Χάνα, μας επιτρέπεις;
Αυτό που θα σου πω είναι, ασφαλώς, απόρρητο.
Οι Αιγύπτιοι διαθέτουν πυραύλους στο Χελουάν.
Οι στόχοι τους είναι η Άκρα, η Χάιφα, το Τελ-Αβίβ και η Τζάφα.
Εκεί θα γίνει το πρώτο χτύπημα.
Το δεύτερο θα καλύψει όλη τη χώρα.
Οι πύραυλοι θα είναι εφοδιασμένοι με ειδικές κεφαλές.
Θα περιέχουν βουβωνική πανώλη και στρόντιο 90.
Η επιτυχία τους θα σημάνει το τέλος του Ισραήλ.
Περιμένουν μόνο να ολοκληρωθεί ένα σύστημα τηλεδιεύθυνσης...
απαραίτητο για να βρίσκουν οι πύραυλοι τον στόχο.
΄Ελαβα αυτό.
Επιστήμονες εργάζονται πάνω στο σύστημα τηλεδιεύθυνσης...
κάπου στη Γερμανία, υπό την κάλυψη ενός καθ' όλα νόμιμου εργοστασίου.
Δεν φταίνε αυτοί, γιατί δεν γνωρίζουν ότι δουλεύουν για την Οντέσσα.
Η δουλειά έχει σχεδόν τελειώσει.
Ντέηβιντ, πρέπει να βρούμε το εργοστάσιο γρήγορα.
Θα επιστρέψω απόψε.
Η ταινία αυτή βασίζεται σε ενδελεχώς τεκμηριωμένη έρευνα.
Η μυστική κοινότητα «Οντέσσα» υπήρξε πραγματικά,
συνδέοντας πρώην μέλη των φονικών Χιτλερικών Ες Ες,
ανάμεσα τους και ο Ρόσμαν, ο «χασάπης» του στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Ρίγα.
Ο Νάσερ προσπάθησε πραγματικά να τελειοποιήσει μια δύναμη 400 πυραύλων
για να σβήσει το Ισραήλ από τον χάρτη.
Οι επιστήμονές του προέρχονταν κυρίως από το πυραυλικό πρόγραμμα του Χίτλερ.
Για ευνόητους λόγους, ορισμένα ονόματα ατόμων και τοποθεσιών
έχουν αλλαχθεί. Φρέντερικ Φόρσαϊθ
ΑΜΒΟΥΡΓΟ - 22 Νοεμβρίου 1963
Ακούτε τον Ραδιοφωνικό Σταθμό τηςΔυτικής Γερμανίας.
Διακόπτουμε το πρόγραμμά μας για να μεταφερθούμε στις ΗΠΑ...
και να ενημερωθούμε εκτενέστερα για την κατάσταση του Προέδρου.
Εδώ Ουάσινγκτον.
Μόλις μας επιβεβαιώθηκε ότι ο Πρόεδρος Κένεντυ είναι νεκρός.
Ο Πρόεδρος Τζον Φ. Κένεντυ απεβίωσε στο Νοσοκομείο Πάρκλαντ...
κατόπιν πυροβολισμού που δέχθηκε νωρίτερα στο Ντάλας.
Η κα Κένεντυ ήταν δίπλα στον άνδρα της...
όταν οι χειρούργοι προέβαιναν σε επείγουσα μετάγγιση αίματος.
Όμως, δεν ήταν δυνατό να σωθεί η ζωή του Προέδρου.
Θα είμαστε...
Γεγονότα που αλλάζουν την ιστορία κρέμονται μερικές φορές σε μια κλωστή.
Αν δεν είχα σταματήσει στο πλάι, δεν θα με είχε πιάσει το φανάρι...
ούτε θα είχα δει το ασθενοφόρο...
κι ούτε θα είχα μάθει για τον Σ. Τάουμπερ ή τον Ε. Ρόσμαν.
Ούτε θα είχα μπλέξει με τους πράκτορες του Ισραήλ...
ή με τα σκοτεινά και θανατηφόρα μέλη της Οντέσσα.
Τη νύχτα εκείνη ήμουν απλώς ένας ρεπόρτερ που έψαχνε για κάποια είδηση.
Δημοσιογράφος.
Λυπάμαι, δεν μπορείτε να μπείτε.
-Τι συμβαίνει; -Ρωτήστε στο αστυνομικό τμήμα.
-Γεια! -Βάλ' το μέσα. Δεν τρέχει τίποτα.
Τι συνέβη;
Αυτοκτονία. ΄Ενας γέρος πνίγηκε με υγραέριο.
Δεν αξίζει ούτε δυο γραμμές.
Άκουσες για τον Κένεντυ;
Ναι.
΄Ενα λεπτό.
Εντάξει.
-Τι έχεις εκεί; -Κάτι από τη σαβούρα του γέρου.
-Άσ' τα στο γραφείο μου. -Εντάξει.
Άνθρωποι πεθαίνουν παντού απόψε...
όμως ο κόσμος αύριο θα θέλει να διαβάσει μόνο για τον Κένεντυ.
Να πηγαίνω, Πήτερ.
Μακριά από μπλεξίματα.
Στο αεροπλάνο που μετέφερε το πτώμα του Κένεντυ στην Ουάσινγκτον...
ορκίστηκε και ο νέος Πρόεδρος.
Με φωνή που έτρεμε από συγκίνηση...
μια δικαστικός από το Ντάλας του διάβασε τον όρκο.
Στο φόρεμα της κας Κένεντυ υπήρχαν ακόμα οι κηλίδες...
από το αίμα του συζύγου της, όταν έσβηνε στην αγκαλιά της.
Είναι φρικτό.
Ξέρεις πόσα θα έπαιρνες για μια φωτογραφία...
του δολοφόνου την ώρα που πυροβολεί;
Με τα δικαιώματα ανατύπωσης, μέχρι και δύο εκατομμύρια μάρκα.
Τι ωραία παρατήρηση τη συγκεκριμένη στιγμή!
Με τρομάζεις ώρες ώρες.
Τι είπα;
Δεν ξέρεις τι είπες;
Είσαι ένα παράσιτο!
Ζεις με τα προβλήματα των άλλων.
Η συνηθισμένη συζήτηση για τη δουλειά.
Αυτό είναι;
-΄Ελα τώρα, Ζίγκι. -Είμαι κουρασμένη. Δούλευα όλο το βράδυ.
Και τι δουλειά κάνεις;
Χορεύεις ημίγυμνη γύρω από κάτι γέρους.
Βγάζω πιο πολλά σε μια βδομάδα απ' ό,τι εσύ σ' ένα μήνα.
Και δεν είναι γέροι.
Κάποιοι απ' αυτούς είναι πιο ωραίοι από σένα.
Ειλικρινά χαίρομαι για σένα.
Δεν νομίζω να πλήρωνε κανείς εσένα για να χορέψεις ημίγυμνος.
΄Επρεπε να δεχόσουν εκείνη τη μόνιμη θέση στην Κόμετ...
τότε ίσως να μη χρειαζόταν να δουλεύω στο κλαμπ.
Θέλεις να με κάνεις βλήτο;
Μα είσαι βλήτο!
Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας.
Μπορεί να μην είναι σταθερή η δουλειά, όμως όταν βγάζω λεφτά...
μπορώ και βγάζω πολλά.
Μου αρέσει η δουλειά μου.
Είμαι ευσυνείδητος και φιλόδοξος.
Είμαι όμως ελεύθερος επαγγελματίας και δεν τα παρατάω.
Ξέρεις, η Μόνικα κι εγώ συμπαθούμε πολύ τη Ζίγκι.
-Κι εγώ συμπαθώ εσένα και τη Μόνικα. -Δεν θέλεις παιδιά;
Τα πας πολύ καλά με τα παιδιά, Πήτερ.
Με τα παιδιά άλλων.
Υπάρχει κανένας λόγος που με κάλεσες για φαγητό; Γιατί...
αν συνεχίσουμε κι άλλο αυτή τη συζήτηση περί γάμου...
ίσως να σημάνει το τέλος μιας υπέροχης φιλίας.
΄Ηθελα να σου δώσω αυτό.
-Τι είναι; -Κάτι για να μελετήσεις.
Το βρήκαμε δίπλα στο πτώμα εκείνου του γέρου που αυτοκτόνησε με υγραέριο.
-Τι το σπουδαίο έχεις; -Θα δεις.
Ανήκει, όμως, στην αστυνομία.
Κανονικά δεν θα 'πρεπε να σ' το δώσω, γι' αυτό κουβέντα σε κανέναν.
Πάντα αυτό κάνω, Καρλ.
Ευχαριστώ.
Το ημερολόγιο του Σάλομον Τάουμπερ
Ονομάζομαι Σάλομον Τάουμπερ.
Έζησα τόσο πολύ, μόνο και μόνο γιατί είχε μείνει κάτι ακόμα που ήθελα να κάνω.
Οι φίλοι που γνώρισα, αυτοί που υπέφεραν, τα θύματα του στρατοπέδου είν' όλοι νεκροί...
και μόνο οι διώκτες τους με περιτριγυρίζουν.
Βλέπω τα πρόσωπά τους στους δρόμους την ημέρα...
και τη νύχτα βλέπω το πρόσωπο της γυναίκας μου, της Έσθερ.
Και θυμάμαι πώς σφίγγονταν πάνω μου στο τρένο...
καθώς μπαίναμε στον σταθμό, στη Ρίγα.
Ήμασταν τρεις μέρες και τρεις νύχτες σ' εκείνο το βαγόνι για ζώα απ' το Βερολίνο...
χωρίς τροφή και νερό.
Οι νεκροί, και ήταν πολλοί, συνωστίζονταν γύρω μας.
Εκεί τον είδα πρώτη φορά.
Ο λοχαγός Έντουαρντ Ρόσμαν, ο διοικητής των Ες Ες του στρατοπέδου.
Ο «χασάπης».
Κάθε μέρα έφταναν καινούρια τρένα με κρατούμενους.
Ο Ρόσμαν διέταζε πολλές γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι...
να εκτελούνται κατά την άφιξή τους.
Ήταν περισσότερο χρήσιμοι νεκροί.
Τα ρούχα, τα μαλλιά, τα δόντια τους ήταν πηγή ρευστού.
Όμως η Έσθερ κι εγώ επιζήσαμε εκείνον τονχρόνο.
Ήμουν αρχιτέκτονας πριν τον πόλεμο...
και ήξερα καλά ξυλουργική για να παίρνω δουλειά.
Δουλεύαμε 12 ώρες την ημέρα στα εργαστήρια του στρατοπέδου...
ή στα υλοτομεία, στο υγρό και παγωμένο δάσος, κοντά στην ακτή.
Αρκετές φορές μέσα στον επόμενο χειμώνα, πίστεψα πως η Έσθερ θα πέθαινε.
