ εν γυναιξί...
και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου...
ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών. Αμήν.
Όνειρα γλυκά, καληνύχτα.
Θα σε πάρω στο σπίτι μου.
Του μιλάω.
Πάντα Του μιλάω. -Πολύ ωραία.
-Τον κοιτάζω σαν να ήταν άνθρωπος. -Σωστά.
Μπορείς να Του μιλήσεις.
Απαντάει Εκείνος;
-Όχι. -Όχι;
Δεν απαντάει, αλλά εγώ Τον βλέπω...
και Του μιλάω για μένα, τι συμβαίνει στη ζωή μου.
Κυρία, κύριε. Μου ανοίγετε;
Πώς ανοίγει αυτό; -Από εδώ;
Δεν υπάρχει κλειδί. Το έχουν μέσα.
Κυρία, με συγχωρείτε...
Κύριε, πού μπορώ να το βάλω αυτό;
Όχι.
Το δωμάτιο είναι πεντακάθαρο.
Το ντους λειτουργεί κανονικά.
Το νερό είναι καυτό.
Γεμίσαμε νερά!
Ορίστε.
Σε αυτό το μπάνιο...
υπάρχει μια τουαλέτα γεμάτη με ούρα και ρούχα μέσα στη μπανιέρα.
Τα πάντα μυρίζουν άσχημα.
Είναι χάλια.
Ρόμουλο.
Κοίτα, είμαι μέσα στο δωμάτιο των γυναικών...
που είναι κατάκοιτες...
και δεν μιλούν. Μία απ' αυτές είναι λιπόθυμη.
Ούτε η άλλη κυρία μιλάει, απλώς κάνει μορφασμούς...
και βάζει τα δάχτυλά της στο στόμα της.
Ειλικρινά, είναι πολύ δύσκολο να τις βλέπεις έτσι.
Είναι...
Δεν είναι τρόπος ζωής αυτός. Είναι απαίσιο.
Αυτό είναι το δωμάτιό μου.
-Είναι πολύ ωραίο. Πώς είσαι; -Δεν ξέρω αν σου έλειψα καθόλου.
Είμαι στο κρεβάτι εδώ και δύο μέρες. -Ναι.
Μου τα έφερναν όλα στο κρεβάτι.
-Καλό αυτό. -Ευτυχώς, συνήλθα γρήγορα.
-Σε πρόσεξαν καλά. -Ναι, πολύ καλά.
Μην φύγεις τότε! -Όχι.
Δεν υπάρχει λόγος να φύγεις ή να πέσεις ψυχολογικά.
Όχι, σίγουρα.
Γιατί αν είσαι στεναχωρημένος, πρέπει να ψάξεις να βρεις την ευτυχία!
-Ακριβώς. Ναι, φυσικά. -Μείνε θετικός.
Μου είχε συμβεί στο παρελθόν.
Ναι, είμαι ένας χαρούμενος άνθρωπος. Είμαι ευδιάθετος.
Αλλά αν νιώσω ότι κάτι δεν πάει καλά...
απλώς θα πάρω τα πράγματά μου και θα φύγω.
Όχι! Σε καμία περίπτωση!
Γι' αυτό σου λέω, μείνε θετικός.
Μην ανησυχείς, δεν θα συμβεί κάτι.
Δεν θα πάθω κατάθλιψη. Είμαι χαρούμενος.
Ναι, είμαι χαρούμενος.
Έχεις τις ανέσεις σου εδώ.
-Ναι, δόξα τω Θεώ. -Νιώθεις καλά;
-Ναι. -Ναι;
-Έχουν περάσει τόσα χρόνια... -Σου συμπεριφέρονται καλά;
-Είμαι εδώ πάνω από 25 χρόνια. -Άρα σε προσέχουν καλά.
Κοίτα, εφόσον είμαι αυτόνομη...
χάρη στον Θεό και την Παναγία...
μπορώ, Θεού θέλοντος...
να τα βγάλω πέρα μόνη μου. Πάω στο νοσοκομείο μόνη μου.
Κάνω πράγματα χωρίς καμία βοήθεια.
Πάω παντού μόνη μου.
Κάνω εξωτερικές δουλειές. -Πολύ καλό αυτό.
Ναι. Πάω στην τράπεζα. Αλλά έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα τώρα...
βλέπω στις ειδήσεις τόσα άσχημα πράγματα...
που πλέον φοβάμαι να πάω μόνη μου. -Λογικό.
Γι' αυτό σκέφτηκα εσένα...
το μόνο αυτόνομο άτομο που μπορεί να βγει έξω...
να με βοηθήσει να περάσω τον δρόμο, να πάρω τη σύνταξή μου.
Ευχαρίστως να το έκανα, αλλά πρέπει να πάρεις άδεια και για μένα.
-Φυσικά. -Γιατί δεν μπορώ να φύγω έτσι απλά.
Όχι, εννοείται. Θα μιλήσω στη διευθύντρια.
-Μιλήσατε μαζί του γι' αυτό; -Ναι, μιλήσαμε, αλλά...
Δεν ξέρω αν θα μου επιτρέψετε...
