Σκότωσα τη μητέρα μου.
Τη σκότωσε η λίστα της αγάπης μας.
Παλιά, μου έπαιρνε πιο πολύ χρόνο να θυμηθώ τη φωνή της...
...ή τις σκάλες του σπιτιού μας όταν πηγαίναμε διακοπές.
Όμως, μπορώ να μας μυρίσω. Την ακούω πάλι.
Εδώ και λίγο καιρό, ακολουθώ τη μυρωδιά της.
Δεν έφυγε ποτέ, απλώς ξεθύμανε λίγο.
Όμως, η θλίψη ήρθε και με κατέλαβε τελικά, κι εγώ την άφησα.
Παρ'όλα αυτά, είναι παρούσα, μέσα απ'τα πράγματα.
Κι έτσι, κατάλαβα επιτέλους πόσο άνευ όρων ήταν όλο αυτό.
Αυτό που κάναμε μαρτυρούσε τα πάντα για τη ζωή μας.
Η αγάπη. Και χωρίς αυτή, τίποτα δεν υπήρχε.
Σ'το υπόσχομαι, θα πιάσω το παρελθόν σε ένα δίχτυ που πλέκει η μητέρα μου.
Και τις αναμνήσεις, σαν ψάρια.
Αν προχωρούσαμε χωρίς κάθε πραγματάκι που είχαμε μαζέψει...
...φοβόμασταν ότι η αγάπη θα διέρρεε και θα στέρευε.
Νιώθω ζαλισμένη... Θα το νιώσεις κι εσύ. Σύντομα. Σ'το υπόσχομαι.
Βασιλιάδες είμαστε εμείς Και αλήτες όλοι εσείς
Μαρία, κοίτα, για το δίχτυ.
Ξέρεις κάτι, μικρή; Σίγουρα, έχει ολόκληρο σετ εδώ.
Καλύτερα να πας σπίτι, στη μαμά σου, Μπίλι Τζόουνς.
Είναι αργά.
Είμαστε οι τρεις Βασιλιάδες της Ανατολής
Δώρα από πολύ μακριά φέρνουμε εμείς
Μέσα από λιβάδια και νερά, από βάλτους και βουνά
Ακολουθούμε το άστρο, εκεί ψηλά
Άστρο θαυμαστό Άστρο φωτεινό
Εσύ! Μαρία, βγες έξω.
Γεια σου, Μαργαριταρένια. Πώς ήταν η μέρα σου;
Γεια σου, Κολοκυθάκι μου. Πώς πήγε το σχολείο;
-Καλά. -Ναι;
Για να δούμε το ταπεράκι του φαγητού σου.
Πω πω! Κοίτα πόσα πράγματα!
-Ξέρεις τι μπορούμε να κάνουμε μ'αυτά; -Τι;
Να τα βάλουμε στον φούρνο, να τα αποξηράνουμε όπως στην τηλεόραση...
...και να τα κάνουμε διακοσμητικά.
Πού είναι το αλουμινόχαρτο;
-Δεν ξέρω. -Τι εννοείς, δεν ξέρεις;
Μαρία, δεν το έφερες πίσω;
Σου είπα να τα φέρνεις όλα πίσω. Και το αλουμινόχαρτο, δεν το είπα;
Χριστέ μου...
Δίσκος με φαΐ Τι μέρα τρομερή
Κάνε μια ευχή, λουκανικάκι μου.
Οι καημένοι οι χορτοφάγοι! Το σκέφτεσαι λίγο;
-Μαμά. -Τι;
-Να φάω μπρόκολο; -Φάε ένα.
Εγώ έχω μπιζέλια. Εσύ μπρόκολο, κι εγώ μπιζέλια.
Όρμα στις πυραμίδες σου, μικρή.
Οι ευχές πραγματοποιούνται μόνο αν το καταβροχθίσεις όλο.
Νόστιμο;
Όπως πάει το ποτάμι Τράβα κι εσύ κουπί
Με πολλή πολλή χαρά Όνειρο είναι η ζωή
Όπως πάει το ποτάμι Τράβα κι εσύ κουπί
Κι άμα δεις κροκόδειλο Βγάλε μια κραυγή
Κόκκινος ουρανός το βράδυ, για τον βοσκό καλό σημάδι...
Κόκκινος ουρανός την αυγή, ο βοσκός ανησυχεί...
Μαμά...
Μαμά... Ξύπνα, μαμά!
-Πού είναι η τσάντα της γυμναστικής; -Έλα εδώ, μια στιγμή.
Κάτσε κάτω... Ωραία.
Τώρα, θέλω να θυμηθείς...
...τι πρέπει να πεις αν σου επιτεθούν τίποτα κακά παιδιά σήμερα.
Κλείσε τα μάτια σου και πες το όσο πιο δυνατά μπορείς.
Μια φορά κι έναν καιρό, ένα πουλί έχεσε απ'τον ουρανό.
Η μαϊμού μάσησε καπνό κι ένα γουρουνάκι έτρεξε μ'ένα δάχτυλο στον πισινό.
Μπράβο το κορίτσι μου! Φάε μια μπουκιά... Ναι! Μαζί;
Μια φορά κι έναν καιρό...
Χριστουγεννιάτικα γεύματα την άλλη Τρίτη. Δηλώστε συμμετοχή μέχρι αύριο.
Ετοιμαστείτε για γυμναστική.
Τώρα.
Μαρία, πού είναι η τσάντα σου της γυμναστικής;
-Δεν την έβρισκα, κυρία. -Τι εννοείς, δεν την έβρισκες;
Ή φόρα κάτι απ'τα απολεσθέντα ή κάνε γυμναστική με το φανελάκι και το βρακί.
Ηλίθια τσάντα γυμναστικής!
Δεν έχω ρούχα για γυμναστική!
-Κολοκυθάκι, τι συμβαίνει; -Η Μαργαριταρένια; Έχω μέρες να τη δω.
Δεν ξέρω, αλλά θα εμφανιστεί. Πάντα εμφανίζεται.
Γιατί γύρισες νωρίς απ'το σχολείο;
Γιατί το έχουμε αυτό; Κι αυτό, κι αυτό...
Τα σπίτια των άλλων ανθρώπων δεν είναι έτσι!
Μαρία, σταμάτα! Δεν φέρεσαι ωραία.
Εσύ φταις για όλα αυτά. Εσύ με τα τραγουδάκια σου!
Πάλι δεν είχα ρούχα για τη γυμναστική.
Πάλι με κορόιδευαν!
Έχεις στέγη πάνω απ'το κεφάλι σου κι ό,τι θα μπορούσες να χρειαστείς.
Αλήθεια; Εγώ θέλω μια μαμά που να μου σιδερώνει τα ρούχα.
Αυτό θες; Θες να έχεις σιδερωμένα ρούχα; Ωραία, εντάξει.
Θα σ'τα σιδερώσω. Κάνω ό,τι μπορώ, Μαρία, αλλά δουλεύω κιόλας, ξέρεις.
Βγάλε το φούτερ σου να σ'το σιδερώσω, αφού είναι τόσο σημαντικό.
-Όχι. -Τι; Θα το βγάλεις.
Αφού είναι τόσο σημαντικό, βγάλ'το και θα το σιδερώσω.
Βγάλ'το! Αφού αυτό θέλεις, βγάλ'το.
Άφησέ το. Μαρία, άσ'το τώρα.
Άσ'το. Ήθελες να το σιδερώσω, και θα το σιδερώσω, ναι;
Θα το σιδερώσουμε, αφού είναι τόσο σημαντικό για σένα. Θα το κάνουμε.
Ντρέπομαι για μας.
Μισώ αυτό που είμαστε.
Εντάξει.
-Τότε, να τα σταματήσουμε όλα; Έτσι; -Όχι! Όχι, μαμά, δεν το εννοούσα.