Η πείνα, το κρύο, οι συνεχείς βαρβαρότητες...
φαίνονταν πως είχαν καταβάλει τη διάθεσή της για ζωή.
Κι όμως, σε σχέση με άλλους, ήμασταν τυχεροί.
Πολλοί κρατούμενοι δεν έπαιρναν καθόλου τροφή...
μέχρι που πέθαιναν από ασιτία.
Ο Ρόσμαν είχε έναχόμπι.
Του άρεσε να καταστρέφει ανθρώπινα όντα.
Πρώτα την ψυχή τους, μετά το σώμα τους.
Κάποιες στιγμές ο Ρόσμαν διασκέδαζε...
κλωτσώντας τους μελλοθάνατους, καθώς αυτοί μαζεύονταν γυμνοί γύρω γύρω...
χωρίς άλλη αξιοπρέπεια κι ελπίδα.
Του άρεσε να βλέπει τα σκυλιά να τους τρώνε ενώ ήταν ακόμα ζωντανοί.
Είδαμε ένα παράξενο φορτηγό...
χρώματος γκρι, να περιμένει κοντά στην πύλη.
Είχε ζωγραφισμένα ψεύτικα παράθυρα.
Απεικόνιζαν ανθρώπους να γελάνε και να τρώνε.
Οι αγρότες σταχωράφια έξω απ' το στρατόπεδο...
όταν περνούσε το φορτηγό...
πρέπει να νόμιζαν ότι γινόταν πάρτι...
με φαγητά και ποτά μέσα.
Έβαλαν και κάποιους κρατούμενους να παίζουν μουσική...
για να συμβάλουν στην ατμόσφαιρα.
Σύντομα μάθαμε ότι το φορτηγό είχε άλλη αποστολή.
Ο Ρόσμαν το είχε μετατρέψει σε θάλαμο αερίων.
Η εξάτμιση ξαναγυρνούσε μέσα στο φορτηγό...
έτσι που όλοι μέσα πέθαιναν από τις αναθυμιάσεις.
Η έκφραση στα μάτια της Έσθερ μου έμεινεχαραγμένη για πάντα.
Μετά τον θάνατό της, πέθανε και η ψυχή μέσα μου.
Το σώμα και το πνεύμα μου, όμως, συνέχισαν να ζουν.
Ήμουν αποφασισμένος να επιβιώσω...
για να πω μια μέρα στον κόσμο τι έκανε ο Ρόσμαν στον λαό μας εκεί.
Πήτερ;
Είναι περασμένες οκτώ.
-Δεν θα 'πρεπε να ήσουν στον κλαμπ; -Προσπάθησα να βρω ταξί, αλλά δεν μπόρεσα.
Ταξί; Γιατί χρειάζεσαι ταξί; Δεν σε πηγαίνω εγώ πάντα;
ΚΑΜΠΑΡΕ ΡΕΓΚΙΝΑ
Από το 1941 και έως το τέλος του πολέμου...
περισσότεροι από 200.000 Εβραίοι της Γερμανίας μεταφέρθηκαν στη Ρίγα.
Μόνο 400 γύρισαν ζωντανοί.
Κατά το τέλος του 1944, αρχίσαμε ν' ακούμε τον βαρύ ήχο των όλμων.
Κυκλοφορούσαν φήμες ότι οι Ρώσοι είχαν καταλάβει τα προάστια της Ρίγα...
κι ότι ο γερμανικός στρατός είχε αναγκαστεί σε υποχώρηση.
Στις 11 Οκτωβρίου, πενήντα από εμάς που επιζήσαμε, μας πήγαν στο λιμάνι.
Βοηθούσαμε τραυματίες στρατιώτες ν' ανέβουν στο πλοίο...
όταν ο Ρόσμαν έφτασε με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο...
και έδωσε εντολή να τους ξανακατεβάσουμε.
Σκόπευε να επιτάξει το πλοίο εκ μέρους των Ες Ες.
Ο Λοχαγός πέθανε πριν ακουμπήσει στο έδαφος.
Το μετάλλιο που έπεσε από το στήθος του στο χιόνι...
ήταν ο Σταυρός των Ιπποτών με διεμβολή φύλλου δρυός.
Στις αρχές του 1945, λίγες βδομάδες πριν την απελευθέρωση...
ο λοχαγός Ρόσμαν των Ες Ες αποφάσισε να εξαφανιστεί.
Ξεγλίστρησε κρυφά με ένα αμάξι και δυο άλλους αξιωματικούς.
Φορούσε τη στολή δεκανέα του στρατού ξηράς.
Τον είδα να φεύγει και έβαλα σκοπό μια μέρα να τον φέρω ενώπιον της δικαιοσύνης.
Τώρα, όμως, ξέρω ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ.
Δεν κρατώ κακία απέναντι στον γερμανικό λαό.
Οι λαοί δεν είναι μοχθηροί. Μόνο οι άνθρωποι είναι μοχθηροί.
Αν, μετά τον θάνατό μου, βρει κανείς αυτό το ημερολόγιο και το διαβάσει...
μπορεί κάποιος καλός φίλος να πει μια προσευχή για μένα;
Ακόμα ξύπνιος;
Ναι.
Είσαι καλά;
΄Οχι.
΄Εχω μια δουλειά να κάνω.
Δεν ξέρεις καν αν αυτός ο Ρόσμαν ζει.
Αν, όμως, κρύβεται κάπου και τον έβρισκα...
αυτό θα άξιζε την επένδυσή σου;
Οι νεκροί Εβραίοι δεν ενδιαφέρουν κανέναν.
Αυτοί που σκότωσε ο Ρόσμαν...
δεν ήταν Ρώσοι ή Πολωνοί, ήταν Γερμανοί.
Γερμανο-Εβραίοι.
-Παρόλα αυτά, Γερμανοί. -Τραγικό.
Δεν είναι φρικτός ο κόσμος;
Αυτές είναι οι καλύτερες που βρήκαμε για την κα Τζόνσον.
Και νομίζεις ότι γι' αυτό θα έπρεπε να σου δώσω ένα κονδύλι...
γιατί τα θύματα της Ρίγα ήταν Γερμανο-Εβραίοι;
Ναι.
Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν, Πήτερ. Δεν έχει ψωμί.
-Για μένα έχει. -Άκου τη συμβουλή μου. Παράτα το.
Μα, Πήτερ, γιατί;
Γιατί θέλεις να το κάνεις, έτσι ξαφνικά;
Τελείωσε.
Κανείς δεν θέλει αυτές τις φρικτές δίκες πλέον.
Οι άνθρωποι ταράζονται.
Δεν θα 'πρεπε να τους ταράζει η αλήθεια.
Ποια είναι η αλήθεια;
Τι πραγματικά γνωρίζετε εσείς οι νέοι;
΄Ησασταν πολύ μικροί για να καταλάβετε πώς ήταν.
Εγώ πάω να φτιάξω καφέ.
Μητέρα...
πώς ήταν για σένα;
Για μένα;
Τότε μέναμε στην οδό Περφαλστράσε.
΄Ησουν τόσο μικρός.
Ακούγαμε βομβαρδισμούς κάθε νύχτα.
΄Ενα βράδυ, βγήκαμε από το υπόγειο κι όλος ο δρόμος είχε καταστραφεί.
Παντού υπήρχαν βόμβες πυρός.
Προσπαθούσα μόνο...
Προσπαθούσα μόνο να σου κρύβω τα μάτια...
για να μη βλέπεις τους ανθρώπους να καίγονται σαν πυρσοί.
΄Οταν γύρισε ο πατέρας σου με άδεια...
έκανε τρεις μέρες να μας βρει, γιατί είχαμε μετακομίσει.
Μέναμε με μια οικογένεια στην άλλη πλευρά της πόλης...
στην Άλτονα. ΄Ισως το θυμάσαι αυτό.
Πώς ήταν ο πατέρας μου;
Του μοιάζω καθόλου;
΄Ηταν πάντα...
πολύ σίγουρος για τον εαυτό του.
΄Ισως ήταν λίγο πιο ασφαλής.
Τότε, λοιπόν, θα σου πω κάτι.
Ο πατέρας θα ήταν ο πρώτος που θα 'λεγε «ξεκίνα».
Δεν μου αρέσουν οι δημοσιογράφοι.
Δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Είναι απλά κάτι σαν ιστορία...
ανθρώπινο ενδιαφέρον, ξέρετε.
Δεν μπορείτε ν' ανεβείτε. Το έχω ήδη νοικιάσει το διαμέρισμα.
Είχε τίποτα υπάρχοντα;
Υπάρχοντα;
-Είναι πίσω στην αυλή. -Μπορώ να τα δω;
΄Ισως.
Αυτή είναι η γυναίκα του;
Δεν ξέρω.
Είχε καθόλου φίλους;
-Δεν έβλεπε κανέναν, μόνο τον γερο-Μαρξ. -Μαρξ;
Συνήθως παραλάμβαναν τη σύνταξη μαζί.
Μπορείς να μου τον περιγράψεις;
Ηλικιωμένος. Λεπτός. Μακριά άσπρα μαλλιά.
Φοράει πάντα ένα γκρι κασκόλ.
Ο Χερ Μαρξ;
Μπορώ να καθίσω;
Θα ήθελα να σας μιλήσω για τον φίλο σας, τον Σάλομον Τάουμπερ.
-Πέθανε. -Ναι, το ξέρω.
Είστε αστυνομικός;
΄Οχι.
Δεν είστε από τις αρχές;
-Την αστυνομία; -Είμαι δημοσιογράφος. Πήτερ Μίλερ.
Πριν δώσει τέλος στη ζωή του...
κατέγραψε τις εμπειρίες του από το στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Ρίγα.
΄Ενα ημερολόγιο.
΄Ησασταν κι εσείς στη Ρίγα;
Άουσβιτς.
Στο ημερολόγιο, ο φίλος σας αναφέρει έναν αξιωματικό των Ες Ες...
ονόματι Ρόσμαν.
Λοχαγός ΄Εντουαρντ Ρόσμαν.
Θέλω να μάθω ό,τι μπορώ γι' αυτόν.
΄Ισως να ζει ακόμα.
Οτιδήποτε.
Ο Ρόσμαν ζει ακόμα.
-Πού το ξέρετε; -Ο Σάλομον τον είδε.
Ναι, το διάβασα. Το 1945.
Συνέβη πριν τρεις βδομάδες. Εδώ στο Αμβούργο.
Είστε σίγουρος;
Τον είδε να βγαίνει από την όπερα με κάτι φίλους.
Γιατί δεν πήγε στην αστυνομία;
Πήγε. Το ανέφερε.
Η αστυνομία, όμως, είπε ότι δεν είχε αποδείξεις.
Γι' αυτό αυτοκτόνησε.
Βλέπεις, τα είχε βάλει με την Οντέσσα.
Την Οντέσσα;
΄Επρεπε να ήταν σαν κι εμένα.
