Είναι δύο λίρες.
Κλείσε την πόρτα.
Όχι!
-Τι έγινε; -Φόνος.
Ένα από τα κορίτσια.
Από ποια εφημερίδα είσαι;
-Πώς είπατε; -Είπα, από ποια εφημερίδα είσαι;
Από τον Observer.
Μια φωτογραφία...
-Σκέφτομαι την καημένη την κοπέλα... -Σοκαριστικό, ε;
-Άργησες. -Συγγνώμη.
Περίμενε, Μαρκ. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Ποιο περιοδικό πουλάει τα περισσότερα αντίτυπα;
Αυτά που έχουν κορίτσια ακάλυπτα στο εξώφυλλο...
...κι όχι αυτά που τα καλύπτουν.
Ακριβώς. Είναι όπως η δουλειά που κάνεις για μένα.
Δείξε απασχολημένος.
-Τους Times, παρακαλώ... Ευχαριστώ. -Βεβαίως, κύριε.
-Κάτι άλλο; -Και την Telegraph.
Κάτι άλλο;
Ένας φίλος μού είπε ότι πουλάτε φωτογραφίες.
Τι φωτογραφίες, κύριε;
-Τέτοιες φωτογραφίες; -Ναι, ευχαριστώ.
Καλημέρα, κ.Πίτερς... Μου δίνετε μία σοκολάτα, παρακαλώ.
-Πάρε μόνη σου. -Ευχαριστώ.
-Πόσο κάνουν; -Πέντε σελίνια η μία.
Λοιπόν, θα πάρω αυτή... Κι αυτή...
-Πόσο κάνουν όλες; -Για εσάς, πέντε λίρες, κύριε.
-Πέντε λίρες... -Ακούστε, κύριε...
Για εσάς 4,10. Μαζί με τους Times και την Telegraph. Εντάξει;
-Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. -Να σας τα τυλίξω.
-Θέλετε να τα λαμβάνετε ταχυδρομικώς; -Όχι, όχι!
-Θα ξαναπεράσω... Ευχαριστώ. -Εντάξει, κύριε.
Ευχαριστώ.
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ
-Κύριε, οι εφημερίδες σας. -Εφημερίδες;
-Οι Times και η Telegraph. -Α, ναι, βέβαια.
Τι χαζός που είμαι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σίγουρα δεν θα λύσει το σταυρόλεξο απόψε.
Για δες ποιος ήρθε! Ο σπουδαίος φωτογράφος μόδας!
Τη λένε Λορέν.
Έλα, μικρέ. Κάνε μας διάσημες.
Διαβάσατε για την κοπέλα που δολοφονήθηκε χθες βράδυ;
Παραλίγο να πάθω το ίδιο.
-Πότε; -Χθες βράδυ.
Βγήκα έξω με τον φίλο μου. Παντρεύομαι τον άλλο μήνα.
Το πρόβλημα είναι ότι μας είδε ο αρραβωνιαστικός μου.
Μπορείς να κάνεις κάτι για να μη φαίνονται οι μελανιές;
-Μπορείς; -Νομίζω πως ναι, Μίλι.
Γρήγορα, μικρέ. Έχω λιώσει.
Άντε πάλι! Τι έχεις εκεί κάτω; Καμιά κοπέλα;
Φαντάζομαι, έχεις κοπέλα, ε;
-Όχι, Μίλι. -Ακούς, Λορέν; Είναι διαθέσιμος.
Σήκωσε το κεφάλι και κοίτα τη θάλασσα, σε παρακαλώ.
Ποια θάλασσα;
-Ήθελα απλώς αινιγματικό βλέμμα. -Αλήθεια;
Την επόμενη φορά, θα σκεφτώ εσένα.
-Μείνε έτσι. -Είσαι ένα μεγάλο αίνιγμα.
-Αυτό το κάνεις στον ελεύθερό σου χρόνο; -Ναι, Μίλι.
Και τι δουλειά κάνεις κανονικά;
-Βγάζω φωτογραφίες. -Τέτοιου είδους;
Όχι, Μίλι.
-Κερασμένα απ'το κατάστημα. -Σιγά το κατάστημα!
Ελπίζω να του πέσει στο κεφάλι!
Σειρά σου, αγάπη μου.
Είναι η πρώτη της φορά.
Έλα, μην ντρέπεσαι.
Είπε ότι δεν χρειάζεται να φωτογραφίσεις το πρόσωπό μου.
Θέλω.
Ίσως μπορείς να φτιάξεις και τις δικές μου μελανιές.
-Θέλω να το φωτογραφίσω. -Και οι πελάτες;
Μην ντρέπεσαι εμένα.
-Και για μένα, πρώτη φορά είναι. -Και για σένα;
Μπροστά σε τέτοια μάτια...
Μάτια γεμάτα από...
21!
Να ζήσεις και χρόνια πολλά...
-Σας ευχαριστώ. -Έλα, φύσα! Ένα, δύο, τρία!
Τι είναι αυτό;
Πρέπει να είστε πολύ περήφανη για την κόρη σας, κυρία Στίβενς.
Κοιτάξτε.
Είναι ο νεαρός απ'τον πάνω όροφο.
Γεια... Δεν ξέρω πόσες φορές έχουμε συναντηθεί στις σκάλες...
...αλλά απόψε είμαι αποφασισμένη να σου πω τουλάχιστον ένα γεια.
Είμαι η Έλεν Στίβενς. Κάνω ένα πάρτι με μερικούς φίλους.
Γιατί δεν έρχεσαι;
-Μαρκ. -Πώς;
-Με λένε Μαρκ. -Γεια σου.
Έλα μέσα. Θα γνωρίσεις και τους άλλους ενοίκους...
Συγγνώμη, αλλά... έχω δουλειά.
Ελπίζω ότι η γιορτή θα κρατήσει αρκετά, οπότε όταν τελειώσεις...
-Εντάξει; -Έλα, Έλεν, η τούρτα. Όλοι περιμένουν.
Χρόνια πολλά.
Μια στιγμή.
Ελπίζω να μη σε ενοχλώ.
Ήξερα ότι δεν θα κατέβαινες κάτω, οπότε... σου έφερα αυτό.
Ευχαριστώ... Ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν... Να μη σε διακόπτω από τη δουλειά σου.
-Όχι, θέλεις να...; -Ευχαριστώ.
-Να σου προσφέρω κάτι να πιεις; -Ευχαριστώ.
-Δεν έχω τίποτα. -Θα ήθελα λίγο νερό.
Η οικοδέσποινα δεν μπορεί να πιει νερό. Είναι υπονοούμενο προς τους καλεσμένους.
-Έχω λίγο γάλα, αν θέλεις. -Ναι, αλλά να μη σ'το στερήσω.
-Σου φέρνω. -Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ πολύ.
Τι ωραίο δωμάτιο. Έχει κι άλλο μέσα;
-Ναι... -Πόσο καιρό μένεις εδώ;
Σχεδόν όλη μου τη ζωή. Σ'αυτό το σπίτι γεννήθηκα.
-Είναι του πατέρα μου. -Ανακάλυψα επιτέλους τον σπιτονοικοκύρη μας;
-Ο πατέρας σου είναι; -Όχι.
Έχει πεθάνει. Εγώ είμαι ο ιδιοκτήτης.
-Εσύ; -Ναι.
Μα εσύ τριγυρνάς σαν να μην έχεις να πληρώσεις το νοίκι.
-Δεν έχω... -Εννοούσα...
Ξέρω... Είναι το πατρικό μου σπίτι και δεν θα το πουλήσω ποτέ.
Αλλά δεν μπορώ να το συντηρώ, κι έτσι νοικιάζω δωμάτια.
Αν σας χρεώνω πολύ, να μου το πεις. Θα μιλήσω στους μεσίτες.
Το νοίκι είναι πολύ λογικό.
Αλλά μην το πεις στους άλλους, δεν θα βρίσκεις ησυχία.
-Ησυχία... -Μαρκ, τι δουλειά κάνεις;
Δουλεύω σε κινηματογραφικό στούντιο.
-Στη φωτογραφία, υποθέτω. -Ελπίζω να γίνω σκηνοθέτης σύντομα.