Θα μιλήσω στον κύριο Σέρχιο, θα του το αναφέρω και βλέπουμε.
Εντάξει; -Εντάξει.
Μου αρέσει, το ξέρετε;
-Σας αρέσει ο κύριος Σέρχιο; -Ναι.
-Και του το έχετε πει; -Όχι...
Φυσικά και όχι.
-Μου αρέσει ο κύριος Σέρχιο γιατί... -Γιατί;
Γιατί είναι ένας τζέντλεμαν.
Είναι γοητευτικός. -Μάλιστα.
-Ξέρει τι να πει. -Είναι ενδιαφέρων άνθρωπος.
Ναι.
Κι έχω ένα προαίσθημα ότι αρέσω και σ' εκείνον...
Κι αν παντρευόμασταν εδώ, θα ήταν φανταστικό!
Φυσικά, Μπερτίτα! Έχουμε ένα όμορφο εκκλησάκι, τον ιερέα...
Θα είναι η πρώτη φορά στα 25 χρόνια που είμαι εδώ...
που θα έχει συμβεί κάτι τόσο ξεχωριστό...
Δεν έχει συμβεί ποτέ. -Δηλαδή σκέφτεστε ήδη το γάμο;
Σοβαρεύει το πράγμα!
Γιατί όχι, αν μου αρέσει;
Ήμουν πολύ επιλεκτική σ' όλη μου τη ζωή.
Σωστά. Δεν είχατε ποτέ συντρόφους;
Είχα, αλλά οι αγκαλιές και τα φιλιά δεν έχουν τόση σημασία.
-Τίποτα το σοβαρό. -Ήμουν πάντα πολύ πεισματάρα.
Θα έδινα την αγνότητά μου στον Θεό...
μόνο για χάρη του μελλοντικού μου συζύγου.
-Στέγνωσαν τα μαλλιά μου; -Ναι, κυρία μου.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Ρόμουλο, αυτή είναι η αναφορά της Πέμπτης, 5 Οκτωβρίου.
Στις δύο το μεσημέρι, μετά το φαγητό...
πήγαμε όλοι στο μεγάλο δωμάτιο για το επετειακό πάρτι του γηροκομείου.
Ήταν πολύ ωραία.
Υπήρχε ένα χορτοφαγικό μενού...
που συμπεριλάμβανε ψητό κοτόπουλο με σαλάτες...
χυμό και επιδόρπιο.
Μετά απ' αυτό, εκλέχθηκα βασιλιάς του γηροκομείου.
Τι πιστεύεις για τον βασιλιά μας, Μίρτα;
Είναι πολύ καλός.
-Εσύ, Ρακελίτα; -Υπέροχος.
Καις καρδιές, βασιλιά μου.
Δεν έκανα λάθος, έτσι δεν είναι; -Όχι!
Κάποια εδώ μέσα με κοιτάει σαν να μου λέει...
ότι θέλει να πει κάτι. Ας πάμε να την ρωτήσουμε.
Μπερτίτα, τι πιστεύεις εσύ για τον βασιλιά μας;
Εσύ τι λες;
Είμαι ερωτευμένη μαζί του!
Μου φαίνεται ότι ακούω γαμήλιες καμπάνες!
Σε ανακηρύσσω Βασιλιά!
Μπράβο!
Επίτρεψέ μου να σου συστήσω τον βασιλιά, τον κύριο Σέρχιο.
Γοητευμένη, κύριε μου.
Ελπίζω να ευτυχήσουμε.
Μακάρι.
Μπράβο!
Άκουσα τι μου έστειλες για τη γιορτή...
για την εκλογή της βασίλισσας...
για την εκλογή σου ως βασιλιά. Όλα καλά, είμαι χαρούμενος για σένα.
Αλλά υπάρχει κάτι που δεν μου το έχεις στείλει.
Τα περιστατικά για τα οποία μιλήσαμε...
με στοιχεία και λεπτομέρειες, με επαρκείς αποδείξεις.
Αυτά χρειάζομαι για την πελάτισσα.
-Γεια. -Χαίρετε.
-Πώς είσαι; -Καλά, εσύ;
Καλά κι εγώ, δόξα τω Θεώ.
-Καλό αυτό. -Μόνο αυτό έχει σημασία.
Χαίρομαι για σένα.
-Πάω στο κρεβάτι από τόσο νωρίς. -Δεν πειράζει.
Τι άλλο να κάνω μόνη μου;
Σήμερα ακολούθησα τον στόχο και είδα ότι δυσκολεύεται να σηκωθεί.
Οι φροντιστές πρέπει να την έχουν από κοντά για να την βοηθήσουν.
Προσοχή, η κυρία!
Κάτσε.
Πολύ καλά.
Μικρό μου κοριτσάκι.
Κατάφερα να της μιλήσω στο μεγάλο δωμάτιο...
αλλά οι απαντήσεις της ήταν κοφτές.
Νομίζω ότι δεν της αρέσει να μιλάει σε άνδρες.
Γιατί θυμώνεις όποτε σε αγγίζω;
Γιατί κανείς δεν μπορεί να με αγγίζει.
Δεν θυμάσαι ότι σε αγόρασα;
Σε αγόρασα με τα λεφτά μου.
