Κάθε μέρα, τους ακούω να με καλούν...
...με τις απαλές, όμορφες φωνές τους.
Μπανέλ!
Παρακαλούν και επιμένουν.
Αλλά εγώ δεν απαντώ.
Είμαι ευτυχισμένη, μπαμπά, διασκεδάζω.
Τότε ταράζονται και θυμώνουν.
Δεν ψιθυρίζουν πια. Με κατηγορούν.
Ναι, αγαπώ.
Όπως μια γυναίκα μπορεί να αγαπά.
Άνταμα;
Πρέπει να φύγουμε, αν θέλουμε να σκάψουμε πριν νυχτώσει.
Ναι, πάμε.
Άνταμα;
Πες μου μια ιστορία.
Πριν από πολύ καιρό, πριν από πολλά χρόνια...
Οι καλύτεροι καιροί, λένε.
Εκείνη την εποχή ζούσε ο Κούντα, ένας από τους προγόνους μου.
Είχε ένα χάρισμα, να μπορεί να μιλάει στις σειρήνες.
Ο Κούντα ήταν πάντα δίπλα στο ποτάμι.
Ήταν καλός ψαράς.
Οι σειρήνες του είχαν μάθει τα μυστικά του ποταμού.
Κάθε βράδυ, έφερνε πίσω ψάρια για να φάνε.
Και όλοι έτρωγαν μέχρι να χορτάσουν.
Ήταν οι καλύτεροι καιροί. Έτσι λένε.
Αλλά μια μέρα...
ένα κορίτσι πνίγηκε στο ποτάμι.
Όλοι κατηγόρησαν τις σειρήνες ότι παρέσυραν το κορίτσι στον βυθό.
Οι σειρήνες, εξαγριωμένες, μα πάνω απ'όλα πολύ περήφανες,
απαγόρευσαν στους χωρικούς να μπαίνουν στα νερά τους.
Ούτε για να ψαρεύουν, ούτε καν για να κολυμπούν.
Ο Κούντα είχε πληγωθεί πολύ
και ένιωθε προδομένος από τις φίλες του.
Ήταν οι χειρότεροι καιροί, όπως λένε.
Έτσι, για να λήξει αυτός ο πόλεμος, ο Κούντα...
Είναι αληθινή ιστορία;
Τι εννοείς;
Συνέβη πραγματικά;
-Νομίζω πως ναι. -Ποιος σου το είπε;
Ο γερο-Αμπού Ντία κατά τη διάρκεια της μαθητείας μου.
Και το πιστεύεις;
Ναι.
Δεν υπάρχουν σειρήνες.
Σου το είπα.
Τι βλέπεις;
Σκόνη. Πολλές χρυσές κουκκίδες.
Σαν να βρέχει αστέρια.
Και τι άλλο;
Δεν υπάρχουν άλλα αστέρια.
Εξαφανίστηκαν.
Είναι σαν τη φωτιά της κόλασης.
Άνταμα; Μπορούμε να σκάψουμε νωρίτερα το απόγευμα;
Ναι, καλή ιδέα.
Μπανέλ!
-Ναι; -Σας θέλει η θεία.
Ερχόμαστε.
Είσαι πολύ όμορφη.
Καλημέρα.
Καλημέρα, μαμά.
Καλημέρα.
-Κοιμήθηκες καλά; -Όχι, έκανε πολλή ζέστη.
Απόψε, θα μεταφέρω την κουνουπιέρα σου έξω.
-Ήθελες να μας μιλήσεις; -Σε χρειάζομαι σήμερα.
Θέλω να πλύνεις τα ρούχα.
Μαμά, χρειάζομαι τη βοήθεια της Μπανέλ για τα γελάδια.
-Και δεν έχω ρούχα να πλύνω. -Θέλω να πλύνεις τα δικά μου ρούχα.
Δεν θα είσαι μόνος, Άνταμα. Ο Ομάρ θα έρθει μαζί σου.
