Δεν θυμάσαι;
Όχι.
Είναι παραπόταμος του Ουεμέ.
Έχει το όνομα της λίμνης δίπλα στην οποία είπες ότι ζούσες.
Θυμάσαι το όνομα της λίμνης;
Είπες στην Υπηρεσία Μετανάστευσης ότι στο Μπενίν
φοιτούσες στο Δημοτικό Τιτιρού στο Παρακού.
Στο σχολείο είχατε διευθυντή ή διευθύντρια;
Άνδρας ήταν.
Θυμάσαι το όνομά του;
Ήταν ο κύριος Διευθυντής.
Ναι, αλλά πώς λεγόταν;
Τον φώναζα κύριο Διευθυντή.
Είπες ότι συνάντησες τον μικρό σου αδερφό στο σχολείο.
Ναι.
Πώς τον αναγνώρισες;
Απλώς τον αναγνώρισα.
Εγκαταλείφθηκε μετά τη γέννα. Δεν τον είχες δει ποτέ.
Πώς ήξερες ότι ήταν εκείνος;
Λοκίτα;
Πώς ήξερες ότι ήταν εκείνος;
Δεν τον είδα στο σχολείο, αλλά στο ορφανοτροφείο.
Όταν η μητέρα μου πέθανε, ο θείος μου είπε ότι έφταιξε ο αδερφός μου.
Ότι είχε ακόμη δυνάμεις μάγου κι έπρεπε να θανατωθεί.
Οπότε, πήγα να του το πω.
Κρυφτήκαμε.
Και μετά φύγαμε.
Ξέρεις σε ποιο ορφανοτροφείο ήταν;
Ήξερα ότι πολλά παιδιά μάγοι ήταν στης Μαμάς Μονίκ.
Πήγα εκεί.
Πώς ήξερες ότι ήταν εκείνος;
Ζήτησα τον Τορί.
Πώς ήξερες ότι λεγόταν Τορί;
Το ορφανοτροφείο τού έδωσε όνομα, δεν μπορούσες να το ξέρεις.
Είσαι καλά;
-Ας κάνουμε ένα διάλειμμα. -Φυσικά.
-Έχεις τα χάπια σου; -Ναι.
Να αναβάλουμε τη συνέντευξη;
Ναι.
Λοκίτα, ξύπνα.
-Τορί! -Έρχομαι!
-Λοκίτα; -Τορί;
Θα φέρω δύο ποτήρια.
Φέρε και χαρτοπετσέτες.
Συνέχισε να ανακατεύεις.
-Έτσι; -Πολύ ωραία.
-Δεν θα φας πριν φύγεις; -Όχι, δεν πειράζει.
-Να έχεις γυρίσει ως τις 10:00 μ.μ. -Εντάξει.
Νιώθεις καλύτερα;
Σκέφτηκα τι άλλο μπορούν να ρωτήσουν για το ορφανοτροφείο.
Ευτυχώς δεν με ρώτησε πράγματα στα Μπαριμπά.
Τα ξέχασα όλα.
Πώς λέμε "γεια";
"Αντίο";
Κι "ευχαριστώ";
Άφησέ με! Θα χάσουμε το λεωφορείο!
Θα σε πιάσω.
Εντάξει, αρκετά.
-Θα μου κάνεις τη χωρίστρα; -Ναι.
Έχω μία ερώτηση ακόμη.
Τι χρώμα είναι η πόρτα της εκκλησίας δίπλα στο ορφανοτροφείο;
Δεν ξέρω.
Κόκκινη.
Δεν πρόκειται να ρωτήσει το χρώμα της πόρτας.
Ακόμη κι αν δεν το ρωτήσει, τώρα το ξέρεις.
Πρέπει να μπορώ να εξηγήσω πώς ήξερα ότι ήσουν εσύ.
Μην ανησυχείς, κάτι θα σκεφτούμε.
Ο αδερφός μου κι εγώ θα πούμε ένα ιταλικό τραγούδι.
-Το μικρόφωνό μου; -Εκεί είναι.
Όταν φτάσαμε στη Σικελία, μία γυναίκα, η Πάολα,
ερχόταν στο κέντρο.
Μας έμαθε ένα τοπικό τραγούδι.
Ναι;
Δέκα επιπλέον γραμμάρια για έναν νέο πελάτη. Οδός Σερβίας 4.
Στη γωνία δίπλα στον σταθμό. Ξέρεις πού είναι;
Ναι.
Ο νέος πελάτης θα περιμένει έξω.
Καρμπονάρα και Μπολονέζ στο 6.
Καπρέζε στο 3.