-Το εννοούσες, μη μου λες ψέματα! -Δεν το εννοούσα!
-Το εννοούσες, βρομοκόριτσο. Σταματάμε. -Όχι! Δεν το εννοούσα!
Πού είναι το τάπερ του φαγητού; Μαρία, πού είναι το τάπερ;
Πού είναι οι φλούδες, τα περιτυλίγματα και τα αλουμινόχαρτα;
Μαρία, πού είναι; Πού τα έβαλες;
Τι έκανες; Τι έκανες;
Τι έκανες; Πού τα έβαλες; Μαρία, πού τα έβαλες; Τι έκανες;
Μαμά, η Μαργαριταρένια είναι;
Η Μαργαριταρένια είναι; Μαμά, η Μαργαριταρένια είναι;
Αρουραίοι.
Μαρία!
Ζηλεύουν την αγάπη μας, Μαρία.
Αυτό είναι...
Έλα...
Lucozade.
Δεν το εννοώ, μαμά, ήθελα απλά να σε νευριάσω.
Μ'αρέσει όπως ζούμε. Μ'αρέσει η λίστα της αγάπης μας.
Δεν θα αλλάξει ποτέ. Το υπόσχεσαι;
-Ποτέ. Σ'αγαπάω, Κολοκυθάκι. -Σ'αγαπάω, Μπισκοτάκι.
Κοίτα τι όμορφη που είσαι!
Τι ωραίες, μακριές βλεφαρίδες!
Καλύτερα να μην πας σχολείο σήμερα, θα είσαι εξαντλημένη.
Τι ήταν αυτό;
Τι ήταν αυτό; Θεέ μου! Γρήγορα, νομίζω, μας είδαν!
Γρήγορα! Τι είναι; Μείνε ακίνητη, Μαρία!
Μείνε ακίνητη, μας βλέπουν. Μας βλέπουν, Μαρία!
Εκεί είναι, εκεί...
Έρχονται να σε πιάσουν. Να μας πιάσουν!
Ούμπα Λούμπα!
Τίποτα δεν είσαι!
Σιχαμένο σκουλήκι...
Θα σε κάνω να στριφογυρνάς...
Κι όταν έρθει η ώρα για ύπνο...
Θα μιλάω συνεχώς...
Μέχρι που θα εύχεσαι να ήσουν νεκρός!
Τι λες; Να φτιάξω πρωινό για σένα και τη Μαργαριταρένια;
Πώς είναι έτσι!
Νομίζω, έχουν τρελαθεί.
Λοιπόν...
Ζεστό ή κρύο;
-Σ'αυτό το δωμάτιο; -Ναι. Ζεστό ή κρύο; Σήκω πάνω.
Καυτό...
Χλιαρό...
Πάει προς το κρύο...
Όχι, κρύο... Κρύο.
Τώρα, πάει στο ζεστό... Πολύ, πολύ ζεστό.
Τώρα, καυτό, πολύ καυτό, πολύ πολύ καυτό...
Κλείσε τα μάτια σου.
Εντάξει, άνοιξέ τα.
Αυτό είναι για σένα, για την αγάπη μας.
Για την ατελείωτη λίστα της αγάπης μας.
Έναν χρόνο τα μάζευα απ'τους δρόμους για να γεμίσω αυτό το βάζο.
Σου αρέσει;... Ναι;
Για να δούμε... Άνοιξέ το και μύρισε.
-Σαν τι σου μυρίζει; -Μαγεία.
Μαγεία! Μυρίζει μαγεία!
Δώσ'μου αυτό.
Τι όμορφη που έγινε!
Έχεις λίγο πράσινο.
Πάνω στη μύτη σου. Στη μυτούλα σου!
Κάτσε... Τι ξεχάσαμε! Γρήγορα.
Περίμενε...
Γιατί... έχουμε άλλο ένα.
Περίμενε.
Σοκολατάκια-νομίσματα για τη μικρή μου κίσσα. Ξέρω ότι σ'αρέσουν.
Κράτα τα για μετά, ναι;
Μη γίνεσαι γουρουνάκι.
Μη γίνεσαι γουρουνάκι!
Της αρέσουν, έτσι δεν είναι;
Χιονίζει! Χιονίζει πάνω της.
Χιονίζει!
Νομίζω, την ακούω.
-Δεν είναι τριχωτό. -Γλιτσερό;
Κάπως...
Κάπως γλιτσερό; Πώς γίνεται αυτό;
-Ή είναι γλιτσερό ή δεν είναι. -Είναι.
-Είναι πράσινο; -Όχι.
-Είναι κίτρινο; -Ναι.
-Έχει ρίγες; -Ναι.
-Είναι τίγρης; -Ναι!
-Είναι αληθινό; -Ναι.
-Είναι γλιτσερό; -Όχι! Τι στο καλό;
-Δεν είναι καθόλου γλιτσερό. -Είναι τριχωτό;
-Ναι. -Εντάξει.
-Χρειαζόμαστε σπρέι χιονιού; -Ναι.
Μαμά, τι θα μου πάρεις για τα Χριστούγεννα;
Περίμενε και θα δεις, μικρή μου.
Πού ήσουν εσύ σήμερα, δεσποινίς;
Η Μις Νόργουντ, σωστά;
H Μαρία μου δεν θα ξανάρθει στο δήθεν σχολείο σας.
Δεν θα την εκφοβίζουν παιδιά κακά όπως εσύ, που δεν καταλαβαίνουν...
...πόσο χαρισματική, μοναδική και υπέροχη είναι η κόρη μου.
Τα έχω μάθει όλα για σένα, βλέπεις.
Άνοιξε το στόμα σου.
Δόντια σαν βομβαρδισμένα σπίτια. Έπρεπε να το καταλάβω!
Τώρα, ξεκουμπίσου, πριν σου σπάσω το σαγόνι και μοιάζουν με ταφόπλακες.
Ελπίζω, ο Άγιος Βασίλης να σου φέρει καινούργια δόντια.
Αλλιώς, έλα σπίτι μου και θα σου φτιάξω εγώ καλύτερα από άσπρη πλαστελίνη.
Καλά γαμοχριστούγεννα, Μις Νόργουντ.
Λοιπόν, θα πάρουμε υλικά για κοκτέιλ γαρίδας, κυρία μου;
-Ναι. -Ναι!
Δώσ'μου ένα φιλάκι.
Φέρε μου και λίγο αλάτι, αγάπη μου. Λιγάκι.
Θεέ μου, πάντα αυτό γίνεται όταν κάποιος μου σπάει τα νεύρα.
Ρίξε λίγο μέσα.
Αυτό είναι.
Γαμώτο!
Μου έπεσε η βελόνα μου.
Πού πήγε;
-Μαμά; -Ναι.
Να πάω να πάρω γλυκάκια απ'το ψιλικατζίδικο, σε παρακαλώ;
Είναι λίγο αργά, αγάπη μου. Και αγοράσαμε πολλά γλυκά.
Σε παρακαλώ, μαμά.
Καλά, δώσ'μου την τσάντα μου.
Ξέρεις, επίτηδες έχετε το ίδιο όνομα.
Μαρία...
Επειδή όταν ήσουν μες στην κοιλιά μου, το διάβαζα ξανά και ξανά...
Πάρε, και φέρε μου κι ένα πακέτο βελόνες για να τελειώσω αυτό...
...και για να ράψουμε σφιχτά τον κώλο της γαλοπούλας.
Αλλά πριν πας, έχω κάτι για σένα, πάνω στο πιάνο.
Πήγαινε να δεις.
Άνοιξέ το.
Υπέροχο!
Για να δω...
-Σ'αγαπάω, Κολοκυθάκι. -Σ'αγαπάω, Μπισκοτάκι.