Το μόνο που με νοιάζει είναι να μπω σ' ένα πλοίο για το Ισραήλ.
Οντέσσα; Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς.
΄Ελα τώρα, Καρλ.
Είναι κάποια μυστική οργάνωση.
Πόσα γνωρίζεις γι' αυτήν;
Μόνο ιστορίες, ψίθυρους, φήμες.
Παράτα το, Πήτερ, σε παρακαλώ.
Πού είναι το ημερολόγιο;
-Σε ασφαλές μέρος. -Το θέλω πίσω.
Τι συμβαίνει; Μετάνιωσες που μου το έδωσες;
Σου το έδωσα γιατί πίστευα πως θα έφτιαχνε μια ενδιαφέρουσα ιστορία...
όχι ολόκληρη έρευνα.
Μου το έδωσες γιατί σε συγκίνησε και πίστεψες ότι θα συγκινούσε κι εμένα.
-Με συγκίνησε. -Ανήκει στην αστυνομία.
Δεν θέλεις να το συνεχίσω και να κυνηγήσω τον ΄Εντουαρντ Ρόσμαν;
Μόνικα, έχουμε δουλειά.
Τα παιδιά θέλουν να πουν καληνύχτα στον θείο Πήτερ.
-Τότε πείτε καληνύχτα. Γρήγορα, όμως. -Καληνύχτα, ΄Ερικ!
Καληνύχτα, θείε Πήτερ.
-Καληνύχτα, θείε Πήτερ. -Καληνύχτα, Γκρέντελ.
Και τώρα στα κρεβάτια σας.
Θ' ανέβω να σβήσω το φως.
Γιατί φοβάσαι τόσο;
Σου λέω μην ανακατεύεσαι. Δεν είναι δικιά σου δουλειά.
Οι εγκληματίες πολέμου είναι δουλειά της αστυνομίας, όμως δεν κάνει τίποτα...
γι' αυτό θα κάνω εγώ.
-Το γραφείο του γενικού εισαγγελέα; -Ποιο τμήμα;
-Εγκλημάτων πολέμου. -Δεύτερος όροφος. Γραφείο 223.
Ευχαριστώ πολύ.
Ρίγα, και το όνομα ήταν;
Ρόσμαν, ΄Εντουαρντ.
Τι συμβαίνει εδώ;
-Ο κος ήθελε... -Τον άκουσα.
Ποιος σ' έστειλε εδώ;
Είμαι δημοσιογράφος.
Πέρασε στο γραφείο μου.
Μπορώ να δω την ταυτότητά σου;
Γιατί ενδιαφέρεσαι τόσο πολύ για τον λοχαγό Ρόσμαν;
΄Εχει ξεκινήσει έρευνα για το άτομό του;
-Γιατί θέλεις να μάθεις; -Είναι θέμα δημόσιου ενδιαφέροντος.
Ερευνούμε πολλά πράγματα...
όμως δεν μπορούμε να δίνουμε πληροφορίες για τη πρόοδο αυτών των ερευνών.
Εγώ απλά ρώτησα αν έχει ξεκινήσει έρευνα.
Το θέμα είναι εμπιστευτικό. Δεν μπορώ να το συζητήσω.
Ναι; Συνέδεσέ τον.
Χερ Στρατηγέ. Τι ευχάριστη έκπληξη!
Κι εγώ χαίρομαι που σας ακούω, κύριε.
Φυσικά και θα έρθω. ΄Εχω την πρόσκληση μπροστά μου.
Το μόνο βραδινό του έτους που δεν θα έχανα με τίποτα.
ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΖΙΓΚΦΡΙΝΤ
Θα περάσω να σας πάρω εγώ. Τι λέτε γι' αυτό;
Στις επτά, ώστε να πάμε μαζί.
Ωραία.
Οφείλω να σε προειδοποιήσω, Μίλερ.
Είναι σοβαρό αδίκημα η παρεμπόδιση των μηχανισμών της δικαιοσύνης.
Μέσα σε 13 χρόνια κατορθώσατε να φέρετε σε δίκη τρεις άνδρες τον Ες Ες...
όλοι τους απλοί στρατιώτες. Σε 13 χρόνια!
-Άκου... -Δικαιοσύνη!
ΕΤΗΣΙΟΣ ΧΟΡΟΣ - ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΖΙΓΚΦΡΙΝΤ
Είναι μια όμορφη βραδιά, άνδρες, και χαίρομαι που σας βλέπω.
Δεν μπορούν να μας ξεκάνουν, έτσι;
Ποτέ, Χερ Όμπερστ!
Ορίστε ο ταγματάρχης Κραντζ.
Δεν γέρασε καθόλου, απ' ότι βλέπωΙ
Έχουμε απομείνει πολλοί.
Σας καλωσορίζω όλους στη 18η επέτειο επανένωσής μας.
Και τώρα λίγες κουβέντες από κάποιον που ήταν μακριά μας...
για αρκετάχρόνια.
Την προσοχή σας, παρακαλώ, για τον στρατηγό Γκράιφερ, τον στρατηγό μας.
Σύντροφοι...
μαζευτήκαμε όλοι μαζί εδώ απόψε.
Πότε, όμως, ήμαστανχωριστά;
Για μας, τίποτα δεν αλλάζει.
Η Γερμανία πιστεύει πως δεν μαςχρειάζεται πλέον...
όμως μια μέρα θα καταλάβει τι κάνειΙ
Θα είμαστε το ίδιο δυνατοί, όπως ήμασταν πάντα.
Θαχρειαστείχρόνος...
όμως τα ιδανικά θα έχουν παραμείνει αναλλοίωτα.
Όταν θαχτυπούν ξανά τα τύμπανα και θα παιανίζουν οι μπάντες...
και θα κυματίζουν και πάλι οι σημαίες μας...
και το έθνος μας θα είναι και πάλι ενωμένο...
τότε θα προελαύσουμε μαζί μέχρι την άκρη της ΓηςΙ
Ένας λαός. Μια Γερμανία. Ένας ηγέτηςΙ
Χαίρομαι που επιστρέφω, ακόμα κι αν πρόκειται για λίγες μόνο ώρες.
Ο Γκράιφερ το παρατράβηξε απόψε.
Πολύ ανόητο.
Θα βρεθεί πάλι μπλεγμένος. Να τον προειδοποιήσετε.
Μάλιστα, Χερ Στρατηγέ.
-Βγάλε το παλτό σου, Βέρνερ. -Ευχαριστώ.
-Ουίσκι; -Πολύ λίγο, ευχαριστώ.
-Φέρντιναντ; -Τίποτα, ευχαριστώ.
-Τίποτα. Πάγο; -΄Οχι, ευχαριστώ.
Τι ήταν αυτό το επεισόδιο απόψε στη συγκέντρωση;
΄Ενας νεαρός δημοσιογράφος. Τα ξέρουμε όλα γι' αυτόν.
Τι ήθελε;
Ρωτούσε για τον ΄Εντουαρντ...
δεν θα βγάλει άκρη όμως.
-Το έχουμε τακτοποιήσει. -Το ελπίζω.
Ο μόνος λόγος που σας επισκέπτομαι είναι για να προστατεύσω το σχέδιο.
-Καθήστε, κύριοι. -Ευχαριστούμε.
Η τελική ημερομηνία για τους πυραύλους του Νάσερ είναι πλέον...
η 1η Μαρτίου.
Είναι αναγκαίο...
το σύστημα τηλεδιεύθυνσης να είναι έτοιμο τουλάχιστον έξι βδομάδες πριν.
Μείνετε ήσυχος, Χερ Στρατηγέ. Θα είναι.
΄Ηλπιζα πως με το θάνατο του Κένεντυ θα κερδίζαμε λίγο χρόνο...
όμως φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Τζόνσον...
θα πιέσει για τη συμφωνία εξοπλισμών με τους Εβραίους.
΄Εχουμε, λοιπόν, τρεις μήνες για την υπόσχεσή μας στην Αίγυπτο...
αν οι πύραυλοι του Χελουάν πρόκειται τελικά να εκτοξευθούν...
εναντίον του Ισραήλ.
΄Επρεπε να τους έβλεπες. Η ίδια νοοτροπία.
Νόμιζα πως τελείωσε, όμως ακόμα συνεχίζεται.
-Το είπες στην αστυνομία; -Να τους πω τι;
΄Οτι σου επιτέθηκαν. ΄Οτι σου έσπασαν την κάμερα.
Θα έλεγαν ότι δεν είχα λόγο να 'μαι στη συγκέντρωση.
Και θα 'χαν δίκιο.
Λυπάμαι για τον άνθρωπο, αλλά από τότε που ξεκίνησε η ιστορία...
αντιμετωπίζεις μόνο προβλήματα.
Ποιος νοιάζεται;
Εγώ νοιάζομαι!
Νιώθω μια ευθύνη.
Ευθύνη για τι;
Πρωτοφανές για μένα, ε;
Ας το ξεχάσουμε.
Αύριο θα σηκωθώ νωρίς.
Θα πάμε να ψωνίσουμε μαζί για τα Χριστούγεννα.
΄Ερικ, Μόνικα και Καρλ.
-Κανείς άλλος; -Είναι και η μητέρα σου.
-Σωστά. Η μητέρα. -΄Επρεπε να της παίρναμε τα σκουλαρίκια.
Δεν θα τα φορούσε ποτέ. Δεν φοράει ποτέ πράγματα που της αγοράζω.
Θα της πάρω κάτι που θα το χρησιμοποιώ κι εγώ.
Τότε ν' αγοράσουμε τα σκουλαρίκια. Θα σου πήγαιναν πολύ.
Θα της πάρω καινούριο νυχτικό.
Είμαι καλά. Είμαι καλά.
΄Ισως να έγινε κατά λάθος.
Δεν έγινε κατά λάθος. Το ξέρεις καλά, όπως κι εγώ.
Σ' έσπρωξε!
Δεν με νοιάζει. Αρκετά ανέχτηκα.
Αρκετά ανέχτηκες εσύ;
Εμένα έσπρωξαν στις γραμμές κι αρκετά ανέχτηκες εσύ;
Πήτερ, σε παρακαλώ, μην συνεχίζεις. Φοβάμαι.
Δεν μπορώ να σταματήσω τώρα.
Εντάξει.
Αν είναι να πας κάπου αύριο, τότε θα έρθω μαζί σου.
Δεν θα πας πουθενά.
Πήτερ, γιατί το κάνεις αυτό;
Σε παρακαλώ, μην κάνεις αυτήν την ερώτηση.
Πρέπει να το κάνω και πρέπει να το κάνω μόνος.
Δεν ξέρω αν θα με βρεις εδώ, όταν επιστρέψεις.
Σε παρακαλώ, ας είσαι εδώ.
ΒΙΕΝΝΗ - 7 Δεκεμβρίου
Πολλοί ψάχνουν τη διεύθυνση του Σάιμον Βίσενταλ...