Πλύνε τα ρούχα της. Δεν θ'αργήσω, το υπόσχομαι.
Πλύνε τα ρούχα της θείας πριν ο ήλιος είναι πολύ δυνατός.
Ναι, τι περιμένεις;
Μην ανησυχείς, θα σμίξεις με τον Άνταμα απόψε.
Άνταμα!
Πού πας;
-Μου έλειψες. -Εσύ, πιο πολύ.
-Περίμενες πολύ; -Ναι!
Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που πέθανε ο Γέρο,
αφήνοντας χήρα την πρώτη του σύζυγο, και τη δεύτερη σύζυγό του, την Μπανέλ.
Είθε ο Θεός να ευλογεί τις καλές του πράξεις.
Η Μπιντά έχασε τον άντρα της και τον μεγάλο της γιο, τον Γέρο,
αλλά χάρη στον Θεό, ζει ο μικρός της γιος, ο Άνταμα.
Πέρσι,
ο Άνταμα εκπλήρωσε το μουσουλμανικό του καθήκον προς τον μεγάλο του αδελφό
και παντρεύτηκε την Μπανέλ, που έμεινε χήρα πολύ νέα.
Είθε ο Θεός να ευλογεί τις καλές του πράξεις.
Από τότε που πέθανε ο Γέρο,
και μέχρι ο Άνταμα να ολοκληρώσει τη μαθητεία του,
ο Τζιμπρίλ, γιος μου και ξάδελφος του Άνταμα,
εκτελούσε χρέη αρχηγού του χωριού.
Άνταμα, αφού ο πατέρας και ο αδελφός σου έχουν πεθάνει,
πρέπει να εκπληρώσεις το καθήκον σου και να γίνεις αρχηγός του χωριού.
Είναι μόλις 19 ετών.
Είναι πολύ νέος.
Η ηλικία δεν έχει σημασία. Ο Άνταμα είναι άντρας.
Η μαθητεία του πλάι στον Αμπού Ντία έχει τελειώσει.
Είναι έτοιμος.
Δεν θα γίνω αρχηγός. Δεν θέλω να γίνω. Ο Τζιμπρίλ μπορεί να συνεχίσει.
Όχι. Πρέπει να τηρούμε τους προγόνους μας.
Είναι η σειρά σου τώρα. Δεν έχεις άλλη επιλογή.
Το ξέρω, αλλά αρνούμαι.
Άνταμα, είσαι σίγουρος για την απόφασή σου;
Ναι.
Όποια και αν είναι η επιλογή σου,
το αίμα σου επιβάλλει να είσαι αρχηγός, δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό.
Καλά έκανες και το είπες. Τουλάχιστον, εσύ δεν θα αναγκαστείς να κάνεις τίποτα.
Είσαι άντρας.
Μπανέλ,
τώρα που τους το είπα, δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε να ζούμε εδώ.
-Μπορούμε να μείνουμε στα σπίτια; -Μόλις τα ξεθάψουμε, ναι.
Φαντάσου. Μόνο εσύ κι εγώ, στα σπίτια μας.
Η Μπανέλ και ο Άνταμα.
Γέρο Σαλ
Αύριο, πάρε και τα γελάδια του Τζιμπρίλ. Δεν μπορεί να τα φροντίσει.
-Η Μπανέλ θα με βοηθήσει. -Όχι, όχι η Μπανέλ.
Πήγαινε με τον Ομάρ.
Ο Ομάρ είναι αργός και τεμπέλης. Η Μπανέλ είναι πιο αποτελεσματική.
Θα πάει στο χωράφι αντί για τη Μαρί.
Έχει δύσκολη εγκυμοσύνη. Χρειάζεται ξεκούραση.
Μας λείπουν οι γυναίκες. Το χωράφι πρέπει να είναι έτοιμο για τις βροχές.
