Ξυπνητούρια, ήρθε η ώρα!
Ντέιβι!
Έλα μεγάλο, κουνιστό καυλί! Ξύπνα, είναι πρώτη μέρα ψαρέματος!
Θα χορέψουμε πάνω στον τάφο του τόνου!
Σε βλέπω! Ντέιβι, άνοιξε!
Είναι ένας φωνακλάς κάτω και σε φωνάζει. Σήκω.
Σήκω, Ντέιβιντ! Εμπρός!
Ήρεμα!
Πάντα με τις πυτζάμες πηγαίνεις για γκολφ;
Έχεις σφήνες μέσα στις παντόφλες;
Τζόσεφ Μέγκεσεϊ. Όλοι με φωνάζουν Μεγκς.
Αυτό είναι το όνομά μου. Μην το παραχρησιμοποιείς.
- Είναι γελοίο όνομα. - Ναι, δε βρίσκεις;
- Δε σε ξέρω. - Εγώ νιώθω λες και σε ξέρω.
Ο αδελφός σου μιλάει πολύ για σένα.
Ντέιβι! Τι γίνεται;
- Έλα, μεγάλο, κουνιστό καυλί! - Ησυχία!
Σύντομα θα φύγουμε. Πάμε για ψάρεμα.
Δεν έχει ξημερώσει ακόμα!
- Ποιος νομίζεις ότι είσαι; - Το δωμάτιό σου;
Πώς τολμάς; Βαθμολογούσα γραπτά ως τις 2.00' το πρωί!
Ωραίο κρεβάτι.
Μετράω ως το δέκα και μετά φωνάζω την αστυνομία. Ένα...
Εσύ είσαι αυτή;
Έχεις αλλάξει. Είσαι όμορφη.
Πού νομίζεις πως πας;
Γαμώτο!
- Ξέχνα το. - Θα περιμένετε;
- Δε φταις εσύ. - Είναι πολυάσχολος, θα ξέχασε...
Ήρθα από μακριά. Τον πήρα υπεραστικό.
"Εγώ είμαι", του λέω. "Να βρεθούμε", λέει.
Τον πήρα να του πω πως θα γυρνούσα.
- Αυτός είπε να βρεθούμε. - Στις 6.00' το πρωί;
Μιλάω! "Καλή ιδέα", του λέω. "Πότε;"
"Όποτε να'ναι", λέει. "Στην αρχή της περιόδου;" ρωτάω.
"Στην αρχή της περιόδου", απαντάει.
Και να'μαι, 2500 μίλια αργότερα. Ποιος φταίει λοιπόν;
Εγώ ή ο κ. Πολυάσχολος;
Πότε έλαβε χώρα αυτό το τηλεφώνημα;
Πριν καναδυό βδομάδες.
- Πέντε ίσως. - Και δεν πήρες για επιβεβαίωση;
Ποιος τις χρειάζεται αυτές τις αηδίες;
Δεν είναι η πρώτη φορά που είναι χάλια απ'το ποτό ο Ντέιβιντ.
Τι διάολο...
Μάρθα, γιατί...
Μεγκς, τι κάνεις εδώ; Χριστέ μου, είμαι μούσκεμα!
Ξεκίνα, Ντέιβιντ! Ξεκινάει η περίοδος ψαρέματος!
Χριστέ μου!
Έλα, πρέπει να της πιάσουμε μία πέστροφα για το δείπνο της.
- Φύγετε από εδώ! - Θα μου πιάσεις πέστροφα!
- Δε θα πάρω. - Είναι πρώτη μέρα της περιόδου!
Η πέστροφα-ουράνιο τόξο είναι τόσο μεγάλη!
- Δεν έχω το κουράγιο. - Και βέβαια το'χεις.
Απλά χρειάζεσαι κάτι να σε ζωντανέψει λίγο!
Δε θα ερχόταν. Εσύ τον έπεισες.
Για τίποτα δεν τον έπεισα.
Αρκεί ο στιγμιαίος. Τον πίνω με τα λίτρα!
- Τι κάνεις; - Έχεις καθόλου γάλα;
Φυσικά.
Μισώ την κρέμα-σκόνη, σαν σκονι- σμένα μπαλάκια ποντικού είναι!
Περίμενε!
Τι θες για πρωινό;
- Μπύρα. - Αυτό είναι απαίσιο!
Δεν έχεις πιει ποτέ μπύρα για πρωινό;
Μια γουλιά και φεύγει η σύγχυση, η φωνή σου γίνεται πιο ψιλή...
ανατέλλει ο ήλιος μέσα σου.
Ξέρεις κάτι; Έχω ένα καφάσι στο αμάξι.
Δε νομίζω πως...
- Έφυγε; - Πήγε στο αμάξι να φέρει μπύρα.
Ωραία.
Χρειάζομαι μία.
Πώς το αντέχεις, μετά από τόσο που ήπιες χθες βράδυ;
Δουλεύω σκληρά όλη τη βδομάδα.
Δικαιούμαι να χαλαρώνω τα σαββατοκύριακα.
Δοκίμασέ το. Θα σου κάνει καλό.
- Πάρε με μαζί σου απόψε. - Ξέχνα το.
Θα περίμενα να απολαμβάνεις τη συντροφιά μιας γυναίκας.
Γυναίκες χρειαζόμαστε, αδελφή να μας λείπει!
Εξάλλου, βγαίνω με διάφορες.
Έχω δει με τι γυναίκες βγαίνεις! Νομίζουν πως συζητάνε...
όταν σκάνε τις τσιχλόφουσκες!
- Δε θα'θελες κάποια με άποψη; - Για απόψεις ακούω τις ειδήσεις!
- Άντε πνίξου! - Τι είπα;
Πιες τον καφέ σου.
Ο φίλος σου φαίνεται καλός.
Δεν είναι φίλος μου. Απλά ένας γνωστός είναι.