Φύγατε.
Μπορούμε να έχουμε τα πέντε ευρώ μας επειδή ξεκινήσαμε το καραόκε;
Ρινό!
-Ρινό; -Ναι;
Οι μαύροι τραγούδησαν δέκα λεπτά;
Ναι.
-Ορίστε. -Ευχαριστούμε.
-Η νέα διεύθυνση; -Οδός Σερβίας 4.
450.
Δέκα.
Δεν μπορείς να πάρεις λίγο παραπάνω;
Μόνο 40 μού έμειναν.
Στάσου.
Έρχομαι.
-Από τον Μπετίμ; -Ναι.
-Τρία. -Συνήθως, πέντε είναι το ελάχιστο.
-Δεν είπε κάτι τέτοιο ο σεφ. -Και τι είπε;
Το άθλιο επίδομά μου τελείωσε.
Θα πάρω να δω αν συμφωνεί.
Ο νέος πελάτης μπορεί να αγοράσει μόνο για τρία.
Δεν συμφωνεί.
Θα ζητήσω από έναν γείτονα. Περιμένετε εδώ.
-Πεινάω. -Κι εγώ.
Πρόσεχε!
Προσοχή όταν περνάς τον δρόμο!
Αγόρασε για 400 ευρώ!
Συνέχισε να περπατάς.
-Μη γυρίσεις. -Εσείς οι δύο!
Εσείς οι δύο εκεί! Σταματήστε!
Κολλήστε στον τοίχο!
-Γιατί διέσχισε έτσι τον δρόμο; -Για να έρθει σ' εμένα.
Είναι η αδερφή μου.
Αυτός δεν είναι λόγος. Τα χαρτιά σας.
-Πότε σας περιμένουν στο κέντρο; -Στις 10:00 μ.μ.
Πηγαίναμε να πάρουμε το λεωφορείο.
Τα 20 γραμμάρια.
Αφεντικό;
-Να την αφήσουμε να μπει; -Ναι, φυσικά.
Μην ανησυχείς, δέκα είναι.
Ένα λείπει.
Είναι μόνο εννέα.
-Δεν κρύψατε ένα όταν έφυγα; -Όχι.
Δεν είμαστε κλέφτες.
Πες στον σεφ να ρίξει την τιμή αλλιώς θα τον αλλάξω.
Ο πορτιέρης του Reality είπε ότι θ' αλλάξει αν δεν ρίξεις την τιμή.
Ας προσπαθήσει, ο μπάσταρδος.
Είναι όλα εκεί, ορίστε.
Μπορούμε να έχουμε τη φοκάτσια;
Πάρτε την όλη.
Θα μας δώσεις ένα κουτί να τη βάλουμε;
Τα λέμε την Παρασκευή.
-Τα λέμε την Παρασκευή. -Σταθείτε.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Περίμενε στη σκάλα.
Θέλεις άλλα 50 ευρώ;
Όχι.
Την άλλη φορά τα πήρες.
Κοιμάσαι;
Όχι.
Θα μου τραγουδήσεις;
Λοκίτα.
Λοκίτα!
Δεν ήρθες στην εκκλησία την Κυριακή.
-Ήμουν άρρωστη. -Μπορούσες να μας ειδοποιήσεις.
Γιατί δεν απαντάς όταν σε παίρνουμε;
Θα στείλεις λεφτά στη μητέρα σου;
Ναι.
-Πόσα; -Εκατό ευρώ.
Κι εμείς;
Έλα να μιλήσεις στον Φερμέν.
Αδιαφορώ για τη μητέρα σου.
Σας έφερα και τους δύο εδώ, πρέπει να πληρώσετε.
Κατάλαβες, αδερφή μου;
Θα φέρω τα λεφτά την Κυριακή.
Δώσε τα 100 ευρώ σου στη Ζουστίν.
-Η μητέρα μου τα χρειάζεται... -Δώσ' τα στη Ζουστίν.
Μη φεύγεις!
-Ψάξ' την. -Δεν έχω άλλα.
-Μπορώ; -Δεν έχω άλλα, εντάξει;
Άφησέ τη να σε ψάξει, αλλιώς θα σε δείρω.
Τα παπούτσια σου.
Μην κάνεις βήμα!
Λες ψέματα, αδερφή μου.
Αυτό είναι άσχημο.
Την Κυριακή στην εκκλησία. Κατάλαβες;
Ναι.
Μπορώ να έχω κάτι για τη μητέρα μου; Θα το ξεπληρώσω την Κυριακή.
Θέλει να γράψει τους αδερφούς μου στο σχολείο της Γκαρουά.