Γιατί αρνείσαι να γίνεις αρχηγός;
-Σου είπα, δεν θέλω να γίνω αρχηγός. -Δεν είναι λόγος αυτός.
Δεν είμαι ο μπαμπάς. Δεν είμαι ο Γέρο.
-Θέλω κάτι άλλο. -Τι άλλο;
-Η Μπανέλ κι εγώ θα ζήσουμε αλλού. -Γιατί;
Θέλουμε το δικό μας σπίτι. Με τα παιδιά μας, με το κοπάδι μας.
Πού;
Στα θαμμένα σπίτια έξω από το χωριό.
Η Μπανέλ σού έβαλε αυτή την ιδέα στο μυαλό.
Αρχίσαμε να σκάβουμε. Μόλις τα ξεθάψουμε, θα πάμε εκεί.
Το έθιμο υπαγορεύει, μετά τη μαθητεία, ότι μόνο εσύ μπορείς να γίνεις αρχηγός.
Έχω πάρει την απόφασή μου, μαμά.
-Πού πας; -Από εδώ.
Έπρεπε να είχαν σφραγίσει το πηγάδι.
Αν το είχαν σφραγίσει, ο Γέρο δεν θα είχε πέσει, δεν θα είχε πεθάνει.
Δεν μπορείς να πεθάνεις πριν την ώρα σου,
ούτε να μην πεθάνεις όταν έρθει η ώρα σου.
Η βροχή θα'ρθει
Η ειρήνη θα'ρθει
Αν ο Αλλάχ το θέλει
Η ειρήνη θα'ρθει
Η βροχή θα'ρθει
Η ειρήνη θα'ρθει
Αν ο Αλλάχ το θέλει
Η ειρήνη θα'ρθει
Ας σκάψουμε το χωράφι μας
Η ειρήνη θα'ρθει
Αν ο Αλλάχ το θέλει
Η ειρήνη θα'ρθει
Ευχαριστώ.
Είναι παράξενος.
Συνέχεια γράφει, ακόμα και όταν δεν μελετάει το Κοράνι.
Ποιος;
Ο Μάλικ.
Νιώθω ότι ξέρει πράγματα για εμάς.
-Έχεις μυστικά; -Όχι.
-Ίσως νομίζει ότι είναι άγγελος γραφιάς. -Άγγελος γραφιάς;
Ναι, αυτός που καταγράφει όλες τις καλές και κακές μας πράξεις.
Δεν είναι όμορφα;
Πόσα θέλεις;
Γεια σας.
Μπανέλ.
Δεν σε έχουμε δει τελευταία, αν και μένεις πέντε λεπτά μακριά.
Μαμά, δουλεύω από το πρωί μέχρι το βράδυ.
Είναι φυσιολογικό.
Ακόμα να κάνεις παιδί;
Για ποιον λόγο;
Ρασίν, πρέπει να ξέρεις το Κοράνι απέξω τώρα.
Εγώ το ήξερα ήδη όταν ήμουν εννιά χρονών.
Πράγματι, έχεις αυτό το χάρισμα. Αλλά ξέρεις το νόημά του;
Ξέρεις την αξία του;
Δεν έχει νόημα να μαθαίνεις κάτι απέξω αν δεν το καταλαβαίνεις.
Δεν έχεις άδικο.
Είσαι άτυχη. Είμαι ο δίδυμος αδερφός που κληρονόμησε τη λογική.
Αν κληρονόμησες τη λογική, τι έμεινε για μένα;
Η καρδιά.
Μπορείς να κρατήσεις τη λογική.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να κάθεσαι έτσι.
Δεν είναι σωστό για μια γυναίκα.
Αν φορέσω παντελόνι, δεν θα έχω πρόβλημα.
Θεός φυλάξοι!
Πώς είναι ο Άνταμα;
Καλά.
Δεν φαίνεσαι χαρούμενη.
Δεν μπορώ να φυλάω τα ζώα μαζί του. Αντικαθιστώ τη Μαρί στο χωράφι.