Ήμαστε στο Βιετνάμ μαζί.
Πέστροφες το νου σας, ερχόμαστε για σας!
Πρόσεξε, είναι παγωμένες. Φύσα την πρώτα.
Αλλιώς θα κολλήσει η γλώσσα σου στο κουτάκι.
- Ξέχνα το, δεν πίνει η Μάρθα. - Είναι νωρίς.
Στην πρώτη μέρα ψαρέματος!
Στις πέστροφες!
- Μ'αρέσει η μπύρα για πρωινό! - Πανέμορφο!
Τέλειωσε αυτή και θα σου ανοίξω κι άλλη!
Πρέπει να αλλάξω για να'ρθω μαζί σας.
- Θα'ρθεις, Μάρθα; - Οι πέστροφες θα τρελαθούν!
Θα πηδάνε στην αγκαλιά μου να ακούσουν τις απόψεις μου!
- Τι θα θέλατε; - Καφέ.
- Και; - Μόνο καφέ.
Πώς σας λένε;
- Σίρλεϊ. - Μπορώ να σε φωνάζω Σίρλεϊ;
Ελεύθερα.
Φέρε στην κοπέλα αρκετές τηγανίτες για να χτίσει σπίτι.
Κερνάω εγώ. Δεν πληρώνει όταν είναι μαζί μου.
- Και εσύ, Σερ Γκάλαχαντ; - Για να δούμε...
Τηγανίτες κι εγώ.
Και λίγο μπέικον, αβγά καλοψημένα...
γκρέιπφρουτ, κρουασάν με τυρί κρέμα...
και δημητριακά με μπανάνα.
- Πεινάτε; - Βλέπεις τα μάτια μου;
Και σαν μπάλες του μπάσκετ να ήταν, έχω πιο μεγάλο στομάχι!
Φέρνεις ένα σάντουιτς με σαρδέλες και κρεμμύδια όσο περιμένω;
Ευχαριστώ, Σίρλεϊ.
Είναι πρώτη μέρα της περιόδου!
Αν θέλει κανείς να στραγγίξει το φίδι, ας το κάνει τώρα.
Δεν έχει εγκαταστάσεις στην εξοχή!
Αν θες να πας τουαλέτα, κάν'το τώρα.
Γεια σου, φιλαράκο.
Με συμπαθεί η αδελφή σου;
Σοβαρολογείς;
Είστε από διαφορετικούς πλανήτες!
Για να με τσαντίσει ήρθε μαζί.
- Θα στο'κανα εγώ αυτό. - Είμαι καθηγήτρια βιολογίας.
Νομίζω πως μπορώ να δολώσω ένα αγκίστρι!
Πώς τα πας, κουνιστό καυλί; Τσιμπάνε;
Τίποτα;
Έχεις πιάσει ποτέ ψάρι;
Μόνο αν αποστραγγίξω καμία λίμνη θα πιάσω εγώ ψάρι!
Θα δούμε.
Γεια σου, παίδαρε.
Δεν είπες τίποτα για το καπέλο.
- Το φοράω για τύχη. - Για κακή τύχη;
Αποκλείεται, δεν είναι δικό μου. Του Μπόμπι είναι.
- Δεν τον βοήθησε και πολύ. - Εμένα με βοηθάει.
Κρύβονται κάτω από πέτρες οι πέστροφες.
Τα αναθεματισμένα καθάρματα, κρύβονται κάτω από βράχια.
Τι διάολο ζωή είναι αυτή;
Ας πιάσουμε κανένα ψάρι.
Μάρθα, πώς τα πάμε;
Είμαι σίγουρος πως είναι εκεί έξω, Μάρθα. Το ξέρω.
Έπιασα μία, Τζόσεφ! Έπιασα μία πέστροφα!
Να πάρει!
- Τράβα τον έξω! - Έπιασα μία! Να'τη!
Είναι "ουράνιο τόξο"! Τράβα τον έξω!
Τι κάνω τώρα;
Τον έχασα; Πού είναι;
Τον έχεις! Να'τος!
Είναι ξάδελφος του τέρατος του Λοχ Νες!
Τζόσεφ, περίμενε!
Τέλεια!
Ευτυχώς που πέταξες το αγκίστρι!
Ήταν έτοιμος να σου κόψει το πόδι!
Υπέροχη διασκέδαση το ψάρεμα!
Το μυαλό μου είναι αδύναμο, αλλά η πλάτη μου δυνατή!
Ποιος είπε πως το ψάρεμα θα ήταν εύκολη δουλειά;
Μάρθα, είσαι καλά;
Εσύ κι εγώ, επιβήτορα!
20 μίλια μάχης με τα γυμνά μας χέρια.
Δεν ξεχνάω. Ο Τζάκναϊφ έχει μνήμη ελέφαντα.
Λειψός σε εξυπνάδα, αλλά φοβερός στη μνήμη.
Κοιμήσου.
Θα φυλάξει σκοπιά ο Τζάκναϊφ.
Θα του πεις να μου τηλεφωνήσει;
Έπιασα πρόσφατα δουλειά σ'αυτό το γκαράζ.
Αν θέλει μπορεί να με πάρει να περάσω καμιά βόλτα...
- Δεν είναι ώρα να τα παρατήσεις; - Χρόνια και ζαμάνια!
- Θα οδηγήσεις ξανά; - Ψάχνω τον Ντέιβ Φλάναγκαν.
- Μπροστά είναι. - Από εδώ;
Δεν έχω πρόβλημα μ'αυτό.
Περίμενε μια στιγμή.
Να'ρθεις στην ώρα σου αύριο.
- Πώς είσαι; - Χάλια.
Πάμε να πιούμε μια μπύρα.
Έλα, πάμε! Από πότε δεν διψάς εσύ;
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα να δω πώς είσαι. Πήρα το αμάξι μου και ήρθα.