Μην τσακώνεστε. Να είστε καλές φίλες.
Ηρεμήστε.
Ηρέμησε, γιαγιά... χαλάρωσε.
Αν εμφανιστεί η μαμά μου, φεύγω.
Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά.
Μ' αγαπά...
Μ' αγαπά! -Αυτό είναι υπέροχο.
-Παρ' ότι είμαι 85 ετών. -Ναι, φυσικά.
Είναι καταπληκτικό. -Έκλεισε η υπόθεση. Είμαι σίγουρη.
Γεια σου, τι κάνεις;
Πέρασες από μπροστά μου και δεν με χαιρέτησες.
Ήμουν αφηρημένος. Ήθελα να σου μιλήσω, κυρία...
Κυρία... -Δεσποινίς.
-Δεσποινίς Μπέρτα. -Ακριβώς. Πες μου.
Δεν μπορώ να έρχομαι μαζί σου για να παίρνεις τη σύνταξή σου.
-Όχι; -Όχι.
Προτιμώ να μην βγαίνω έξω.
Το έκανα κάθε μέρα όταν ήμουν στο σπίτι.
Δεν θέλω να βγαίνω έξω...
για να πηγαίνουμε να παίρνουμε τη σύνταξή σου.
Ήταν ένας τρόπος για να γνωριστούμε.
Αλλά αν είναι να μην μου ανοίγεσαι...
-Αφού ούτως ή άλλως γνωριζόμαστε ήδη. -Ναι, αλλά...
-Ξέρω μέχρι και το δωμάτιό σου. -Το υπνοδωμάτιό μου.
Και τι πιστεύεις γι' αυτό; -Είναι ωραίο.
Ναι, πολύ ωραίο, και έχει και ωραία θέα στην πλατεία.
Στην πλατεία, ναι.
-Είσαι σε δωμάτιο πέντε αστέρων. -Ναι...
Κι όσον αφορά εμένα, τι πιστεύεις για μένα;
-Ορίστε; -Για μένα.
-Είσαι όμορφη. -Σ' ευχαριστώ.
Κοροϊδεύω τον εαυτό μου με αυταπάτες μάλλον.
Ας μιλήσουμε ανοιχτά. -Ναι.
-Αν δεν ενδιαφέρεσαι... -Δεν θέλω να είμαι μαζί σου.
Δεν θέλω να είμαι με κανέναν.
Ακόμα πενθώ.
Η σύζυγός μου βρίσκεται ακόμα εδώ κι εδώ.
Ακόμα πενθώ, δεν έχω ανάγκη να βγω με κάποια.
Φυσικά, αλλά ξέρεις κάτι;
Το πρόβλημα είναι ότι εγώ σκέφτηκα...
ότι είσαι ένας άνδρας ο οποίος είναι ευγενικός...
και θα μπορούσε πιθανώς, στο μυαλό μου, να μου κρατά συντροφιά.
Αλλά απ' την άλλη, αν δεν γίνεται, θα μείνω μόνη μου, μην σε ανησυχεί.
Θα πηγαίνω παντού μόνη μου, όπως ακριβώς έκανα μέχρι τώρα.
Σ' ευχαριστώ πολύ.
Για όσο καιρό θελήσει ο Θεός να έχω σώας τας φρένας...
καλύτερα να είμαι μόνη μου, παρά με κακή παρέα.
Στη ζωή που σχεδίασε για μένα ο Κύριος...
αν υπάρξει κάποιο εμπόδιο...
θα το σπρώξω στην άκρη...
και θα συνεχίσω κανονικά τη ζωή μου.
Αγάπη, αγάπη, αγάπη...
-Παρακαλώ; -Καλησπέρα.
Ναι;
-Σέρχιο; -Ναι, εγώ είμαι.
Μπαίνω απευθείας στο ψητό.
Μου έστειλες πολλά βίντεο...
αλλά σε αρκετά δεν καταγράφεις ουσιαστικά τίποτα...
γιατί η πελάτισσα αναφέρει μια ληστεία...
η οποία συνέβη στο γηροκομείο.
Συγκεκριμένα, έναν κλέφτη.
Οπότε...
-Εντάξει. -Σε παρακαλώ.
-Εντάξει. -Περιμένω την αναφορά στις 8 ακριβώς.
Έγινε.
-Εντάξει; -Ναι.
-Καλή τύχη. -Επίσης, τα λέμε.
-Τους αρέσει να χαζολογούν. -Ναι, φυσικά.
Σε μένα όχι. Λέω, «Όχι», και τελειώνει εκεί.
-Φυσικά. -Πού είναι τα λεφτά;
-Όχι εδώ; -Όχι.
-Ούτε εδώ; -Όχι.
-Ούτε εδώ; -Πουθενά.
Πουθενά. -Πουθενά...
Κι όμως κάτι βρήκα.
Ώστε δεν έχεις τίποτα; -Μου πήρες τις καραμέλες μου.
-Ναι, τις καραμέλες. -Έχεις γρήγορα χέρια.
-Κράτησέ την. -Θα φάω αυτή.
-Εντάξει. -Φάε αυτή.