Τι συναρπαστικό! Ταινίες έβλεπες όταν σου χτύπησα;
-Ναι. -Δικές σου;
-Ναι. -Θα ήθελα να τις δω.
Ξέρω ότι γίνομαι αγενής, αλλά θέλω πολύ να τις δω.
Θα ήταν ένα δώρο γενεθλίων από σένα για μένα.
Αλήθεια;
Αλλά σίγουρα θα είσαι πολύ απασχολημένος...
Θα ήθελες...
-Θα ήθελες να τις δεις τώρα; -Ευχαριστώ.
Πάω εγώ πρώτος.
Είναι σκοτεινά.
Καλύτερα τώρα;
Πολύ μεγάλος χώρος!
Συγγνώμη.
-Τι είναι αυτά; -Χημικά.
Αυτό είναι... Τόσα πράγματα, αλλά...
Κυρίως, είναι εντελώς απρόσμενο.
-Αυτά είναι όλα δικά σου; -Ναι.
Θέλω να πω, εσύ τα έκανες όλα αυτά;
-Μαρκ, πες μου γι'αυτό το δωμάτιο. -Ανήκε στον πατέρα μου.
-Τι ήταν; -Επιστήμονας.
Δηλαδή, αυτός ο εξοπλισμός ήταν δικός του;
Όχι, πούλησα τον εξοπλισμό του για να τα αγοράσω αυτά.
Κάθισε.
Όλα αυτά μοιάζουν υπερβολικά τεχνικά.
Αν αυτό είναι το μέρος που δουλεύεις, ανυπομονώ να δω τη δουλειά σου.
Μαρκ;
-Δεν ξέρω τι να σου δείξω. -Τι έβλεπες όταν σε διέκοψα;
Εντάξει.
Έλεν, πρώτη φορά κάνω δώρο σε κάποια για τα 21α γενέθλιά της.
Και είναι το πρώτο δώρο που ζήτησα ποτέ.
Ευχαριστώ.
Μαρκ, τι όμορφο αγοράκι...
-Ποιος είναι; -Εγώ.
Μα βέβαια!
-Και ποιος σε τράβηξε; -Ο πατέρας μου.
Τι υπέροχη ιδέα! Θα μπορείς να το δείξεις στο δικό σου...
Μάλλον είδες κάποιο κακό όνειρο...
Τι ήταν εκείνο το φως στο μάτι σου;
Η κάμερα μάλλον.
Τι σκαρώνεις;
Τι άτακτος! Ελπίζω να σου τις έβρεξαν.
Μαρκ, τι περίεργο που ο πατέρας σου τράβηξε αυτό.
-Να το σταματήσω; -Όχι.
Όχι.
Πάλι;
Μαρκ, αυτό είναι κάποιο αστείο;
Όχι, Έλεν.
Τι είναι αυτό;
-Μαρκ, τι κάνεις; -Ήθελα να σε φωτογραφίσω να παρακολουθείς.
Όχι! Σε παρακαλώ, βοήθησέ με να καταλάβω αυτό το πράγμα.
Έτσι μπράβο, Μαρκ.
Σκούπισε τα μάτια σου και πάψε να είσαι ανόητος.
Μαρκ, τι ήταν όλο αυτό; Αυτό ήταν σαύρα, ε; Ή...
Σαυ...
Πώς βρέθηκε εκεί, Μαρκ; Ήταν κατοικίδιο;
-Όχι δικό μου. -Δεν θα προσπαθήσεις να μου εξηγήσεις;
-Καλύτερα να φύγεις. -Θέλω να καταλάβω τι είδα.
Τι προσπαθούσε να κάνει ο πατέρας σου φωτογραφίζοντάς σε τη νύχτα;
Καλύτερα να φύγεις.
Μαρκ, τι είναι αυτό;
Λέω αντίο... στη... μητέρα μου.
-Το απαθανάτισε; -Ναι.
Κι αυτό: Την κηδεία της.
Κι αυτό: Την ταφή της.
-Κι αυτή. -Ποια είναι αυτή;
-Η διάδοχός της. -Διάδοχος;
Την παντρεύτηκε έξι βδομάδες μετά... την προηγούμενη σκηνή.
Εκείνη τράβηξε αυτό που θα γίνει τώρα.
Είναι θολό.
Ο πατέρας σου είναι αυτός;
Το πρωί που έφυγε για τον μήνα του μέλιτος.
-Μα τι κάνει; -Μου δίνει ένα δώρο.
-Τι είναι; -Δεν μπορείς να μαντέψεις;
Η κάμερα.
Κλείσ'το, Μαρκ!
Μαρκ, κλείσ'το!
Πάμε να φύγουμε από εδώ. Μαρκ;
Ήταν επιστήμονας, λοιπόν; Τι είδους επιστήμονας, Μαρκ;
-Βιολόγος. -Τι προσπαθούσε να σου κάνει;
Μαρκ, τι προσπαθούσε να σου κάνει;
Με παρακολουθούσε καθώς μεγάλωνα.
Ήθελε καταγραφή ενός παιδιού που μεγαλώνει...
...πλήρη, με κάθε λεπτομέρεια, αν ήταν δυνατό κάτι τέτοιο.
Προσπάθησε να το κάνει εφικτό τραβώντας με συνέχεια με την κάμερα.
Σε όλη μου την παιδική ηλικία, δεν είχα ούτε μια ιδιωτική στιγμή.
Κι αυτά τα φώτα στα μάτια σου κι εκείνο το πράγμα...
Τον ενδιέφερε η αντίδραση του νευρικού συστήματος... στον φόβο.
-Στον φόβο; -Στον φόβο.
Ιδιαίτερα τον φόβο των παιδιών και πώς αντιδρούν σ'αυτόν.
Νομίζω ότι έμαθε πολλά από μένα.
Καμιά φορά, ξυπνούσα ουρλιάζοντας.
Κι εκείνος ήταν εκεί, κρατώντας σημειώσεις, τραβώντας φωτογραφίες.
Κι είμαι σίγουρος ότι κάτι καλό θα βγήκε απ'αυτό, για κάποιους ανθρώπους.
Ήταν πολύ έξυπνος.
Ένας επιστήμονας πετά μια σαύρα σ'ένα παιδί και βγαίνει κάτι καλό;
Με συγχωρείτε, αλλά...
Α, εδώ είσαι, Έλεν. Το πάρτι τελειώνει και αναρωτιόμασταν...
Έρχομαι.
-Έλα μαζί μας. -Ευχαριστώ. Έχω δουλειά.
Ελπίζω να...
...σου αρέσει το γλυκό.
Ευχαριστώ για το δώρο μου. Καληνύχτα, Μαρκ.
Καληνύχτα, φίλε.
Cut!
Κύριε Τζάρβις, αυτή η ταινία είναι μια εμπορική πρόταση.
Και θέλω να το κάνετε εσείς, γιατί αναλαμβάνετε τέτοιες προτάσεις.
Μίλησα ήδη στον Τζόνι. Θέλει πολύ να το κάνει.
Είναι εκπληκτικό, κ.Τζάρβις. Το σενάριο επιστρέφει εκεί που ανήκει.
Ξέρετε, το θέλει και η Paramount.
H Paramount, η MGM και η Columbia.
-Είναι εμπορικό; -Το θέλει η Anglο.
Στείλε μου ένα υπόμνημα. Το συζητάμε την άλλη βδομάδα.
Δεσποινίς Σίμπσον, σημειώστε: Προς όλους τους παραγωγούς και σκηνοθέτες.
Δεδομένων των νέων οικονομικών συνθηκών...
...αν βλέπεται και ακούγεται, η πρώτη λήψη είναι καλή.
Σκηνή 99, λήψη 49. Χειροκροτήματα στο τέλος.
Γλυκιά μου, μόνο γι'αυτή τη φορά...
...θα κάνεις μια προσπάθεια να ξεχάσεις ότι είσαι συγκλονιστική...
...και να δείχνεις συγκλονισμένη;
-Ένας καλός λόγος, και θα το κάνω. -Όλοι στις θέσεις σας.
Cut. Πάλι, παρακαλώ.