Μου έφερες τα ρέστα μου;
Τι σκαρώνεις, πονηρούλα μου;
Θα σας ονομάσω Αλάτι και Ξιδάκι.
Και σένα, μικρούλι, θα σε λέω Σαντουιτσάκι.
Είσαι τόσο γλυκούλι! Σ'αγαπάω!
Γλυκούλι!
-Μαμά; -Μαρία!
Μαμά;
-Μαρία... -Μαμά;
Να θυμάσαι τη λίστα της αγάπης μας...
Μαρία, αγάπη μου, είσαι καλά;
Τι μπόχα!
-Πότε θα γυρίσει η μαμά μου; -Δεν ξέρω, αγάπη μου.
Είναι σκέτο αχούρι... Καημένο παιδί!
Δεν είναι κατάλληλη για μάνα.
Μαρία!
Μη μιλάς έτσι για τη μαμά μου!
-Μαρία! -Συγγνώμη, μικρή μου.
-Πώς τολμάς! -Δεν μπορείς να μπεις μέσα, καλή μου.
Λυπάμαι, αλλά θα πρέπει να σε πάμε στο Τμήμα, ναι;
Έλα, γλυκιά μου.
Έλα, γλυκιά μου. Μπράβο.
Τι καλό κορίτσι! Έλα. Θα έρθεις μαζί μου;
Έλα... Καλό κορίτσι. Μπράβο, έλα, γλυκιά μου.
Μαρία, στο νοσοκομείο φροντίζουν τη μαμά σου όσο καλύτερα μπορούν.
Θα έρθω να σε δω αύριο, αλλά απόψε θα μείνεις εδώ, με την κυρία Μισέλ.
Φροντίζει παιδιά σαν κι εσένα.
Το κάνω και για άλλα παιδιά αυτό.
Οι μαμάδες τους χρειάζονται ένα διάλειμμα.
Χρειάζονται ένα χεράκι για βοήθεια.
Εγώ είμαι το χεράκι.
Κατάλαβες, Μαρία;
Θα μείνεις με τη Μισέλ για λίγο.
Εντάξει;
Αποφάσισα να δωρίσω τα όργανά μου.
Αν δεν έχεις μάτια στην επόμενη ζωή, μην έρθεις σε μένα.
Τα μάτια δεν είναι όργανα. Δεν το πιστεύω! Κάνεις πλάκα μ'αυτό;
Όχι, μιλάω πολύ σοβαρά, Μαρία. Η μητέρα μου το έλεγε αυτό.
Με ποιον μιλούσες και δεν μ'άφησες να κοιμηθώ;
Γιατί δεν τα έκανα χθες αυτά; Α, ναι, αυτό ήθελα να σου πω.
Θυμάσαι που σου είχα πει για τον Μάικλ, το παιδί που ζούσε μαζί μου...
...λίγα χρόνια πριν έρθεις εσύ;
Θα έρθει να μείνει για λίγο εδώ, μέχρι να τακτοποιηθεί το θέμα της στέγασης.
-Πού είναι το...; -Θα ερχόταν στις 8 Αυγούστου.
-Θα έρθει κάποιος άντρας; -Ναι, αυτό είπα μόλις, αλλά δεν ακούς.
-Τα ρούχα της γυμναστικής; -Σιδερωμένα, στο σαλόνι.
-Η τσάντα σου είναι εκεί. -Εντάξει.
Οπότε, θα κοιμάται εδώ για λίγες βδομάδες.
Εντάξει.
Θα έρθει απόψε, γι'αυτό προσπάθησε να μην αργήσεις, ναι;
Συγγνώμη, σ'το λέω τελευταία στιγμή, αλλά μπορείς να σκουπίσεις κάτω;
-Μαμά, παπούτσια; -Καθάρισε λίγο το σαλόνι.
-Παπούτσια; -Δεν ξέρω πού είναι τα παπούτσια σου!
Θα τακτοποιήσεις λίγο το σαλόνι πριν έρθει ο Μάικλ, σε παρακαλώ;
Ωραία...
Α, άκουσα για έναν τύπο που ντύνεται σαν γριούλα...
...και μπαίνει σε σπίτια εδώ γύρω και βιάζει γυναίκες, μικρές και μεγάλες.
Γι'αυτό γύρνα σπίτι με τη Λαρέιμπ απόψε. Να έχεις τον νου σου.
Αν δεις κάτι ύποπτο, πήγαινε στον τηλεφωνικό θάλαμο.
Ή χτύπα δίπλα, στην Τζάνις.
Μην ανεβαίνεις τις σκάλες με παπούτσια. Πόσες φορές πρέπει να σ'το πω;
Μένεις απίστευτα πολύ καιρό στο σπίτι μου.
-Ίσως πρέπει να αρχίσω να σε χρεώνω. -Σ'αγαπώ.
-Σ'αγαπώ. Τα λέμε μετά. -Ξέχασα την τσάντα της γυμναστικής.
Ποια είναι η γυναίκα που έρχεται;
-Καλημέρα, Τζάνις. -Εντάξει, μικρή μου.
Είσαι πολύ όμορφη. Τελευταία μέρα σχολείο, ε;
Ευχαριστώ. Μην ξεχάσεις πάλι το γάλα σου.
-Περίμενε. Τι πάει να πει αυτό, Μαρία; -Άσ'το...
Ποιος θα το περίμενε ότι, τελευταία χρονιά...
Κάτσε... Πώς σε χαιρέτησαν τόσο λίγοι; Είσαι η μόνη καυτή γκόμενα εδώ.
Καυτή!
Τι είπε η Καντίτζα για το Σάββατο;
Είπε ότι στην παμπ θα είναι τέλεια. Μπορεί να μας πάει ο Πιτ με το αμάξι.
-Άκουσες για την Μπεθ Γκάρβεϊ; -Ναι...
Ναι, έχωσε έναν δοκιμαστικό σωλήνα απ'το εργαστήριο στο τέτοιο της...
Εγώ άκουσα για μια σοκοφρέτα στην αίθουσα αναψυχής.
Σίγουρα στο εργαστήριο. Εσύ τι θα προτιμούσες; Σωλήνα ή σοκοφρέτα;
-Σοκοφρέτα. -Για ποιο λόγο;
Γιατί χρειάζομαι κάποιο λόγο; Απλά έτσι νιώθω.
Ναι, αλλά το είχε...
Ήταν η σεξουαλική σου αφύπνιση; Ο Γουίνι το Αρκουδάκι;
Ναι. Εσένα;
-Μοιάζει μ'αυτόν απ'τους Simply Red. -Ναι!
-Κι εγώ το σκέφτηκα! Πότε τον είδες; -Προχθές.
-Είναι γυμνασμένος, λες; -Εσύ τι λες;
Ο τύπος απ'τους Simply Red;... Δεν το έχω σκεφτεί.
-Όχι; -Αν έχει γυρίσει η Μισέλ και βρομάμε;
Θα το δει στα μάτια μου, θα μου πει, "Μοιάζεις με σταφίδα."
-Σταφίδα; -Νιώθω σαν σταφίδα! Σοβαρά μιλάω!
Ευτυχώς για σένα, έχω αποσμητικό μαζί μου.
Γύρνα απ'την άλλη.
Κοίτα...
Τέλεια.
-Ωραία μυρίζετε, κορίτσια. -Δίνε του, Πιτ.
Μη μου μιλάς έτσι...
Θα γυρίσω σπίτι μαζί του.
-Μ'αυτόν τον παιδεραστή; -Είμαι 27, γλωσσού!
-Ακριβώς! Δεν είναι καλό αυτό. -Μαρία, δεν θα μου κάνει κάτι.
-Ίσως είναι ο βιαστής γιαγιάδων. -Τότε, δεν έχω λόγο να ανησυχώ!