-Δεν ήξερα ότι θα έρθεις. -Ήθελα να σε δω.
Κι εγώ. Μέχρι που σε ζωγράφισα.
Κοίτα, η δασκάλα μάς ζήτησε να ζωγραφίσουμε κάποιον που γνωρίζουμε.
Κάποιον που γνωρίζετε και συμπαθείτε ή δεν συμπαθείτε;
Κάποιον που συμπαθούμε.
-Τι είναι αυτό; -Κρεατοελιά.
Με ζωγράφισες με μπούκλες. Δεν σου αρέσουν τα πλεξουδάκια μου;
Μου αρέσουν, αλλά ήταν πιο εύκολο να ζωγραφίσω τις μπούκλες.
Άρα, με προτιμάς με μπούκλες.
Πόσα τους χρωστάμε;
600 συν τα 20 ευρώ.
Δεν μου ζήτησε ο Μπετίμ να μεταφέρω εμπόρευμα; Γιατί όχι;
-Όχι. -Θα κερδίζαμε λεφτά.
-Κοίτα το σχολείο σου. -Εσύ δεν πας σχολείο.
Μόλις πάρω τα χαρτιά μου, θα εκπαιδευτώ για οικιακή βοηθός.
Ναι, γεια σου, μαμά.
Υποσχέθηκα να στείλω 200 ευρώ,
αλλά μου τα πήρε ο λαθρέμπορος που μας έφερε από την Ιταλία.
Μου άφησε μόνο 20 ευρώ.
Αν πάρω τα χαρτιά μου, θα μπορέσω να στείλω πιο πολλά.
Δεν ξοδεύω τίποτα. Πρέπει να με πιστέψεις.
Είναι η αλήθεια, πρέπει να με πιστέψεις.
Σ' αγαπώ πολύ.
Φιλιά και στους πέντε.
Αντίο.
Θύμωσε;
Νομίζει πως τα κρατώ για εμένα.
Θέλεις το φάρμακό σου;
Είσαι καλά;
-Να φωνάξω τη Νάντια; -Όχι.
Ας συνεχίσουμε τις ερωτήσεις.
Πώς αναγνώρισες τον αδερφό σου στο ορφανοτροφείο;
Ήξερα ότι γεννήθηκε το 2011.
Ρώτησα αν κάποιο παιδί μάγος γεννήθηκε το 2011.
Όχι, πρέπει να είμαι πιο ακριβής.
Θα πω τον μήνα που γεννήθηκες.
Ρώτα με ξανά.
Πώς αναγνώρισες τον αδερφό σου στο ορφανοτροφείο;
Ήξερα...
Ήξερα ότι γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011.
Ρώτησα αν κάποιο παιδί μάγος γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2011.
Υπήρχε μόνο ένα.
Ερώτηση-παγίδα.
Θυμάσαι να είχε δέντρα η αυλή του ορφανοτροφείου;
Όχι, δεν θυμάμαι.
Ωραία, δεν είχε ούτε δέντρα ούτε κήπο.
-Πόση ώρα είναι μέσα; -35 λεπτά.
-Κακό αυτό, πολύ αργεί. -Όλα θα πάνε καλά.
Δεν σε δέχτηκαν;
Δεν μπόρεσε να απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις.
Έλα να καθίσεις.
Έλα.
Μισό λεπτό.
Γιατί δεν παίρνει τα χαρτιά της η αδερφή μου;
-Ποιος είσαι εσύ; -Ο Τορί, ο αδερφός της Λοκίτα.
Ρώτα τη Λοκίτα, εκείνη ξέρει.
Έχω μία συνάντηση, με συγχωρείς.
Ορκίζομαι πως είναι η αδερφή μου. Χωρίς εκείνη, θα ήμουν νεκρός.
Γιατί εγώ έχω χαρτιά ενώ εκείνη όχι;
Ξέρουμε ότι ήσουν ένα παιδί που διώχθηκε ως μάγος.
Προσπάθησαν να τη σκοτώσουν επειδή με βοήθησε.
Το ίδιο είναι.
Η δικηγόρος της προτείνει τεστ DNA για να αποδείξει ότι είναι αδερφή σου.
Νομίζω πως είναι η καλύτερη λύση.
Συγγνώμη, πρέπει να φύγω.
Κυρία!
Τι θα κάνω εδώ χωρίς εκείνη;
Γιατί δεν της δίνετε τα χαρτιά της;
Θα το ήθελα, μα δεν μπορώ.
Αντίο.
Τρεις μήνες είναι πολλοί για να είμαστε χώρια. Δεν μπορούμε...