-δεν τη δίνουμε, όμως, σε όλους. -Πρέπει να τον δω. Είναι επείγον.
Πάντα είναι. Λυπάμαι.
Βλέπετε, πέρα από τον Άιχμαν...
ο Βίσενταλ έστειλε χίλιους εγκληματίες πολέμου στα δικαστήρια.
Αυτό σημαίνει χίλιοι λόγοι, για να παίρνουμε μέτρα ασφαλείας.
Τα βλέπετε αυτά;
΄Ολα έχουν παραλήπτη τον Βίσενταλ.
Δεν θα διανεμηθούν, όμως, έως ότου εξεταστούν.
Να εξεταστούν για τι; Για βόμβα;
Αυτό το αφήνουμε στην αστυνομία.
Αυτοί ξέρουν τι να ψάχνουν.
΄Ισως θέλεις να δεις τα διαπιστευτήριά μου.
Διαπιστευτήρια;
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ
Χερ Μπίχλερ, αυτός ο κύριος θέλει να φύγει.
Μπορείς να τον συνοδεύσεις μέχρι έξω, σε παρακαλώ;
Να προσέχεις, πριν αρχίσει να ενδιαφέρεται για σένα η αστυνομία.
Φυσικά και δεν θα σου πει κανείς! Τι περίμενες;
Τι τον θέλεις τον Σάιμον Βίσενταλ;
Πρέπει να τον δω επειγόντως. Έχεις τη διεύθυνσή του;
Μπορώ να τη βρω.
Αλλά, Πήτερ, αυτή είναι η τελευταία φορά που σε βοηθάω.
Ξαναπάρε με κατά τις τρεις και να θυμάσαι, είναι εμπιστευτικό.
Τι ήταν αυτό;
Ο φίλος μου ο δημοσιογράφος τηλεφώνησε από τη Βιέννη.
Ναι; Συνέδεσέ τον.
Θα το τελειώσω αργότερα.
Ναι, ακούω.
΄Οχι, έκανες πολύ καλά που τηλεφώνησες.
Μείνε κοντά στον Μπράουν μέχρι να το τακτοποιήσω.
Δώσε μου το νούμερο του δρ Σουλτς στη Βιέννη.
Ο κωδικός είναι 432, χερ Ντάιλμαν.
Το νούμερο είναι 5-1-7-2-6-5.
Ο-Ν-Τ-Ε-Σ-Σ-Α.
Οργάνωση πρώην μελών των Ες Ες.
Σχηματίστηκε στο τέλος του πολέμου...
για να βοηθήσει τους Ες Ες να εξαφανιστούν.
Για να τους βγάλει από τη Γερμανία. Να τους δώσει καινούριες ταυτότητες.
Χιλιάδες έλαβαν πλαστά έγγραφα.
Πάνε 20 χρόνια που τελείωσε ο πόλεμος.
΄Ομως η Οντέσσα μεγάλωσε, σαν τον ιστό της αράχνης.
Απλώνεται σε πολλές χώρες:
Αργεντινή, Αίγυπτος, Ισπανία, Παραγουάη.
Και το κέντρο της είναι στη Γερμανία...
σήμερα.
Μετά τον πόλεμο...
έβαλαν στόχο να εισχωρήσουν σε κάθε δραστηριότητα.
Εμπόριο, δικαστές, δικηγόρους...
τοπικές κυβερνήσεις, ακόμα και την αστυνομία.
Αυτό απαιτεί πολλά χρήματα.
Χρήματα;
΄Εχουν εκατομμύρια!
Οι Ες Ες φυγάδευσαν όλον τον χρυσό και τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς...
λίγο πριν καταρρεύσει η Γερμανία.
΄Ενα μεγάλο μέρος του βρίσκεται σε υπόγεια φυλάκεια...
κάτω από τα πλακόστρωτα της Ζυρίχης, στην Ελβετία.
Ναι, έχουν πολλά.
Τους αναγνωρίζεις αυτούς;
Τα μέλη της αστυνομίας του Αμβούργου.
Τώρα ξεδίπλωσε το χαρτί.
Ες Ες, Ες Ες...
κι αυτοί οι δύο μέλη της Οντέσσα.
Ενδιαφέρον, ε;
Κυκλοφορούν χιλιάδες τέτοιοι ελεύθεροι.
Τι το ιδιαίτερο έχει ο Ρόσμαν, λοιπόν;
Χερ Βίσενταλ...
διαβάσατε το ημερολόγιο.
Ρόσμαν, ΄Εντουαρντ. Μπλε φάκελος.
Ελεύθερος εγκληματίας.
Ο Ρόσμαν συνελήφθη από τους Βρετανούς...
στις 20 Δεκεμβρίου 1947, στο Γκρατς.
Τον ανέβασαν φρουρούμενο σε ένα τρένο για το Μόναχο.
Δραπέτευσε, όταν πήγε στην τουαλέτα.
΄Εσπασαν την πόρτα, όμως το παράθυρο ήταν ανοιχτό...
κι ο Ρόσμαν έλειπε.
Βρήκαν τα ίχνη του στο χιόνι.
Προφανώς είχε τραυματιστεί.
Κατάφερε και γλύτωσε, όμως, και ήρθε σε επαφή με την Οντέσσα.
Θα του έδιναν ένα από αυτά.
-Διαβατήριο; -΄Οχι ένα κοινό διαβατήριο.
΄Ενα πλαστό διαβατήριο για τα μέλη της Οντέσσα.
Και μ' αυτό, μια νέα ταυτότητα.
΄Ενα νέο πιστοποιητικό γέννησης, μια νέα δουλειά, μια νέα ζωή.
Παρεμπιπτόντως, αυτός συνελήφθη.
Βρες εκείνον που κατασκευάζει αυτά...
και θα έρθεις πιο κοντά στον Ρόσμαν.
Δεν ξέρω καν πώς μοιάζει ο Ρόσμαν.
Ο Ρόσμαν.
-Πότε τραβήχτηκε αυτή; -Πριν από εννέα χρόνια. Στη Νότια Αμερική.
Ο άνθρωπος που τράβηξε τη φωτογραφία είπε ότι κούτσαινε.
Πιθανώς το αποτέλεσμα της πτώσης του από το τρένο.
Μπορώ να τη δανειστώ;
Θα βγάλω μια φωτοτυπία.
Το 312, παρακαλώ. Αναχωρώ σήμερα.
Χερ Μίλερ; Ο Χερ Πήτερ Μίλερ;
-Μάλιστα. -Μήπως θα μπορούσαμε να τα πούμε κάπου;
-Στο δωμάτιό σας, ίσως; -Μπορούμε να μιλήσουμε κι εδώ.
Βεβαίως. Ονομάζομαι Σμιτ. Δρ Σμιτ.
-Τι θέλετε; -΄Ισως θα μπορούσαμε να καθίσουμε.
Πολύ όμορφο ξενοδοχείο.
-Λίγο ακριβό για μένα. -Τι θέλετε;
Είστε δημοσιογράφος, έμαθα.
Σας ακολουθεί η φήμη του πλέον επιμελούς κι επίμονου.
Κάποιοι φίλοι μου άκουσαν πως κάνετε μια έρευνα...
για ορισμένα γεγονότα που συνέβησαν πριν από πολύ καιρό.
-Εννοείτε τον ΄Εντουαρντ Ρόσμαν, έτσι; -Σωστά.
-Πολύ σωστά. -Λοιπόν;
Ο ΄Εντουαρντ Ρόσμαν είναι νεκρός.
-Δεν το ήξερα. -Φυσικά και όχι.
Δεν υπάρχει λόγος να το ξέρετε.
Είπα να σας το μεταφέρω για να μη χάνετε άδικα τον χρόνο σας.
Πείτε μου κάτι, δρ Σμιτ, πότε ακριβώς πέθανε;
Τον Μάιο του 1945, πολεμώντας την επέλαση των Αμερικανών.
Λυπάμαι. Πρέπει να προσπαθήσετε περισσότερο.
Ο Ρόσμαν συνελήφθη από τους Βρετανούς τον Δεκέμβριο του 1947.
Δεν σε ενημέρωσαν καλά οι φίλοι σου πριν σε στείλουν εδώ;
Σταμάτα την έρευνα!
Ο Ρόσμαν εθεάθη ζωντανός στο Αμβούργο φέτος.
Δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Μόλις μου το επιβεβαίωσες εσύ.
Καλή σας μέρα, Χερ δόκτορα Σμιτ.
-Ακίνητος! -Τα κλειδιά.
Για τελευταία φορά:
Τι γνωρίζεις για την Οντέσσα;
Μόνο όσα μου είπε ο Σάιμον Βίσενταλ.
Τότε, γιατί αφότου μίλησες με τον Βίσενταλ...
επικοινώνησες με τον Φέρντιναντ Σουλτς;
Δρ Σμιτ. Μου συστήθηκε ως δρ Σμιτ...
και δεν επικοινώνησα εγώ μαζί του.
Αυτός επικοινώνησε μαζί μου!
Ντέηβιντ, δώσε μας 15 λεπτά και θα φτάσουμε στην αλήθεια.
Σας λέω την αλήθεια.
Σας είπα την αλήθεια.
Λες ότι σε απείλησε.
Ναι.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Λόγω του ενδιαφέροντός σου γι' αυτό το ημερολόγιο.
Ναι, ναι!
Ο Πήτερ Μίλερ εθεάθη τελευταία φορά στη Βιέννη πριν δύο μέρες.
΄Ενας από τους συντρόφους μας μίλησε μαζί του στο ξενοδοχείο.
Από τότε τον χάσαμε εντελώς.
Ποιος ήταν επικεφαλής;
Εγώ είμαι επικεφαλής!
Ορίστε οι πληροφορίες.
Η διεύθυνση της φίλης του, το διαμέρισμά του στο Αμβούργο.
Υπάρχει και μια λίστα με ανθρώπους που μπορούν να σε βοηθήσουν.
Κράτα με ενήμερο για κάθε σου κίνηση.
Δεν θα σε φωνάζαμε, αν δεν ήταν υψίστης σημασίας.
Κι όταν τον βρω;
Σκότωσέ τον!
Γιατί τρέχεις;
-Γιατί φοβάσαι; -Άφησέ με. Με πονάς.
Πες μου μόνο πού είναι ο φίλος σου.
-Δεν ξέρω. -Μη μου τα λες εμένα αυτά.
Πού είναι; Πού είναι ο Μίλερ;
-Στη Βιέννη. -Δεν είναι.
΄Εφυγε πριν από πέντε μέρες.
-Πού είναι τώρα; -Και να 'ξερα δεν θα σου 'λεγα.
Δεν θέλω να με παρεξηγήσεις.
Λοιπόν, πού είναι ο Μίλερ;
Σταμάτα! Άσε με να μπω, γρήγορα!