-Ξέρεις πόσο πολύ με ενοχλεί αυτό. -Δεν αξίζει να στενοχωριέσαι.
Πρέπει να βοηθήσεις τις γυναίκες. Έρχονται οι βροχές.
Δεν βλέπω σχεδόν καθόλου τον Άνταμα πια!
Τα χωράφια, είναι για λίγο καιρό.
Ο Άνταμα κι εσύ θα είστε για πάντα μαζί.
Η Μπανέλ και ο Άνταμα.
Έχεις δίκιο, Ρασίν.
Ειδικά τώρα που θα πάμε να μείνουμε στα σπίτια.
-Ποια σπίτια; -Αυτά που είναι έξω από το χωριό.
-Αδύνατον. Είναι θαμμένα στην άμμο. -Τα ξεθάβουμε. Δεν το ήξερες;
Το ήξερα ότι σκάβατε, αλλά όχι για να ζήσετε εκεί.
Δεν καταλαβαίνω.
-Έχετε προβλήματα στο σπίτι; -Δεν είναι αυτό.
-Θέλουμε ένα δικό μας σπίτι. -Δικό σας σπίτι; Για ποιον λόγο;
Για να ζήσουμε τη ζωή μας, εγώ και ο Άνταμα.
-Δεν ζεις τη ζωή σου τώρα; -Όχι όπως θέλω.
Μπανέλ, δεν μπορείς να πας να ζήσεις εκεί.
Μπορούμε! Τα σπίτια δεν κατοικήθηκαν ποτέ.
Δεν το βρίσκεις περίεργο;
Υπάρχει κάτι κακό εκεί πέρα.
Πιστεύεις ότι αυτό το μέρος έγινε έτσι μέσα σε μια νύχτα;
Θαμμένο στην άμμο...
Μπανέλ, δεν μπορείς να ζήσεις σε ένα καταραμένο σπίτι.
Ανοησίες!
Όπως και να'χει, δεν θα συμφωνήσουν η μαμά και οι θείοι του Άνταμα.
Ποιος νοιάζεται γι'αυτούς;
Έχουμε πάρει την απόφασή μας.
Κοιτάξτε με!
Όχι.
Κοιτάξτε με!
Εγώ...
Δεν είμαι γυναίκα;
Ο πατέρας σου φοβόταν πολύ τους κεραυνούς.
Μια μέρα, μιλούσαμε, και ο ουρανός σκοτείνιασε.
Πόσο τρόμαξε!
Όταν έπεσε ο κεραυνός, το έβαλε στα πόδια.
Θα έτρεξες μαζί του, τόσο φοβιτσιάρα που είσαι.
Όχι σαν τον πατέρα σου. Δεν φοβάμαι τους κεραυνούς.
Οι βροχές άργησαν. Θα έπρεπε να είχαν έρθει ως τώρα.
Δεν είναι η πρώτη φορά.
Σωστά. Θα βρέξει αν το θελήσει ο Αλλάχ.
Αν το θελήσει ο Αλλάχ.
Αύριο, οι γέροι του χωριού θα προσευχηθούν να βρέξει.
Θέλουν να έρθεις.
Δεν το καταλαβαίνω. Γιατί με θέλουν εκεί;
-Δεν ξέρουν ότι δεν θα είμαι αρχηγός; -Όχι.
Μπανέλ;
Θα παντρευτώ.
Ποιον;
Toν Σαλίφ, από την οικογένεια Κέιν.
Φαίνεται καλός.
Ελπίζω να είμαστε ευτυχισμένοι όπως εσύ και ο Άνταμα.
Πραγματικά φοβάμαι. Δεν τον ξέρω καλά-καλά.
Φυσικά και τον ξέρεις. Εδώ, όλοι είναι ίδιοι.