Όχι!
-Έστω μία φορά την εβδομάδα; -Είπα όχι!
Θέλεις πλαστά χαρτιά, βρίσκω λύση
και τώρα κάνεις παζάρια. Έχεις τρελαθεί;
-Θέλεις χαρτιά ή όχι; -Θέλω.
Ωραία, λοιπόν.
Θα μπορούσαμε να βλεπόμαστε τις Κυριακές;
Όχι.
Απάντησέ μου το αργότερο μέχρι αύριο το πρωί.
Πώς θα στέλνεις λεφτά στη μαμά σου;
Και ο Φερμέν;
Αν δουλέψω για τα χαρτιά μου, δεν θα βγάζω πια λεφτά;
Ακριβώς.
Θα έχεις στέγη και τροφή και χαρτιά όταν τελειώσεις.
Απενεργοποίησέ το.
Για να τα αγοράσεις θέλεις το λιγότερο 10.000 ευρώ.
Θα ήθελα να διακινώ τις Παρασκευές.
Σου είπα, θα μένεις εκεί 24 ώρες τη μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα. Πηγαίνετε.
Πώς θα στέλνουμε χρήματα στη μαμά μας;
Δεν είναι δικό μου πρόβλημα! Φύγετε τώρα!
Η μαμά σου θα παίρνει 50 την εβδομάδα.
Οι δυο μας τα καταφέρνουμε οριακά. Οι πελάτες δεν περιμένουν ως τις 11.
-Θα το κάνω με το ποδήλατο. -Ποιο ποδήλατο;
Έχει ένα στο κέντρο. Θα το διορθώσω.
Είναι η δουλειά μου να βγάζω λεφτά για την οικογένεια. Η δουλειά μου!
Σταμάτα, Λοκίτα!
Γιατί δεν μου δίνουν τα χαρτιά μου, Τορί;
Γιατί;
Δεν μας θέλουν.
Μάτωσες. Έλα να καθίσουμε.
Πονάει;
Καλά είμαι.
Είσαι γλυκός, Τορί.
Δεν υπάρχει άλλος σαν εσένα.
Κανείς.
Δεν πρέπει να δεις πού πάμε.
Δεν κατάλαβα.
Θα σου βάλω αυτό στα μάτια για να μην καταλάβεις πού πάμε.
Γύρνα.
Είναι καλύτερα και για εμάς και για εσένα.
Σήκωσε τα πόδια σου.
Βγάζω το μαντήλι.
Για να έχεις φως.
Έχει κι εδώ μία λάμπα.
Φακό, αν κοπεί το ρεύμα, ωτασπίδες...
Έχει αρκετές.
Ο τελευταίος συνήθισε τον θόρυβο μετά από μερικές μέρες.
Το μπάνιο.
Το φως είναι εδώ.
Αν χρειαστείς χαρτί ή σαμπουάν, θα σου φέρουμε.
Το ίδιο ισχύει και για το φαγητό.
Υπάρχουν κατεψυγμένα τρόφιμα στον καταψύκτη.
Το ψυγείο είναι γεμάτο.
Ό,τι χρειαστείς, κάνε μία λίστα και θα το φέρουμε.
-Ξέρεις από φούρνο μικροκυμάτων; -Ναι.
Αυτό είναι για την τηλεόραση.
Ακουστικά.
Το πιο σημαντικό.
Αν υπάρξει πρόβλημα,
αν ακούσεις θόρυβο, κάποιον να προσπαθεί να μπει
ή αν μυρίσεις κάτι να καίγεται,
κράτησε αυτό πατημένο για τρία δευτερόλεπτα.
Συνδέεται με κάποιον εδώ κοντά.
Αν μυρίσεις κάτι να καίγεται, κάνε και κάτι άλλο. Έλα να δεις.
Δεν υπάρχουν καθαρά σεντόνια;
Έχεις υπνόσακο;
Ναι, αλλά είναι πολύ βρώμικος για να τον στρώσω.
Πλύν' τον στη λεκάνη.
Εκεί έχει απορρυπαντικό.
Αν μυρίσεις κάτι να καίγεται, πάρε μας και έλα να δεις.
Αφότου πατήσεις τον συναγερμό,
έλα και κατέβασε αυτό, κόβει το ρεύμα.
Έχεις κάποια απορία;
Πώς βγαίνω αν πιάσει φωτιά;
Θα περιοριστεί σε ένα δωμάτιο, το καθένα είναι αλεξίπυρο.
Θα σου δείξω τη δουλειά.
Βγάλε τη ζακέτα σου, στους θαλάμους έχει 30 βαθμούς.