Τι συνέβη;
Μου επιτέθηκε ένας άνδρας.
Πού μένεις; Θα σε πάω σπίτι.
Ευχαριστώ.
Σου είπα πως είμαστε μέλη των Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών.
Πρέπει να σου πω επίσης πως προσπαθήσαμε ήδη δύο φορές...
να εισχωρήσουμε στην Οντέσσα.
Το θέμα είναι: μέχρι πού θα έφτανες για να βρεις αυτόν τον άνδρα;
Θα ρίσκαρες τη ζωή σου;
Το 'χω κάνει ήδη.
΄Εχεις μεγαλύτερες ελπίδες να τον βρεις...
αν παρεισφρύσεις ο ίδιος στην Οντέσσα, φυσικά.
΄Εχεις κάποια πλεονεκτήματα απέναντι στους άλλους δύο.
Ποια είν' αυτά;
Κατ' αρχήν δεν είσαι Εβραίος, και...
Τι συνέβη στους άλλους δύο;
Ο πρώτος βρέθηκε πνιγμένος στον ποταμό ΄Ελμπε.
Ο δεύτερος εξαφανίστηκε χωρίς κανένα ίχνος.
΄Ομως έχουμε διδαχθεί από τα λάθη μας.
Οι σύνδεσμοί μας είναι καλύτεροι από πριν.
΄Ενας είναι ειδικός σε όλα τα θέματα των Ες Ες.
Θα σε ενημερώσει διεξοδικά.
Τον εμπιστεύεστε;
΄Οσο εμπιστευόμαστε κι εσένα.
-Τι θα κερδίσετε εσείς από αυτό; -Πληροφορίες για την Οντέσσα.
΄Ο,τι πληροφορία θα μπορούσες να μας μεταφέρεις.
Εντάξει, θα το κάνω.
Πήρες τη σωστή απόφαση.
Ας αρχίσουμε. Έχουμε πολλά να κάνουμε.
Θα ξεκινήσουμε με τον Χάρσταϊν στο Γενικό Νοσοκομείο της Βρέμης.
Θέλω τον φάκελο του Ρολφ Γκούντερ Κολμπ.
Κολμπ;
Κλινική Αρκάντια - Ντέλμενχορστ
Πότε θα γυρίσει ο επιθεωρητής Μπράουν;
΄Ισως την άλλη βδομάδα. Λείπει για μια υπόθεση.
Υπάρχει κανείς που θα μπορούσε να μείνει μαζί σας για λίγες μέρες;
Η μητέρα του Πήτερ, όμως μένει στο Άρενσμπουργκ.
Δεν θα ήθελα να την αναστατώσω.
Δεν θα 'πρεπε να μείνετε μόνη, ξέρετε.
Μπορώ να φροντίσω να έρθει κάποιος να μείνει μαζί σας.
-Δεν νομίζω πως θα μου άρεσε ένας ξένος... -Μια γυναίκα. Αστυνομικός.
Θα αισθάνεστε ασφαλής μαζί της.
-Πιστεύετε πως είναι απαραίτητο; -Αν δεν το πίστευα, δεν θα το πρότεινα.
Θα σας τη φέρω το συντομότερο δυνατό.
Μην βγαίνετε έξω παρά μόνο για τα αναγκαία.
Μείνετε μακριά από το κλαμπ και κρατήστε επαφή μαζί μας.
Κι αν επικοινωνήσετε με τον φίλο σας, ενημερώστε μας.
-΄Ονομα; -Ρολφ Γκούντερ Κολμπ.
-Αριθμός Ες Ες; -6-2-1-8-0-2.
-Βαθμός; -Δεκανέας.
-Μονάδα; -22ο Ειδικό Τάγμα των Ες Ες...
στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Φλόσενμπουργκ.
Πες μου, δεκανέα Κολμπ, πώς είναι ο Άρειος;
Ο Άρειος είναι ανίκητος! Ο ηγέτης που διάλεξε η φύση!
Πόσο διαρκεί η ζωή ενός κατάδικου σε στρατόπεδο συγκέντρωσης;
Από μια μέρα έως εννέα μήνες.
-Ποια ημερομηνία κατετάγης; -Τον Ιανουάριο του 1944.
Ποιος ήταν ο διοικητής σου στο στρατόπεδο στο Φλόσενμπουργκ;
Ο ταγματάρχης Μαξ Κέγκελ.
-Ποιο είναι το ρητό των Ες Ες; -«Τιμή μου είναι η πίστη.»
-Του στρατοπέδου; -«Υπάρχει οδός προς την ελευθερία.
«Είναι στρωμένη με υπακοή, σκληρή δουλειά, τιμιότητα, τάξη...
«καθαριότητα, εγκράτεια, ειλικρίνεια, ετοιμότητα...
«να θυσιαστείς κι αγάπη προς τη γη των πατέρων.»
Πώς μπορούμε να επωφεληθούμε από τον θάνατο ενός κρατούμενου;
Με την εμπορική χρήση του πτώματος.
Χρυσά σφραγίσματα, ρούχα, μαλλιά.
Κάθε πτώμα, όμως, σημαίνει την απώλεια δύο μάρκων...
λόγω του κόστους της αποτέφρωσης.
Το μέηκ-απ θα το καταλάβουν. Χρειαζόμαστε κάτι άλλο.
-΄Ομως πρέπει να τον γεράσουμε 10 χρόνια. -Πήτερ, σε παρακαλώ, έλα στο φως.
Βλέπεις, έχει νεαρό πρόσωπο, νεαρό δέρμα.
΄Οχι μέηκ-απ, όμως κάτι μπορώ να κάνω γύρω από τα μάτια.
-Λυπάμαι, αλλά όπως σου είπα... -Το μουστάκι είναι καλό.
Ο Κολμπ είχε τατουάζ με την ομάδα αίματος...
και θα το έβγαζε αν τον καταδιώκανε...
γι' αυτό πρέπει να αποκτήσεις την ουλή.
-Καταλαβαίνω. -Θα το κανονίσει ο ΄Οστερ αμέσως.
Βγάλε τη ζακέτα σου.
Σήκωσε το χέρι σου.
Σφίξε τη γροθιά σου όσο πιο δυνατά μπορείς.
Το πρώτο πράγμα που κοιτάνε είναι η ουλή.
΄Ο,τι έκανα κι εγώ.
Γιατί πρέπει να το μάθω με τόση ακρίβεια;
Πάνε 20 χρόνια που ο Κολμπ ήταν στα Ες Ες.
Τώρα είναι φούρναρης, όχι στρατιώτης.
Σήκωσε το όπλο.
Είναι 40 ετών και αναρρώνει από πρόβλημα όγκου.
Είναι τρελό! Φτάνει πια. Κουράστηκα.
Αυτά που προσπαθώ να σου μάθω ίσως σου σώσουν τη ζωή.
Σήκωσε το όπλο.
Χρειάζομαι άλλες δύο βδομάδες.
-Δεν είναι έτοιμος. -Δεν έχουμε άλλο χρόνο.
-Είναι έτοιμος. -Μα, Ντέηβιντ...
-Μπορώ να περάσω; -Ορίστε ο νέος μας άνθρωπος.
-Πως αισθάνεσαι; -Φοβισμένος.
-Αυτό είναι. -Εις υγείαν!
Ορίστε κάποια χρήματα.
Άδεια οδήγησης και το ρολόι που ζήτησες.
Αυτό είναι ένα γράμμα από τον εργοδότη σου τον ΄Εμπερχαρντ...
στο αρτοποιείο, σε δικό του χαρτί.
Λείπει διακοπές για τρεις βδομάδες και δεν μπορούν να τον βρουν.
Τόσο χρόνο έχεις, λοιπόν.
Τρεις βδομάδες.
Ξέρεις τον σύνδεσμό σου στο Μόναχο, όμως ο Άκερμαν είναι πονηρός.
Να θυμάσαι τον Σιδηρούν Σταυρό και μην ξεχάσεις να σηκώσεις το ξίφος.
-Μπορώ να σας βοηθήσω; -Βλέπω πουλάτε παράσημα.
Ενδιαφέρομαι για έναν Σιδηρούν Σταυρό, δευτέρας τάξεως. Αυθεντικό.
Για ενθύμιο;
Για τη συλλογή μου.
Δευτέρας τάξεως.
Δεν έχει σβάστικα στο κέντρο.
Μόνον τέτοιους μας επιτρέπουν να πουλάμε.
Εξαιρούνται οι φίλοι, χερ Άκερμαν.
Μου είπαν να σας δώσω αυτό.
΄Ενα λεπτό, παρακαλώ.
Τα αγοράζουν οι Αμερικανοί τουρίστες για χαρτοκόπτες.
΄Ισως μπορέσω να σας βοηθήσω. Θα περάσετε;
Ορίστε;
Ονομάζομαι Κολμπ.
Παρακαλώ, περάστε.
Περιέγραψε τη στολή σου, Κολμπ.
Φαιοπράσινο χιτώνιο και παντελόνι.
-Ψηλές αρβύλες και δερμάτινη ζώνη. -22ο Τάγμα;
Μάλιστα, κύριε. Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Φλόσενμπουργκ.
Μείνε σε στάση προσοχής, Κολμπ.
Αυτή η επιστολή αναφέρει πως ήσουν στο νοσοκομείο.
Είχα όγκο στομάχου, κύριε.
Συνέχισε.
΄Εκανα τεστ κι αυτός ο γιατρός της πτέρυγας με κοιτούσε επίμονα.
Αναγνώρισα το πρόσωπό του.
Θυμήθηκα πως ήταν κρατούμενος στο Φλόσενμπουργκ.
Λοιπόν;
΄Ηταν ένας από τους Εβραίους που είχαμε βάλει για να κάψουν τα πτώματα...
του Ναυάρχου Κανάρη και των άλλων...
τους οποίους είχαμε εκτελέσει για την απόπειρα δολοφονίας του Φύρερ.
΄Ησουν ένας απ' αυτούς που εκτέλεσαν τον Κανάρη;
Εγώ διέταξα την ομάδα εκτέλεσης, κύριε.
Τότε ο γιατρός είδε αυτό, την ομάδα αίματος για τα Ες Ες.
Από τότε την έβγαλα.
Για να δω.
Δεν έλαβα προληπτικά μέτρα γιατί δεν σκέφτηκα...
πως θα ενδιαφέρονταν κανείς για έναν λοχία.
Τώρα μιλούν για τον Κανάρη και τους άλλους...
λες κι ήταν ήρωες.
-΄Ηταν προδότες, όλοι τους. Γουρούνια. -Αρκετά!
Σε ποιο νοσοκομείο ήσουν;
Στο Γενικό της Βρέμης.
Πτέρυγα;
Πριγκίπισσα Λουίζα.
Τον γιατρό αυτόν, πώς τον λέγανε;
Χάρσταϊν.