Είναι έτοιμο να διαλυθεί.
Μετά, λοιπόν, μετακόμισε στη Φλόριντα.
Δεν ξέρω, ίσως θεώρησε το Κονέκτικατ πολύ κρύο.
Μήπως ήταν πολλές οι άσχημες αναμνήσεις με τον πατέρα σου;
Θα'ταν σκληρό να κατέβεις από το αεροπλάνο...
και να σου πούνε πως ο πατέρας σου είχε πεθάνει.
Είχα τσαντιστεί.
Οι ανοησίες του πατέρα μου με έκαναν να καταταγώ.
Ονειρευόμουν μήνες να του χώσω μια μπουνιά μόλις τον δω.
Ένιωσα σαν να μ'έκλεψαν.
Έφυγες!
Ξέρεις τι μισούσα εγώ; Την αναμονή.
Να ξέρεις πως ήταν θέμα χρόνου να συμβεί κάτι κακό.
Ο μόνος τρόπος να το αντιμετω- πίσω, ήταν να προετοιμαστώ.
Ήταν λες και κόλλησα μ'αυτό.
Και όχι μόνο εγώ. Πολλοί από εμάς.
Εγώ δεν πήγα ποτέ εκεί, Μεγκς.
Δεν καταλαβαίνω.
Δε συνέβη ποτέ.
Πέρασε και τελείωσε. Με καταλαβαίνεις;
Πάμε, πάμε!
Τον έχω μπροστά αριστερά!
- Μπόμπι, σε παρακαλώ! - Έχετε 5 δεύτερα!
- Πάρ'τον από εδώ! - Μπόμπι, μη! Σε παρακαλώ!
Βοηθήστε με!
- Πήρες το σιδηρικό μου; - Ναι, είσαι καλά, Ντέιβι;
Το πόδι μου!
- Πόσο καιρό έχεις που γύρισες; - Κάπου ένα μήνα.
Βρήκα ένα παλιό μου φιλαράκι.
Βετεράνο;
Τον βοηθάς;
Εγώ δε μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου καλά καλά.
Αναρωτιέσαι ποτέ αν έχεις αρκετή απόσταση;
Κάθε μέρα.
Δεν ξέρω αν θέλω να σκέφτομαι όσα μου θυμίζει αυτός. Ή αν μπορώ.
Με κάνει να νιώθω καλά όταν έρχονται οι φίλοι μου σ'εμένα.
Νιώθω καλά που ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.
Είναι σημαντικό αυτό, να ξέρεις πως δεν είσαι μόνος.
Όσοι είναι μόνοι, απλά σβήνουν σιγά σιγά.
Αυτό ισχύει για όλους, όχι μόνο για τους βετεράνους.
Αυτός ο τύπος, έχει μια αδελφή.
Πες μου γι'αυτήν.
- Τι ώρα γύρισες χθες βράδυ; - Μην αρχίζεις.
- Τηλεφώνησε η μητέρα. - Υπέροχα!
- Πώς είναι η Φλόριντα; - Ήθελε να σου μιλήσει.
Γιατί; Για να μου επιτεθείτε και οι δύο μαζί;
Ξέχνα το!
Καλή σου μέρα.
Ξέχασα. Ο φίλος σου σου άφησε ένα τηλέφωνο.
- Ποιος; - Ο Τζόσεφ... Ο Μεγκς.
Δεν είναι φίλος μου, Μάρθα.
- Θέλει να του τηλεφωνήσεις. - Δεν είναι φίλος μου!
Ησυχία, παρακαλώ!
Θέλετε να μένετε μετά το μάθημα μαζί μου για ένα μήνα;
Σας ευχαριστώ.
Ανοίξτε τα βιβλία σας στη σελίδα 550.
Η Δομή των Οστών.
Σήμερα μελετάμε το Αβερσιανό Κανάλι.
Τι είναι ο ιστός των οστών; Είναι ζωντανά τα οστά;
Ντέιβιντ...
Εντάξει, βάλ'το μπροστά!
Ορίστε!
Είσαι καλός με τέτοιες δουλειές;
Αν έχει ρόδες και μηχανή, είμαι ο άνθρωπός σου.
Τι να βάλω;
Είναι ο Τζόσεφ Μέγκεσεϊ εδώ;
Ο Μεγκς! Ναι, γιατί δεν παρκάρετε εκεί;
Έχεις έναν επισκέπτη.
Εκεί είναι.
Να πάρει! Κοίτα τι...
Μάρθα, θες να αποσυρθούμε στο γραφείο;
Από εδώ.
Κάφροι!
Πολύ ευγενικό που πέρασες.
Θες να πάμε έναν περίπατο στο πάρκιν;
Επίτρεψέ μου.
Δικό σου είναι αυτό;
Είναι αξιόπιστο.
Χρειάζεσαι λίγο αέρα. Πήγαινέ το στην τρόμπα.
Έλα, δεν είναι μπελάς.
Θα μ'αφήσεις να σε κεράσω έναν καφέ;
Μη φύγεις, επιστρέφω αμέσως.
Αλλά εγώ θα κεράσω! Δεν πληρώνουν οι γυναίκες μαζί μου!
Πλύσου, Μεγκς! Έχω ραντεβού με την κυρία!
Ζηλιάρικα σκυλιά! Βρωμερά, ζηλιάρικα σκυλιά!
Έρχεσαι συχνά εδώ;
Περνάω απ'έξω. Είναι όμορφο.
- Εντάξει είναι; - Ναι, υπέροχο.
- Δεν είμαι κατάλληλα ντυμένος. - Μια χαρά είσαι.
Δε βγαίνω συχνά για φαγητό και τέτοια.
Έρχονται οι φιλενάδες σου και σου μαγειρεύουν;
Αληθινή ερώτηση είναι αυτή, ή απλά με δουλεύεις;
Έχω τρακ. Κουβεντούλα ήθελα να κάνω.