Μαμά, ξέρεις...
Κι εγώ σ' αγαπώ και προσπαθώ να πάρω απ' αυτόν τον άνδρα τα λεφτά.
Ναι, δεν έχω δεκάρα.
Περίμενε ένα λεπτό.
Ζει η μαμά της;
Μ' ακούς; Ζει η μαμά της;
-Δώσε μου τα λεφτά. -Ποια λεφτά;
Τα λεφτά που μόλις σου έδωσα.
-Οποιοσδήποτε μπορεί να χάσει λεφτά. -Ναι, εννοείται.
Πήγαινε να φωνάξεις την αστυνομία.
ΑΒΕΛΙΝΑ
ΣΙΛΒΙΑ ΡΟΧΑΣ
ΟΛΑΓΙΑ
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΕΛΣΙΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΙΤΑ
Ρόμουλο, άρχισα να παρακολουθώ τη Μάρτα γιατί μου φάνηκε ύποπτη.
Α, εδώ είναι τα πράγματά μου...
Αυτά είναι δικά μου.
Ένα, δύο και...
Κι αυτό εδώ.
Έψαξα το δωμάτιο της Μάρτας...
και βρήκα διάφορα αντικείμενα που ανήκουν σε άλλους ανθρώπους.
Η Μάρτα αρπάζει πράγματα πολύ γρήγορα και τα εξαφανίζει...
αλλά είναι δύσκολο να της θυμώσεις.
Δεν έχω δει καμία νοσοκόμα να κλέβει.
Αυτή είναι η σημερινή αναφορά.
Μου έστειλες μια φωτογραφία ενός ασημένιου κολιέ.
Είναι περιδέραιο.
Περιδέραιο με μία πέτρα.
Σου έγραψα νωρίτερα ότι η πελάτισσα μού είπε...
ότι ανήκει στον στόχο.
Μου έγραψες για ένα κολιέ με μενταγιόν...
κι αυτό είναι ένα περιδέραιο με μία μικρή πέτρα.
-Με ένα λίθο. -Δεν ξέρω αν είναι λίθος ή όχι.
Είδα τη φωτογραφία και είναι ένας λίθος.
Αφού το λες εσύ.
Άρα ο ένοχος είναι η Μάρτα.
Είναι ο αρουραίος που τρυπώνει στα δωμάτια των άλλων...
και κερδίζει επάξια τον τίτλο του κλέφτη.
Σέρχιο.
Σέρχιο, έχεις δει τα πράγματά μου;
Είχα μια σχολική τσάντα με τα βιβλία μου.
-Πού; -Εδώ.
Δεν την έχω δει.
-Όχι; -Όχι.
Μα είχα την τσάντα του σχολείου μου, τα τετράδιά μου, τα πάντα.
Η μαμά μου μου είπε, «Να προσέχεις τα πράγματά σου».
Κι αυτό έκανα, τα πρόσεχα.
-Σωστά. Και πού είναι τώρα; -Δεν ξέρω!
-Δεν τα πρόσεξες καλά! -Όχι!
-Μπορεί να τα άφησες έξω. -Μάλλον.
Κρίμα. Αυτά τα πράγματα είναι ακριβά.
Όταν ήρθα εδώ, ήσουν το πρώτο άτομο που είχα τη χαρά να του μιλήσω.
Και μετά, μιλήσαμε γύρω στις πέντε φορές.
-Ναι. -Ωραία.
Κι εσύ...
Και σου μιλούσα κατανοητά; Μπορεί να έλεγα ασυναρτησίες.
Φυσικά. Όχι, κυρία μου. Όχι...
Εντελώς κατανοητά.
Αν και μερικές φορές, δυσκολεύεσαι να θυμηθείς.
Αλλά δεν ήσουν ακατανόητη, σε καμία περίπτωση.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι να σου μιλάω, όπως μιλάμε τώρα.
Βλέπεις; Κάθε φορά που μιλάμε...
σε ρωτάω αν σε έχει επισκεφθεί η οικογένειά σου...
και ποτέ δεν ξέρεις αν έχουν έρθει ή όχι.
Πάντα λες, «Για να είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι».
Πιστεύω ότι νοιάζονται για σένα.
Κι εφόσον έχουμε μιλήσει πέντε φορές και δεν το θυμάσαι...
είναι πιθανόν να μην θυμάσαι ότι έχουν έρθει τα παιδιά σου να σε δουν.
Καλησπέρα, κορίτσια.
-Καλησπέρα. -Πώς είστε;
-Μια χαρά. -Στις ομορφιές σας!
Έχεις επισκέπτη.
Αυτόν τον επισκέπτη... τον ξέρω ήδη.
-Νονέ! -Κύριε.
-Πώς είναι η Μάρτα; -Όχι πολύ καλά.
Αλήθεια; Τι συνέβη;
Μάρτα, τι σου συνέβη;
Έχασα το παλτό μου.
-Έχασε το παλτό της. -Χθες.
Να πάρει! Πώς; Πού; Πότε; Γιατί;
Το άφησα πάνω στο τραπέζι, σωστά;
-Υποθέτω. -Και μετά πήγα κάπου.