Όχι, καλή μου... Cut.
-Σκηνή 99, λήψη 53. -Γυρίζουμε πάλι, παρακαλώ.
Cut! Πάλι, παρακαλώ.
Αν λιποθυμήσω άλλη μια φορά, θα λιποθυμήσω αλήθεια.
Σκηνή 99, λήψη 57. Ησυχία όλοι!
Πάμε!
Όχι, όχι... Cut! Είναι μάταιο!
-Δεσποινίς... -Cut!
Cut! Πώς ήταν; Φιλ; Σαμ; Μαρκ;
Έτοιμο. Κρατήστε το.
-Άλεξ, αυτό ήταν. -Εντάξει, παιδιά. Μαζέψτε τα.
Ήσουν καταπληκτική, γλυκιά μου. Τι συναίσθημα!
-Θα πάρεις λεωφορείο; -Όχι απόψε. Θα βγω για ποτό.
Ήθελα να μιλήσουμε για την ταινία στο Everyman.
-Αύριο; -Το ελπίζω.
-Τι κάνει η αγαπημένη μου αντικαταστάτρια; -Αντικαθιστά.
8:30 το πρωί.
Βιβ, θες να πιούμε ένα ποτό γυρνώντας;
Έχω ραντεβού, κ.Τέιτ.
Καληνύχτα, δεσποινίς Βίβιαν.
Αρχιφύλακα, ποιος δουλεύει ως αργά απόψε;
Η ινδική ταινία. "Ο Ελέφαντας με τις δύο ουρές".
-Δεν είστε λίγο στριμωχτά; -Με λίγο ζόρι, χωράει και 8.
-Τόσοι θα καταλήξουμε. -Έλα τώρα...
Τι στριμωγμένη στο αμάξι, τι πιεσμένη στο λεωφορείο...
ΣΚΗΝΗ
Μαρκ;
Μαρκ!
Είσαι εδώ;
-Μα πού είσαι; -Εδώ, Βιβ.
Με τρόμαξες. Άκου... Θα δουλεύουν ως αργά στο πάρκινγκ.
Το ξέρω, αλλά έχουν απομακρυνθεί από αυτό το πλατό.
-Χρησιμοποιούμε το ρεύμα τους. -Πρέπει να το ακυρώσουμε, θα μας δουν.
Μπορεί, αλλά δεν θα μας διακόψουν ενώ έχουμε γύρισμα.
-Άναψα το κόκκινο φως. -Τι έκανες;
Άναψα το κόκκινο φως. Θα σταθείς εκεί, σε παρακαλώ;
Μα τότε θα ξέρουν ότι κάποιος είναι εδώ.
-Δεν θα μπουν μέσα. -Θα περιμένουν απέξω. Ποια η διαφορά;
Η διαφορά είναι ότι θα γυρίσουμε μια τέλεια ταινία.
Περίμενα πολύ καιρό γι'αυτό, όπως κι εσύ.
-Κανένας δεν πρέπει να διακόψει. -Θα μας πιάσουν.
-Και πού είναι το πρόβλημα; -Πρόβλημα!
-Θα χάσεις μια δουλειά σαν κομπάρσα; -Αντικαταστάτρια.
Εγώ δεν έχω να χάσω τίποτα.
Το αποτέλεσμα πρέπει να είναι τόσο τέλειο...
...που να μην έχει σημασία το ρίσκο.
Τόσο τέλειο...
...που ακόμα κι αυτός... ακόμα κι αυτός θα έλεγε...
Ποιος; Ο Ντον Τζάρβις;
Θα έλεγε: "Υπογράψτε στη γραμμούλα, παιδιά."
"Μπορείτε να δανειστείτε το στυλό μου, αλλά φέρτε δικό σας μελάνι."
Αν είσαι σίγουρος ότι το αξίζει...
-Ώρα να το ανακαλύψουμε, Βιβ. -Σε πειράζει αν κάνω ζέσταμα;
Κάνε.
Εδώ ανήκεις.
Αισθάνομαι μοναξιά μπροστά απ'τον φακό.
-Οι σταρ μάλλον δεν νιώθουν έτσι. -Νιώθουν μοναξιά χωρίς τον φακό.
Και οι σπουδαίοι σταρ... νιώθουν μοναξιά συνέχεια.
Τότε, είμαι σπουδαία!
Τι θέλεις να παίξω; Ότι φοβάμαι μέχρι θανάτου;
-Το θυμήθηκες; -Ναι, και είμαι έτοιμη.
-Τι κάνεις; -Φτιάχνω το σκηνικό.
Και γιατί δεν γκρεμίζεις ολόκληρο του στούντιο;
Μόνο μια φορά μπορούν να σε κρεμάσουν.
Ακριβώς.
Αν με έβλεπε ο Ντον Τζάρβις τώρα...
Αν έβλεπα εγώ τον Ντον Τζάρβις τώρα...
Σε προειδοποιώ, Μαρκ. Είμαι υστερική.
Προτιμώ να κάνω ότι πεθαίνω απ'το γέλιο, αν δεν σε πειράζει.
Θα είμαι όλο και πιο αξιαγάπητη κάθε μέρα, ντυμένη στα ροζ.
-Τι κάνεις; -Κάνε υπομονή, Βιβ.
Αξίζει τον κόπο.
Στέκομαι μόνη μου, μπροστά απ'την κάμερα ενός στούντιο.
Δεν είναι και λίγο.
Έχεις σταθεί ποτέ πίσω απ'την κάμερα;
-Όχι. -Έλα...
-Σε βλέπω τέλεια, Μαρκ. -Ωραία.
Μάλιστα, κύριε. Είμαι η καλύτερη καμεραγούμαν στην αγορά!
Τι κάνεις τώρα;
Σε τραβάω να με τραβάς με την κάμερα.
Μαρκ, είσαι ιδιοφυΐα.
Σε έχασα.
Καλώς ήρθες, ξένε.
-Σε έχασα πάλι. -Δεν πειράζει.
Είμαι έτοιμος, Βιβ.
Πας να σταθείς στο σημάδι σου, σε παρακαλώ.
Μάλιστα, κύριε. Κύριε σκηνοθέτη.
Πρέπει να φαντάζομαι ότι κάποιος θα με βάλει εκεί μέσα;
-Ναι, Βιβ. -Μαρκ, ελπίζω να μη σε απογοητεύσω.
Ξέρω ότι προσπαθείς να δημιουργήσεις ατμόσφαιρα, αλλά...
Δεν νιώθω να φοβάμαι...
Δεν θα ήταν καλύτερα αν έκανα απλά το νούμερό μου;
Αργότερα.
Το πρόβλημα είναι ότι νιώθω πολύ χαλαρή. Εξαιτίας σου.
Είσαι τόσο άνετος με την κάμερα που με κάνεις κι εμένα να νιώθω άνετα.
Το έχεις μέσα σου.
Έτοιμη, Βιβ;
Εντάξει, θα προσπαθήσω.
Τι θα μπορούσε να με τρομάξει μέχρι θανάτου;
Φτιάξε μου ατμόσφαιρα, Μαρκ...
Φαντάσου...
...ότι κάποιος έρχεται καταπάνω σου...
...και θέλει να σε σκοτώσει...
...αδιαφορώντας για τις συνέπειες.
-Κάποιος τρελός; -Ναι.
Αλλά εκείνος το ξέρει, κι εσύ όχι.
Και δεν του αρκεί μόνο να σε σκοτώσει.
-Μα πώς...; -Στάσου εδώ, Βιβ!
Είσαι τέλεια.
Μα δεν μπορώ να φανταστώ αυτό που σκέφτηκες.
Φαντάσου ότι... αυτό... θα ήταν ένα απ'τα όπλα του.
Αυτό;
Ναι.
-Αυτό. -Μαρκ!
Ναι, αυτό θα ήταν τρομακτικό.
Υπάρχει και κάτι άλλο.
Τι άλλο;
Αυτό;
Μαρκ.
Μαρκ, όχι.
Πάρ'το μακριά μου.
Μαρκ!
Κι εδώ τελειώνουν οι ειδήσεις.