Έχεις τρακ;
Κι εγώ το ίδιο.
Κοκτέιλ;
Θα πάρουμε...
Τι λες, Μάρθα; Θα πιω κι εγώ κοκτέιλ, αν πιεις κι εσύ.
- Εντάξει, κοκτέιλ. - Τι θέλετε; Κάτι κομψό;
Και το κομψό καλό είναι.
Τι λες για καμία Βud;
Δύο Βud.
Εσύ, Μάρθα; Έχεις αγόρια;
Θα πρέπει να τους κυνηγάς με πυραύλους για να ησυχάσεις!
- Έχω σταματήσει αυτή τη μάχη. - Εσύ;
Είσαι "χτισμένη" σαν τούβλινος καμπινές!
- Αυτό είναι γελοίο! - Το πρόσεξα απ'την πρώτη στιγμή.
- Έχεις τα μεγαλύτερα... - Σταμάτα να με κοντράρεις!
- Ξέρω τι είμαι. - Αλήθεια; Τι, δηλαδή;
Κάποιοι γίνονται άσχημοι μόλις ανοίξουν το στόμα τους.
Άλλοι, σαν εσένα, σου είναι όλο και πιο ευχάριστοι.
Όσο πιο πολύ τους γνωρίζεις, τόσο ομορφότεροι γίνονται.
Και αυτό πιστεύω εγώ.
Απ'ότι βλέπω θα χρειαστώ κι άλλη τέτοια.
Ο Ντέιβιντ είπε πως ήσαστε στο Βιετνάμ μαζί.
Σε όλη τη βασική εκπαίδευση.
- Δε μιλάει ποτέ γι'αυτό. - Εγώ το συζητάω συνέχεια.
Με τον εαυτό μου, όταν δεν ακούει κανείς άλλος.
Τον ήξερες το φίλο του, τον Μπόμπι;
Σ'αρέσει να οδηγείς; Να μπαίνεις στο αμάξι και απλά να φεύγεις;
Μερικές φορές.
Τι λες για το Σάββατο;
Εντάξει.
Εκεί μπροστά είναι.
Γεια σου, Μπομπ.
Ήμαστε φοβερή τριάδα ο Μπόμπι, ο αδελφός σου κι εγώ.
Είπαν πως εγώ ήμουν ο τυχερός.
Σοβαρά. Με φώναζαν "Τυχερό Μεγκς".
Αλλά σταμάτησαν όταν χάσαμε τον Μπόμπι.
Δε θα με συμπαθούσες πολύ όταν γύρισα. Ήμουν τρελός.
Έμπλεκα σε καυγάδες, για ηλίθιους λόγους.
Τις έτρωγα άσχημα. Τα'βαζα με πέντε μαζί.
Δεν ήταν ωραία περίοδος.
Και κατέληξα ένα βράδυ να κοιτάζω τα δοκάρια του ταβανιού...
να αναρωτιέμαι αν θα αντέξουν το βάρος μου και τότε...
Μη γελάσεις...
Προσευχήθηκα.
Ένιωσα καλύτερα.
Δε μπορούσα να αλλάξω αυτό που είχε συμβεί.
Για κάποιο λόγο είχαμε χάσει τον Μπόμπι...
και από εμένα εξαρτιόταν να κάνω το λόγο σημαντικό...
γιατί ο Μπόμπι το άξιζε.
Σωστά, Μπομπ;
Κύριε, τα ρέστα σας!
Γίναμε κοινωνική πεταλουδίτσα, έτσι αδελφούλα;
Εκδρομές για ψάρεμα, ραντεβού για δείπνα...
Ή ήσουν κι απόψε σε συνάντηση γονέων;
- Ο τύπος ήταν φορτηγατζής! - Κι εσύ! Δε σου το κρατάω!
Είναι τρελός! Ήταν από πριν και με το Βιετνάμ έγινε χειρότερος!
Δε φαντάζεσαι πόσο καιρό έχει περάσει στη στενή για επιθέσεις!
Θες να βγεις με κάποιον; Θα σου κανονίσω εγώ ραντεβού.
Πολλοί μου χρωστάνε χάρες. Δε θα'ναι πρόβλημα.
- Άντε πηδήξου, Ντέιβιντ! - Τι είπα;
Τι σε νοιάζει; Γιατί το ξαφνικό ενδιαφέρον για το ποιον βλέπω;
- Είσαι η αδελφή μου. - Νόμιζα πως ήμουν υπηρέτριά σου!
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπες: "Πώς ήταν η μέρα σου;"
"Θες να σε πάω κάπου ξεχωριστά για φαγητό;"
"Με κάλεσαν σε ένα πάρτυ. Έλα κι εσύ μαζί μου!"
- Δεν πηγαίνω σε πάρτυ. - Δεν είναι αυτό το θέμα!
Εντάξει, θα δείξω περισσότερο ενδιαφέρον στο εξής.
Θα πάμε σινεμά, τι λες;
Μάρθα, είναι κακά μαντάτα!
Αλήθεια τόσο χάλια είναι εδώ μέσα;
Όχι, δεν είναι τόσο χάλια.
Το λατρεύω αυτό το μέρος.
Όλες μου οι καλές αναμνήσεις είναι...
Ίσως γι'αυτό...
Αδελφούλα, θα σε εκτιμώ περισσότερο από εδώ και πέρα.
Στο υπόσχομαι. Θα δεις.
Τα πράγματα που θέλω, δε μπορείς να μου τα δώσεις.
Θα φύγεις;
Κάποια μέρα.
Προσπάθησε να μην το βγάλεις απ'το δρόμο, Φλάναγκαν.
Πού ήσουν, επιβήτορα; Τον έπαιζες στην τουαλέτα;
Έλα, πάμε!
Μπες μέσα.
Να είσαι οδηγός.