-Δεν θα τη βγάλεις; -Καλά είμαι.
Θα σκάσεις από τη ζέστη.
Μπες.
Πάντα να ασφαλίζεις την πόρτα για να μη φεύγει η ζέστη.
Κάν' το.
Όταν το φυτό αγγίξει το σύρμα,
σηκώνεις την αλυσίδα κατά έξι κρίκους.
Έτσι. Δοκίμασέ το εδώ.
Κατέβασέ το πάλι.
Ας κάνουμε κι εκείνο.
Όχι εφτά, έξι είπα.
Τι είναι αυτό; Το κινητό μου.
Μην απαντάς. Ποιος είναι ο Τορί;
Ο αδερφός μου.
Δεν σου είπε ο Μπετίμ; Όχι κινητά, τα εντοπίζουν οι μπάτσοι!
-Το θέλω για να... -Ειδοποιήσεις να μας κλέψουν;
Πώς θα παίρνω τον αδερφό μου;
Σκάσε! Κλείσε την πόρτα!
Θα την πάρεις πίσω σε τρεις μήνες. Έλα.
Θέλω να πάρω τον αδερφό μου.
Ας κάνουμε μία συμφωνία.
Κάθε φορά που θα λες "θέλω",
να τι θα παίρνεις.
Ζήτα το χωρίς "θέλω".
Μπορώ να πάρω τον αδερφό μου;
Τι κάνει;
Δουλεύει μαζί μου για τον Μπετίμ.
Θα φέρω κάρτα και τηλέφωνο αύριο. Θα τον πάρεις μπροστά μου.
Ένα...
δύο...
τρία.
Μπορείς να με βοηθήσεις;
-Δεν σου έδωσαν μία SIM για εμένα; -Όχι.
Τρεις μέρες περιμένω, είπε ότι θα μου την έστελνε.
Μόνο τη λίστα σου για τα ψώνια μού έδωσε.
Πάρ' τον να έρθει.
Δεν έχει νόημα, είναι στην Ολλανδία.
Είσαι καλά;
Τι συμβαίνει;
Εντάξει, ηρέμησε.
Νιώθεις καλύτερα;
-Τον Τορί. -Τι...
-Θέλω τον Τορί. -Τι είναι ο Τορί;
Ο αδερφός μου. Θέλω να του μιλήσω.
Τώρα.
Περίμενε.
Θα πάρω τον Μπετίμ να δω αν συμφωνεί.
Η Μαργκό είμαι.
Η κηπουρός έπαθε επιληπτική κρίση.
Δεν έχω επιληψία, δεν είμαι άρρωστη. Μπορώ να του μιλήσω;
Θέλει να σου μιλήσει.
Καλά είμαι. Απλώς θέλω να μιλήσω στον αδερφό μου.
Δεν είναι επιληψία.
Είναι κρίση πανικού, δεν είναι σοβαρό.
Παίρνω φάρμακο γι' αυτό.
Δεν έχω συνηθίσει ακόμη να είμαι μόνη.
Αν μιλούσα στον αδερφό μου, θα ένιωθα καλύτερα.
Ναι;
Εντάξει.
Θα μπορέσεις να του μιλήσεις όταν επιστρέψει.
Δεν μπορώ να περιμένω μέχρι την Παρασκευή.
Σήμερα είπε.
Θα αφήσει τον αδερφό σου να σου μιλήσει.
Αλλά θέλει να ακούει τι θα λέτε.
Μπορείς να σηκωθείς;
Μπορείς να κουβαλήσεις τα μπουκάλια;
-Τι μέρα είναι; -Τετάρτη.
Πες του ότι θέλω να μιλήσω στον αδερφό μου τώρα, όχι την Παρασκευή.
-Σε παρακαλώ. -Ηρέμησε. Είπε ότι θα ξαναπάρει.
Γιατί σήμερα; Ο αδερφός μου διακινεί την Παρασκευή.
Σκάσε!
Τηλεφώνησέ του!
Βούλωσέ το, επιτέλους!
-Λες ψέματα για να ηρεμήσω. -Σταμάτα!
Είπε ότι θα ξαναπάρει και θα ξαναπάρει.
-Καπνίζεις; -Όχι.
Ναι;
Έχεις 30 δευτερόλεπτα.
Ναι, Τορί;
Εγώ είμαι, Τορί.
Γιατί είσαι στου Μπετίμ σήμερα;
Πραγματικές πίτσες ή ναρκωτικά;
Μετά το σχολείο;
Καλά είμαι. Απλώς ήθελα να σου μιλήσω.
Κι εγώ χαίρομαι.