Εκτός κι αν ενδιαφέρεσαι για το ποδόσφαιρο.
-Τι κοιτάζεις; -Το ταβάνι.
-Αναρωτιέσαι αν ο νεαρός είναι σπίτι; -Ναι.
Είναι. Τον άκουσα που ήρθε, πριν από τέσσερις παραγράφους.
Άργησε απόψε.
-Σου αρέσει; -Ναι.
-Γιατί; -Είναι άνθρωπος με ποιότητα...
Μακάρι να είχε κι αυτό.
Και νομίζω ότι θα μπορούσε να με βοηθήσει με το βιβλίο μου.
-Έλεν; -Ναι;
-Δεν έχει σημασία. -Μητέρα, τι σε απασχολεί;
-Η τιμή του ουίσκι. -Τι άλλο;
-Τι άλλο έχει σημασία; -Δεν συμπαθείς τον Μαρκ;
-Δεν τον έχω γνωρίσει. -Δεν τον συμπαθείς; Γιατί όχι;
Δεν εμπιστεύομαι έναν άντρα που περπατά τόσο ήσυχα.
Είναι ντροπαλός.
-Τα βήματά του έχουν κάτι ύπουλο. -Έλα τώρα, μαμά...
-Θα πας πάνω να τον δεις; -Μπορώ;
Έχουμε κι οι δύο κλειδί για την πόρτα. Το δικό μου χρειάζεται λάδωμα.
-Το δικό σου, συχνή χρήση. Πήγαινε. -Ευχαριστώ.
Θυμήσου ότι έχασες.
-Έλεν; -Ναι;
Αν επιστρέψεις σε πέντε λεπτά, δεν θα τελειώσω ούτε αυτό.
Εντάξει.
-Ποιος είναι; -Η Έλεν είμαι.
Έλα μέσα, Έλεν.
Μπορείς να περιμένεις λίγο εκεί; Εμφανίζω φιλμ.
Η μητέρα σε άκουσε να επιστρέφεις και υπέθεσα ότι είσαι ακόμα ξύπνιος.
-Σίγουρα δεν ενοχλώ; -Δεν αργώ.
Θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στα εξής άτομα...
...για την πολύτιμη συμβολή τους.
Στον καθηγητή Α.Ντ. Σμιθ του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης...
...στον Έντουαρντ Πέιτον του Ινστιτούτου Μπελγκράβια για Νευρολογικές Διαταραχές...
...και στον Μαρκ Λιούις, τον γιο μου.
-Γεια. -Γεια σου, Μαρκ.
Ελπίζω να μη σε πειράζει.
Ξέρω ότι γίνομαι ενοχλητική, αλλά, Μαρκ, θέλω πολύ...
-Χρόνια πολλά. -Πολύ γλυκό εκ μέρους σου, αλλά...
Είναι κάτι μικρό... Δεν ξέρω τίποτα για...
...δώρα για 21α γενέθλια.
Αλλά το είδα το πρωί και...
-Ορίστε. -Μαρκ... Σ'ευχαριστώ.
-Είναι πανέμορφο. -Κι εμένα μου άρεσε.
-Λίγο ακόμα γάλα; -Λίγο ακόμα;
-Γάλα; -Όχι, ευχαριστώ.
Θα το φορέσω αμέσως.
Εδώ... ή εδώ;
-Το πρώτο. -Ναι, κι εγώ έτσι νομίζω.
-Σε καθυστερώ... -Όχι.
Το υπόσχομαι.
Μαρκ, ήρθα για μια συμβουλή.
-Από μένα; -Σε παρακαλώ.
Δουλεύω σε μια δημόσια βιβλιοθήκη, στο παιδικό τμήμα.
Σ'το λέω για να καθυστερήσω να πω αυτό για το οποίο ντρέπομαι.
-Τον ελεύθερό μου χρόνο, γράφω. -Γιατί ντρέπεσαι;
Γράφω μικρές ιστορίες για παιδιά, όπως ο Γκριμ, o Άντερσεν, ο Κάρολ.
-Έχεις εκδώσει καμία; -Κάποιες μικρές.
-Θα ήθελα να τις διαβάσω. -Το πρώτο μου βιβλίο θα εκδοθεί την άνοιξη.
-Μα, Έλεν, αυτό είναι υπέροχο. -Ναι.
-Τι θέμα έχει; -Μια μαγική φωτογραφική μηχανή.
Πώς σκέφτηκες κάτι τέτοιο;
Μια μέρα, θα σου πω. Το υπόσχομαι.
-Τι φωτογραφίζει; -Θα σου πω, αλλά αυτό είναι το πρόβλημα.
Τα παιδιά που θα διαβάσουν το βιβλίο θα θέλουν να δουν τις φωτογραφίες.
Αλλά οι εκδότες λένε ότι είναι αδύνατο και πρότειναν σκίτσα.
-Όμως, εγώ δεν συμφωνώ. -Όχι, τίποτα δεν είναι αδύνατο.
Ήλπιζα ότι θα το έλεγες αυτό.
Πρέπει να μπουν φωτογραφίες, κι ας είναι δύσκολο...
-Και, Μαρκ, αναρωτιόμουν αν... -Ναι.
-Θα το συζητήσεις μαζί μου; -Θα τις βγάλω εγώ.
Δεν μπορώ να σου ζητήσω κάτι τέτοιο. Οι εκδότες ίσως να μη συμφωνήσουν.
-Θα το κάνω για σένα. -Μα τα λεφτά...
Υπάρχουν κάποια πράγματα που...
-Θα τα φωτογράφιζα δωρεάν. -Δεν ήθελα να σε προσβάλω.
-Να με προσβάλεις; -Δηλαδή, θες να το συζητήσουμε;
-Πότε; -Από σένα εξαρτάται.
-Είσαι ελεύθερη αύριο βράδυ; -Ναι.
-Ελπίζω ότι θα μπορώ. -Το καταλαβαίνω αν δεν μπορείς.
Θα προσπαθήσω. Θα κάνω ό,τι μπορώ.
Ευχαριστώ που με άκουσες...
Και για το δώρο.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Ψάχνετε για μπαούλο; -Ναι. Θα ήθελα να δω αυτό.
Βεβαίως, κυρία μου.
Όχι, όχι...
Χρειαζόμαστε κάτι κωμικό σ'αυτή τη σκηνή.
-Θα την ξαναγυρίσουμε σήμερα. -Πολύ καλά, κύριε.
Το θέμα είναι ότι χρειάζομαι κάτι κωμικό σ'αυτή τη σκηνή.
Καταλαβαίνεις, γλυκιά μου, έτσι;
Αντί να πάρεις το πρώτο μπαούλο, θέλω να ζητήσεις να δεις το κόκκινο.
Και, όταν το φέρει, να κοιτάξεις γύρω σου...
Να ψάξεις για ένα λευκό, και όταν σου φέρει το λευκό...
...να ζητήσεις άλλο ένα, αυτό, το μπλε.
Κι εσύ, Μάικλ, τα φέρνεις ένα-ένα όλο και πιο μπουχτισμένος.
-Θα το κάνω ανάλαφρο. -Είμαι σίγουρος.
Και θα καταλήξουμε σε κάποιο σκετσάκι που θα σκεφτώ σε λίγο.
-Κατάλαβες;... Τι; -Δεν το καταλαβαίνω.
-Δεν χρειάζεται, απλά κάν'το.
-Εντάξει, όλοι στις θέσεις σας. -Είδε κανείς τη Βιβ;
-Ποια; -Την αντικαταστάτρια για να φωτίσω...
-Όχι, Φιλ, θέλω να γυρίσω πρώτα. -Εντάξει. Ησυχία.
Εντάξει. Έτοιμοι; Πάμε!
-Ορίστε, κυρία μου. -Θα ήθελα να δω κι ένα κόκκινο.
Βεβαίως, κυρία μου.
-Ένα κοντινό εδώ. -Μήπως έχετε κι ένα άσπρο;
Βεβαίως, κυρία μου.
Υπάρχει ένα πίσω σας.
Μπράβο, Μάικλ. Εξαιρετικά.
Εντάξει. Πάμε πάλι.