Να κερνάς μπύρες σε τύπους που δε γνωρίζεις καν.
Να ρίχνεις κέρματα σε τζουκ μποξ για να χορεύουν ξένες γκόμενες.
Και κανείς δεν ξέρει πότε έρχεσαι και πότε φεύγεις.
- Δεν παραπονιέμαι. - Ούτε εγώ.
Σε κρατάει απασχολημένο. Αλλιώς τι θα ήσουν;
Σαν ένα άδειο σπίτι. Άχρηστος.
Έχω πάρει τόσα χάπια που είχα παλαβώσει.
Ένας παρανοϊκός. Έβλεπα ξωτικά στο πλάι του δρόμου.
Το Βιετνάμ μου το'κανε αυτό. Το ξέρεις.
Όταν γύρισα από εκεί, ήμουν χαπάκιας πρώτου βαθμού.
Τώρα δεν αγγίζω τίποτα.
Μη μιλάς.
Παίζουμε λίγο μπάσκετ;
Έλα, ξέρω πως ήσουν κορυφαίος παίχτης.
- Θα ρίξω μια ματιά. - Θα στο παρκάρω εγώ.
Δεν το αντέχω εγώ. Θες να μπεις;
Είμαι μ'εσένα, μ'εσένα... Ευχαριστώ, φίλε.
- Το είδες αυτό; - Έχει βάλει ήδη δύο.
- Τζάκναϊφ, μπες μέσα. - Μεγκς, θα παίξεις;
Μ'αυτόν, αυτόν και αυτόν.
Έλα, άσε με!
Εδώ πίσω!
Να πάρει! Είσαι καλά;
Κάτσε να σε βοηθήσω.
- Κάτσε να σε βοηθήσω. - Όχι, είπα!
Είσαι καλά;
Πάμε!
Συγγνώμη, παιδιά.
- Πώς είναι; - Καλά.
- Συγγνώμη, που σου φώναξα. - Φωνή το λες αυτό;
Μου'χουν φωνάξει αδελφές και γιαγιάδες πολύ πιο δυνατά!
Ωραίος ουρανός. Πολύ όμορφος.
Θυμάσαι τα ηλιοβασιλέματα εκεί κάτω;
Πανέμορφα, έτσι;
Θυμάσαι τι έλεγε ο Μπόμπι; Αν δεν ήταν τα ελικόπτερα...
θα μπορούσαμε να προσποιηθούμε πως ήμαστε στη Χαβάη.
Θυμάσαι που το'χε πει αυτό; Εγώ το θυμάμαι.
Δε θέλω να βλέπεις την αδελφή μου, Μεγκς.
- Δεν είναι δική της απόφαση αυτή; - Δεν ξέρει τίποτα από άντρες.
Δε θα άντεχε ούτε τέλειο άντρα, πόσο μάλλον κάποιον σαν εσένα.
- Τι είδους άνθρωπος είμαι; - Άπλωσε το χέρι σου.
Κοίτα το χέρι σου!
Έχω πολύ καιρό να σπάσω τζάμι με τη γροθιά μου.
Το'χω ξανακούσει αυτό.
Δες με, είμαι ευτυχισμένος. Δε μ'έχεις ξαναδεί τόσο καλά.
Ίδιος με πριν είσαι.
Κι εσύ μια χαρά φαίνεσαι.
Η μοίρα είναι παράξενο πράγμα, έτσι;
- Κόψε. - Νομίζεις πως αυτό είναι γρήγορα;
- Κόψε, Μεγκς! - Τι διάολο συμβαίνει;
Ένα τρελό κάθαρμα, αυτό είμαι!
Δεν τον νοιάζει ποιον θα πάρει μαζί του!
Τι τρέχει; Έχεις κανένα λόγο να ζήσεις τελευταία;
Έχω κάπου να πάω. Θα'ρθεις μαζί μου.
Δεν ξέρω... Δεν ξέρω πια.
Δεν κερδίζεις τίποτα αν κοιτάς συνεχώς πίσω σου.
Αν άλλαζαν οι άνθρωποι, θα'χαν αλλάξει και τα πράγματα πλέον.
Το ξέρω αυτό...
αλλά δε μπορώ να το ξεπεράσω.
Πόσος καιρός έχει περάσει;
Η γυναίκα μου ρωτάει...
"Τι πρόβλημα έχεις;"
Τι να της πω; Τι να πω στα παιδιά μου;
Πως στις 10.00πμ ήμουν εκεί και στις 10.00μμ στην Καλιφόρνια...
και αναζητούσα κάποιον να με πάει ως το σπίτι;
Και δε μ'έπαιρνε κανείς.
Ήμουν με τη στολή και δε μ'έπαιρνε κανείς!
Όχι, μείνε! Μπορείς να ακούς μόνο!
Τι θα σου κοστίσει;
Μην τον αφήσεις να σε τραβήξει κάτω, φίλε! Μην τον αφήσεις!
Ήρθε σπίτι ο Ντέιβι;
Όχι. Γιατί, τι έγινε;
Περίμενε. Πεινάς;
- Και πολύ μάλιστα. - Θες λίγη σούπα;
Καλή είναι η σούπα.
Αρακάς με ζαμπόν, σπιτική. Μ'αρέσει να μαγειρεύω.
Είμαστε καλή ομάδα, γιατί εμένα μ'αρέσει να τρώω.
Σερβίτσια! Ίδια κιόλας!
Παραλίγο να συμπληρώσω κι εγώ ένα σερβίτσιο κάποτε.
Το'διναν στο σούπερ μάρκετ αλλά δεν ψώνιζα αρκετά συχνά!
- Μπορείς να ξεκινήσεις. - Όχι, θα σε περιμένω.
Το μισώ να τρώω μόνος. Εσύ τρως μόνη;
Συχνά τρώω με τον Ντέιβιντ. Ο Ντέιβιντ τρώει μόνος όμως.