Δεν βιάζει μόνο γιαγιάδες! Υποσχέθηκα στη Μισέλ να γυρίσουμε μαζί.
-Θα κάνουμε κανέναν γύρο το τετράγωνο. -Η Μισέλ είπε για έναν τύπο...
Η Μισέλ κάποτε είπε ότι ήξερε κάποιον που πέθανε από γυρισμένη τρίχα.
-Μα το είπε, σ'το ορκίζομαι! -Μια βόλτα το τετράγωνο θα κάνουμε.
Θα σου τηλεφωνήσω όταν γυρίσω. Δεν θα αργήσω.
Τα λέμε όταν γυρίσω σπίτι, ομορφιά μου!
Βλαμμένη.
Γεια.
Πριν μου κάνεις οτιδήποτε, βγάλε μου τα παπούτσια και πέτα τα εκεί.
-Πρέπει να με βιάσεις; -Τι να κάνω;
Ανεβοκατεβαίνω τις σκάλες κάθε μέρα. Μπορείς να με πας στον κήπο τουλάχιστον;
Μαρία, τι κάνεις; Κατέβα απ'τις σκάλες.
Ανέβηκες με λασπωμένα παπούτσια; Μάικλ, βοηθάς λίγο με τα ψώνια;
Η Σαμ και οι κόρες της. Τις θυμάσαι;
Πόσο μεγάλωσες, γλυκέ μου!
Κορίτσια, βοηθήστε τον κι εσείς.
-Κοίτα πώς είναι! Από αλλού. -Αλλού γι'αλλού, Ελ.
Κουνήσου.
Φιλοξένησα τον Μάικλ για λίγους μήνες, 6 χρόνια πριν έρθει η χαζούλα πάνω.
-Πόσο είσαι τώρα; -Κοντεύω τα 30.
Πώς περνάει ο καιρός! Σε θυμάμαι μικρούλη.
Πρέπει να ήσουν 12, όταν σε είχα εδώ, Μάικλ.
Για 5 μήνες, νομίζω, αλλά δεν σε κράτησα. Σε ήθελε ο αδερφός σου.
-Ναι, έμεινα σπίτι του. -Είμαστε λίγο στριμωχτά.
Αλλά μετακομίζει στο εξωτερικό τώρα, έχει δική του οικογένεια.
Οπότε, θα μετακομίσω εδώ κοντά.
-Γιατί; -Θα μείνω με την κοπέλα μου.
Είναι κάτι παραπάνω από κοπέλα σου.
Έβαλα τα πράγματά σου και των κοριτσιών σ'αυτή τη σακούλα, Σαμ.
Α, ναι... Πώς τις μεγάλωσα έτσι; Ακριβά γούστα και καθόλου λεφτά.
Τα σκορπάμε τα λεφτά!
Μισέλ, μπορώ να κάνω ένα ντους; Δεν θέλω να σου βρομίσω το σπίτι.
Ναι, μη ρωτάς βλακείες. Μια στιγμή, να ανάψω θερμοσίφωνα.
Πήγαινε πάνω, ξέρεις πού είναι όλα. Πετσέτες στην κουπαστή της σκάλας.
Χάρηκα που σε είδα.
Είναι αξιαγάπητος, ε; Φαίνεται τόσο καλός...
-Και είναι και μανούλι. -Μαζέψου!
-Μεγάλη ατυχία. -Κοίτα τη δουλειά σου.
ΧΑΡΗΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ!
Όλα εντάξει;
Υποθέτω...
Ωραίο, πλατύ χαμόγελο!
Ωραίο;
Τι τρως;
Τέλος πάντων... Απλά σκέφτηκα, πότε θα το βγάλει;
-Συγγνώμη... -Πες "παρακαλώ"...
Παρακαλώ.
-Πολύ ευγενικός. -Ναι.
-Ακόμα βρομάει λίγο. -Όλα καλά, κορίτσια;
-Είσαι καλά, Μάικλ; -Είχατε καλή μέρα;
Απαίσια. Μου σκίστηκε το καλσόν. Κοίτα.
Το μισώ όταν συμβαίνει αυτό.
Θα μας βλέπεις πολύ περισσότερο. Της Μαρίας, δεν της παίρνεις λέξη.
-Βαριέσαι, Μαρία; -Δεν κάνω πλάκα, Μαρία.
Βρομοκοπάς. Πότε πλύθηκες τελευταία φορά, κοπελιά;
Σε μύρισα μόλις μπήκες. Ζέχνεις.
Χριστέ μου...
Μάλλον εγώ βρομάω. Είμαι με τα σκουπίδια όλη μέρα.
Όχι. Απ'όταν τέλειωσε το σχολείο, παράτησες τελείως τον εαυτό σου, Μαρία.
Τι;... Αλήθεια λέω, κοίτα την.
Έχεις φίλους που να θέλουν να κάνουν μια καλή πράξη, Μάικλ;
Για να βγουν ραντεβού με αυτές εδώ, τις τελειωμένες.
-Δίνε του! -Κακιασμένη!
-Όλα καλά; -Μια χαρά. Είσαι η Λαρέιμπ, ε;
Ποιος είναι αυτός ο βλάκας;
-Σαμ; -Θα γίνετε τύφλα απόψε.
-Μπορώ να πηδήξω μέσα απ'τα χέρια σου. -Ναι;
Ναι... Πόσο μακριά είναι τα χέρια σου;
-Πιο μακριά απ'τα δικά μου. -Έχω μακριά άκρα.
Αυτό το πορτοκαλί; Αυτό το κίτρινο...
-Ακόμα το φοράς αυτό; -Μαρία!
Όχι... Καμιά φορά... Άντε γαμήσου, είναι άνετο.
-Εσύ δεν το κάνεις, αγάπη μου; -Πιο λαμπερή.
-Πιο λαμπερή από μένα; -Πιο πολλά λεφτά.
-Πιο πολλά λεφτά από μένα; -Πιο πολλή πείρα στη ζωή.
-Με σκοτώνεις. -Η ζέστη φταίει.
-Θα έκανα τα πάντα για σένα. -Το ξέρω. Κι εγώ για σένα.
-Βλαμμένη. -Θα έτρωγες τα σκατά μου;
Όχι, γαμώτο! Όχι!
Ναι, θα τα έτρωγες. Αν ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου;
Προτιμώ να πεθάνω απ'το να φάω τις κουράδες σου.
Θα ταιριάξει στο πόδι της πριγκίπισσας;
Λατρεύω αυτή την ταινία.
-Κοιτάξτε την! -Πανέμορφη!
-Εκθαμβωτική. -Εσύ είσαι πανέμορφη.
Κοίτα όλο αυτό το μαλλί, γαμώτο!
Είπες ότι θα είχε κόσμο. Ότι εδώ συμβαίνουν όλα τα ωραία.
-Δώσ'του μια-δυο ώρες ακόμα. -Λαρέιμπς, είναι νέκρα.
Μια δυο ώρες. Λίγο ακόμα.
Λες ψέματα. Τι με πέρασες;
-Δεν φταίω εγώ. -Ποιος είναι αυτός;
-Παράξενος δεν είναι; -Γαμώτο!
Δεν είμαι σίγουρη. Θα σε καταλάβει.
Μόνο αν του το πεις.
Δεν θα πάω στ'αλήθεια μαζί του, κοίτα πώς είναι.
Έχω πει ότι θα περιμένω. Κι αυτό είναι χυμός, όχι αλκοόλ. Τι το κακό έχει;
Τι κάνουν τα πουλάκια μου;
-Έχεις ένα τσιγάρο; -Αν έχω τσιγάρο για σένα;
-Θα μου δώσεις; -Εσύ θες τσιγάρο;
Δεν καπνίζει.