-Μήπως έχετε κι ένα μπλε; -Βεβαίως, κυρία μου.
Αυτό είναι. Πάρε ό,τι μπορείς χωρίς να το παρακάνεις.
Ανάλαφρα, Μάικλ.
Ωραία, όταν είναι στην κατάλληλη θέση, μπαίνει.
Πολύ ωραία.
Η ηλίθια! Λιποθύμησε σε λάθος σκηνή!
Με συγχωρείτε, Αρχηγέ...
Στο τέλος του δρόμου είναι το σπίτι μου. Πειράζει να πεταχτώ λίγο;
-Για το άλμπουμ με τα αυτόγραφα; -Ναι, Αρχηγέ.
-Αν μάθει πού ήμασταν... -Εντάξει, Ντόσον.
Τα πάντα για να βοηθήσω τον Αρχιφύλακα.
Αλλά να με βοηθήσει κι αυτός. Δεν προχωράμε με τον φόνο στο Σόχο.
Ο νεαρός που είδε η σπιτονοικοκυρά στις σκάλες;
Δεν μπόρεσε να τον περιγράψει. Είπε μόνο ότι κουβαλούσε κάτι.
-Σπουδαία βοήθεια! -Είμαι στο σώμα 30 χρόνια.
Δεν έχω ξαναδεί τόσο φόβο όσο στο βλέμμα αυτού του κοριτσιού.
-Τι είδε; -Έναν άντρα με ένα αιχμηρό όπλο.
Όχι, αυτός ο τρόμος μου είναι οικείος.
Αυτό είναι κάτι καινούργιο για μένα. Τι, όμως;
Αυτό είναι, κύριε.
-Αρχηγέ, η έκφραση είναι ακριβώς... -Ξέρω.
Μη λες τίποτα.
Λοιπόν, μάλλον θα χρειαστεί να τους ανακρίνουμε όλους...
...οπότε καλύτερα να κινηθούμε χωρίς να επηρεάσουμε τις παραγωγές σας.
Σας ευχαριστώ. Αν ξέρατε πόσο κοστίζει η καθυστέρηση έστω και μιας μέρας.
Ξέρουμε, κύριε.
-Γεια σου, Μαρκ. -Γεια.
-Δεν πρέπει να το κάνεις αυτό. -Συγγνώμη.
-Τι κάνει; -Με κάνει διάσημο, με τραβά με την κάμερα.
Γκέρι, η σειρά σου. Μη φαίνεσαι τόσο τρομαγμένος, δεν θα σε φάνε.
Απ'ό,τι φαίνεται, θα τελειώσουμε νωρίς σήμερα.
Σε παρακολουθώ.
Τράβηξες τους αστυνομικούς;
Έχω μερικά ενδιαφέροντα πλάνα.
-Είναι μια ευκαιρία που δεν περίμενα ποτέ. -Ευκαιρία για τι πράγμα;
Να φωτογραφίσω μια έρευνα...
...ή όσο περισσότερο μπορώ από μια έρευνα.
Για ποιο λόγο;
Για να ολοκληρώσω ένα ντοκιμαντέρ.
Ντοκιμαντέρ; Πάνω σε τι;
Προτιμώ να μη σου πω πριν τελειώσει.
Και θα τελειώσει σύντομα.
-Κι αν σε πιάσουν; -Θα με πιάσουν, φαίνονται πολύ ικανοί.
-Δεν σε νοιάζει; -Όχι.
-Μαρκ, είσαι τρελός; -Ναι. Λες να το προσέξουν;
-Μαρκ, σειρά σου. -Μην μπλέξεις, για όνομα του Θεού.
Θέλω να μιλήσουμε για την ταινία στο Everyman.
Ναι, κι εγώ θα το ήθελα.
Περάστε.
Ο κύριος Λιούις; Α, ο φωτογράφος μου!
Σας έφερα την κάμερα, μήπως θέλετε να βγάλετε το φιλμ.
-Αρχηγέ; -Δεν υπάρχει πρόβλημα, κ.Λιούις.
Αρκεί να μην εμφανιστούμε στο τοπικό κανάλι στη θέση των καρτούν.
Είμαι ο Αρχιεπιθεωρητής Γκρεγκ. Κι από εδώ ο Αρχιφύλακας Μίλερ.
Κάθισε.
Λοιπόν, έχεις κάτι να μας πεις;
-Δεν νομίζω, κύριε. -Ήξερες την κοπέλα;
-Ναι. -Πόσο καλά;
Κυρίως εξ όψεως.
-Πότε την είδες τελευταία φορά; -Χθες το απόγευμα, πριν φύγουμε.
-Της μίλησες; -Της είπα καληνύχτα.
Δεν ξέρω αν με άκουσε.
-Τι έκανες μετά; -Τράβηξα μερικά πλάνα.
Γυρίζω μια ταινία.
-Πού; -Σε όλο τον χώρο.
-Ένα ντοκιμαντέρ. -Ήταν κανείς μαζί σου;
Όχι, κύριε. Μόνο... Μόνο η κάμερά μου.
Αρχιφύλακας Μίλερ.
Εντάξει, θα του το πω.
Ο ιατροδικαστής τελείωσε την εξέταση και θέλει να σας δει.
-Καλά. Πήγαινε εσύ πρώτα. -Μάλιστα, κύριε.
Σ'έπιασα.
-Ωραία δουλειά. -Ευχαριστώ.
Τι ώρα φτάσατε σπίτι σας χθες, κ.Λιούις;
Γύρω στις 10:00 με 10:30.
-Σας είδε κανείς; -Ναι, οι ένοικοι του κάτω ορόφου.
Μάλιστα...
Εντάξει, αυτό ήταν... Ευχαριστώ, κ.Λιούις.
-Ευχαριστώ, κύριε. -Εντάξει.
Μια στιγμή.
Μπορείτε να με πάτε στο πλατό; Γιατί μάλλον θα χαθώ.
-Βεβαίως. -Ευχαριστώ.
Εγώ τον προειδοποίησα.
Νομίζω, από εδώ μπορώ να το βρω. Σας ευχαριστώ που με συνοδέψατε.
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Τα τραύματα προκλήθηκαν από το ίδιο εργαλείο.
Και οι δύο γυναίκες υπέστησαν βίαιο σοκ.
-Τι είδους σοκ; -Αυτό πρέπει να το ανακαλύψετε εσείς.
Δεν είναι ο τομέας μου.
-Μπορούμε να μετακινήσουμε το πτώμα; -Ναι, τελείωσα.
Εντάξει, παιδιά.
Πάνω σε τι ήταν ξαπλωμένη;
-Ένα μαγνητόφωνο. -Δώστε μου ένα μαντήλι.
Μπάξτερ!
Ελέγξτε το για αποτυπώματα.
-Και να δείτε τις μπομπίνες. -Μάλιστα.
Ησυχία, όλοι!
"Νομίζω πως είδα έναν γατούλη."
Δεν θέλω να σας χαλάσω τη διασκέδαση...
...αλλά έχουμε να κάνουμε με έναν μανιακό.
Και αν δεν τον πιάσουμε γρήγορα...
...θα αναφέρουμε και τρίτο άλυτο φόνο στον Διοικητή.
Γι'αυτό ας βιαστούμε. Εντάξει;
"Εμφανιζόταν στην καινούργια ταινία του Μπάντεν..."
"'Οι Τοίχοι Πλησιάζουν' με την Πολίν Σιλντς."
"Εκπρόσωπος του στούντιο δήλωσε ότι η ερμηνεία της φαινόταν υποσχόμενη..."
"...και ο ρόλος της θα απογειωνόταν."
-Ο πρωθυπουργός... -Ο Μαρκ δουλεύει στο σινεμά, ε;
-Ναι... -Αναρωτιέμαι αν την ήξερε.
-Θα τον ρωτήσω απόψε. -Θα σε βγάλει έξω;
-Ναι, αν είναι ελεύθερος. -Πολύ ιπποτικό εκ μέρους του.
-Πού θα σε πάει; -Δεν έχω ιδέα. Ούτε κι αυτός μάλλον.