Συνήθως διορθώνω γραπτά την ώρα που τρώω.
Μου φαίνεται πως δίνεις πολλές εργασίες στα παιδιά.
Ωραία μυρίζει.
Δεν τη δοκίμασα ακόμα και μ'αρέσει!
- Τώρα μπορείς να το κάνεις. - Βιάστηκα να ξεκινήσω.
Όχι, σε παρακαλώ. Ξεκίνα.
Όχι, σε παρακαλώ...
Όχι, μη...
Κάτω τα χέρια σου, Τζόσεφ!
Αυτό είναι το θέμα με τους ντροπαλούς ανθρώπους.
Πάντα νομίζουν πως κάποιος τους βλέπει, αλλά δεν είναι έτσι.
Εκτός από μένα. Κι εμένα μ'αρέσει αυτό που βλέπω.
Θα το βουλώσεις μια φορά;
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Θα στο πληρώσω, μην ανησυχείς.
Τζόσεφ, μου άρεσε το φιλί.
Λυπάμαι, θα το πληρώσω.
Ησύχασε.
Μου άρεσε το φιλί, Τζόσεφ.
Γεια σου, Εντ.
Μπορώ να...
Παρακαλώ, φυσικά...
- Ποιος είναι, καλέ μου; - Βλέπαμε τις ειδήσεις.
Πρου, είναι ο...
Λυπάμαι που έρχομαι τέτοια ώρα, Πρου.
Ανοησίες.
Έλα μέσα και κάθισε μαζί μας.
- Θες να πιεις κάτι; Μία μπύρα; - Ναι, παρακαλώ.
- Έχει περάσει αρκετός καιρός. - Όχι και τόσο πολύς.
Μας καθάρισε την είσοδο όταν έριξε το πολύ χιόνι τον Φλεβάρη.
Αν χρειάζεστε τίποτα, μπορώ να ξανάρθω.
Να σας κουρέψω το γρασίδι. Να μαζέψω τα φύλλα.
Έχουμε προσλάβει εταιρία που τα κάνει όλα αυτά.
Θα το εκτιμούσαμε, Ντέιβ.
Αλήθεια δείχνω καλά;
Είναι όλα εντάξει, Ντέιβ;
Αμφιβάλλω.
Σας ευχαριστώ, για το ενδιαφέρον.
Θα'θελα να μ'αφήσετε να σας καθαρίσω την αυλή την άνοιξη.
- Το'χεις ξανακάνει αυτό. Γιατί; - Δεν ξέρω γιατί, Μάρθα.
Θα φύγω τώρα.
Έλα μέσα.
Θα πάμε επάνω.
Έλα εδώ.
Ο Γουίλιαμ Γκριν. Και ήμαστε τόσο αταίριαστο ζευγάρι.
Εκείνος ήταν ψηλός και κοκαλιάρης κι εγώ...
όπως με ξέρεις.
Πολύ καλή ήσουν.
Δεν ξέραμε τι κάναμε. Σαν δυο αυτοκίνητα...
που πιάστηκαν οι προφυλακτήρες τους και τραβούσαν κι έσπρωχναν!
Δεν ξέρω γιατί γελάω, ήταν απαίσιο.
Πήγαμε σε ένα φτηνό ξενοδοχείο.
Ζητούσε διαρκώς συγγνώμη: "Με συγχωρείς... Λυπάμαι πολύ... "
Νομίζω πως έλπιζε να αλλάξω γνώμη.
Και μετά μου ζήτησε να τον παντρευτώ.
Είχε κοιμηθεί μαζί μου, οπότε θεώρησε πως μου το όφειλε.
- Εσύ δεν ήθελες; - Δεν το'κανα για να παντρευτώ.
Θα'χαμε κάνει δυστυχισμένο ο ένας τον άλλο.
Πέρασε η ώρα. Καλύτερα να πηγαίνω.
- Μπορώ να φύγω και μόνος. - Θα σε συνοδέψω ως την πόρτα.
Είμαι επιτηρήτρια στο χορό των τελειοφοίτων το Σάββατο.
- Θα με συνοδέψεις; - Εγώ;
Δεν είχα πάει στο δικό μου χορό, δε με είχε καλέσει κανείς.
Εγώ πήγα ακάλεστος στον δικό μου.
Μπήκα μέσα με μπουφάν μηχανής, μπότες και μαύρα γυαλιά.
Στεκόμουν σαν τρελός και περιγελούσα τα σμόκιν.
Έλπιζα να προσπαθήσει κάποιος να με πετάξει έξω.
Θα με συνοδέψεις;
Δεν ξέρω, Μάρθα...
Ναι, εντάξει.
42 κανονικό.
34.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
- Θέλω κάτι για χορό τελειοφοίτων. - Έχω μερικές προτάσεις.
Να ένα. Φοριέται στον καρπό.
Για να το φοράει η νεαρή κυρία στον καρπό.
Μάρθα, γύρισα!
Ο Τζόσεφ θα με συνοδέψει στον χορό των τελειοφοίτων.
Να σου φτιάξω ένα έτοιμο δείπνο, ή θα βγεις;
Ο μπαμπάς δε θ'άφηνε έναν τέτοιο τύπο ούτε να πλησιάσει!
Κάποιον τρυφερό και ευγενικό; Πολύ αμφιβάλλω.
- Γαλοπούλα, ή μπριζόλα; - Βαρέθηκα μ'εσένα!
- Και μ'αυτόν τριγύρω σου! Ακούς; - Σ'ακούω!
Πάρ'τον και πες του πως κάτι προέκυψε.
Κάτι με το Σύλλογο Γονέων! Με το Συμβούλιο Εκπαίδευσης!
Τι έχεις πάθει; Είναι ένας αποτυχημένος!
- Γιατί προσποιείσαι το αντίθετο; - Τράβα έξω να μεθύσεις!