-Έλα... -Τελείωσες;
Αργείς. Επιτέλους! Μπράβο!
-Πολύς κόσμος, ε; -Πολύς.
-Και στον βομβητή με ζητάει πολύς κόσμος. -Πόσο δημοφιλής!
Τι έχουμε εδώ;
Ναι... Δονήσεις... Αυτό είναι...
Τα μάτια μου είναι σαν κηλίδες κάτουρο στον ουρανό.
Τι θα έκανα για σένα...
Έχω κάτι για σένα, όμως. Μπορεί να το κάνει λίγο καλύτερο.
Calvin Klein. Το τελευταίο.
Μυρίζει πολύ ωραία. Αυτός σ'το αγόρασε;
Χρησιμεύει και σε κάτι... Δόξα τω Θεώ!
-Είσαι μεθυσμένη, ψεύτρα! -Χυμός πορτοκάλι με κομματάκια.
-Θα χορέψουμε; -Ξεσάλωμα με τους νεκρούς;
-Ναι! -Πάμε!
Πάμε.
-Είσαι από εδώ γύρω; -Εδώ πιο κάτω μένω.
Ακούγεσαι πολύ καθωσπρέπει.
-Είναι καλό αυτό; -Εξαρτάται.
Από τι εξαρτάται;
Αυτό ήταν χάλια!
-Σειρά σου. -Νιώθω ότι μ'αφήνεις να κερδίσω επίτηδες.
Είσαι καλή, έτσι δεν είναι;
Το κάνεις συχνά αυτό; Γδέρνεις τύπους στο μπιλιάρδο;
Μη μιλάς, είσαι απ'τα προάστια!
-Δεν το περίμενα! -Ήταν πολύ...
Γαμώτο!
-Πρώτη μου φορά. -Τι έλεγες;
Εντυπωσιακό.
Δεν θα γίνω γκόμενά σου.
Με κάνεις και νιώθω νευρικός, το ξέρεις;
-Αλήθεια; -Ναι.
Εσύ πάλι, όχι.
Πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό;
Χρειάζομαι κι άλλο ποτό.
Το ακούς αυτό;
Σειρά σου.
Να μείνω εδώ, απόψε, σε παρακαλώ;
Θα πείσεις τη Μισέλ να πάρει τη μαμά μου;
Μαρία, θα μου φέρεις ψωμί με νερό;
Εντάξει.
Πες το.
H μάνα μου έκανε κρακ.
Έτσι κατέληξα εδώ, με τη Μισέλ.
Απ'το ένα μέρος στο άλλο.
Λυπάμαι.
Οι χάρες πρέπει να ανταποδίδονται.
Τι κάνεις;
Μαμά, μπορείς να πάρεις τον μπαμπά της Λαρέιμπ;
-Δεν ξέρουν ότι είναι εδώ. -Πάλι;
Θεέ μου, Μαρία!
Κατουράς σαν άλογο.
-Ξέρεις πώς παίρνουμε το γάλα; -Πώς;
Κάνουν τρύπες στις αγελάδες και βγαίνει.
Ναι, ε;... Ξέρεις κάτι; Κάνουν χειρότερα στις γυναίκες.
-Χειρότερα απ'τις αγελάδες; -Σκληρό πάνω, μούσκεμα κάτω.
-Όπως μου αρέσει. -Ξέρω ότι έτσι σ'αρέσει.
-Θεέ μου! -Ανοίξτε.
Ανοίξτε!
Πού είναι;
-Όντως τώρα; -Τι;
Φτάνει πια αυτή η βλακεία! Κουνήσου, πάμε.
Έλα τώρα... Δεν τηλεφώνησε η Μισέλ να πει ότι είμαι εδώ;
-Η Τζάνις σάς είδε μ'έναν τύπο. -Ποια στο διάολο είναι η Τζάνις;
Εσύ; Χώνεις παντού τη μύτη σου, γαμώτο!
-Κουνήσου! -Τι έκανα εγώ;
Μαρία! Σ'αγαπώ πολύ, λαίδη μου.
Κουνήσου.
-Εσύ τι στο διάολο κοιτάς; -Γεια, τι κάνεις;
Μπες μέσα και σκάσε.
Φρικτό.
Γαμώτο! Νόμος του Μέρφι.
Ήρθατε για τον θερμοσίφωνα;
Είναι η βεβαίωση απ'το σχολείο; Πρέπει να υπογράψω;
Μένει εδώ η Μαρία Στρεπ; Κόρη της Σίνθια Στρεπ;
Κάποτε, ναι... Εγώ είμαι.
Λυπάμαι για την απώλειά σας.
Λίγο αργά, φίλε. Δεν τα κρατάνε τόσο αυτά, έχουν περάσει πάνω από 10 χρόνια.
Παραδίδουμε μόνο πρόσφατα αποθανόντες.
Άρα, πρέπει να πέθανε κάποια στιγμή μέσα στις προηγούμενες δύο βδομάδες.
Λυπάμαι για την απώλειά σας.
Τώρα, έχω παράδοση στο Μπρούμφιλντ.
Βάλτε λίγη αμαμελίδα σ'αυτό, κάνει θαύματα.
Βιάζομαι, δεν έχω χρόνο. Και πάλι, λυπάμαι.
Ώστε εσύ είσαι αυτή, ε;
Θες λίγο;
Ο μπαμπάς με στέλνει μακριά. Με διώχνει για τα καλά.
-Και δεν ξέρω πότε θα γυρίσω. -Τι εννοείς μακριά; Πού; Στο Κουρδιστάν;
Δεν μπορώ να πάω εκεί, κανείς δεν μπορεί.
Δεν ξέρω πού θα με στείλουν. Θα με στείλουν για εξορκισμό.
Είπαν ότι δεν θα ξαναγυρίσω. Και τα έμαθε όλα, Μαρία.
Έμαθε για την παμπ, για τον Πιτ, για το αμάξι...
Και η Καντίτζα στεκόταν εκεί και δεν έλεγε τίποτα.
Εμείς θα γερνούσαμε μαζί! Δεν θα πας πουθενά.
Δεν γίνεται.
Είπε ότι θα φύγω για πάντα. Απόψε, θα πάω στο Μπέρμινχαμ.
Και, αύριο, δεν ξέρω πού. Αλλά τελείωσε.
Και δεν θα ξαναγυρίσω.
Μαρία! Άνοιξε την πόρτα!
Δεν έκανα τίποτα μαζί του. Το ξέρεις ότι δεν έκανα.
Το ξέρω, θα του το πω. Θα τους τα πω όλα, το υπόσχομαι.
Πες καλά λόγια για μένα, ναι;
Η Μισέλ είπε ότι θα αργήσει να γυρίσει σήμερα.
Θα δουλέψει υπερωρία.
Κουφή είσαι;
Βλάκα!
Γιατί πάντα με κοιτάς λες και θα γίνω πέτρα;
Έχω διπλοβάρδια. Έχεις φαγητό;
-Νομίζω, ναι. -Έχεις τα κλειδιά σου;
Ναι.
Τώρα ξύπνησες;
To σπίτι δεν είναι καλά.
Ας το αφήσουμε να αναπνεύσει.
-Πότε φεύγεις; -Γιατί;
-Ανυπομονείς να με δεις από πίσω; -Κόφ'το!
Σε λίγες βδομάδες.
Μου φαίνεται ότι παίρνει αιώνες να μπω στο σπίτι.
Όταν δεν θες κάτι, γίνεται πιο εύκολα.
Ναι, ε;
Είσαι πολυδιαβασμένη, ε;
Είμαι; Εσύ, πάντως, όχι.
Ρίχνεις στο ψαχνό, ε;
Δεν αξίζεις τη σφαίρα.