Και μετά εξαφανίστηκε.
Τριγυρνούσε με το παλτό της και της είπα να το προσέχει.
Δεν με άκουσε και το έχασε.
-Τι χρώμα ήταν το παλτό; -Μπεζ.
Μπεζ με κίτρινη γούνα.
Σέρχιο, έκανα μια συνάντηση με την πελάτισσα...
-Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; -Πες μου.
Η πελάτισσά σου φαίνεται ότι ανησυχεί πολύ για τη μητέρα της.
Σου λέει ότι ανησυχεί, ότι θέλει να κάνω καλή δουλειά...
Αλλά δεν την έχω δει ποτέ. Δεν την έχει επισκεφθεί ποτέ.
Άρα γιατί ανησυχεί τόσο;
Το θέμα είναι ότι δουλεύει πολύ οπότε μάλλον δεν την πρόλαβες το πρωί.
Αυτό θα έγινε. -Εντάξει.
Ζήτησε επιτακτικά...
να παρακολουθείς τα φάρμακα της μητέρας της.
Παίρνει ένα χάπι που λέγεται Κέτια...
Ντιανίνα.
Κάτια, Κιετάδα... Τι;
Τα ονόματα είναι δύσκολα, πρέπει να τα σημειώσεις.
Κέ - τια.
Ντιανίνα.
Εντάξει.
Ρόμουλο. Σήμερα, παρακολουθούσα στενά τον στόχο.
Παρατήρησα ότι στις 6 το απόγευμα δεν της έδωσαν το «Κετιαπίνα».
Γεια σας, νομίζω ότι η κυρία... Πώς λένε την κυρία δίπλα;
-Σόνια; -Ναι.
Πρέπει να πάρει τα φάρμακά της.
Ρώτησα τη νοσοκόμα και μου είπε ότι δεν παίρνει κανένα φάρμακο στις 6.
Όχι, δεν το παίρνει στις έξι.
-Αλήθεια; -Ναι. Δεν το παίρνει στις έξι.
-Νόμιζα ότι έπρεπε να το πάρει τότε. -Όχι.
Πρέπει να είσαι διακριτικός και προσεκτικός.
Όταν πηγαίνει 6 το απόγευμα και δεν έχει πάρει τα φάρμακά της...
απλώς θα μου αναφέρεις ότι δεν πήρε τα φάρμακά της.
Δεν θα πηγαίνεις να λες, «Γιατί δεν της δώσατε τα φάρμακά της;»
Θα σου απαντήσει, «Δεν είναι δική σου δουλειά αν της τα έδωσα ή όχι».
Πρέπει να είσαι προσεκτικός, δεν μπορείς να ξεκινάς καυγάδες.
Ποιος σου είπε ότι τσακώθηκα με τη νοσοκόμα;
-Όχι, κανείς δεν μου το είπε. Εσύ... -Το υπέθεσες.
Όχι, η νοσοκόμα απλώς μου είπε ότι δεν παίρνει τα φάρμακά της στις 6.
Αυτό είναι όλο. -Εντάξει.
Να υποθέσω ότι την ρώτησες, «Γιατί δεν της έδωσες τα φάρμακά της;»
Όχι. Να μην υποθέτεις πράγματα που δεν έχεις ακούσει.
-Να σου πω τι άκουσα; -Ναι.
Ότι χάθηκες χθες το βράδυ.
-Χθες το βράδυ; Όχι. -Ναι. Κι ότι πήγες έξω.
Ότι βγήκες έξω στο δρόμο.
-Αλήθεια; -Ναι.
Κι ότι σε μάζεψε η αστυνομία.
-Ναι; -Είναι αλήθεια;
-Ναι. -Και τι συνέβη;
-Χάθηκα. -Χάθηκες;
Θα φάω αυτό για να μην το πετάξουν.
Έπεσε λίγο στο στήθος σου.
Πιο χαμηλά.
Καλύτερα να σκουπιστείς, έχεις μια χαρτοπετσέτα;
Σήκω όρθια. Πρέπει να ανασηκωθείς.
-Καλά! Τα λέμε αργότερα. -Ναι, αλλά σκουπίσου πρώτα.
-Πού; -Εδώ. Θα το κάνω εγώ.
Εντάξει;
-Εδώ κι εδώ. Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Μαρτίτα. -Δεν θυμάμαι γιατί το έσκασα.
Ήρθε η αστυνομία, με συνέλαβε, με ρώτησε το όνομά μου...
για τα υπάρχοντά μου, τα πάντα για μένα.
Πήγες στην αστυνομία για να βρεις τη μητέρα σου;
Δεν ξέρω γιατί πήγα.
Πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία...
και να ρωτήσουμε γιατί με συνέλαβαν.
-Μήπως έκλεψες κάτι; -Όχι, δεν είμαι κλέφτρα.
Δεν έχω κλέψει τίποτα.
-Τίποτα απολύτως; -Όχι.
Παρακαλώ;
Μαμά;
Γιατί δεν έχεις έρθει να με πάρεις;
Ναι, αλλά αν ήμουν κακό παιδί, έπρεπε να είχες έρθει.
Και να κάνεις ερωτήσεις.