Σε ποιο στούντιο δουλεύει;
-Δεν ξέρω, θα τον ρωτήσω. -Αν είναι ελεύθερος.
Να τον φέρω εδώ να σας συστήσω;
-Νιώθω σαν να τον ξέρω. -Έλα τώρα...
Ήρθε.
Γιατί δεν του κάνουμε δώρο αυτό το παράθυρο;
-Στην ουσία, εκεί ζει. -Πώς ήξερες ότι ήταν εκεί;
Το διαισθάνθηκα.
Κι έχω ισχυρό ένστικτο.
Γεια.
-Ελεύθερη;... Ωραία. Κι εγώ. -Ναι.
Έλα μέσα για μια στιγμή, να γνωρίσεις τη μητέρα μου.
Ναι, βέβαια.
Καλή μου, από εδώ ο Μαρκ.
-Πώς είστε, κυρία Στίβενς; -Γεια σου, Μαρκ.
Έτρεχες, νεαρέ;
Ναι, δεν ήθελα να κάνω την Έλεν να περιμένει.
Σ'ευχαριστώ. Σου αξίζει ένα ποτό γι'αυτό.
-Τι θέλεις; -Τίποτα, σ'ευχαριστώ πολύ.
-Μητέρα, σου άφησα... -Πες μου, νεαρέ.
-Σε ποιο στούντιο δουλεύεις; -Στο Στούντιο Τσίπερφιλντ.
-Πού δούλευε το καημένο το κορίτσι; -Στο Μπρούκγουντ, νομίζω.
-Αναρωτιόμασταν αν την ήξερες. -Όχι. Όχι, δεν την ήξερα.
Κρίμα. Μου αρέσουν οι πληροφορίες από πρώτο χέρι.
Να σου πω για το δείπνο σου;
Όχι. Πηγαίνετε, και θα μου πεις για το δικό σας.
Γεια σου, Μαρκ. Πιστεύω πως θα τα ξαναπούμε.
Το ελπίζω, κ.Στίβενς.
Μαμά, ξεχάσαμε να κόψουμε τα χαρτιά.
Το δείπνο σου είναι στην κουζίνα.
Αν δεν γυρίσεις νωρίς, θα με βρεις κι εμένα πεσμένη εκεί.
-Δεν θα αργήσουμε. Γεια. -Καληνύχτα.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι προσωπικό.
-Πόσο καιρό έχεις να βγεις χωρίς αυτή; -Χωρίς ποια;
Την κάμερα.
Δεν νομίζω ότι ξέρω.
Ακριβώς. Δεν νομίζω ότι σ'έχω δει ποτέ χωρίς αυτή.
Όμως, θα τη χρειαστείς απόψε;
Λοιπόν, θα τη χρειαστείς;
Αν είναι έτσι, να φέρω κι εγώ λίγη δουλειά μαζί;
-Όχι, δεν θα τη χρειαστώ απόψε. -Ωραία, τότε δώσ'τη μου.
-Θα τη φυλάξω, θα είναι ασφαλής. -Όχι.
Αν δεν με εμπιστεύεσαι, πήγαινέ την πάνω.
Σε εμπιστεύομαι.
Ας τη βάλουμε εδώ μέσα.
Έλα να δεις και μόνος σου. Θα τη βάλουμε εδώ και θα κλειδώσουμε.
Αυτό ήταν... το δωμάτιο της μητέρας μου.
Αλήθεια, Μαρκ;
Γίνομαι αγενής, ε;
Απλά μου φαινόταν ότι έχει γίνει προέκτασή σου...
Όμως, αν θέλεις, πάρ'τη μαζί σου.
-Κράτα την εσύ. -Ευχαριστώ.
-Νιώθω... -Ναι;
Δεν μπορώ να το περιγράψω. Θα μπορούσα μόνο να το φωτογραφίσω.
-Ξέρεις τι νιώθω εγώ; Πεινασμένη! -Ωραία.
Ξέρω ένα μαγαζί εδώ κοντά. Είναι υπέροχα τα Χριστούγεννα.
-Ναι, δεν υπάρχουν πολλά ανοιχτά τότε. -Όχι.
Ωραίο ακούγεται.
-Έλεν; -Ναι;
Έλα, από εδώ.
-Τι φωτογραφίζει η μαγική μηχανή; -Ανθρώπους.
Την έχει ένα μικρό αγόρι και βλέπει τους ενηλίκους όπως ήταν παιδιά.
Πού είναι το εστιατόριο;
-Μόλις στρίψουμε στη γωνία. -Έλα, πάμε.
Ευχαριστώ.
Δεν υπάρχει ούτε ένα πρόσωπο που να μη μοιάζει παιδικό.
-Μην το λες αυτό. -Αν το απαθανατίσεις τη σωστή στιγμή.
Έλεν, θα ήθελα να βρω αυτά τα πρόσωπα για σένα, με σένα.
Ας προσπαθήσουμε.
Η μητέρα μάλλον πήγε να ξαπλώσει.
Μαρκ, πέρασα ένα υπέροχο βράδυ.
Κι εγώ αυτό θα έλεγα. Ήταν ένα υπέροχο βράδυ.
Και το έκανες υπέροχο...
...χωρίς την κάμερά σου.
Πάω να σου τη φέρω.
Εδώ είναι ακόμα η μαγική σου κάμερα.
Αναρωτιέμαι πώς φαίνονται οι ενήλικοι μέσα από εδώ.
-Εγώ, για παράδειγμα. -Όχι εσύ!
Γιατί όχι;
-Δεν θα σε δει ποτέ. -Μαρκ...
Ό,τι φωτογραφίζω, το χάνω.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα ξυπνήσει τη μητέρα.
Σ'ευχαριστώ και πάλι για απόψε.
Θα πας τώρα να ξαπλώσεις χωρίς να δεις εκείνα τα φιλμ;
Εγώ... έχω λίγη δουλειά να κάνω.
Μετά, θα ξαπλώσω και θα προσπαθήσω να βρω τα πρόσωπα που ψάχνεις.
Πρόσωπα που...
-Καλησπέρα, Μαρκ. -Πώς...;
Ο νεαρός που μπήκε για μπάνιο με έφερε ως την πόρτα σου.
Τα υπόλοιπα, τα έκανα μόνη μου.
Περίμενα ότι αυτό το δωμάτιο θα ήταν κλειδωμένο.
Δεν μου επέτρεπαν κλειδιά. Δεν μπορώ να τα συνηθίσω.
-Την έφερα νωρίς στο σπίτι. -Σ'ευχαριστώ.
-Υπάρχει κάτι που...; -Να μιλήσουμε!
-Δίπλα θα είναι πιο... -Εδώ, νιώθω σαν στο σπίτι μου.
Επισκέπτομαι αυτό το δωμάτιο κάθε νύχτα.
Το επισκέπτεστε;
Οι τυφλοί πάντα ζουν στα δωμάτια που βρίσκονται από πάνω τους.
Κάθε βράδυ, ανάβεις την κινηματογραφική μηχανή.
Τι είναι αυτά τα φιλμ που ανυπομονείς να δεις;
Τι προβάλλεις τώρα;
Γιατί δεν μου λες ψέματα;
-Δεν θα το καταλάβω ποτέ. -Θα το καταλαβαίνατε αμέσως.
-Πήγαινέ με στο σινεμά σου. -Ναι.
Τι βλέπω, Μαρκ;
Γιατί δεν απαντάς;
Δεν είναι καλό. Το φοβόμουν ότι δεν θα ήταν.
-Τι πράγμα; -Τα φώτα σβήνουν πολύ γρήγορα.
-Πάντα σβήνουν γρήγορα. -Εγώ...
Πρέπει να δοκιμάσω ξανά.
-Τι νομίζεις ότι χάλασες; -Μια ευκαιρία.
Τώρα, πρέπει να βρω άλλη.
Τι κάνεις;
Μαρκ;
Πού είσαι;
Γιατί ρίχνεις αυτό το φως στο πρόσωπό μου;
Μαρκ;
Σε παρακαλώ, άσε με να τελειώσω. Είναι για την Έλεν.
Τι εννοείς "για την Έλεν";
Ήθελε να δει κάτι που φωτογράφισα.