Είχα έρθει στο Φλόσενμπουργκ αρκετές φορές.
Το γνώριζα αρκετά καλά.
Δεν σας θυμάμαι, κύριε.
΄Οχι.
Φαίνεσαι νευρικός.
Είσαι νευρικός;
Ανησύχησα τις τελευταίες βδομάδες.
Εντάξει. Τι συνέβη μετά;
Με μετέφεραν σ' ένα αναρρωτήριο.
Ποιο;
Την κλινική Αρκάντια στο Ντέλμενχορστ.
Τότε έλαβα ένα ανώνυμο τηλεφώνημα...
που ακουγόταν πολύ επίσημο...
και μου είπε ότι αυτός ο Εβραίος είχε αναφέρει στον εισαγγελέα ποιος ήμουν.
-΄Επρεπε να εξαφανιστώ. -Ο εργοδότης σου ο ΄Εμπερχαρντ;
΄Ηρθε να με δει στο αναρρωτήριο.
΄Οταν του είπα τι είχε συμβεί, προσφέρθηκε να βοηθήσει.
-Μου έδωσε αυτό το γράμμα. -Γιατί δεν επικοινώνησε μαζί μας ο ίδιος;
΄Ισως δεν ήθελε να μιλήσει τηλεφωνικά για ένα τέτοιο ζήτημα.
΄Εφευγε για τις ετήσιες διακοπές του.
Ναι, το ελέγξαμε.
Μια κρουαζιέρα στις Δυτικές Ινδίες είναι πολύ ευχάριστη αυτήν την εποχή.
Μάλιστα, κύριε.
Θέλω αυτά τα τηλέφωνα.
Φόρεσε το σακάκι σου.
Ατυχία, ε;
Ορίστε;
16.000 κρατούμενοι στο Φλόσενμπουργκ.
Μόνο 700 σώθηκαν.
Πρέπει να σε αναγνώρισε ένας απ' αυτούς.
Μάλιστα, κύριε. Ατυχία.
Δεκανέα Κολμπ, μεταβολή προς εμένα!
΄Ελαβες το ξίφος σου;
Μάλιστα. Από τον ταγματάρχη Μαξ Κέγκελ.
Υπάρχει μια επιγραφή στη λεπίδα.
«Αίμα και τιμή», κύριε.
Πες μου, πώς ήταν οι εγκαταστάσεις στο Φλόσενμπουργκ;
-Οι εγκαταστάσεις; -Για τη στέγαση.
Δυο κοιτώνες, ένα γυμναστήριο, ένα μαγαζί για τη φρουρά, ένας οίκος ανοχής...
Στον οποίο πήγαιναν όλοι;
΄Οχι. Οι αξιωματικοί είχαν τον δικό τους.
΄Οταν κοιτούσες ψηλά από οπουδήποτε στο στρατόπεδο, τι έβλεπες;
Τον ουρανό.
Μη γίνεσαι ανόητος!
΄Οταν κοιτούσαμε ψηλά;
Εννοείτε το κατεστραμμένο κάστρο στην κορυφή του λόφου που είχαμε τα σκυλιά;
΄Ελα και κάθισε.
Νοσοκομείο Βρέμης;
Την πτέρυγα Πριγκίπισσα Λουίζα.
Τηλεφωνώ από τη Διεύθυνση Κοινωνικής Ασφάλισης, το Τμήμα Συντάξεων.
΄Ηθελα να επιβεβαιώσω αν έχετε έναν γιατρό...
στο προσωπικό σας, ονόματι Χάρσταϊν.
Ναι, υπάρχει κάποιος Τζέηκομπ Χάρσταϊν.
Ευχαριστώ.
Μπορείτε, παρακαλώ, να με συνδέσετε με το γραφείο Αρχείου;
Ναι, Ρολφ Γκούντερ Κολμπ.
Ο όγκος του υποχώρησε με τη θεραπεία.
Μεταφέρθηκε σε κλινική για ανάρρωση.
Μπορείτε να μου πείτε σε ποια;
Βεβαίως. Στην κλινική Αρκάντια στο Ντέλμενχορστ.
Ευχαριστώ.
Κλινική Αρκάντια.
Κολμπ;
΄Ενα λεπτό, παρακαλώ.
-Υπάρχει κάποιο πρόβλημα, κύριε; -Θα το μάθουμε σύντομα.
Δρ Ράιτλινγκερ. Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Ενδιαφέρομαι για έναν ασθενή ονόματι Γκούντερ Κολμπ.
Είναι ακόμα σ' εσάς;
Βγήκε την περασμένη εβδομάδα.
΄Ηταν πολύ καλύτερα.
Παρακαλώ. Αντίο.
Ο όγκος σου φαίνεται πως είναι καλύτερα.
Δεν πονάω πολύ πλέον, κύριε.
Θα χρειαστείς νέα ταυτότητα.
Και νέο διαβατήριο.
Σε στέλνω σ' έναν δικό μας στο Μπαϊρόιτ.
Ονομάζεται Κλάους Βέντσερ.
Είναι ειδικός σε τέτοια θέματα.
΄Ισως ο καλύτερος.
Αφού σε τακτοποιήσει με τα χαρτιά...
θα σε περάσει σε κάποιον άλλον που θα σου πει μετά τι να κάνεις.
Συνόδευσε τον χερ Κολμπ στον σταθμό και φρόντισε να φύγει για Μπαϊρόιτ.
-Θα σου πληρώσουμε εμείς το εισιτήριο. -΄Ησασταν πολύ ευγενικός, κύριε.
Μην ανησυχείς, Κολμπ. Μια μέρα θα σου ζητήσουμε να μας βοηθήσεις εσύ.
-Πρέπει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον, έτσι; -Μάλιστα, κύριε.
Το τρένο για Μπαϊρόιτ αναχωρεί σε μισή ώρα από την πλατφόρμα τρία.
-Θα περιμένω μαζί σας. -Παρακαλώ, μην ενοχλείστε. Θα τα καταφέρω.
Ευχαριστώ.
Ναι;
Ζίγκι;
-Είσαι ο Πήτερ; -Ποιος είναι;
΄Ενα λεπτό να τη φωνάξω.
Ζίγκι, ο Πήτερ στο τηλέφωνο.
-Γιατί δεν μου τηλεφώνησες; -Αυτό κάνω.
-Πήτερ; -Ζίγκι;
-Πήτερ! -Ζίγκι, εσύ είσαι;
Φυσικά και είμαι εγώ. Πού είσαι; Οι γραμμές είναι χάλια.
Είμαι καλά. Είναι υπέροχο να ξανακούω τη φωνή σου.
Ποια ήταν η κοπέλα;
Άκου, μου επιτέθηκαν στο τούνελ ΄Ελμπε και πήγα στην αστυνομία.
Δεν σ' ακούω.
-Είσαι καλά; -΄Οχι, δεν είμαι καλά.
Είμαι θυμωμένη και φοβισμένη και θέλω να γυρίσεις πίσω.
-Πού είσαι; -Στον σταθμό του Μονάχου.
΄Εχω να κάνω κάτι λίγα ακόμα, όμως δεν θα πάρει πολύ.
Τι κάνεις στον σταθμό του Μονάχου;
-Θέλω να γυρίσεις πίσω. -Ζίγκι, ποια ήταν η κοπέλα;
Δεν σ' ακούω.
-Πήτερ! -Πρέπει να πηγαίνω τώρα.
Ζίγκι, σ' αγαπώ.
Είσαι σίγουρος πως η κοπέλα άκουσε σωστά;
Από τον σταθμό του Μονάχου πριν μια ώρα;
΄Ηταν πολύ χρήσιμο. Ευχαριστώ.
Ναι;
Εδώ Βέρνερ. ΄Εχουμε ένα πρόβλημα και χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Ψάχνουμε κάποιον Μίλερ, Πήτερ Μίλερ.
Ήταν στον σταθμό του Μονάχου πριν μια ώρα περίπου...
κι έκανε ένα τηλεφώνημα στο Αμβούργο.
΄Ενα λεπτό.
Φρέντρικ;
Μάλιστα, κύριε;
Είπες ότι ο χερ Κολμπ έκανε ένα τηλεφώνημα από τον σταθμό;
Μάλιστα, χερ Μπάγερ, λίγο πριν ανέβει στο τρένο.
Μπαϊρόιτ
-Με συγχωρείτε, ο χερ Βέντσερ; -Ναι;
Ρολφ Γκούντερ Κολμπ.
Μάλιστα. Σας περίμενα, χερ Κολμπ.
Μόλις μου τηλεφώνησαν για να μου πουν ότι έρχεστε.
΄Ομως δεν περίμενα να είστε εδώ τόσο σύντομα.
-Δεν θα διαβάσετε το γράμμα; -Φυσικά. Το γράμμα.
Ελάτε στο γραφείο.
-Πόσο καιρό είστε εδώ; -΄Ηρθα κατευθείαν από τον σταθμό.
Ωραία. ΄Εχετε δίπλωμα οδήγησης;
Συγγνώμη, θα έπρεπε να σας προσφέρω ένα τσιγάρο, όμως δεν καπνίζω.
Νομίζω πως το κάπνισμα βλάπτει σοβαρά την υγεία...
-γι' αυτό δεν καπνίζω, ούτε πίνω. -Ούτε κι εγώ καπνίζω.
΄Οχι, φυσικά και όχι.
Πρέπει να το κρατήσω αυτό.
Με συγχωρείτε, παρακαλώ.
Σαν στο σπίτι σας.
Είναι η μητέρα μου. Είναι πολύ άρρωστη.
΄Επρεπε να είναι στο νοσοκομείο, όμως ξέρετε πώς είναι εκεί.
-Δεν την προσέχουν όπως εγώ. -΄Οχι, φυσικά και όχι.
΄Ημασταν πάντα πολύ δεμένοι, η μητέρα κι εγώ.
Πόσο καιρό θα πάρει για τα έγγραφα;
Εξαρτάται. Πρώτα απ' όλα χρειάζομαι φωτογραφίες.
-Το παιδί που έχω λείπει για σαββατοκύριακο. -Είναι επείγον.
Ναι, βεβαίως.
΄Ομως υπάρχουν και άλλα τεχνικά ζητήματα.
Πρέπει να μείνετε στο ξενοδοχείο μέχρι τη Δευτέρα.
Στο Εξέλσιορ, δεν είναι μακριά από δω.
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, είναι, όμως, άνετο και θα 'στε ασφαλής εκεί.
-Υπομονή. -΄Ολες τις εκτυπώσεις τις κάνετε εδώ;
-Εδώ, ναι, όλες εδώ. -Πότε θα σας ξαναδώ;
Τη Δευτέρα το πρωί στις δέκα.
΄Ισως να τα λέγαμε το σαββατοκύριακο.
-Να θυμηθούμε τα παλιά. -Λυπάμαι.
Είναι πολύ δύσκολο με τη μητέρα μου.