Γιατί το λες αυτό;
Ο Ομάρ είναι ο Τζιμπρίλ, ο οποίος είναι ο Γέρο,
που είναι ο Σαλίφ, που είναι ο Ουσμάν,
που είναι ο Μπιλάλ, που είναι ο Χαρούνα.
Εδώ, κανείς δεν ξεχωρίζει από τους άλλους.
Ξυπνούν, πηγαίνουν στη δουλειά, επιστρέφουν στο σπίτι,
τρώνε μαζί και πάνε για ύπνο.
Ο μόνος χρόνος που θα περνάς μαζί του θα είναι τη νύχτα, στην κάμαρά σας,
όπου δεν θα μιλάτε ο ένας στον άλλον,
γιατί δεν θα έχετε τίποτα να πείτε.
Και έτσι θα είναι, κάθε μέρα,
επειδή γι'αυτούς είσαι απλά μια γυναίκα.
Και ο Άνταμα;
Ο Άνταμα είναι διαφορετικός.
Δεν είμαι τόσο σίγουρη.
Αν δεν είχε πεθάνει ο Γέρο, θα είχα παντρευτεί τον Άνταμα.
Έτσι μου έλεγαν, όταν ήμουν μικρή.
Ναι, αλλά τώρα είναι μαζί μου,
επειδή ο καλός Θεός μας έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία.
Είσαι παντρεμένη με τον Άνταμα μόνο και μόνο επειδή πέθανε ο Γέρο.
Ο Άνταμα έκανε το μουσουλμανικό του καθήκον.
-Ευκαιρία το λες αυτό; -Ναι.
Πώς μπορείς να το λες αυτό; Δεν έχεις καρδιά;
Δεν ήθελα να παντρευτώ τον Γέρο. Δεν είχα άλλη επιλογή.
Παρηγοριόμουν που ζούσα κάτω από την ίδια στέγη με τον Άνταμα
και περνούσα χρόνο μαζί του.
Δεν καταλαβαίνω.
Παρά τον γάμο μου με τον Γέρο, ήμασταν πάντα ερωτευμένοι.
Πάψε! Δεν θέλω να ξέρω!
Έτσι, ανακουφίστηκα όταν πέθανε ο Γέρο.
Θα μπορούσα επιτέλους να είμαι με τον Άνταμα, χωρίς να κρυβόμαστε.
Είσαι τρελή!
Δεν μπορείς να πας ενάντια στο πεπρωμένο σου.
Η μαμά έφυγε μακριά...
Για να πιάσει ένα πιθηκάκι...
Το έφαγε στην επιστροφή...
Δεν μπορούσα να έρθω στα σπίτια. Έπρεπε να μείνω με το μωρό.
-Πολύ γλυκό που την προσέχεις. -Δεν μου έδωσαν άλλη επιλογή.
Πάει καλά;
Έχω σκάψει σχεδόν το μισό. Έριξα και μια ματιά μέσα.
Πες μου πώς είναι!
Αμέσως κατάλαβα πού θα βάλουμε την κάμαρά μας.
Είναι πραγματικά τεράστιος χώρος.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας, ο ήλιος μπαίνει στο σπίτι.
Είναι τόσο μεγάλο και φωτεινό που όλα φαίνονται γαλήνια.
-Θα είμαστε ευτυχισμένοι εκεί. -Καλησπέρα σας.
Καλησπέρα.
-Πού ήσουν; -Με τους γέροντες του χωριού.
Τέσσερις αγελάδες πέθαναν από τη ζέστη.
Δεν το ήξερα.
Όλοι πρόσεξαν ότι έλειπες στις δεήσεις.
Ήταν η πρώτη φορά που το χωριό έκανε δεήσεις χωρίς αρχηγό.
Αν ερχόσουν, όπως σου ζήτησα,
ο Θεός θα είχε δεχτεί τις προσευχές μας και οι βροχές θα είχαν έρθει.
Ίσως θα έπρεπε να είχα πάει.