Η κόρη μου βλέπει το πρόσωπό μου και χωρίς φωτογραφίες.
Σε παρακαλώ, μη φοβάσαι.
Δεν φοβάμαι, ζεσταίνομαι.
Πάρε μακριά μου την κάμερα.
Ναι.
-Βιάζεσαι, ε; -Πρέπει να είσαι κουρασμένη.
Είναι αργά...
Ξαφνικά, βιάζεσαι να με ξεφορτωθείς.
Δεν θα φανώ εγωίστρια.
Μπορείς να τραβήξεις κι άλλες φωτογραφίες, αν θες.
-Όχι, ευχαριστώ. -Γιατί όχι;
Μου τελείωσε το φιλμ.
Δεν μπορείς να βρεις άλλο για να ευχαριστήσεις την Έλεν;
Όχι. Όχι!
Δεν εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου να συνεχίσεις να τραβάς, ε;
Το ένστικτο είναι κάτι το εκπληκτικό, έτσι, Μαρκ;
Είναι κρίμα που δεν μπορεί να το απαθανατίσει κανείς.
Αν άκουγα το ένστικτό μου, πριν από χρόνια...
...ίσως να μην είχα χάσει την όρασή μου.
Δεν θα άφηνα να με εγχειρήσει κάποιος που δεν εμπιστευόμουν.
Γι'αυτό, τώρα, ακούω το ένστικτό μου.
Και μου λέει ότι το να τραβάς συνεχώς με την κάμερα είναι άρρωστο.
Ότι χρειάζεσαι βοήθεια.
Να ζητήσεις βοήθεια, Μαρκ. Να ζητήσεις βοήθεια γρήγορα.
Μέχρι να το κάνεις, δεν θέλω να βλέπεστε με την Έλεν.
-Δεν θα τη φωτογραφίσω ποτέ... -Προτιμώ να μη σου δοθεί η ευκαιρία.
Και αν δεν με ακούσεις, θα φύγουμε απ'αυτό το σπίτι.
Θα ήταν κρίμα, γιατί δεν θα ξαναβρούμε τόσο φθηνό σπίτι.
Ποτέ δεν θα χρειαστεί να μετακομίσετε εξαιτίας μου, το υπόσχομαι.
Μπράβο, αγόρι μου.
Οι σκάλες είναι το πιο δύσκολο κομμάτι.
Εντάξει, ως εδώ. Ευχαριστώ.
Με "φωτογραφίζετε";
Ναι.
Έχει πολύ καιρό να το κάνει κάποιος.
Μαρκ, τι σε βασανίζει;
-Καληνύχτα, κυρία Στίβενς. -Θα πρέπει να το πεις σε κάποιον.
Θα πρέπει να το πεις.
Εδώ, τώρα. Ωραία.
Πάμε. Τις πρώτες σας θέσεις όλοι. Απόλυτη ησυχία.
-Έτοιμος για τη λήψη, Φιλ; -Ναι, εντάξει.
Ο γέρος που φταρνίστηκε είναι ψυχίατρος. Άκουσα κάποιον να το λέει.
Εντάξει, παιδιά. Όλοι στις πρώτες σας θέσεις.
Τώρα, χαλάρωσε και θα είσαι υπέροχη, καλή μου, το ξέρω.
-Κάνεις πιο κει; -Συγγνώμη.
-Ποιος είναι αυτός; -Ένας αστυνομικός.
Ναι, μα βέβαια. Όλοι είναι εδώ για να σε βοηθήσουν, γλυκιά μου.
Τώρα, χαλάρωσε. Είναι ακριβώς το ίδιο με πριν.
Μόνο μία-δύο μικρές αλλαγές.
Αυτή τη φορά, είναι καπέλα αντί...
...για μπαούλα.
-Θα βοηθήσεις, Μάικλ, έτσι; -Μάλιστα, κύριε.
Τώρα, αγάπη μου, θάρρος. Είσαι υπέροχη, κι εμείς μαζί σου.
-Σας παρακαλώ! -Καθαρίστε το πλατό! Μακιγιάζ!
-Τώρα, γλυκιά μου, χαλάρωσε. -Εντάξει.
Εντάξει... Κάμερα!
-Θέλετε καπέλο, κυρία μου; -Ναι, θα ήθελα να δω αυτό.
Βεβαίως, κυρία μου.
Ευχαριστώ.
-Έχετε κάποιο κόκκινο; -Βεβαίως, κυρία μου.
Κόκκινο; Μήπως έχετε μπλε;
Μπλε!
Θεέ μου!
-Μισή ώρα διάλειμμα, κύριε; -Όχι, διάλειμμα για πάντα!
Εντάξει, παιδιά. Μισή ώρα διάλειμμα.
Ναι.
-Θα μπορούσατε να προτείνετε κάτι; -Είναι πολύ ενδιαφέρον.
Εννοώ κάτι που να τη βοηθήσει ψυχολογικά.
Να ξεκουραστεί κανονικά. Μισή ώρα δεν φτάνει.
Ευχαριστούμε πολύ.
Εσύ τι δουλειά κάνεις;
-Είμαι βοηθός εικονολήπτη. -Κι εμένα με ενδιαφέρει η εικόνα.
Αναρωτιόμουν...
Αναρωτιόμουν μήπως ξέρατε τον πατέρα μου, τον καθηγητή Λιούις.
Α. Ν. Λιούις.
Και βέβαια τον ήξερα. Παρακολουθούσα διαλέξεις του. Εξαιρετικός άνθρωπος.
Ιδιαίτερα ευφυής!
Ξέρετε τι τον ενδιέφερε, πριν τον θάνατό του;
Όχι, πες μου.
Δεν θυμάμαι πώς το αποκαλούσε...
...αλλά έχει να κάνει με το τι...
...τι ωθεί τους ανθρώπους να γίνουν ηδονοβλεψίες.
Η σκοποφιλία, αυτό τον ενδιέφερε. Τι γόνιμο μυαλό!
Σκοποφιλία. Η νοσηρή παρόρμηση να κοιτάζεις.
Επινοήθηκε την εποχή του. Έχουν διασωθεί χειρόγραφά του;
-Πίστευα ότι θεραπεύεται. -Συνήθως, ναι.
-Τώρα, για τα χειρόγραφα... -Γρήγορα.
Ναι, πολύ γρήγορα. Δύο χρόνια ψυχανάλυσης, τρεις φορές τη βδομάδα...
...μία ώρα τη φορά, και θεραπεύεται οριστικά.
Αν έχετε ακόμα σημειώσεις του...
...θα ήμουν ιδιαίτερα ευγνώμων αν τις έβλεπα.
Σας δίνω τη διεύθυνσή μου.
Ναι, γιατρέ.
-Τι ήταν όλο αυτό; -Δεν ξέρω.
Θα μάθουμε μετά.
Μαρκ...
Ανυπομονούσα να σου δείξω αυτό. Θα έπρεπε να σε χρεώσω.
Αυτά δεν τα βλέπεις στα περιοδικά για σινεμά. Είναι το κάτι άλλο.
Έχω κι άλλες, αν ενδιαφέρεσαι.
Μου έδωσες... μια ιδέα.
Είμαι σίγουρος.
Με ρώτησε αν ήξερα τον πατέρα του, που τον ήξερα.
-Ευφυής άνθρωπος. -Αυτό ήθελε μόνο;
Έτσι νομίζω. Μιλήσαμε λίγο και για τη σκοποφιλία.
-Και θα... Την ηδονοβλεψία. -Για ποιο πράγμα;
Τι κάνει τους ανθρώπους ηδονοβλεψίες.
-Αντικείμενο μελέτης του πατέρα του. -Ηδονοβλεψίες;
Ενδιαφέρων νεαρός. Έχει τα μάτια του πατέρα του.
-Δεν τον υποπτεύεστε, έτσι; -Όλους τους υποπτεύομαι.
-Πάμε! -Εσείς;
Ενδιαφέρομαι γι'αυτόν που έφερε την κοπέλα. Κάτι έχει στο μυαλό του.
Δεν εκπλήσσομαι. Είναι ο σκηνοθέτης.