Πολλές ερωτήσεις.
Αυτό θα ήταν το ιδανικό.
Φυσικά.
Για φαντάσου.
Μάλλον δεν σου λείπω τόσο.
Γιατί αν σου έλειπα, θα ερχόσουν να με πάρεις. Με οποιονδήποτε τρόπο.
Μ' αρέσουν πολύ οι στίχοι σου, ξέρεις γιατί;
Γιατί κάνουν ομοιοκαταληξία. -Ναι.
Αν δεν κάνουν ομοιοκαταληξία, δεν μου αρέσουν.
Μ' αρέσουν όλα όσα κάνουν ομοιοκαταληξία.
Διαφορετικά δεν μου αρέσουν. -Έχεις δίκιο.
Αυτό είναι για τη νεολαία και τις μητέρες.
Για μένα, δηλαδή.
Αν είναι για τη νεολαία, είναι για μένα!
Όχι, δεν είναι για σένα.
Ζει η μητέρα σου; -Όχι.
-Βλέπεις; -Δεν ζει ούτε η μαμά ούτε ο μπαμπάς.
Θα το πω και για τους δυο μας.
«Αν η μητέρα σου ζει ακόμα...
να ευχαριστείς το Θεό που σ' αγαπά τόσο πολύ...
γιατί για κάθε θνητό, δεν υπάρχει πιο μεγάλη χαρά και ιερή ευτυχία».
«Αλλά αν είναι στον Παράδεισο...
το μνήμα της μητέρας είναι ιερός χώρος...
και δεν υπάρχει ιερότερος στην καρδιά κάποιου».
«Αν η ψυχή σου τρυπηθεί από σκληρό αγκάθι...
πήγαινε εκεί, να σκορπίσεις τα δάκρυά σου».
Πολύ ωραίο.
Ναι, γιατί ποιος άλλος να μας απαγγείλει ποίηση εδώ πέρα;
Κανένας. Ειδικά όχι ο σύζυγός μου.
Μεγάλωσα τέσσερα παιδιά και περίμενα να χαρώ τα γεράματά μου...
αλλά εδώ που είμαι, δεν υπάρχει και πολύ χαρά.
Μεγάλωσα και τα τέσσερα, και τι κέρδισα; Είναι αχάριστα.
Δεν είναι απ' αυτούς που έρχονται κάθε Κυριακή.
Αλλά δεν τους κατηγορώ γιατί όλοι κοιτούν την πάρτη τους.
Γιατί έχουν τις υποχρεώσεις τους, έχουν άλλες προτεραιότητες.
Έχουν ήδη παντρευτεί, έχουν τις οικογένειές τους.
Δεν μπορούν να αγχώνονται για τη μητέρα τους.
Γι' αυτό δεν τους κατηγορώ. Δεν πειράζει αν δεν έρχονται.
Μερικές φορές, η ζωή είναι σκληρή.
Γεια σου, κυρία Ρουμπίρα.
-Γεια. -Τι κάνεις;
Δεν νιώθω πολύ καλά, ζαλίζομαι.
Αλήθεια, ζαλίζεσαι;
Γιατί; Πήρες κάποιο φάρμακο;
Νομίζω ότι μου έδωσαν μερικά γιατί δεν νιώθω πολύ καλά τελευταία.
-Ούτε τώρα νιώθεις καλά; -Όχι.
-Ζαλίζομαι. -Όμως... σε είδε η νοσοκόμα;
Όχι, γιατί δεν μου έχει ξανασυμβεί.
Είναι πολύ περίεργο αυτό που νιώθω τώρα.
Αν θες μπορούμε να την βρούμε...
για να μας πει τι έχεις. -Όχι, πρέπει να έρθει αυτή...
γιατί αν περπατήσω μέχρι εκεί, μπορεί να πέσω.
Μα μπορώ να σε βοηθήσω.
Είναι πολύ οδυνηρό αυτό που νιώθω.
Απλώς φοβάσαι. Αυτό είναι όλο.
Δεν ξέρω πού είμαι.
Είσαι στο γηροκομείο. Στο γηροκομείο Σαν Φρανσίσκο.
Αν θες να κλάψεις, κλάψε.
-Αλήθεια; -Εννοείται.
Θα ξαλαφρώσεις.
Ναι... Μην σε νοιάζει για μένα. Κλάψε όσο θες.
Γιατί έτσι θα εκτονώσεις τα συναισθήματά σου.
Κλάψε.
Θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Απλώς κλάψε. Θα ηρεμήσεις.
Ρόμουλο, πήγα να δω τη Μαρία στην υποδοχή...
και της ζήτησα να κοιτάξω το βιβλίο των επισκεπτών...
και βρήκα ότι η φίλη μου η Ρουμπίρα δεν είχε καμία επίσκεψη φέτος.
Θα ήθελα να σου ζητήσω, αν γίνεται, να χρησιμοποιήσεις τις επαφές σου...
για να βρεις φωτογραφίες των δικών της, ώστε να τις δείξω σ' εκείνην.
Θα χαιρόταν πολύ. Ανησυχώ για την ψυχική της κατάσταση.
Να ζήσεις, μπαμπάκα και χρόνια πολλά...
μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά...
παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως...
κι όλοι να λένε να ένας σοφός...
Πρέπει να χαίρεσαι, μπαμπά! Σωστά;
Ποιο είναι αυτό το όμορφο κορίτσι;
Γεια σου, τι κάνεις;
Τι κάνεις;
Γεια σου. -Καλημέρα.
-Πώς είστε; -Πολύ καλά.
-Χρόνια πολλά. -Ευχαριστώ, αγάπη μου.
-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, γιε μου.
-Χρόνια πολλά. -Ευχαριστώ.
Δεν σου τηλεφωνήσαμε γιατί είχαμε σκοπό να έρθουμε.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Έκπληξη!
-Συγχαρητήρια! -Ευχαριστώ πολύ.
-Όλοι εδώ σ' αγαπούν πολύ. -Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Χρόνια πολλά! Σ' ευχαριστούμε για την παρέα σου.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Να περάσεις καλά.
Κύριε Σέρχιο, αφού έχεις γενέθλια, σου πήραμε ένα δώρο.
-Αυτό αρκεί και περισσεύει! -Φυσικά και όχι. Μόλις ξεκινήσαμε.
Για να γιορτάσουμε φέραμε τους κυρίους Φρέντι Τορεάλμπα και Πατρίσιο Οσόριο.
Χειροκροτήστε τους!
Κάθε φορά που σε φιλάω, θέλω κι άλλο
Κάθε φορά που σε κοιτάω, τρελαίνομαι
Κάθε φορά, όταν σε κοιτάω, κάθε φορά
Είναι σαν να ανακαλύπτω
Το σύμπαν
Σ' αγαπώ
Είσαι το κέντρο της καρδιάς μου
Σ' αγαπώ
Όπως η Γη αγαπάει τον ήλιο
Ποια είναι αυτή;
Η Κάρμεν, η κόρη μου.
-Όχι. -Όχι;
-Η Κλαούντια; -Όχι.
-Η άλλη εγγονή. -Η Κάρμεν Ρούμπι;
-Η Άννα Μαρία; -Το βρήκες!
Ορίστε μια άλλη φωτογραφία.
Αυτή είναι η Κάρμεν Ρούμπι.
Σωστά, κι αυτή;
-Η Κλαούντια. -Έχεις φοβερή μνήμη!
Φοβερή μνήμη, κυρία Ρουμπίρα! Συγχαρητήρια.
Πολύ όμορφη. -Ναι.
Είναι πολύ όμορφες οι κόρες μου. -Κι αυτή εδώ είναι πολύ ωραία.
Πρέπει να ήσουν κι εσύ πολύ όμορφη στα νιάτα σου.
-Δεν το νομίζω. -Ναι. Σίγουρα σου μοιάζουν.
Σου άρεσαν οι φωτογραφίες; -Εξαιρετικές.
Είσαι φοβερός, σ' ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Να τις προσέχεις. -Ναι.
-Ορίστε. -Σ' ευχαριστώ τόσο πολύ.
Δεν έχω κάνει κάτι.
Ο Θεός με βλέπει και ξέρει ότι δεν έχω κάνει κάτι κακό.
Με έφεραν εδώ για καλό και για κακό. -Εντάξει.
Λυπάμαι, αλλά δεν σου έστειλα κάτι γιατί ήμουν άρρωστος στο κρεβάτι.
Ζητώ συγγνώμη. Θα σου στείλω σήμερα τη χθεσινή αναφορά.
Δεν μπορούσα χθες να σ' την στείλω γιατί ήμουν ξαπλωμένος.
Θα σου στείλω σήμερα την αναφορά.
Η ζωή μου είναι τόσο...
Γιατί ο σύζυγός μου...
Συγχώρεσε με, κι εγώ άνθρωπος είμαι!
Είμαι άνθρωπος και σε σέβομαι, όπως πρέπει κι εσύ.
Καλά. Αλλά όπως σου είπα...
Θα σου στείλω τώρα τη χθεσινή αναφορά. Δεν μπορείς να μου μιλάς έτσι.
Γιατί...
Εντάξει, καλά, σ' την στέλνω.
Το ασθενοφόρο είναι εδώ, ετοίμασέ τα όλα και φέρε το κινητό.
-Έρχεται τώρα; -Ναι.
Προσεκτικά.
Πόση ώρα θα χρειαστεί να την σταθεροποιήσουν στο νοσοκομείο;
Συνήθως μένουν στο νοσοκομείο.
Μάλλον θα μείνει εκεί για λίγες μέρες.
-Εξαρτάται αν είναι εγκεφαλικό ή όχι. -Φυσικά.
Τα χέρια μου σε θαυμάζουν
Θα ήθελα να σε δω
Να σ' αγαπώ, όπως αγαπάς εσύ
Να νιώθω, όπως νιώθεις εσύ
Να δω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου
Όπως έλεγα πάντα, ήταν ένας αξιοζήλευτος άνθρωπος.
Ήταν το πρώτο άτομο που καλωσόριζε τους επισκέπτες με την ποίησή της.
Και πριν πεθάνουν, όπως κάνουμε πάντα...