Μπετίμ, μ' ακούς;
Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε με τον αδερφό μου;
Γιατί όχι καθημερινά;
Κιόλας; Όχι...
Σίγουρα αντέχεις εδώ;
Πρέπει, για τα χαρτιά μου.
Δεν μπορείς να με βοηθήσεις να δω τον αδερφό μου;
Όχι.
Τα λέμε.
Δεν έχω χρήματα τώρα.
Όταν θα έχω τα χαρτιά μου και δουλειά, θα σου δώσω κάτι ως ευχαριστώ.
Όχι, είπα.
Βάλε τα κατεψυγμένα στο ψυγείο πριν ξεπαγώσουν.
Τα λέμε την άλλη εβδομάδα.
Θα τα καταφέρω, Τορί.
Μην ανησυχείς.
Θα πάρω τα χαρτιά μου.
Θα γίνω οικιακή βοηθός.
Και θα πιάσουμε ένα σπίτι μαζί.
Έντεκα πίτσες. Λείπουν τρία ευρώ.
Τα βρήκα.
Μπορώ να πληρώσω τη SIM της.
Όχι τηλέφωνα. Θα τα συνηθίσει.
Μάζεψε την τσάντα.
Μπορώ να έχω τα 11 ευρώ μου;
Δύο ζαμπαγιόν για το 7.
-Ποια προτιμά η αδερφή σου; -Τη μαργαρίτα.
-Θα της πας πίτσα απόψε; -Ναι.
Τα λέμε αύριο.
Ναι.
Αν πας πίτσα στην αδερφή μου,
να σου δώσω να της δώσεις κάτι;
-Τι; -Τις ζωγραφιές μου, για παρέα.
Θα τις φέρω. Σε μισή ώρα θα είμαι πίσω.
-Όλα καλά; -Ναι.
Πού είναι η Λοκίτα;
Δεν έχω ιδέα. Από την Κυριακή έχω να τη δω.
Είπε ότι έπρεπε να βρει λεφτά για εσάς, οπότε ίσως αυτό κάνει.
-Πήγαινε στο αμάξι. -Περιμένει η κοινωνική μου λειτουργός.
Για μισό λεπτό.
Τελευταία φορά την είδε την Κυριακή.
-Ξέρεις πού είναι; -Όχι.
-Μην κάνεις τον έξυπνο. -Δεν τον κάνω.
-Η αδερφή σου σ' αγαπά πολύ. -Το ξέρω.
Μας ζήτησε να μη σ' ενοχλούμε για τα χρήματα που μας χρωστάτε.
"Αφήστε τον αδερφό μου να πάει σχολείο", μας είπε.
Όταν τη δεις, πες της να έρθει γρήγορα στην εκκλησία,
αλλιώς θα πρέπει να σε βάλουμε να δουλέψεις.
Αν τη δω, θα της το πω. Πρέπει να φύγω.
Να τον ψάξω;
Όχι, είναι καλό παιδί. Σωστά, Τορί;
-Τορί; -Ναι.
-Βάλε το ποδήλατο μέσα. -Θα ξαναφύγω.
Είναι 9:15.
Θα έχω γυρίσει ως τις 10:00.
Τι κάνεις;
Θα δείξω τις ζωγραφιές μου σε ένα κορίτσι.
Εντάξει, αλλά μη γυρίσεις μετά τις 10:00.
Ναι.
-Οι ζωγραφιές μου... -Άφησέ τες δίπλα στην πόρτα.
Δεν θέλω να λερωθούν.
Δεν μπορώ να τις βάλω στο αμάξι σου;
Εκεί είναι το κλειδί.
Εκεί!
-Είναι στο πάρκινγκ. -Το ξέρω.
Λοκίτα!
Τορί!
Βοήθησέ με να το μετακινήσω.
Βοήθησέ με να το ξαναβάλω πίσω.
Ναι, θα κοιμηθώ στου Μικαέλ.
Ναι, της αρέσουν.
Ναι, δεν θ' αργήσω. Τα λέμε αύριο.
Είπα ότι θα έδειχνα τις ζωγραφιές μου σε ένα κορίτσι
και με ρώτησε αν της αρέσουν.
Η Νάντια είναι καλή.
Όταν έφυγα, μου έδωσε τη διεύθυνσή της αν ήθελα κάπου να κοιμηθώ.
Δεν μου αρέσει που της λέω ψέματα, αλλά πρέπει.
Δώσε μου το κινητό σου να δοκιμάσω την κάρτα.