Και φωτιά να είχες πιάσει, δεν θα σε κατουρούσα.
Μην είσαι έτσι.
Με κάθε τρόπο.
Ούμπα Λούμπα! Τίποτα δεν είσαι...
Σιχαμένο σκουλήκι Θα σε κάνω να στριφογυρνάς
Κι όταν έρθει η ώρα για ύπνο Θα μιλάω συνεχώς
Μέχρι που θα εύχεσαι να ήσουν νεκρός!
Σιχαμένο σκουλήκι Θα σε κάνω να στριφογυρνάς
Μέχρι που θα εύχεσαι να ήσουν νεκρός!
Μαρία, έρχονται! Πάμε... Μαρία!
Ποιοι νομίζετε ότι είστε; Έξω απ'τον κήπο μου!
Τι κάνετε εδώ; Θα φωνάξω την αστυνομία!
Έξω από εδώ, κλεφτρόνια!
Πάμε!
Τι νομίζεις ότι είσαι; Ταυρομάχος; Έξω απ'τον κήπο μου!
-Για κάτσε... -Είναι εδώ η δικιά σου.
Είναι κούκλα, Μάικλ. Πολύ καλή για σένα.
-Τα παράτησα... -Ναι.
-Σιγά σιγά... -Α, να τος.
-Γεια. -Γεια. Τι κάνεις;
Καλά... Ναι...
-Λέμε να βάψουμε τους τοίχους κίτρινους. -Δεν είναι κάπως αρρωστιάρικο;
Όχι, είναι της μόδας. Κι αφού δεν ξέρουμε ακόμα το φύλο...
-Είστε της παλιάς σχολής! -Ναι...
Ωραίος ήλιος, ε; Και, σε μια ώρα, θα βρέχει καρεκλοπόδαρα.
Πάντα έτσι δεν γίνεται;
Είσαι φρικιό... Δεν πάει καλά, φίλε.
Έφερα μερικά ρούχα που δεν θέλουν τα κορίτσια. Δες αν αρέσουν στη Μαρία.
-Μαρία, έρχεσαι λίγο κάτω; -Μια στιγμή.
-Ωραίο αυτό. -Νομίζω, θα της αρέσουν.
Γεια... Πώς σου φαίνονται αυτά, Μαρία;... Λοιπόν;
Α, από εδώ η Λέα, η κοπέλα του Μάικλ.
Τα ονόματα και των τριών σας αρχίζουν από Μ.
-Χαίρω πολύ. -Τι παράξενο... Έλα να σ'αγκαλιάσω.
Έλα, να σε πάω σπίτι. Να κοιμηθείς νωρίς.
Να κοιμηθούμε, εννοείς.
-Εδώ δες κατάσταση! -Δες κατάσταση...
Μάικλ, έφτασε καλά στο σπίτι;
-Ναι... -Είναι υπέροχη.
Μάικλ, τι θα δήλωνες αν πήγαινες στο Ραντεβού στα Τυφλά;
Ξέρω. "Μάικλ απ'το ΝΑ Λονδίνο. Βγάζω έξω εσένα και τα σκουπίδια σου."
Ντροπή, κορίτσια!
Κοίτα αυτόν.
-Θα γίνω μπαμπάς. -Έτσι φαίνεται.
Δεν ξέρω, έγινε τόσο γρήγορα.
Αυτό είπε κι εκείνη. Βλάκα.
-Θα κουρέψω τους γέρους αύριο. -Θα φέρω πίτα.
Έχει μείνει στο ψυγείο. Τη βάζουμε στο φούρνο μικροκυμάτων.
-Γεια. -Τα λέμε αύριο.
Μην το βάλετε κατευθείαν στο ψυγείο. Θα αρρωστήσουμε.
Θυμάμαι όταν ήρθατε κι οι δύο στο σπίτι... Καθαρματάκια!
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Καληνύχτα, Μισέλ.
Κόκκινος ουρανός το βράδυ, για τον βοσκό καλό σημάδι...
Τι έκανες, Μαρία;
-Αρουραίοι. -Τι είπες;
Δεν είπα τίποτα.
Είμαι τρελός για σένα.
Το εννοώ.
Είσαι το καλύτερο πράγμα που μου έχει συμβεί.
Ό,τι πεις.
Βλάκα!
Γιατί είσαι σπίτι;
-Γιατί είσαι σπίτι; -Ένιωσα μια αδιαθεσία.
-Και σκέφτηκα να περάσουμε τη μέρα μαζί. -Έχω δουλειές να κάνω.
-Έχεις δουλειές; Τι δουλειές; -Εσύ κοίτα τη δική σου.
Να κοιτάξω... Εντάξει.
Είναι μέρος του.
Πλάκα κάνεις... Με δουλεύεις.
Ίσως έχεις δίκιο.
Μην είσαι χαζή.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε.
-Θέλω να το πιέσεις εδώ όπως πριν. -Πριν;
Ναι, ναι!
Είσαι πολύ παράξενη.
Χτύπα τώρα, όσο το σίδερο είναι καυτό!
-Θα πάμε στο νοσοκομείο. -Ένα απλό κάψιμο είναι.
Βγάλε το σορτς σου και μπες στην μπανιέρα.
Γιατί δεν είσαι στη δουλειά;
Πήγα να σε βρω για φαγητό. Τα παιδιά είπαν ότι δεν ειδοποίησες καν.
Νόμιζαν ότι γεννούσα. Είναι βλάκες. Νομίζουν ότι το μωρό γεννιέται σε 6 μήνες.
-Τέλος πάντων... -Ήμουν άρρωστος, το βράδυ.
-Δεν θέλω να κολλήσετε εσύ και το μωρό. -Γιατί δεν με πήρες να μου το πεις;
Γιατί είναι βρεγμένη η μπλούζα σου;
-Έκανα μπάνιο. -Εδώ; Είναι λίγο παράξενο.
Όχι, δεν είναι κανείς εδώ. Άκου, δεν νιώθω καθόλου καλά.
-Μπορώ να μπω μέσα; -Όχι, νομίζω, καλύτερα όχι.
-Άντε γαμήσου, τότε. -Όχι! Λέα...
-Πάρε και το φαΐ σου! Όλο μαλακίες! -Μην κάνεις έτσι.
Τι κάνεις;
Μπορώ να μυρίσω μια ανάμνηση.
Πρέπει να του βάλουμε αντισηπτικό, εντάξει; Δεν είναι..
Όχι ακόμα.
Έλα.
Είσαι καλά, αγάπη μου;
Εξαιρετικά!
Θέλεις κάτι;
Δώρο είναι;
Ναι. Για την κόρη μου, για τα Χριστούγεννα.
Πώς σε λένε; Έλα να καθίσεις δίπλα μου.
Τι θες για να μου το δώσεις;
Λοιπόν... Ποτέ δεν ξέρεις...
Αν είναι κάτι αρκετά καλό. Ρίσκαρε, κι ίσως είσαι τυχερή.
Ζήτα απ'τον Άγιο Βασίλη καινούργιες κιλότες!
Αυτή είναι χεσμένη.
Σε καλή μεριά!
Μπεκρούλιακα.
Δεν πάει καλά η φίλη σου, ε, Μάικ;
Της έχει σαλέψει.
Καλά που δεν την πήδηξες, φίλε.
Άντε γαμήσου!
Μαρία, τι είναι αυτό;
Μαρία, πού το βρήκες αυτό;
Σε τυφλώνουν οι μαλακίες σου.
-Σε ρώτησα πού το βρήκες. -Δεν είναι για σένα!
-Νόμιζα, το κάναμε μαζί αυτό. -Όλοι ξυπνάνε κάποτε.
-Τι λες; Έχεις πάρει τίποτα; -Δεν υπάρχει νόημα ούτε συναίσθημα, ε;
Βλάκα!