- Αποκλείεται! - Βούλωσ'το, τότε!
Αποτυχημένος; Εσύ είσαι αποτυχημένος!
Είσαι σαν μούχλα εδώ μέσα! Τρως ότι σου βάλουν μπροστά...
και γρυλίζεις όταν σου μιλήσουν!
Να πάρει!
Καλύτερα να'χα ένα σκυλί!
Μ'αυτό δε θα ανησυχούσα μην αυτοκτονήσει κάθε βράδυ!
Πώς είναι να θες κάθε βράδυ μόνο να μεθύσεις;
- Θέλω να μ'αφήσετε ήσυχο. - Ποιος; Η ζωή;
Καθίκι! Με θες σ'αυτό το σπίτι...
μόνο για να μην είναι άδειο όταν αποφασίζεις να γυρίζεις!
- Φοβόμουν για σένα. - Για μένα; Και για σένα;
Ναι, φοβόμουν και για μένα! Το έκανα, όμως. Έμεινα.
Όχι πια, όμως. Φεύγω, ακριβώς σαν τη μαμά.
Έκλαιγε. Νόμιζες πως έκλαιγε για τον μπαμπά;
Για σένα έκλαιγε. Γιατί ήταν σαν να'σουν νεκρός κι εσύ.
Με συγχωρείς, δεν είμαι έτοιμη...
Ναι, εγώ είμαι.
Του είπα: "Είμαι ένας ιππότης που πάει στην κυρά. Κάνε ότι μπορείς. "
Ένας τρελός ξελογιαστής. Αυτός είμαι!
Είσαι καλά;
Ναι, υπέροχα είμαι!
Εσύ! Εσύ, με το παντελόνι!
Γιατί φοράς τέτοιο παντελόνι; Είσαι στρατιώτης;
Απάντησέ μου!
Ξέρεις να πολεμάς;
Τα παιδιά δεν ξέρουν να πολεμούν. Δεν ξέρουν τίποτα γι'αυτό.
Βγάλ'το, δε σου επιτρέπεται να το φοράς.
Βγάλε το κωλοπαντελόνι!
Δε θέλουμε μπελάδες.
Κανείς δε θέλει, κολεγιόπαιδο!
Πες στον φίλο σου να βγάλει το παντελόνι...
αλλιώς θα το κάνω εγώ.
Άσε ήσυχα τα παιδιά και πήγαινε σπίτι.
Έλα, τι λες; Παιδιά είναι.
- Είσαι μαγευτική! - Σε ευχαριστώ. Τζόσεφ, από εδώ...
Γουίλιαμ Γκριν. Γεωλογία και Διαστημική.
Τζόσεφ Μέγκεσεϊ. Αυτοκίνητα.
Μας συγχωρείς.
Αυτός είναι;
Αν χτυπήσεις τα τακούνια σου 3 φορές, θα βρεθείς στο Κάνσας!
- Δώσ'μου άλλο ένα. - Χαλάρωσε λίγο.
Τζόσεφ, η Τάνια και ο Φρανκ.
- Ο Φρανκ διδάσκει φυσική αγωγή. - Σ'αρέσουν τα αθλήματα;
- Τα λατρεύω. - Ποια;
Γενικά τα αθλήματα. Όταν ήμαστε μικροί...
κάναμε μάχες με αλογοκούραδα.
Πετούσαν οι κουράδες! Διέπρεπα σ'αυτό!
Και ήμουν καλός και στην διάλυση φορτηγών.
- Εμπρός, Ντέιβ! - Έχετε 5 δεύτερα!
Πρέπει να πηδήξουμε!
- Θες να χορέψουμε; - Όχι.
- Εσύ; - Έλα!
Όχι, δεν ξέρω να...
- Βοήθησέ με! - Πάμε να φύγουμε!
Είσαι καλά, Ντέιβ; Θα γυρίσω για τον Μεγκς!
Μην πας πίσω, Μπόμπι!
Ο Τζάκναϊφ είναι νεκρός!
Ξέρεις ποια είναι η βασίλισσα αυτού του χορού;
Ποια;
Εγώ.
Μαλακίες!
Λυκειακές μαλακίες!
Εσύ φταις!
Έπρεπε να'χαμε μείνει μέσα! Ήμαστε 20 πόδια ψηλά!
Δε μπορούσες όμως! Ήθελες λίγη δράση!
Θα'σαι τυχερός γι'αυτήν;
Όπως ήσουν για μένα και τον Μπόμπι;
Εμένα με στρατολόγησαν! Εσύ πήγες εθελοντικά!
Κωλοαθλητής! Νόμιζες πως θα σου κάνουν τάκλιν κι εκεί;
Ηλίθιε φοβιτσιάρη!
Σε άκουσα!
Φοβόσουν, προσγειώθηκες λάθος και έσπασες τον αστράγαλο!
Ήρθαμε να σε σώσουμε! Τραυματίστηκα γι'αυτό!
Καθόμουν με το αίμα να πετάγεται απ'το στήθος μου και σ'άκουσα!
"Μη γυρίζεις πίσω, Μπόμπι! Ο Τζάκναϊφ είναι νεκρός!"
"Μη γυρνάς πίσω, είναι νεκρός, Μπόμπι!"
Ο Μπόμπι γύρισε πίσω όμως, έτσι Ντέιβι;
Δε μπορείς ακόμα να τρέχεις να ξεφύγεις απ'αυτό, Ντέιβι!
Ο Μπόμπι γύρισε!
Δε μπορείς ακόμα να τρέχεις να ξεφύγεις απ'αυτό!
Πηγαίνετε μέσα, όλοι σας.
Εμπρός, πηγαίνετε μέσα όλοι! Σας παρακαλώ!
Έλπιζες να'χει γυρίσει σπίτι, έτσι;
- Δεν είναι φίλος σου, Τζόσεφ. - Είμαι εγώ δικός του.