οι κάτοικοί μας, μας λένε τι θέλουν όταν πάνε στον Παράδεισο.
Οπότε, αν και την αποχαιρετάμε με μεγάλη θλίψη...
είμαστε χαρούμενοι γιατί αποτίουμε φόρο τιμής στην αγαπημένη μας Πετίτα.
«Αν η μητέρα σου ζει ακόμα...
να ευχαριστείς το Θεό που σ' αγαπά τόσο πολύ...
γιατί για κάθε θνητό, δεν υπάρχει...
πιο μεγάλη χαρά και ιερή ευτυχία.
Αν η μητέρα σου ζει ακόμα, να είσαι καλός...
γιατί αυτή σε έφερε στη ζωή...
υποφέροντας τα βάσανα με χαρά.
Σε πρόσεχε πρωί και βράδυ.
Σε νανούριζε με τραγούδια μέχρι να κοιμηθείς.
Κι όταν ξυπνούσες, σε φιλούσε.
Αλλά αν είναι στον Παράδεισο...
και δεν μπορείς πια να την κάνεις χαρούμενη...
άσε τα άνθη των αναμνήσεών σου πάνω στο κρύο χώμα που την σκεπάζει.
Το μνήμα της μητέρας είναι ιερός χώρος...
και δεν υπάρχει ιερότερος στην καρδιά κάποιου.
Αν η ψυχή σου τρυπηθεί από σκληρό αγκάθι...
πήγαινε εκεί, να σκορπίσεις τα δάκρυά σου».
Πάμε να φύγουμε;
Να πάρουμε ένα ταξί, εντάξει;
Ρόμουλο, ξέρω ότι μου ζήτησες αποδείξεις και όχι τη γνώμη μου.
Αλλά θα σου πω αυτό που πιστεύω, ούτως ή άλλως.
Οι κάτοικοι εδώ νιώθουν μόνοι.
Δεν τους επισκέπτεται κανείς, ενώ κάποιους τους έχουν εγκαταλείψει.
Η μοναξιά είναι το χειρότερο πράγμα σ' αυτό το μέρος.
Δεν συντελείται κανένα έγκλημα για να αναφέρει η πελάτισσα στις αρχές.
Η μητέρα της είναι σίγουρα σε καλά χέρια.
Ο στόχος χρειάζεται ειδική φροντίδα...
και δεν ξέρω αν η πελάτισσα μπορεί να της την προσφέρει.
Δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το νόημα αυτής της έρευνας.
Η πελάτισσα θα πρέπει να το κάνει από μόνη της. Είναι η μητέρα της.
Θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα λάθη της.
Γι' αυτό νιώθει άσχημα και δεν επισκέπτεται τη μητέρα της.
Και τέλος. Πότε φεύγω;
Σε παρακαλώ, απάντησέ μου. Θέλω να γυρίσω πίσω στο σπίτι. Σέρχιο.
Γεια σου, Σέρχιο. Η έρευνά σου ήταν ενδελεχής.
Έκανες εξαιρετική δουλειά.
Όσο για το πότε θα φύγεις, κάνε λίγη υπομονή για να γίνει σωστά.
Ξέρω ότι έχεις κουραστεί κι έχεις αγχωθεί...
αλλά δώσε μου δύο μέρες για να σε βγάλω έξω.
Γιατί φεύγεις;
Γιατί...
Αν ήταν στο χέρι μου, θα έμενα περισσότερο.
Αλλά όπως ξέρεις, έχω το σπίτι μου, τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου.
Έχω έναν εγγονό ενός έτους που πεθαίνω να τον δω.
Οπότε...
Γι' αυτό θέλω να φύγω...
και δεν είναι ότι θέλω, αλλά πρέπει.
Σ' ευχαριστούμε για όλα.
Σας υπόσχομαι ότι θα σας επισκέπτομαι.
Είστε φίλες μου. -Ευχαριστούμε.
Ήσασταν τόσο καλές μαζί μου...
και θα σας θυμάμαι πάντα με τρυφερότητα.
Θα σε βλέπω κάθε βράδυ στα όνειρά μου.
Κι εγώ σ’ αγαπώ. Σ' αγάπησα απ' όταν σε γνώρισα.
Κι εγώ, σ' ευχαριστώ.
-Και θα έρχομαι να σε επισκέπτομαι. -Εντάξει!
Είσαι καλός μου φίλος. Και δεν είχα ποτέ άνδρες φίλους.
-Τώρα έχεις. -Τώρα έχω έναν.
Σ' το είπα ότι συγκινούμαι εύκολα. Μην με κάνεις να κλάψω.
Όλα θα πάνε καλά. Υπάρχει λύση για τα πάντα.
Μπορεί να έρθει η μαμά μου...
Νονέ!
-Καλημέρα. -Πας σπίτι επιτέλους.
Κύριε, με ακούτε; Κύριε...
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΗΣ ΜΠΕΡΤΑ, ΤΗΣ ΠΕΤΙΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΝΟ ΜΠΟΕΡΕΜΑ
Απόδοση Διαλόγων Γιώργος Κασιμάτης
Υποτιτλισμός Videopress S.A.