Άσε με! Φύγε!
Φύγε! Άσε με ήσυχη! Άσε με!
Βαρέθηκα να προσπαθείς να κατευθύνεις ό,τι έχω μέσα μου. Φύγε!
Δεν σου πάει να ζηλεύεις!
Μπορείς να γίνεις πολύ σιχαμένη, το ξέρεις;
-Μη φωνάζετε. -Άντε γαμήσου κι εσύ!
Σιχαμένε!
Είστε εδώ;
Τι μυρίζει έτσι, γαμώτο;
Πολλή ζέστη έχει εδώ μέσα!
Πάω στη Λέα
Είπε ο Μάικλ ότι θα μείνει στη Λέα απόψε;
Γιατί έχεις ανάψει καλοριφέρ;
-Τι διάολο; Τι είναι αυτά; -Ποια;
-Τι εννοείς ποια; -Δεν ξέρω.
Έλα να δεις. Βρομοκοπάει εδώ μέσα!
Εσύ τα έφερες ή ο Μάικλ;
Θα του μιλήσω όταν γυρίσει. Τα πας έξω, στον κάδο;
Τι είναι; Πλάκα μού κάνεις;
Γιατί έχεις τέτοια μούτρα;
Μουντρούχα...
-Τι κάνεις; -Έχει σκατά παντού.
Σαν ξεραμένα κομματάκια κιμά.
Δεν το πρόσεξες; Εγώ δεν το είχα προσέξει.
Έχω καταϊδρώσει.
Μάλλον εγώ πρέπει να τα κάνω και αυτά.
Γιατί άναψες το καλοριφέρ; Δεν κάνει κρύο σήμερα.
-Εγώ κρύωνα. -Βάλε ένα πουλόβερ τότε.
Τι κάνεις όλη μέρα; Τόσο δύσκολο σου είναι να συγυρίσεις λίγο;
Γυρίζω το βράδυ και είσαι άφαντη.
Τρέχω σαν την τρελή πίσω σου για να συγυρίζω.
Είναι σαν πανδοχείο εδώ μέσα, γαμώτο!
Δεν γίνεται να συνεχίσεις να μην κάνεις τίποτα όλη μέρα.
Πάνε πέντε μήνες που τέλειωσες το σχολείο.
Θεέ μου, βρομοκοπάει εδώ μέσα!
Κι εσύ μυρίζεις σαν να ψόφησε ποντικός στον κώλο σου!
Πότε έκανες τελευταία φορά μπάνιο ή ντους;
Δεν ξέρω τι να πω.
Είμαι ως εδώ. Δεν αντέχω άλλο, πάω στη Σαμ.
Ξεκίνα να με βοηθάς λίγο, εντάξει;
Ξεκίνα απ'το σαλόνι. Για όνομα του Θεού...
Οι κάδοι... κρύβουν μυστικά μέσα τους.
Αλάτι και Ξιδάκι.
Το ποτάμι είναι δικό μου και θα κάνω κουπί απόψε.
Γεννήθηκε νεκρή.
Την κουβάλησα μέσα μου και τους 9 μήνες. Ο γιατρός έφταιγε.
Την ακούω.
Ξέρεις τη φωνή της πριν καν αποκτήσει φωνή.
Ο δεσμός της μητέρας δεν σπάει.
Όταν τα μωρά γέρνουν στο στήθος της μητέρας...
...ό,τι ηλικία και να'χουν, οι παλμοί τους συγχρονίζονται.
Το ήξερες;
Έπρεπε να πάρεις πανωφόρι.
Αν την αφήσεις, η θλίψη θα σε παρασύρει.
Πού ήσουν;
Τα χείλη σου έχουν μελανιάσει.
Γύρισες.
Έχεις παγώσει, χαζούλα.
Δεν είμαι καλά, Μάικλ.
Χιονίστρες. Δεν έχεις ακουστά τις κάλτσες και τα παπούτσια;
Είναι κρύο.
Θεέ μου, πονάει πολύ!
Ο Θεός δεν θα σε βοηθήσει.
Αυτό δεν θα το κάνει χειρότερα;
Δεν είναι μόνο αυτό, ξέρεις.
Υπάρχουν κι άλλα πράγματα.
Πολλά άλλα πράγματα.
Πρέπει να βγουν κι αυτά.
Θέλεις να το κάνω;
Αν πρέπει...
Θα σε λέω Αλάτι και Ξιδάκι.
Θεέ μου!
Γεια σου, γλυκιά μου. Έλα μέσα.
Θα πηγαίναμε βόλτα. Νομίζω, βγήκε να πιει με τους φίλους του χθες βράδυ.
-Είναι εδώ, Μισέλ; -Δεν είναι σε καλή κατάσταση.
-Πρέπει να έγινε τύφλα. -Θεέ μου, πώς είναι;
Αυτό είναι αυτό που νομίζω;
Μου έκανε πρόταση χθες.
-Δεν θέλω να ξυπνήσω τη Μαρία. -Μην ανησυχείς, δεν της λείπει ύπνος.
Πήγαινε να τον ξυπνήσεις. Θα βάλω νερό για τσάι.
Τεμπέλαρε... Μάικλ!
Μάικλ!
Γιατί δεν φοράς τίποτα;
Θα πηγαίναμε βόλτα. Τι μυρίζει έτσι;
Εσύ είσαι; Μυρίζει αλάτι και ξύδι.
Συγγνώμη, ναι... Ήμουν λιώμα.
Ετοιμάσου γρήγορα. Θέλω να φύγω από'δω.
Είσαι καλά;
Παντρεύονται. Είδα το δαχτυλίδι.
Βέβαια, μοιάζει να είναι από πολυκατάστημα...
Μπορείς να το πας στη Λέα;
Σου φαίνεται ότι θα χιονίσει;
Έλα, κι ένα φλιτζάνι τσάι για σένα.
Μ'αυτόν τον ρυθμό, το Mothercare θα κλείσει.
Στην υγειά σου, Μαρία.
Συγχαρητήρια, λοιπόν, μικρέ!
Το κράτησες μυστικό, όμως, ε;
Ένιωσα πως ήταν η κατάλληλη στιγμή.
Βέβαια, ένας Θεός ξέρει πόσο καιρό το ζητούσα.
Θα κάνετε τίποτα ωραίο εσείς, σήμερα;
Θα πάμε για ψώνια, να πάρουμε τη γαλοπούλα.
Τι είναι αυτό;
Δεν το πιστεύω! Είναι ακόμα νωπά. Τα έχω εδώ απ'την Πέμπτη.
Να πηγαίνουμε, ε;
Μισέλ, ήθελα να σου πω. Κάτι δεν πάει καλά με το καλοριφέρ σου.
Μάλλον, γι'αυτό ζεσταινόμουν τόσο χθες. Θα το κοιτάξω όταν γυρίσω.
-Τι εννοείς, θα το κοιτάξεις; -Ναι...
Δεν έχεις ιδέα από καλοριφέρ. Σκουπιδιάρης είσαι, όχι υδραυλικός.
Ευχαριστώ για το τσάι, Μαρία.
Όλη μέρα φέρεσαι παράξενα.
Ούτε που με κοιτάζεις. Γιατί δεν...;
Τι έγινε; Βοήθεια!
Προς Τιμόθεον 6:7...
Τίποτε δεν φέραμε στον κόσμο κατά τη γέννησή μας...
...επομένως τίποτα δεν μπορούμε μαζί να πάρουμε κατά τον θάνατο.
Όχι, δεν είναι καλά. Μαρία, πρέπει να φέρουμε βοήθεια.
Κατά Ματθαίον 6:19...
Δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. Άσ'το, ηλίθια αγελάδα!
Τάισε τη θλίψη... Μαρία.