Οποιοσδήποτε στο χωριό μπορεί να γίνει αρχηγός.
Δεν έχει να κάνει με την καταγωγή σου. Έκανες την επιλογή σου.
Δεν υπάρχει τίποτα πια στα χωράφια.
Ίσως πρέπει να πάμε το κοπάδι σε άλλα βοσκοτόπια.
Όχι, τα άλλα βοσκοτόπια είναι πολύ μακριά.
Θα είναι πολύ δύσκολο να τα πάμε εκεί.
Εκεί που πηγαίνω τα γελάδια μου, δεν υπάρχει τίποτα.
Οπότε αν τα βοσκοτόπια μας είναι όλα ξερά,
και δεν έρθει η βροχή,
σημαίνει ότι πρέπει να φύγουμε.
-Και να πάμε πού; -Κάπου αλλού.
Είμαι κουρασμένος.
Άνταμα;
Αναγκάστηκα να τη σκοτώσω, μόνο και μόνο για το κρέας.
Ήταν πολύ ευαίσθητη αγελάδα.
Με τον ήλιο να χτυπάει και χωρίς βροχή ακόμα,
μέρα με τη μέρα εξασθενούσε.
Ήταν αναπόφευκτο.
Ο Θεός είναι μεγάλος.
-Γιατί τέτοια ξαφνική αλλαγή στον καιρό; -Επειδή οι άνθρωποι αλλάζουν.
Γιατί να φύγουμε;
Τα γελάδια μας πρέπει να πίνουν νερό και τη νύχτα, αλλιώς θα πεθάνουν.
Κι εγώ; Κι εγώ σε χρειάζομαι.
Δεν είναι το ίδιο.
Ποιος θα σκάψει αν πρέπει να μένω εδώ και να μαγειρεύω,
να πλένω ρούχα, να προσέχω τα παιδιά,
ενώ εσύ βόσκεις τα ζώα μέρα-νύχτα;
Μην ανησυχείς για τα σπίτια. Θα σκάψω μόλις βρω χρόνο.
Τα γελάδια είναι προτεραιότητα.
Δεν τους ακούω πια.
Εξαφανίστηκαν.
"Μπανέλ! Μπανέλ!"
Θα με ικέτευαν, με τόσο γλυκές και ωραίες φωνές.
Είναι παράξενο, μαμά. Είμαι ελεύθερη.
Ευχαριστώ.
Δεν θέλω! Φύγε!
Ευχαριστώ.
Καλό είναι.
Πες στην Τενέ να σερβίρει το φαγητό.
Χωρίς τον Άνταμα;
Ποιος ξέρει πότε θα γυρίσει σπίτι. Ίσως μείνει με το κοπάδι.
-Πάλι; -Χάσαμε τα μισά ζώα.
Δεν μπορούμε να χάσουμε και τα υπόλοιπα.
Κάτσε, κόρη μου. Θέλω να σου μιλήσω.
Πάει σχεδόν ένας χρόνος από τότε που εσύ και ο Άνταμα παντρευτήκατε.
-Και δεν είσαι ακόμα έγκυος. -Και τι έγινε;
-Ίσως είσαι άρρωστη. -Όχι, καλά είμαι.
-Τότε γιατί δεν υπάρχει παιδί; -Μου αρκεί που έχω τον Άνταμα.
Ο Άνταμα πρέπει να έχει αρσενικό διάδοχο,
για να διατηρηθεί η γενεαλογία του αρχηγού του χωριού.
Αρνήθηκε να γίνει αρχηγός. Η γενεαλογία έσπασε.
Επειδή του έβαλες ιδέες στο κεφάλι με αυτά τα καταραμένα σπίτια.
Μαζί είχαμε την ιδέα.
-Είσαι γυναίκα. -Ναι, και λοιπόν;
Είναι καθήκον σου να δώσεις στον άντρα σου παιδιά.
Όχι.
Σύντομα, αν είστε άτεκνοι, ο Άνταμα θα πάρει μια δεύτερη γυναίκα.