Πώς σου φάνηκε η ιδέα μου να κλέψουμε ναρκωτικά;
Δεν θέλω να γίνεις έμπορος και να σταματήσεις το σχολείο.
Δεν θα το σταματήσω.
Θα διακινώ Παρασκευές απόγευμα, μετά τη δουλειά στον Μπετίμ.
Σε ποιον θα πουλάς;
Στον πορτιέρη του κλαμπ που μισεί τον Μπετίμ.
Κι αν μιλήσει;
Θα πουλάω φτηνά. Δεν θα μιλήσει.
-Θέλεις ρυζόγαλο; -Ναι.
-Ποιος είναι ο κωδικός σου; -2180.
Λειτουργεί.
Κρύψου κάτω από το κρεβάτι!
Ξέχασα τις φωτογραφίες για τα χαρτιά σου.
-Όχι, τελείωσε το φαγητό σου. -Δεν πειράζει.
Θέλουν άσπρο φόντο για τις φωτογραφίες.
Είσαι πολύ ψηλή. Φαίνεται η κρεμάστρα.
Σ' εκείνη την πόρτα.
50 ευρώ αν γδυθείς όσο σε φωτογραφίζω.
-Όχι. Τελειώσαμε; -Άλλη μία.
Κοίτα.
-100 ευρώ. -Όχι.
Θέλεις τα χαρτιά σου;
Δεν τα θέλεις;
Τα θέλω.
Βγάλε το μπλουζάκι σου.
Όχι.
Ξανά, αργά.
Συνέχισε να με κοιτάς.
Νιώθω βρώμικη.
Σε ανάγκασε.
Εκείνος είναι ο βρώμικος.
Μακάρι να ήταν εδώ η μητέρα μου.
Είμαι εγώ.
Λίγο απ' αυτό.
Έλα.
Και λίγο από 'δω.
Φτάνει τόσο.
Πρέπει να είναι 30 γραμμάρια.
Έτσι νομίζω.
Για αρχή θα το πουλάω 100 ευρώ.
Ρίξε μου λίγο φως.
Δέξου όσα σού πει για να μη θυμώσει και το πει στον Μπετίμ.
Θα σε βοηθήσω να ανέβεις.
Περίμενε, η τσάντα θα σε εμποδίζει.
Πιάσε.
Δεν θα σε πάρω μέχρι να μου στείλεις μήνυμα.
Αντίο.
Γεια σου, μαμά. Η Λοκίτα είμαι.
Σου αφήνω μήνυμα με ευχάριστα νέα.
Σύντομα θα λάβεις 200 ευρώ για να γράψεις τα αγόρια στο σχολείο.
Θα σε ειδοποιήσω.
Σας αγαπώ και σας φιλώ όλους.
450.
Έχω κάνναβη από αλλού.
-Από πού; -Τη βρήκα.
Κανείς δεν τη βρίσκει.
Την έκλεψες ή είναι για άλλον;
Τη βρήκα.
Τα λέμε.
Είναι από κάποιον που λέγεται Φερμέν.
Έναν χοντρό μαύρο με ξυρισμένο κεφάλι;
Δεν είναι χοντρός, έχει μαλλιά.
Για να δω.
Πού τον γνώρισες;
Κοντά στο κέντρο όπου μένω. Έψαχνε ανήλικους για διακίνηση.
-Πόσο το πουλά; -100 ευρώ.
50.
-Όχι παραπάνω; -Όχι.
Εντάξει.
Θα του πω ότι δεν μπόρεσα να πάρω παραπάνω.
-Έχεις σακούλα; -Όχι.
Έρχομαι.
Ορίστε.
Πού είναι η παραγγελία του 3;
Τα λέμε αύριο.
Μπορώ να έχω τη φοκάτσια μου;
Πάρ' τη.
Είπε 50 και συμφώνησα.
Ρώτησε μόνο αν την έκλεψα ή αν πουλούσα για άλλον.
Ξέρεις τι του είπα;
Ότι πουλούσα για τον Φερμέν.
Θα στείλω 200 στη...
Δεν μπορώ να μιλήσω άλλο.
Κάποιος ήρθε να πάρει το αμάξι του, νόμισα ότι ήταν ο Μπετίμ.
Μην ανησυχείς, δεν θα μ' έβλεπε.
Να στείλω 200 στη μαμά σου και να δώσω 50 στον Φερμέν;
Εντάξει, θα τα στείλω αύριο.
Και μετά θα έρθω να σε δω.
Τι κάνεις;
Τις έβαλες δίπλα στο κρεβάτι σου;
Να σε πάρω όταν ξαπλώσω για να μου τραγουδήσεις;
Ναι, θα γυρίσω αμέσως.