Τι θα κάνουμε;... Τι να κάνουμε;
Δεν είναι σωστό αυτό. Πάω να φέρω βοήθεια. Μείνε εδώ.
Πιο πάνω κι απ'τον ουρανό...
Λυπάμαι που μας συνέβη αυτό.
Μια φορά κι έναν καιρό, ένα πουλί έχεσε απ'τον ουρανό.
Η μαϊμού μάσησε καπνό κι ένα γουρουνάκι έτρεξε μ'ένα δάχτυλο στον πισινό.
Τι ήταν αυτό;
Πού διάολο ήσουν; Πήγα να πεθάνω απ'την αγωνία.
Η Σαμ έχει βγει έξω και σε ψάχνει. Σε ψάχνει και η αστυνομία!
-Έλι, πάρε να τους ενημερώσεις. -Εντάξει.
Έχει πάρει ναρκωτικά;
Κοίτα κατάσταση! Πού ήσουν;
Νόμιζα, σου επιτέθηκε ο βιαστής που ντύνεται γιαγιά.
Ο Μάικλ μού είπε τι έγινε χθες βράδυ. Θα πρέπει να δώσει κατάθεση.
Κι εσύ το ίδιο.
Μια φορά κι έναν καιρό, ένα πουλί έχεσε απ'τον ουρανό.
Μισέλ, ίσως βρίσκεται σε σοκ. Ας της δώσουμε λίγο χώρο.
Βρομοκοπάει. Είμαι ως εδώ, δεν αντέχω άλλο. Και το σπίτι βρομάει.
Τι διάολο, Μάικλ; Τι ήταν το μήνυμα στον τηλεφωνητή της αδερφής μου;
Δειλό καθίκι! Είσαι ένας άχρηστος!
Μ'αφήνεις; Δεν θες ούτε εμένα ούτε το μωρό;
Εξαιτίας της, ε;
-Κατέβα κάτω τώρα! -Μάικλ, τι συμβαίνει;
Μαρία, άνοιξε την πόρτα.
Άνοιξε την πόρτα τώρα!
Με νιώθεις τώρα;
Κλείσε τα μάτια, Μαρία. Ας παίξουμε ένα παιχνίδι.
Ζεστό ή κρύο;
Δεν ήταν μόνο αυτό, Μαρία.
Παγωμένο.
Μέσα στο ίδιο μου το σπίτι; Τι είμαι; Κορόιδο;
Μαρία, άνοιξε την πόρτα τώρα!
Δεν πειράζει, καλή μου. Έχει γίνει μπέρδεμα.
Μαρία, άνοιξε την πόρτα τώρα, σε παρακαλώ!
Μαρία, τι πήγες κι έκανες;
Τι έκανες;
Γύρνα σε μένα τώρα.
Πλησιάζεις στο χλιαρό...
Πιο ζεστό...
Καυτό, τώρα.
Πού τα βρήκες όλα αυτά;
Πού τα βρήκες;
Θυμάσαι τώρα;
Σε βαρέθηκα! Φύγε!
Φύγε! Με πονάς, φύγε!
Μην κάνεις έτσι.
Ξέρω ότι δεν μ'αγαπάς, αλλά σ'αγαπώ πολύ και θέλω να μ'αγαπήσεις κι εσύ!
Τόσο δύσκολο είναι; Αγάπα με!
Σε παρακαλώ, αγάπα με...
Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ...
Σε παρακαλώ.
Πρέπει να φύγεις, Μάικλ.
Φύγε τώρα, σε παρακαλώ.
Συγγνώμη, Μισέλ.
Γλυκιά μου...
Συγγνώμη.
Μη φύγεις.
Σε παρακαλώ, μην την αφήσεις. Να την αγαπάς.
Νόμιζα ότι ο Μάικλ έβαζε τις σακούλες στο ντουλάπι του θερμοσίφωνα.
Αλλά ήσουν εσύ. Μικρή βρομιάρα.
Είναι ο θησαυρός μου. Δικός μου και δικός της.
Τώρα, καταστράφηκαν όλα.
Καταστράφηκαν.
Καταλαβαίνω... Καταλαβαίνω τώρα.
Στολίζετε;
Λίγο αργά δεν είναι, κορίτσια; Πέρασαν τα Χριστούγεννα.
-Πριν δυο μέρες ήταν, Τζάνις. -Ακριβώς.
Καλά Χριστούγεννα, Τζάνις.
Παλαβιάρες.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους, γαμώτο!
Ευτυχώς που δεν χρειάζεται να φάω απ'αυτές τις μαλακίες.
Μαρία, είσαι καλά;
Απ'ό,τι φαίνεται, αυτά είναι το δώρο του εξορκισμού μου.
Οι κουρδικοί εξορκισμοί είναι ακραίοι, γαμώτο!
Ο εξορκιστής μου, ο σεΐχης, ναι, σεΐχης...
...έχει φοβερό σώμα.
Όταν μεγαλώσω, θα τον παντρευτώ.
Οι θείες μου παριστάνουν τις δαιμονισμένες.
Όποτε έρχεται αυτός, αρχίζουν...
Τρελό, γαμώτο!
Γύρισε!
-Γεια! -Γεια σου, μπελά!
-Μισέλ! -Το θαύμα των Χριστουγέννων.
Τι έπαθες εσύ; Είσαι λες κι είδες φάντασμα!
-Της έλειψες. -Κι εμένα μου έλειψε.
-Σοβαρά, τι διάολο έχεις μαζέψει εδώ; -Παράτα με.
Είναι σαν μουσείο, γαμώτο. Τρελό!
Πρέπει να φύγω. Τα λέμε τη Δευτέρα.
Τα'παμε!
Καυτή!
Πρέπει να φύγω. Τα λέμε.
-Κάνει κρύο. Πάμε. -Τι θα φάμε σήμερα;
-Ψαροκεφτέδες. -Τρελαίνομαι για ψαροκεφτέδες.
Πάμε για ψαροκεφτέδες!
-Μέσα. -Μέσα.
Λοιπόν... Τι ώρα είναι; Πρέπει να πηγαίνω.
Θα κάτσεις να δεις τη μουσική εκπομπή; Θα μου τη γράψεις;
Επίσης, αργότερα, θα έρθουν η Σαμ με τα κορίτσια.
Σ'αγαπάω, το ξέρεις;
Εγώ, πιο πολύ.
Θες ένα μπάνιο, όμως. Μια φορά δεν ήταν αρκετή.
Δίνε του!
Τα λέμε.
Καλή Χρονιά!
Καλή Χρονιά σε όλους!
Πού πάτε;
Τελικά, κατάλαβα ότι η θλίψη δεν γιατρεύεται με τον καιρό.
Απλώς κρύβεται μέσα στα πράγματα.
Όπως κι εκείνη κρυβόταν μέσα στα πράγματα.
Κάποιες αναμνήσεις μου είναι πολύ ζωντανές, κι άλλες είναι σαν όνειρα.
Πέφτουν και χάνονται. Ακόμα και αλλάζουν.
Αλλά δεν πειράζει. Τώρα, θυμάμαι.
Μπορώ να την ακούσω.
Η λίστα της αγάπης με βρήκε ακόμα μια φορά. Αν και, μάλλον δεν έφυγε ποτέ.
Βασιλιάδες είμαστε εμείς
Και αλήτες...
Όλοι εσείς...
Σ'αγαπάω, Μπισκοτάκι.
Το γράφεις αυτό;
Είσαι εδώ, στην καρδιά μου βαθιά...
Ορίστε, αγάπη μου. Τώρα, με έχεις σε βίντεο να τραγουδάω.
Γεια σου, κάμερα. Σ'αγαπώ!
Απόδοση Διαλόγων Αριάδνη Συκιώτη