Σίγουρα με καταλαβαίνετε.
Είναι μόλις 300 μέτρα προς τα κάτω, στα δεξιά σας.
Τη Δευτέρα στις δέκα.
-΄Εφυγε; -Ναι, μητέρα. ΄Εφυγε.
Μια απ' αυτές τις μέρες θα σου κάνουν...
ό,τι έκαναν και στον πατέρα σου.
Δεν ήταν αυτοί, μητέρα.
Τον σκότωσαν, όταν δεν τον χρειάζονταν άλλο.
Τον σκότωσαν.
-Ο πατέρας πέθανε σε τροχαίο δυστύχημα. -Και θα το κάνουν και σ' εσένα.
Γνωρίζεις πολλά, όπως γνώριζε κι εκείνος.
Εξακολουθείς να κάνεις όπως σου είπα;
Ναι, μητέρα. Πάντα.
Και δεν θα δίσταζα να το χρησιμοποιήσω, αν υπήρχε πρόβλημα.
Γι' αυτό σταμάτα να ανησυχείς.
-Εμπρός; -Κολμπ;
Εδώ Βέντσερ.
Κατάφερα να βρω τον φωτογράφο.
Μπορεί να είναι εδώ σε μία ώρα και να σε βγάλει φωτογραφία απόψε.
Απόψε;
Εξάλλου, εσύ είπες πως ήταν επείγον και μπήκα σε μεγάλους μπελάδες.
Είναι περασμένες δώδεκα.
Είμαστε τυχεροί. Θα μείνει εδώ μέχρι αύριο το πρωί.
Είναι καθ' οδόν τώρα. Νομίζω πως θα ήταν καλό να έρθεις.
Εντάξει, θα έρθω.
Ωραία. Τα λέμε σε μια ώρα, λοιπόν.
Τώρα τι γίνεται;
Δεν σε θέλω εδώ, όταν θα 'ρθει.
-Μα δεν μπορώ ν' αφήσω τη μητέρα. -Θα τη φροντίζω εγώ.
Τα πάω πολύ καλά με τους αρρώστους.
-Γύρνα πίσω το πρωί. -Γιατί δεν μπορώ να μείνω στο σπίτι;
΄Ισως να χυθεί λίγο αίμα.
Κι αν της συμβεί κάτι όσο θα λείπω;
Μην αντιλέγεις, Βέντσερ.
Εντάξει.
Θ' ανεβώ λίγο επάνω να τη δω και να της πω να μην ανησυχεί.
΄Εχεις δεκαπέντε λεπτά.
Με συγχωρείτε.
Θα ήθελα να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Μπορώ να έχω τον τηλεφωνικό κατάλογο;
-Τοπικό ή εθνικό; -Τοπικό.
Σβήσε το φως.
Άσε την πόρτα ανοιχτή.
Ευχαριστώ.
«Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη εις Συ μεταξύ των γυναικών...
«κι ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, Ιησούς.
«Παναγία, Μητέρα του Θεού, προσευχήσου για μας τους αμαρτωλούς...
«τώρα και την ώρα του θανάτου μας...»
Ποιος είν' εκεί;
Πάτερ, πρέπει να κάνουμε μια Λειτουργία για το αγόρι μου.
Σκότωσαν τον Βίκτορ και τώρα θέλουν να σκοτώσουν και τον Κλάους μου.
Το ξέρω, Πάτερ.
Ποιος θα σκοτώσει τον Κλάους;
Η Οντέσσα.
-Πού είναι ο Κλάους; -Κρύβεται. Κρύβεται απ' αυτούς.
-Πού; -Δεν θα μ' άφηνε. Θα επιστρέψει.
Αν τον απειλήσουν, θα χρησιμοποιήσει τον φάκελο.
Ποιον φάκελο;
Στο θησαυροφυλάκιο. Του το είπα, για προστασία.
-Ο Κλάους θα χρειαστεί τον φάκελο. -Ναι, ναι.
-Τότε δεν θα τον πειράξουν. -Μπορώ να πάρω τον φάκελο μαζί μου.
Ο Κλάους χρειάζεται προστασία.
Ποιος είναι ο συνδυασμός;
Πες μου. Θα πάρω εγώ τον φάκελο.
-Το τηλέφωνο... -΄Οχι, όχι για το τηλέφωνο.
Για το θησαυροφυλάκιο.
Τα τελευταία τέσσερα νούμερα του τηλεφώνου...
Ο.Ν.Τ.Ε.Σ.Σ.Α.
ΔΡ ΡΙΣΑΡ ΓΚΕΡΝΟ
ΡΙΣΑΡΝΤ ΚΡΑΟΥΣ
ΦΡΑΝΤΣ ΜΠΑΓΕΡ
ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΡΟΣΜΑΝ - ΝΟ. ΕΣ ΕΣ: 152681
ΝΕΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ: ΧΑΝΣ ΓΙΟΖΕΦ ΚΙΦΕΛ
-Εμπρός; -Ζίγκι, άκου, μην κάνεις ερωτήσεις.
Θέλω να κάνεις κάτι για μένα. Κάτι πολύ σημαντικό.
΄Ομως δεν θα πεις τίποτα σε κανέναν, κατάλαβες;
Ούτε τη μητέρα, ούτε κανέναν.
Ναι, καταλαβαίνω.
Ναι, θα χαρώ πολύ.
Θα περάσουμε υπέροχα μαζί.
΄Επρεπε να το σήκωνα εγώ. Ποιος ήταν;
Η μητέρα του Πήτερ. Θα έρθει να μας δει την άλλη Πέμπτη.
Ζίγκι, τι νομίζεις ότι κάνεις;
Άνοιξε την πόρτα!
Είναι μόνο μία από πενήντα.
-Και τις έχω όλες. -Που τις βρήκες;
Ο Βέντσερ φοβόταν τους συντρόφους του.
Κρατούσε τον φάκελο για προστασία, αν ποτέ στρέφονταν εναντίον του.
Και πού είναι ο υπόλοιπος φάκελος;
Κάπου ασφαλής.
Αν σας τον έδινα τώρα, δεν θα με χρειαζόσασταν άλλο...
και μπορεί να κυνηγούσατε τον Ρόσμαν μόνοι σας.
Συμφωνήσαμε ότι θα αναλάμβανα τον Ρόσμαν εγώ ο ίδιος.
Κι αν αποτύχεις;
Το 'χω φροντίσει ήδη.
Αν μου συμβεί ο,τιδήποτε, θα πάρετε τον φάκελο.
Αφού δεν πρόκειται να μας τον δώσεις τώρα, τότε γιατί ήρθες εδώ;
Θέλω το αμάξι μου, τα ρούχα μου και 1.000 μάρκα για τα έξοδά μου.
Και το ημερολόγιο του Τάουμπερ.
ΧΑΪΔΕΛΒΕΡΓΗ - 9 Ιανουαρίου
Ποιος είναι;
Εγώ είμαι, η Ζίγκι.
Είναι κανείς άλλος μαζί σου;
Μόνο ο αχθοφόρος. Άνοιξε την πόρτα.
Ευχαριστώ.
Καλύτερα ν' ανοίξεις τις βαλίτσες σου.
Ναι, θα το κάνω.
Λοιπόν, τώρα ξέρεις τα πάντα.
Τα πάντα, το υπόσχομαι.
Γιατί δεν μου τα είχες πει από την αρχή;
Γιατί δεν μ' εμπιστεύτηκες;
Μακάρι να το 'χα κάνει.
Τι ώρα είναι;
Αργά. Πρέπει να πηγαίνω τώρα.
Τόσο γρήγορα;
Τα επίσημα εγκαίνια της έκθεσης της Κίφελ Ελέκτρικ...
είναι στις δέκα.
-Πήτερ, φοβάμαι. -Μην ανησυχείς.
Μόνο άκου προσεκτικά.
Αν δεν έχω επιστρέψει μέχρι αύριο το πρωί...
αν για οποιονδήποτε λόγο έχω καθυστερήσει...
θέλω να πάρεις το τρένο για το Μόναχο.
Αυτό είναι το κλειδί από μια θυρίδα στο σταθμό.
΄Εχει και τον αριθμό επάνω.
Στη θυρίδα θα βρεις τον φάκελο.
Θέλω να πας κατευθείαν στη Βιέννη και να τον παραδώσεις στον Σάιμον Βίσενταλ.
Ορίστε κι ένα γράμμα για τον ίδιο. Η διεύθυνση είναι στον φάκελο.
Ορίστε και λίγα χρήματα.
Μην είσαι τόσο ανήσυχη. Είναι μόνο για προληπτικούς λόγους.
Εκ μέρους της Κίφελ Ελέκτρικ, ο Χανς Γιόζεφ Κίφελ καλωσορίζει εσάς...
τους εκλεκτούς καλεσμένους και μέλη του Τύπου, σε μια επίδειξη...
του προηγμένου ηλεκτρονικού εξοπλισμού μας.
Πρώτα απ' όλα, καλωσορίζουμε με περηφάνια τους επίτιμους καλεσμένους μας...
που θα κηρύξουν τα εγκαίνια αυτής της έκθεσης.
Ράιμοντ, αν φτάσει ο χερ Ντάιλμαν, στείλ' τον πάνω αμέσως.
Πολύ καλά.
Άσε κάτω το τηλέφωνο.
Απομακρύνσου από το γραφείο.
Πιο μακριά.
Εντάξει. Εκεί.
Ναι, η αστυνομία είναι έξω, όμως μην προσπαθήσεις να τους καλέσεις.
Δεν είχα σκοπό να τους καλέσω.
Τι θέλεις;
Ονομάζομαι Πήτερ Μίλερ κι εσύ ΄Εντουαρντ Ρόσμαν.
Τράβα τις κουρτίνες.
Τώρα και τις άλλες.
Κουτσαίνεις από τότε που δραπέτευσες από τους Βρετανούς το 1947, έτσι Ρόσμαν;
΄Οταν πήδηξες από το τρένο.
Ειλικρινά δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς.
Με λένε Χανς Γιόζεφ Κίφελ, και ποιος ήταν ο άνδρας...
Ρίγα, μιλάω για τη Ρίγα...
όπου ήσουν υπεύθυνος για το θάνατο...
80.000 ανδρών, γυναικών και παιδιών, Χερ Κομαντάντ!
Σε πειράζει να καπνίσω;
Σε παρακαλώ, μην κάνεις το λάθος και δεν με πάρεις στα σοβαρά, Ρόσμαν.
Μα σε παίρνω στα σοβαρά.
Ποτέ δεν ήταν 80.000 άνθρωποι στη Ρίγα.
Ούτε καν 70.000.
70.000, 60.000. ΄Εχει καμία σημασία πόσους σκότωσες;
Φύγε από κει.
Ακριβώς αυτό λέω κι εγώ.
Δεν έχει σημασία. Ούτε τώρα, ούτε και τότε.