Ασίφ, μπορείς να με βοηθήσεις να ανέβω στη στέγη;
Σε τιμώρησε η Μπάρμπαρα;
Όχι, θέλω να αποφύγω κάποιον έξω.
Τι θέλει;
Λεφτά επειδή μας έφερε εδώ με την αδερφή μου.
Ευχαριστώ.
Τι θα κερδίσω αν σε βοηθήσω;
-Γεια σας, κύριε. -Γεια σου.
Ως ανήλικος, δεν μπορώ να στείλω χρήματα.
Θα συμπληρώσετε το όνομά σας για να στείλω 200 ευρώ στην οικογένειά μου;
Φυσικά. Έλα.
Χαίρετε.
Περνάτε από τον αυτοκινητόδρομο που πάει στο Μπλενί;
-Όχι. -Μα είναι το 67.
Εγώ σταματώ στο Μπαρσόν.
Πάρε το άλλο 67, εκεί.
Ευχαριστώ.
Καλημέρα.
Το λεωφορείο περνά τον αυτοκινητόδρομο;
Όχι, στρίβει νωρίτερα.
-Σε πόσες στάσεις; -Σε δύο.
Ευχαριστώ.
Λοκίτα!
Προσπάθησες να μου τη φέρεις!
Είδε τη SIM μου.
-Το κινητό. -Δεν είναι εδώ.
-Δώσ' το μου. -Είναι μέσα στην τσάντα.
Τα κλειδιά του!
Συνέρχεται.
Τα πήρα!
Αριστερά!
Γρήγορα, πήρε τον άλλον όταν σε άκουσε να μπαίνεις!
Κλείδωσε!
Γρήγορα!
Έλα εδώ.
Πιο σιγά, θα ακούσει!
-Πού είναι ο δρόμος; -Εκεί.
Εκεί θα μας ψάξουν, πάμε από την άλλη.
Περίμενε!
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πώς ήξερες ότι έπρεπε να βάλεις λάσπη στην κλειδαριά;
Το έκανε η μαμά μου για να μην μπαίνει ο μπαμπάς όταν έπινε.
Μπορούμε να κατέβουμε.
Πονάω πολύ!
Ακούμπησε πάνω μου.
Πονάει πολύ, πάμε από γύρω.
Στάσου!
Κάθισε.
-Πονάς; -Καλά είμαι.
Θα προσπαθήσω να το κουνήσω για να δω αν έσπασε.
Απαλά.
Σταμάτα!
Αν γυρίσω να πάρω το κινητό για να τηλεφωνήσω στη Νάντια;
Αν σε δουν, θα σε σκοτώσουν. Δεν θα χωρίσουμε.
Έτσι τα καταφέραμε από τότε που γνωριστήκαμε στη βάρκα.
Ας πάμε από 'δω. Κάπου θα υπάρχει δρόμος.
Ακούς;
Γιατί να μην το κάνω εγώ;
Κρύψου καλύτερα.
Τρέχω πιο γρήγορα από εσένα, δεν θα με πιάσουν.
Όχι, κρύψου εκεί μέσα.
Έρχεται ένα αμάξι. Θα βγεις μόνο αν σε φωνάξω.
-Γεια σας. -Πού πηγαίνεις;
-Στο νοσοκομείο για τον αστράγαλό μου. -Έλα μέσα.
-Να έρθει και ο αδερφός μου; -Τι;
Είναι μικρός, μην ανησυχείτε.
Τορί!
Κυρία!
Πανικοβλήθηκε όταν σε φώναξα.
Ας το κάνουμε μαζί.
Όχι, θα δοκιμάσω κάτι άλλο. Κρύψου.
Έρχεται αμάξι!
Μείνε κρυμμένος!
Πού είναι το αγόρι;
Πού είναι;
Έφυγε.
Πήρε τον δρόμο έξω από την αποθήκη.
Αλήθεια λες;
Βρήκα το κορίτσι.
Το αγόρι έφυγε από τον δρόμο μπροστά από την αποθήκη.
Θα τη μαζέψουμε το βράδυ.
Λοκίτα!
Νομίζω ότι κάποιος ήθελε να μιλήσει.
Λοκίτα.
Αν είχες τα χαρτιά σου,
θα είχε γίνει οικιακή βοηθός
και θα ζούσαμε μαζί στο Βέλγιο.
Τώρα είσαι νεκρή
κι εγώ είμαι ολομόναχος.
Για εσένα, μεγάλη αδερφή.
Απόδοση Διαλόγων Μαρία Καρανάτσιου
Υποτιτλισμός: www.videopress.gr