Όχι, ποτέ!
Μόνο ο Θεός ξέρει το μέλλον. Εμείς δεν ξέρουμε τίποτα.
Αρχίζει να γίνεται κρίσιμη η κατάσταση. Δεν υπάρχουν άλλα ψάρια στο ποτάμι.
Στην αγορά, δεν υπάρχει πια λάδι ή γάλα.
Ο ζεστός άνεμος φέρνει όλες αυτές τις συμφορές.
Αυτό που με ανησυχεί είναι η έλλειψη βροχής.
Αυτά δεν συμβαίνουν τυχαία.
Γεια.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Τι κάνεις εδώ; Πήγαινε αλλού να γράψεις!
Εμπρός, φύγε!
Μαλίκ, έλα να δουλέψεις δίπλα μου.
-Πάω για ύπνο. -Έχεις βδομάδες να σκάψεις.
Άλλαξες γνώμη. για τα σπίτια; Αυτό είναι;
Δεν έχω χρόνο. Είμαι απασχολημένος με τα γελάδια.
Θα πάω εγώ να σκάψω.
Δεν θέλω να σκάψεις με τέτοια ζέστη. Είναι επικίνδυνο. Η άμμος καίει.
-Όταν έρθουν οι βροχές, θα σκάψω. -Μα έχουμε ξηρασία.
Μπορεί να βρέξει σε έναν μήνα ή σε έναν χρόνο.
Τότε θα περιμένουμε.
Μου το υποσχέθηκες.
Το ξέρω.
Τζιμπρίλ, έλα γρήγορα!
Φέρε το μαχαίρι σου!
Τι συμβαίνει;
Όλα τα γελάδια πέθαναν, εκτός από ένα.
Μπανέλ!
Κόψτε το, πριν χαλάσει το κρέας.
Σήκω.
Ο Θεός να οδηγεί τον δρόμο σου, γιε μου.
Βρέχει.
Βρέχει!
Άνταμα!
-Τι; -Σήκω πάνω, βρέχει!
Ζητάμε από τον Θεό να τον υποδεχτεί.
Ο Θεός να τον ευλογεί.
Ας απαγγείλουμε τις σούρες Al-Fatihah και Al-Ikhlas.
Ακολουθήστε με. Πρέπει να προσευχηθούμε για άλλον έναν νεκρό.
Πρέπει να δείξουμε υπομονή και να μη λυγίζουμε μπροστά στις δυσκολίες.
Ο Αλλάχ μάς δοκιμάζει για να μας επαναφέρει στον σωστό δρόμο.
Τον σκότωσες.
Μπανέλ!
Είσαι τρελή που βγαίνεις έξω μ'αυτόν τον ήλιο.
-Τι συμβαίνει; -Τίποτα. Γιατί δεν είναι εδώ η μαμά;
Πήγε στου Γουέιν τα ξημερώματα. Ο παππούς τους πέθανε.
Δεν το ήξερα.
Είναι ο τέταρτος αυτή την εβδομάδα.
Είναι μια προειδοποίηση.
Ας προσευχηθούμε στον Θεό για βροχή.
Κανείς άλλος δεν θα πεθάνει και μπορούμε να αρχίσουμε να σκάβουμε ξανά.
-Μπανέλ; -Ναι;
Παραιτήσου, σε παρακαλώ.
Δεν μπορείς να ζήσεις σε αυτά τα σπίτια.
Κοίτα γύρω σου. Όλα συνδέονται.
Οι νεκροί, η ξηρασία... Αυτά τα σπίτια, εσύ και ο Άνταμα.
Αυτά είναι ανοησίες. Σου είπα, δεν θα τα παρατήσω.
-Γιατί; -Δεν μπορώ.
-Γιατί; Εξήγησέ μου. -Μπανέλ και Άνταμα.
Μόνο για τον Άνταμα μιλάς, λες και ήταν ο προφήτης σου.