Γιατί δεν καθόμαστε στο καθιστικό;
Ας πιούμε λίγο απ'το κονιάκ σου.
Ξέρεις τι είναι το κονιάκ; Θα σου πω, αν θες.
Ναι, παρακαλώ...
Αν μπύρα για πρωινό είναι ανατολή το κονιάκ είναι η δύση.
Είσαι τόσο ομιλητικός που δε μπορώ να αρθρώσω κουβέντα.
- Λυπάμαι. - Δε θέλω να λυπάσαι.
Σε πείραζα...
Εσύ με πειράζεις ανελέητα, μα όταν στο κάνουν δεν το καταλαβαίνεις.
Το πείραγμα δείχνει πως ο άλλος σε νοιάζεται, δε νομίζεις;
Εγώ έτσι πιστεύω.
Πάμε να τον αναζητήσουμε.
Σε παρακαλώ, ας πιούμε το κονιάκ μας.
- Πώς είσαι έτσι; - Μάρθα, με συγχωρείς.
Κάθισε.
Κάτσε να σε καθαρίσω λίγο. Είναι καθαρό.
Με ξέρεις εμένα, με το μανίκι σκουπίζω τη μύτη μου!
Πώς να καταλάβει; Δεν ξέρει, δεν ήταν εκεί.
Έτσι με λένε. Έτσι μ'έλεγε κι ο Μπόμπι.
Επειδή διέλυες φορτηγά.
Πες στη Μάρθα πώς σε φώναζαν εσένα, θα της αρέσει.
Πες της, πώς σε έλεγε ο Μπόμπι;
Ποιο ήταν το παρατσούκλι σου; Θα'θελα να το μάθω.
Τον λέγαμε "Λύκειο", επειδή ήταν αθλητής και το λάτρευε.
Ο Μπόμπι είχε παρατσούκλι για τα πάντα.
Ρεντ Σοκ λέγαμε τον Μπόμπι επειδή λάτρευε τους Ρεντ Σοξ.
Θα μας πήγαινε στο Φένγουεϊ Παρκ.
Θα επευφημούσαμε.
- Αν είχε μείνει, θα ζούσε! - Πόσες νύχτες το'χω σκεφτεί αυτό;
Δε μπορούσε να αφήσει κανέναν απ'τους δυο μας.
Τι θα κάναμε όταν γυρνούσαμε; Ότι κι αν γινόταν...
Βοήθησέ με. Ότι κι αν γινόταν...
Εμπρός, πες μου! Το ξέρεις!
Θα πηγαίναμε στο Φένγουεϊ Παρκ.
Στις καλύτερες θέσεις του σταδίου!
- Με χοτ ντογκ και μπύρες. - Θα βγάζαμε τις μπλούζες μας.
- Θα κάναμε λίγη ηλιοθεραπεία. - Θα επευφημούσαμε.
Τόσο δυνατά που θα μας επευφημούσαν κι οι άλλοι!
- Και μετά; - Μετά θα...
Τι, Ντέιβι;
Τι θα κάνατε;
Θα πηγαίναμε για ψάρεμα.
Την πρώτη ημέρα της περιόδου!
Χίλια συγγνώμη.
Λυπάμαι τόσο πολύ...
Το ξέρω, Ντέιβιντ.
- Φεύγεις; - Έτσι έλεγα.
- Αποστολή εξετελέσθη; - Ποιον κοροϊδεύουμε;
- Τους εαυτούς μας μόνο. - Περνούσαμε υπέροχα.
Δεν είναι ανάγκη να τελειώσει. Αν κορόιδευα τον εαυτό μου...
μπορώ να το κάνω για λίγο καιρό ακόμα.
Εγώ δε μπορώ, Μάρθα.
Κατηγορώ τους ανθρώπους.
Το κάνω τόσο πολύ.
Και τους πληγώνω επίσης.
Είναι απαίσιο.
Είναι οι άνθρωποι που νοιάζονταν περισσότερο για μένα, αλλά εγώ...
Νόμιζα...
Νομίζω πως δεν αξίζω να νοιάζονται για μένα, γιατί...
δε συμπαθώ και πολύ τον εαυτό μου.
Αλλά είναι καιρός πια...
αν όχι για μένα, για όσους δεν έπαψαν να μ'αγαπούν.
Ήταν ένας τύπος, ο Μπόμπι.
Και ένας άλλος, ο Μεγκς.
Και οι τρεις μας ήμαστε φίλοι.
Τους αγαπούσα σαν αδέλφια μου.
Ο Μπόμπι ήταν ο έξυπνος.
Ο Μεγκς ήταν ο τρελός και εγώ...
ήμουν ο φοβισμένος.
Ο Μπόμπι σου μιλούσε.
Για αθλήματα, βιβλία, κορίτσια...
Ο Μπόμπι είπε πως κάποια κορίτσια έλαμπαν.
Όταν σε άγγιζαν, δε φοβόσουν, ούτε κουραζόσουν.
Όταν στέκονταν δίπλα σου, δεν ένιωθες σύγχυση.
Ο Μπόμπι έλεγε πως κάποια μέρα θα βρίσκαμε τέτοια κορίτσια.
Και τότε όλα θα έμοιαζαν λογικά...
απλά και μόνο επειδή θα ήμαστε μαζί τους.
Ο Μπόμπι είπε πως θα συνέβαινε σε όλους αυτό.
Γιατί όλοι μας το αξίζαμε.
Πάω στοίχημα πως θα'χαμε περάσει απαίσια στο χορό.
- Και θα'χαμε φύγει νωρίς. - Θα πηγαίναμε κάπου κυριλέ.
- Δε νομίζω πως θα πεινούσαμε. - Ίσως μια βόλτα με το αμάξι.
Κάπου ήσυχα, θα παρκάραμε και μετά...
Ποιος ξέρει;