Κοίτα νεαρέ μου, δεν ξέρω γιατί με κυνηγάς, αλλά μπορώ να φανταστώ.
Κάποιος σου 'χει γεμίσει το κεφάλι...
μ' ένα σωρό συναισθηματικές βλακείες για εγκλήματα πολέμου και τέτοια.
Είναι όλα ανοησίες, εντελώς ανοησίες. Πόσων χρονών είσαι;
΄Εκανες τη θητεία σου;
Θα πρέπει να την έκανες.
Ξέρεις πώς είναι ο στρατός.
Ο στρατιώτης λαμβάνει διαταγές. Ακολουθεί τις διαταγές.
Δεν ρωτάει αν είναι σωστές ή λάθος.
Το ξέρεις το ίδιο καλά μ' εμένα. Απλά ακολουθούσα διαταγές.
Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με στρατιώτες. Εσύ ήσουν εκτελεστής.
Για να το πω πιο απλά, ένας δολοφόνος, ένας χασάπης!
-Μη με αποκαλείς χασάπη! -Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με στρατιώτες.
Πώς τολμάς να με αποκαλείς χασάπη;
΄Ημουν στρατιώτης. ΄Ολοι μας ήμασταν. ΄Οπως κι οι υπόλοιποι.
Εσείς οι νεαροί Γερμανοί δεν καταλαβαίνετε, δεν θέλετε να καταλάβετε πώς ήταν.
Πες μου, λοιπόν. Μ' ενδιαφέρει η οπτική σου.
-Σ' ενδιαφέρει; -Πώς ήταν;
Πώς ήταν;
΄Ηταν σαν να κυβερνάς τον κόσμο.
Γιατί τον κυβερνούσαμε τον κόσμο, οι Γερμανοί.
Νικήσαμε όποιον στρατό έμπαινε στον δρόμο μας.
Για χρόνια μας υποτιμούσαν, όμως τους δείξαμε...
ναι, σε όλους, ότι ήμασταν ένας σπουδαίος λαός...
κι εξακολουθούμε να είμαστε σπουδαίοι.
Κι εμείς, των Ες Ες, ήμασταν η ελίτ.
Φυσικά, τώρα μας κυνηγάνε.
Πρώτα οι Σύμμαχοι και τώρα οι γριές κυράτσες της Βόννης.
Θέλουν να μας συντρίψουν, θέλουν να συντρίψουν το μεγαλείο της Γερμανίας...
που εκπροσωπούσαμε κι εξακολουθούμε ακόμα. Γι' αυτό διαίρεσαν τη χώρα.
Εσείς οι νέοι σήμερα...
δεν καταλαβαίνετε τι σημαίνει να είσαι περήφανος που είσαι Γερμανός.
Δεν μιλάς εκ μέρους της Γερμανίας, όχι πλέον.
΄Οχι; Ρίξε μια ματιά γύρω σου στη σημερινή νεολαία.
Δυνατοί και υγιείς. Ρωμαλέοι. Μια νέα γενιά.
Και ποιοι δημιούργησαν αυτήν τη γενιά;
Εμείς, ξεριζώνοντας σαν τα ζιζάνια τους άρρωστους και τους κατώτερους.
Κοίτα τον εαυτό σου.
Δυνατός και υγιής. Ρωμαλέος. Ξανθός με γαλανά μάτια.
Γι' αυτό δουλεύαμε.
Και τα καταφέραμε.
Δεν θα 'πρεπε να μας κατηγορείτε, αλλά να μας ευγνωμονείτε.
Κάτσε στην καρέκλα.
Μπορεί να με σημαδεύεις τώρα, όμως στην πραγματικότητα είμαστε μαζί.
΄Ιδια μοίρα. ΄Ιδιος λαός.
Γιατί σε νοιάζει τι συνέβη σε λίγους κακομοίρηδες Εβραίους;
Κατέβασε το όπλο, νεαρέ, και πήγαινε σπίτι.
Είπα «κάθισε».
Ακούμπησε τα χέρια σου στα μπράτσα.
Κοίτα, η Γερμανία συνετρίβη το 1945.
Και τώρα ξαναδυναμώνουμε. Αργά αλλά σταθερά.
Και τι τα καταφέρνει όλα αυτά;
Η πειθαρχία. Η πειθαρχία και η διαχείριση.
Σκληρή πειθαρχία και σκληρή διαχείριση.
Τα βλέπεις όλα αυτά;
Το σπίτι, το οικόπεδο, την Κίφελ Ελέκτρικ...
που βγάζει ενέργεια και δύναμη κάθε μέρα.
Το εργοστάσιό μου και εκατοντάδες άλλα σαν κι αυτό. Ποιος νομίζεις ότι τα έκανε αυτά;
Εμείς! Πρέπει να σκέφτεσαι πιο πρακτικά, νεαρέ μου.
Πρέπει να είσαι πιο ρεαλιστής.
Πρέπει να αναγνωρίζεις τα γεγονότα του σήμερα.
΄Οτι πλούτος υπάρχει στη Γερμανία σήμερα...
έχει να κάνει με εκατομμύρια που δούλεψαν σκληρά και δεν σκότωσαν κανέναν.
Ανοησίες, εντελώς ανοησίες!
Θυμάσαι κάποιον με το όνομα Τάουμπερ;
-Ποιον; -Σάλομον Τάουμπερ.
΄Ηταν Γερμανο-Εβραίος.
΄Ενας από τους κρατούμενούς σου στη Ρίγα. Θυμήσου, Ρόσμαν.
Δεν θυμάμαι όλα τα ονόματα των κρατουμένων.
Πέθανε στο Αμβούργο τον περασμένο Νοέμβριο.
Αυτοκτόνησε με υγραέριο. Με ακούς;
Αν πρέπει.
Ναι, πρέπει.
Εντάξει, ακούω.
-Άφησε ένα ημερολόγιο. -Γι' αυτό ήρθες;
Για το ημερολόγιο ενός γερο-Εβραίου;
Το ημερολόγιο ενός νεκρού δεν αποτελεί απόδειξη.
Υπήρχε μια ημερομηνία στο ημερολόγιο που θα 'θελα να σου θυμίσω.
Κάτι που συνέβη στο λιμάνι της Ρίγα...
στις 11 Οκτωβρίου 1944.
Και λοιπόν; Αυτός με είχε χτυπήσει.
Παράκουσε τις διαταγές μου.
Είχα το δικαίωμα να διοικήσω το σκάφος.
Αυτός ήταν ο άνδρας που σκότωσες;
-Πού να ξέρω; Πέρασαν 20 χρόνια. -Αυτός ήταν;
Εντάξει! Αυτός ήταν. Και λοιπόν;
΄Ηταν ο πατέρας μου.
Ο πατέρας σου.
΄Ωστε δεν ήρθες καθόλου για τους Εβραίους.
Καταλαβαίνω.
΄Οχι, δεν καταλαβαίνεις!
΄Ολα όσα κάνατε σ' εκείνους τους ανθρώπους...
έχουν αηδιάσει ολόκληρη την ανθρωπότητα.
-΄Ομως βρίσκομαι εδώ για τον πατέρα μου. -Μα πώς το κατάλαβες;
Πώς μπορείς να το κατάλαβες από αυτό το ημερολόγιο...
ότι εκείνος ο άνθρωπος ήταν ο πατέρας σου;
11 Οκτωβρίου, ίδια ημερομηνία, ίδιος τόπος.
Ο Σταυρός των Ιπποτών με τη διεμβολή φύλλου δρυός...
η ύψιστη διάκριση για ανδρεία στη μάχη. Δόθηκε σε πολύ λίγους λοχαγούς.
΄Ιδιος βαθμός, ίδιο παράσημο, ίδιος άνθρωπος!
Ούτε που θυμάμαι καν.
Δεν θα με σκοτώσεις. Δεν μπορείς.
Με αποκάλεσες χασάπη.
Αν με σκοτώσεις, δεν θα γίνεις κι εσύ χασάπης;
Ποια η διαφορά;
Δεν θα σκοτώνω άνθρωπο.
-Θα σκοτώνω έναν... -Κοίτα, ήμουν διοικητής...
μόνο μέχρι τον Νοέμβριο του '43. Μετά ήρθε άλλος.
Ο Κράουζε. Αυτός ανέλαβε, ο Κουρτ Κράουζε.
-Αυτός έκανε τους φόνους. ΄Οχι εγώ! -Ξέρω τι είσαι, Ρόσμαν.
Κοίτα, συμφωνώ μαζί σου. ΄Ηταν φρικτό, όμως...
δεν το έκανα εγώ, ούτε ίσια δεν μπορούσα να ρίξω.
Αν με σκοτώσεις, θα σκοτώσεις λάθος άνθρωπο.
Είσαι αηδιαστικός.
Μα σου λέω ήταν ο Κράουζε!
Αυτό να το πεις στον γερμανικό λαό, Ρόσμαν.
-Θα τους το πω. -Δεν αξίζεις ούτε μια σφαίρα.
΄Εχω κι αποδείξεις για ό,τι λέω, μου έγραψε μια γυναίκα από τη Νέα Υόρκη.
΄Ημουν υπεύθυνος εκεί μόνο για 11 μήνες, ούτε ένα κρέμασμα ή μια εκτέλεση τότε.
Μα γιατί;
Με προφυλάκισαν για τρεις βδομάδες και μετά με άφησαν.
Δεν κατάλαβα γιατί δεν μου απαγγέλθηκαν ποτέ σοβαρές κατηγορίες.
Δεν ήξερα τι συνέβη την εποχή που ήμουν κρατούμενος.
Ως αποτέλεσμα του λεπτομερούς αρχείου του Βέντσερ για την Οντέσσα...
λήφθηκαν άμεσα μέτρα για να προσαχθούν πολλοί Ναζί στην δικαιοσύνη.
Την πρώτη βδομάδα του Φεβρουαρίου του 1964...
τα ερευνητικά εργαστήρια της Κίφελ Ελέκτρικ έγιναν στάχτη.
Ακούστηκε πως ήταν εμπρησμός, αν και ποτέ δεν αποδείχθηκε.
Όμως δεν εκτοξεύθηκαν ποτέ οι πύραυλοι του Χελουάν.
Τέλος, την άνοιξη, ο γερο-Μαρξ βρέθηκε...
στο Μέγαρο Μνήμης στην Ιερουσαλήμ, να διαβάζει μια προσευχή...
για την ψυχή του καλού του φίλου, Σάλομον Τάουμπερ.
Δεν κρατώ κακία απέναντι στον γερμανικό λαό.
Οι λαοί δεν είναι μοχθηροί. Μόνο οι άνθρωποι είναι μοχθηροί.
Αν, μετά τον θάνατό μου, βρει κανείς αυτό το ημερολόγιο και το διαβάσει...
μπορεί κάποιος καλός φίλος να πει μια προσευχή για μένα;