Πάντα ζήλευες.
-Τι ζήλευα; -Αυτόν, εμένα. Εμάς!
Τίποτα δεν μπορεί να με κάνει να ζηλέψω. Μπανέλ, κοίτα πώς είσαι.
Σε λυπάμαι. Δεν έχεις ούτε μία φίλη, κανέναν.
Όταν δεν είσαι με τον Άνταμα, είσαι τελείως χαμένη.
-Χωρίς αυτόν, δεν είσαι τίποτα. -Πάψε!
-Έχεις αλλάξει. -Κι εσύ δεν έχεις αλλάξει;
Ως δίδυμος αδερφός μου, θα έπρεπε να είσαι με το μέρος μου.
Όχι... Και ευχαριστώ τον Θεό που μου έδωσε τη λογική.
Τι συμβαίνει;
Σκάψε!
Τι σου συμβαίνει;
-Είσαι καλά; -Σκάψε!
Πάψε να με κοιτάς και σκάβε!
Είσαι δειλός, δεν είσαι άντρας! Σκάψε!
Υποσχέθηκες να σκάψεις μέχρι τον τελευταίο κόκκο άμμου,
ακόμα κι αν αυτό σου κόστιζε και τα δύο σου χέρια.
Αλλά είμαστε ακόμα κολλημένοι εδώ.
Πνίγομαι σ'αυτό το σπίτι.
Δεν μπορώ να ζω σαν αυτούς.
Δεν μπορώ.
Δεν θέλω παιδιά.
Δεν θέλω.
Αν ήξερες τι έκανα για σένα, για μας.
Για να μπορέσουμε να είμαστε μαζί.
Τι έκανες;
Η μοίρα μάς έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία.
Δεν θα έχουμε άλλη.
Η ξηρασία...
Οι νεκροί...
οι άνδρες που φεύγουν από το χωριό γιατί δεν έχει τίποτα γι'αυτούς εδώ...
Μπορεί να είναι θέμα γενεαλογίας.
Κι αν είναι όλα επειδή αρνήθηκα να γίνω αρχηγός;
Όχι... Πρέπει πρώτα να σκεφτείς εμένα και εμάς, τα σπίτια μας.
Άσ'τους να τα βγάλουν πέρα, δεν μας νοιάζει.
Όχι. Εμένα με νοιάζει.
-Σε χρειάζομαι. Χωρίς εσένα... -Έπρεπε να είχαμε φύγει μακριά.
Όταν μου είπες ότι ο πατέρας σου σχεδίαζε να παντρευτείς τον Γέρο...
Ήθελα να φύγουμε. Θυμάσαι;
Ξέχνα τα όλα αυτά. Απλά να θυμάσαι, Μπανέλ και Άνταμα.
Δεν το έχεις ξεχάσει;
Το έχω ξεχάσει.
Δεν το ξέχασες. Πες το... Μπανέλ και Άνταμα.
Μπανέλ;
Η ίδια σου η ανιψιά...
Η κόρη του Γέρο.
Σε είχα προειδοποιήσει.
Άνταμα.
Πήρες τη σωστή απόφαση.
Καληνύχτα.
Είμαι περήφανος για σένα, γιε μου.
Λυπάμαι πολύ.
Φοβάμαι.
Κι εγώ φοβάμαι.
Μπανέλ, τι κάνεις; Έλα να μας βοηθήσεις!
Μπανέλ!
Όταν ήμασταν βασιλιάδες,
αφέντες του εαυτού μας,
αφέντες του κόσμου,
ελεύθεροι...
Σήμερα, ποιοι είμαστε;
Σάρκα.
Αίμα.
Το Κακό.
Πάντα το ίδιο Κακό.
Και μπροστά στα μάτια μου,
ο κόσμος καταρρέει.
ΤΕΛΟΣ
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση
Υποτιτλισμός: Videopress S.A.