Δεν μπορώ το Σάββατο, κύριε.
Αλλά θα μας αφήσουν νωρίτερα σήμερα.
Σήμερα το απόγευμα, μετά τη δουλειά, ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία.
Εντάξει, να είσαι εδώ στις 6, Μαρκ. Θα πω στη Μίλι να περιμένει.
-Στις 6; -Ακριβώς, Μαρκ, αλλιώς θα φύγει.
-Θα είμαι εκεί. -Το καλό που σου θέλω.
Τελευταία λήψη της ημέρα. Φροντίστε να βγει καλή.
-Έχεις τη λίστα σου, Αρχιφύλακα; -Ναι, κύριε.
Θέλω να δω πώς περνούν κάποιοι τον ελεύθερο χρόνο τους.
-Ποιοι; -Ακριβώς.
-Α, ήρθες. Μη σου γίνει συνήθεια. -Όχι, κύριε.
-Η Μίλι είναι πάνω. -Ευχαριστώ.
Πρέπει να φύγω.
Αν τελειώσετε πριν γυρίσω, κλείδωσε και βάλ'το στο γραμματοκιβώτιο.
Τι κοιτάς; Δεν έχεις ξαναδεί κλειδί;
Η ταμειακή είναι άδεια, αν χαμογελάς γι'αυτό.
Να θυμάσαι τι σου είπα Τίποτα εξεζητημένο.
Μου χάλασες το βράδυ.
-Είχα ραντεβού με τον νέο μου φίλο. -Συγγνώμη, Μίλι.
Τι συμβαίνει;
Μπορεί να μην είμαι εδώ αύριο.
Γιατί; Θα πας εκδρομή με τους προσκόπους; Τώρα, τι κάνεις;
-Το υπέθεσα. -Έλα, δεν έχουμε όλο το βράδυ.
Έχουμε να τελειώσουμε τη γυμνή φωτογράφιση στο κρεβάτι.
Λοιπόν, από όλα τα...
-Έχεις τρελαθεί τελείως; -Ολοκληρώνω ένα ντοκιμαντέρ.
Εσένα θα έπρεπε να κάνουν ντοκιμαντέρ.
Δεν έστησα τον τζέντλεμαν φίλο μου και ήρθα πάλι εδώ...
...και έβγαλα τα ρούχα μου για να τραβάς τον δρόμο.
Σαν να μιλάω σε ζόμπι. Αναρωτιέμαι αν είναι ασφαλές να είμαι μόνη μαζί σου.
Ίσως είχε περισσότερο γούστο, αν δεν ήταν.
Όλο ευθεία.
-Γεια. -Γεια σου, Τόνι.
-Πού πας; -Να αφήσω κάτι για τον Μαρκ.
-Δεν έχεις ώρα για μένα τελευταία... -Τόνι, εγώ...
Δεν πειράζει. Εδώ θα είμαι, αν με χρειαστείς.
Παρεμπιπτόντως, η μητέρα σου φώναζε κάτι πριν έρθεις.
Κάτι για το ότι ο Μαρκ τη φωτογράφισε.
Τη μητέρα μου; Δεν θα κατάλαβες καλά.
-Ναι... Τα λέμε κάποια στιγμή. -Ναι.
Μαρκ;
Δεν μπορώ να καταλάβω.
Πήγε σε μια δημόσια βιβλιοθήκη και μετά σε ένα μαγαζί με εφημερίδες.
Για κάποια ιδιωτική φωτογράφιση μάλλον.
Να μείνω έξω από το σπίτι, κύριε;
Όχι, ούτε εγώ νομίζω.
Εντάξει. Θα σας πω τις λεπτομέρειες μόλις γυρίσω. Γεια σας, κύριε.
Μη με αφήσεις να δω ότι φοβάσαι.
-Γι'αυτό, φύγε. Γρήγορα! -Όχι!
Φύγε!
Όχι αν δεν μάθω.
-Τώρα. -Αυτή η ταινία...
Αυτή... είναι απλά μια ταινία, έτσι;
Είναι φρικτό... Αλλά είναι απλά μια ταινία, έτσι;
Όχι.
Όχι. Τις σκότωσα.
Όσο δεν σε βλέπω να φοβάσαι, θα είσαι ασφαλής.
Γι'αυτό να στέκεσαι στις σκιές, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Επιθεωρητής Γκρεγκ... Τι πράγμα; Δώσε να του μιλήσω.
Εδώ Πίτερς. Πήγα πάνω να ρίξω μια ματιά και τη βρήκα να κείτεται.
Ποια είναι η διεύθυνση;
Κατάστημα με εφημερίδες;
Η μητέρα σου έχει δίκιο. Πρέπει να τα πω όλα σε κάποιον.
Συγγνώμη που πρέπει να είσαι εσύ αυτή.
Αυτό ήταν το εργαστήρι του.
Ξέρεις μερικά από αυτά που έκανε... αλλά όχι όλα.
Πέντε ετών.
Επτά ετών.
Όλα τα δωμάτια ήταν καλωδιωμένα για τον ήχο, κι ακόμα είναι.
Το δικό σου.
-Χρόνια πολλά. -Άνοιξέ το.
Της μητέρας σου.
-Του Τόνι. -Κανείς δεν θα μπει μέσα, αγάπη μου.
-Δεν με νοιάζει. -Μα, αγάπη μου...
-Τόνι, σταμάτα! -Η πόρτα είναι κλειδωμένη.
Δεν με νοιάζει. Φοβάμαι.
Κλείσ'το.
-Κοίταξέ με, Μαρκ. -Όχι αν φοβάσαι.
Κοίταξέ με. Τι έκανες σ'αυτά τα κορίτσια.
-Όχι. -Τι τους έκανες;
Αν θες να με βασανίσεις για την υπόλοιπη ζωή μου, κάνε με να τα φανταστώ.
-Τι έκανες σ'αυτά τα κορίτσια; -Δεν... Δεν μπορώ.
Δείξε μου.
Όμως, αν φοβάσαι...
Δείξε μου, αλλιώς θα μείνω φοβισμένη για την υπόλοιπη ζωή μου.
Ξέρεις ποιο είναι το πιο τρομακτικό πράγμα στον κόσμο;
Ο φόβος.
Έτσι, έκανα κάτι πολύ απλό.
Πολύ απλό.
Όταν ένιωθαν την ακίδα να ακουμπά τον λαιμό τους...
...και ήξεραν ότι θα τις σκοτώσω...
...τις ανάγκαζα να παρακολουθήσουν τον ίδιο τους τον θάνατο.
Τις ανάγκαζα να δουν τον τρόμο τους καθώς η ακίδα έμπαινε μέσα τους.
Και αν ο θάνατος έχει πρόσωπο, το είδαν κι αυτό.
Αλλά όχι εσύ. Εσένα, υποσχέθηκα να μη σε φωτογραφίσω ποτέ.
Όχι εσένα.
Φοβάμαι για σένα.
-Μάζεψες τους άντρες μας; -Μάλιστα.
-Εντάξει, πάμε. -Προσοχή!
-Μια κάμερα είναι μόνο. -Μόνο;
-Παραδώσου, Μαρκ! -Προετοιμαζόμουν πολύ καιρό γι'αυτό.
-Τι κάνεις; -Μην ανησυχείς.
Μπορώ να τα καταφέρω!
Παραδώσου, Μαρκ!
Δες τες, Έλεν. Δες να λένε αντίο.
Μία προς μία. Το χρονομέτρησα τόσες φορές.
Μακάρι να σου είχα βρει τα πρόσωπα που έψαχνες.
Έλεν! Έλεν, φοβάμαι!
Όχι, όχι, Μαρκ!
Και χαίρομαι που φοβάμαι.
Από μία μαγική κάμερα που χρειάζεται βοήθεια από μία άλλη.
Η κοπέλα είναι ζωντανή.
Καλέστε ασθενοφόρο.
Εντάξει...
Μην είσαι ανόητος. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.
Καληνύχτα, μπαμπά. Κράτα μου το χέρι.
Υποτιτλισμός Videopress S.A.
Απόδοση Διαλόγων Αριάδνη Συκιώτη